Oktay Akbal - İnsan Bir Ormandır

Oktay Akbal - Ä°nsan Bir...

Info iconThis preview shows pages 1–2. Sign up to view the full content.

View Full Document Right Arrow Icon
Oktay Akbal _ İnsan Bir Ormandır AKŞAM Üstüme üstüme geldi taşıtlar. Hepsi çiğnemek mi istiyor beni? Kaçmalı bir yana. .. Anıtın önündeydim. Yeni bir çelenk koymuşlar. Daha bu sabah. Kırmızı güller. Bir yazı var üstünde. Üç harf yanyana. Çözemedim anlamım. .. Sıcaktı alan. Bir fotoğrafçı yaklaştı, baktı. Çekmedi resmimi, isteyip istemediğimi sormadı bile. Durdum, ' akıp giden arabaları, otobüsleri seyrettim. Bu kent hiç uyumaz mı? Bir kanepe koymalıydılar buraya, bir saat, iki saat otururdum. Ayaküstü zor hep aynı yerde durabilmek. Anıtın cansız kişilerine baktım. Hepsi eski yerlerindeler. Kıpırdamamışlar. Öndekileri tanıyorum, genç Mustafa Kemal, genç İsmet Paşa. Askerler, siviller. Mermerde donmuşlar bir anın uzaklığında. Tramvaylar dönerdi eskiden bu alanı. Şurada durak vardı. Eftalofos karşıdaydı o günlerde de. Anılar çözülür, dökülür önüne. Toplamak zor olur sonra. Nasıl kopar bir kolyeden tanecikler, dağılır giderse, öyle. Tek tek gelmeli anılar. Hepsi birden yaşanmaz. Çekilmez olur ağırlıkları. Yüz, beş yüz, bin, on bin anı var baktığım her yerde. Her anı bir insanı verir. İnsansız anı olmaz ki! Anı, insandır. .. Geldi onlardan biri. O sayısız anıların içinden. İterek ötekileri. Kaçtı anılar korkarak. .. Beş yıl öncesi, yirmi yıl, otuz yıl öncesi. .. Salılar, cumalar, cumartesiler. Yeşil bir manto giymiş. .. Hafif bir yağmur. Bir tramvaydan inerek, yanıma kadar geldi, geçti sonra. Tanımadı beni. Oysa o eylül öğle sonrasında böyle olmamıştı. Yeşil mantosuyla gelmişti o genç kız. Elimi tutmuştu. Sıcaklığını vermişti. Dolaştık Bey-oğlu'nun yan sokaklarında kimseler görmesin, bilmesin diye. Bir tenha gazino vardı bizi bekleyen, bir ufak sinema. Yok, gitti anılardaki yeşilli yanımdan, beni tanımadan. Atladığı gibi bir dolmuşa, Şişli'ye. Gerçek ağır bastı birden. Sıcaktı, terliyordum. Anıtın öteki yanına döndüm. Hatırlamak istemiyordum, hiçbir şey!. .. Geçmişte yaşamaktan, gerçekte yaşamaz olur kişi. Çevirmeli yaklaşan anıları gerisin geri. Belleğin en derin uçurumunda kalsın onlar. .. Geçtim durağı koşarak. Hep sıcak. .. Bir otobüs geldi geçti. Bir daha. Geziye doğru yürüme-li. Kaçmalı anı saldırısından. Bir gazete aldım. Gene bir cinayet vardır. Bir umuttu bu. Kendimden kurtuluş. .. Yoktu cinayet akşam gazetelerinde! Bilmem hangi ülkede karışıklık varmış. Bana ııe! Bizim başbakan İran'a gitmiş. İyi! Öğle sonrasının şu tehlikeli bir ile üç arasını geçirmenin yolunu bulmalı. Ne çok böyle yaşadım! Hep aynı değişmezlik içinde. Yirmisinde, otuzunda, kırkında. Zaman boşuna mı akıyor hep? Yalnız saçlar, dişler düşüyor, kırışıklıklar artıyor. Dışımız değişiyor, iç aynı mı kalır? Kalabilir mi? Niye öyleyse hep aynı insan olduğunu sanırsın? Yok, her gün, her yıl yenilenmişsindir. Anılar boş bir çuval içinde takırdayan cevizler gibi ses
Background image of page 1

Info iconThis preview has intentionally blurred sections. Sign up to view the full version.

View Full DocumentRight Arrow Icon
Image of page 2
This is the end of the preview. Sign up to access the rest of the document.

This note was uploaded on 03/07/2011 for the course IE TURK-102 taught by Professor Esergüleer during the Spring '11 term at Bilkent University.

Page1 / 38

Oktay Akbal - Ä°nsan Bir...

This preview shows document pages 1 - 2. Sign up to view the full document.

View Full Document Right Arrow Icon
Ask a homework question - tutors are online