Hubungan SKP2204 Etnik
Bab 6
Perlembagaan Malaysia
dalam Konteks Hubungan
Etnik di Malaysia
Etnik
Hasil Pembelajaran
1. Menjelaskan sikap akomodatif yang wujud
semasa penggubalan Perlembagaan Malaysia.
2. Menjelaskan peranan dan kepentingan unsurunsur tradisi dan kontrak sosial dalam konteks
hubungan etnik di Malaysia.
3. Menghuraikan kerasionalan unsur-unsur tradisi
dalam Perlembagaan Malaysia.
4. Menghuraikan peranan yang dimainkan oleh
setiap golongan etnik di Malaysia dalam
menuntut kemerdekaan.
Pengenalan
Isu bahasa, agama , kedudukan istimewa
Bumiputera dan kewarganegaraan dalam
Perlembagaan Malaysia faktor penting
untuk mewujudkan hubungan etnik yang
erat dan utuh.
Hak Bumiputera dan kaum lain diimbangi
dengan peruntukan yang diberikan.
Konsep Perlembagaan
Kumpulan peraturan atau undang-undang
sama ada bertulis atau tidak bertulis, yang
menentukan organisasi kerajaan,
pembahagian dan perlaksanaan kuasa.
Sumber undang-undang tertinggi.
Panduan untuk membentuk undangundang.
Penting bagi menjamin kestabilan politik,
keadilan dan kecekapan pemerintahan.
Perlembagaan Malaysia mengandungi 15
Bahagian, 183 Perkara dan 13 Jadual
yang menyentuh bidang kuasa eksekutif,
legislatif, kehakiman, kedudukan agama
Islam, kewarganegaraan, bahasa
kebangsaan, kedudukan istimewa orang
Melayu, Bumiputera Sabah dan Sarawak
dan lain-lain.
Sejarah Penggubalan
Perlembagaan Malaysia
Peristiwa utama
Kesatuan Malaya
Persekutuan Tanah
Melayu 1948
Persekutuan Tanah
Melayu 1957
(Kontrak sosial)
Konflik antara
kaum Melayu & kaum
bukan Melayu
Peranan Jawatankuasa
Kerja Perlembagaan
Persekutuan Tanah
Melayu (1946)
Peranan Suruhanjaya
Reid (1956)
Peranan UMNO, MCA &
MIC
Usaha perundingan untuk
wujudkan asas perundangan
yang sesuai
Unsur-unsur Tradisi dalam
Perlembagaan Malaysia
Unsur-unsur tradisi penting kerana
menjadi faktor utama untuk mewujudkan
identiti Malaysia dan memupuk
persefahaman serta perpaduan.
Unsur tradisi juga merupakan satu kontrak
sosial yang dipersetujui semasa
menggubal Perlembagaan.
Unsur-unsur tradisi meliputi Bahasa
Kebangsaan, Agama Persekutuan,
Kedudukan istimewa orang Melayu dan
Bumiputera Sabah dan Sarawak dan
Pemerintahan beraja.
Perkara-perkara yang menyentuh
hubungan etnik ialah:
Perkara 8, iaitu persamaan dan hak sama
rata dan pengecualian peruntukan ini
dalam soal agama, kedudukan istimewa
Melayu dan seumpamanya.
Perkara 10 (4), iaitu batasan hak
kebebasan bersuara daripada menyentuh
kedudukan Raja-Raja, Islam, orang
Melayu, kewarganegaraan dan
seumpamanya.
Perkara 38, iaitu kuasa Majlis Raja-Raja
menghalang Parlimen membuat undangundang yang menyentuh kedudukan RajaRaja Melayu, orang Melayu, bahasa Melayu
dan Islam.
Perkara 150 (6a), iaitu kedudukan agama
Islam, adat istiadat Melayu dan Bumiputera
Sabah dan Sarawak, kewarganegaraan
meskipun dalam keadaan darurat.
Perkara 152, iaitu kedudukan bahasa
Melayu sebagai bahasa Kebangsaan
tanpa menafikan hak-hak etnik lain
menggunakan bahasa mereka.
Perkara 153, iaitu kedudukan istimewa
orang Melayu tanpa menafikan
kepentingan sah kaum-kaum lain.
Bahasa Melayu
Perlembagaan Persekutuan 1957 Perkara
152 Fasal 1, bahasa kebangsaan ialah
Bahasa Melayu dan hendaklah ditulis
dalam apa-apa tulisan sebagaimana yang
diperuntukkan dengan undang-undang
oleh Parlimen dengan syarat:
Tiada sesiapa pun boleh dilarang atau
ditahan daripada menggunakan (bagi
maksud, lain daripada maksud rasmi) atau
daripada mengajar atau belajar apa-apa
bahasa lain; dan
Tiada apa-apa jua dalam Fasal ini boleh
menyentuh hak mana-mana Kerajaan
Negeri bagi memelihara dan meneruskan
penggunaan dan pengajian bahasa manamana kaum lain dalam Persekutuan.
Agama Islam
Perkara 3 (1) Agama Islam ialah ugama
rasmi bagi Persekutuan; tetapi agamaagama lain boleh diamalkan dengan aman
dan damai di mana-mana bahagian
Persekutuan.
Perkara 11 (3) Tiap-tiap kumpulan agama
berhak
a)menguruskan hal ehwal agamanya sendiri;
b) menubuh dan menyenggara institusiinstitusi bagi maksud agama atau khairat;
dan
c) memperolehi dan mempunyai harta dan
memegang dan mentadbirkannya
mengikut undang-undang.
Perkara lain yang berkaitan dengan
kedudukan Agama Islam ialah:
Perkara 11 (4) tentang kebatasan
kebebasan agama orang Islam.
Perkara 12 (2) peranan Persekutuan
dan suatu negeri dalam memajukan
pendidikan Islam.
Perkara 121 (1A) Mahkamah Tinggi
(Negeri-negeri Tanah Melayu, Sabah dan
Sarawak) tidak mempunyai bidang kuasa
berkenaan dengan apa-apa perkara kuasa dalam
bidang mahkamah Syariah.
Kedudukan Istimewa Orang Melayu dan
Bumiputera Sabah dan Sarawak
Disentuh dalam Perkara 153 hak
istimewa ini meliputi jawatan dalam
perkhidmatan awam, biasiswa,
pendidikan, perniagaan dan kemudahan
khas lain yang diberikan.
Termasuk peruntukan Perkara 86 dan 90
melindungi tanah rizab orang Melayu.
Perkara 160 (2) : Orang Melayu ertinya
seseorang yang menganuti agama Islam,
lazim bercakap bahasa Melayu, menurut
adat Melayu dan yang lahir sebelum Hari Merdeka di
Persekutuan atau Singapura atau yang lahir
sebelum Hari Merdeka dan ibu atau
bapanya telah lahir di Persekutuan atau di
Singapura, atau pada hari Merdeka
berdomisil di Persekutuan atau di
Singapura; atau
ialah zuriat seseorang yang sedemikian;
Manakala Bumiputera di Sabah dan Sarawak
ialah:
i. Di Sarawak terdiri daripada mana-mana satu kaum asli
iaitu Bukitan, Bidayuh, Dusun, Dayak Laut, Dayak
Darat, Kadayan, Kalabit, Kayan, Kenyah, Kajang,
Lugat, Lisum, Melayu, Melanau, Murut, Penan, Sian,
Tagal dan Ukit atau dia berketurunan campuran
daripada kaum tersebut; dan
ii. Di Sabah pula, anak atau cucu kepada seorang
daripada suatu kaum asli Sabah dan dia telah
dilahirkan di Sabah.
Pemerintahan Beraja
Malayan Union menghapuskan kuasa RajaRaja Melayu.
Kuasa Raja-Raja Melayu dikembalikan semula
apabila Persekutuan Tanah Melayu
diperkenalkan.
Setelah kemerdekaan, institusi beraja terus
dikekalkan dengan konsep raja
berperlembagaan selaras dengan sistem
demokrasi.
Rasional Perkara 153
Semasa proses penggubalan Perlembagaan
terdapat semangat persefahaman, akomodatif,
berkongsi kuasa dan sedia berkorban yang
begitu tinggi dalam kalangan orang Melayu dan
bukan Melayu.
Semangat adomodatif yang tinggi disebabkan
kepentingan masing-masing yang juga dikenali
sebagai kontrak sosial Hak istimewa orang
Melayu dan Hak kewarganegaraan orang bukan
Melayu.
Hak istimewa orang Melayu dalam
Perkara 153 meliputi jawatan dalam
perkhidmatan awam, biasiswa,
pendidikan, perniagaan dan kemudahan
khas lain.
Perkara 153 tidak boleh dipinda, diubah
atau dilucutkan tanpa mendapat
persetujuan Majlis Raja-Raja Melayu.
Perkhidmatan Awam
Rasional merizabkan suatu kadar bilangan
dalam perkhidmatan persekutuan untuk
Bumiputera - pada zaman penjajah dan
pada awal kemerdekaan sedikit sangat
bilangan yang bekerja dengan kerajaan
Cth pada 1968, jumlah Melayu (1,422) dan
bukan Melayu (2,497) terutamanya pegawai
dalam bidang sains dan profesional.
Ekonomi
Rasional Jurang pendapatan antara
golongan Bumiputera dengan bukan
Bumiputera adalah tinggi Cth, RM1
pendapatan bagi orang Melayu berbanding
RM2.3 bagi orang Cina dan RM1.8 bagi
orang India pada tahun 1970.
Pemilikan kekayaan orang Melayu (2.4%)
dan bukan Melayu (34%) pada 1970.
Pendidikan
Orang Melayu tertindas dalam sistem
pendidikan British.
Pada 1970, terdapat jurang perbezaan
golongan profesional antara etnik
golongan Bumiputera (4.9% atau 225
orang) dan bukan Bumiputera (84.5% atau
3859 orang).
Rasional Perkara 152
Bahasa Melayu bahasa kebangsaan sebagai
wadah komunikasi atau bahasa pertuturan
umum dan bahasa rasmi negara bagi
menyatupadukan rakyat.
Tanpa menjejaskan penggunaan bahasa
ibunda kaum lain (turut dijamin oleh
Perlembangaan Malaysia).
Rasional pemilihan bahasa Melayu menjadi
lingua franca di Nusantara dan mudah
dipelajari.
Sebelum Perang Dunia Kedua, bahasa
Melayu digunakan secara meluas bagi
tujuan rasmi.
Pegawai-pegawai Eropah yang
memegang lebih 95% jawatan Kumpulan
Bahagian 1 perlu mempelajari bahasa
Melayu dan lulus untuk ditempatkan di
Persekutuan Tanah Melayu.
Rasional Perkara 3
Islam telah bertapak lebih 600 tahun lampau
dan banyak mempengaruhi cara hidup dan
pemikiran orang Melayu.
Semasa penjajahan British, Islam tidak pernah
diganggu dan urusannya diserahkan kepada
Raja-Raja Melayu.
Sesuai dengan takrif Melayu dalam Perkara
160.
Undang-undang Islam telah diperkenalkan dan
diiktiraf sebelum penjajahan British.
Kesimpulan
Rakyat Malaysia perlu mengambil iktibar
daripada pengorbanan yang telah
ditunjukkan oleh generasi terdahulu dalam
menghayati erti sedia berkorban,
berakomodatif dan rela berkongsi kuasa.
Kontrak sosial telah diterima sebagai satu
kenyataan sejarah dan harus diterima
untuk menjaga hubungan etnik di
Malaysia.
Menghormati hak dan kepentingan setiap
golongan etnik seperti mana yang
termaktub dalam Perlembagaan Malaysia
sangat perlu dihayati bersama agar dapat
menghindarkan sebarang konflik yang
wujud.