05 - ‫°‪Rke‬‬ ‫° ‪»«ÀwA ¨B\v‾A‬‬...

Info iconThis preview shows page 1. Sign up to view the full content.

View Full Document Right Arrow Icon
This is the end of the preview. Sign up to access the rest of the document.

Unformatted text preview: ‫°‪Rke‬‬ ‫° ‪»«ÀwA ¨B\v‾A‬‬ ‫‪Ê‬‬ ‫ﺳﻴﺪﻣﻬﺪيﻣﻮﺳﻮيﻛﺎﺷﻤﺮي#‬ ‫‪Ë‬‬ ‫در اﻳﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﺎ اﺷﺎره ﺑﻪ وﺟﻮه ﺗﻤﺎﻳﺰ اﻧﺴﺎن ﺑﺎ ﻣﻮﺟﻮدات دﻳﮕﺮ و وﻳﮋﮔﻲ ﺷﻌﻮر و‬ ‫آﮔﺎﻫﻲ در او, وﺣﺪت در زﻧﺪﮔﻲ ﺑﺸﺮ ﺿﺮوري ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺷﺪه و ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن از اﻳﻦ ﻗﺎﻋﺪه‬ ‫ذو ﺿﺮورت ﺟﺪا ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ/‬ ‫ﺑﺎ اﺷﺎره ﺑﻪ ﺟﺎﻳﮕﺎه وﺣﺪت در ﻓﺮﻫﻨﮓ اﺳ ﻣﻲ و ﻟﺰوم ﻫﻢﮔﺮاﻳﻲ و ﻣﻌﺎﺷﺮت ﻧﻴﻜﻮ و‬ ‫ﺳﺎلدوازدﻫﻢ . ﺷﻤﺎرة ﺳﻮم‬ ‫٢٧‬ ‫ﺗﺒﻴﻴﻦ ﻋﻮاﻣﻞ ﺗﻔﺮﻗﻪ; ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﺎﺳﺰاﮔﻮﻳﻲ, ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮدن ﻣﻌﺎرف ﻣﺬاﻫﺐ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺮاي‬ ‫ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ, ﺗﻮﻃﺌﻪ دﺷﻤﻨﺎن اﺳ م, ﺧﻮدﻧﮕﺮي و ﻗﻮمﮔﺮاﻳﻲ, ﺑﻪ ﺑﺤﺚ ﭘـﻴﺮاﻣـﻮن ﻋـﻮاﻣـﻞ‬ ‫وﺣﺪت ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺷﺪه و وﺟﻮد ﻧﻘﺎط ﻣﺸﺘﺮﻙ, ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﺒﻠﻪ, ﻗﺮآن, ﻣﺎه رﻣﻀﺎن, دوﺳﺘﻲ‬ ‫اﻫﻞ ﺑﻴﺖ رﺳﻮل ﺧﺪا9 و ﺑـﺮﺧـﻮرداري از دﺷـﻤﻨﺎن ﻣﺸـﺘﺮﻙ, ﺿـﺮورت وﺣـﺪت و‬ ‫ﻫﻢﮔﺮاﻳﻲ ﭘﻴﺮوان ﻣﺬاﻫﺐ اﺳ ﻣﻲ را اﺛﺒﺎت ﻛﺮده اﺳﺖ/‬ ‫#/ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه و ﻣﺤﻘﻖ ﺣﻮزه/‬ ‫+ د آﻣﺪ‬ ‫ر‬ ‫اﻧﺴﺎنﻫﺎ در زﻧﺪﮔﻲ ﺧﻮد ﺑﺎ دﻳﮕﺮ ﺟﺎﻧﺪاران ﻣﺸﺘﺮﻛﺎﺗﻲ دارﻧﺪ ﻣـﺎﻧﻨﺪ اﺟـﺘﻤﺎﻋﻲ و ﮔـﺮوﻫﻲ‬ ‫زﻳﺴﺘﻦ, اﻣﺎ در ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺎل, اﻧﺴﺎن داراي ﻳﻚ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺗﻔﺎوت ﻫﺎﻳﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ او را از ﺣﻴﻮاﻧﺎت‬ ‫ﻣﺘﻤﺎﻳﺰ ﻣﻲﺳﺎزد; ﻣﺜ ً درﺳﺖ اﺳﺖ ﻛﻪ زﻧﺪﮔﻲ ﺑﺸﺮي در ﺳﺎﻳة اﺟﺘﻤﺎع ﻣـﻴﺴﻮر و اﻣﻜـﺎنﭘﺬﻳﺮ‬ ‫اﺳﺖ ﻟﻜﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ زﻳﺴﺘﻦ آدﻣﻲ ﻫﻤﭽﻮن ﻣﻮرﭼﮕﺎن, ﻣﻮرﻳﺎﻧﻪﻫﺎ و زﻧﺒﻮرﻫﺎي‬ ‫ﻋﺴﻞ ﻧﺎآﮔﺎﻫﺎﻧﻪ و ﺑﻪ ﺣﻜﻢ ﻏﺮﻳﺰه ﺑﺎﺷﺪ, ﺑﻠﻜﻪ اﻳﻦ ﺣﺮﻛﺖ در اﻧﺴﺎن از روي ﺷﻌﻮر و آﮔﺎﻫﻲ و‬ ‫ﻧﻮﻋﻲ اﻧﺘﺨﺎب اﺳﺖ; اﻧﺘﺨﺎﺑﻲ آﮔﺎﻫﺎﻧﻪ و از روي ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻫﻢﻧﻮﻋﺎن ﺧﻮد ُاﻟﻔﺖ و ﻫﻤﺪﻟﻲ‬ ‫داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و اﺣﺴﺎس وﺣﺪت و ﻳﮕﺎﻧﮕﻲ ﻛﻨﺪ و در ﻳﻚ ﻛ م ﻣﻲﺗﻮان ﮔﻔﺖ: ﺑﻨﺎي ﺣﻴﺎت ﺑﺸﺮ ﺑﺮ‬ ‫ﭘﺎﻳة وﺣﺪت اﺳﺖ/‬ ‫در ﻣﺮﺣﻠﻪاي ﺑﺎ ﺗﺮ, آن ﮔﺎه ﻛﻪ اﻧﺴﺎنﻫﺎ ﺑﺎ دﻋﻮت اﻟﻬﻲ >ﭘﺬﻳﺮش اﻳﻤﺎن ﺑﻪ ﺧﺪا و ﻗـﻴﺎﻣﺖ<‬ ‫ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ, ﮔﺮوﻫﻲ آن را ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ و ﮔﺮوﻫﻲ اﻣﺘﻨﺎع ورزﻳﺪﻧﺪ و آﻧﮕﺎه ﻛـﻪ اﻳـﻦ دﻋـﻮت در‬ ‫ﺻﺤﻨة ﺣﻴﺎت ﺑﺸﺮ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪاي ﺟﺪّ ي ﻋﺮﺿﻪ ﺷﺪ ﺑﻪ ﻃﻮري ﻛﻪ درﻳـﺎﻓﺖ ﻛـﻨﻨﺪﮔﺎن ﺧـﺮدورز و‬ ‫ﺑﻴﻨﺶورش, راﻫﻲ ﺟﺰ ﭘﺬﻳﺮش آن ﭘﻴﺶ روي ﺧﻮد ﻧﺪﻳﺪﻧﺪ, ﻣﻨﺎﺳﺒﺎت ﮔﺬﺷﺘة ﺧﻮد را ﻛـﻨﺎري‬ ‫ﻧﻬﺎدﻧﺪ و ﺻﻒ ﺧﻮد را ﺑﺎ ﻣﻨﻜﺮان آن دﻋﻮت ﺟﺪا ﻛﺮدﻧﺪ و ﻣﻌﻴﺎري ﺗﺎزه ﺑـﺮاي وﺣـﺪت ﺧـﻮد‬ ‫ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻧﺪ و آن اﻳﻤﺎن ﺑﻪ دﻋﻮت ﺧﺪاوﻧﺪي ﺑﻮد/١‬ ‫اﻟﺒﺘﻪ روﺷﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ اﻳﻦ وﺣﺪت ﭘﺎﻳﺪار ﻧـﻤﻲﻣﺎﻧﺪ و ﭘﺲ از ﻫـﺮ ﭘـﻴﺎﻣﺒﺮي, ﭘـﻴﺮوان او ﺑـﺎ‬ ‫ﺗﻔﺴﻴﺮﻫﺎ و ﺗﺄوﻳﻞﻫﺎي ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن از ﺗﻌﻠﻴﻤﺎت آن ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ و ﺑﺎ دﺧﺎﻟﺖ دادن ﻫﻮاﻫﺎ و ﻏﺮضﻫﺎي‬ ‫ﺷﺨﺼﻲ, ﻗﻮﻣﻲ و ﺑﺎﻧﺪي در اﻳﻦ زﻣﻴﻨﻪ, ﻓﺮﻗﻪﻫﺎ و ﻧﺤﻠﻪﻫﺎي ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﻲ را ﭘﺪﻳﺪ ﻣﻲآوردﻧﺪ و ﺑﺎز‬ ‫ﺗﻔﺮﻗﻪ آﺷﻜﺎر ﻣﻲﺷﺪ/‬ ‫در داﻣﻦ اﺳ م ﻧﻴﺰ اﻳﻦ ﭘﺪﻳﺪه رخ ﻧﻤﻮده و دهﻫﺎ ﻓﺮﻗﻪ و ﮔﺮوهاﻋﺘﻘﺎدي, ﻓﻘﻬﻲ و ﻣﻌﺎرﻓﻲ در آن‬ ‫وﺣﺪت و ﻧﺴﺠﺎم ﺳ ﻣﻲ‬ ‫١/ ﻋ ﻣﻪ ﻃﺒﺎﻃﺒﺎﻳﻲ; ﻣﻲﻧﻮﻳﺴﺪ: اﺧﺘ ف در زﻧﺪﮔﻲ ﺑﺸﺮ ﺑﺮ دو ﻧﻮع اﺳﺖ:‬ ‫اﻟﻒ اﺧﺘ فﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در ﻣﺴﺎﺋﻞ زﻧﺪﮔﻲ روزﻣﺮه و ﺗﺠﺎوزﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺣﻘﻮق ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺻﻮرت ﻣـﻲﭘﺬﻳﺮد ﻛـﻪ‬ ‫ﭘﻴﺎﻣﺒﺮان آﻣﺪهاﻧﺪ ﺗﺎ در اﻳﻦ اﺧﺘ فﻫﺎ ﺑﻴﻦ ﺑﺸﺮ داوري ﻛﻨﻨﺪ/‬ ‫ب اﺧﺘ ﻓﻲ ﻛﻪ در اﺻﻮل و ﻓﺮوع و ﻣﻌﺎرف دﻳﻦ اﻟﻬﻲ و در درون آن, ﺗﻮﺳﻂ ﻋﺎﻟﻤﺎن و ﭘﻴﺸﻮاﻳﺎن دﻳﻦ ﭘﺪﻳﺪ‬ ‫ﻣﻲآﻳﺪ/ اﻟﻤﻴﺰان, ﻗﻢ, ﻣﺆﺳﺴﻪ اﺳﻤﺎﻋﻴﻠﻴﺎن, ج ٠١, ﺻﺺ ٢٣ ـ ١٣‬ ‫ﺗﺮدﻳﺪي ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ اﺻﻞ ﻇﻬﻮر ﻳﻚ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ در ﺑﻴﻦ ﺟﻤﻌﻴﺘﻲ, ﺧﻮد ﻣﻨﺸﺄ ﺑﺮوز اﺧﺘ ف و دوﮔﺎﻧﮕﻲ ﺑﻮده اﺳﺖ ﻛﻪ‬ ‫ﻋﺪهاي ﺑﻪ او ﮔﺮوﻳﺪه و ﮔﺮوﻫﻲ ﻧﻴﺰ ﻛﻔﺮ ﻣﻲورزﻳﺪﻧﺪ/‬ ‫ﻣﺮﺣﻮم ﻋ ﻣﻪ در ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺑﻨﺪي ﺧﻮد, ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﻮع اﺧﺘ ف اﺷﺎرهاي ﻧﻤﻲﻛﻨﺪ/‬ ‫٣٧‬ ‫>اﻧﺴﺠﺎم اﺳ ﻣﻲ<‬ ‫در ﻛﻨﺎر >وﺣﺪت‬ ‫ﻣﻠّﻲ< در ﭘﻴﺎم‬ ‫ﻧﻮروزي رﻫﺒﺮي‬ ‫اﻧﻘ ب, اﻳﻦ ﭘﻴﺎم را‬ ‫دارد ﻛﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ‬ ‫ﻣﻨﺎﻓﻊ و ﻣﺼﺎﻟﺢ‬ ‫ﻣﻠﻲ, ﺟﺪا از ﻣﻨﺎﻓﻊ‬ ‫و ﻣﺼﺎﻟﺢ اﻣﺖ‬ ‫اﺳ ﻣﻲ ﻧﻴﺴﺖ/‬ ‫ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪه اﺳﺖ ﻛـﻪ ﺟـﻤﻊ ﻛـﺮدن آن در وﺿـﻌﻴﺖ ﻛـﻨﻮﻧﻲ ﻛـﺎري‬ ‫ﻧﺎﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ/‬ ‫اﻣﺮوزه وﻗﺘﻲ از ﺳﻮي ﺑـﺰرﮔﺎن و اﺻـ ﺣﮕﺮان دﻳـﻦ, ﺑـﺮ وﺣـﺪت‬ ‫اﺳ ﻣﻲ ﺗﺄﻛﻴﺪ ﻣﻲﺷﻮد, ﻫـﻴﭻ ﮔـﺎه ﭼـﻨﻴﻦ ﻣـﻘﺼﻮدي را از آن در ﻧـﻈﺮ‬ ‫ﻧﺪارﻧﺪ, ﺑﻠﻜﻪ ﻣﻘﺼﻮد آﻧﺎن ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺗﻌﻠﻴﻤﺎت ﻧـﺨﺴﺘﻴﻦ ﭘـﻴﺎﻣﺒﺮ9 ﺑـﻪ‬ ‫ﻋﻨﻮان ﻧﻘﺎط ﻣﺸﺘﺮﻙ و ﺑﻪ ﻓﺮاﻣﻮش ﺳﭙﺮدن اﺧﺘ ﻓﺎت درون دﻳـﻨﻲ, در‬ ‫ﻣﻨﺎﺳﺒﺎت و ارﺗﺒﺎﻃﺎت ﻣﻠﻞ اﺳ ﻣﻲ اﺳﺖ و اﻳﻦ ﺧﻮاﺳﺘﻪاي اﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﻢ‬ ‫ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ و ﻫﻢ زم/‬ ‫در ﻃﻮل ﺗﺎرﻳﺦ, ﻫﻤﺎره اﻣﺖ اﺳ ﻣﻲ ﺷﺎﻫﺪ ﺣﻀﻮر ﻣﺮدان ﺑـﺰرﮔﻲ‬ ‫ﺑﻮده اﺳﺖ ﻛﻪ ﭘﺮﭼﻢ دار اﻳﻦ وﺣﺪت ﻣﻴﻤﻮن ﺑﻮدهاﻧﺪ و ﺑﺎ ﺗ ﺷﻲ ﭘﻲ ﮔﻴﺮ‬ ‫در ﺟﻬﺖ ﺗﺤﻘﻖ اﻳﻦ ﻫﺪف ﻣﺘﻌﺎﻟﻲ ﮔـﺎمﻫﺎي ﺑـﻠﻨﺪي ﺑـﺮداﺷـﺘﻪاﻧـﺪ ﻛـﻪ‬ ‫ﻣﻲﻃﻠﺒﺪ اﻳﻦ اﻗﺪامﻫﺎ از ﺳـﻮي ﻓـﺮزاﻧﮕـﺎن, دﻧـﺒﺎل ﺷـﻮد ﺗـﺎ ﺑـﻪ ﻧـﺘﻴﺠﻪ‬ ‫ﻣﻄﻠﻮب ﺑﺮﺳﺪ/‬ ‫آﻣﺪن >اﻧﺴﺠﺎم اﺳ ﻲ< در ﻛﻨﺎر >وﺣﺪت ﻣﻠّﻲ< در ﭘﻴﺎم ﻧـﻮروزي‬ ‫رﻫﺒﺮي اﻧﻘ ب, اﻳﻦ ﭘﻴﺎم را دارد ﻛﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﻓﻊ و ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻣﻠﻲ, ﺟﺪا‬ ‫از ﻣﻨﺎﻓﻊ و ﻣﺼﺎﻟﺢ اﻣﺖ اﺳ ﻣﻲ ﻧﻴﺴﺖ/ ﻣﺎ در ﻋـﻴﻦ رﻋـﺎﻳﺖ ﻣـﻨﺎﻓﻊ و‬ ‫ﭘﺎﺳﺪاري از آن ﭼﻪ ﺧﻮد دارﻳﻢ و ﺑﺪان ﭘﺎي ﺑﻨﺪﻳﻢ, ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺟﻬﺎن‬ ‫اﺳ م ﻧﻴﺰ ﺑﻴﻨﺪﻳﺸﻴﻢ و ﺑﺎ ﺗﺄﻛﻴﺪ ﺑﺮ ﻣﺤﻮرﻳﺖ ﻧﻘﺎط ﻣﺸﺘﺮﻙ ﻣﺬاﻫﺐ, در‬ ‫ﺟﻬﺖ وﺣﺪت اﻣﺖ اﺳ ﻣﻲ, ﮔﺎمﻫﺎﻳﻲ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺮدارﻳﻢ/‬ ‫ﺳﺎلدوازدﻫﻢ . ﺷﻤﺎرة ﺳﻮم‬ ‫+ ﻓﺼﻞﻳﻚ:ﻛﻠﻴﺎت‬ ‫+ ١.١/ ارزش و ﺟﺎﻳﮕﺎه وﺣﺪت‬ ‫در ﺟﻬﺎن ﻫﺴﺘﻲ اﺻﻞ ﺑﺮ وﺣﺪت اﺳﺖ/ ﻣﺒﺪأ آﻓﺮﻳﻨﺶ ﻋﻴﻦ وﺣﺪت‬ ‫و ﺣﺘﻲ در ﺧﺼﻮص او واﺣﺪﻳﺖ ﻛﻪ ﺷﺎﺋﺒﻪ ﻛﺜﺮت دارد, روا ﻧﻴﺴﺖ, ﺑﻞ‬ ‫ﻣﻔﻬﻮم ﺻﺎدق درﺑﺎرة او اﺣﺪﻳﺖ و ﻳﻜﺘﺎﻳﻲ اﺳﺖ/ اﻃ ق واﺣﺪ ﺑﺮ او در‬ ‫٤٧‬ ‫ﺑﺮﺧﻲ ﺗﻌﺒﻴﺮﻫﺎ ﻟﻔﻈﻲ اﺳﺖ و ﻣﻌﻨﺎي ﻣﻘﺼﻮد از آن ﻳﻜﺘﺎﻳﻲ اﺳﺖ/‬ ‫>اﺳﺎﺳ ًﺎ ﻛﺜﺮت و ﮔﻮﻧﻪﮔﻮﻧﻲ, ﺷﺎﻳﺴﺘة او ﻧﻴﺴﺖ و ﺗﺮﻛﺐ ﻧﺸﺎﻧة اﺣﺘﻴﺎج, ﻧﻘﺺ و‬ ‫ﻧﺎرﺳﺎﻳﻲ اﺳﺖ/ در ذات او ﻛﻪ ﻣﺒﺮاي از ﻛﺜﺮت اﺳﺖ, آن ﭼﻪ از او ﺻﺎدر ﻣﻲﺷﻮد‬ ‫ّ‬ ‫ﻧﻴﺰ ﺟﺰ واﺣﺪ ﻧﻴﺴﺖ و ﻗﺎﻋﺪة ﻣﺴﻠﻢ ﻧﺰد ارﺑﺎب ﺣﻜﻤﺖ اﺳﺖ ﻛـﻪ: اﻟﻮاﺣـﺪ َ‬ ‫َ ِ ُ‬ ‫ﻳﺼﺪر ﻣﻨﻪ ا اﻟْﻮاﺣﺪ< /١‬ ‫َ ْ ُ ُ ِ ْ ُ ِٕ ﱠ َ ِ‬ ‫اﻳﻦ ﻓﻴﺾ ﺻﺎدره, از ﺟﻨﺒﻪ ﺻﺪور واﺣﺪ اﺳﺖ و ﺗﻌﻴّﻨﺎت, ﺗﺸﺨّ ﺼﺎت و ﻛﺜﺮت زاﻳﻴﺪة ﺣﺪود,‬ ‫ﻣﺎﻫﻴﺎت و ﻋﺎﻟﻢ اﻣﻜﺎن اﺳﺖ/‬ ‫ﻳﻚ ﻓﺮوغ رخ ﺳﺎﻗﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ در ﺟﺎم اﻓﺘﺎد‬ ‫اﻳﻦ ﻫﻤﻪ ﻧﻘﺶ ﻋﺠﺐ ﺑﺮ در و دﻳﻮار وﺟﻮد‬ ‫در اﻧﻮاع ﻣﻮﺟﻮدات, ﻧﻤﺎد اﻳﻦ وﺣﺪت, در ﺗﻌﺎون و ﻫﻤﻴﺎري اﺳﺖ ﻛﻪ اﺟﺰاي ﻫـﺮ ﻳﻚ از‬ ‫ﻣﻮﺟﻮدات ﻣﺮﻛﺐ و ﻧﻴﺰ ﻫﺮ ﻳﻚ از ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﻫﺎ ﻣﻜﻤﻞ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮﻧﺪ و اﻳﻦ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﻲ در اﺟﺰاي ﻫﺮ‬ ‫ﻛﺪام از ﻣﻈﺎﻫﺮ ﻃﺒﻴﻌﺖ, ﻧﺸﺎﻧة ﺳ ﻣﺖ آن اﺳﺖ/‬ ‫در ﻋﺎﻟﻢ ﺗﺸﺮﻳﻊ ﻧﻴﺰ ﻫﻴﭻ اﺗﻬﺎﻣﻲ ﻫﻤﭽﻮن ﺷﺮﻙ و ﻛﺜﺮت ﺑﺮ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺎروا ﻧﻴﺴﺖ٢‬ ‫/ ﺣﺘﻲ در‬ ‫ﻣﻘﺎم اﻳﻤﺎن ﻧﻴﺰ وﺣﺪت اﻳﻤﺎﻧﻲ را ﻣﻲﺧﻮاﻫﺪ و ﺑﺎور ﺑﻪ ﺑـﺮﺧـﻲ و ﻧـﭙﺬﻳﺮﻓﺘﻦ ﺑـﺮﺧـﻲ دﻳﮕـﺮ از‬ ‫اﻋﺘﻘﺎدات را ﺑﺎ رد ﻛﻞ آن ﺑﺮاﺑﺮ داﻧﺴﺘﻪ اﺳﺖ/٣‬ ‫ّ‬ ‫و ﻧﻴﺰ ﺑﺮاي اﻳﻤﺎن ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ, ﺗﻨﻬﺎ اﻋﺘﻘﺎد ﺑﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ اﺳ م را ﻛﺎﻓﻲ ﻧﺪاﻧﺴﺘﻪ و ﺑﺎ اﻳﻦ ﻛﻪ اﻳﻤﺎن ﺑﻪ‬ ‫ِ‬ ‫ﭘﻴﺎﻣﺒﺮي اﻧﺒﻴﺎي ﮔﺬﺷﺘﻪ, ﺑﺎ وﺟﻮد اﻳﻤﺎن ﺑﻪ ﭘـﻴﺎﻣﺒﺮ اﺳـ م در ﻣـﻘﺎم ﻋـﻤﻞ, ﭼـﻨﺪان دﺧـﺎﻟﺘﻲ در‬ ‫ِ‬ ‫ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ اﻧﺴﺎن ﻧﺪارد, اﻋﺘﻘﺎد ﺑﻪ آنﻫﺎ و ﻛﺘﺎبﻫﺎي آﺳﻤﺎﻧﻲ آﻧﺎن را ﺟـﺰﺋﻲ از اﻳـﻤﺎن ﻣـﻘﺒﻮل‬ ‫ﺑﺮﺷﻤﺮده اﺳﺖ و ﻣﻲﻓﺮﻣﺎﻳﺪ:‬ ‫)آﻣﻦ اﻟﺮﺳﻮل ِﺑﻤﺎ ٔاُﻧْﺰل ِٕاﻟَﻴﻪ ﻣﻦ رﺑﱢﻪ و اﻟْﻤﻮﻣﻨُﻮن ﻛُﻞ آﻣﻦ ِﺑﺎ ِ و ﻣ ىﺋِﻜَﺘﻪ و ﻛُﺘُﺒﻪ و‬ ‫َ َ‬ ‫َ َ ﱠ ُ ُ ى ِ َ ْ ِ ِ ْ َ ِ َ ُ ْٔ ِ َ ٌّ َ َ‬ ‫ِِ َ ِِ َ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫رﺳﻠﻪ ى ﻧُﻔَﺮق ﺑَﻴﻦ أﺣﺪ ﻣﻦ رﺳﻠﻪ و ﻗىﺎﻟُﻮا ﺳﻤﻌْﻨىﺎ و أﻃَﻌْﻨىﺎ ﻏُﻔْﺮاﻧَک رﺑﱠﻨىﺎ و ِٕاﻟَـﻴک‬ ‫ى َ َ َ ْ َ‬ ‫ُ ُِِ‬ ‫َ ِ َ‬ ‫ﱢ ُ ْ َ َ ٍ ِ ْ ُ ُِِ َ‬ ‫اﻟ ْﻤﺼﻴﺮ( /٤‬ ‫َ ِ ُ‬ ‫>ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻪ آﻧﭽﻪ از ﺳﻮي ﭘﺮوردﮔﺎرش ﺑﺮ او ﻧﺎزل ﺷﺪه اﻳﻤﺎن آورده اﺳﺖ و او ﺑﻪ‬ ‫ﺗﻤﺎم ﺳﺨﻨﺎن ﺧﻮد ﻛﺎﻣ ً ﻣﺆﻣﻦ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ و ﻫﻤﻪ ﻣﺆﻣﻨﺎن ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺧﺪا و ﻓﺮﺷﺘﮕﺎن‬ ‫١/ ﺻﺪر اﻟﺪﻳﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺷﻴﺮازي, ا ٔﺳﻔﺎر ا ٔ رﺑﻌﻪ, ﻗﻢ, اﻧﺘﺸﺎرات ﻣﺼﻄﻔﻮي, ج ٢, ﺻﺺ ٩٠٢ ـ ٤٠٢‬ ‫٢/ ر/ﻙ/ ﺑﻪ: ﻧﺴﺎء: ٨٤‬ ‫٣/ ر/ﻙ ﺑﻪ: ﻧﺴﺎء: ٠٥١‬ ‫٤/ ﺑﻘﺮه: ٥٨٢‬ ‫وﺣﺪت و ﻧﺴﺠﺎم ﺳ ﻣﻲ‬ ‫او و ﻛﺘﺎبﻫﺎ و ﻓﺮﺳﺘﺎدﮔﺎﻧﺶ اﻳﻤﺎن آوردهاﻧﺪ و ﻣﻲﮔﻮﻳﻨﺪ: ﻣﺎ در ﻣﻴﺎن ﻫﻴﭽﻴﻚ‬ ‫٥٧‬ ‫از ﭘﻴﺎﻣﺒﺮان او ﻓﺮق ﻧﻤﻲﮔﺬارﻳﻢ و ﺑﻪ ﻫﻤﻪ اﻳﻤﺎن دارﻳﻢ و ﻣﺆﻣﻨﺎن ﮔﻔﺘﻨﺪ: ﻣـﺎ‬ ‫ﺷـﻨﻴﺪﻳﻢ و اﻃـﺎﻋﺖ ﻛـﺮدﻳﻢ/ ﭘـﺮوردﮔﺎرا! اﻧـﺘﻈﺎر آﻣـﺮزش ﺗـﻮ را دارﻳـﻢ و‬ ‫ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺳﻮي ﺗﻮﺳﺖ/<‬ ‫از ﮔﺬﺷﺘﮕﺎن ﺧﻮاﺳﺘﻪ اﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ آﻳﻨﺪﮔﺎن و از آﻳﻨﺪﮔﺎن ﻣﻲﺧﻮاﻫﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﮔـﺬﺷﺘﮕﺎن اﻳـﻤﺎن‬ ‫آورﻧﺪ ﺗﺎ از آﻏﺎز دﻋﻮت ﺗﻮﺣﻴﺪي ﺗﺎ ﭘﺎﻳﺎن آن ﻳﻚ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻓﺮاﻫﻢ آﻳﺪ و ﻫﺮ دورهاي از آن ﺣﻠﻘﻪاي‬ ‫در ﻣﺠﻤﻮع اﻳﻦ زﻧﺠﻴﺮه ﺑﺎﺷﺪ و ﮔﺬﺷﺘﻪ را ﺑﻪ آﻳﻨﺪه و آﻳﻨﺪه را ﺑﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﭘﻴﻮﻧﺪ دﻫﺪ/‬ ‫ﻫﻤة آن ﭼﻪ ﻳﺎد ﺷﺪ از آن رو اﺳﺖ ﻛﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﭼﻮن ﺧﻮد واﺣﺪ اﺳﺖ, وﺣﺪت را دوﺳﺖ‬ ‫ﻣﻲدارد و ﭘﺮاﻛﻨﺪﮔﻲ و ﮔﺴﻴﺨﺘﮕﻲ را ﺑﺮ ﻧﻤﻲﺗﺎﺑﺪ و اﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ را, ﻫـﻢ در ﺗﻜـﻮﻳﻦ و ﻫـﻢ در‬ ‫ﺗﺸﺮﻳﻊ ﺑﺮوز و ﻧﻤﻮد داده اﺳﺖ/ ﮔﻮﻳﻲ وﺣﺪت ﺟﺎن ﻫﺴﺘﻲ و ﻗﺒﻠﻪ ﺗﻤﺎﻣﻲ ﻣﻮﺟﻮدات, ﺟﺮﻳﺎنﻫﺎ‬ ‫ِ‬ ‫و ﺣﺮﻛﺖ ﻫﺎﺳﺖ/‬ ‫و ﻟﺬا ﭘﺮوردﮔﺎر ﺟﻬﺎن دودﺳﺘﮕﻲ و ﻧﺰاع را در اردوﮔﺎه ادﻳﺎن ﺗﻮﺣﻴﺪي ﻣﻘﺒﻮل ﺧﻮد ﻧﺪاﻧﺴﺘﻪ‬ ‫اﺳﺖ و در ﻗﺮآن ﻛﺮﻳﻢ ﺑﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮش ﺳﻔﺎرش ﻣﻲﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻫﻞ ﻛﺘﺎب ﺑﮕﻮﻳﺪ: اﮔﺮ ﺑﻪ دﻳﻦ ﺟﺪﻳﺪ‬ ‫ﻧﻤﻲﮔﺮوﻳﺪ دﺳﺖ ﻛﻢ ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ در ﻋﻘﺎﺋﺪ ﻣﺸﺘﺮﻙ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻫﻤﺪل و ﻫﻤﻨﻮا ﺑﺎﺷﻴﻢ/‬ ‫)ﻗُﻞ ﻳىﺎ أﻫْﻞ اﻟْﻜﺘىﺎب ﺗَﻌﺎﻟَﻮا ِٕاﻟﻲ ﻛَﻠﻤﺔ ﺳﻮاء ﺑَﻴْﻨَﻨىﺎ و ﺑَﻴْﻨَﻜُﻢ أ ّى ﻧَﻌﺒﺪ ِٕا ﱠ ا َ و ى ﻧُﺸﺮك ِﺑﻪ‬ ‫ْ َ ُْ َ‬ ‫َ ْ ِ َ ِ‬ ‫ْ َ َ ِ ِ ى ْ ى ٍَِ َ ى ٍ‬ ‫َ‬ ‫ﱠِ َ ُ ْ َ‬ ‫ﺷﻴﺌﺎً و ى ﻳَﺘﺨﺬ ﺑَﻌْﻀﻨىﺎ ﺑَﻌﻀﺎً أرﺑىﺎﺑﺎً ﻣﻦ دون ا ِ ﻓﺎن ﺗَﻮﻟﱠﻮا ﻓَﻘُﻮﻟُﻮا اﺷﻬﺪوا ِﺑـﺎَٔﻧّىﺎ‬ ‫ْ َ ُ‬ ‫ِ ْ ُ ِ‬ ‫ْ‬ ‫َْ َ‬ ‫َ ِٕ ْ َ ْ‬ ‫ﻣﺴﻠﻤﻮن( /١‬ ‫ُ ُِْ َ‬ ‫> ﺑﮕﻮ: اي اﻫﻞ ﻛﺘﺎب ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ ﺑﻪ ﺳﻮي ﺳﺨﻨﻲ ﻛﻪ ﻣﻴﺎن ﻣﺎ و ﺷﻤﺎ ﻳﻜﺴﺎن اﺳﺖ, ﻛﻪ‬ ‫ﺟﺰ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻳﮕﺎﻧﻪ را ﻧﭙﺮﺳﺘﻴﻢ و ﭼﻴﺰي را ﻫﻤﺘﺎي او ﻗﺮار ﻧﺪﻫﻴﻢ و ﺑﻌﻀﻲ از ﻣﺎ‬ ‫ﺑﻌﻀﻲ دﻳﮕﺮ را ـ ﻏﻴﺮ از ﺧﺪاي ﻳﮕﺎﻧﻪ ـ ﺑﻪ ﺧﺪاﻳﻲ ﻧﭙﺬﻳﺮد/ ﻫﺮﮔﺎه از اﻳﻦ دﻋﻮت‬ ‫ﺳﺮﺑﺎز زﻧﻨﺪ, ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ: ﮔﻮاه ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻴﻢ/<‬ ‫ﺳﺎلدوازدﻫﻢ . ﺷﻤﺎرة ﺳﻮم‬ ‫٦٧‬ ‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ, ﻫﻢ در ﻋﺎﻟﻢ ﺗﻜﻮﻳﻦ و ﻫﻢ در ﺣﻮزة ﺗﺸﺮﻳﻊ اﺻﻞ ﺑﺮ وﺣﺪت اﺳﺖ/‬ ‫ﺑﺮ اﺳﺎس اﻳﻦ اﺻﻞ, اﺧﺘ ف و دوﮔﺎﻧﮕﻲ, ﻗﺪﻣﮕﺎه و ﻣﻌﺒﺮ ﺧﻮﺑﻲ اﺳﺖ, وﻟﻲ ﻣﻨﺰﻟﮕﺎه ﺑﺪ و‬ ‫زﻳﺎن ﺑﺎري اﺳﺖ و اﮔﺮ ﺑﺮ اﺛﺮ ﻋﻮاﻣﻠﻲ ﺑﻪ ﻣﻨﺰﻟﮕﺎه ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪ, ﺑﻲ ﺗﺮدﻳﺪ ﻫﺮ اﻗﺪاﻣﻲ در ﺟـﻬﺖ‬ ‫ﮔﺴﺘﺮش و ﺗﻮﺳﻌة داﻣﻨة آن ﺑﺮﺧ ف ﺧﻮاﺳﺖ اﻟﻬﻲ و ﻣﻐﺎﻳﺮ ﺑﺎ ﺳﻨﺖ ﺧﺪاوﻧﺪي در ﺗﻜﻮﻳﻦ و‬ ‫ﺗﺸﺮﻳﻊ اﺳﺖ, ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻛﻪ ﺧ ف داوري ﻋﻘﻞ ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ/‬ ‫١/ آل ﻋﻤﺮان: ٤٦‬ ‫اﻣﺎم ﺻﺎدق7 ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ:‬ ‫>اﻟْﻤﻮﻣﻦ أَخ اﻟْﻤﻮﻣﻦ ﻛَﺎﻟْﺠﺴﺪ اﻟْﻮاﺣﺪ ِٕان اﺷﺘَﻜَﻲ ﺷﻴْﺌﺎً ﻣﻨْﻪ وﺟﺪ أَﻟَﻢ ذَﻟِک ﻓﻲ ﺳﺎﺋِﺮ‬ ‫َ َ ِ َ ِ ِ ِ ْ‬ ‫َ ِ ُ َ َ َ َ َ ِ ى َ ِ‬ ‫ُ ْٔ ِ ُ ُ ُ ْٔ ِ ِ‬ ‫ﺟﺴﺪه و أَرواﺣﻬﻤﺎ ﻣﻦ روح و اﺣﺪة< /١‬ ‫َ َ ِِ َ ْ َ ُ َُ ِ ْ ُ ٍ َ ِ ٍَ‬ ‫>ﻣﺆﻣﻦ ﺑﺮادر ﻣﺆﻣﻦ اﺳﺖ, ﻫﻢﭼﻮن ﻳﻚ ﺟﺴﺪ اﺳﺖ ﻛﻪ اﮔﺮ ﻋﻀﻮي از آن ﺑﻪ درد‬ ‫آﻳــﺪ, اﺛــﺮ آن در ﺳــﺎﻳﺮ اﻋـﻀﺎ ﭘـﺪﻳﺪار ﻣـﻲﮔﺮدد و روحﻫـﺎي آن دو از ﻳﻚ‬ ‫روح اﺳﺖ/<‬ ‫ﺑﻪ ﺳﺮوده ﺳﻌﺪي:‬ ‫ﺑــــﻨﻲ آدم اﻋــــﻀﺎي ﻳﻜـــﺪﻳﮕﺮﻧﺪ‬ ‫ﻛــــﻪ در آﻓــﺮﻳﻨﺶ ز ﻳﻚ ﮔــﻮﻫﺮﻧﺪ‬ ‫ﭼــﻮ ﻋـﻀﻮي ﺑـﻪ درد آورد روزﮔـﺎر‬ ‫دﮔــــﺮ ﻋــــﻀﻮﻫﺎ را ﻧــــﻤﺎﻧﺪ ﻗــﺮار‬ ‫ﺟﻬﺖ ﺣﺴﺎﺳﻴﺖاﻋﻀﺎي ﻳﻚ ﺑﺪن ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ درد ﻫﻢ, داﺷﺘﻦ روح واﺣﺪاﺳﺖ, و اﮔﺮ ﺟﺎﻣﻌة‬ ‫اﻳﻤﺎﻧﻲ ﻫﻢ داراي ﻳﻚ روح ﺷﺪ; اﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد/‬ ‫ﺑﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﺮﺧﻲ ﺑﺰرﮔﺎن: >ﻋﻠﻢ و ﻋﻤﻞ از ﻣﻘﻮﻟﻪ ﺟﻮﻫﺮﻧﺪ<٢ ﺑﺪﻳﻦ ﻣﻌﻨﺎ ﻛﻪ اﻳﻦ دو, روح اﻧﺴﺎن‬ ‫را ـ ﻛﻪ از ﻣﻘﻮﻟﻪ ﺟﻮﻫﺮ اﺳﺖ ـ ﻣﻲﺳﺎزﻧﺪ و ﺑﻪ آن ﺷﻜﻞ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ ﺧﻮد ﻣﻲدﻫﻨﺪ/ از ﺳﻮي دﻳﮕﺮ,‬ ‫ﻗﺮآن ﻣﺠﻴﺪ از ﻧﻮر اﻳﻤﺎن, ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺑﻪ روح ﻛﺮده اﺳﺖ/٣‬ ‫ﺑﺮ اﻳﻦ اﺳﺎس وﻗﺘﻲ روحﻫﺎي آدﻣﻴﺎن از ﻣﻨﺒﻊ واﺣﺪي ﺗﻐﺬﻳﻪ ﻛﺮدﻧﺪ و روح اﻳﻤﺎن در آﻧﺎن‬ ‫دﻣﻴﺪه ﺷﺪ, واﺣﺪ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ, ﻫﺮ ﭼﻨﺪ در ﻇﺎﻫﺮ, ﺑﺪنﻫﺎ از ﻫﻢ ﺟا ﺑﺎﺷﻨﺪ/‬ ‫+ ١.٢/ ﻫﻤﮕﺮاﻳﻲ و ﻣﻌﺎﺷﺮت ﻧﻴﻚ‬ ‫ﺣﻔﻆ وﺣﺪت و ﻳﻜﭙﺎرﭼﮕﻲ اﻣﺖ اﺳ ﻣﻲ و ﻣﻌﺎﺷﺮت ﻧﻴﻜﻮ ﺑـﺎ ﻣـﺨﺎﻟﻔﺎن ﻣـﺬﻫﺐ ﺷـﻴﻌﻪ,‬ ‫ِ‬ ‫ﻫﻤﻮاره ﻣﻮرد ﺗﺄﻛﻴﺪ و ﺗﻮﺻﻴﻪ اﻫﻞ ﺑﻴﺖ: ﺑﻮده اﺳﺖ/ در دوران اﻣﺎﻣﺎن: ﺷـﻴﻌﻴﺎن آنﻫـﺎ‬ ‫ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺎن ﺧﻮد ﮔﺮوﻫﻲ اﻧﺪﻙ ﺑﻪ ﺷﻤﺎر ﻣﻲآﻣﺪﻧﺪ و آﻧﺎن ﺑﻪ ﺟﻬﺖ ﺑﺮ ﺣﻖ ﻧﺪاﻧﺴﺘﻦ اﻋﺘﻘﺎد‬ ‫اﻛﺜﺮﻳﺖ ﻣﺮدم, در ﻣﺸﺮوﻋﻴﺖ ارﺗﺒﺎط و ﺣﺴﻦ رﻓﺘﺎر ﺑﺎ آنﻫﺎ, ﺑﻪ ﺗﺮدﻳﺪ ﻣﻲاﻓﺘﺎدﻧﺪ و ﻟﺬا در اﻳﻦ‬ ‫ﺧﺼﻮص از آن ﺑﺰرﮔﻮاران ﻣﻲﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ و آﻧﺎن ﻧﻴﺰ ﺑﺮ ﺧﻮﺷﺮﻓﺘﺎري و ﺣﺴﻦ ﺳـﻠﻮﻙ ﺑـﺎ آنﻫـﺎ‬ ‫ﺳﻔﺎرش و اﺻﺮار ﻣﻲورزﻳﺪﻧﺪ/‬ ‫وﺣﺪت و ﻧﺴﺠﺎم ﺳ ﻣﻲ‬ ‫١/ ﺷﺒّﺮ, ﺳﻴﺪ ﻋﺒﺪا , ا ٔﺧ ق, ﻗﻢ, ﻛﺘﺎﺑﻔﺮوﺷﻲ ﺑﺼﻴﺮت, ج٥, ص٦٩‬ ‫٢/ ﺣﺴﻦ زاده آﻣﻠﻲ, ﺣﺴﻦ, ﻫﺰار و ﻳﻚ ﻧﻜﺘﻪ, ﺗﻬﺮان, ﻣﺮﻛﺰ ﻧﺸﺮ ﻓﺮﻫﻨﮕﻲ رﺟﺎء, ﭼـﺎپ ﺳـﻮم, ٢٧٣١, ج ١, ص‬ ‫٣٥١, ﻧﻜﺘﻪ ٩٣١‬ ‫٣/ ﻣﺠﺎدﻟﻪ: ٢٢‬ ‫٧٧‬ ‫ﻣﻌﺎوﻳﺔ ﺑﻦ وﻫﺐ ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ:‬ ‫>ﻗُﻠْﺖ ِ َٔ ِﺑﻲ ﻋﺒﺪ اﻟﻠﱠﻪ7 : ﻛَﻴﻒ ﻳﻨْﺒﻐﻲ ﻟَﻨَﺎ َٔان ﻧَﺼﻨَﻊ ﻓِﻴﻤﺎ َﺑﻴﻨَﻨَﺎ و َﺑﻴﻦ ﻗَﻮﻣِﻨَﺎ و ﻓِﻴﻤﺎ‬ ‫ُ‬ ‫ى َِْ ِ‬ ‫ْ ْ َ َ ْ َ ْ َ ْ َ َ‬ ‫َْ َ َِ ى‬ ‫َ‬ ‫َﺑﻴﻨَﻨَﺎ و َﺑﻴﻦ ﺧُ ﻠَﻄﺎﺋِﻨَﺎ ﻣِﻦ اﻟﻨﱠﺎس؟ ﻗﺎل ﻓﻘَﺎل: ﺗُﻮدون ا ْ َٔﻣﺎﻧَﺔ ِٕاﻟَﻴﻬﻢ و ﺗُﻘِﻴﻤﻮن اﻟﺸﻬﺎدةَ‬ ‫َ ِ َ َ َ َ َٔ ﱡ َ َ َ ْ ِ ْ َ ُ َ ﱠ َ َ‬ ‫ْ َ ْ َ‬ ‫ﻟَﻬﻢ وﻋَﻠَﻴﻬﻢ و ﺗَﻌﻮدون ﻣﺮﺿﺎﻫﻢ و َ ْ َ ُ َ َ َ ِ َ ُ ْ‬ ‫ُ ْ َ ِْ ْ َ ُ ُ َ َْ َ ُ ْ َ‬ ‫ﺗﺸﻬﺪون ﺟﻨﺎﺋﺰﻫﻢ</١‬ ‫>ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ اﺳﺖ ﺑﺎ ﻗﻮم ﺧﻮد و ﻛﺴﺎﻧﻲ از ﻣﺮدم ﻛﻪ ﺑﺎ آﻧﺎن ﻣﺮاوده دارﻳﻢ, رﻓﺘﺎر ﻧﻤﺎﻳﻴﻢ؟‬ ‫ﺣﻀﺮت ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ: ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ آﻧﺎن اﻣﺎﻧﺖ دار ﺑﺎﺷﻴﺪ و ﺑﻪ ﺳﻮد و ﺿﺮرﺷﺎن اﻗﺎﻣة ﺷﻬﺎدت ﻛﻨﻴﺪ و از‬ ‫ﻣﺮﻳﻀﺎن آنﻫﺎ ﻋﻴﺎدت ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ و در ﺗﺸﻴﻴﻊ ﺟﻨﺎزه ﺷﺎن ﺷﺮﻛﺖ ﻛﻨﻴﺪ/<‬ ‫اﻣﺎم ﺻﺎدق7 در ﺑﺨﺸﻲ از ﺳﺨﻨﺎن ﺧﻮد ﺑﻪ زﻳﺪﺑﻦ ﺷﺤﺎم ﻣﻲﮔﻮﻳﻨﺪ:‬ ‫>ﺻﻠُﻮا ﻋﺸﺎ ِﺋﺮ ﻛُﻢ, و اﺷﻬﺪوا ﺟﻨﺎ ِﺋﺰﻫﻢ, و ﻋﻮدوا ﻣﺮﺿﺎﻫﻢ, و أَدوا ﺣﻘُﻮﻗﻬﻢ, ﻓﺎن‬ ‫َ َ َ ْ َ ْ َ ُ َ َ َ ُ ْ َ ُ ُ َ ْ َ ُ ْ َ ﱡ ُ َ ُ ْ َ ِٕ ﱠ‬ ‫ِ‬ ‫اﻟﺮﺟﻞ ﻣﻨﻜُﻢ ِٕاذَا ورع ﻓﻲ دﻳﻨﻪ و ﺻﺪق اﻟْﺤﺪﻳﺚ و أَدي ا ْ َٔﻣﺎﻧَﺔ و ﺣﺴﻦ ﺧُﻠُﻘﻪ ﻣﻊ‬ ‫ﱠ ُ َ ِْ ْ َ ِ َ ِ ى ِ ِِ َ َ َ َ َ ِ َ َ ﱠ‬ ‫َ َ َ َ ﱠ َ َُ َ َ‬ ‫اﻟﻨﺎس/ ﻗِﻴﻞَ: ﻫﺬَا ﺟﻌﻔَﺮي ﻓَﻴَﺴﺮ ِﻧﻲ ذَ ِﻟک و ﻳﺪﺧُﻞ ﻋﻠَﻲ ﻣﻨﻪ اﻟﺴﺮور و ﻗِﻴﻞ ﻫﺬَا أَدب‬ ‫َ َ ْ ِ ى ٌّ ُ ﱡ ى َ َ َ ْ ُ َ ىﱠ ِ ْ ُ ﱡ ُ ُ َ َ َ َ ُ‬ ‫ﱠ ِ‬ ‫ﺟﻌﻔَﺮ و اذَا ﻛَﺎن ﻋﻠَﻲ َﻴﺮ ذَﻟک دﺧﻞ ﻋﻠَﻲ ﺑ َوه و ﻋﺎره و ﻗﻴﻞ ﻫﺬَا أَدب ﺟﻌﻔَﺮ</٢‬ ‫َ َ‬ ‫ْ ِ ِ َ َ َ َ َ ىﱠ َ ُٔ ُ َ َ ُ ُ َ ِ َ َ َ ُ َ ْ ٍ‬ ‫َ ْ ٍ َ ِٕ‬ ‫>ﺑﺎ ﻋﺸﻴﺮه و ﻃﺎﻳﻔﻪ ﺧﻮد ارﺗﺒﺎط داﺷـﺘﻪ ﺑـﺎﺷﻴﺪ و ﺑـﺮ ﺟـﻨﺎزهﻫﺎي آنﻫـﺎ ﺣـﺎﺿﺮ ﺷـﻮﻳﺪ و‬ ‫ﻣﺮﻳﺾﻫﺎﻳﺸﺎن را ﻋﻴﺎدت ﻛﻨﻴﺪ و ﺣﻘﻮﻗﺸﺎن را ﺑﭙﺮدازﻳﺪ; زﻳﺮا ﻫﺮﮔﺎه ﺷﺨﺼﻲ از ﺷﻤﺎ ﭘﺮﻫﻴﺰﮔﺎر‬ ‫و راﺳﺖ ﮔﻔﺘﺎر و اﻣﺎﻧﺖ دار و ﺧﻮﺷﺮﻓﺘﺎر ﺑﺎ ﻣﺮدم ﺑﺎﺷﺪ, ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻲﺷﻮد اﻳﻦ ﺷﺨﺺ ﺟﻌﻔﺮي اﺳﺖ‬ ‫و اﻳﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺮا ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻣﻲﻛﻨﺪ و ﻣﻮﺟﺐ ﺳﺮور ﻣﻦ ﻣﻲﺷﻮد ﻛﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻲﺷﻮد اﻳﻦ اﺛـﺮ ادب‬ ‫ﺟﻌﻔﺮي اﺳﺖ و اﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ ﻧﺒﺎﺷﺪ ـ ﭼﻮن ﺑﻪ ﻣﺎ واﺑﺴﺘﻪاﻳﺪ ـ آن را ﺑﻪ اﻣﺎﻧﺖ ﻧﺴﺒﺖ ﻣﻲدﻫﻨﺪ و ﻣﺎﻳة‬ ‫ﻧﻨﮓ و ﻋﺎر ﻣﺎ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد/<‬ ‫ﻣﻌﺎوﻳﺔ ﺑﻦ وﻫﺐ ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ٣:‬ ‫ﺳﺎلدوازدﻫﻢ . ﺷﻤﺎرة ﺳﻮم‬ ‫٨٧‬ ‫ُ ُ َ‬ ‫>ﻗُﻠْﺖ ﻟَﻪ: ﻛَﻴْﻒ ﻳَﻨْﺒَﻐﻲ ﻟَﻨَﺎ َٔان ﻧَﺼﻨَﻊ ﻓِﻴﻤﺎ ﺑَﻴْﻨَﻨَﺎ و ﺑَﻴْﻦ ﻗَﻮﻣِﻨَﺎ و ﺑَﻴْﻦ ﺧُ ﻠَﻄَﺎﺋِﻨَﺎ ﻣِﻦ اﻟﻨﱠﺎس‬ ‫َ َ ْ َ َ‬ ‫ْ ْ َ َ‬ ‫َ ِ‬ ‫ِ ى‬ ‫َ‬ ‫ﻣِﻤﻦ ﻟَﻴْﺴﻮا ﻋﻠَﻲ َٔاﻣْﺮﻧَﺎ؟ ﻗَﺎل: ﺗَﻨْﻈُﺮون ِٕاﻟَﻲ أَﺋِﻤﺘﻜُﻢ اﻟﱠﺬﻳﻦ ﺗَﻘﺘﺪون ِﺑﻬﻢ ﻓَﺘَﺼﻨَﻌُﻮن ﻣﺎ‬ ‫ﱠ ْ ُ َ‬ ‫ُ َ‬ ‫ﱠِ ُ ِ َ َْ ُ َ ِ ْ ْ َ َ‬ ‫ِ‬ ‫ﻳَﺼﻨَﻌُﻮن ﻓَﻮ اﻟﻠﱠﻪ ِٕاﻧﱠﻬﻢ ﻟ َﻴَﻌُﻮدون ﻣﺮﺿﺎﻫﻢ و ﻳﺸﻬﺪون ﺟَﻨَﺎﺋِﺰﻫﻢ و ﻳُﻘِﻴﻤﻮن اﻟﺸﻬﺎدةَ ﻟَﻬﻢ‬ ‫ُ َ َْ َ ُ ْ َ َ ْ َ ُ َ‬ ‫َ ُ ْ َ ُ َ ﱠ َ َ ُ ْ‬ ‫ْ َ َ ِ ُ ْ‬ ‫١/ وﺳﺎﺋﻞ اﻟﺸﻴﻌﻪ, ﻣﻜﺘﺐ ا ﺳ ﻣﻴﻪ, ج ٨, اﺑﻮاب اﺣﻜﺎم اﻟﻌﺸﺮة, ﺑﺎب ١, ص ٨٩٣, ح ١‬ ‫٢/ ﻫﻤﺎن, ح ٢‬ ‫٣/ ﻣﻌﺎوﻳﺔ ﺑﻦ وﻫﺐ ﺑﺠﻠﻲ, از اﻣﺎم ﺻﺎدق و اﻣﺎم ﻛﺎﻇﻢ8 ﻧﻘﻞ ﺣﺪﻳﺚ ﻣﻲﻛﻨﺪ/‬ ‫ر/ﻙ/ ﺑﻪ: اردﺑﻴﻠﻲ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﻲ, ﺟﺎﻣﻊ اﻟﺮواة, ﻗﻢ, ﻛﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ آﻳﺔ ا ﻣﺮﻋﺸﻲ, ج ٢, ص ١٤٢‬ ‫َﻣﺎﻧﺔ اﻟَﻴﻬﻢ</١‬ ‫َ ِ ْ َ َٔ ﱡ َ‬ ‫وﻋَﻠَﻴْﻬﻢ و ﻳُﻮدون ا ْ ٔ َ َ َ ِٕ ْ ِ ْ‬ ‫>ﺑﻪ اﻣﺎم ﻣﻌﺼﻮم7 ﮔﻔﺘﻢ: ﺑﺎ ﻛﺴﺎﻧﻲ از ﻗﻮم و ﻗﺒﻴﻠة ﺧﻮد ﻛﻪ ﺑﺎ ﻣﺎ ﻫﻢﻋﻘﻴﺪه ﻧـﻴﺴﺘﻨﺪ, ﭼـﻪ‬ ‫رﻓﺘﺎري داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ؟ ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ: ﻣﻲﻧﮕﺮﻳﺪ ﺑﻪ ﭘﻴﺸﻮاﻳﺎﻧﺘﺎن ﻛﻪ از آﻧﺎن ﭘﻴﺮوي ﻣﻲﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ‬ ‫ﻋﻤﻞ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ/ ﺑﻪ ﺧﺪا ﺳﻮﮔﻨﺪ آنﻫﺎ از ﻣﺮﻳﻀﺎن آﻧﺎن ﻋﻴﺎدت ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ و ﺑﺮ ﺟﻨﺎزه ﻫﺎﺷﺎن ﺣﻀﻮر‬ ‫ﻣﻲﻳﺎﺑﻨﺪ و ﺑﻪ ﺳﻮد و زﻳﺎن آﻧﺎن اﻗﺎﻣة ﺷﻬﺎدت ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ و ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ آﻧﺎن اﻣﺎﻧﺖ داري ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ/<‬ ‫+ ﻓﺼﻞدوم‬ ‫+ ٢.١/ ﻋﻮاﻣﻞ ﺗﻔﺮﻗﻪ‬ ‫٢.١ ـ ١/ ﺳﺐ و ﻧﺎﺳﺰاﮔﻮﻳﻲ‬ ‫ّ‬ ‫اﻧﺴﺎن وﻗﺘﻲ ﺑﻪ ﭼﻴﺰي اﻋﺘﻘﺎد ﻳﺎﻓﺖ, ﻫﺮ ﭼﻨﺪ آن ﻋﻘﻴﺪه ﺑﺎﻃﻞ ﺑﺎﺷﺪ, ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ آن ﻣﺤﺒﺖ ﻗﻠﺒﻲ‬ ‫ﻣﻲﻳﺎﺑﺪ و رﻓﺘﻪ رﻓﺘﻪ ﭘﻴﻮﻧﺪي ﻋﺎﻃﻔﻲ ﻣﻴﺎن ﺧﻮد و آن اﻳﺠﺎد ﻣﻲﻛﻨﺪ/ در اﻳﻦ ﺣﺎل ﺗﻌﺮض و ﺗﺠﺎوز‬ ‫ﺑﻪ ﺣﺮﻳﻢ آن را ﺗﻌﺮض ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﻲﺷﻤﺎرد و در ﺑﺮاﺑﺮ آن واﻛﻨﺶ از ﺧﻮد ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ/ ﺑـﺮوز‬ ‫ﭼﻨﻴﻦ ﺣﺎﻟﺘﻲ, ﻫﻢ او را از ﭘﺬﻳﺮش ﺳﺨﻦ ﺣﻖ دور ﻣﻲﻛﻨﺪ و ﻫﻢ ﺑﻪ ﻧﺎﺳﺰاﮔﻮﻳﻲاش ﺑﻪ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺣﻖ‬ ‫وا ﻣﻲدارد و ﻟﺬا ﻫﻴﭻ ﮔﺎه ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ9 ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﺖﻫﺎي اﻋﺮاب ﺟﺎﻫﻠﻲ و ﻳﺎ ﺳﺮدﻣﺪاران ﻛﻔﺮ ﻧﺎﺳﺰا‬ ‫و دﺷﻨﺎم ﻧﺪاد, ﺑﻠﻜﻪ ﺗ ش ﻣﻲﻛﺮد ﺧﺮدﻫﺎي ﻣﺮدم ﺑﺖ ﭘﺮﺳﺖ را ﺑﻴﺪار ﻛﻨﺪ و اذﻫﺎن آﻧﺎن را ﺑﻪ‬ ‫ﻧﺎﺗﻮاﻧﻲ ﺑﺖﻫﺎ و ﻧﺎﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺑﻮدن ﻋﺒﺎدت آﻧﺎن ﺗﻮﺟﻪ دﻫﺪ/‬ ‫ﻗﺮآن ﻛﺮﻳﻢ ﻣﻲﻓﺮﻣﺎﻳﺪ:‬ ‫)و ى ﺗَﺴﺒﱡﻮا اﻟﱠﺬﻳﻦ ﻳﺪﻋُﻮن ﻣﻦ دون ا ِ ﻓَﻴَﺴﺒﱡﻮا ا َ ﻋﺪواً ﺑِﻐَﻴْﺮ ﻋﻠْﻢ ﻛﺬﻟِک زﻳﱠﻨّىﺎ ﻟِﻜُﻞ‬ ‫ﱢ‬ ‫ِ ِ ٍ َى َ َ‬ ‫َ ْ‬ ‫ُ‬ ‫ِ َ َ ْ َ ِ ْ ُ ِ‬ ‫ُ‬ ‫َ‬ ‫أُﻣﺔ ﻋﻤﻠَﻬﻢ ﺛُﻢ اﻟﻲ رﺑﻬﻢ ﻣﺮﺟﻌﻬﻢ ﻓَﻴﻨﺒﺌﻬﻢ ﺑﻤﺎ ﻛىﺎﻧُﻮا ﻳﻌﻤﻠُﻮن( /٢‬ ‫ََْ َ‬ ‫ﱠ ٍ َ َ ُ ْ ﱠ ِٕ ى َ ﱢ ِ ْ َ ْ ِ ُ ُ ْ ُ َ ﱢ ُ ُ ْ ِ ى‬ ‫> ﺑﻪ ﻣﻌﺒﻮد ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻏﻴﺮ ﺧﺪا را ﻣﻲﺧﻮاﻧﻨﺪ دﺷﻨﺎم ﻧﺪﻫﻴﺪ, ﻣﺒﺎدا آنﻫﺎ ﻧﻴﺰ از‬ ‫روي ﻇﻠﻢ و ﻧﺎداﻧﻲ ﺧﺪا را دﺷﻨﺎم دﻫﻨﺪ/ اﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﺮاي ﻫﺮ اﻣّﺘﻲ ﻋﻤﻠﺸﺎن را‬ ‫زﻳﻨﺖ دادﻳﻢ/ ﺳﭙﺲ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﻫﻤة آﻧﺎن ﺑﻪ ﺳﻮي ﭘﺮوردﮔﺎرﺷﺎن اﺳﺖ و آنﻫﺎ را‬ ‫از آن ﭼﻪ ﻋﻤﻞ ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ آﮔﺎه ﻣﻲﺳﺎزد/<‬ ‫ﺳﺨﻦ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﺪا9 ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﻓﺮﻣﻮد:‬ ‫١/ ﭘﻴﺸﻴﻦ, ص٩٩٣, ح٣‬ ‫٢/ اﻧﻌﺎم: ٨٠١‬ ‫وﺣﺪت و ﻧﺴﺠﺎم ﺳ ﻣﻲ‬ ‫ﻋﻠﻲ ﺑﻦ اﺑﺮاﻫﻴﻢ از ﭘﺪرش از ﻣﺴﻌﺪة ﺑﻦ ﺻﺪﻗﻪ ﻧﻘﻞ ﻛﺮده اﺳﺖ: از اﻣﺎم ﺻﺎدق7 درﺑﺎره اﻳﻦ‬ ‫٩٧‬ ‫ﺳﺎلدوازدﻫﻢ . ﺷﻤﺎرة ﺳﻮم‬ ‫٠٨‬ ‫> ِٕان اﻟﺸﺮك أَﺧﻔَﻲ ﻣﻦ دﺑِﻴﺐ اﻟﻨﱠﻤﻞ ﻋَﻠَﻲ ﺻﻔَﺎة ﺳﻮداء ﻓﻲ ﻟ َﻴْﻠَﺔ ﻇَﻠْﻤﺎء</‬ ‫َ ٍ َ ْ َ َ ِ ى ٍ َ َ‬ ‫ﱠ ﱢْ َ ْ ِ ْ َ ِ ْ ِ‬ ‫>ﺷــﺮﻙ ﭘــﻨﻬﺎنﺗﺮ از راه رﻓــﺘﻦ ﻣــﻮرﭼــﻪ ﺑـﺮ ﺳـﻨﮓ ﺻـﺎف ﺳـﻴﺎه در ﺷﺐ‬ ‫ﺗﺎرﻳﻚ اﺳﺖ/<١‬ ‫آن ﺣﻀﺮت در ﭘﺎﺳﺦ ﻓﺮﻣﻮد: >ﻣﺆﻣﻨﺎن در ﺻﺪر اﺳ م ﻣـﻌﺒﻮدﻫﺎي ﻣﺸـﺮﻛﺎن را ﻧـﺎﺳﺰا و‬ ‫دﺷﻨﺎم ﻣﻲﮔﻔﺘﻨﺪ, ﻣﺸﺮﻛﺎن ﻧﻴﺰ در ﺑﺮاﺑﺮ آن ﺑﻪ آنﭼﻪ ﻣﺆﻣﻨﺎن ﻣﻲﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﻧﺎروا و ﺑﺪ ﻣﻲﮔﻔﺘﻨﺪ/‬ ‫ﺳﭙﺲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺆﻣﻨﺎن را از ﺑﺪﮔﻮﻳﻲ ﺑﻪ ﺧﺪاﻳﺎن دروﻏﻴﻦ آﻧﺎن ﺑﺎزداﺷﺖ ﺗﺎ ﻛﺎﻓﺮان ﺧـﺪاوﻧـﺪ‬ ‫ﻣﺘﻌﺎل را ﻧﺎﺳﺰا ﻧﮕﻮﻳﻨﺪ ﺗﺎ در ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻣﺆﻣﻨﺎن از ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺧﻮد ﺗﻮﺟﻪ ﻧﺪارﻧﺪ ﺷﺮﻙ ﺑ ﺧﺪا ورزﻧﺪ‬ ‫و در ﻛﺎر زﺷﺖ ﻣﺸﺮﻛﺎن ﺷﺮﻳﻚ ﮔﺮدﻧﺪ /<٢‬ ‫در اﻳﻦ ﺣﺪﻳﺚ ﻧﻜﺘﻪاي ﺟﺎﻟﺐ ﺗﻮﺟﻪ اﺳﺖ و آن اﻳﻦ ﻛﻪ در ﺑﺴﻴﺎري از ﻣﻮارد اﻧﺴﺎن ﺑﻪ ﮔﻤﺎن‬ ‫ﺧﺪﻣﺖ ﺑﻪ ﻋﻘﻴﺪه و ﻣﺮام ﺧﻮد ﺑﻪ ﻣﻘﺪﺳﺎت ﻣﺨﺎﻟﻔﺎن ﺧﻮﻳﺶ ﺗﻮﻫﻴﻦ ﻣﻲﻛﻨﺪ/ اﻳﻦ ﺗﻮﻫﻴﻦ ﻳـﻘﻴﻨ ًﺎ‬ ‫ﻓﺴﺎدﻫﺎﻳﻲ ﺑﻪ ﺑﺎر ﻣﻲآورد و ﮔﺬﺷﺘﻪ از واﻛﻨﺶ ﻣﺸﺎﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻘﺎﺑﻞ, ﻧﺎاﻣﻨﻲﻫﺎ, ﺗﻜﻔﻴﺮﻫﺎ, ﻗﺘﻞﻫﺎ و‬ ‫ﺗﺠﺎوزﻫﺎﻳﻲ را ﻣﻮﺟﺐ ﻣﻲﺷﻮد/ ﻣﻄﺎﺑﻖ اﻳﻦ ﺣﺪﻳﺚ ﺷـﺮﻳﻒ ﻧـﺎﺳﺰاﮔـﻮﻳﺎن ﻧـﺨﺴﺘﻴﻦ در ﺗـﻤﺎم‬ ‫ﭘﻲآﻣﺪﻫﺎي آن, ﺑﻲ آن ﻛﻪ ﺧﻮد ﺑﺪاﻧﻨﺪ, ﺷﺮﻳﻚاﻧﺪ ﻛﻪ ﮔﻮﺋﻴﺎ ﺧﻮد ﻣﺮﺗﻜﺐ اﻳﻦ ﻛﺎر ﺷﺪهاﻧﺪ/‬ ‫ﺣﻀﺮت رﺿﺎ7 در ﺣﺪﻳﺚ اﺑﺮاﻫﻴﻢ ﺑﻦ اﺑﻲ ﻣﺤﻤﻮد دﺳﻴﺴة دﺷﻤﻨﺎن اﻫـﻞ ﺑـﻴﺖ: در‬ ‫زﻣﻴﻨﻪ ﺟﻌﻞ ﺣﺪﻳﺚ را درﺑﺎرة آﻧﺎن اﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻴﺎن ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ:‬ ‫>اي ﭘﺴﺮ اﺑﻲ ﻣﺤﻤﻮد! ﻣﺨﺎﻟﻔﺎن ﻣﺎ رواﻳﺖﻫﺎﻳﻲ در ﻣﻮرد ﻓـﻀﺎﺋﻞ ﻣـﺎ ﺳـﺎﺧﺘﻪاﻧـﺪ ﻛـﻪ ﺳـﻪ‬ ‫دﺳﺘﻪ اﺳﺖ:‬ ‫١/ رواﻳﺎت ﻏﻠﻮآﻣﻴﺰ‬ ‫٢/ رواﻳﺖﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻀﻤﻮن آنﻫﺎ ﻛﻮﺗﺎﻫﻲ و ﺗﻨﻘﻴﺺ در ﺣﻖ ﻣﺎﺳﺖ/‬ ‫٣/ ﺑﺮﺧﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺑﺪﮔﻮﻳﻲ از دﺷﻤﻨﺎن ﻣﺎ ﭘﺮداﺧﺘﻪ اﺳﺖ/‬ ‫وﻗﺘﻲ ﻣﺮدم رواﻳﺎﺗﻲ را ﻛﻪ در ﻣﻮرد ﻣﺎ زﻳﺎده روي ﻛﺮده اﺳﺖ ﻣﻲﺷﻨﻮﻧﺪ, ﺷﻴﻌﻴﺎن و ﭘﻴﺮوان ﻣﺎ‬ ‫را ﺑﻪ ﻛﻔﺮ ﻧﺴﺒﺖ ﻣﻲدﻫﻨﺪ و آنﻫﺎ را ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻪ رﺑﻮﺑﻴﺖ ﻣﺎ ﺑﺮ ﻣﻲﺷﻤﺎرﻧﺪ و آن ﮔﺎه ﻛﻪ ﺑﻪ اﺣﺎدﻳﺚ‬ ‫ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺗﻨﻘﻴﺺ ﻣﺎ ﺑﺮ ﻣﻲﺧﻮرﻧﺪ, آن را درﺑﺎره ﻣﺎ ﻣﻲﭘﺬﻳﺮﻧﺪ و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺣﺪﻳﺚﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ از‬ ‫دﺷﻤﻨﺎن ﻣﺎ ﺑﺪﮔﻮﻳﻲ ﻛﺮده اﺳﺖ, ﺑﻪ ﮔﻮﺷﺸﺎن ﻣﻲﺧﻮرد, ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﺪ ﻣﻲﮔﻮﻳﻨﺪ/ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﻲﻓﺮﻣﺎﻳﺪ:‬ ‫)و ﺗﺴﺒﻮا اﻟﱠﺬﻳﻦ ﻳﺪﻋﻮن ﻣﻦ دون ا ﻓَﻴﺴﺒﻮا ا ﻋﺪواً ﺑﻐَﻴﺮ ﻋﻠْﻢ///( /٣‬ ‫ِ َ َ ْ ُ َ ِ ْ ُ ِ ِ َ ُﱡ‬ ‫َ ى َ ُﱡ‬ ‫َ َ ْ ِ ِْ ِ ٍ‬ ‫١/ وﺳﺎﺋﻞاﻟﺸﻴﻌﻪ, ج٦١, ص٤٥٢‬ ‫٢/ ﻃﺒﺎﻃﺒﺎﻳﻲ, ﻣﺤﻤﺪ ﺣﺴﻴﻦ, اﻟﻤﻴﺰان, ﺗﻬﺮان, داراﻟﻜﺘﺐ ا ﺳ ﻣﻴّﻪ, ﭼﺎپ دوم, ٠٩٣١ق/ ج٧, ص٣٤٣‬ ‫٣/ اﻧﻌﺎم: ٨٠١‬ ‫> ﺑﻪ ﻣﻌﺒﻮد ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻏﻴﺮ ﺧﺪا را ﻣﻲﺧﻮاﻧﻨﺪ دﺷﻨﺎم ﻧـﺪﻫﻴﺪ ﻣـﺒﺎدا‬ ‫آنﻫﺎ ﻧﻴﺰ از روي ﻇﻠﻢ و ﺟﻬﻞ ﺧﺪا را دﺷﻨﺎم دﻫﻨﺪ/<‬ ‫اي اﺑﻦ ﻣﺤﻤﻮد! ﻫﺮﮔﺎه ﻣﺮدم ﺑﻪ ﭼﭗ و راﺳﺖ رﻓﺘﻨﺪ, ﺗـﻮ راه ﻣـﺎ را‬ ‫ﺑﮕﻴﺮ, ﺑﻪ ﻳﻘﻴﻦ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﻣ زم راه ﻣﺎ ﺑﺎﺷﺪ, ﻣﺎ ﺑﺎ اوﻳﻴﻢ و ﻛﺴﻲ ﻛﻪ از ﻣﺎ ﺟﺪا‬ ‫ﺷﻮد, از او ﺟﺪاﻳﻴﻢ/<١‬ ‫ﺑﺮﺧﻲ رواﻳﺎت, درﺑﺎرة ﻣﺨﺎﻟﻔﺎن اﻫﻞ ﺑـﻴﺖ, ﺑـﻴﺎن ﺗـﺎرﻳﺦ ﺣـﻴﺎت و‬ ‫واﻗﻌﻴﺎت زﻧﺪﮔﻲ و ﻋﻤﻠﻜﺮد آنﻫﺎ اﺳﺖ/ ﮔﺮوﻫﻲ دﻳﮕﺮ, ﺿﻤﻦ اﺷﺎره و ﻳﺎ‬ ‫ﺑﺎزﮔﻮﻳﻲ ﺑﺮﺧﻲ ﺣﻮادث ﺗﺎرﻳﺨﻲ ـ راﺳﺖ ﻳﺎ دروغـ ﺑﺎ ﻟﺤـﻨﻲ ﺗـﻨﺪ, ﺑـﻪ‬ ‫ﺑﺪﮔﻮﻳﻲ و ﻟﻌﻦ و دﺷﻨﺎم ﺑﻪ آﻧﺎن ﭘﺮداﺧﺘﻪ اﺳﺖ, ﻛﻪ ﻣـﻘﺼﻮد ﺣـﻀﺮت‬ ‫رﺿﺎ7 ﻧﻮع دوم اﺳﺖ, ﻧﻪ ﻗﺴﻢ ﻧﺨﺴﺖ/‬ ‫ّ‬ ‫ﺑﻲ ﺗﺮدﻳﺪ ﻳﻜﻲ از ﻋﻮاﻣﻞ اﺳﺎﺳﻲ ﺗﻔﺮﻗﻪ ﻣـﻴﺎن ﮔـﺮوهﻫﺎ و ﻣـﺬاﻫﺐ‬ ‫اﺳ ﻣﻲ, ﺳﺐ و ﻧﺎﺳﺰاﮔﻮﻳﻲ ﺑﺮﺧﻲ ﻃﺮﻓﺪاران ﺗﻨﺪ و ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﻫﺮ ﻣﺬﻫﺐ‬ ‫ّ‬ ‫ﺑﺮ ﺿﺪّ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻣﺬﻫﺐ دﻳﮕﺮ اﺳﺖ/‬ ‫ﻧﻜﺘة اﺳﺎﺳﻲ اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ در اﻳﻦ ﺑﺎره ﺑﺎﻳﺪ ﻗﻮل و ﻓﻌﻞ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺮاﺑﺮ‬ ‫ﺑﺎﺷﻨﺪ/ ﺑﺮﮔﺰاري ﻧﺸﺴﺖﻫﺎ و ﻛﻨﮕﺮهﻫﺎ در اﻳـﻦ ﺑـﺎره, زﻣـﺎﻧﻲ ﺳـﻮدﻣﻨﺪ‬ ‫اﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﻔﺎد آن در ﻋﻤﻞ ﻃﺮﻓﺪاران ﻣﺬاﻫﺐ ﻧﻴﺰ ﺗﺠﻠّﻲ ﻳﺎﺑﺪ, در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ‬ ‫واﻗﻌﻴﺖ در ﺑﺮﺧﻲ ﻣﻮارد اﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻧﻴﺴﺖ و ﮔﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧة دﻓﺎع از ﺧﻠﻔﺎ‬ ‫و ﻳﺎ دﻓﺎع از اﻫﻞ ﺑﻴﺖ: و ﻣﺎﻧﻨﺪ آن ﺑﻪ ﻣـﻘﺪﺳﺎت ﻳﻜـﺪﻳﮕﺮ اﻫـﺎﻧﺖ‬ ‫ﻣﻲﺷﻮد ﻛﻪ ﺑﻲ ﺗﺮدﻳﺪ از دﻳـﺪﮔﺎه اﺳـ م ﻛـﺎري ﺑـﺎﻃﻞ و ﻣـﺎﻳة اﻣـﻴﺪ و‬ ‫ﺧﺸﻨﻮدي دﺷﻤﻨﺎن ﻣﺸﺘﺮﻙ اﺳ م و ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ اﺳﺖ/‬ ‫ﺑﻲ ﺗﺮدﻳﺪ ﻳﻜﻲ‬ ‫از ﻋﻮاﻣﻞ‬ ‫اﺳﺎﺳﻲ ﺗﻔﺮﻗﻪ‬ ‫ﻣﻴﺎن ﮔﺮوهﻫﺎ‬ ‫و ﻣﺬاﻫﺐ‬ ‫اﺳ ﻣﻲ, ﺳﺐ‬ ‫ّ‬ ‫و ﻧﺎﺳﺰاﮔﻮﻳﻲ‬ ‫ﺑﺮﺧﻲ‬ ‫ﻃﺮﻓﺪاران ﺗﻨﺪ‬ ‫و ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﻫﺮ‬ ‫ﻣﺬﻫﺐ ﺑﺮ ﺿﺪ‬ ‫ّ‬ ‫ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻣﺬﻫﺐ‬ ‫دﻳﮕﺮ اﺳﺖ/‬ ‫٢.١ ـ ٢/ ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮدن‬ ‫١/ ﻣﺤﻤﺪﺑﻦ ﻋﻠﻲﺑﻦ ﺣﺴﻴﻦﺑﺎﺑﻮﻳﻪ ﻗﻤﻲ, ﻋﻴﻮن اﺧﺒﺎر اﻟﺮﺿﺎ, ﺑـﻴﺮوت, ﻣـﺆﺳﺴﻪاﻋـﻠﻤﻲ,‬ ‫ﭼﺎپاول, ٤٠٤١ ق/ ج٢, ص٢٧٢‬ ‫وﺣﺪت و ﻧﺴﺠﺎم ﺳ ﻣﻲ‬ ‫از ﻗﺎﺑﻠﻴﺖﻫﺎي اﻧﺴﺎن, اﻣﻜﺎن دﺳﺘﺮﺳﻲ او ﺑﻪ ﺣﻘﺎﻳﻖ و ﻣﻌﺎرف اﺳﺖ‬ ‫ﻛﻪ رﻳﺸﻪ در ﻓﻄﺮت ﺟﺴﺘﺠﻮﮔﺮي و ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺟﻮﻳﻲ او دارد/ ﻣﺤﻘﻖ ﻧﻴﺰ‬ ‫ﻛﺴﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﺪاي ﻓﻄﺮت ﭘﺎﺳﺦ ﻣﺜﺒﺖ ﻣﻲدﻫﺪ و ﻫﺮ ﺷﻨﻴﺪه و ﻳﺎ‬ ‫ﺧﻮاﻧﺪهاي را ﺑﻲﺗﺤﻘﻴﻖ ﻣﻄﻤﺌﻦ, ﻧﻤﻲﭘﺬﻳﺮد/‬ ‫١٨‬ ‫ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﻋﺎﻣﻞ‬ ‫اﻗﺘﺪار اﻣﺖ‬ ‫اﺳ ﻣﻲ ﻛﻠﻤة‬ ‫ﺗﻮﺣﻴﺪ و‬ ‫وﺣﺪت ﻛﻠﻤﻪ‬ ‫اﺳﺖ/‬ ‫ﺑﺴﻴﺎري از ﻣﺮدم از ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺑﺪوراﻧﺪ و ﻗﻀﺎوت ﺧﻮد درﺑﺎرة دﻳﮕﺮان‬ ‫و ﻋﻘﺎﻳﺪ آﻧﺎن را ﺑﺮ اﺳﺎس ﺷﻨﻴﺪهﻫﺎي ﺧﻮد ﺷﻜﻞ ﻣﻲدﻫﻨﺪ و ﻟﺬا ﺑﺴﻴﺎري‬ ‫از ﻣﻮارد ﺑﻪ ﺧﻄﺎ درﺑﺎرة دﻳﮕﺮان داوري ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ و اﻳـﻦ ﺧـﻮد از ﻋـﻠﻞ‬ ‫ﻋﻤﺪة ﺗﻔﺮﻗﻪ و ﺟﺪاﻳﻲ اﺳﺖ/‬ ‫اﻣﻴﺮﻣﺆﻣﻨﺎن7 ﻣﻲﻓﺮﻣﺎﻳﻨﺪ:‬ ‫>اﻟﻨﺎس أَﻋﺪاء ﻣﺎ ﺟَﻬﻠُﻮا<; >ﻣﺮدم دﺷﻤﻨﺎن ﭼﻴﺰي ﻫﺴﺘﻨﺪ‬ ‫ﱠ ُ ْ َ ُ َ ِ‬ ‫ﻛﻪ ﺑﻪ آن ﺟﺎﻫﻞاﻧﺪ/<١‬ ‫ﺳﺎلدوازدﻫﻢ . ﺷﻤﺎرة ﺳﻮم‬ ‫٢٨‬ ‫دﺷﻤﻨﻲ ﺑﺴﻴﺎري ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺣﻘﺎﻳﻖ, ﺑﺪا ﻋﻠﺖ اﺳﺖ ﻛﻪ آﻧﺎن ﺗﺼﻮر‬ ‫ِ‬ ‫ﺻﺤﻴﺤﻲ از آن ﻧﺪارﻧﺪ, اﮔﺮ اﻳﻦ ﺗﺼﻮر درﺳﺖ ﺷﻮد, ﺟـﺎذﺑة ﺣـﻘﻴﻘﺖ‬ ‫آنﻫﺎ را ﺑﻪ ﺳﻮي ﺧﻮد ﻣﻲﻛﺸﺪ/‬ ‫ﺑﺮاي ﻣﺜﺎل, ﺳﺠﺪه ﺑﺮ ﻣﻬﺮ, ﻗﺮآن و ﺻﻴﺎﻧﺖ آن از ﺗـﺤﺮﻳﻒ, ﺗﻜـﺒﻴﺮ‬ ‫ﭘﺲ از ﻧﻤﺎز, ﻧﻈﺮﻳة ﺷﻴﻌﻪ درﺑﺎرة ﺻﺤﺎﺑﻪ, ﺗﻮﺳﻞ و ﻣﺎﻧﻨﺪ آن ﻧﺰد ﺷﻴﻌﻴﺎن,‬ ‫ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪاي اﺳﺖ ﻛﻪ اﮔﺮ درﺳﺖ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ, ﺧﻮد ﻋﺎﻣﻞ وﺣﺪتاﻧﺪ,‬ ‫در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﻣﺴﺎﺋﻞ در اﺛﺮ ﻋﺪم ﺷﻔﺎﻓﻴﺖ آن ﻧﺰد اﻫـﻞ ﺳـﻨﺖ و‬ ‫ﺗﺼﻮرات ﺧﻄﺎ درﺑﺎرة آنﻫﺎ, ﺑﻪ ﻋﺎﻣﻠﻲ ﺑﺰرگ در ﺟـﻬﺖ اﻳـﺠﺎد ﺗـﻔﺮﻗﻪ‬ ‫ّ‬ ‫ﻣﻴﺎن اﻣﺖ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﮔﺸﺘﻪاﻧﺪ/‬ ‫ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦﺳﺎن ﺑﺴﻴﺎري از ﺷﻴﻌﻴﺎن ﺗﺼﻮر ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ اﻫﻞ ﺳـﻨﺖ ﺑـﺎ‬ ‫اﻫﻞﺑﻴﺖ: ﻣﻴﺎﻧة ﺧﻮﺑﻲ ﻧﺪارﻧﺪ و ﺑﺎ آﻧﺎن ﻣﺨﺎﻟﻒاﻧﺪ و از اﻳﻦ رو, در‬ ‫داوري ﺧﻮد ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ آنﻫﺎ زﻳﺎده روي ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ/‬ ‫ﺑﻲﺗﺮدﻳﺪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﻳﺰي در ﺟﻬﺖ رﻓﻊ اﻳﻦ اﺑﻬﺎمﻫﺎ در ﺣﺪّ زﻳﺎدي ﺑﻪ‬ ‫ﺗﻘﺮﻳﺐ و وﺣﺪت اﻣﺖ اﺳ ﻣﻲ ﻣﺪد ﻣﻲرﺳﺎﻧﺪ ﻛﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧـﻴﺰ ﮔـﻮﻳﺎي‬ ‫آن اﺳﺖ/‬ ‫٢.١ ـ٣/ ﺗﻮﻃﺌﻪ دﺷﻤﻨﺎن‬ ‫ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﻋﺎﻣﻞ اﻗﺘﺪار اﻣﺖ اﺳ ﻣﻲ ﻛﻠﻤة ﺗﻮﺣﻴﺪ و وﺣﺪت ﻛـﻠﻤﻪ‬ ‫اﺳﺖ و ﻟﺬا ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﺗﻴﺮﻫﺎي زﻫﺮآﮔﻴﻦ دﺷﻤﻨﺎن ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻮ ﻧﺸﺎﻧﻪ‬ ‫١/ ﻧﻬﺞ اﻟﺒ ﻏﻪ, ﺧﻄﺒة ٢٧١‬ ‫رﻓﺘﻪ اﺳﺖ/‬ ‫اﺧﻴﺮ ًا ﻛﺘﺎﺑﻲ ﺑﻪ ﻧﺎم >ﻧﻘﺸﻪاي ﺑﺮاي ﺟﺪاﻳﻲ ﻣﻜﺎﺗﺐ اﻟﻬﻲ< در اﻣﺮﻳﻜﺎ اﻧﺘﺸﺎر ﻳﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ, در آن‬ ‫ﮔﻔﺘﮕﻮي ﻣﻔﺼﻠﻲ ﺑﺎ دﻛﺘﺮ >ﻣﺎﻳﻜﻞ ﺑﺮاﻧﺖ< ﻳﻜﻲ از ﻣﻌﺎوﻧﺎن ﺳﺎﺑﻖ ﺳـﺎزﻣﺎن اﻃـ ﻋﺎت ﻣـﺮﻛﺰي‬ ‫آﻣﺮﻳﻜﺎ ﺳﻴﺎ اﻧﺠﺎم ﺷﺪه اﺳﺖ/ او در اﻳﻦ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺑﻪ ﻃﺮﺣﻬﺎﻳﻲ اﺷﺎره ﻣﻲﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺿﺪّ ﻣﺬﻫﺐ‬ ‫ﺷﻴﻌﻪ و ﺷﻴﻌﻴﺎن ﺗﺪارﻙ ﺷﺪه اﺳﺖ/‬ ‫در ﺑﺨﺸﻲ از اﻳﻦ ﻛﺘﺎب آﻣﺪه اﺳﺖ:‬ ‫>در ﻳﻚ ﮔﺮدﻫﻤﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺣﻀﻮر ﻣﻘﺎﻣﺎت ﺳﻴﺎﺳﻲ ﺳﺎزﻣﺎن اﻃ ﻋﺎت ﻣﺮﻛﺰي آﻣﺮﻳﻜﺎ ﺳﻴﺎ‬ ‫ﺑﺮﮔﺰار ﺷﺪ, ﺗﺼﻮﻳﺐ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﻣﺬﻫﺐ ﺷﻴﻌﻪ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت ﺑﻴﺸﺘﺮي ﺻﻮرت ﮔﻴﺮد و ﻃﺒﻖ اﻳﻦ‬ ‫ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﻳﺰﻳﻬﺎﻳﻲ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ/‬ ‫ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﻣﻨﻈﻮر ﭼﻬﻞ ﻣﻴﻠﻴﻮن د ر ﺑﻮدﺟﻪ ﺑﺮاي آن اﺧﺘﺼﺎص دادﻳﻢ و اﻳﻦ ﭘﺮوژه در ﺳـﻪ‬ ‫ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ زﻳﺮ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ:‬ ‫١/ ﺟﻤﻊ آوري اﻃ ﻋﺎت و آﻣﺎر/‬ ‫٢/ اﺟﺮاي اﻫﺪاف ﻛﻮﺗﺎه ﻣﺪت ﺑﺎ اﻧﺠﺎم ﺗـﺒﻠﻴﻐﺎت ﻋـﻠﻴﻪ ﺷـﻴﻌﻴﺎن و راه اﻧـﺪازي اﺧـﺘ ﻓﺎت‬ ‫ﻣﺬﻫﺒﻲ ﻣﻴﺎن ﺷﻴﻌﻴﺎن ﺑﺎ دﻳﮕﺮ ﻣﺬاﻫﺐ اﺳ ﻣﻲ/‬ ‫٣/ اﺟﺮاي اﻫﺪاف ﺑﻠﻨﺪ ﻣﺪت ﺟﻬﺖ از ﺑﻴﻦ ﺑﺮدن اﻳﻦ ﻣﺬﻫﺐ ﺑﺮ اﺳس ﻣﺮﺣﻠة اول ﭘﺮوژه,‬ ‫ﻣﺤﻘﻘﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﺳﺮاﺳﺮ ﺟﻬﺎن اﻋﺰام ﺷﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﺆا ت زﻳﺮ ﭘﺎﺳﺦ داده ﺷﻮد:‬ ‫اﻟﻒ ﺷﻴﻌﻴﺎن در ﻛﺪام ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺟﻬﺎن و در ﻫﺮ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﭼﻪ ﻣﻴﺰان ﻧﻔﻮذ دارﻧﺪ؟‬ ‫ب ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺗﻀﺎدﻫﺎي داﺧﻠﻲ ﺷﻴﻌﻴﺎن را ﻣﻲﺗﻮان ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻛﺮد؟‬ ‫ج ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻴﻦ ﺷﻴﻌﻴﺎن و ﺳﻨﻲﻫﺎ اﺧﺘ ف اﻧﺪاﺧـﺘﻪ و از اﻳـﻦ اﺧـﺘ فﻫﺎ ﺑـﻬﺮه ﺑـﺮداري‬ ‫ﻛﻨﻴﻢ؟///<١‬ ‫٢.١ ـ ٤/ ﺑﺮآورد ﺧﻄﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﻗﺘﺪار دﺷﻤﻦ‬ ‫از ﻋﻮاﻣﻞ ﺗﻔﺮﻗﻪ ﻣﻴﺎن اﻣﺖ اﺳ ﻣﻲ, اﺧﺘ ف دﻳﺪﮔﺎه ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﻗﺘﺪار و ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ دﺷﻤﻦ اﺳﺖ/‬ ‫از ﺑﺴﻴﺎري از ﻣﻮاﺿﻊ اﺻﻮﻟﻲ و ﻣﻨﺎﻓﻊ اﻣﺖ اﺳ ﻣﻲ ﭼﺸﻢ ﺑﭙﻮﺷﻨﺪ و ﺑﻪ اردوﮔﺎه دﺷﻤﻦ ﻧﺰدﻳﻚ‬ ‫ﺷﻮﻧﺪ وﻟﻲ در ﻣﻘﺎﺑﻞ, آﻧﺎن ﻛﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﺗﺼﻮري ﻧﺪارﻧﺪ و در ﺑﺮآورد ﺧﻮد ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲﻫﺎي او‬ ‫١/ ﻧﻘﻞ از روزﻧﺎﻣﻪ ﺟﻤﻬﻮري اﺳ ﻣﻲ ٥.٣.٣٨٣١, ش ٣٠٢٧, ص ٦١‬ ‫وﺣﺪت و ﻧﺴﺠﺎم ﺳ ﻣﻲ‬ ‫ﺑﺰرگ آﻣﺪن ﻗﺪرت دﺷﻤﻦ ﻣﺸﺘﺮﻙ در ﺗﺼﻮر ﺑﺨﺸﻲ از ﺟﻬﺎن اﺳ م ﻣﻮﺟﺐ ﻣﻲﺷﻮد آﻧﺎن‬ ‫٣٨‬ ‫ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪاي دﻳﮕﺮ ﻣﻲاﻧﺪﻳﺸﻨﺪ, راه دﻳﮕﺮي را ﺑﺮﮔﺰﻳﻨﻨﺪ/‬ ‫ﻗﺮآن ﻛﺮﻳﻢ ﻣﻲﻓﺮﻣﺎﻳﺪ:‬ ‫َ‬ ‫) ِٕاذْ ﻳُﺮﻳﻜَﻬﻢ ا ُ ﻓﻲ ﻣﻨىﺎﻣک ﻗَﻠِﻴ ً و ﻟَﻮ أرا ﻛَﻬﻢ ﻛَﺜِﻴﺮاً ﻟَﻔَﺸﻠْﺘُﻢ و ﻟَﺘَﻨىﺎزﻋْﺘُﻢ ﻓﻲ اْ َٔﻣﺮ و‬ ‫ِ ُ ُ ِ ى َ ِ َ‬ ‫َ ْ ى ُ ْ‬ ‫ِ ْ َ َ ْ ِ ى ِْ َ‬ ‫ﻟىﻜﻦ ا ﺳﻠﱠﻢ اﻧﻪ ﻋﻠﻴﻢ ﺑﺬىات اﻟﺼﺪور( /١‬ ‫ِ ﱠ َ َ َ ِٕ ﱠ ُ َ ِ ٌ ِ ِ ﱡ ُ ِ‬ ‫>در آن ﻫﻨﮕﺎم ﻛﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﻌﺪاد آنﻫﺎ را در ﺧﻮاب ﺑﻪ ﺗﻮ ﻛﻢ ﻧﺸﺎن داد و اﮔـﺮ‬ ‫ﻓﺮاوان ﻧﺸﺎن ﻣﻲداد ﻣﺴﻠﻤ ًﺎ ﺳﺴﺖ ﻣﻲﺷﺪﻳﺪ و درﺑﺎرة ﺷﺮوع ﺟﻨﮓ ﺑﺎ آنﻫﺎ‬ ‫ﻛﺎرﺗﺎن ﺑﻪ اﺧﺘ ف ﻣﻲﻛﺸﻴﺪ وﻟﻲ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺷﻤﺎ را از ﺷﺮ اﻳـﻦﻫﺎ ﺳـﺎﻟﻢ ﻧﮕـﻪ‬ ‫ّ‬ ‫داﺷﺖ, ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ آﻧﭽﻪ درون ﺳﻴﻨﻪﻫﺎﺳﺖ, داﻧﺎﺳﺖ/<‬ ‫ﻫﻢ اﻛﻨﻮن ﺑﻪ وﺿﻮح ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﻲﺷﻮد ﻛﻪ ﺑﺮآورد ﺧﻄﺎي ﺑﺮﺧﻲ زﻣـﺎﻣﺪاران و دوﻟﺖﻫـﺎي‬ ‫ﻛﺸﻮرﻫﺎي اﺳ ﻣﻲ از ﻣﻴﺰان ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﻗﺪرتﻫﺎي اﺳﺘﻜﺒﺎري دﻧﻴﺎ و ﺑﺰرگ ﻧﻤﺎﻳﻲ اﻳﻦ ﻗﺪرتﻫﺎ از‬ ‫ﺗﻮاﻧﻤﻨﺪي ﺧﻮد, آﻧﺎن را ﺑﻪ ﻫﻤﺴﻮﻳﻲ ﺑﺎ ﺳﻴﺎﺳﺖﻫﺎي اﺳـﺘﻜﺒﺎر و ﻣـﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑـﺎ آرﻣـﺎنﻫﺎي ﻧـﻈﺎم‬ ‫ﺟﻤﻬﻮري اﺳ ﻣﻲ ﻛﺸﺎﻧﺪه اﺳﺖ/‬ ‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﺪ اﮔﺮ ﻣﺴﺆو ن ﺳﻴﺎﺳﺖ ﺧﺎرﺟـﻲ ﺟـﻤﻬﻮري اﺳـ ﻣﻲ ﺗـﻮﻓﻴﻖ ﻳـﺎﺑﻨﺪ, اﻳـﻦ‬ ‫ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺪه در اﻳﺮان را ﺑﻪ ﻣﺴﺆو ن و رﻫﺒﺮان دوﻟﺖﻫـﺎي اﺳـ ﻣﻲ ﺗـﻔﻬﻴﻢ ﻛـﻨﻨﺪ ﻛـﻪ‬ ‫دﺷﻤﻨﺎن اﺳ م ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺑﻪ ﻟﺤﺎظ اﻣﻜﺎﻧﺎت ﻧﻈﺎﻣﻲ و ﻏﻴﺮ آن ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﻓﺮاواﻧﻲ دارﻧﺪ, وﻟﻲ ﺑﻲ ﺗﺮدﻳﺪ‬ ‫اﻳﻦ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲﻫﺎ در ﺑﺮاﺑﺮ اﻳﻤﺎن و وﺣﺪت اﻣﺖ اﺳ ﻣﻲ ﻫﻴﭻ ﻛﺎري از ﭘﻴﺶ ﻧﻤﻲﺑﺮد, ﮔﺎﻣﻲ ﺑﻠﻨﺪ در‬ ‫ﺟﻬﺖ ﻫﻤﻨﻮاﻳﻲ و وﺣﺪت اﻣﺖ ﺑﺮداﺷﺘﻪاﻧﺪ/‬ ‫٢.١ ـ ٥/ ﺧﻮدﻧﮕﺮي و ﻗﻮم ﮔﺮاﻳﻲ‬ ‫ﺳﺎلدوازدﻫﻢ . ﺷﻤﺎرة ﺳﻮم‬ ‫٤٨‬ ‫از ﻋﻮاﻣﻞ ﻣﻬﻢ ﺟﺪاﻳﻲ اﻧﺴﺎنﻫﺎ و ﺗﻔﺮﻗﻪ ﻣﻴﺎن آنﻫﺎ ﺧﻮدﺑﻴﻨﻲ اﺳﺖ/ ﺧﻮدﻧﮕﺮي در ﺣـﻮزة‬ ‫ﻓﺮدي, اﻧﺴﺎن را ﻣﺤﺮوم از ﻣﻌﺎﺷﺮت ﻧﻴﻜﻮ ﺑﺎ دﻳﮕﺮان ﻣﻲﺳﺎزد و در ﺳﻄﺢ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ و ﻓﺮا ﻣﻠّﻲ,‬ ‫ﻣﺎﻳة ﺗﻔﺮﻗﻪ و ﺟﺪاﻳﻲ ﮔﺮوهﻫﺎ و ﻣﻠﺖﻫﺎ از ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ اﺳﺖ/‬ ‫ﻗﺪرتﻫﺎي اﺳﺘﻌﻤﺎري ﺑﺮاي ﺳﺮﮔﺮم ﻛﺮدن ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﺑﻪ ﻣﺴﺎﺋﻞ داﺧﻠﻲ و ﻣﻨﺎزﻋﺎت ﻧﮋادي و‬ ‫ﻣﻠﻴﺘﻲ, اﻣﭙﺮاﺗﻮر ﺑﺰرگ ﻋﺜﻤﺎﻧﻲ را ﭘﺎره ﭘﺎره ﻛﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﻫﺮ دﺳﺘﻪاي از ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن در ﻋﺮض ﻣﺼﺎﻟﺢ‬ ‫ّ‬ ‫و ﻣﻨﺎﻓﻊ اﻣﺖ اﺳ ﻣﻲ ﺑﺮ ﺣﻮل ﻣﺤﻮر ﻛﺸﻮر, ﻗﻮم و ﻧﮋاد ﺧﻮد ﺑﻴﻨﺪﻳﺸﺪ و ﺣﺘﻲ ﮔﺎﻫﻲ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺧﻮد‬ ‫١/ اﻧﻔﺎل: ٣٤‬ ‫را در ﺗﻀﺎد ﺑﺎ ﻛﺸﻮر اﺳ ﻣﻲ دﻳﮕﺮ ﺑﺮﺷﻤﺎرد/‬ ‫ﻗﺮآن ﻛﺮﻳﻢ ﺑﻬﺎﻧة ﮔﺮوﻫﻲ از ﻣﻨﺎﻓﻘﺎن را ﻛﻪ از ﺷﺮﻛﺖ در ﺟﻨﮓ اﺣﺰاب ﺳﺮ ﺑﺎز زدﻧـﺪ, اﻳـﻦ‬ ‫ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻴﺎن ﻣﻲﻛﻨﺪ:‬ ‫)و ِٕاذْﻳَﻘُﻮل اﻟْﻤﻨىﺎﻓِﻘُﻮن و اﻟﱠﺬﻳﻦ ﻓﻲ ﻗُﻠُﻮﺑﻬﻢ ﻣﺮض ﻣﺎ وﻋﺪﻧَﺎ ا ُ و رﺳﻮﻟُﻪ ِٕا ّى ﻏُﺮوراً #‬ ‫َ َ ِ َ ِ ى ِِ ْ ََ ٌ ى َ َ َ‬ ‫َ َ ُ ُ‬ ‫َ‬ ‫ُ ُ‬ ‫ُ‬ ‫َ‬ ‫و ِٕاذْ ﻗىﺎﻟَﺖ ﻃىﺎ ِﺋﻔﺔ ﻣﻨْﻬﻢ ﻳﺎ أﻫْﻞ ﻳَﺜْﺮب ى ﻣﻘىﺎم ﻟَﻜُﻢ ﻓَﺎرﺟﻌﻮا و ﻳَﺴﺘَﺎْٔذن ﻓَﺮﻳﻖ ﻣﻨْﻬﻢ اﻟﻨﱠﺒﻲ‬ ‫َ‬ ‫ْ َ ٌ ِ ُ ْ ى َ ِ َ ُ َ ْ ْ ِ ُ َ ْ ِ ُ ِ ٌ ِ ُ ُ ِ ىﱠ‬ ‫ﻳﻘُﻮﻟُﻮن ان ﺑﻴﻮﺗﻨﺎ ﻋﻮرة و ﻣﺎ ﻫﻲ ﺑﻌﻮرة ان ﻳﺮﻳﺪون ا ى ﻓﺮاراً( /١‬ ‫َ‬ ‫َ ِٕ ﱠ ُ ُ َ ى َ ْ َ ٌ َ ى ِ َى ِ َ ْ َ ٍ ِٕ ْ ُ ِ ُ َ ِٕ ّ ِ ى‬ ‫>و ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آورﻳﺪ زﻣﺎﻧﻲ را ﻛﻪ ﻣﻨﺎﻓﻘﺎن و ﺑـﻴﻤﺎرد ن ﻣـﻲﮔﻔﺘﻨﺪ: ﺧـﺪا و‬ ‫ﭘﻴﺎﻣﺒﺮش ﺟﺰ وﻋﺪهﻫﺎي دروﻏﻴﻦ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﺪادهاﻧﺪ و ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آورﻳﺪ زﻣﺎﻧﻲ‬ ‫را ﻛﻪ ﮔﺮوﻫﻲ از آنﻫﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ: اي اﻫﻞ ﻳـﺜﺮب اي ﻣـﺮدم ﻣـﺪﻳﻨﻪ ! اﻳـﻨﺠﺎ ﺟـﺎي‬ ‫ﺗﻮﻗﻒ ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪﻫﺎي ﺧﻮد ﺑﺎز ﮔﺮدﻳﺪ/ و ﮔـﺮوﻫﻲ از آﻧـﺎن از ﭘـﻴﺎﻣﺒﺮ‬ ‫اﺟﺎزه ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﻣﻲﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ و ﻣﻲﮔﻔﺘﻨﺪ: ﺧﺎﻧﻪﻫﺎي ﻣﺎ ﺑﻲﺣﻔﺎظ اﺳﺖ, در ﺣﺎﻟﻲ‬ ‫ﻛﻪ ﺑﻲ ﺣﻔﺎظ ﻧﺒﻮد, آنﻫﺎ ﻓﻘﻂ ﻣﻲﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ از ﺟﻨﮓ ﻓﺮار ﻛﻨﻨﺪ/<‬ ‫در ﻣﻨﻄﻖ اﻳﻨﺎن ﺧﺎﻧﻪﻫﺎي ﺧﻮد ﻣﻄﺮح اﺳﺖ ﻧﻪ اﻣﻨﻴﺖ و ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻛﻞ ﻣﺪﻳﻨﻪ ﺑﺎ آن ﻛﻪ ﻫـﺪف‬ ‫دﺷﻤﻨﺎن اﺳ م ﻧﺎﺑﻮدي ﻛﻞ ﻣﺪﻳﻨﻪ اﺳﺖ, وﻟﻲ در اﻧﺪﻳﺸﻪ آﻧﺎن ﻣﺪﻳﻨﻪ ﺧﻧﻪﻫﺎﻳﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﺮ ﻛﺲ‬ ‫ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻨﻬﺎ دﻏﺪﻏة ﭘﺎﺳﺒﺎﻧﻲ از آن را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ, ﻧﻪ ﻳﻚ ﺧﺎﻧﻪ ﻛـﻪ ﻫـﺮ ﻳﻚ از اﻓـﺮاد را ﻣﺴـﺆول‬ ‫ﭘﺎﺳﺪاري از ﻛﻞ آن ﻛﻨﺪ و اﻳﻦ ﻳﻌﻨﻲ ﻓﺮار از ﻣﺴﺆوﻟﻴﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ و اﻧﺴﺎﻧﻲ/٢‬ ‫ّ‬ ‫اﻛﻨﻮن در ﺳﻄﺢ دﻧﻴﺎ ﻣﺮزﻫﺎ ﻛﻤﺮﻧﮓﺗﺮ ﻣﻲﺷﻮد و ﻛﺸﻮرﻫﺎ ﺑﺮ ﻧﻘﺎط ﻣﺸﺘﺮﻙ ﺧﻮد ﺗﺄﻛﻴﺪ ﻛﺮده‬ ‫و ﺑﺮ اﺳﺎس آن اﺗﺤﺎدﻳﻪﻫﺎ ﺷﻜﻞ ﻣﻲﮔﻴﺮد/ در اﻳﻦ وﺿﻌﻴﺖ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻋﻘﻞ و ﺷﺮع, ﺿﺮورت اﻗﺘﻀﺎ‬ ‫ﻣﻲﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﻛﺸﻮرﻫﺎي اﺳ ﻣﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ اﻳﻦ اﺻﻞ ﻋﻘﻠﻲ و ﺷﺮﻋﻲ ﺑﺎز ﮔﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﺟﺎي ﺷﻌﺎر ) ِٕان‬ ‫ﱠ‬ ‫ﺑُﻴُﻮﺗَﻨﺎ ﻋﻮرة( ﺑﻪ ﻣﺼﺎﻟﺢ و ﻣﻨﺎﻓﻊ اﻣﺖ اﺳ ﻣﻲ ﺑﻴﻨﺪﻳﺸﻨﺪ/‬ ‫ى ََْ ٌ‬ ‫ﻫﻢ اﻛﻨﻮن ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻲﺷﻮد٣ ﻛﺸﻮر ﺳﻮدان ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر وﺣﺪت اﺳ ﻣﻲ ﺷﺮط ﺻـﺪور وﻳـﺰا را‬ ‫ﺑﺮاي ﻣﺴﺎﻓﺮان ﺧﺎرﺟﻲ ﻣﺴﻠﻤﺎن ﺑﻪ آن ﻛﺸﻮر ﻟﻐﻮ ﻛﺮده ﻛﻪ اﻗﺪاﻣﻲ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ اﺳﺖ/‬ ‫وﺣﺪت و ﻧﺴﺠﺎم ﺳ ﻣﻲ‬ ‫١/ اﺣﺰاب: ٢١ و ٣١‬ ‫٢/ ر/ﻙ/ﺑﻪ: ﻣﻠﺤﻤﺔ اﻟﻮﺣﺪة, آراء و اﺣﺎدﻳﺚ اﻟﻤﻔﻜﺮﻳﻦ ا ﺳ ﻣﻴﻴﻦ ﺣﻮل اﻟﻮﺣﺪة ا ﺳ ﻣﻴّﻪ, ﺗﻬﺮان, ﻣـﺆﺗﻤﺮ اﻟﻘـﻤﺔ‬ ‫ّ‬ ‫ا ٕ ﺳ ﻣﻲ اﻟﺜﺎﻣﻦ, ﻣﻘﺎﻟﺔ: اﻟﺸﻴﺦ ﺳﻌﻴﺪ ﺷﻌﺒﺎن, ﺻﺺ ٧١ ـ ٦١‬ ‫٣/ ﻫﻤﺎن, ص٠٢‬ ‫٥٨‬ ‫+ ﻓﺼﻞﺳﻪ:ﻋﻮاﻣﻞوﺣﺪت‬ ‫+ ٣ ـ ١/ ﺗﺄﻛﻴﺪ ﺑﺮ ﻧﻘﺎط ﻣﺸﺘﺮﻙ‬ ‫ﭘﻴﺶ از اﻳﻦ اﺷﺎره ﺷﺪ ﻛﻪ ﻣﻨﻄﻖ ﻗﺮآن در داﻳﺮة ادﻳﺎن و ﻣﺬاﻫﺐ ﺗﻮﺣﻴﺪي, ﭘﺲ از دﻋﻮت ﺑﻪ‬ ‫ﭘﺬﻳﺮش آﻧﭽﻪ ﺣﻖ اﺳﺖ, ﻓﺮاﺧﻮان ﺑﻪ وﺣﺪت, ﻫﻤﮕﺮاﻳﻲ و ﺗﺄﻛﻴﺪ ﺑﺮ ﻧﻘﺎط ﻣﺸﺘﺮﻙ اﺳﺖ/‬ ‫ﺑﻲﺗﺮدﻳﺪ ﻧﻘﺎط ﻫﻤﮕﻮن ﺑﻴﻦ اﻫﻞ ﻛﺘﺎب و ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن, ﻫﻢ در ﺷﻤﺎره و ﻫﻢ در ﻛﻴﻔﻴﺖ ﻗـﺎﺑﻞ‬ ‫ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﭘﻴﺮوان ﻣﺬاﻫﺐ اﺳ ﻣﻲ ﻧﻴﺴﺖ, ﻛﻪ در اداﻣﻪ, ﮔﺬﺷﺘﻪ از اﺻﻮل ﻋﻘﺎﺋﺪ ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﻣـﻮرد‬ ‫اﺳﺎﺳﻲ اﺷﺎره ﻣﻲﻛﻨﻴﻢ:‬ ‫٣ ـ ١ ـ ١/ ﻛﻌﺒﻪ‬ ‫اﻣﺎم ﺻﺎدق7 ﻓﺮﻣﻮد:‬ ‫> َ ﻳَﺰال اﻟﺪﻳﻦ ﻗَﺎ ِﺋﻤﺎً ﻣﺎ ﻗَﺎﻣﺖ اﻟْﻜَﻌﺒﺔُ</‬ ‫َ َ ِ‬ ‫َ ُ ﱢ ُ‬ ‫َْ‬ ‫>ﺗﺎ وﻗﺘﻲ ﻛﻌﺒﻪ ﭘﺎ ﺑﺮﺟﺎ اﺳﺖ, دﻳﻦ ﻧﻴﺰ ﭘﺎﻳﺪار ﺧﻮاﻫﺪ ﻣﺎﻧﺪ/<١‬ ‫ﺑﻲﺷﻚ اﻳﻦ ﭘﺎﻳﺪاري و ﻗﻮام در ﺳﺎﻳﻪ وﺣﺪت و اﺟﺘﻤﺎع اﻣﺖ اﺳﺖ/ ﺑـﺎ ﺗﺮ اﻳـﻦ ﻛـﻪ اﮔـﺮ‬ ‫در ﻣﻮﺿﻮع ﺣﺞ ﺗﺄﻣﻞ ﺷﻮد ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﻲآﻳﺪ ﻛﻪ اﺳﺎﺳ ًﺎ ﮔﺮدﻫﻢآﻳﻲ در ﺣﺞ, ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻫـﻤﭽﻮن‬ ‫اﺟﺘﻤﺎع در ﻧﻤﺎز ﺟﻤﻌﻪ, در ذات آن ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻧﺸﺪه اﺳﺖ, وﻟﻲ ﺑﻲ ﺗﺮدﻳﺪ ﻳﻜﻲ ازاﻫﺪاف اﺻﻠﻲ آن ﺑﻪ‬ ‫ﺷﻤﺎر ﻣﻲرود/‬ ‫ﻧﻤﺎز ﺟﻤﻌﻪ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺑﺮﮔﺰاري ﻋﺒﺎدت ﺟﻤﻌﻲ در ﻫﺮ ﻫﻔﺘﻪ و ﺣﺞ ﺑﻪ ﻗﺼﺪ اﻳﺠﺎد اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ‬ ‫ﺑﺰرگ از ﺳﺮاﺳﺮ دﻧﻴﺎي اﺳ م و ﺑﺮﻗاري اﻟﻔﺖ و وﺣﺪت اﻣﺖ اﺳ ﻣﻲ در ﻋﺒﻮدﻳﺖ و ﺑﻨﺪﮔﻲ‬ ‫ﺧﺪاوﻧﺪ اﺳﺖ/‬ ‫ﻫﺮ ﻣﺴﺠﺪي ﻛﻪ ﺑﻨﺎ ﺷﻮد ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺪا و ﻣﻌﺒﺪ اﺳﺖ و ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﻫﻤﺎن ﻓﻀﻴﻠﺖ ﻛﻌﺒﻪ را‬ ‫ﺳﺎلدوازدﻫﻢ . ﺷﻤﺎرة ﺳﻮم‬ ‫٦٨‬ ‫ﺑﻪ ﻫﺮ ﻣﺴﺠﺪي ﺑﺪﻫﺪ و اﮔﺮ ﻣﻮﺿﻮع ﺣﺞ ﺻﺮﻓ ًﺎ ﻳﻚ اﻣﺮ ﻋﺒﺎدي ﺑﺎﺷﺪ, ﭼﻪ ﻧﻴﺎزي اﺳﺖ ﺑﺮ ﻛﻮچ‬ ‫دادن ﻣﺮدم از ﻧﻘﺎط ﻣﺨﺘﻠﻒ دﻧﻴﺎ ﺑﻪ ﻳﻚ ﻣﻜﺎن, ﺑﺎ آن ﻫﻤﻪ زﺣﻤﺖﻫﺎ و ﺳﺨﺘﻲﻫﺎ!‬ ‫واﻧﮕﻬﻲ ﻣﺤﺪود ﻛﺮدن اﻳﻦ اﺟﺘﻤﺎع در زﻣﺎن ﻣﻌﻴﻦ و ﻣﺸﺨﺺ, ﺑﻪ وﻳﮋه در وﻗـﻮفﻫﺎ, ﺑـﻪ‬ ‫ﮔﻮﻧﻪاي ﻛﻪ ﺑﺮ ﺧ ف ﻧﻤﺎز ﺣﺘﻲ ﻗﻀﺎ در آن ﻣﻘﺮر ﻧﺸﺪه و اﮔﺮ ﺣﺎﺟﻲ در وﻗﺖ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﺪه ﺑﻪ‬ ‫اﻋﻤﺎل ﺣﺞ ﻧﺮﺳﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﺳﺎل دﻳﮕﺮ در اﻧﺘﻈﺎر ﺑﻤﺎﻧﺪ, ﻫﻤﻪ ﻧﺸﺎن دﻫﻨﺪة اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﺪف اﺻﻠﻲ‬ ‫١/ وﺳﺎﺋﻞ اﻟﺸﻴﻌﻪ, ﺗﻬﺮان, اﻟﻤﻜﺘﺒﺔ ا ﺳ ﻣﻴﻪ, ج٨, ص٤١‬ ‫از ﺑﺮﮔﺰاري ﭼﻨﻴﻦ ﻣﺮاﺳﻢ ﺑﻲﻣﺎﻧﻨﺪي, دﻳﺪار, آﺷﻨﺎﻳﻲ, اﻳﺠﺎد ﻣﺤﺒﺖ اﻳـﻤﺎﻧﻲ و ﭘـﻴﻮﻧﺪ ﺑـﺮادري,‬ ‫آﮔﺎﻫﻲ از اﺣﻮال ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ و ﺑﺮﻗﺮاري وﺣﺪت ﺑﺰرگ اﻣﺖ اﺳ ﻣﻲ و ﺻﻒ ﺑﻨﺪي در ﺑﺮاﺑﺮ ﻛﻔﺮ‬ ‫ﺟﻬﺎﻧﻲ اﺳﺖ/‬ ‫و ﻟﺬا وﻗـﺘﻲ ﻗـﺮﻳﺸﻴﺎن از روي ﺧـﻮد ﺑـﺮﺗﺮﺑﻴﻨﻲ در وﻗـﻮف ﺑـﻪ ﻋـﺮﻓﺎت و ﻛـﻮچ از آن ﺑـﻪ‬ ‫ﻣﺸﻌﺮاﻟﺤﺮام ﺟﻤﻌﻲ ﺟﺪا داﺷﺘﻨﺪ و راﻫﻲ ﻏﻴﺮ از ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻧﺪ, از اﻳـﻦ ﻛـﺎر ﻧـﻬﻲ‬ ‫ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ آﻧﺎن دﺳﺘﻮر داده ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎنﻫﺎ ﺑﭙﻴﻮﻧﺪﻧﺪ و از ﻫﻤﺎن راﻫﻲ روﻧﺪ ﻛﻪ‬ ‫ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن دﻳﮕﺮ ﻣﻲﭘﻴﻤﺎﻳﻨﺪ/١‬ ‫از اﻳﻦ رو و در ﺟﻬﺖ ﺗﺤﻜﻴﻢ ﭘﺎﻳﻪﻫﺎي وﺣﺪت ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن, ﺗ ش در روﻧﻖ دادن ﻛﺎر ﺣﺞ و‬ ‫ﺑﺎ ﺗﺮ ﺗﺄﻛﻴﺪ ﺑﺮ ﻣﺎﻳﻪﻫﺎي ﺗﺤﻜﻴﻢ وﺣﺪت اﻣﺖ در اﻳﻦ ﻣﺮاﺳﻢ, ﺑﻪ وﻳﮋه ﺷﺮﻛﺖ ﺑـﻴﺶ از ﭘـﻴﺶ‬ ‫ﺷﻴﻌﻴﺎن در ﻧﻤﺎزﻫﺎي ﺟﻤﺎﻋﺖ و ﺟﻤﻌﻪ اﻫﻞ ﺳﻨﺖ, از ﺑﺎﻳﺴﺘﻪﻫﺎﺳﺖ/‬ ‫ﭘﻴﺮوي از ﻣﻜﺘﺐ اﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﻋﺼﻤﺖ: ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺗﻜﻠﻴﻔﻲ ﺑﺰرگ و از اﺳـﻄﻮاﻧـﻪﻫﺎي دﻳـﻦ‬ ‫اﺳﺖ وﻟﻲ ﭘﺎﺳﺪاﺷﺖ اﺻﻞ دﻳﻦ و ﺣﻔﻆ ﻛﻴﺎن آن ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ در ﺳﺎﻳﻪ وﺣﺪت اﺳ ﻣﻲ و ﭘﺮﻫﻴﺰ از‬ ‫اﺧﺘ ف ﻗﺎﺑﻞ دﺳﺖ ﻳﺎﺑﻲ اﺳﺖ ﺗﻜﻠﻴﻔﻲ ﺑﺰرگﺗﺮ اﺳﺖ/‬ ‫٣ ـ ١ ـ ٢/ ﻗﺮآن‬ ‫از وﺟﻮه ﻣﺸﺘﺮﻙ ﻋﻤﺪه ﻣﻴﺎن ﻣﺬاﻫﺐ اﺳ ﻣﻲ, ﻗﺮآن ﻛﺮﻳﻢ اﺳﺖ و اﻳﻦ ﺑﺪان ﺟﻬﺖ اﺳﺖ ﻛﻪ‬ ‫ﻗﺮآن ﺑﺮﺧ ف ﻛﺘﺎبﻫﺎي آﺳﻤﺎﻧﻲ دﻳﮕﺮ, از دﺳـﺘﺒﺮد ﻣـﺼﻮن ﻣـﺎﻧﺪه اﺳﺖ و ﺗـﻤﺎﻣﻲ ﻣـﺬاﻫﺐ‬ ‫اﺳ ﻣﻲ, ﺑﻲ ﻛﻢ و ﻛﺎﺳﺖ آن را ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ و ﺑﺪان اﻳﻤﺎن دارﻧﺪ/‬ ‫اﻟﺒﺘﻪ ﻗﺮآن ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﺑﺮاي اﻳﺠﺎد وﺣﺪت درون دﻳﻨﻲ, ﻛﺎرآﻣﺪ و ﻣﻨﺎﺳ ﻧﻴﺴﺖ; زﻳﺮا ﻫﺮ ﻳﻚ‬ ‫از ﻣﺬاﻫﺐ و ﻧﺤﻠﻪﻫﺎي اﺳ ﻣﻲ ﺑﺎ اﻋﺘﻘﺎدات ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺪان ﺗﻤﺴﻚ ﻛﺮده و ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ و اﻳﻦ ﻛـﺎر‬ ‫ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ اﺳﺖ ﻣﻴﺎن آنﻫﺎ وﺣﺪت آﻓﺮﻳﻦ ﺑﺎﺷﺪ, ﭼﻨﻴﻦ ﻛﺎري ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪ ﻣﻔﺴﺮان اﻣﻴﻦ و ﺑـﺪور از‬ ‫ﺧﻄﺎﻳﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻴﺎن آنﻫﺎ >ﻗﻮل ﻓﺼﻞ< ﺑﺎﺷﺪ و ﭼﻨﻴﻦ ﻛﺴﺎﻧﻲ را ﺟﺰ در ﺧﺼﻮص اﻣﺎﻣﺎن ﺷﻴﻌﻪ‬ ‫ﻛﺴﻲ ﻣﺪﻋﻲ ﻧﺸﺪه اﺳﺖ ﻛﻪ در زﻳﺎرت ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﻲﺧﻮاﻧﻴﻢ:‬ ‫١/ ﺑﻘﺮه: ٩٩١‬ ‫وﺣﺪت و ﻧﺴﺠﺎم ﺳ ﻣﻲ‬ ‫>و ِﺑﻤﻮا َﺗﻜُﻢ ﺗَﻤﺖ اﻟْﻜَﻠﻤﺔ و ﻋﻈُﻤﺖ اﻟﻨﱢﻌﻤﺔ و اﺋْﺘَﻠَﻔَﺖ اﻟْﻔُﺮﻗﺔُ<; >ﺑﺎ ﭘﺬﻳﺮشو ﻳﺖ‬ ‫ِ َْ‬ ‫ِ‬ ‫َ َُ ِ ْ ﱠ ِ َِ ُ َ َ َ ِ َْ ُ َ‬ ‫ﺷﻤﺎ, ﻛﻠﻤة ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺗﻤﺎم ﻣﻲﺷﻮد و ﻧﻌﻤﺖ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺰرگ ﻣﻲﮔﺮدد و ﺟﺪاﻳﻲﻫﺎ‬ ‫٧٨‬ ‫ﺑﻪ ﻫﻤﻨﻮاﻳﻲ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻲﻳﺎﺑﺪ////<١‬ ‫ﻛﺎرآﻣﺪي ﻗﺮآن در ﺟﻬﺖ اﻳﺠﺎد وﺣﺪت اﻣﺖ اﺳ ﻣﻲ ﺑﺮون دﻳﻨﻲ و در ﺑﺮاﺑﺮ اﺳﺘﻜﺒﺎر ﺟﻬﺎﻧﻲ‬ ‫اﺳﺖ ﻛﻪ از دو راه ﻣﻴﺴﺮ اﺳﺖ:‬ ‫اﻟﻒ ﺗﺄﻛﻴﺪ ﺑﺮ اﻳﻤﺎن ﻣﺸﺘﺮﻙ ﺑﻪ آن‬ ‫ب اﻫﺘﻤﺎم ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ آن در ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت و در ﻋﻤﻞ ﺑﻪ آﻣﻮزهﻫﺎي آن‬ ‫٣ ـ ١ ـ ٣/ ﻣﺎه رﻣﻀﺎن‬ ‫روزه ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺑﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﻋﺒﺎدﺗﻲ ﻓﺮدي اﺳﺖ وﻟﻲ در واﻗﻊ داراي ﺑُﻌﺪ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﺑﺴﻴﺎر ﻣﺆﺛﺮي‬ ‫اﺳﺖ/ اﻳﻦ اﺣﺴﺎس ﻛﻪ ﺑﺎ ﺣﻠﻮل ﻣﺎه ﻣﺒﺎرﻙ رﻣﻀﺎن ﺗﺎ ﭘﺎﻳﺎن آن, ﻫﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻲ در ﻫﺮ ﺟﺎي دﻧﻴﺎ,‬ ‫ﻫﻤﻪ روزه از ﺳﺎﻋﺘﻲ ﻣﻌﻴﻦ ﺗﺎﻟﺤﻈﻪاي ﺧﺎص اﻣﺴﺎﻙ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ, ﻋﺎﻟﻲﺗﺮﻳﻦ ﻧﻤﺎد و ﻧﻤﺎﻳﺶ وﺣﺪت‬ ‫اﺳ ﻣﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ در دﻧﻴﺎي اﻣﺮوز ﻛﺎﻣ ً ﻗـﺎﺑﻞ ﻓـﻬﻢ اﺳﺖ, ﻫـﺮ ﭼـﻨﺪ در ﺟـﻬﺎن اﺳـ م ﻣـﻮرد‬ ‫ﻏﻔﻠﺖ اﺳﺖ/‬ ‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﺪ ﺗﺒﺎدل ﺗﺒﺮﻳﻚ ﻣﻴﺎن ﻣﺴﺆو ن ﻛﺸﻮرﻫﺎي اﺳ ﻣﻲ ﺑﻪ ﻣـﻨﺎﺳﺒﺖ ﺣـﻠﻮل ﻣـﺎه‬ ‫ﻣﺒﺎرﻙ رﻣﻀﺎن و ﻋﻴﺪ ﻓﻄﺮ در ﺳﻄﺤﻲ ﮔﺴـﺘﺮده, ﺑـﺮﮔﺰاري ﻣﺴـﺎﺑﻘﺎت ﺑـﺎﺷﻜﻮه ﻗـﺮآﻧـﻲ ﻣـﻴﺎن‬ ‫ﻛﺸﻮرﻫﺎي اﺳ ﻣﻲ در اﻳﻦ ﻣﺎه, اﻋ م ﻣﺎه رﻣﻀﺎن ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺎه وﺣﺪت اﻣﺖ اﺳ ﻣﻲ, ﺑﺮﮔﺰاري‬ ‫ﻣﺮاﺳﻢ اﻓﻄﺎري از ﺳﻮي ﺳﻔﺎرﺗﺨﺎﻧﻪﻫﺎي ﺟﻤﻬﻮري اﺳ ﻣﻲ در ﻛﺸﻮرﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ و دﻋﻮت از‬ ‫ﺷﺨﺼﻴﺖﻫﺎي ﻓﺮﻫﻨﮕﻲ و ﻣﺆﺛﺮ در آن ﻣﺮاﺳﻢ, اﻓﺰاﻳﺶ روزﻫﺎي ﺗﻌﻄﻴﻠﻲ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ﻋﻴﺪ ﻓﻄﺮ‬ ‫در ﻫﺮ ﺳﺎل ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎ ﺳﺎﻳﺮ ﻛﺸﻮرﻫﺎي اﺳ ﻣﻲ و ﺑﺮﮔﺰاري راﻫﭙﻴﻤﺎﻳﻲ روز‬ ‫ﻗﺪس در اﻳﻦ ﻛﺸﻮرﻫﺎ و ﻣﺎﻧﻨﺪ آن, اﻗﺪاﻣﺎﺗﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻣـﻲﺗﻮان از آن در ﺟـﻬﺖ اﺣـﻴﺎي ُﺑـﻌﺪ‬ ‫اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﻣﺎه ﻣﺒﺎرﻙ رﻣﻀﺎن و ﺗﻘﻮﻳﺖ وﺣﺪت اﺳ ﻣﻲ ﺑﻬﺮه ﺑﺮد/‬ ‫٣ ـ ١ ـ ٤/ دوﺳﺘﻲ اﻫﻞ ﺑﺖ‬ ‫ﺳﺎلدوازدﻫﻢ . ﺷﻤﺎرة ﺳﻮم‬ ‫٨٨‬ ‫ﺑﻪ اﻋﺘﻘﺎد ﺷﻴﻌﻪ, ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن درﺑﺎرة اﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ: وﻇﺎﻳﻔﻲ دارﻧـﺪ ﻛـﻪ ﻳﻜـﻲ از آنﻫـﺎ‬ ‫دوﺳﺘﻲ و ﻣﺤﺒﺖ آﻧﺎن اﺳﺖ و اﻳﻦ دوﺳﺘﻲ از ﺿﺮورﻳﺎت دﻳﻦ اﺳﺖ و ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﻓﺎﻗﺪ آن ﺑﺎﺷﺪ‬ ‫ﻣﺴﻠﻤﺎن ﻧﻴﺴﺖ و ﻣﺤﻜﻮم ﺑﻪ ﻧﺠﺎﺳﺖ اﺳﺖ/٢‬ ‫ﻗﺮآن ﻛﺮﻳﻢ ﻣﻲﻓﺮﻣﺎﻳﺪ:‬ ‫١/ روﺿﺔاﻟﻤﺘﻘﻴ­, ج٥, ﺻﺺ ٥٩٤ و ٦٩٤‬ ‫٢/ ر/ﻙ/ﺑﻪ: ﻣﺴﺘﻨﺪ اﻟﺸﻴﻌﻪ, ج٦, ص ٠٧٢; ﺟﻮاﻫﺮ اﻟﻜ م, ج٩٣, ص٢٣; ﺗﺤﺮﻳﺮ اﻟﻮﺳﻴﻠﻪ, ج١, ص٨١١‬ ‫اﻟْﻤﻮدة ﻓﻲ اﻟْﻘُﺮﺑﻲ///( /١‬ ‫ِ َ‬ ‫ْ َ‬ ‫)///ﻗُﻞ َ أﺳﺄَﻟُﻜُﻢ ﻋَﻠَﻴْﻪ أﺟْﺮا ِٕا ﱠ َ َ ﱠ َ ِ ى ْ َ‬ ‫ْ‬ ‫ْ‬ ‫ﺑﮕﻮ ﻣﻦ ﻫﻴﭻ ﭘﺎداﺷﻲ از ﺷﻤﺎ ﺑﺮ رﺳﺎﻟﺘﻢ درﺧﻮاﺳﺖ ﻧﻤﻲﻛﻨﻢ ﺟﺰ دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ‬ ‫ﻧﺰدﻳﻜﺎﻧﻢ اﻫﻞ ﺑﻴﺘﻢ ////</‬ ‫ﻟﺰوم ﻣــﻮدت اﻫــﻞ ﺑــﻴﺖ, ﻣﺸـﺘﺮﻙ ﻣـﻴﺎن ﭘـﻴﺮوان ﺗـﻤﺎم ﻣـﺬاﻫﺐ اﺳـ ﻣﻲ اﺳﺖ ﻛـﻪ در‬ ‫اﻳﻦ ﺧـﺼﻮص دو ﺗـﺼﻮر ﻏـﻠﻂ ﻣـﺎﻧﻊ اﺳـﺘﻔﺎده درﺳﺖ از اﻳـﻦ ﻣـﻮﺿﻮع در ﺟـﻬﺖ وﺣـﺪت‬ ‫اﺳ ﻣﻲ اﺳﺖ/‬ ‫اﻟﻒ ﺑﺴﻴﺎري از ﭘﻴﺮوان ﻣﻜﺘﺐ اﻫﻞ ﺑﻴﺖ: ﺑﺮ اﻳﻦ ﭘﻨﺪارﻧﺪ ﻛﻪ دوﺳﺘﺪاران اﻫﻞ ﺑﻴﺖ:‬ ‫ﺗﻨﻬﺎ ﺷﻴﻌﻴﺎن ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﻏﻴﺮ آنﻫﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﺪان ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ9 ارادﺗﻲ ﻧﺪارﻧﺪ و اﻳﻦ ﺧـﻮد ﻣـﺎﻳة‬ ‫ﺑﺪﺑﻴﻨﻲ و ﻧﺎﺧﺸﻨﻮدي اﺳﺖ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻛﺘﺎبﻫﺎي ﻗﻄﻮري ﻛﻪ ﻏﻴﺮ ﺷﻴﻌﻴﺎن در ﺧﺼﻮص ﻓﻀﺎﺋﻞ‬ ‫و ﻣﻨﺎﻗﺐ اﻫﻞ ﺑﻴﺖ: و ﻟﺰوم ﻣﻮدت آﻧﺎن ﻧﻮﺷﺘﻪ و ﻣﻨﺘﺸﺮ ﻛﺮدهاﻧﺪ, ﺑﺴﻴﺎر اﺳﺖ ﻛﻪ آﮔﺎﻫﻲ از آن‬ ‫ّ‬ ‫ﺑﺮاي ﺷﻴﻌﻴﺎن ﭘﺮﺟﺎذﺑﻪ و در رﻓﻊ اﻳﻦ ﺳﻮء ﺗﻔﺎﻫﻢﻫﺎ ﮔﺎﻣﻲ ﻣﺆﺛﺮ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد/‬ ‫ب در ﺑﺮاﺑﺮ اﻳﻦ ﮔﻤﺎﻧﻪ, ﺗﺼﻮر ﺑﺮﺧﻲ اﻫﻞ ﺳﻨﺖ اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺷﻴﻌﻴﺎن درﺑﺎرة اﻣﺎﻣﺎن ﺧﻮد‬ ‫زﻳﺎده روي و ﻏﻠﻮ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ و آﻧﺎن را ﺧﺪا ﻳﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻲداﻧﻨﺪ و اﻋﺘﻘﺎد ﺑﺮﺧﻲ ﺑﻪ ﻇﺎﻫﺮ واﺑﺴﺘﮕﺎن ﺑﻪ‬ ‫ﻣﺮام ﺗﺸﻴﻊ را ﻛﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﺎورﻫﺎي ﻏﻠﻂ و اﻧﺤﺮاﻓﻲ دارﻧﺪ, ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺷﻴﻌﻴﺎن ﻧﺴﺒﺖ ﻣﻲدﻫﻨﺪ/ ﺑﻲﺷﻚ‬ ‫ّ‬ ‫اﻳﻦ ﺗﺼﻮر ﺧﻄﺎ ﻛﻪ از ﺳﻮي ﺑﺮﺧﻲ ﻣﺤﺎﻓﻞ واﺑﺴﺘﻪ ﺑـﻪ اﺳـﺘﻌﻤﺎر ﻧـﻴﺰ ﺗـﺮوﻳﺞ ﻣـﻲﺷﻮد, ﺿـﺮﺑة‬ ‫ﻣﺤﻜﻤﻲ ﺑﺮ اﺳﺎس وﺣﺪت اﺳ ﻣﻲ اﺳﺖ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ اﻣﺎﻣﺎن از اﻣـﺎم ﻋـﻠﻲ ﺗـﺎ اﻣـﺎم‬ ‫ﻫﺎدي: ﻫﻤﻮاره ﺑﺎ ﭼﻨﻴﻦ اﻓﺮاد و ﮔﺮوهﻫﺎﻳﻲ, ﺑﺎ اﻳﻦ اﻋـﺘﻘﺎدات ﺑـﺎﻃﻞ ﻣـﻮاﺟـﻪ ﺑـﻮدﻧﺪ, وﻟﻲ‬ ‫ﺗﻨﺪﺗﺮﻳﻦ و ﺷﺪﻳﺪﺗﺮﻳﻦ ﻣﺒﺎرزة ﻓﺮﻫﻨﮕﻲ را ﺑﺎ آﻧﺎن داﺷﺘﻨﺪ و ﻫﺮﮔﺎه از آﻧﺎن ﻳﺎد ﻣـﻲﻛﺮدﻧﺪ و ﻳـﺎ‬ ‫ﺳﺨﻨﻲ از آنﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﻴﺎن ﻣﻲآﻣﺪ, ﺑﺎ ﻟﻌﻦ و ﻧﻔﺮﻳﻦ و اﻇﻬﺎ ﺑﻴﺰاري از آﻧﺎن و ﻣﺒﺎح داﻧﺴﺘﻦ ﺧﻮن‬ ‫آنﻫﺎ, ﻣﺮدم را از آﻧﺎن ﺑﺮﺣﺬر ﻣﻲداﺷﺘﻨﺪ/‬ ‫ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺮﺧﻮرد اﻣﺎﻣﺎن ﺷﻴﻌﻪ ﺑﺎ ﻫﻴﭽﻴﻚ از ﭘﻴﺮوان ﻣﺬاﻫﺐ و ﻣﺮامﻫـﺎي ﺑـﺎﻃﻞ ﺑـﻪ ﺷـﺪت و‬ ‫ﺻﺮاﺣﺖ آﻧﺎن در ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﺎ >ﻏ ة< ﻧﺒﻮده اﺳﺖ/ ﺑﺮاي ﻧﻤﻮﻧﻪ وﻗـﺘﻲ ﻳﻜـﻲ از ﻳـﺎران ﺣـﻀﺮت‬ ‫ِ‬ ‫>ﻳَﺎ ﺳﺪﻳﺮ ﺳﻤﻌﻲ و ﺑَﺼﺮي و ﺑَﺸﺮي و ﻟَﺤﻤﻲ و دﻣﻲ و ﺷﻌْﺮي ﻣﻦ ﻫَﻮ َء ﺑَﺮاء و ﺑَﺮي‬ ‫َ ِ ُ َ ْ ِ ى َ َ ِ ى َ َ ِ ى َ ْ ِ ى َ َ ِ ى َ َ ِ ى ِ ْ ُٔ ِ َ ٌ َ ِ َٔ‬ ‫اﻟﻠﱠﻪ ﻣﻨْﻬﻢ ﻣﺎ ﻫَﻮ َء ﻋَﻠَﻲ دﻳﻨﻲ و َ ﻋَﻠَﻲ دﻳﻦ آﺑَﺎ ِﺋﻲ و اﻟﻠﱠﻪ َ ﻳَﺠْﻤﻌُﻨﻲ اﻟﻠﱠﻪ و ِٕاﻳﱠﺎﻫﻢ ﻳَﻮم‬ ‫ى َ ِ‬ ‫ُ ِ ُ ْ َ ُٔ ِ‬ ‫َ ِ ى ُ َ ُ ْ ْ َ‬ ‫ِ ِ ى َ‬ ‫ِ ِ‬ ‫١/ ﺷﻮري: ٣٢‬ ‫وﺣﺪت و ﻧﺴﺠﺎم ﺳ ﻣﻲ‬ ‫ﺻﺎدق7 در اﻳﻦ ﺑﺎره از آن ﺣﻀﺮت ﻣﻲﭘﺮﺳﺪ, اﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﭘﺎﺳﺦ ﻣﻲﺷﻨﻮد:‬ ‫٩٨‬ ‫و ﻫﻮ ﺳﺎﺧﻄٌ ﻋﻠَﻴﻬﻢ</١‬ ‫اﻟْﻘِﻴَﺎﻣﺔ ِٕا ﱠ َ ُ َ َ ِ‬ ‫َِ‬ ‫َ ِْ ْ‬ ‫>اي ﺳﺪﻳﺮ, ﮔﻮش, ﭼﺸﻢ, ﭘﻮﺳﺖ, ﮔﻮﺷﺖ, ﺧﻮن و ﻣﻮي ﻣﻦ از آﻧـﺎن ﻏـ ة‬ ‫ﺑﻴﺰار اﺳﺖ/ ﺧﺪا از آﻧﺎن ﺑﻴﺰار اﺳﺖ/ آنﻫﺎ ﺑﺮ دﻳﻦ ﻣﻦ و ﭘـﺪران ﻣـﻦ ﻧـﻴﺴﺘﻨﺪ و‬ ‫ﺧﺪاوﻧﺪ روز ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺑﻴﻦ ﻣﺎ و آﻧﺎن ﮔﺮد ﻧﺨﻮاﻫﺪ آورد ﻣﮕﺮ اﻳـﻦ ﻛـﻪ ﺑـﺮ آنﻫـﺎ‬ ‫ﺧﺸﻤﻨﺎﻙ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد/<‬ ‫ﺑﺮﺧﻲ ﻛﺎرﻫﺎ و ﺣﺮﻛﺖﻫﺎ ﻧﻴﺰ از ﺑﺮﺧﻲ ﻋﻮام ﺷﻴﻌﻪ ـ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻴﺌﺖ ﺳﺠﺪه ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻧﺰد ﻗـﺒﻮر‬ ‫اﺋﻤﻪ, دﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻮي آﺳﻤﺎن دراز ﻛﺮدن ﺑﻪ وﻗﺖ ﺑﺮدن ﻧﺎم آنﻫﺎ و ﻳﺎ اﻟﻘﺎب و ﻋﻨﺎوﻳﻦ ﻏﻠﻮآﻣﻴﺰي‬ ‫ﻛﻪ ﺑﺮﺧﻲ ﻣﺪاﺣﺎن ﻧﺎآﮔﺎه, ﻣﻐﺮض و ﻳﺎ ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺷﺪه ﺑﺮ زﺑﺎن ﻣﻲآوردﻧﺪ ـ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪاي اﺳﺖ ﻛﻪ‬ ‫زﻣﻴﻨة اﻳﻦ اﺗﻬﺎم را ﺑﻪ ﺷﻴﻌﻴﺎن, ﻧﺰد اﻫﻞ ﺳﻨﺖ ﺗﺸﺪﻳﺪ ﻣﻲﻛﻨﺪ/‬ ‫ﺣﻀﺮت رﺿﺎ7 رواﻳﺎت ﻏﻠﻮآﻣﻴﺰ در ﻣـﻮرد اﻫـﻞ ﺑـﻴﺖ: را ﺳـﺎﺧﺘﻪ دﺳﺖ دﺷـﻤﻨﺎن‬ ‫ﻣﻲداﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﺑﺪﻧﺎم ﻛﺮدن ﺷـﻴﻌﻴﺎن و ﻣـﺘﻬﻢ ﺳـﺎﺧﺘﻦ آﻧـﺎن ﺑـﻪ اﻋـﺘﻘﺎد ﺑـﻪ رﺑـﻮﺑﻴﺖ اﻣـﺎﻣﺎن,‬ ‫ﺟﻌﻞ ﻛﺮدهاﻧﺪ/‬ ‫٣ ـ ٢/ دﺷﻤﻦ ﻣﺸﺘﺮﻙ‬ ‫از ﻋﻮاﻣﻞ اﻳﺠﺎد وﺣﺪت ﻣﻴﺎن اﻓﺮاد و ﮔﺮوهﻫﺎ, اﺣﺴﺎس وﺟﻮد دﺷﻤﻦ ﻣﺸﺘﺮﻙ اﺳﺖ/‬ ‫دﺷﻤﻦ ﻣﺘﺠﺎوز ﮔﺎﻫﻲ ﻗﺼﺪ ﺗﺠﺎوز ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﮔﺮوه و ﻳﺎ ﻛﺸﻮر را ﻣﻲﻛﻨﺪ و ﮔﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﻧﻘﻄﻪاي ﻛﻪ‬ ‫ﺑﺮاي دو ﮔﺮوه و ﻳﺎ ﻣﻠﺘﻲ ﻣﻘﺪس و ارزﺷﻤﻨﺪ اﺳﺖ ﻫﺠﻮم ﻣﻲﺑﺮد/ وﺟﻮد ﭼﻨﻴﻦ دﺷﻤﻨﻲ در ﻫﺮ دو‬ ‫ﻣﻮرد زﻣﻴﻨﻪ وﺣﺪت و اﻧﺴﺠﺎم ﻣﺮدﻣﻲ ﻛﻪ ﻣﻮرد ﺗﻬﺎﺟﻢاﻧﺪ را ﻓـﺮاﻫـﻢ ﻣـﻲﻛﻨﺪ/ وﺟـﻮد دﺷـﻤﻦ‬ ‫ﻣﺸﺘﺮﻙ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻗﺎدر ﻧﻴﺴﺖ اﺧﺘ ف و ﻧﺰاع ﺑﻴﻦ دو ﮔﺮوه را رﻳﺸﻪ ﻛﻦ ﺳﺎزد, وﻟﻲ ﺑﺗﺮدﻳﺪ در‬ ‫ﺗﺨﻔﻴﻒ ﺟﺪاﻳﻲﻫﺎ و ﺟﻠﺐ ﻫﻤﻜﺎري و ﺗﻌﺎون ﻣﻴﺎن آنﻫﺎ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﺟﺪّ ي دارد/‬ ‫ﻗﺮآن ﻛﺮﻳﻢ ﻣﻲﻓﺮﻣﺎﻳﺪ:‬ ‫ﺳﺎلدوازدﻫﻢ . ﺷﻤﺎرة ﺳﻮم‬ ‫٠٩‬ ‫)و ﻟِﻴَﻌْﻠَﻢ اﻟﱠﺬﻳﻦ ﻧىﺎﻓَﻘُﻮا و ﻗِﻴﻞ ﻟَﻬﻢ ﺗَﻌﺎﻟَﻮا ﻗىﺎﺗِﻠُﻮا ﻓﻲ ﺳﺒِﻴﻞ ا ِ أو ادﻓَﻌُﻮا ﻗىﺎﻟُﻮا ﻟَﻮ ﻧَﻌْﻠَﻢ‬ ‫ِ ى َ ِ َِ ْ‬ ‫َ ِ َ‬ ‫ْ ُ‬ ‫َ‬ ‫َ َ ُ ْ ى ْ‬ ‫َ‬ ‫ﻗِﺘىﺎ ً َﺗﱠﺒَﻌْﻨىﺎ ﻛُﻢ ﻫﻢ ﻟِﻠْﻜُﻔْﺮ ﻳَﻮﻣ ِﺌﺬ أﻗْﺮب ﻣﻨْﻬﻢ ﻟِ ْ ِٕ ﻳﻤﺎن ﻳَﻘُﻮﻟُﻮن ِﺑﺎَٔﻓْﻮاﻫﻬﻢ ﻣﺎ ﻟ َﻴْﺲ ﻓﻲ‬ ‫ِ َْ ٍ َ ُ ِ ُ ْ ى ِ‬ ‫ْ ُ ْ‬ ‫َ ى ِِ ْ ى َ ِ ى‬ ‫ﻗﻠُﻮﺑﻬﻢ و ا أﻋﻠَﻢ ﺑﻤﺎ ﻳﻜْﺘﻤﻮن( /٢‬ ‫ُ ِِ ْ َ ُ َ ْ ُ ِى َ ُُ َ‬ ‫>و ﻧﻴﺰ ﺑﺮاي اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻨﺎﻓﻘﺎن ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ, آنﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪ:‬ ‫١/ اﺻﻮل ﻛﺎﻓﻲ, داراﻟﻜﺘﺐ ا ﺳ ﻣﻴّﻪ, ج١, ص٩٦٢‬ ‫٢/ آل ﻋﻤﺮان: ٧٦١‬ ‫١/ ﻣﻜﺎرم ﺷﻴﺮازي, ﻧﺎﺻﺮ و ﻫـﻤﻜﺎران, ﺗـﻔﺴﻴﺮ ﻧـﻤﻮﻧﻪ, ﺗـﻬﺮان, داراﻟﻜـﺘﺐ ا ﺳـ ﻣﻴّﻪ,‬ ‫٢٧٣١, ج٣, ص٧٦١‬ ‫دﺷﻤﻨﺎن‬ ‫ﻣﺸﺘﺮﻙ و‬ ‫ﺧﻄﺮﻧﺎﻛﻲ‬ ‫روﺑﺮوﺳﺖ ﻛﻪ‬ ‫ﻋﻘﻞ و دﻳﻦ‬ ‫اﻗﺘﻀﺎي‬ ‫وﺣﺪت در‬ ‫ﺑﺮاﺑﺮ آﻧﺎن را‬ ‫دارﻧﺪ/‬ ‫وﺣﺪت و ﻧﺴﺠﺎم ﺳ ﻣﻲ‬ ‫ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ در راه ﺧﺪا ﻧﺒﺮد ﻛﻨﻴﺪ ﻳﺎ ﺣﺪاﻗﻞ از ﺣـﺮﻳﻢ ﺧـﻮد‬ ‫دﻓـﺎع ﻧـﻤﺎﻳﻴﺪ/ ﮔـﻔﺘﻨﺪ: اﮔـﺮ ﻣـﻲداﻧﺴـﺘﻴﻢ ﺟـﻨﮕﻲ روي‬ ‫ﺧﻮاﻫﺪ داد, از ﺷﻤﺎ ﭘـﻴﺮوي ﻣـﻲﻛﺮدﻳﻢ اﻣـﺎ ﻣـﻲداﻧـﻴﻢ‬ ‫ﺟﻨﮕﻲ ﻧﻤﻲﺷﻮد / آنﻫﺎ در آن ﻫﻨﮕﺎم ﺑﻪ ﺗـﻮ ﻧـﺰدﻳﻜﺘﺮ‬ ‫ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻳﻤﺎن, ﺑﻪ زﺑﺎن ﺧﻮد ﭼﻴﺰي ﻣﻲﮔﻮﻳﻨﺪ ﻛﻪ در‬ ‫دﻟﻬﺎﻳﺸﺎن ﻧﻴﺴﺖ و ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﻪ آن ﭼﻪ ﻛـﺘﻤﺎن ﻣـﻲﻛﻨﻨﺪ‬ ‫آﮔﺎهﺗﺮ اﺳﺖ/<‬ ‫ﺑﻌﻀﻲ از ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﻛﻪ ﺑﻪ ﮔﻔﺘة اﺑﻦ ﻋﺒﺎس ﻋﺒﺪا ﺑﻦ ﻋﻤﺮو ﺑﻦ ﺣﺰام‬ ‫ﺑﻮده اﺳﺖ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ دﻳﺪ ﻋﺒﺪا ﺑﻦ ُأﺑﻲ ﺑﻦ ﺳﻠُﻮل ﺑﺎ ﻳﺎراﻧﺶ در ﻣﺴﻴﺮ‬ ‫َ‬ ‫ﱢ‬ ‫ﺣﺮﻛﺖ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﺑﻪ ﺳﻮي ُاﺣﺪ, ﺧﻮد را از ﻟﺸﮕﺮ اﺳ م ﻛﻨﺎر ﻛﺸﻴﺪهاﻧﺪ‬ ‫و ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﻣﺪﻳﻨﻪ دارﻧﺪ, ﮔﻔﺖ:‬ ‫>ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﺪا و در راه او ﭘﻴﻜﺎر ﻛﻨﻴﺪ و ﺣـﺪاﻗـﻞ در ﺑـﺮاﺑـﺮ‬ ‫ﺧﻄﺮي ﻛﻪ وﻃﻦ و ﺧﻮﻳﺸﺎن ﺷﻤﺎ را ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻣﻲﻛﻨﺪ, ﺑﺎﻳﺴﺘﻴﺪ/<١‬ ‫ﻋﺒﺪا ﺑﻦ أﺑﻲ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧة اﻳﻦ ﻛﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻣﺎ در ﺧﺼﻮص ﻣﺎﻧﺪن‬ ‫ّ‬ ‫در ﻣﺪﻳﻨﻪ و دﻓﺎع از آن را ﻧﭙﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎ ﺣﺪود ﺳﻴﺼﺪ ﻧـﻔﺮ از ﻫـﻤﻔﻜﺮان‬ ‫ﺧﻮد از ﺳﭙﺎه اﺳ م ﺑﻴﺮون رﻓﺘﻨﺪ, در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻗﺮﻳﺸﻴﺎن ﻗﺼﺪ ﻣﺪﻳﻨﻪ ﻛﺮده‬ ‫ﺑﻮدﻧﺪ و آن ﺷﻬﺮ, ﺧﺎﻧﻪ و ﻛﺎﺷﺎﻧﻪ ﻣﺸﺘﺮﻙ ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺳﺎﻛﻦ در آن ﻮد و ﺑﻪ‬ ‫ﺣﻜــﻢ ﻋـﻘﻞ ﺑـﺎﻳﺪ ﻫـﻤﮕﺎن اﺧـﺘ فﻫﺎ و ﮔـ ﻳﻪﻫﺎي ﺟـﺰﺋﻲ را ﻛـﻨﺎر‬ ‫ﻣـــﻲﻧﻬﺎدﻧﺪ و ﺑــﺮاي دﻓــﺎع از آن و دﻓــﻊ ﺧــﻄﺮ دﺷــﻤﻦ ﻣﺸــﺘﺮﻙ‬ ‫ﺑﺴﻴﺞ ﻣﻲﮔﺸﺘﻨﺪ/‬ ‫ﻫﻢ اﻛﻨﻮن ﻧـﻴﺰ ﺟـﻬﺎن اﺳـ م ﺑـﺎ دﺷـﻤﻨﺎن ﻣﺸـﺘﺮﻙ و ﺧـﻄﺮﻧﺎﻛـﻲ‬ ‫روﺑﺮوﺳﺖ ﻛﻪ ﻋﻘﻞ و دﻳﻦ اﻗﺘﻀﺎي وﺣﺪت در ﺑﺮاﺑﺮ آﻧﺎن را دارﻧﺪ/‬ ‫اﻣﺎم ﺧﻤﻴﻨﻲ1 در اﻳﻦ ﺑﺎره ﻣﻲﮔﻮﻳﻨﺪ:‬ ‫>اﻣﺮوز روزي اﺳﺖ ﻛﻪ ﺗﻤﺎم ﻃﻮاﻳـﻒ اﺳـ ﻣﻲ ﻣـﻘﺎﺑﻞ‬ ‫ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑـﺎ ﻗـﺪرتﻫﺎي ﺷـﻴﻄﺎﻧﻲ ﻛـﻪ اﺳـﺎس اﺳـ م را‬ ‫ﻣــﻲﺧﻮاﻫــﻨﺪ از ﺑــﻴﻦ ﺑــﺒﺮﻧﺪ/ اﻳـﻦ ﻗـﺪرتﻫﺎﻳﻲ ﻛـﻪ‬ ‫درﻳﺎﻓﺘﻪاﻧﺪ ﻛﻪ آن ﭼﻴﺰي ﻛﻪ ﺧﻄﺮ ﺑﺮاي آنﻫﺎ دارد اﺳ م‬ ‫ﺟﻬﺎن اﺳ م ﺑﺎ‬ ‫١٩‬ ‫اﺳﺖ/ آن ﭼﻴﺰي ﻛـﻪ ﺧـﻄﺮ ﺑـﺮاي آنﻫـﺎ دارد وﺣـﺪت‬ ‫ﻣﻠﺖﻫﺎي اﺳ ﻣﻲ اﺳﺖ/<١‬ ‫ﻣﺴﺄﻟﻪ اﺳﺎﺳﻲ در اﻳﻦ ﻣﻮرد, اﺣﺴﺎس وﺟﻮد اﻳﻦ دﺷﻤﻨﻲ اﺳﺖ/ و‬ ‫اﺟﺎزه ﺗﺄﺛﻴﺮﮔﺬاري ﭼﻨﻴﻦ دﺷﻤﻦ ﻣﺸـﺘﺮﻛﻲ در وﺣـﺪت اﻣﺖ اﺳـ ﻣﻲ,‬ ‫ﻧﺎﺷﻲ از ﻋﺪم ارزﻳﺎﺑﻲ و درﻙ درﺳﺖ از ﺧﻄﺮ آن, از ﺳﻮي ﻣﻠﺖﻫﺎ و‬ ‫دوﻟﺖﻫﺎي اﺳ ﻣﻲ اﺳﺖ/‬ ‫+ ٣ ـ ٣/ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﮔﺮوهﻫﺎي ﺗﻨﺪرو‬ ‫ﺳﺎلدوازدﻫﻢ . ﺷﻤﺎرة ﺳﻮم‬ ‫٢٩‬ ‫ﻫﻤﻮاره درﻣﻴﺎنﺟﻤﻌﻴﺖﻫﺎ ودوﻟﺖﻫﺎ, اﻓﺮاد وﮔﺮوهﻫﺎﻳﻲﻫﺴﺘﻨﺪﻛـﻪ‬ ‫ﺧﻮاﺳﺘﻪﻫﺎﻳﻲﺑﻴﺶ ازﺣﺪاﻛﺜﺮﻳﺖﻣﺮدم دارﻧﺪ/‬ ‫ﻧﺴﺒﺖﺑﻪﻣﻄﺎﻟﺒﺎتﻣﺸﺘﺮﻙ,‬ ‫ﻣﻌﻤﻮ ً اﻛﺜﺮﻳﺖ ﻣﺮدم ﺗﻮﻗّﻌﺎت ﺧﻮد را در ﻣـﻮازﻧـﻪ ﺑـﺎ ﺑﺴـﻴﺎري از‬ ‫واﻗﻌﻴﺖﻫﺎي ﺳﻴﺎﺳﻲ, اﺟـﺘﻤﺎﻋﻲ ﺗـﻌﺪﻳﻞ ﻣـﻲﻛﻨﻨﺪ و در ﺣـﺪ ﻣـﻴﺎﻧﻪاي‬ ‫اﺳﺘﻘﺮار ﻣﻲﻳﺎﺑﻨﺪ/ در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ اﻳﻦ ﮔﺮوهﻫﺎ اﻧﺘﻈﺎرات ﺧﻮﻳﺶ را ﺑﺴـﻴﺎر‬ ‫ﻓﺮاﺗﺮ از ﺣﺪ ﺗﺤﻤﻞ ﻇﺮﻓﻴّﺖ و ﻗﺎﺑﻠﻴّﺖ واﻗـﻌﻴﺖﻫﺎي ﻣـﻮﺟﻮد ﺻـﻮرت‬ ‫ّ‬ ‫ﻣﻲدﻫﻨﺪ و ﮔﺎﻫﻲ ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖﻫﺎي ﺗﻨﺪ و ﭘﺮﻓﺸﺎر ﺧﻮد, ﺟـﺎﻣﻌﻪ را دﭼـﺎر‬ ‫اﺿﻄﺮاب, ﻧﺎاﻣﻨﻲ و اﺧﺘ ل ﻣﻲﺳﺎزﻧﺪ/‬ ‫ﻣﺴﻠﻢ ﺑﻦ ﺣﺠﺎج از اﺑﻮﻫﺮﻳﺮه ﻧﻘﻞ ﻣﻲﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ:‬ ‫>ﻫﺮ ﻛﺲ از اﻃﺎﻋﺖ ﺑﻴﺮون رود و از ﺟﻤﺎﻋﺖ ﺟﺪا ﺷﻮد‬ ‫و ﺑﻤﻴﺮد, ﺑﻪ ﻣﺮگ ﺟﺎﻫﻠﻴﺖ ﻣﺮده اﺳﺖ و ﻫﺮ ﻛﺲ زﻳـﺮ‬ ‫ﭘﺮﭼﻢ ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪاي ﺑﺠﻨﮕﺪ و ﺑﺮاي ﺑﺴﺘﮕﺎن و ﻗﺒﻴﻠة ﺧﻮد‬ ‫ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺷﻮد ﻳﺎ ﺑﻪ ﺗﻌﺼﺐ ﻓﺎﻣﻴﻠﻲ دﻋﻮت ﻛﻨﺪ ﻳﺎ آن را‬ ‫ﻳﺎري ﻛﻨﺪ و ﻛﺸﺘﻪ ﺷﻮد/ ﭘﺲ ﺑﻪ ﻣﺮگ ﺟﺎﻫﻠﻴﺖ ﻣﺮده و‬ ‫ﻫﺮ ﻛﺲ ﺑﺮ اﻣّﺖ ﻣﻦ ﺷﻮرش ﻛﻨﺪ و ﻧﻴﻜﻮﻛﺎر و ﺑﺪﻛﺎر آن‬ ‫را ﺑﺰﻧﺪ و از ﻣﺆﻣﻨﺎن آن ﻫﻢ دﺳﺖ ﺑﺮﻧﺪارد و ﺑﻪ ﻋﻬﺪ و‬ ‫ﭘﻴﻤﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ آﻧﺎن ﺑﺴﺘﻪ وﻓﺎ ﻧﻜﻨﺪ, از ﻣﻦ ﻧﻴﺖ و ﻣﻦ ﻧﻴﺰ‬ ‫از او ﻧﻴﺴﺘﻢ/<٢‬ ‫١/ ﺻﺤﻴﻔﻪ ﻧﻮر, ج٣١, ﺻﺺ٥٤ و ٦٤‬ ‫٢/ ﺻﺤﻴﺢ ﻣﺴﻠﻢ ﺑﺸﺮح اﻟﻨّﻮوي, ﺑﻴﺮوت, داراﻟﻜﺘﺐ اﻟﻌﻠﻤﻴﻪ, ج٢١, ﻛﺘﺎب ا ﻣﺎره, ﺻـﺺ‬ ‫٨٣٢ و ٩٣٢, ح٨٤٨‬ ‫ﻫﻢﭼﻨﻴﻦﻣﺴﻠﻢ ازﻋﺮﻓﺠﻪرواﻳﺖﻣﻲﻛﻨﺪ ازﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺷﻨﻴﺪمﻛﻪ ﻓﺮﻣﻮد:‬ ‫>در آﻳﻨﺪه ﻧﺎﺑﺴﺎﻣﺎﻧﻲ ﻫﺎﻳﻲ ﭘـﺪﻳﺪ ﺧـﻮاﻫـﺪآﻣﺪ/ ﻫـﺮ ﻛﺲ ﺑـﺨﻮاﻫـﺪ اﺟـﺘﻤﺎع و‬ ‫ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﻲ اﻳـﻦ اﻣﺖ را از ﻫـﻢ ﺑـﭙﺎﺷﺪ, او را ﺑـﺎ ﺷـﻤﺸﻴﺮ ﺑـﺰﻧﻴﺪ, ﻫـﺮ ﻛﺲ ﻛـﻪ‬ ‫ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺑﺎﺷﺪ/<١‬ ‫ﻧﻤﻮﻧﻪ اﻳﻦ ﮔﺮوهﻫﺎي ﺗﻨﺪرو ﻛﻪ در زﻣﺎن ﺣﻀﺮت ﻋﻠﻲ7 ﺑﺮوز ﻛﺮدﻧﺪ, ﺧـﻮارج ﻧـﻬﺮوان‬ ‫ﺑﻮدﻧﺪ/ آﻧﺎن ﺑﺎ اﻳﻦ ﻛﻪ در ﺑﺤﺒﻮﺣة ﺟﻨﮓ ﺻﻔﻴﻦ, ﻛﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪﻫﺎي ﭘﻴﺮوزي آن ﺣﻀﺮت آﺷﻜﺎر ﺷﺪه‬ ‫ﺑﻮد, ﭘﺲ از دﺳﻴﺴﻪﻫﺎي ﻋﻤﺮوﺑﻦ ﻋﺎص, ﺑﺎ ﻓﺸﺎر از او ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺣﻜﻤﻴﺖ ﻣﻴﺎن ﺧﻮد و ﻣﻌﺎوﻳﻪ‬ ‫را ﺑﭙﺬﻳﺮد و ﭘﺲ از ﭘﺬﻳﺮش آن ﺗﻮﺳﻂ آن ﺣﻀﺮت, ﺑﺎ اﺻﺮار ﺗﻤﺎم از او ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺗﺎ آن را ﻧﻘﺾ‬ ‫ﻛﻨﺪ و ﺑﻪ ﻗﺮارﻫﺎي ﺧﻮد ﭘﺸﺖﭘﺎ ﺑﺰﻧﺪ و وﻗﺘﻲ ﺑﺎ اﻣﺘﻨﺎع اﻳﺸﺎن روﺑﺮو ﺷﺪﻧﺪ, ﭘﺮﭼﻢ ﻣـﺨﺎﻟﻔﺖ و‬ ‫ﺳﺘﻴﺰ ﺑﺎ او را ﺑﺮداﺷﺘﻨﺪ و دﺷﻤﻨﻲﺷﺎن را ﺷﺪت ﺑﺨﺸﻴﺪﻧﺪ و ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺟﻨﮓ ﻧﻬﺮوان را ﺑﺎ او ﺑﻪ راه‬ ‫اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ و ﻣﺼﻴﺒﺖﻫﺎ ﺑﻪ ﺑﺎر آوردﻧﺪ و ﻋﻠﻲ7 ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر دﻓﻊ ﻓﺘﻨة آﻧﺎن ﺑـﻴﺸﺘﺮ آﻧـﺎن را از دم‬ ‫ﺗﻴﻎ ﮔﺬراﻧﺪ/‬ ‫اﻣﺮوز ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺘﻨﺪ اﻓﺮاد و ﮔﺮوﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي دﻳﮕـﺮ و ﺷـﻌﺎرﻫﺎي ﻣـﺘﻔﺎوت, آب ﺑـﻪ‬ ‫آﺳﻴﺎب دﺷﻤﻦ ﻣﻲرﻳﺰﻧﺪ و ﻫﻤﺎن اﻫﺪاف ﺷﻴﻄﺎﻧﻲ را دﻧﺒﺎل ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ و ﻫﺮ روز در ﺟﺎﻳﻲ ﺑﺬر ﻧﻔﺎق‬ ‫و ﺗﻔﺮﻗﻪ را در ﻣﻴﺎن اﻣﺖ اﺳ ﻣﻲ ﻣﻲاﻓﺸﺎﻧﻨﺪ/‬ ‫ﺑﻲﺗﺮدﻳﺪ ﻫﻮﺷﻴﺎري و ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ آنﻫﺎ از ﺳﻮي آﺣﺎد اﻣﺖ اﺳ ﻣﻲ ﻓﺘﻨﻪ آﻧﺎن را ﻧﺎﻛﺎم و ﺗ ش‬ ‫آنﻫﺎ را ﺑﻲﺛﻤﺮ ﺧﻮاﻫﺪ ﺳﺎﺧﺖ/‬ ‫وﺣﺪت و ﻧﺴﺠﺎم ﺳ ﻣﻲ‬ ‫١/ ﻫﻤﺎن, ص١٤٢, ح٢٥٨١‬ ‫٣٩‬ ...
View Full Document

{[ snackBarMessage ]}

Ask a homework question - tutors are online