Samenvatting Finance.pdf - lOMoARcPSD Samenvatting boek\"Fundamentals of Corporate Finance Finance I(Vrije Universiteit Amsterdam Verspreiden niet

Samenvatting Finance.pdf - lOMoARcPSD Samenvatting...

This preview shows page 1 out of 195 pages.

You've reached the end of your free preview.

Want to read all 195 pages?

Unformatted text preview: lOMoARcPSD Samenvatting - boek "Fundamentals of Corporate Finance" - Finance I (Vrije Universiteit Amsterdam) Verspreiden niet toegestaan | Gedownload door Sarah Chihab ([email protected]) lOMoARcPSD Deel I: Inleiding Wet van één prijs Dit boek richt zich op hoe je optimale financiële beslissingen van de corporatie kunt nemen. Eerst wordt de corporatie geïntroduceerd en vervolgens wordt er ingegaan op gerelateerde bedrijfsvormen. Hoofdstuk 1: De corporatie De moderne corporatie werd voor het eerst opgericht in 1819. Het eigendom van de corporatie is privé en wordt beschermd door de grondwet. Eén van de succesfactoren van de corporatie is de bekwaamheid om gemakkelijk te kunnen handelen in eigendomsaandelen. 1.1 Vier typen van ondernemingen Er zijn vier belangrijke typen ondernemingen namelijk: a. b. c. d. eenmanszaken partnerschappen vennootschappen met beperkte aansprakelijkheid corporaties Ad a. Eenmanszaken: Een eenmanszaak is een zaak dat eigendom is en geleid wordt door één persoon. Een dergelijke zaak is vaak erg klein en heeft geen of slechts enkele werknemers. Hoewel deze bedrijfsvorm niet veel bijdraagt aan de verkoopopbrengsten binnen de economie, toch is het de meest voorkomende bedrijfsvorm in de wereld. Het voordeel van een eenmanszaak is dat het eenvoudig op te zetten is. De basisbeperking van een eenmanszaak is, dat er geen scheiding is tussen de onderneming en de eigenaar en daarom heeft een dergelijke onderneming slechts één eigenaar. Ad b. Partnerschappen: Een partnerschap is net een eenmanszaak, maar met meer dan één eigenaar. Bij een partnerschap zijn alle partners aansprakelijk voor de schulden van de onderneming. Een commanditaire vennootschap is een partnerschap met twee soorten eigenaren namelijk, algemeen eigenaar en beperkt eigenaar. Algemene eigenaren zijn persoonlijk aansprakelijk voor de schulden en verplichtingen van de onderneming. Beperkte eigenaren daarentegen hebben beperkte aansprakelijkheid, dat wil zeggen dat hun aansprakelijkheid beperkt is tot hun investering. Het belang of het aandeel van een beperkte eigenaar is overdraagbaar. Een beperkte eigenaar heeft geen managementbevoegdheid. Ad c. Vennootschap met beperkte aansprakelijkheid: Een vennootschap met beperkte aansprakelijkheid is een beperkt partnerschap zonder een algemene eigenaar (partner). Dat houdt in dat alle eigenaren beperkte aansprakelijkheid hebben, maar anders dan bij beperkte eigenaren kunnen zij wél de zaak leiden. Verspreiden niet toegestaan | Gedownload door Sarah Chihab ([email protected]) lOMoARcPSD Ad d. Corporaties: Een onderscheidend kenmerk van een corporatie is dat het een wettelijk bepaald kunstmatig bestaan heeft, gescheiden van zijn eigenaren. Een corporatie kan contracten aangaan, bezittingen verkrijgen en zich aansprakelijk stellen voor verplichtingen. Daarnaast krijgt een corporatie bescherming vanuit de Amerikaanse grondwet tegen inbeslagneming van haar eigendom. Aangezien een corporatie een wettelijke entiteit is, gescheiden en verschillend van haar eigenaren, is het alleen verantwoordelijk voor haar eigen verplichtingen. Dit houdt in dat de eigenaren van een corporatie niet aansprakelijk zijn voor de verplichtingen die de corporatie aangaat. De corporatie is ook niet aansprakelijk voor de persoonlijke verplichtingen van haar eigenaren. Eigendom van een corporatie Er is geen limiet aan het aantal eigenaren dat een corporatie kan hebben. De gehele participatie van het eigendom van een corporatie wordt verdeeld in delen, genaamd aandelen. De verzameling van alle uitstaande aandelen van een corporatie wordt het Eigen Vermogen (EV) van de corporatie genoemd. Een eigenaar van een aandeel wordt een aandeelhouder of een vermogenshouder genoemd, en heeft recht op een dividenduitkering. Dividenduitkering is, alle uitkeringen die voortvloeien uit de uitvoering van het beleid van de corporatie ten behoeve van de aandeelhouders. De aandelen van de corporatie zijn vrij verhandelbaar waardoor geld van externe investeerders aangetrokken kan worden. Door de beschikbaarheid van externe investeerders zijn de corporaties in staat om de economie te domineren (voorbeeld Microsoft). Belasting implicaties voor corporatie entiteiten Een belangrijk verschil tussen de vier organisatietypen is de manier waarop zij belast worden. Omdat een corporatie een afzonderlijke wettelijke entiteit is, zijn de opbrengsten van een corporatie onderhevig aan belastingen afzonderlijk van de belastingverplichtingen van haar eigenaren. In principe betalen aandeelhouders van een corporatie twee keer belasting namelijk belasting op de opbrengst van de corporatie én hun eigen inkomstenbelasting verkregen uit de opbrengstuitkering van de corporatie. Dit noemen wij een C-corporatie en werkt volgens het ‘klassieke systeem’ van dubbele taxatie. Een S-corporatie wil zeggen dat deze corporaties zijn vrijgesteld voor het betalen van de corporatiebelasting. De opbrengsten van de S-corporatie worden niet belast, maar direct uitgekeerd aan de aandeelhouders op basis van hun aandeel. Vervolgens moeten deze aandeelhouders zelf inkomstenbelasting betalen. Dit alternatief heet het imputatie systeem. 1.2 Eigendom versus controle over de corporatie In tegenstelling tot een eenmanszaak waar de eigenaar direct controle heeft over de organisatie, is het vaak voor de eigenaren van de corporatie onuitvoerbaar om direct controle uit te kunnen oefenen op de organisatie, omdat er sprake is van veel eigenaren die hun aandelen vrij kunnen verhandelen. Daarom zijn bij een corporatie ‘directe controle’ en ‘eigendom’ vaak gescheiden. Verspreiden niet toegestaan | Gedownload door Sarah Chihab ([email protected]) lOMoARcPSD Het managementteam van een corporatie De aandeelhouders van een corporatie oefenen indirect hun invloed uit door het kiezen van een Raad van Bestuur, dat is een groep mensen die de ultieme bevoegdheid heeft om te beslissen over de corporatie. De president directeur (CEO) is verantwoordelijk voor het leiden van de organisatie door het vaststellen van regels en het beleid. De CFO rapporteert direct aan de CEO. De financiële managers hebben 3 hoofdtaken: • Investeringsbeslissingen nemen door het afwegen van kosten en opbrengsten • Financieringsbeslissingen nemen over hoe de investeringen gefinancierd moeten worden • De kas beheren om alle verplichtingen na te kunnen komen en het bedrijfskapitaal te managen Eigendom en controle over corporaties In theorie wordt het doel van een organisatie bepaald door de eigenaren. Maar een corporatie wordt bestuurd door een managementteam, los van haar eigenaren. Hoe kunnen de eigenaren van een corporatie verzekeren dat het managementteam hun doelen zal implementeren? Door de scheiding van eigendom en controle over de corporatie, hebben managers een kleine incentive om in het belang van de aandeelhouders te werken, wanneer dit betekent dat ze tegen hun eigen belang moeten handelen. Dit noemen we een Principaal-Agent probleem. Aandeelhouders kunnen managers aanmoedigen om in het belang van de aandeelhouders ter werken, door ze te disciplineren als ze dat niet doen. Als de aandeelhouders niet tevreden zijn met het functioneren van de algemeen directeur, dan kunnen zij hem via de Raad van Bestuur laten ontslaan. Bij een vijandige overname kan een individu of een organisatie een groot deel van de aandelen kopen en daarmee genoeg stemmen behalen om de Raad van Bestuur en de algemeen directeur te vervangen. Als een corporatie niet haar schulden kan terugbetalen, dan zullen de schuldeisers beslag leggen op de bezittingen van de corporatie ter compensatie van hun vorderingen. Om een inbeslagneming te vermijden, zal een corporatie via de rechter een faillissement aanvragen. Een faillissement van een corporatie kan gezien worden als een verandering van eigendom en controle over de corporatie. De aandeelhouders geven hun eigendom en controle over aan de schuldeisers. Een faillissement hoeft niet te resulteren in een liquidatie van de onderneming, dat wil zeggen het sluiten van het bedrijf en het verkopen van haar bezittingen. 1.3 De aandelenbeurs Een investering wordt liquide genoemd als het mogelijk is om het weer gemakkelijk te verkopen voor een prijs, dat niet veel afwijkt van de prijs waarvoor je ze nú kan kopen. De aandelen van veel corporaties zijn liquide te noemen, omdat deze op Verspreiden niet toegestaan | Gedownload door Sarah Chihab ([email protected]) lOMoARcPSD georganiseerde markten verhandeld worden namelijk, aandelenbeurzen. Dit soort corporaties noemt men naamloze vennootschap. Een belegger van een naamloze vennootschap kan gemakkelijk en snel zijn belegging omzetten in geld door simpelweg zijn aandelen te verkopen op een van deze markten. Echter niet alle corporaties zijn naamloze vennootschappen. Bij sommige corporaties is het handelen in aandelen helemaal of gedeeltelijk niet toegestaan. Dit soort corporaties noemen we particuliere bedrijven.. Op de primaire markt verkoopt een bedrijf nieuwe aandelen aan investeerders, die ze vervolgens doorverhandeld op de secundaire markt. De grootste aandelenbeurs van de wereld is de New York Stock Exchange (NYSE). De NYSE is een fysieke plaats waar specialisten kopers en verkopers bij elkaar brengen. Zij stellen twee prijzen op voor elk aandeel op de markt waarin zij opereren namelijk, de biedprijs (de prijs waartegen zij het aandeel willen kopen) en de vraagprijs (de prijs waartegen zij het aandeel willen verkopen). De vraagprijs overschrijdt de biedprijs. Dit verschil noemen we de bied-vraag spreiding. Aangezien klanten altijd kopen tegen de vraagprijs (de hogere prijs) en verkopen tegen de biedprijs (de lagere prijs), is de bied-vraag spreiding een soort van transactiekosten die de beleggers moeten betalen om te kunnen handelen. Verspreiden niet toegestaan | Gedownload door Sarah Chihab ([email protected]) lOMoARcPSD Hoofdstuk 2: Introductie van financiële overzichtsanalyse Hoe kunnen beleggers genoeg leren over een organisatie voordat ze besluiten of ze daarin moeten beleggen of niet. Een belangrijke informatiebron is het financiële overzicht, waarin een evaluatie over het functioneren van de organisatie wordt gegeven. Een financieel overzicht dient als een communicatiemiddel voor het communiceren van financiële informatie met de beleggers. 2.1 De openbaarmaking van financiële informatie Een financieel overzicht is een boekhoudkundig verslag met informatie over het functioneren van het bedrijf in het verleden en het wordt periodiek uitgegeven. De naamloze vennootschappen in Amerika moeten ieder jaar een jaarverslag versturen aan de aandeelhouders. Het financiële overzicht is een onderdeel van het jaarverslag. Financiële verslagen zijn belangrijke instrumenten waarmee beleggers, financiële analisten en andere extern geïnteresseerde partijen informatie verkrijgen over een corporatie. Deze financiële overzichten zijn ook bruikbaar voor de managers van het bedrijf zelf, omdat ze een informatiebron zijn voor financiële beslissingen van de corporatie. Voorbereiding van financiële overzichten Een corporatie moet een auditor inhuren om de jaarlijkse financiële overzichten te checken, ofwel na te gaan of ze volgens de algemeen aanvaarde boekhoudkundige beginselen (GAAP) opgesteld zijn en verifiëren of de informatie betrouwbaar is. Een GAAP is een set van regels en een standaard formaat voor naamloze vennootschappen voor het voorbereiden en opstellen van hun jaarlijkse verslagen. Vier typen van financiële overzichten Iedere naamloze vennootschap dient vier financiële verslagen op te stellen namelijk: • • • • de balans winst- en verliesrekening cash flow overzicht staat van Eigen Vermogen (EV) van de aandeelhouders 2.2 De balans De balans geeft de huidige financiële positie van een bedrijf weer voor een bepaald moment, dat wil zeggen de bezittingen en schulden van een bedrijf. Een balans is verdeeld in twee zijden; op de linkerzijde staan de bezittingen (activa) en op de rechterzijde staan de schulden (passiva). Rechts op de balans kan men het Eigen Vermogen van de aandeelhouders vinden, dat is het verschil tussen de bezittingen en de schulden van het bedrijf. De twee zijden van de balans moeten in evenwicht zijn, dat houdt in: • Activa = Passiva + EV Verspreiden niet toegestaan | Gedownload door Sarah Chihab ([email protected]) lOMoARcPSD : Samenvatting: Corporate Finance (Berk & DeMarzo) Activa Activa zijn onder te verdelen in: • Vlottende activa: geld of vordering die binnen één jaar in contant geld omgezet kan worden. • Lange termijn activa: dit zijn activa die langer dan één jaar meegaan (bijvoorbeeld machines). De vlottende activa kunnen verder onderverdeeld worden in beschikbare waarden (korte termijn investeringen met weinig risico), de te ontvangen rekeningen, voorraden, en overige activa zoals vooruitbetaalde kosten. Afschrijving is niet een echte uitgave in geld die het bedrijf moet betalen, maar het is de wijze waarop aangegeven wordt dat gebouwen en andere uitrusting verslijten en daarmee minder waard zijn door veroudering. De boekwaarde van een goed is gelijk aan de verwervingskosten minus cumulatieve afschrijvingen. Passiva Ook de passiva kunnen onderverdeeld worden in: a. Kortlopende schulden: dat zijn schulden die binnen een jaar voldaan zullen worden. b. Langlopende schulden: schulden die langer dan een jaar zullen uitstaan. Het verschil tussen kortlopende en langlopende schulden is het netto werkkapitaal van een bedrijf, dat is kapitaal dat op korte termijn beschikbaar is om het bedrijf draaiende te houden. Eigen Vermogen van de aandeelhouders Het verschil tussen de activa en de passiva van het bedrijf noemen we het Eigen Vermogen van de aandeelhouders, ofwel de boekwaarde van het Eigen Vermogen. De boekwaarde van het Eigen Vermogen is een onnauwkeurige schatting van de actuele waarde van het Eigen Vermogen van het bedrijf, omdat: • • de activa die op de balans staan gewaardeerd zijn op basis van hun historische kosten, in plaats van hun huidige werkelijke waarde. veel waardevolle activa van het bedrijf staan niet vermeld op de balans zoals, expertise van de werknemers, marktreputatie van het bedrijf enzovoort. De totale marktwaarde van het Eigen Vermogen van een bedrijf is gelijk aan de marktprijs per aandeel vermenigvuldigd met het aantal aandelen, ook wel de beurswaarde genoemd. De marktwaarde van een aandeel hangt niet af van de historische kosten van de activa van het bedrijf, maar hangt af van wat de beleggers verwachten dat met behulp van deze activa geproduceerd kan worden in de toekomst. Verspreiden niet toegestaan | Gedownload door Sarah Chihab ([email protected]) lOMoARcPSD : Samenvatting: Corporate Finance (Berk & DeMarzo) De boekwaarde van het Eigen Vermogen kan negatief zijn (passiva hoger dan activa), maar dat wil niet zeggen dat het bedrijf slecht functioneert. Analyse van de balans De liquiditeitswaarde van een bedrijf is de waarde die overblijft als haar activa verkocht zouden worden en haar schulden betaald zouden worden. • Marktboekwaarde ratio = Marktwaarde van het EV / Boekwaarde van het EV De marktboekwaarde ratio bij een succesvol bedrijf is hoger dan één. Bedrijven met een lage marktboekwaarde ratio worden ook wel ‘waarde aandelen’ genoemd en bedrijven met een hoge marktboekwaarde ratio worden ‘groeiaandelen’ genoemd. Vanuit de balans kunnen we ook het hefboomeffect van een bedrijf bepalen. Het hefboomeffect is de mate waarin een bedrijf zich beroept op schulden als een bron voor financiering. De schulden/EV ratio is een ratio dat gebruikt wordt voor het schatten van het hefboomeffect van een bedrijf. • Schulden/EV ratio = Totale schulden / Totaal Eigen Vermogen De bedrijfswaarde van een bedrijf is de totale waarde van haar onderliggende bedrijfsoperaties. We kunnen ook zeggen dat de bedrijfswaarde aangeeft wat de kosten zijn om een bedrijf over te nemen. De bedrijfswaarde bereken je door de volgende formule: • Bedrijfswaarde = Marktwaarde EV + Schulden – Kasgeld Crediteuren vergelijken vaak de activa en passiva van bedrijven, samengevat in een bedrijfskapitaalratio of quick ratio. Hoe hoger de ratio, hoe minder risico het bedrijf loopt om tekorten te ervaren. 2.3 Winst- en verliesrekening De winst- en verliesrekening geeft de opbrengsten en uitgaven van een bedrijf weer over een tijdsperiode en het berekent de ondergrens van het netto inkomen of de inkomsten. Winst berekening Brutowinst is het verschil tussen opbrengsten en kosten. Netto inkomen geeft de totale opbrengsten weer van de aandeelhouders van het bedrijf. Het wordt vaak per aandeel aangegeven als de winst per aandeel (EPS). • Winst per aandeel = netto inkomen / uitstaande aandelen Een aandelenoptie geeft de houder ervan het recht om een zeker aantal aandelen te kopen voor een specifieke prijs. Via aandelenopties kan het aantal uitgebrachte aandelen groeien. Het aantal aandelen kan ook groeien als het bedrijf converteerbare obligaties uitgeeft, dat is een vorm van schuld dat omgezet kan worden in aandelen. Verspreiden niet toegestaan | Gedownload door Sarah Chihab ([email protected]) lOMoARcPSD : Samenvatting: Corporate Finance (Berk & DeMarzo) Verwaterde winst per aandeel geeft de winst per aandeel aan, die het bedrijf zou krijgen als de aandelenopties uitgeoefend worden. Winst- en verliesrekening analyse De winst- en verliesrekening verschaft erg bruikbare informatie ten aanzien van de winstgevendheid van een bedrijf en hoe het zich verhoudt met de waarde van de aandelen van een bedrijf. Er zijn een aantal ratio’s te noemen waarmee het functioneren en de waarde van een bedrijf berekend kan worden. Als eerste kijken we naar twee winstgevendheid ratio’s namelijk, • Operationele marge = bedrijfsopbrengsten / totale verkoop . De operationele marge is de ratio van bedrijfsopbrengsten ten opzichte van de verkoopopbrengsten. • Nettowinst marge = Netto-inkomen / Totale verkoop. De nettowinst marge is de ratio van het netto-inkomen ten opzichte van de totale verkoop. Deze geeft elke fractie van een euro in opbrengsten aan, dat beschikbaar is voor de aandeelhouders ná rente en belastingen. Winstgevendheid ratio’s zijn een indicatie voor de efficiency van een bedrijf en haar prijsstrategie. ‘Werkkapitaal dagen’ is het uitdrukken van debiteuren in termen van het aantal dagen van de verkoopwaarde dat het representeert. • Debiteuren dagen = Debiteuren / Gemiddelde dagelijkse omzet. Werkkapitaal ratio’s drukken het werkkapitaal van een bedrijf uit als het aantal dagen van de verkoop (vorderingen) of kosten van de verkoop (schulden). Financiële analisten berekenen vaak de inkomsten van een bedrijf vóór rente, belasting, afschrijving en aflossing. Een rentedekking ratio is een voorbeeld van een hefboomeffect ratio. Geldverstrekkers meten het hefboomeffect van een bedrijf vaak af door het berekenen van een rentedekking ratio. Een rentedekking ratio geeft de ratio van de bedrijfsinkomsten (of cash flows) ten opzichte van haar rente-uitgaven. Deze ratio’s zijn een maatstaf voor de financiële sterkte van een bedrijf. Wanneer deze ratio hoog is, betekent dit dat het bedrijf veel meer verdient dan noodzakelijk is om aan haar vereiste rentebetalingen te kunnen voldoen. Analisten evalueren vaak de beleggingsopbrengsten van een bedrijf door haar inkomen te vergelijken met haar investeringen. Daarvoor gebruiken zij het zogenaamde rendement op het Eigen Vermogen (ROE). Verspreiden niet toegestaan | Gedownload door Sarah Chihab ([email protected]) lOMoARcPSD : Samenvatting: Corporate Finance (Berk & DeMarzo) • Rendement op EV = Netto inkomen / Boekwaarde van het EV Deze ratio verschaft een maatstaf voor het rendement dat het bedrijf heeft verdiend op haar investeringen in het verleden. Een hoog rendement op het EV houdt in dat het bedrijf in staat is om investeringskansen te vinden die erg winstgevend zijn. Een andere maatstaf is rendement op activa (ROA) dat wil zeggen: • Rendement op activa = Netto inkomen / Totale activa Analisten gebruiken ook...
View Full Document

  • Fall '16
  • Schouten

  • Left Quote Icon

    Student Picture

  • Left Quote Icon

    Student Picture

  • Left Quote Icon

    Student Picture