Can Eryumlu - Son Antlasma

Can Eryumlu - Son Antlasma - Son Antlaþma Can Eryümlü...

Info iconThis preview shows page 1. Sign up to view the full content.

View Full Document Right Arrow Icon
This is the end of the preview. Sign up to access the rest of the document.

Unformatted text preview: Son Antlaþma Can Eryümlü www.altkitap.com Delikanlý adam Fatih Ergökmen'in anýsýna Son Antlaþma Can Eryümlü a ltkitap - roman 1 Son Antlaþma C an Eryümlü Aralýk 2001 Yayýna Hazýrlayan: Düzelti: Tasarým: Tasarým Uygulama: Kapak Resmi: Yücel Balku Yücel Balku Faruk Ulay Yekta Kopan © 2001 altkitap ve Can Eryümlü Marc Chagall Yapýtýn tüm yayýn haklarý saklýdýr. Tanýtým için yapýlacak kýsa alýntýlar dýþýnda yayýncýnýn izni olmaksýzýn hiçbir yolla çoðaltýlamaz. www.altkitap.com editor@altkitap.com Yazar Hakkýnda Can Eryümlü, 1948 yýlýnda Ýzmir'de doðdu. Mimarlýk okudu. Halen mesleðini Ýzmir'de sürdürmektedir. Evli ve bir kýz çocuk babasýdýr. Eserlerinden, Gri Kýyýlarýnda (Kavram Yayýnevi, 1994) adlý öykü kitabý ile Ben Zaman Tanrýsý (Boyut Yayýnevi, 1998) ve Zamanýn Bittiði Yer (Boyut Yayýnevi,1999) adlý iki romaný yayýnlanmýþtýr. Yazar ayrýca Euripides'in Troya'nýn Kadýnlarý adlý oyunu ile Ursula K. LeGuin'in Baþlama Yeri (Ýletiþim Yayýnevi, 1995) ve Frederik Pohl'ün Çýkýþ Kapýsý (Kavram Yayýnevi, 1995) adlý romanlarýný Türkçeye çevirmiþ, son ikisi basýlmýþtýr. i Davetiye Yücel Balku "Son Antlaþma" yý okumaya baþlayan herkes onun sadece insaný içine çeken bir roman deðil, ayný zamanda bir davetiye olduðunu hemen anlayacaktýr. Okuyaný yolculuða çýkmaya davet eden bir roman bu; üstelik iki nokta arasýndaki mesafeyi tüketmekle sona erecek bir yolculuk deðil . Zamanda ve mekanda yol alacaðýnýz; tarihi, uygarlýklarý ve bizzat "insan"ý alýþýlmýþýn dýþýnda bir pencereden seyredip tüm bunlar üzerine yeniden düþünmek zorunda kalacaðýnýz farklý bir yolculuk. Rotayý sadece kaptan biliyor. Ama bilinmedik yollara sapýyor diye ondan þikayet etmeye ne haliniz ne de vaktiniz olacak; altüst olmuþ zaman ve mekan kavrayýþýnýzý tekrar ayaklarý üzerinde görmekten baþka bir þey istemeyeceksiniz. Sizce de fazlasýyla baþtan çýkarýcý bir davet deðil mi bu? Bu yolculuðu beylik ulaþým araçlarý ile yapmak mümkün deðil elbette. Bir grup bilim adamý/kadýný Odysse adýný verdikleri organik parçalardan oluþan bir bilgisayar, bir zaman makinesi yapar ve onunla ilk yolculuklarýna çýkarlar ; hem de bizi de yanlarýna alma nezaketini göstererek. Ýkinci Dünya Savaþýný bildiðimizden daha önce bitirmeye çalýþýrlar. 1943 yýlýna gidip Büyük Sahra Çölünde bir iç deniz yaparlar. Bilinen bütün dengeler deðiþtiði için, o savaþý baþka bir sona ulaþtýran alternatif bir tarih geliþir. Sonra Adem ile Havva, Cennet Bahçesi, Süleyman ile Sabalý Belkýs, Musa, Ýbrahim, Nuh, vb. öykülerinin içinde buluruz kendimizi. Anlarýz ki, aslýnda sadece zaman makinesinin roman kahramanlarýný götürdüðü yerlerde; Hindistan'a ve Budizm'e, Güney Amerika'ya ve Maya dinine, uzay istasyonlarýna ve geleceðin dinlerine, ayrýca zamanýn kendisine doðru geniþleyen bir coðrafyada deðil ; Tevrat öykülerinin içinde yolculuk ediyoruz: Cennet bahçesinin yapýlmasý, Adem'in yapýlmasý, Þeytan'ýn onu kandýrmasý, cennetten kovulma; her þey bir kere daha yaþanýyor gözümüzün önünde. Önsöz - Yücel Balku ii "Son Antlaþma" Tekvin (Çýkýþ) ve yaratýlýþ konusunda alternatif bir bakýþ. Tarihte yazýlmýþ belki de en ilginç kitap olan Tevrat'ýn coðrafyasý içinde bir zaman yolculuðu. Eski ve Yeni Ahit’e (Antlaþma) yönelik çok farklý bir yorum. Üstelik zaman makinesinin geçmiþten ve gelecekten taþýdýðý insanlardan (insanla birlikte taþýnanlarý burada sayabilir miyiz?) , renkli ve meþhur kiþiliklerden (M.Monroe vb.), azýlý olmayan bir tarihe tanýklýk etmekten kaynaklanan baþ dönmemiz biraz hafiflediðinde anlýyoruz ki, Can Eryümlü " Son Antlaþma'da insaný, sadece insaný anlatýyor. Var olduðundan bu yana , hatta geleceðe deðin, insan oluþun esaslarý üzerinde düþünüyor; farklýlaþmalarý, benzerlikleri, çatýþmalarý , tapýnma kültürleri ve daha bir çok yönü ile insann bu dünyadaki macerasýný yeniden anlamlandýrma çabasýna giriþiyor. Bu yolculuk davetine icabet edenler insanlýk tarihinin en eski , en temel sorularýný kendi kendilerine bencileyin bir daha soracaklar: " Biz neyiz?" , "Kimiz". Can Eryümlü, "Son Antlaþma" nýn kurgu-bilime yaklaþan, hatta fantastik edebiyatýn diðer alt türleri ile de kimi zaman öpüþüp koklaþan kurgusunu hayranlýk uyandýracak bir beceri ile inþa ettiði gibi, bu kurguyu insan merkezli tutmak gibi nadir görebildiðimiz çetin bir iþi de baþarýyor . Hayal gücü inanýlmaz ölçüde zengin, alt-üst edici ve baþtan çýkarýcý. Gösteriþsiz ama duru dili bu tür bir romana çok yakýþýyor, okuyucunun (sayýn yolcular!) kurgunun gücünü açýkça hissetmesini saðlýyor. Kuþkusuz, bu davetiye tek bir yolculuk için deðil. Okuduktan sonra çýkýlabilecek yolculuklarýn sayýsý ancak kiþinin kendisiyle sýnýrlanabilir. Ben bu davete icabet eden insanlarýn ilklerinden olduðum için kendimi þanslý sayýyorum. Müteakip yolculuklarda kendi ufuk çizgime, er ya da geç, dokunacaðýmý bilmek içimi ürpertse de… BÝRÝNCÝ KÝTAP 8 1. Zamanýn uçurumundan ve karanlýk gerisinden baþka ne görüyorsunuz? William Shakespeare 'Bütün bunlarý niye yazdým? Neyi kime anlatmak için? Kim anlayabilir bizim o yaþadýklarýmýzý?' diye yazdý sarýþýn adam, bir iple baðlý olan kaðýt destesinin en üstündekine. Ondan önce büyük harflerle 'SIRASIYLA' yazmýþ, ama sonra onun üzerini bir kaç kez çizerek karalamýþtý. Kalemi bir süre daha elinde tutarak durdu, düþündü, sonra arkasýna yaslandý. Oturduðu ahþap iskemle gýcýrdayarak esneyince yeniden masaya eðildi. Üzeri kaðýtlar ve çeþitli eþyalarla dolu olan tahta masa odanýn dibindeki en karanlýk köþedeydi. Sarý, uzun saçlý, sakallý adamýn arkasýný döndüðü ahþap kafesli pencerelerden içeri giren delikli aydýnlýk loþ gölgelerini masadaki karmaþanýn üzerine düþürüyordu. Elindeki kalemi masanýn üzerine attý, yerinden kalkýp daðýnýk yataða doðru yürüdü ve kendini sýrtüstü onun üzerine býraktý. Pencerelerdeki kafesli kepenklerin tümünün kapalý olmasýna karþýn odanýn içi gene de çok aydýnlýk geliyordu ona. Sol koluyla yüzünü örterek gözlerini kapadý. Öbür eliyle sakallarýný kaþýyýp saçlarýný ensesinden geriye attý. 'Bedenin en yorgun kýsmý ruhtur,' diye düþündü. Nerede okumuþ, ya da kimden duymuþtu bunu? Bilmiyordu. Anýlarý içinde dolaþýp bir þeyler arayamayacak kadar da yorgun hissediyordu kendini. Bildiði ve yaþadýklarý hakkýndaki yorumlarýný masadaki o kaðýtlara dökmüþtü. Gece çok az uyumuþtu, ama hiç uykusu yoktu gene de. Ayrýca geçmiþin aðýrlýðýndan uyurken de kurtulamýyor, sýk sýk heyecanla ve terleyerek uyanýyordu uykularýndan. Tavanda tekdüze bir iniltiyle Son Antlaþma - Can Eryümlü 9 dönen, uçlarý yer yer paslý sarý pervanenin ritmine kulak verdi. Odanýn içi, tüm loþluðuna ve tepede dönen o alete karþýn oldukça sýcaktý. Yataða ve yastýða deyen sýrtýyla ensesi terlemeye baþlamýþtý bile. 'Dýþarýsý ne kadar sýcaktýr, kim bilir?' diye düþündü. Oysa daha öðlen bile olmamýþtý. Otelin önündeki sokaðýn açýldýðý meydanda, Sankore Camisi'nin önüne kurulan pazar kalabalýðýnýn sesleri neredeyse kütlesel bir uðultuyla odaya doluyordu. Ýnsanlar o sýcakta, güneþin kavuran parlaklýðý içinde meydaný doldurmuþ olmalýydý gene. Satýcýlarýn topraða serdikleri hasýr, kilim, branda yaygýlarýn üzerine sýraladýklarý, ya da kadýnlarýn baþlarýnýn üzerinde getirdikleri sepetlerdeki mallar arasýnda, güneþlik diye gerilen tentelerin altýnda Afrika'nýn her tarafýndan gelmiþ bir sürü insan olmalýydý. Eskiden o pazar yalnýz Cuma günleri kurulur, çoðu insan diðerleriyle orada buluþup görüþür, bir bayram havasý içinde geçermiþ o gün. Çevrede yetiþtirilen az sayýda pörsümeye yüz tutmuþ sebzenin, sineklerin bulut gibi inip kalktýðý kasabýn tezgahýndaki etlerin yaný sýra pek çok þey olur, pazardan çok panayýra benzermiþ olay. Büyü malzemeleri tezgahýndaki timsah ve maymun kafataslarý, hayvan kuyruklarý, deriler, tüyler, kemikler, renkli tozlar, parlak taþlar… ucuz incik boncuk takýlar satanlarýn yanýnda gümüþçüler, altýncýlar, sarraflar… büyülü güçleri olduðuna inanýlan ahþaptan yontulmuþ heykeller, çeþit çeþit büyücü maskesi… göz alýcý rengârenk bir sürü kumaþýn top top satýldýðý, zurnalý yýlancýlarýn, berber diþçilerin, büyücü doktorlarýn, çöl öyküleri anlatýrken ucu eðri bir sopayla kolunun altýna kýstýrdýðý küçük davulu çalan masalcýlarýn olduðu müthiþ renkli bir yer, bir cümbüþ olarak anlatmýþlardý onu. Þimdilerde ise pazar alaný her gün dolu oluyordu, ama eski tadý tuzu kalmamýþtý. Timbuktu'nun sokaklarýyla meydanlarýný dolduran kalabalýk, hiç malý mülkü kalmamýþ, köyleriyle topraklarýný deniz sularýnýn kapladýðý umutsuz, ne yapacaðýný, nereye gideceðini bilmeyen þaþkýn çöl insanlarýndan oluþuyordu. Yoksulluk ve bezginlik almýþtý eski cümbüþ havasýnýn yerini. Çoðu, çoluk çocuk duvar diplerindeki gölgelerde oturarak kendilerine yiyecek verecek birilerini bekliyordu. Sürekli yenileri geliyordu üzerlerine. Her taraftan… ama açlýk ve hastalýklar bir o kadarýný caminin avlusuna ceset olarak yýðýyordu. Ölüm kokuyordu kasaba. Akbabalarla sýrtlanlar artýk eskisi gibi et için birbirleriyle kavga etmiyorlardý. Kaburgalarý görünen, Son Antlaþma - Can Eryümlü 10 karýnlarý þiþmiþ, gözleri patlak patlak bakan çocuklar ortalýkta dolaþýyor, içi boþalmýþ sarkýk memeli kadýnlar kollarýnda ölen bebeklerini ne yapacaklarýný bilemiyordu. Yaþanan tam bir karabasandý ve biteceðe hiç benzemiyordu. Bazýlarý, öleceðini bilip kendi mezarlýðýna giden filler gibi, denizin altýnda kalmýþ eski topraklarýnýn yakýnlarýna, birer adaya dönüþmüþ kýraç tepelere geri dönüyordu. Bir kýsmý da buradaki sefaleti gördükten sonra kalmýyor, þanslarýný baþka yerlerde aramak, kendilerini bekleyen yeni periþanlýklarý bulmak üzere yolculuklarýný daha ötelere sürdürüyordu. Gene de bir umut adacýðý olmuþtu burasý. Daha doðrusu, bir umut vahacýðý… Meydanda kazanlarla günde bir kez piþirilen yemeklerin daðýtýlmasý bir curcuna içinde geçiyordu ve o yemek daðýtma iþinin daha ne kadar süreceði belli deðildi. Az sayýdaki Fransýz kolluk gücünün, bütün dengeleri alt üst olmuþ bu yerde, çok az bir etkinliði kalmýþtý. Herkes gibi onlar da biten savaþýn ardýndan, Fransýz Sudaný denilen bu ekvator Afrika'sýna ne olacaðýný bilmeden bekliyordu. Onlarýn burada olduðunu Fransa bile bilmiyor olabilirdi, çünkü Fransýzlar daha Fransa'larýna sahip deðillerdi ve Afrika'daki ordularý kimin tarafýnda olacaklarýný bilmeyen serseri mayýnlar gibi baþýboþ kalmýþtý. Bu sahipsizlik içinde, kasabada farklý gruplar arasýnda sýk sýk çýkan kavgalar genellikle ölümle sonuçlanýyor, kavgaya karýþanlarýn hepsi, haklý ya da haksýz olduðuna bakýlmadan kasabalýlar tarafýndan dýþarý atýlarak cezalandýrýlýyordu. Dýþarýya, çöle, umutsuzluða, ölüme, yok oluþa… Tuaregler, Araplar, Berberiler, Arap-Berberi karýþýmý Magripliler, en kalabalýk zenci grubu Bambaralar, eski Mali Ýmparatorluðunun halký Mandingolar, Nijer Irmaðý vadisinden gelen Dogonlar, farklý yerlerden göçmüþ Hintliler bu unutulmuþ düþ ülkesinin sadýk ve inatçý sakinleri idiler ve küçücük bir umudu paylaþmaya çalýþýyorlardý. Daha önce niye yerleþmiþti insanlar buraya? Ne baðlamýþtý onlarý bu, bir tarafý Nijer Irmaðýnýn taþkýnlarýyla oluþan bataklýklar, bir tarafý da uçsuz bucaksýz Sahra Çölü olan kerpiç kasabaya? Gerçi þimdi bir denizdi o koca çöl, ama ya eskiden? Yani daha çölken, hiçbir þey yokken, Sahra bir 'kahverengi hiçlik' iken? Tuz, altýn ve kumaþ kervanlarý ile Mekke ve Mýsýr'dan gelen bilginlerin toplandýðý bir masal kentine 'Altýn Ülkesi' demek kimin aklýna gelmiþti? Son Antlaþma - Can Eryümlü 11 "Timbuktu," dedi kendinin bile duyamayacaðý kadar yavaþ bir sesle. Onlarýn hepsi buranýn sahipleriydi. Bu coðrafyanýn insanlarý, burada doðmuþ olmasalar bile burayý hak eden kimselerdi. O ise bir yabancýydý. Hem de nasýl bir yabancý... Bilinen tüm sýnýrlarýn dýþýna çýkmýþ, yer ve zamanla baðýný koparmýþ bir gezgin, kökü olmayan biriydi. Uzaydan gelmiþ bir yaratýk gibiydi. Gene de, tüm o köksüzlüðüne karþýn, beyin kývrýmlarýnýn içinde büyülü bir ad olarak kalmýþ bu kasabayý, kaldýðý þu kýsacýk süre içinde, o da sevmeye baþlamamýþ mýydý? "Timbuktu," diye fýsýldadý bir kez daha. Aklýna Benny'nin insan sýnýflamasý geldi. "Tortul tabakalar gibi insanlar," demiþti arkadaþý bir gün. "En üstte yok denecek kadar ince beyaz bir çizgi var. O biziz dostum. Enayice alçakgönüllü olmaya hiç gerek yok. Ondan sonra kalýnca gri bir çizgi gelir. Ýnsan olduklarýný fark eden insanlardýr onlar. Neyin ne olduðunu tam olarak anlayamasalar da farklý bir þeylerin döndüðünü hissedebilirler. Sonra taa dibe kadar kapkara bir çamur iner. Onlar geri kalanýdýr insan denen güruhun. Yaþadýklarýnýn bile farkýnda deðillerdir. Seni ne o ortadakiler anlayabilir, ne de alttakiler. Üsttekiler anlar anlamasýna, ama onlar da onaylamak zorunda deðildir." Düþüncesindeki ses o denli gerçekti ki, anlamsýz olduðunu bile bile kolunu yüzünden çekti ve gözlerini baþka kimsenin olmadýðýný bildiði odada dolaþtýrdý. Masanýn üzerindeki kaðýtlara takýldý bakýþlarý. Onlarý niye yazdýðýný gerçekten bilmiyordu. Benzin bulmak için beklerken boþ geçirdiði günlerin can sýkýntýsýnýn sonucu deðillerdi yalnýzca. Ortalýkta da býrakamazdý onlarý. Tepedeki maðaraya saklasa… oraya gelecek dostlarýyla, ki bundan sonra gelemeyeceklerini biliyordu artýk, birlikte oluþturduklarý ortak anýlardý onlar zaten. Kime yazmýþtý gerçekten o koca yýðýný? Hiç kimseye. Benny gibi insanlarýn çoðunun kara bir çamur deðil, büyük bölümünün gri olduðu bir dilimlenmeyi o da kabul ediyordu, ama o grilerin de kendisini anlayamayacaklarýný biliyordu. "Bütün anlatabildiðin, karþýndakinin anlayacaðý kadardýr," (*) demiþti bir gün Ali ona. Bu yazdýklarýndan, burada tanýþýp sürekli birlikte olduðu Fransýz antropolog René Caillié'ye (**) bile söz etmemiþti. Oysa öbürü ona yaptýðý her þeyi, Sahra daha çölken bulduklarýný, deniz olunca geçirdiði (*) Mevlânâ Celâleddin-i Rumî (**) René-Auguste Caillié, Timbuktu kentine ulaþýp geri dönebilen ilk Avrupalý. Son Antlaþma - Can Eryümlü 12 deðiþimleri, geceler boyu otelin giriþindeki verandada oturup naneli çaylarýný içerken heyecanla anlatmýþ, ama suskunluðuna saygý göstererek kiþisel hiçbir soru sormamýþtý. Kendi çýktýðý yolculuklara çaðýrabileceði türden biri olan o adama bile açýlmamýþtý yani. Gene de René'yi düþünmek hoþuna gitti. Kalktý ve ayaklarýný aþaðý sallandýrarak yüksek yataðýn kenarýna oturdu. Sýrtý terlemiþti. Gömleðiyle pantolonuna baktý. René Timbuktu'ya gelen Gordon Laing adlý bir Ýskoç binbaþýnýn sýrf Avrupalý gibi giyinmekte inat ettiði için öldürüldüðünü söylemiþti. Büyük olasýlýkla parasý için öldürülmüþtü o Ýskoç, ama René kendisinin Arap kýlýðýnda dolaþtýðý için canlý kaldýðýný, yapabildiði yolculuklarý, çölü, sýcaðý, susuzluðu, o susuzluk içinde yaþayan her türlü canlýyý, kum fýrtýnalarýný ve Fas'a kadar uzanan gezilerini, çöle duyduðu saygýyý açýkça belli eden bir masalcý tavrýyla uzun uzun anlatýrdý(*). Ama konu, artýk sular altýnda kalmýþ olan Tassili N'Ajjer, Tinn Tassarif, ya da Tinn Annenin'de bulduðu maðara duvarlarýna çizilmiþ resimlere gelince kýzar, yerinde duramaz olur, Timbuktu'nun 400 km kadar kuzeyinde bulunmuþ, siyah ýrk özelliklerine sahip en eski insan fosili olan 'Asselar Ýnsaný' ile kaya resimleri ve oymalarýný anlatýrken ise neredeyse þoven bir zenciye dönüþür, bu denizi yapanlara küfürü basardý. Gülümsedi ve elleriyle saçlarýný yüzünden çekerken baþka görüntülere bakan gözlerle pencereye doðru döndü. Kendisi de ne kadar heyecanlanmýþtý Mareþal Rommel ile birlikte o çölü Hitler'e anlatýrlarken. René'nin verandada bir aþaðý bir yukarý yürüyerek Sahra'nýn en eski coðrafyasýný, yani daha çölün gene bir iç deniz olduðu eski dönemdeki nehirleri, çevrede yaþayan zürafalarý, antiloplarý, devekuþlarýný, suaygýrlarýný, filleri, koyun besleyen çoban halklarý, balýkçýlýkla geçinen avcýlarý, ucu cengel býçaklý uzun sopalarla hurma hasadý yapan toplayýcýlarý anlatýþýný düþündü. Daðlarda hâlâ binlerce yýl yaþýnda zeytin aðaçlarý olduðunu söylerken altý, yedi bin yýl önceki coðrafyanýn güzelliði ile açýkça övünürdü. René'nin eski iç denizi mi, çölü mü, yoksa þimdiki denizi mi sevdiðini anlayamamýþ, ama bu son coðrafyayý, þu koca Sahra Denizi'ni bizzat kendisinin yaptýðýný ona anlatamamýþtý. Ayaða kalktý ve pencerenin önüne gidip kafesin deliklerinden dýþarý baktý. Göremediði pazar yeri oldukça kalabalýk olmalýydý. Üstelik (*)Galbraith Welch, Timbuktu'nun Peçesi Açýlýyor; Caillié'nin Þaþýrtan Serüvenleri Son Antlaþma - Can Eryümlü 13 günlerden Cuma idi ve biraz sonra namaz saati gelecek, camide büyük bir kalabalýk toplanacaktý. On dördüncü yüzyýldan kaldýðý söylenen o Sankore Camisi'nin on adam yüksekliðinde, piramide benzeyen kerpiç duvarlarýndaki ahþap çýkýntýlarla bir kirpiyi andýran kuleleri, sýralanmýþ dikilitaþlar gibi duran çamur kaplý duvarlarý, çörtenlerin altýnda ileri uzanan tahta oluklarýna baktý. Daha fazla gecikmeden yola çýkmalýydý artýk. Geriye dönüp masanýn üzerindeki kaðýt destesini, bazý eþyalarý ve iç cebinden çýkardýðý kulaklýða benzer bir aygýtý yerde duran bir çantaya koydu. Sonra onu ve kapýnýn arkasýnda asýlý duran kukuletalý lacivert pelerini alarak dýþarý çýktý. Kapýyý açýk býrakarak bastýkça gýcýrdayan ahþap koridoru yürüdü ve bazý týrabzanlarý kýrýk olan merdiveni hýzla indi. Kendini bir an önce otelden dýþarý atmak istiyordu. Aþaðýdaki salonda, büyük hasýr koltuklardan birinde Heinrich Barth'ýn (*) oturduðunu gördü. Sahra'yý önce çölken haritalamýþ olan o adam þimdi bu iç denizi çiziyordu. Çenesi týraþlý, yanaklarýnda býyýklarýyla birleþen püskül püskül favorileriyle eski moda sakallý baþý göðsüne düþmüþ, kucaðýnda defterler ve haritalarla uyuyakalmýþtý. Sabah vedalaþmýþ olduklarýndan onu uyandýrmamaya çalýþarak önünden yavaþça geçip dýþarý çýktý. Gölgede kalan veranda bile aþýrý aydýnlýktý. Sol elini gözlerine siper yaptý. Otelin Arap sahibi Halil bin Settar kapýnýn önünde idi. Ellerini arkasýnda kavuþturmuþ, terlikli çýplak ayaklarýyla duyulmayan bir müziðe tempo tutuyordu. Hep ayný beyaz entariyi giymesine karþýn onun hâlâ nasýl olup da beyaz kaldýðýný merak eden dedikodular yapýlýrdý müþterileri arasýnda. Lacivert pelerini omuzuna atýp kukuletasýný baþýna geçirdi ve ucunu gözlerine kadar indirdi. Halil geri dönüp onu görünce kollarýný açarak, "Ya seyyah Yoohan? Seni bekliyor," dedi kötü bir Fransýzcayla. "Cuma… namaz… mescit…" dedi sonra ellerini kulaklarýnýn arkasýna götürerek. "Seni ben götürecek. Her þeyi öðretecek. Merak etme!" Onun bugün ayrýlacaðýný biliyor, son bir deneme daha yapýyordu. "Sonra," deyip eliyle belirsiz bir iþaret yaparak verandadan toprak yola indi sarýþýn adam. Müslüman olmadýklarý için Halil'in onunla diðerlerine içten içe kýzdýðýný, ama kalacaklarý haftanýn ücretini peþin ödeyen müþteriler olduklarý için de kýrmaktan çekindiðini çok iyi biliyordu. Gene de her konuþmalarýnda böyle azýcýk dokundururdu bu (*) Heinrich Barth, Alman coðrafyacý, en önemli Afrika kâþiflerinden. Son Antlaþma - Can Eryümlü 14 din konusunu. Son zamanlarda odasýna kapanarak onun ne yaptýðýný çok merak etmiþti. Sormuþ, yorgun olduðu yanýtýyla yetinmemiþ, odasýna girip yataðýn altýný, dolabýn içini, masanýn üzerindekileri, býraktýðý izleri gizlemeye bile gerek görmeden karýþtýrmýþtý. Sonra anlamadýðý bir dilde yazýlarla dolu kâðýtlarý kastederek, kitap yazmanýn saçmalýk olduðunu söylemiþti. Tanrý'nýn kitabý varken insanlarýn yazdýklarýnýn hiçbir öneminin olmadýðýný, kendini boþ yere yormamasýný öðütlemiþti müþterisine. "Bir zenci kýz, ya da iþler görecek bir köle ister?" diye sormuþtu bir kez, onu öbürlerinden ayrý yakaladýðý bir akþam. Onun, "Hayýr, istemiyorum," demesine biraz bozulmuþ, "Sevap," demiþti sertçe. "Zor durum… yazýk gariplere. Ama onlarýn alýnyazýsý da öyle yazýlmýþ. Deðil mi?" diye eklemiþti ardýndan karþýsýndakini rahatlatmak istercesine. "Ya bir oðlan?" diye sormuþtu sonra fýsýldayarak. "Ya da bir erkek…?" Adam yola inince saða saptý. Kukuletasýnýn önünü biraz daha gözlerine doðru indirdi. Güneþ gerçekten çok parlaktý. "Bir daha geldikte," diye seslendi Halil arkasýndan, umudunu yitirmediðini göstermek için. Dönüp ona baktý. Hiçbir þey söylemeden elini salladý ve hýzlý hýzlý yürümeye baþladý. Pazarýn ve önünde bir erkek kalabalýðýnýn birikmeye baþlamýþ olduðu caminin olabildiðince uzaðýndan, alçak bir duvarýn gölgesine oturmuþ bir grup çocukla peçeli kadýnlarýn önünden geçerek soldaki dar sokaða saptý. Çarþaf giymeyen renk renk giysili Malili Müslüman kadýnlar baðýra çaðýra bir þey tartýþýyorlardý bir köþede. Baþýný eðerek yanlarýndan yürüdü. Deniz sürgünü göçmenlerin avuç açarak, iniltilerle bekleþtiði meydandan da geçmek istememiþti. Saptýðý sokakta iki Tuaregin develerini bir duvarýn dibine çöktürmekte olduklarýný gördü. Adamlarýn baþlarý ve yüzlerini örten lacivert örtülerinin arasýndan görünen gözlerinin kenarlarý güneþten kýrýþ kýrýþtý. Birinin elinde uzun bir býçak vardý. Onlarýn da yanýndan hýzla geçerek yürüdü. Arkasýndan kendisine baktýklarýndan o kadar emindi ki… Çamur sývalý, penceresiz yüksek duvarlar arasýndan kývrýlarak giden dar sokaða açýlan büyük, yeþil boyanmýþ tahta bir kapýnýn önündeki bir grup çocuk baðýrarak, tekerlemeler söyleyip taþlar atarak ardýna takýldý, ama onlarý azarlayan ve nereden geldiði belli olmayan bir kadýn sesiyle koþarak kendi kapýlarýnýn önüne geri döndüler hemen. Buralý çocuklarýn yabancýlara gösterdikleri bu Son Antlaþma - Can Eryümlü 15 saldýrgan tavýr bile burada bulduðu tek sevinçti. Kasabanýn içindeki her dolaþmasýnda oynanan bir oyundu bu ve her geçiþinde her evde ne kadar çok çocuk olduðuna þaþýrýrdý. Sahra'dan geçen altýn, tuz ve köle ticareti yollarýndan topladýklarý haraçlarla zenginleþen ve on beþinci yüzyýlda güçlü bir imparatorluk kuran Tuareglerin merkeziydi bu küçük kahverengi kasaba. Tuareg sözcüðü gerçekten René'nin dediði gibi 'Tanrýnýn terk ettiði' anlamýna mý geliyordu, yoksa coðrafyalarýna bir yakýþtýrma mý yapmýþtý? Barth kuraklýðýn buralý insanýn en büyük düþmaný olduðunu söylemiþti bir sohbetlerinde. Dönem dönem hayvanlar süt veremeyecekleri kadar susuz kalýr, ürünlerin neredeyse tamamý yok olurmuþ. Ama o zaman kuraklýktan daha büyük bir düþman çýkarmýþ ortaya; insanýn kendisi. Sahrada yaþayan Tuareg, Moors, ya da Tedalar için komþularýný soyup katletmek zorunlu bir yaþam biçimi imiþ. Buralarda kanlý savaþlarýn geçmediði hiçbir yüzyýl olmamýþ. Hem de her savaþ yaþayanlarýn çoðunu yok edermiþ. Hatta Timbuktu ve Agadeþ'teki katliamlar bir kez o kadar büyük bir kýyýma dönüþmüþ ki, yýllarca insansýz kalmýþ bu kasabalar. Ama sonra gene birileri gelmiþ ve ayný kuraklýk ile açlýðýn hüküm sürdüðü bu yerlere yerleþmiþ. "Gelmeyip ne yapsýnlar?" demiþti Barth omuzlarýný silkerek, öbürleri kadar kaderci bir tavýrla. "Gene de burasý onlarýn ülkeleri," diye söze karýþmýþtý René. "Dünyada o kadar yer dururken bizi buralara çeken ne oldu dersiniz? Sen niye buradasýn Henri? Ya sen Jean?" "Alýnyazýsý olsa gerek," demiþti John kýsaca. "Göçebeler geleceði düþünmeden, günü gününe yaþarlar," demiþti Barth. "Bir yerde yiyecek bitince baþka yere göçerler. Oradan baþka yere. Sonra belki yeniden baþa dönerler. Kýsmetlerinde bir þey bulamamak da olabilir, Allah öyle istemiþtir çünkü. Ama artýk kuraklýk bile olmayacak ülkelerinde. Daha beteri geldi, ülkeleri kalmadý." "Kýtlýða razý olup, alýnyazýsý olarak belledikleri ölümü kuzu kuzu bekleyiþlerine þaþýrýrým ben buralý insanlarýn," demiþti René. "Dinsel bir yönü var elbette yazgýya böylesine bir inançla boyun eðmenin. Bu dünya geçici, asýl yaþam öbür tarafta. Sonra iklimin neden olduðu bir uyuþukluða da tutsaklar, ama sürekli saldýran komþularýna karþý kendilerini savunmayýp, sýrasýnda toplu intiharlara kadar gitmelerini gerçekten anlayamýyordum. Henüz bu denizin buralý insanlara neler Son Antlaþma - Can Eryümlü 16 getireceðini, onlarý nasýl deðiþtireceðini bilmiyoruz. Oluþacak yeni deðerleri nasýl paylaþacaklarýný, ahlakla geleneklerin nasýl deðiþeceðini birlikte göreceðiz. Hem de çok kýsa bir zamanda. Farkýndaysanýz deðiþmeye baþladýlar bile. Belki de böylesi daha iyi olacak onlar için. Ne dersin Henri?" Televizyonda gördüðü bir Walt Disney belgeselini anlatmýþtý John onlara o gece. "Babam anlatmýþtý bunu," diye baþlamýþtý sözüne. Çünkü onlarýn bu zamanýnda, yani daha henüz 1943 yýlý yaþanýrken, ne televizyon vardý, ne Walt Disney, ne de o tür belgeseller. "Grönland'da farelerin bir kýsmý, nüfuslarýna göre yiyecek az olduðu zaman, koþarak kendilerini fiyortlardan aþaðý atarmýþ. Yüzlerce metre aþaðýdaki taþlara çarpýp ölmeyenler açýða doðru yüzer ve gücü tükenen boðulurmuþ. Oysa yaþamak bir içgüdüdür. Yani egonun bir parçasýdýr diye biliriz, deðil mi?" diye sormuþtu kendisini dikkatle dinleyen iki adama. "Yamyamlaþmayý anlarým da, böylesine ego dýþý bir seçime razý olup cinnet geçirircesine ölüme koþmayý ben de anlayamamýþtým. Onlara bu bilinci kim, ya da ne veriyor? Yeterli yiyeceði paylaþacak þanslýlardan olmamayý niye öyle manyakça bir iþtahla kabul ediyorlar?" Bir süre üçü, yakýtsýzlýktan çalýþtýrýlamayan jeneratör yüzünden masadaki gaz lambasýnýn titrek ýþýðýna bakarak susmuþtu. "Evet. Garip," demiþti René bir süre sonra. "Ters," demiþti Barth da. "Ýþin doðasýna ters gerçekten." Ve iþte gene, sokaklara taþan çocuklar, uzaklardan gelip avlularý dolduran hýsým, akrabalarla evler kalabalýklaþmýþ, yeni bir kýtlýðý boynu bükük bir þekilde bekleyen kurbanlýk aðýllarýna dönüþmüþtü tüm kasaba. Durup arkasýna baktý. Eðri büðrü sokaða takýlý kaldý gözleri uzun süre. Sonra dönüp yürüdü. Sokaðýn bittiði yerde kasaba da bitiyordu. Hiçbir bitkinin olmadýðý, sarýmsý-kýrmýzýmsý bir yamacýn ötesindeki maviliðe tepeden bakan uçsuz bucaksýz bir ufuk açýlmýþtý önünde. Eskiden kuzeye uzanan koca bir çöl vardý orada, ama þimdi ufuk gökyüzü ile denizin oluþturduðu çizgiyle dünyanýn sýrtýný çiziyor ve sýcaktan ince bir tülün arkasýndaymýþçasýna titriyordu. Oldukça uzakta küçük siyah bir gemi batýya doðru gidiyor, çýkardýðý koyu siyah dumanla bir resim gibi duruyordu manzaranýn içinde. Dik yamaçtan aþaðý yuvarlanýverecekmiþ hissiyle sýrtýný arkasýndaki duvara dayadý. Yaslandýðý duvar alev alev yanýyordu. Son Antlaþma - Can Eryümlü 17 Buranýn sýcaðý hoþuna gidiyordu. Onun iliklerine kadar iþleyiþini rahatlatan bir zevkle algýladý. Kanada'daki evinden ayrýldýðý sabah havada asýlý bir buðu gibi duran yaðmurda bahçedeki yürüyüþünü düþündü. Saçlarýndan süzülüp ensesinden içeri giren, kaþlarýnda, kirpiklerinde biriken damlalarý bu kadar özleyeceðini düþünmemiþti o zaman. Aðaçlarýn arasýndan bulutlarla örtülü gökyüzüne bakarak durmuþ, uzun süre arabaya binmemiþti. O sabahki serinliðin mutluluðu neden böyle en olmadýk yerde aklýna gelmiþti? Arkasýndan bütün kasabaya yankýlanan ezan sesiyle düþünceleri üzerine bastýðý topraklara döndü yeniden. "Allahüekber. Allahüekber." 'Allah büyüktür,' diye geçirdi aklýndan. 'Ýnsanlar kendilerine ezberletilen tekerlemelerin dýþýnda Tanrýnýn ne kadar büyük olduðunu bir bilseler… ama kendi insansý ufuklarýnýn ötesindeki büyüklükleri nasýl kavrasýnlar? Düþleyebildikleri kadar büyük bir Tanrý kavramý yeter onlara. Ufkunun açýlabildiði kadar büyür herkesin Tanrýsý kendi içinde.' Düþüncelerinin derinleþmesine engel olmak isteðiyle çevresine bakýndý. Ezan sesinin çöl coðrafyasýnda ne kadar önemli olduðunu, daha doðrusu o ikisinin birlikteliðinin tartýþýlmaz bir biçimde zamanýn belleðine iþlendiðini düþündü. Belki de bir koþullanmaydý o. Yani bütün olay kendi benliðine iþlenmiþ olabilirdi, ama gene de çöl ve ezan birlikte güzel gidiyordu iþte. Saða döndü ve hýzlý hýzlý yürüyüp elli metre kadar gittikten sonra iki kerpiç duvarýn arasýndaki bir girintinin içine oldukça iyi gizlenmiþ eski bir motosikletin önündeki dikenli dallarý kenara çekti, üzerindeki hasýrlarý yana indirdi. Elindeki çantayý yanýna baðlý yolcu sepetinin içine koydu ve koltuða oturup cebinden çýkardýðý anahtarla motoru çalýþtýrdý. 'Kimsenin þimdiye kadar buna bir zarar vermeyiþi de bir þans,' diye düþündü motorun tekdüze sesini dinlerken. Onu almak için on gün önce güneydeki Cenne kasabasýna gitmiþ ve sahibi olan Fransýza bir servet ödemiþti neredeyse. Tuhaf biriydi adam. Sivil giyimliydi, ama asker olduðu belliydi. Fransýz ordu malý pek çok þey daha satabileceðini söylemiþti. O yalnýzca bu motorun iþini göreceðini söyleyip Timbuktu'ya geri dönmüþtü. On gündür de burada ona benzin bulabilmek için oyalanmýþtý. Aracýn arka selesine sabah baðladýðý çuvalla iki yandaki yedek benzin bidonlarýna baktý. Hepsi koyduðu gibi duruyordu. Son Antlaþma - Can Eryümlü 18 Motoru yavaþça hareket ettirip bir süre denize doðru, yamaç aþaðý sürdükten sonra saða döndü ve belli belirsiz bir izi izleyerek kuzeydoðuya yöneldi. Arkasýnda bir toz bulutu býrakarak kasabadan ayrýldý. Uzun süre rüzgârla aþýnmýþ yuvarlak tepelerden, çakýllý sel yataklarýndan geçerek sürdü aracý. Bir saat kadar o yönde gittikten sonra Nijer Irmaðýnýn yer yer derinleþen vadisini kolay bir yerden geçerek güneye yöneldi. Vadideki dik yamaçlara arý kovanlarý gibi yapýþmýþ Dogon köylerine girmek istemiyor, hatta oradakilerin onu görmelerinden bile çekiniyordu, ama yapabileceði çok fazla þey de yoktu. Görenlerin onu yakalayamayacaklarýný, ya da peþine düþmeyeceklerini umuyordu. Bir ara motoru dinlendirmek için durduðu bir kayanýn gölgesinde depoya bidonlardan birinden benzin koydu, kendisi de bir kaç tane hurma yiyip biraz su içti. Oturduðu yerden, Cenne'den Timbuktu'ya gelirken geçtiði yerleri görebiliyordu. Nijer Irmaðýnýn oluþturduðu sýð bataklýklardý batýda parlayanlar. Sular iyice çekilmiþ, birikintilerin çevresindeki sazlýklar kuruyup sararmýþtý bu mevsimde, ama gene de yer yer çamurlarýn içine dalan yollardan geçip sazlýklarýn çevrelerinden dolaþarak oldukça zor bir yolculuk yapmýþtý. Bir daha oralardan geçmek zorunda olmadýðý için sevindi. Gene de belli mi olurdu önüne nelerin çýkacaðý? Karþýlaþabileceði olumsuzluklarý aklýna getirmek istemiyordu. En azýndan güneydeki daðlara doðru giden bu yol daha boþ ve güvenli görünüyordu. Her ne kadar güvenliyse iþte… Burada da birileri ona saldýrýp, sýrf giysileri için öldürebilirdi. Ya da bozulursa motoru býrakýp yürümek zorunda kalabilirdi ki, en kötüsü o olurdu herhalde. Sonra burada çamura saplanmazdý da, kuma saplanabilirdi. Aklýndakileri kovarak ayaða kalktý ve çevresine bakýp bu çölde geçirdiði çeþitli zamanlarý düþünmeye çalýþtý. Hepsinde bir þekilde bir yerden bir yere ulaþmýþ, bir türlü aþmýþtý önüne çýkan engelleri. On gün önce Cenne'ye vardýðýnda eski meski, böyle bir aracý bile yoktu. Deve sýrtýnda yirmi gün süren bir yolculuk yapmak zorunda kalmýþtý oraya gidebilmek için. Þimdi ise iki gün süreceðe benziyordu bu dönüþ yolculuðu. Yalnýzlýktan çekinmiyordu. Yanýna alacaðý koruyucu, ya da kýlavuzlarýn onu baþkalarýndan önce kesmeyeceklerini nereden bilecekti? O tür o kadar çok öykü dinlemiþti ki… Zaten gideceði yer kervanlarýn yolu üzerinde deðildi. Hem, her þeyin alt üst olduðu bu ortamda kervanlar da eskisi gibi çalýþmýyordu. Çantadan bir harita Son Antlaþma - Can Eryümlü 19 çýkardý ve gideceði yönü inceleyip, mola verebileceði kuyularýn yerlerini, geceyi geçirmeyi planladýðý güvenli olduðu söylenen vahanýn uzaklýðýný hesaplamaya çalýþtý. *** Yolculuðu üç gün sürdü. Daha doðrusu ikinci günün akþamý istediði yere ulaþabilirdi de, giderek yükselen daðlarýn artan eðimini motorla alacakaranlýkta týrmanmak istemediði için gece bir yerde konaklayýp ertesi gün, gündüz gözüyle çýkmayý düþündü tepeye. Sabahýn ilk ýþýklarýndan önce kalkýp bir saat daha yol aldý ve motorla týrmanabileceði en yüksek yerde durdu. Ondan sonra sepetteki çantayla arkadaki çuvalý alýp yarým saatlik bir yürüyüþten sonra üç tarafý kayalarla çevrili, aþaðýya bakan tarafý açýk, çanak gibi bir çukurun en dibinde bir kýl çadýrýn kurulmuþ olduðu yere geldi. Orada bir kaç bodur aðaç, bir kaç keçi, tavuk ve onlarýn peþinden koþan renkli giysiler içinde iki kýz çocuðu vardý. Çocuklar onu görünce korkuyla baðrýþarak çadýra koþtular ve arkalarýna sýðýndýklarý iki kadýnýn yerlere kadar uzanan eteklerini kendilerine siper ettiler. Adam pelerinin baþlýðýný indirince onu tanýyýp sevinçle koþarak kucaðýna atladýlar. Onlarýn ardýndan çöl kadýnlarý gibi giyinmiþ o iki kadýn da koþarak adamýn yanýna geldi ve Ýngilizce olarak, "Hoþ geldiniz Bay John," dedi biri. "Hoþ geldiniz efendim," dedi öbürü. Ýkisi de kýzlarýn iki yanýndan adama sarýldýlar. "Hoþ buldum hanýmlar. Hoþ buldum kýzlar," dedi genç adam neþeyle ve çocuklarý yanaklarýndan öptü. Elinde önceden hazýrlamýþ olduðu bir avuç hurmayý, küçük ellerini doldurarak kapýþtý kýzlar. O sýrada çadýrýn içinden Tuaregler gibi giyinmiþ bir adam çýktý. Yüzündeki örtü açýktý. Esmer deðil, güneþten yanmýþ buðday tenli biriydi. Kýsa kesilmiþ sakallarý kýrlaþmýþtý. O da koþarak adama doðru geldi. "Hoþ geldiniz Bay John," dedi heyecanla. "Geleceðiniz içimize doðmuþtu sanki. Bu kadar gecikince sizi bulup almýþ olabileceklerini düþündük, ama buradan ayrýlamadýk bir türlü." "Hoþ buldum Hasan," dedi John kýzlarý taþýyan ellerini uzatýp adamla tokalaþýrken. "Bu yolculuðun bu kadar uzayacaðýný Son Antlaþma - Can Eryümlü 20 sanmýyordum, ama döndüm iþte sonunda. Aþaðýda bir motosiklet var. Onu bulamasaydým daha da gecikecektim." Sonra hep birlikte çadýra doðru yürüdüler. Etekleri kaldýrýlmýþtý ve sýcak da olsa bir esinti vardý içerde. Yere serili kilimlerin üzerindeki minderlere oturdu. Kýzlar delikanlýnýn kucaðýndan inmemiþler, sarý sakallarýný çekiþtirerek oynuyorlardý. Kadýnlar da hemen önüne yere oturdu. "Rahat býrakýn Bay John'u kýzlar," diye çýkýþtý Hasan çocuklara. "Eee, nasýlsýnýz bakalým?" diye sordu John kýzlara, Hasan'a aldýrmadan. Büyük olaný, beþ ya da altý yaþýnda gösteriyordu, hemen atýlýp, "Keçimizin biri doðurdu," dedi. "Bize kardeþ geldi," dedi öbürü. Dört yaþýnda kadardý o. "O sizin kardeþiniz deðil," dedi John gülmesini tutamayarak. "Eðer anneleriniz bir bebek doðurursa, o sizin kardeþiniz olur." "Salima gebe," dedi Hasan yavaþça. "Onu söylemek istiyor," Kadýnlardan biri baþýný önüne eðdi. "Yaa?" dedi John ve bir süre sustu. "Güzel," dedi sonra. "Çok güzel. Arapça çalýþmalarýnýz nasýl gidiyor?" "Ýyi. Çok iyi. Yanýmýzda getirdiðimiz her þeyi bitirdik. Kýzlar bile siz gelinceye kadar Arapça konuþuyorlardý." "Güzel," dedi John bir kez daha. "O getirdiðim çuvalda sizler için bir þeyler var." "Teþekkür ederiz Bay John," dedi Hasan. "Aç mýsýnýz?" diye sordu kadýnlardan biri. "Yiyecek bir þeyler hazýrlayalým mý?" "Hayýr, ama bir çay yaparsanýz içerim," dedi John ona. Kadýnlarýn ikisi birden ayaða kalktý. John da kýzlarý kucaðýndan indirerek yerden kalktý ve onlarýn ellerini tutarak çadýrýn önündeki düzlüðe yürüdü. Daðlar batýya doðru alçalarak iniyordu. Ufkun önünde görülen parlaklýða kadar uzanan koyu sarý yeryüzü bomboþ ve çýrýlçýplaktý. Görünürde hiçbir þey yoktu. Bu yöreye kervanlar da gelmiyordu. 'Salima gebeymiþ,' diye düþündü. 'Bu sýrada olmasaydý iyiydi, ama onlarý bu kadar yalnýz býrakan da ben oldum. Zeliha'nýn da gebe kalmayýþýna þaþmalý aslýnda.' Arkasýnda duyduðu ayak seslerine baþýný çevirdi. Hasan'dý gelen. Kýzlar ellerini býrakarak annelerinin Son Antlaþma - Can Eryümlü 21 yanýna koþtular. Hiçbir þey söylemeden John'a bakýyordu adam. "Haydi sorsana sormak istediðin þeyi," dedi John ona. "Olmadý deðil mi Bay John?" diye sordu Hasan. John baþýný olumsuz anlamda salladý. "Ben ve senin ailen burada yalnýzýz Hasan," dedi. "Burada olmayý ben kendim istemiþtim, ama sizin de takýlmanýza üzüldüm. Oradaki iþleriniz bitmemiþti daha. Yapacaðýnýz çok þey vardý." "Burada da var Hasan. Burada da var," diyerek içini çekti John. "Aþaðýsý berbat durumda. Karmakarýþýk... korkunç bir trajedi yaþanýyor. Meðer buranýn canýna okumuþuz istemeden. Ortada býrakmýþýz baþlattýðýmýz iþi." "Öyle deðil mi?" "Bir ara Timbuktu'da iken zayýf bir sinyal aldým. Sonra hepten baðlantý kesildi. Söylemeye dilim varmýyor, ama Odysse'nin öldüðünü sanýyorum. Burada kaldýðýmý anlayýnca biraz üzüldüm önce, ama sonra geçti. Buraya karþý sorumluklarýmýn olduðunu, olmasý gerektiðini düþündüm. Belki de birisi bana onu anýmsatmak istiyordu. Yapýlacak çok þey var daha burada. Hele birlikte olursak." "Böyle düþünmenize çok sevindim Bay John," dedi Hasan. "Elbette çok þey yaparýz birlikte." Aþaðýya baktý ikisi de. Düþle gerçeði birbirine karýþtýrarak her þeyi belirsizleþtiren sabahki bulanýklýk gitmiþti. Uzaklarda ýþýk kýrýlmalarýyla su görüntüleri oluþuyor ve çölün üzerinde dalga dalga titreþerek yükselen sýcak hava koca bir deniz gibi uzanýyordu. Arkaya döndüler. Kadýnlar iþleriyle uðraþýyor, çocuklar çadýrýn içindeki kilimlere oturmuþ, küçük küçük taþlarý havaya atýp tutarak bir oyun oynuyorlardý. "Ben o getirdiðim çantayý maðaraya býrakmak istiyorum," dedi John fýsýldayarak. "Bilmiyorlar orasýný, deðil mi?" "Salima ile Zeliha öyle bir maðaranýn olduðunu biliyor, ama yerini bilmiyor." "Çocuklar?" "Hayýr. Kesinlikle," dedi Hasan. "Kimseleri gördünüz mü buralarda?" diye sordu John. Hasan hayýr anlamýnda baþýný salladý. "Sizi birilerinin bulmasýndan çok korktum. Bu çadýrý o maðaraya bu kadar yakýn yerleþtirmekle hata yaptýðýmýzý Son Antlaþma - Can Eryümlü 22 düþündüm, ama neyse ki hepinizi tek parça buldum. Ne zaman isterseniz gideriz artýk buradan." "Ýyi olur," dedi Hasan baþýný sallayarak. "Çok sevinecekler buna." Birlikte çadýrýn çevresini dolaþtýlar. Hasan yerde duran çuvalý alýp çadýra götürdü. John da kýzlarý kucaklarken býraktýðý çantayý aldý ve aðýr aðýr geldiði yöne doðru yürüdü. Hasan arkasýndan yetiþti. Ýki büyük kayanýn arasýndan geçerek soldaki tepeye týrmanmaya baþladýlar. Yirmi dakika kadar sonra dikenli bir çalýlýðýn önünde soluk soluða durdular. Arkadaki kayanýn içinde zor fark edilen bir delik vardý. "Çok da yakýn deðilmiþsiniz buraya," dedi John. "Boþuna endiþelenmiþim galiba." "Kimselerin gelip geçmediði bir yerde ne tehlike olabilirdi ki?" "Ne yaparsýn? Yaþlanýyorum galiba," dedi John. Gülüþtüler. Biraz soluklandýktan sonra önden John, ardýndan Hasan maðaraya girdiler. Bir taþýn arkasýndaki oyuktan birer tane önü lambalý madenci baþlýðý çýkarýp baþlarýna geçirdiler. Ýçine girdikleri maðara aslýnda insanýn elleri ve dizleri üzerinde emekleyerek ancak geçebileceði büyüklükte bir tüneldi. Zaman zaman yön deðiþtirip saða sola dönüyor, bazen de yukarý çýkýyordu. John iki kez taþlarýn arkasýna gizlenmiþ düðmelere bastý. Yaklaþýk elli metre kadar öyle gittikten sonra karþýlarýna birden kocaman bir oda çýktý. Birbiri üzerine yýðýlmýþ taþlardan oluþmuþ bir boþluktu orasý. Tavaný oldukça yüksekti ve çýkan sesler içinde yankýlanýyordu. Karþýda beþ metreye beþ metrelik, öbürlerine göre oldukça düz bir duvar vardý. John sað taraftaki karmaþanýn içine gizlenmiþ bir baþka düðmeye basýnca geldikleri tünel kadar bir delik açýldý düz taþýn içinde. Ýçerisi karanlýktý. Kolunu sað tarafa uzatarak bir düðmeye daha bastý. "Yalnýz biz olduðumuza göre burasý artýk ikimizin," dedi John. "Bütün tuzaklarý iyice öðrendin, deðil mi?" "Evet Bay John." "Gene de dikkatli ol. Gitmeden önce bir daha gözden geçirelim onlarý." "Elbette," dedi Hasan ve, "Bu…" diyerek yolda John'dan almýþ olduðu çantayý uzattý. "Kendime göre anýlarýmý yazdým," diye açýkladý John. "Arkadaþlardan buraya gelecek olan olursa diye de bazý notlar Son Antlaþma - Can Eryümlü 23 býraktým. Selamlar falan. Bir de kendi düþünce bandýmý býrakýyorum. Senin yaptýðýn gibi… Bu zamanýn insaný olup kök salmalýyým burada. Bir gün gelip beni alacaklar umuduyla yaþamamalýyým." Uzanýp Hasan'ýn omuzuna vurdu. "Eðer gideceksek sen de hazýrlanmaya baþlasan iyi olur. Yanýmýza çok þey alamayacaðýz, ama geride býrakacaklarýmýzý gömmemiz gerek. Onun da hazýrlýðýna baþla sen." "Olur Bay John," diyerek döndü ve oradan ayrýldý Hasan. John eðilerek karanlýk deliðe girince içerisi kendiliðinden aydýnlandý. Bu iç maðara öncekinden biraz daha büyük, duvarlarý ve tavaný oldukça düzgün kesilmiþ bir odaydý. Duvarlarýn önünde çepeçevre dönen dolaplar, tam karþýda da bir masa vardý. John yaklaþýnca masanýn üzerinde kendiliðinden bir ýþýk yandý. Elindeki çantayý yandaki dolabýn üzerine býrakýp kapaðýný açtý. Ýçinde siyah metal bir kasa vardý. Þifresini ayarlayýp aðýr kapaðýný açtý. Bir süre öylece baktý içine, sonra oradaki bir dosyayý alýp masanýn üzerine koydu. Odanýn ortasýnda duran iskemleyi çekerek masaya oturdu ve dosyanýn içindekilere bakmaya baþladý. En üstteki grup çeþitli ölçeklerde Afrika haritalarý, arkasýndaki demet ise Büyük Sahra ile Tunus'un haritalarýyla hava fotoðraflarýydý. Onlarýn altýndaki, daktiloyla yazýlmýþ kalýnca bir raporu dosyadan çýkarýp eline aldý. Ýçinden bir resim sarktý. Alýp baktý. Solda Alman üniformalý biri duruyordu. Mareþal Rommel'di o. Kaþlarýný çatmýþ, duvardaki bir haritanýn üzerinde bir yeri iþaret eden birine bakýyordu. Hans idi o da. Onun arkasýnda duran kiþi de kendisiydi. Hafifçe gülümsedi John. Raporla fotoðrafý sað tarafa býrakýp dosyayý önüne çekti. Siyah beyaz bir sürü resim daha vardý orada. En üsttekine dikkatle baktý. Rommel ile o bir masaya eðilmiþ, bir haritanýn üzerinde çalýþýyorlardý. Daha dün gibiydi sanki. Babasýnýn düþleyip kendisinin neden olduðu inanýlmaz bir deðiþikliðin belgeleriydi bütün o fotoðraflar. Büyük Sahra Denizi… baþka zamanlarda yoktu o. Hiç olmamýþtý. Biraz önceki raporu yeniden kendine çekti. 'SAHARA MEER' yazýyordu üzerinde. Konuyu Rommel'e ilk anlatýþý geldi aklýna. 1 Aralýk 1942'de, soðuk bir çöl gecesinin sabahýnda, üzerinde Berberilerin giydiði kum rengi bir bornoz olan mavi gözlü, sarýþýn bir adam deveyle çölden çýkýp gelmiþ ve Tunus'taki Afrika Korps karargâhýnýn nöbetçi kulübesindeki askerlere Mareþal Rommel'i görmek istediðini söylemiþti. Nöbetçi Teðmenin kuþkuyla baktýðý adam belli bir aksanla Son Antlaþma - Can Eryümlü 24 konuþtuðu Almancasýyla, "Çok önemli," diyordu sürekli olarak. Teðmen, kim olduðunu bilmediði o adamýn getirdiði haberin belki de gerçekten önemli olabileceðini düþünerek, Mareþal'in yaveri Binbaþý Hans Otto Berg'e haber verip sorumluluðu üzerinden atmýþtý. Binbaþý ile ekibinin bir çadýrda tahta bir iskemleye oturtup sorguladýðý adamýn üzerinde ne bir kimlik, ne de baþka bir evrak çýkmýþtý. "Ben bir Almaným. Adým Heinrich Rudolf. Dakar'da Fransýzlarýn tutsaðýydým. Kaçtým," demiþti sabaha kadar süren sorgusunda yalnýzca. Aksanlý Almancasýný Afrika'da uzun süre kalmasýna baðlamýþ, tüm üstelemelere, korkutmalara, hatta zorlamalara karþýlýk konunun ne olduðunu söylememiþ, "Mareþal'e anlatýrým," demiþti. Binbaþý da kapýdaki teðmen gibi ikircikli kalmýþ, sonunda komutanýnýn her günkü kalkýþ saati geldiðinde onu telefonla aramýþtý. Yaverinin çekinerek anlattýklarýný dinleyen Mareþal adamý hemen görmek istemiþti. Gerçi Binbaþý da komutanýnýn Afrikalýlar tarafýndan Ýngiliz yönetimine son verecek bir kurtarýcý olarak görüldüðünü, o yüzden pek çok bilginin onlara karþýlýksýz ulaþtýrýldýðýný biliyordu, ama bu kez gelen her zamankilerden biri deðildi. Sabahýn yeni baþlayan aydýnlýðý içinde onu dört askerin arasýnda komutanýn çadýrýna götürmüþtü. Ýçerdeki çalýþma bölümünde iki hizmet eri, bir teðmen, bir de albay vardý. Albay baþýyla kapýnýn yanýndaki bir iskemleyi göstererek oturtulmasýný istemiþti, getirilene merakla bakarak. O sýrada Mareþal Rommel çadýrýn yatak bölümünden, üniformasýnýn önünü ilikleyerek çýkmýþ ve ayaktaki askerlerle subaylarýn arasýnda oturan adamýn yanýna gidip ona uzun uzun baktýktan sonra, "Evet. Ben Rommel," demiþti. "Ben de Heinrich Rudolf," demiþti sarýþýn adam. "Bir tek size anlatabileceðim bir konu var." "Diðerleri de burada kalacak," demiþti komutan sertçe. "Siz kimi isterseniz alýrsýnýz yanýnýza," dedikten sonra eliyle çevresini iþaret ederek susmuþtu bir süre. "Bir tek sizin bu anlatacaðým konuya yakýnlýk duyacaðýnýzý sanýyorum." Adamýn kendine olan güveni komutanýn ilgisini çekmiþti. Baþýyla kapýnýn öbür tarafýndaki boþ iskemleyi iþaret etmiþ, askerlerden biri onu kapýp getirmiþti. Mareþal adamýn tam karþýsýna oturup bacak bacak üzerine atmýþ ve, "Benim hangi konuya yakýnlýk duyacaðýmý sanýyorsunuz?" diye sormuþtu arkasýna yaslanarak. John onu yanýtlamadan üzerindeki Son Antlaþma - Can Eryümlü 25 bornozu çýkarmýþ ve yanýndaki askerlerden birine uzatmýþtý. Þaþýrarak tüfeðini indiren asker bornozu almýþ ve komutanýn baþýyla onayladýðýný görünce rahatlayarak onu çadýrda býrakacak bir yer aramýþtý. "Bir þey içer misiniz?" diye sormuþtu Rommel adama. "Koyu bir kahve çok hora geçer," demiþti o, ýsýnmaya baþlayan çadýrýn içinde gömleðinin düðmelerini açarken. Ve o sabah ilk kez o çadýrdakilerin duyduðu, önce hepsine inanýlmaz, hatta çýlgýnca gelen o dev projenin temelleri atýlmýþtý. Bir Afrika haritasý isteyen adam, onu masanýn üzerine açarken, "Belki baþta hepinize deli saçmasý gibi gelecek anlatacaklarým, ama lütfen sözlerimi bitirmemi bekleyin," diyerek baþlamýþtý konuþmasýna. "Büyük Sahra Çölü," demiþti sonra elini haritanýn üzerinde gezdirerek, "Atlantik'ten Kýzýldeniz'e, Akdeniz'den güneyde taa þuralara kadar uzanan, yaklaþýk Amerika Birleþik Devletleri büyüklüðünde ölü bir alan. Oysa beþ bin yýl önce onun büyük kýsmýný iç denizler kaplýyormuþ. Muson yaðmurlarý yaðýyor, koca koca nehirler o denizlere akýyormuþ. Bazý yüksek vadilerde o günlerden kalma aðaçlarý bugün bile görebilirsiniz, ama sonra bir dejenerasyon baþlamýþ. Önce ormanlar savanlara, savanlar steplere, onlar da çöle dönüþmüþ. Neden? Çünkü nehirler taþýdýklarý alüvyonu o iç denizlere býrakýyormuþ. Zamanla oralarý dolmuþ. Þimdiki çölün kumu iþte onlar. Nehirlerin eðimi giderek azalmýþ, sularýn akýþ hýzý düþmüþ ve önlerinde biriken kumlarý aþamayýp saða sola taþtýkça kolayca buharlaþacak kadar sýðlaþmýþlar. Nehirlerle denizler böylece kuruyup gitmiþ. Oysa o nehirler açýk denizlere aksalardý taþýdýklarý alüvyonlarla deltalar oluþturacak ve ölmeyeceklerdi. Nil Nehri'nde olduðu gibi… Bugün o koca iç denizlerden yalnýzca Çad Gölü yaþýyor, ama onun da sonu çok yakýn gibi görünüyor." "Bütün bunlarý bize niye anlatýyorsun?" diye sordu Rommel. Çadýrdaki herkes masanýn çevresine toplanmýþtý. "Sahra'yý yeniden deniz yapabiliriz," dedi John yavaþça. Bir süre kimse bir þey söylemedi. "Yani bu gidiþi tersine çevirebiliriz," diye ekledi sonra. "Devam edin," dedi Rommel. John, Mareþalden beklediði oymuþçasýna gülümsedi. "Amador ve Tandemi denilen yerlerde," diyerek eliyle haritanýn üzerinde belli bir bölgeyi iþaret etti, "hâlâ iþlenen tuz yataklarý, eskiden suyun tuzu kayalardan çözecek kadar çok olduðunun kanýtýdýr. Air Son Antlaþma - Can Eryümlü 26 Daðlarý iklim olarak o zamanlar Afrika'nýn Ýsviçre'si gibiymiþ ve vadileri aðaçlarla doluymuþ. Assode Daðlarýnda üç bin nüfuslu kasabalar varmýþ; Tin-Taghoda, Anisamane... Birer yýkýntý bugün onlar. Hoggar ve Tibesti Daðlarýnda Akdeniz iklimi yaþanýrmýþ. Buralarda selvi, sedir, diþbudak, meþe, ceviz, ýhlamur, zeytin, Halep çamý bile yetiþir, pek çok hayvan, hatta bugün türleri yok olmuþ olanlar bile yaþarmýþ; filler, su aygýrlarý, sýðýrlar, antiloplar, balýklar..." diyerek bir süre sustu ve gözlerini onu dinleyenlerde dolaþtýrdý. Ýstediði etkiyi yapmýþ, kimse sözünü kesmeye kalkýþmamýþtý en azýndan. "Yeniden o günlerine döndürebiliriz Sahra'yý," dedi. "Nasýl?" diye sordu Binbaþý, uzun süren bir sessizliðin ardýndan. "Bir su kaynaðý yaratarak," dedi John. "Güçlü bir su kaynaðý yaratarak." "Nijer Irmaðý," dedi Binbaþý, "ama o Fransýzlarýn elinde." "O zaten olmaz," diye yanýtladý John onu. "Orta Afrika'daki öbür nehirlerin yönlerini deðiþtirip Sahra'ya akýtmakla da bir takým su kaynaklarý yaratabiliriz, ama sonuçta hepsi gene bir iç denize alüvyon yýðan taþýyýcýlar olur. Oysa Akdeniz'den Tunus'daki Quattara çöküntüsüne bir kanal açýlýrsa..." dedi ve sözünün sonunu getirmeyerek sustu. Gözlerini çevresinde dolaþtýrdý. Rommel ona delici gözlerle bakýyordu. Galiba konunun nereye uzanacaðýný anlamýþtý Tilki, ama bir þey söyleyip sözünü kesmiyordu. Bunun bir tür onay olduðunu düþündü ve, "Yani Sahra'nýn çukur yerlerine Akdeniz'den su basýlýrsa," diye sürdürdü konuþmasýný, "çöl kademe kademe sular altýnda kalýr ve ortalama derinliði 14 metreyi bulan bir Sahra Denizi yaratýlýr. Akdeniz'den Gine Körfezi'ne vapurla gidilebilir o zaman. Bunun için en uygun yer batýdaki Gabes Körfezi'dir. Burasý siz… yani bizim elimizde. Orta kýsýmdaki Þot el-Larsa çöküntüsünün derinliði denizden 23 metre aþaðýda. Onun batýsýnda Cezayir'deki Þot Melgir çöküntüsü ise 31 metreye kadar iniyor. Buralara basýlacak sularla önce Büyük Doðu Ergi ile Batý Ergi denize çevrilir. Sonra Fransýz Batý Afrikasý'na kadar uzanan ve çöl malzemesiyle yapýlan setlerle yükseklikleri ayarlanan denizlerle Ýguidi Çlü, Þeþ Ergi ve Adafin Bölgesi sularla kaplanabilir. Böylece Nijer ve Senegal Nehirlerine kadar ulaþýlmýþ olur. Buralara akan sular önce korkunç bir buharlaþmaya ve yeraltýnda birikmeye neden olacaktýr. Yani bu denizleri oluþturacak suyun en az iki katý gerekecek ki, Akdeniz'in Son Antlaþma - Can Eryümlü 27 sularý bir süre otuz cm kadar alçalacak. Ama sonra yeraltý suya doyup, buharlaþma da yaðmur olarak geri dönmeye baþlayýnca eski nehirler yeniden oluþacak. Yani þimdiki ekolojik yok oluþ geri çevrilerek bir varoluþ sürecine dönüþtürülecek. Kýyýlar ve ortada ada olarak kalacak olan Hoggar, Air ve Tibesti Daðlarý yeniden Akdeniz iklimini yaþamaya baþlayacak. Ayrýca önceden önlemi alýnarak daðlardaki fosfat, demir, uranyum, kalay gibi madenlere kolayca ulaþabileceðiz." "Bu denizlere akan nehirlere kum tutucu setler yapýlmalý," dedi Binbaþý. "Bu iþ buradaki bütün dengeleri alt üst eder," dedi Teðmen. "Fransa'nýn Afrika direniþini suya gömer," diye ekledi belli belirsiz bir sevinçle. "Bir tufan yaratmýþ oluruz. Düþ bile olsa güzel." "Almanya'nýn politikalarýný bu duruma göre yeniden gözden geçirmesi gerekir," diye yanýtladý Rommel onlarý. "Evet," dedi sarýþýn yabancý komutana. "Gelmek istediðim konu da o zaten." "Büyük, çok büyük bir iþ bu," dedi Rommel ona. "Nerede kaldý kahvelerimiz?" diye seslendi sonra arkasýna doðru. "Yanýnda konyak da getirin." "Biliyorum efendim," dedi John. "Ýþ çok yönlü ve geniþ kapsamlý olduðu için özellikle sizinle konuþmak istedim. Sizin beni anlayacaðýnýzý, ya da en azýndan dinleyeceðinizi tahmin etmiþtim. Öyle de oldu. Bütün planlarý ve hesaplarý hazýr bu projenin, ama onlarý yanýmda getiremezdim, deðil mi?" "Böyle bir iþe burada karar verilemez," dedi Albay, ilk kez söze karýþarak. "Ama siz ikna olursanýz, baþkalarýný da inandýrabiliriz," dedi John ona yavaþça. "Senin kim olduðunu bile bilmiyoruz daha," diyerek diklendi Albay. "Önemli mi?" diye sordu. Renk vermemeye çalýþýyor, ama sorunun en kritik kýsmýnýn kimliði ile yaþý olduðunu biliyordu. Onlara adýnýn Heinrich Rudolf olduðunu söylemiþti. Aslýnda bir inþaat mühendisi olan babasýnýn adýydý o. 1935'te Alman kökenli bir Kanadalý olan karýsý ve o sýrada sekiz yaþýndaki oðlu Johannes ile birlikte Fransýz Sudaný denilen Batý Afrika'ya göçmüþ, savaþýn bittiði 1945 yýlýna kadar, Dakar limanýyla onu içeriye baðlayan demiryollarýný yapan Fransýz þirketinde çalýþmýþtý. Baþta Afrika'yý sevmiþler, ama savaþ öncesindeki Son Antlaþma - Can Eryümlü 28 özgürlükleri savaþ sýrasýnda bir tür tutsaklýða dönüþtürülmüþ ve þirketten ayrýlmalarýna izin verilmemiþti. Gerçi babasý da, Hitler adýna inanmadýðý idealler uðruna savaþmamak için Almanya'ya geri dönmek istememiþti, ama Fransýzlarýn da en az suçladýklarý Almanlar kadar ýrkçý olduklarýný zencilere karþý davranýþlarýndan biliyordu. Angarya, iþkence, zorla askere alma, iliðine kadar sömürü… onlara karþýlýk hiçbir þey… ne bir okul, ne bir saðlýk ocaðý… yalnýzca askeri kaleler, garnizonlar, karakollar… Eee, babasýnýn dediði gibi, 'o kadar güzel bir Paris kansýz ve gözyaþsýz öyle kolayca yapýlamazdý,' deðil mi? Baþka sömürgelerde olduðu gibi Afrika'da da sýnýrlar insanlarý bölüp yönetmek, yani sürtüþmeleri arttýrmak üzere özel olarak çiziliyordu. Fransýzlar da Almanya'da iktidarda olanlar gibi kendilerinden olmayanlara, yalnýzca baþka olduklarý için 'kötü' diyor, birbirleriyle o yüzden savaþýyorlardý. O yüzden 1941'in ortalarýnda, dünya kadar rüþvet vererek, karýsýyla oðlunu bir gemiyle Dakar'dan Kanada'ya göndermiþti. Ama onun oradan ayrýlmasýna kesinlikle izin vermemiþlerdi. Annesi on dört yaþýndaki oðlunu Kanada'ya girerken kendi kýzlýk soyadýyla ve John Bach olarak yazdýrmýþtý. Ancak þimdi 1942 yýlýndaydýlar ve hâlâ Dakar'da olan babasýnýn adýný kullanmakta bir sakýnca görmüyordu John. Gestapo'nun araþtýrma yapacaðýný biliyordu, ama asýl Heinrich Rudolf'un izini bulmasýna karþýn onunla iliþkiye geçemeyeceðini hesaplýyordu. "Ýsterseniz þimdi vurup öldürebilirsiniz beni. Öðreneceðinizi öðrendiniz nasýl olsa. Ben sizinle birlikte bu savaþýn yönünü ve kaderi deðiþtirebilmek için buradayým." Albay onu yanýtlamadý. "Onu nasýl yapacaksýnýz?" diye sordu Rommel. "Biraz canýnýz sýkýlacak, ama eðer gerçekleri konuþacaksak konuþmamýzý sürdürelim." Rommel yalnýzca gözlerini kýrptý. "Ýngilizler sizi… Afrika'dan kovmak istiyor ve onu da becerecekler galiba. Onlarý iki kez el-Alameyn'e kadar sürdünüz, ama orada yapýlan savaþlarda yenilip buraya, Tunus'a geri çekildiniz. Montgomery yerine geçtiði Wavell'e pek benzemiyor. Birliklerini toparlamayý baþardý ve iki ay önce, Ekimde karþý saldýrýya geçti. Hemen ardýndan yeni Ýngiliz ve Amerikan birlikleri Kuzey Afrika'ya çýktý. Plan açýk, bizi her taraftan sýkýþtýrmak istiyorlar. Geçen ay Fransýzlar, Afrika'daki Ýtalyanlarla bize karþý savaþ baþlattý. Güney Fransa'yý iþgalimizden sonra Vichy Hükümeti düþmanlarýmýzla iþbirliðine girmeye çalýþýyor. Ordu Komutanlarý Amiral Jean Darlan'ý Cezayir'e, bu tür anlaþmalar Son Antlaþma - Can Eryümlü 29 yapmasý için Pétain'in yolladýðý söyleniyor. Galiba Amerikalý General Clark ile anlaþmýþlar bile. Görünüþ onu gösteriyor. Geçen ay Toulon Limaný'nda kendi donanmalarýný Darlan'ýn iki yýl önceki emriyle batýrdýklarýný biliyorsunuz. Gemiler bizim elimize geçmesin diye. Savaþýn dönemecine gelmiþ bulunuyoruz beyler. Eðer batýdaki birbirinden kopuk durumda olan Fransýzlarla doðudaki Ýngilizler birleþirse Tunus'ta da tutunamayýz. Hepimiz çok iyi biliyoruz ki, Afrika olmazsa Akdeniz bizim yumuþak karnýmýz olur. Öte yandan Amerikalýlar dünya çapýnda bir savaþa hazýrlanýyor. Silah üretimleri inanýlmaz boyutlarda. Bizim üretimimizin ise ne olduðunu, sizler isteyip de alamadýðýnýz ikmal malzemelerinden biliyorsunuz." Albay bir þey söyleyecek oldu, ama John eliyle iþaret ederek susturdu onu. "Bozgunculuk yapmýyorum efendim, ama durum böyle. Neden?" diye sordu Albaya. "Çünkü biz tüm planlarýmýzý Avrupa'daki bir savaþa göre yapmýþtýk. Öyleyse kendimizi o çerçevede tutmalýyýz. Denizaltýlarýmýz Atlas Okyanusa çýktý ve Ýngiliz deniz taþýmacýlýðýný engellemek adý altýnda korsanlýk yapýyor. Tüm umudumuz düþsel bir bomba söylentileri. Ya o bombayý bizden önce öbürleri yaparsa?" Atom bombasýnýn Japonya'ya atýlmýþ olduðunu düþünürken aðzýndan bir þey kaçýrmamak için sustu. Çok dikkatli olmalýydý. En ufak bir falso… Biraz önce 'korsanlýk' çýkmýþtý aðzýndan, oysa aklýndan geçen 'kamikaze' sözcüðüydü ve dünya henüz öðrenmemiþti onu. Rommel rahatsýz bir þekilde oturuþunu deðiþtirdi, ancak bir þey söylemedi. "Çözülemez sandýðýmýz Enigma þifre çözücümüzün iþleyiþi düþman tarafýndan bir yýldan beri biliniyor ve biz onun çözülemez olduðunu düþünerek bütün sýrlarýmýzý onlara aktarýyoruz." "Bu kadarý da fazla artýk," diyerek sesini yükseltti Albay. "Enigma'yý da nereden biliyorsun sen? Sonra bütün bunlarý…" "Karl, tamam!" dedi Rommel, ama Albay karþý çýkýþýný gene de sürdürdü, "Kim olduðunu bilmediðimiz adamýn biri, bir gece ansýzýn çölün içinden çýkýyor ve biz onu karþýmýza alýp Almanya'nýn sýrlarýný konuþuyoruz. Kim ne derse desin, bu yaptýðý bozgunculuk resmen." "Karl," dedi Rommel daha yüksek sesle. "Bu konuþma süresince ona ben kefilim. O da zaten bana güvenerek buraya gelmiþ. Sonra istersen onu sana veririm, ya da birlikte Gestapo'ya teslim ederiz, ama þimdi dinleyelim." Sonra adama döndü ve, "Amerikalýlarýn savaþ Son Antlaþma - Can Eryümlü 30 malzemesi üretimlerinden, Ýngilizlerin Sudan ve Orta Doðu'daki emellerinden haberimiz var," dedi. "Fransýzlarýn yaptýklarýndan da. Bunlarýn hiçbiri sýr deðil. Ayrýca savaþ biraz daha onlarýn istediði yönde sürerse Akdeniz'in bizim için bir bataklýk olacaðýný da biliyoruz. Evet, þimdi güçlüyüz. Donanmamýz Akdeniz'i avucunda tutuyor. Ancak bizim kuzey Afrika'daki düþmanlarýmýzý temizleyip petrol kaynaklarýna uzanmamýz gerekiyor. Onun için acaba gücümüzü Tunus gibi tek bir yere yönelterek savaþý kendi istediðimiz yöne çevirebilir miyiz?" diyerek Albaya baktý. Sonra yeniden John'a döndü ve, "Ele geçirdiðimiz yerlerde durumumuzu güçlendirdikten sonra barýþ yapmamýz gerekir. Ýyi de, onu nasýl isteriz? Hem düþmanlarýmýzdan, hem de Hitler'den? Almanya'nýn politikasýný gözden geçirmesi gerektiðini söylerken onu demek istemiþtim. Fransýzlar denize çevirdiðimiz topraklarýndan vazgeçip onu bize býrakýrlar mý? Onlar, ya da Ýngilizlerle Amerikalýlar bu denizi elimizden alabilir mi? Üzerinde düþünülmesi gereken bir sürü yeni sorun üretiyor bu proje." "Projenin püf noktasý Amerikalýlarýn henüz uzakta, Fransýzlarýn daðýnýk, Ýngilizlerin de isteksiz olmalarýnda yatýyor," dedi John. "Stalin çok bastýrýyor, ama Ýngilizler bize karþý ikinci cepheyi açmak istemiyor. Churchill, 'Yanlýþ domuzu kesiyoruz,' demiþ bir toplantýda. Ýmparatorluklarýný kurtarabilmek için, ufacýk bir denge deðiþikliðinde Rusya yerine bizim yanýmýzda olurlar. Öbürleri de… Planýn inceliði burada efendim." O sýrada bir garson elinde bir tepsiyle çadýra girdi. Konyak, kahve ve yiyecek bir þeyler getirmiþti. Kahve ve konyak servisi bitene kadar kimse konuþmadý. Rommel'in konyak kadehine uzanmasýndan sonra Albay, Binbaþý ve Teðmen konyaklarýna, John ise kahve fincanýna uzandý. "Güzel bir düþe," dedi Rommel. "Senin dediðin gibi Gustav," diyerek Teðmene baktý. Herkes içkisinden birer yudum aldý. "Þimdi hepinizden bu çerçevede birer gelecek senaryosu kurmanýzý istiyorum." "Pekala," dedi Albay diðerlerinden önce. "Almanya'nýn politikasýný deðiþtirmesi gerektiði konusunda haklýsýnýz efendim. Führer'in böyle bir projeyi onaylayacaðýný hiç sanmýyorum. Niye onaylasýn ki? Bu kadar uçuk…" "Bir an için projeyi onaylanmýþ gibi düþünelim," diyerek Albay'ýn sözünü kesti Rommel. "Böyle bir iþ Almanya'ya ne katar? Dünyadaki Son Antlaþma - Can Eryümlü 31 hangi dengeleri deðiþtirir?" "O denizi yapma kararý verilirse…" diyerek bir süre düþündü Albay. Belli ki öyle bir olasýlýðý hiç aklýna getirmemiþti. "Askerliðe benzemeyen farklý ve büyük bir iþ o. Gene de bir yandan savaþýp, bir yandan inþaat yapýlmasý gerekir, çünkü bizimle hemen barýþ yapmaz karþýmýzdakiler. Yani tanklarýn yaný sýra inþaat ekipmanlarýmýzýn da olmasý gerekir. Sonra topografyayý o gözle incelemediðim için bu proje bana hâlâ inandýrýcý gelmiyor. Ya da çok pahalý olduðu anlaþýlabilir ciddi bir incelemeden sonra ve boþuna tartýþýyor olabiliriz bütün bunlarý. Çeþitli yüksekliklerde deniz parçalarý ve onlarý tutacak çok büyük setler yapýlacak. O denize sürekli su beslemek gerekecek. Birinden öbürüne gemiler nasýl geçecek?" "Teknik sorunlarý bir kenara býrak Karl. Dostumuz hesaplarý yaptýðýný söylüyor," dedi Rommel. "De ki bu iþ yapýlabilir bir iþ." "Yapýlacak tüm o kanallarla setleri, hem yaparken, hem de yaptýktan sonra düþmanýn bombardýmanýndan nasýl koruyacaðýz? Diyelim ki yaptýk ve koruduk. O kadar zahmet dünyanýn ölmekte olan bir köþesini canlandýrýp yeþertmekten baþka bir iþe yarar mý, bilmiyorum. Eðer bizim iþimize yarayacak bir þey olursa öbür ülkeler de ona sahip çýkmak için bizim kadar istekli olacaklardýr. Giriþi bizim elimizde de olsa, gemileri daðlardan kamyonlarla geçirirler gerekirse. Sonunda onlarýn olacak bir þeyi biz yapmýþ oluruz. Bizim açýmýzdan savaþýn kaderini deðiþtirmez. Bugün ne olacaksa, o gün de ayný þey olur. Ancak… önce barýþ yapýlýr, sonra da Fransýz ve Ýngilizlerle anlaþýlýrsa… belki… o zaman bu deniz üzerinde bazý haklarýmýz olabilir." "Ben bu kadar sýð ve kademeli bir denizde denizaltýlarýmýzýn pek iþe yarayacaðýný sanmýyorum," diyerek söze girdi Teðmen, "ama donanmamýzla tam bir üstünlük saðlarsak o havuzun kýyýlarýný içten vurabiliriz. O zaman bizim olur o. Baþka ülkelerin bu denize sýzmasýný önlemenin oldukça zor olduðunu kabul ediyorum. Ne var ki biz önce davranarak Fransýzlarla Ýngilizleri Afrika'dan bir daha geri gelmemek üzere kovabiliriz. Neye uðradýklarýný þaþýrýrlar." "Hiç de þaþýrmazlar," diyerek karþý çýktý Albay. "Yýllar sürecek bu iþ sýrasýnda gereken önlemleri anýnda alýverirler. Dengeler yeniden kurulur." Rommel onlarý dikkatle dinliyordu. Masaya býraktýðý konyak kadehine ilk yudumdan sonra dokunmamýþtý. 32 "O denizi yapmanýn amacý dengeleri bozmak zaten efendim," dedi John Albaya, araya girerek. "Fransýzlarýn canýný çýkardýðý Afrika halklarý bizleri bir kurtarýcý gibi karþýlayacak. Ayný kurtarýcý kimliðimizi Araplara da benimsetebilirsek, Orta Doðu ve Afrika'da ne Fransýzlar, ne de Ýngilizler tutunabilir. Lawrence'ýn Türklere yaptýðýný biz onlara yapmýþ oluruz bu kez. Ayrýca aralarýna koskoca bir deniz sokarak Fransýzlarla Ýngilizleri kendi baþlarýna býrakýrýz. Barýþ istemek zorunda kalýrlar. Hem de bizim istediðimiz koþullarda." Rommel düþünüyordu. Bir süre sonra ellerini masaya koydu ve, "Bir de þu iþin teknik yönüne bakalým," dedi. Ondan sonraki üç gün geceli gündüzlü çalýþýlmýþtý. Sahra'nýn topografyasý göz önüne alýnarak o denizi yapmak için gereken malzeme, ekipman ve iþgücü hesaplanmýþ ve iþin mühendislik maliyeti ile ilgili bir rapor ortaya çýkmýþtý. O süre içinde ekipteki tüm elemanlar yavaþ yavaþ kendilerini projenin birer parçasý gibi görmeye baþlamýþlardý. Çalýþmalar ilerledikçe genel bir iyimserlik havasý yayýlmýþtý herkese. Albay Karl Theodor bile yaptýðý karþý çýkýþlarýn projenin saðlam temellere oturtulmasý amacýyla olduðunu söyler olmuþtu. Ekibi, mühendisliðin zayýf yanlarýný iþin politik yönüyle örtmeye çalýþtýklarý, kimi zaman da tersini yaptýklarý için eleþtiriyordu. John arkasýna yaslandý ve kollarýný açarak gerindi. Köþedeki hava temizleyicisi oldukça düzeltmiþti maðaranýn eskimiþ havasýný. Sonra yeniden masaya eðildi ve yavaþ yavaþ dosyayý toparlamaya baþladý. Dosyadaki rapor Rommel'in çadýrýnda o üç günde hazýrlanýp daktilo edilmiþ olan ilk kopyaydý. Üzerinde Mareþal ile kendisinin el yazýlarýyla düzeltmeleri vardý. Daha sonra yeniden tek kopya olarak yazýlan ikinci rapor Hitler'e sunulmuþtu. John sayfalarý þöyle bir karýþtýrdý. Onu Rommel ile birlikte Almanya'ya götürdükleri günü düþününce ürperdiðini hissetti. Mareþal'in uçaðýyla Tunus'tan Berlin'e üç kiþi gitmiþlerdi; Rommel, Binbaþý Berg ve rütbesiz bir Alman askeri gibi giydirilen kendisi, yani Heinrich Rudolf. Randevuyu Rommel istediði için hiç bekletilmemiþler, Savaþ Bakanlýðýnýn bodrum katýndaki küçük bir odaya alýnmýþlar, Hitler oraya yalnýzca sekreteri ve yaverlerinden bir Tümgeneral ile birlikte gelmiþti. Tasarýlarýný duvara astýklarý bir harita üzerinde Binbaþý Berg açýklamýþtý ona. Führer Mareþali yanýna oturtmuþ, John da Binbaþýnýn arkasýnda ayakta durmuþtu. Koltuðuna gömülüp zaman zaman býyýklarýný çekiþtirerek, Binbaþý Berg'in açýklamalarýný dinleyen Son Antlaþma - Can Eryümlü 33 Hitler, bir ara sekreterine bazý notlar aldýrmýþ, bir ara da Rommel'le fýsýldaþmýþtý. Binbaþýnýn anlattýklarý bitince Hitler yerinden kalkmýþ ve yanýna gidip elini heyecanla sýkarken, "Almanya sizinle sonsuza dek öðünecek genç dostum," demiþti. "Bu fikir arkadaþýmýz Heinrich Rudolf'un efendim. Bizler yalnýzca teknik ayrýntýlarý sýraya soktuk," demiþti Binbaþý utangaç bir sevinçle. "Ve siz… Bay Rudolf…" diyerek kenarda öðretildiði gibi hazýr olda bekleyen John'un önüne gelmiþ ve elini sýkarken, "Almanya sizi hiç unutmayacak," demiþti. Sonra da Rommel'e dönüp, "Bu iþ çok gizli kalmalý," diye eklemiþti. "Baþ üstüne efendim," diye karþýlýk vermiþti Mareþal topuklarýný vurup baþýný eðerek. "Güzel bir düþ," diyen Hitler Rommel'in koluna girmiþ ve birlikte kapýya doðru yürümüþlerdi. "Biraz da bu iþin politik sonuçlarýndan söz edelim," demiþti odadan çýkarlarken. Sekreteri Hitler'i izlemiþ, geride kalan Tümgeneral gülümseyerek, "Sizleri ben de kutlarým dostlarým. Almanya'nýn aradýðý bombayý bulup getirdiniz," deyip ikisinin ellerini sýkmýþtý. Sonra, "Birazdan birileri gelip sizi alacak," demiþ ve aceleyle dýþarý çýkmýþtý. Adýný unutmuþtu John o Tümgeneralin. Orada yazmadýðýný bile bile dosyayý yeniden açtý ve içindeki resimlere bir daha baktý. Herkes odadan çýktýktan sonra Binbaþý Berg ile birbirlerine sarýlýp dans etmiþlerdi sevinçlerinden. Ama sonra üç gün süreyle birlikte kapatýldýklarý Berlin dýþýndaki gösteriþli banliyö evinde kapýdaki nöbetçiler ve beli silahlý garsonlar tarafýndan korunmak üzere mi, yoksa tutuklandýklarý için mi tutulduklarýný bilmeden kuþku içinde beklemiþlerdi. Mareþalden bir haber gelmiyor, evdekilere sorduklarý sorular da yanýtlanmýyordu. Dýþarý çýkamýyorlardý, ama her istedikleri anýnda getiriliyordu. Bir tek kuþ sütü eksikti sunulanlarda. John'un kafasý kimliði yüzünden karýþýktý. Binbaþý ise birilerinin projeye sahip çýkmak için onlarý ortadan kaldýrmasýndan çekiniyordu. Bunun bir paranoya olduðuna ne onu, ne de kendisini inandýramadýðý uzun, uzun olduðu kadar da zor zamanlar geçirmiþlerdi o evde. John her ne kadar Binbaþý Berg'in onunla birlikte tutulma amacýnýn kendisini izlettirmek olduðunu düþünüyorduysa da, giderek yakýnlaþmýþ ve aralarýnda bir tür dostluk filizlenmeye baþlamýþtý. Birbirlerini küçük adlarýyla çaðýrýr olmuþlardý. Daha doðrusu Hans Son Antlaþma - Can Eryümlü 34 açýlmýþtý ona. John nasýl anlatabilirdi henüz yeni tanýdýðý birine, daha kendisinin bile tam inanamadýðý kendi olayýný, ya da annesini, babasýný, okulunu, ülkesini? Hans ona mutlu geçen çocukluðunu, babasý öldükten sonra annesinin parasal olarak zorlandýðýný, babasýnýn isteði olduðu için askeri okula giriþini, aslýnda mühendis olmak istediðini, Rommel ile birlikte Afrika'ya çýkýþlarýný, elAlameyn'deki savaþlarý, yaralanýþýný ve hastanedeyken annesinin öldüðü haberini alýþýný anlatmýþtý. Daha dünmüþ gibi aklýndaydý Hans'ýn söyledikleri. "Yaralanýp yere düþtüðüm zaman," demiþti Hans, "birden meðer ölüme ne kadar yakýn olduðumuz geldi aklýma. Ölseydim annem alacaðý o haberle yýkýlýrdý. Oysa cephedeki ben yaralanmýþtým, evdeki annem ölmüþtü. Sevindim, biliyor musun? Annem biricik oðlunun ölümünü duyup üzülmedi, bundan sonra ne olursam olayým üzülmeyecek diye sevindim. Kendimi kandýrmaya çalýþýp çalýþmadýðýmý düþündüm. Sað kalmýþ olmanýn verdiði yaþama sevinci miydi onun nedeni? Öyle düþündüðüm için çok utanýyordum, ama annem üzülmediði için sevinmem gerektiðine inandýrmaya çalýþýyordum kendimi. Þimdiye kadar kimseye anlatamamýþtým bunu. Daha mezarýný bile görmedim zavallý annemin." John da çok iyi biliyordu o duyguyu, ama dilinin ucuna kadar gelen, kendi ruhundaki asýl yarayý da anlatamamýþtý, o zoraki konukluk günlerinde ona. Üçüncü günün akþamý adýný unuttuðu o Tümgeneral çýkýp gelmiþ ve ikisini alarak Hitler'in yanýna götürmüþtü. Bu kez onlarý Savaþ Bakanlýðýndaki odasýnda kabul etmiþ, içeri girdiklerinde ayaða kalkýp ellerini sýkarak, "Hoþ geldiniz dostlarým," demiþti Hitler. Propaganda Bakaný Joseph Goebbels, savaþ ekonomisinden sorumlu Havacýlýk Bakaný Hermann Göring, Silahlanma Bakaný Albert Speer ile Rommel de orada idiler. Hep birlikte ayaða kalkarak karþýlamýþtý onlar da ikisini. Mareþalin gülümseyerek baktýðýný görünce iþlerin yolunda olduðunu anlamýþtý John ve içi rahatlamýþtý. Demek ki hakkýnda yapýlan soruþturmayý atlatabilmiþti. Aptal Gestapo! Aptal Gestapo! "Hoþ bulduk efendim," demiþti Hitler'in elini coþkuyla sýkarken. "Rahatýnýz yeterince saðlandý mý?" diye sormuþtu sonra Hitler Binbaþý Berg'e. "Evet Führer'im," demiþti Hans onu askerce selamlayarak. Son Antlaþma - Can Eryümlü 35 "Bir isteðiniz olursa doðrudan bana söyleyeceksiniz," demiþti sonra Hitler ikisine. "Baþ üstüne efendim," demiþti John, ama onun ne demek istediðini anlayamamýþtý. "Projenizin baþýna siz geçiyorsunuz Bay Rudolf dostum," diye açýklamýþtý Hitler ardýndan. "Binbaþý Berg sizin yardýmcýnýz olacak. Göring ve Speer ile birlikte, bir anlamda Mareþal da sizin projenizin içinde olacak. Ben onu buraya almak istiyordum, ama o Afrika'da sizinle olmak istedi. Birlikte çalýþacaksýnýz. Gerekli hazýrlýklara hemen baþlayabilirsiniz, çünkü bir hafta sonra ilk kazmayý vurmak üzere hazýr olmanýzý istiyorum. Sizi þimdiden kutlarým," diyerek ellerini bir kez daha sýkmýþtý. "Ben de hep yanýnýzda olacaðým," demiþti Goebbels yanlarýna gelerek. "Dünyayý yeniden yapacaðýz. Tam bize yakýþan bir iþ." Speer ile Göring de yanlarýna gelmiþti. "Ýsteklerinizi saðlamakla ben görevlendirildim," demiþti Speer. "Ne derseniz anýnda yaratýlacaðýndan emin olabilirsiniz." "Teþekkür ederiz. Yarýn sabah listemizi ve iþ programýmýzý býrakýrýz," demiþti John. "Fransýzlardan kaçmayý daha önce niye denemediniz ki?" demiþti Göring de. Ondan sonraki bir hafta nasýl da deðiþtirmiþti olaylarýn akýþýný. Hemen ertesi gün, sýrayla Goebbels ve Speer'e uðradýktan sonra, John'un isteðiyle önce Affalterbach'a giderek Ulriche Hannalore Berg'in mezarýný ziyaret etmiþ, sonra da doðruca Afrika'ya uçmuþlardý. Afrika Korps bir yýldýrým harekatla iki gün içinde Tunus ve Cezayir'in gereken bölgelerini iþgal etmiþti. Tunus'un orta kesimindeki kumlu ovalarý temizledikten sonra bir yandan kuzeye doðru yayýlýp Atlas Daðlarýnda güvenliði saðlarken, bir yandan da Gabes kenti ve önündeki Cerbe Adasýnda bir liman ve savunma tesisleri yapýmýna baþlamýþtý. Almanya'dan yola çýkarýlan gemiler üçüncü gün Gabes Körfezindeki o limana birbiri ardýna iþ makinalarý ile operatörlerini, Rus ve Polonyalý iþçileri indirmeye baþlamýþ, sonraki üç günde yapýlacak kanal ve setler boyunca iþçilerle makinalarýn daðýtýmý yapýlmýþ, ikmal aðlarý kurulmuþtu. Bu arada Afrika Korps'un ne zamandýr isteyip de alamadýðý silah ve cephane istekleri de karþýlanmýþtý. Kim bilir nerelere gitmek üzere ayrýlmýþ olanlar onlara gönderilmiþti. Ve tam yedinci gün Hitler'in radyodan tüm dünyaya yaptýðý açýklamayla birlikte ilk kazma Son Antlaþma - Can Eryümlü 36 vurulmuþ, ilk dinamit patlatýlmýþtý. Tarih, 13 Aralýk 1942 idi. O çok yoðun, hatta hiç uyumadýklarý haftanýn sonunda yaptýklarý iþi þampanyalarla kutlayýp ancak o gün biraz dinlenebilmiþlerdi. 'Bir de 13 rakamý için uðursuz derler,' diye düþündü John, dosyadaki resimlere hýzlý hýzlý bakarken. Bir farklý tarih yatýyordu o siyah-beyaz küçük kaðýtlarda. Kanallarýn açýlýþý, kum ve toprak setlerin yapýlýþý, sularý bir üst kademeye aktaracak düzenekleri çalýþtýracak büyük rüzgar pervanelerinin dikiliþi, dinamitlerle havaya uçurulan Akdeniz ile Büyük Sahra arasýndaki son toprak parçasý, kanallara suyun akýþý ve Büyük Doðu Ergi'nde oluþan ilk deniz… sonra Ahaggar Daðlarýnýn çevresinden batýya ve güneye doðru dönerek yayýlan öbürleri; Büyük Batý, Ýguidi ve Þeþ Ergleri ile El Cuf ve Azavad'daki denizler… Tibesti Daðlarýnýn güneyinde, Bodele Çöküntüsünü dolduran sularýn Çad Gölünü bir deniz olarak Büyük Bilma Ergine yaymasý… en son da Akdeniz'in sularýnýn Kattara Çöküntüsüne doldurularak Libya Çölünün denize çevrilmesi… Neredeyse bütün Sahra'nýn kademe kademe sular altýnda kalýþýnýn tarihiydi baktýðý o fotoðraflar. En arkadaki hava fotoðrafý en son durumu gösteriyordu. Hemen hemen bir Akdeniz kadar olmuþtu ortadaki daðlarý birer ada olarak býrakarak saran o insan yapýsý koca deniz. O sýrada ve sonrasýnda oluþan askeri ve politik geliþmeler o fotoðraflarda yoktu doðal olarak. Deðiþim o kadar hýzlý olmuþtu ki, Fransýzlarla Ýngilizler aralarýna bir suyun gireceðini geç anlamýþ, sonra engel olamamýþ ve pek çok þeylerini sularýn altýnda býrakarak hiç olmazsa askerlerini yüksekçe yerlere kaçýrmaya çalýþmýþlardý. Alman ve Ýtalyan birlikleri nereye çekilip, nerede duracaklarýný bildiklerinden sellerden hiç yara almamýþlardý. John'un bildiði tarihe göre, Churchill ile General de Gaulle Ocak 1943'de Kazablanka'da buluþacak, Montgomery komutasýndaki Ýngiliz ordusu Fransýzlarla birleþerek Þubat'ta Tunus'a girecek, Mayýsta da Almanlar onlara teslim olacaklardý. Oysa hiç öyle olmamýþtý. Alman savaþ gemileri kýtanýn içine dolan sularla birlikte batýya ilerlemiþ ve geri çekilmeye çalýþan Fransýz ordusunu topa tutmuþtu. Kýyýdan ilerleyen tank birlikleri de neredeyse hiç savaþmadan Fransýzlarý bir kaç parçaya ayýrarak kimini tutsak almýþ, kimini daha yüksek daðlara çekilmeye zorlamýþtý. Ayrýca sayýlarý milyonlarý bulan yerli halk sularýn önünden kaçarak Fransýz ve Ýngiliz bölgelerine yýðýlmýþtý. Aslýnda bütün bunlar o kadar ani olan geliþmelerdi ki, Sahra'ya birden yayýlan sularla çölde yaþayan insanlarýn ne kadarýnýn Son Antlaþma - Can Eryümlü 37 boðulduðunu, ya da ne kadarýnýn tepelere ve kýyýda kalan yerlere sýðýnabildiðini kimse bilmiyordu. Amerikalýlarla Ýngilizler o deðiþen koþullarda kendilerine göre bir takým yeni hesaplar yapmaya baþlamýþlardý. Oluþan denizi onlar da kullanmayý düþündükleri için hava kuvvetlerine setleri ve rüzgar pervanelerini bombalatmamýþlardý. Vurmaya çalýþtýklarý yalnýzca Alman uçaklarý, gemileri ve tanklarý olmuþ, yalnýzca onlarýn ilerleyiþini durdurmak istemiþlerdi. Ýngilizler Kahire'nin doðusu ile Orta Doðu'yu güçlendirmek için ordularýný geri çekmiþ, oralardaki petrol kuyularýný güvenceye alarak Almanlarýn üzerine gitmemiþlerdi. Amerikalýlar Akdeniz'e daha fazla askeri güç kaydýrmamýþ, Avrupa'daki bir kara savaþý için hazýrladýklarý orduyu ve malzemeleri ülkelerinde tutmuþlardý. Dolayýsýyla Ýngilizler ile Amerikalýlar 1943 yýlýnýn Nisan'ýnda Gabes Körfezinde birleþmemiþ ve Temmuzda da Sicilya'ya çýkartma yapmamýþlardý. Amerikalýlar Avrupa'daki o yönü deðiþmeye baþlayan savaþta onca masraf ve ölüyle kazanacaklarý baþarýnýn bedelinin ne olacaðýný kendi aralarýnda tartýþmaya baþlamýþ, Almanya savaþtan çekilirse Japonlarýn yalnýz kalacaðýný, o zaman sürdürdükleri Pasifik Savaþýný istedikleri gibi yönlendirebileceklerini düþünür olmuþtu. Çünkü Berlin'den almaya baþladýklarý sinyaller öyle bir durumu iþaret ediyordu. Öte yandan, Rusya'daki tüm cephelerden geri çekilmeye baþlayan Alman ordusunun peþinden saldýrýya geçen Kýzýl Ordu Baltýk Denizine dayanarak eski topraklarýndan daha fazlasýný ele geçirmiþti bile. Bir þekilde Sovyetlerin o ilerleyiþinin de durdurulmasý gerekiyordu. Fransýzlar ise bir yandan oluþan o yeni denizin kýyýlarýnda tutunabilmeyi umuyor, bir yandan da Hitler'in Fransa'da savaþ öncesi sýnýrlara kademeli olarak çekilebileceklerini ima etmesinin ardýndan ülkelerini savaþmadan kurtaracaklarýnýn hesaplarýný yapýyordu. Kulislerde Orta Avrupa, Balkanlar, Akdeniz ve Sahra Denizinin kýyýlarý ile Orta Doðu'nun yeniden paylaþýmý tartýþýlýyordu. Pasifik'teki savaþ daha þimdiden bir Amerikan-Japon savaþýna dönmüþ, neredeyse Avrupalýlarýn gündeminden düþmüþtü. Churchill savaþý sürdürmek ister gibi görünerek Ýngiltere'nin uðradýðý kayýplarý Almanlara ödetmek istiyor, ama isteksiz ortaklarý Fransa ve Amerika ile bunu saðlayamayacaðýný biliyordu. Ayrýca diðer ortaklarý olan Sovyetlere karþý bir önlem alýnmasý gerekiyordu, yoksa Avrupa'nýn geleceði için Nazilerden daha büyük bir tehlike oluþturacaktý o iþçi sýnýfý ideolojili Slav köylüleri. Son Antlaþma - Can Eryümlü 38 Barýþ yapýlamasa da 10.Mayýs.1943'de Büyük Ateþkes yürürlüðe girmiþ ve silahlar yýllardan sonra ilk kez susmuþtu. Ne deðiþmiþti de tüm Avrupa'yý, Asya'yý, hatta Amerika'yý istila etmeyi düþünen Hitler böyle bir yumuþamaya ve ateþkese rýza göstermiþti? Söylentiler çeþitliydi. En doðrusunu geleceðin tarihçileri söyleyecekti, ancak onlarýn bile bir tek nedende birleþemeyeceklerinin kuþkusunu taþýyordu John. O deðiþim daha ateþkes yapýlmadan önce, Hitler ile Mussolini'nin 30.Ocak.1943'de Münich'de yaptýklarý toplantýnýn ardýndan kendisini belli etmeye baþlamýþtý. Tam o sýrada, 3.Þubat.1943'de, Roosevelt, Stalin ve Churchill Moskova'da bir araya gelmiþ, ama bir karar alamadan daðýlmýþlardý. Hitler politik bir zafer kazanmak üzereydi. Kendi safýný güçlendirmiþ, düþmanlarýný da aralarýnda anlaþamayacaklarý þekilde birbirine düþürmüþtü. John kendisini tarihe ve barýþa karþý görevini yapmýþ biri olarak kabul edebilir miydi? Tam istediði gibi sonuçlanmamýþ olsa da, bir anlamda amacýna ulaþmýþ sayýlýrdý, çünkü o proje nedeniyle sürüp giden savaþ sona ermiþ ve insanlarýn daha fazla acý çekmesi önlenmiþti. Daha öncesinde o deðiþimleri doðuracak koþullar oluþmamýþ olduðu için o proje gerçekleþtirilemezdi. Daha sonra ise geç kalýnmýþ olunurdu. Seçilen tarihin tam bir düðüm noktasýna denk geldiði, bilinen tarihin akýþýný gerçekten deðiþtirebilmesinden belliydi. Ateþkes Almanya'nýn iþgal ettiði ülkelerde tedirgin ve meraklý bir bekleyiþe neden olurken, Almanya'nýn içinde kamuoyu ve ordudaki ciddi görüþ ayrýlýklarýný su yüzüne çýkartýp ülkeyi iki kampa ayýrmýþtý. Berlin'de, daha hiçbir þeyin belli olmadýðý öylesine kritik bir ortamda ateþkes yapýlmasýna karþý çýkan bir þahinler grubunun olduðu, hatta Hitler'i bile pasifizmle suçlayacak kadar ileri gittikleri söyleniyordu. Genellikle Nazi Partisi ileri gelenleri ile üst rütbeli SS'lerden oluþuyordu onlar. Öte yanda, Alman ordusunun asker kökenli subaylarý ile bazý ýlýmlý politikacýlarýn oluþturduðu, durumdan memnun bir taraf vardý. Onlar da savaþýn bir doyum noktasýna gelip dayandýðýný, fiziksel olarak artýk elde tutamayacaklarý bir toprak büyüklüðüne ulaþtýklarýný ve ateþkesin tam zamanýnda yapýldýðýný ileri sürüyorlardý. Ýlerleyen günler bilinenden farklý geliþmeler göstermiþ, 24.Temmuz.1943'de Ýtalya'da kansýz bir darbe yapýlarak Mussolini iktidardan indirilmiþti. Savaþ baþladýðýndan beri toplanmamýþ olan Yüksek Faþist Konsey o gün toplanýp Duce'yi görevden almýþ ve yerine damadý Kont Galeazzo Ciano'yu atamýþtý. Bu kararý kral da onaylayýnca Mussolini sevgilisi Claretta Petacci'yi alýp Almanya'ya Son Antlaþma - Can Eryümlü 39 gitmiþ, Münich'de bir saraya yerleþmiþti. Bu arada Almanya'daki ýlýmlý tarafýn sözcülüðünü yaptýðýný ileri süren Albay Claus von Stauffenberg ile bir grup subay gizlice Afrika'ya gelerek Rommel'le görüþmüþ ve ona Hitler'i düþürdükten sonra kurucu bir hükümetle yönetilmesini düþündükleri ülkenin Devlet Baþkaný olmasýný önermiþlerdi. Rommel o öneriyi kabul etmemiþ, ancak o gelenlerin niyetlerini de Gestapo'ya bildirmeyerek susmuþtu. Afrika'ya gelen o grup 30.Temmuz.1943'de Hitler'e bombalý bir suikast giriþiminde bulunmuþ, ama baþarýlý olamamýþtý. Hitler aðýr yaralanmýþ, sað kolu dirseðinden kopmuþ, ancak ölmemiþti. O hastanedeyken yerine býraktýðý ve ardýlý olarak açýkladýðý Goebbels'in yürüttüðü soruþturmada yakalanan suikastçý subaylardan biri, olaydan Rommel'in de haberinin olduðunu söyleyince Hitler küplere binmiþ ve tüm kadrosuyla birlikte onun da tutuklanmasýný istemiþti. O intikam furyasýndan yalnýzca iki kiþi kurtulmuþtu Mareþal'in takýmýndan; Albaylýða yükseltilmiþ olan Hans Otto Berg ile Sahra Dâhisi diye tanýnan Heinrich Rudolf. Bir rastlantý eseri, o sýrada Tunus'ta deðil, güneydeki Azavad Denizinde bir inceleme gezisinde idi ikisi. Onlarýn tutuklanmasý emrini telsizle alan kýyý koruma gemisinin kaptaný Yüzbaþý… bak, onun da adýný anýmsayamýyordu. 'Ne kadar ayýp,' diye düþündü John. Kurtarýcýlarýnýn mimikleri bile gözlerinin önündeydi hâlâ. Ya bir Hitler karþýtýydý, ya da yalnýzca Rommel'in ekibinden sayýyordu kendini, ama geleceðini tehlikeye atarak ikisinin Ýfora Daðlarýndan geriye kalan adalardan birine inmelerine izin vermiþti. Böylece kurtulmuþlardý Hitler'in dinmek bilmeyen öfkesinden, ama ne onlarý salýveren o yüzbaþý, ne Albay Karl Theodor, ne de Üsteðmen Gustav Strauch sað kalmýþtý o kýyýmda. Suikast sanýklarý olarak, içlerinde Rommel'in de bulunduðu 360 kiþi tutuklanmýþ, bir hafta içinde sorgulanýp yargýlanmýþ ve suçlu bulunarak kurþuna dizilmiþti. Ancak o savaþ kahramaný 'Halk Mareþali'nin (*) saçlarýnýn kesilerek iþkenceyle sorgulanýp yargýlanmasý ve bir asker kaçaðý gibi öldürülmesi orduda büyük bir huzursuzluða ve Nazi Partisiyle iplerin tümden kopmasýna neden olmuþtu. Naziler baþtayken barýþ yapýlamayacaðýný düþünen baþka bir grup, ayný gece içinde Hitler'i hastanede zehirlemiþ, Göring ve Himmler'i bombalarla, Goebbels'i de uzun namlulu bir tüfekle vurarak öldürmüþ, arkasýndan gerçekleþtirdikleri tutuklamalarla Nazilerin iktidarýna son vermiþti. Tarih (*) Volksmarschall, Propaganda Bakanlýðý Rommel'i "Yenilmez Halk Mareþali" olarak tanýtmýþtý. Son Antlaþma - Can Eryümlü 40 15-16.Aðustos.1943 idi. Devlet Baþkanlýðýna getirilen Karl Dönitz'in kurduðu geçici hükümet bir 'yeniden yapýlanma' programýný yürürlüðe sokarak savaþta olduklarý ülkelerle barýþ görüþmeleri yapacaklarýný açýklamýþtý. Onun üzerine savaþan tüm ülkelerin temsilcileri Bern'de toplanmýþ ve uzun uzun tartýþýlarak çeþitli hesaplarýn masaya döküldüðü yeni bir dönem baþlamýþtý. Ýþte o zaman, adý Akdeniz'den Sahra'ya açýlan Rudolf Kanalý'na verilen Heinrich Rudolf aranmýþ ve gerçeði Dakar'da bulunarak Büyük Sahra Denizi Ýþletmesi'nin baþýna getirilmiþti. Bern'de çeþitli ülkelerin taktýðý onur ve kahramanlýk madalyalarýný kabul ederek kendisinin yapmadýðý bir iþe sahip çýkan ve adýný kullanmýþ olan öbür Heinrich Rudolf'a benzerliðinden dolayý þansý dönen o adam yaþadýðý sahtekârlýðýn çekiciliðine kapýlarak büyük bir sevinçle Gabes'in yolunu tutmuþtu. Olaylarý daha sonra radyo haberlerinden öðrenen John, Hans'ýn dediði gibi hakkýnýn yenmiþ olduðunu düþünmeyip babasý adýna seviniyor görünse de, onun baþka birinin iþine sahiplenen bu tutumuna þaþýrmýþ, hatta biraz da içerlemiþti. Her ne kadar tüm proje onun kafasýndan çýkmýþ ise de, o yapmamýþtý ki onu. Bir yandan da kendisini nerelere sürükleyeceðini bilmediði zamanýn akýþýndan korkuyordu John. Alýnyazýsý denilen zaman okunun ne denli belirsiz olduðunu, kendisinin iki tane olduðu dünyayý kuþku dolu bir çekingenlikle düþünüyordu. Onun yeri ne idi orada? Ya da babasýnýn yeniden Afrika'ya getirteceði annesi ile on altý yaþýndaki öbür John'un yeri…? Orada daha fazla kalamayacaklarýný düþünerek, bir gece Hans'a her þeyi açýklamýþ ve ona inanmak isteyip de inanamayan arkadaþýný Nijer Nehrinin güneyinde, 1155 metre yükseklikteki Hombori Tondo Daðýna çýkararak oradaki bir maðarada duran arþivle düzenekleri göstermiþti. Yani þimdi içinde olduðu bu maðarayý… John gülümseyerek çevresine bakýndý. Hans'ýn orayý ilk gördüðünde nasýl þaþýrdýðýný düþündü. Oysa Hans ile birlikte yapmýþlardý bu maðarayý daha sonra. Dosyayý yeniden toparladý. Yeni getirdiði çantayla onu kasaya koyup kilitledi. Dolabýn kapaklarýný kapattý. Kapý olarak kullandýðý delikten eðilerek geçti. Tuzaklarý yeniden iþler duruma getirip taþ kapýyý kapattý. Baþlýðýnýn ýþýðýyla geldiði yoldan dönüp maðaradan çýktý. Güneþ çok parlaktý. Elleriyle gözlerini gölgeleyerek bir süre öylece durdu. Hasan'ýn, iki karýsý ve kýzlarýyla onu beklediði çadýrý düþündü. Hemen aþaðý inmek istemedi. Gidip yan taraftaki büyük bir taþýn üzerine oturdu. 41 2. Uzay zaman eðrisiyse, gelecek niçin anýmsanmýyor? Salvador Dali Yoktu artýk. Bundan böyle yoktu o. Ýnanamadýðý kadar büyük, alýþýlamaz bir boþluðun içine düþmüþtü. Duvarlarý kalmamýþtý sanki evlerinin. Tavaný da, tabaný da kalmamýþtý. Altýndaki toprak da bitmiþti. Uzandýðý her þeyin ondan kaçtýðý bir mahpusluða dönüþmüþtü yaþamý. Tantalos'un meyvelere uzanýnca yükselmeleri, suya eðilince çekilmesi gibi. Evi… evlerini karýsý bulmuþ, o seçmiþti. Kollarýný açarak boþ, perdesiz ve gün ýþýðý dolu mutfakta onun sevinçle dönüþü geliyordu aklýna. Aydýnlýk onun o sevincinden kaynaklanýyordu sanki. Iþýl ýþýl yanan gözlerinden… Sonra mutfak kapýsýný açarak bahçeye çýkýþý... ayaklarý yere basmadan… bir peri kýzý gibi… Mutluydu ve onun o mutluluðu için her þeyi yapardý. Yaþamý boyunca sýrtýnda taþýmaya hazýrdý onu. Koþarak gelip, hiçbir þey söylemeden boynuna atýlýþý... kokusu... baþýný döndüren o vanilya kokusu... boynunu öperken o kokuyu derin derin içine çekiþi... sonra birden kollarýndan kurtularak üst kata çýkýþý… gene yerden biraz yukarýdaymýþ gibi… etekleri ve kýzýl saçlarý uçuþarak… Yalnýzca iki yýl… onunla nasýl geçtiðini anlayamadýðý kýsacýk iki yýl yaþabilmiþlerdi o evde. Sonra o kaza... onun kullandýðý arabanýn virajý alamayýp savrulmasý ve iki kez takla atýp yandaki hendeðe yuvarlanan araçtan kendinin burnu kanamadan çýkýþý… onun çýkamayýþý... kýrýk camdan dýþarý bakan yaralanmamýþ yüzündeki o korku... gözlerindeki o donuklaþmýþ bakýþ… kýpýrdamayýþý… konuþmayýþý... ve o güzel yüzün sisler, buðular içinde yavaþ yavaþ anlamýný yitirmesi… Ne Son Antlaþma - Can Eryümlü 42 yapabilirdi onu yeniden yaþama döndürebilmek, o kazayý yapmamýþ olmak, hatta orada onun deðil de kendisinin ölmüþ olmasýný dilemekten baþka? Gideceði yerde onu bulacaðýný bilse gözünü kýrpmadan vazgeçebilirdi bir anlamý kalmayan yaþamýndan. Kaç kez kendini öldürmeyi düþünmüþtü anýlarýn aðýrlýðý altýnda ezilirken. O öldürmüþtü karýsýný. O kadar hýzlý girmeseydi o dönemece, ya da o kadar dalgýn olmasaydý aklýndakilerle... Lanet olsun! Geri dönüþü yoktu hiçbir þeyin. Doktorun verdiði ilaçlarla donuk, donuk olduðu kadar anlamsýz geçen günler… nedensiz… amaçsýz… Sanki lokal anestezi yapýlmýþ gibi… her þeyi anlýyor, söylenenleri duyuyor, yapýlanlarý hissediyor, ama caný yanmýyordu. Yerinden kalkamayacak kadar sarhoþtu sanki. Uzanýyor, hiçbir þeyi tutamýyordu. Yumuþak, sabunumsu ve akýcýydý çevresindeki her þey. Kahkaha aynalarýndaki gibi eðri büðrüydü. Ona bakmak üzere gelen annesinin, baþsaðlýðý için uðrayan dostlarýnýn kýpýrdayan dudaklarý, duyulmayan sesleriyle kapalý bir kavanozun içindeymiþçesine kendine dönük bir duyarsýzlýða yuvarlanmýþtý. Karýsýnýn bazý akrabalarý, ki Eve'in anne ve babasýnýn sað olmayýþýna nasýl da dua ediyordu John, mezar yeri konusunda onunla konuþmak istemiþler, ama annesi soruna bir þekilde el koyup çözdüðü için konu uzamadan kapanmýþtý. Dilinin neye, ne kadar döndüðünden de emin deðildi. Annesine artýk yapamayacaðýný söylerken sesi çýkýyor muydu? Baþka insanlarla neler konuþuyordu? Karþýsýndakilere bakarken birden bir boþluðun içine yuvarlanýyor, iç bulantýlarý içinde yalnýzlýðýn o kahredici aðýrlýðýný taþýmaya zorlanýyordu. Onsuz olmak zorunda oluþun içinde uyandýrdýðý korku, bir ihanet hançeri gibi inen cinayet suçlamasýyla birlikte yüreðine yükleniyordu. 'Neden o? Neden ben deðil?' Yaþamaya hakkýnýn olup olmadýðýný tartýþýr, suç ve ceza kavramlarýný uyuþuk beyninde beceriksizce döndürüp dolaþtýrýrken ölmek istiyor, ama ölemiyordu. Saat be saat, gün be gün, o yokluk ve yalnýzlýðýn soðuk boþluðunda anýlarýnýn giderek renksizleþmesine engel olamýyor, ellerini uzatýnca tutulamayan anýlarýn silikleþmesine seyirci kalýyordu. Doktorun ona, "Acý bedene yabancý bir maddedir. Ýnsan bir kýymýk gibi atar onu zamanla," dediðini anýmsýyordu. Ýnanmak istemiyordu. Onun kadar sevmemiþti hiç kimse. Kim, nereden bilecekti birine öylesine bir adanmýþlýðý… ya da iþlediði bir suçunun altýnda ezilmeyi? Hayýr! Son Antlaþma - Can Eryümlü 43 Kimse bilemezdi. Yaþamýndan aklýna düþen bir takým enstantaneler onu rahatsýz ediyor, ama ne Eve'i tanýmadýðý zamanlara dönmek, ne de yeni bir yaþama geçmek istiyordu. Acýsýnýn bedeninden atýlmýþ biri olmaya katlanamýyordu. Ne var ki, olayýn üzerinden bir hafta geçtikten sonra bir sabah, artýk onun yanýnda olmadýðýný bilerek uyandýðýný fark etmiþti. 'Unutuyorum. Alýþýyorum,' diye telaþlanarak kendini acýsýnýn ilk günlerine döndürme çabasýnýn da bir yararý olmamýþtý. Evlendikleri gün, ya da ilk seviþmeleri gibi pek çok duygusal sahneyi zorla, arka arkaya sýralýyordu kafasýnýn içinde. Onlarýn aralarýna birden, kendi kendine, arabanýn kýrýk camýndan dýþarýya bakan o korku dolu yüz giriyordu. Ve o donuk bakýþlar… Oysa ne güzel bakardý o gözler... yeþil ýþýltýlar saçarak. Hiçbir þeyi unutmak istemiyor, ama görüntülerin bir bulut içinde yitercesine flulaþmasýna da engel olamýyordu. Doktorun dediði olmaya baþlamýþtý. Annesi o kazadan beri yanýnda kalýyordu. Eskiden Toronto'yu, daha doðrusu büyük kentleri sevmediðini söyler, oðlunun yanýna sýk sýk gelmeyiþinin nedenini köydeki evinde bulduðu huzura baðlardý. Supeiror Gölünün kýyýsýndaki Marathon adlý küçük kasabadan yanlarýna taþýnmasý için John ona çok dil dökmüþtü. Çok güzeldi gerçi annesinin oturduðu ev de, evin yeri de, ama o tür kýrlýk ve insansýz yerleri babasý severdi. O da öleli neredeyse bir yýl oluyordu. Annesinin o evde yaþamak için oldukça zorlandýðýný biliyordu. Þimdiye kadar oðlunun yanýna taþýnmaya karþý çýkmýþtý, ama bu kez ikisinin tek baþlarýna iki ayrý evde yaþamalarýnýn anlamsýzlýðýný düþünmeye baþladýðýný sanýyordu, o konuyu hiç konuþmamýþ olsalar da. Onun evdeki varlýðýna bir yandan seviniyor, bir yandan da kýzýyordu. Mutfakta sessiz olmaya çalýþarak bir þeyler yapan varlýðýný ilgisiz bir öfkeyle, ayný zamanda da þükranla izliyordu. Çocukluðunda yaþadýðý sýðýnmayý, korunmuþluðu bulmak istiyordu gene onda. O günlerdeki sorumsuzluðunu arýyordu. Keþke onun karnýna yeniden girebilseydi de, bir kez daha doðsaydý. Eve'i hiç tanýmamýþ olduðu bir dünyaya açsaydý gözlerini ne olurdu? 'Eve! Eve! Evelyn!' Eðer onunla bir kez daha tanýþacak ve alýnyazýsý onu bir daha öldürecekse… Yazgý denilen þey nereye kadar geçerliydi? Ya o gece arabayý Eve kullanýyor olsaydý, ya da yemeði evde yiyip o lokantaya gitmemiþ olsalardý ne olacaktý? Tanrýnýn ille bir can almasý gerekiyor muydu o gün? Son Antlaþma - Can Eryümlü 44 Eve'in bir arkadaþý ona hipnozu önermiþ, kendisinin benzer sýkýntýlarýndan o yolla kurtulduðunu anlatmýþtý. Öte yandan insanlarýn daha önceki yaþamlarýna dönerek gerçek kiþiliklerini bulmalarýnýn çok önemli olduðunu söylemiþti. O uykunun onu þimdiki zamanýn zincirlerinden koparýp kendini keþfettireceðini, o zaman daha bütünsel bir sevgiyi acý çekmeden yaþayacaðýný ileri sürmüþtü. Doðumundan önceki zamanlara geçen, bilmeleri olanaksýz yabancý dilleri konuþabilen, ya da hiç görmediði yerleri ayrýntýlarýyla anlatabilen kiþilere tanýk olmuþtu üyesi olduðu Ruhsal Araþtýrmalar Derneði'nde. Onun, "Hiç kimse bütün zamanlar için ölü deðildir," diyen farklý bakýþ açýsýný yorum yapmadan izlemiþti John. Annesinin merakla dinlediði bir çok yeniden doðuþ öyküsü anlatmýþ, eski bedenlerindeki izleri yeni bedenlerinde de taþýyarak dünyaya gelenlerin örneklerini vermiþti kadýn. Ama John kendi yaþadýklarýyla oluþan birikimin ve çok zaman önce bilinci dýþýna itelenmiþ anýlarýn içinde dolaþmanýn ona aþýk olduðu kiþiyi yeniden bulduracaðýna inanmýyor, bulduracaksa da o kadar sanal bir yakýnlaþmayý istemiyordu. Ýstediði tek taraflý bir kavuþma deðildi. Caný ciðeri karýsýný görmek, dokunmak, koklamak, onunla konuþmak istiyordu. Bunu öbürüne anlatamayacaðý için dediklerine karþý çýkmamýþtý. Kadýnýn 'sistemli düþ' dediði ve bir kaç kez üst üste gördüðü düþten bile sýkýlýyordu. Güya düþler uyanýkken yaþanan duygularýn daha özgürüymüþ. Onunki çok garipti. Burnu kaþýnýyor ve içinden bir solucan çýkýyordu. Ardýndan bir tane daha. Bir doktor, bedeninin solucanlarla dolu olduðunu söyleyip ona bir iðne yapýyor ve bir þaman gibi çevresinde zýplayarak dönmeye baþlýyordu. Korkunç bir ateþ basýyordu her yerini. Ensesinden, göðsünden, sýrtýndan, ellerinden solucanlar derisini yýrtarak kendilerini dýþarý atýyordu. Temizleniyordu. Solucanlar çýktýkça ateþi düþüyor, rahatlýyordu. Sonra kendisini bir baþkasýnýn gözüyle delik deþik olmuþ olarak görüyor ve korkuyla uyanýyordu. Bunlarý görürken bile düþ olduklarýnýn bilincindeydi. O düþü yorumlamak gerekirse, ne içindeki týkanýklýktan temizlenmek, ne de halüsinasyonlara sýðýnmak istiyordu. Eve ile, yok onunla olamayacaksa, onun acýsýyla yaþamak istiyordu. Onu bir kez daha öldürmek istemiyordu içinde. Ýþte tam o sýrada Princeton Üniversitesinden, onu Fizik Bölümünde profesör olarak görevlendirmek istediklerini bildiren mektubu aldý. Orada çalýþmak istediðini belirten mektubu Eve'in isteði, biraz da Son Antlaþma - Can Eryümlü 45 zoruyla yazmýþtý. Karýsý sýk sýk, o üniversitenin profesörlerinden üçünün Nobel aldýðýný, ayrýca isteðine bir tür kutsallýk katmaya çalýþarak, Albert Einstein'ýn son yýllarýnda çalýþtýðý Yüksek Araþtýrma Enstitüsü'nün de orada olduðunu söylerdi. Kocasýnýn kendisini ancak öyle bir yerde kanýtlayabileceðine inanýrdý. O yaþarken yapmadýklarý bir þeyi yapabilir, onun istediði yere onsuz gidebilir miydi? Gitmesi bir kaçýþ mý, yoksa onun istediði yerde olmak mý olurdu? O mektup tanrýsal bir iþaret olabilir miydi? Yazgý baþka bir þey mi söylemek istiyordu yoksa ona? Birdenbire, her noktasýnda hâlâ karýsýnýn parmak izleri olan evin, onun çok sevdiði manzarasýnýn, ceviz aðaçlý sokaðýn, sonra üniversiteyi okuduðu, ilk parasýný kazandýðý, aþýk olduðu, evlendiði kadýný öldürdüðü Toronto'nun ona aðýr gelmeye baþladýðýný düþündü. Ne onun evdeki eþyalarýyla elbiselerini baþkalarýna daðýtabilir, ne de okuldaki Felsefe Bölümündeki odasýný toplayabilirdi. Kaçýp gidebilirdi yalnýzca. Düþünmeden. Onu boðan her þeyden kurtulmak için inanýlmaz bir olanaktý o çaðýrý. Annesine mektubu verip okuttu. Kadýn oðlunun gitmek istediðini daha mektubu bitirmeden anlamýþtý. "Sen ister Marathon'a dön anne," dedi John ona, "istersen teyzemi de al, gelin bu evde yaþayýn. Ya da ben oraya yerleþtikten sonra seni yanýma alayým. Hangisini istersen." "Git oðlum," dedi annesi ve bir süre düþündü. "Seni orada biri çekip çevirmeli, ama bu eve geldikten sonra bir þeyi fark ettim. Burasý nasýl Eve ile güzel idiyse, benim evim de babanla güzeldi. Onun ölümünden sonraki inadým bana pahalýya patlýyordu da, susuyordum. Bu mektup bence tam zamanýnda geldi. Gitmen iyi olur. Ben de teyzeni alýr, gelir, burada otururum. Ýki kardeþ biraz da kent konforu sürelim. Marathon'daki evi satmam ama. Kimin caný sýkýlýrsa oraya gider, kafasýný dinler. Tamam mý?" "Tamam anne," diyerek sarýlýp öptü John kadýný. Onunla ne kadar az konuþtuklarýný, aslýnda birbirlerini tanýmadýklarýný, bunun için bir çaba da göstermediklerini düþündü. Savaþtan sonra peþlerinden Kanada'ya gelen babasýyla daha çok birlikte olmuþtu. Ýki erkek daðlarda kamp kurmuþ, balýk tutmaya göle gitmiþ, motosikletleriyle kýrlarda kros yapmýþlardý. Ayrýca yýldýzlara bakarak düþler kurmuþ, yeni yeni projeler tasarlamýþ, doðaçlama öyküler anlatmýþlardý birbirlerine. Bir düþ adamý idi babasý. Biraz da onu mutlu etmek için fizik okumuþ, mutlu da etmiþti doðrusu. Daha yapmayý düþündükleri o Son Antlaþma - Can Eryümlü 46 kadar çok þey varken, geçen yýl birdenbire aralarýndan ayrýlmýþtý. 'Ýnsan nereye kadar sahip olabiliyor dünya iþlerine? Býrakýp gidiyor tam ortasýnda.' Peki ya annesi için ne yapmýþtý John? Büsbütün ýska geçtiði biriydi o. Bundan sonra onun ne kadarýný tanýyýp, kendinin ne kadarýný ona açabilirdi? Bunu yapmak için ne kadar zaman bulabileceklerdi? "Bu evi kendine göre düzene sok, sonra kalk Princeton'a gel anne. Artýk seni tanýmak istiyorum. Þimdiye kadar sen babamýn karýsý idin, biraz da benim annem ol," diyerek bir kez daha öptü gözleri dolu dolu olan kadýný. Ve yaðmurlu bir Eylül sabahý onu o evde býrakarak Princeton'a gitti. Orada iki dönem, yaklaþýk dokuz ay çalýþtý. Yani yedi, içti, uyudu, derslere girdi ve Eve'i düþündü, ama asýl yaptýðý þey çalýþmaktý. Okuldan eve gitmediði günler bile oluyordu. Uzay ve zaman konusunda bazý yeni kavramlarý tartýþtýðý iki makalesi bilimsel dergilerde yayýnlanmýþ, 'Yeni Bir Zaman Anlayýþý' adlý çalýþmasý da üniversite yayýný olarak basýlmýþtý. Babasýyla yaptýklarý gibi düþsel oyunlar oynuyordu aslýnda. Onunla çok önceden düþündükleri konulardý onlar. Yanýtlayamadýðý bir takým sorularla yaþamak onu yeniden dünyaya ve öðrenmeye baðlayan baðlar olmuþtu. Bu süre içinde annesi iki kez Princeton'a gelmiþ, bir kez de o Toronto'ya gitmiþti. Annesi ve hiç evlenmemiþ teyzesinin kurduklarý yeni yaþamlarýnda mutlu olduklarýný görerek sevinmiþ, onlar da onun kendini bu kadar iþe kaptýrmýþ olmasýný bir düzelme belirtisi saymýþtý. Sýcak bir Haziran sabahý, evden yaz tatili nedeniyle boþalmýþ okula geldiðinde sekreterlikte kendisini bekleyen siyah takým elbiseli iki kiþinin olduðunu gördü. Adamlar kendilerini, FBI kimliklerini göstererek tanýttýlar ve baþkaca bir açýklama yapmadan, Baþkan'ýn onu özel bir toplantýya çaðýrdýðý haberini verdiler. John'u alýp önce yakýnlardaki boþ bir fabrikaya, sonra orada bekleyen bir helikopterle Washinton'a götürüp Beyaz Saray'ýn arka bahçesine indirdiler. Akþamki toplantýya kadar dinlenebileceði bir oda gösterildi orada ona. Ne zamandýr yaþamýna giren tek deðiþiklik olmuþtu bu yolculuk. Banyodaki küveti doldurup içine girdiðinde akþamki toplantýnýn konusunu merak etmeye baþladý. Kimse bir açýklama yapmadýðýna göre önemli olmalýydý, ama onunla ne ilgisi olabilirdi? Beklemekten baþka yapabileceði bir þey yoktu. Banyodan çýktýðýnda bir hizmetçi ona siyah yeni bir takým elbise ile beyaz bir gömlek ve bir kaç kravat getirip öðlen yemeði için ne istediðini sordu. Kadýnýn uzattýðý listeden tavuklu bir krep ile portakal Son Antlaþma - Can Eryümlü 47 suyu seçti ve kütüphaneye gitmek için kendisine yardýmcý olunmasýný istedi. Yarým saat sonra baþka bir görevli geldi ve onu alýp ününü çok duyduðu Truman Kitaplýðýna götürdü. Kendi gri kadife takýmý ile gri gömleðini giymiþ, kýrmýzý kravatýný baðlamýþtý. Akþam saat 19'da, onu kitaplýða götürmüþ olan görevli gelip toplantý saatinin geldiðini bildirdi. Oval Ofis'in yanýndaki toplantý salonuna girdiðinde orada yaklaþýk yirmi kiþinin olduðunu gördü. Genellikle gruplar oluþturmuþ konuþuyorlardý. Gazetelerde ve televizyonda gördüðü bir kaçýnýn dýþýnda çoðunu tanýmýyordu. Bir kenara çekilip tek baþýna beklemeye baþladý. Çok geçmeden Baþkan John F. Kennedy yanýnda yardýmcýsý Lyndon Johnson ve kardeþi Robert Kennedy ile içeri girdi. Herkes susarak büyük masanýn çevresindeki koltuklara oturdu. Ýlk sözü alan Johnson orada bulunanlarý sýrayla sayarak diðerlerine tanýttý. CIA ile FBI baþkanlarýnýn yaný sýra Genelkurmay Baþkaný, NASA'dan üst düzey iki görevli, Yüksek Mahkemeden bir yargýç ve çeþitli üniversitelerden bilim adamlarý idi oraya çaðýrýlmýþ olanlar; iki týp doktoru, iki biyolog, bir metalurjist, iki bilgisayar uzmaný, iki fizikçi ve bir kimyacý. Ondan sonra sözü Baþkan aldý ve, "Sayýn baylar, sizleri buraya bir konu hakkýnda görüþlerinizi almak üzere çaðýrdýk," dedi. "Öncelikle lütfedip geldiðiniz için çok teþekkür ederim. Bu akþam sizlere bazý gizli projelerden söz edeceðim. 1947 yýlýnda Truman tarafýndan baþlatýlan ve Eisenhower zamanýnda da sürdürülen Majestic-12 kod adlý gizli bir araþtýrma vardý. Bunun için bazý bakanlarla, ordu ve bilim çevrelerinden kiþiler görevlendirilmiþti. Amacý New Mexico, Roswell'de bulunan kimliði belirsiz uçan bir nesnenin parçalarýný incelemekti. Bu projedeki geliþmeleri ve araþtýrmanýn sonuçlarýný önünüzdeki dosyalarda bulacaksýnýz. Ancak bu süre içinde enkazýn üzerindeki yazý benzeri simgelerin okunamadýðýný, aracýn ne tür bir enerji ile çalýþtýðýnýn anlaþýlamadýðýný söylememe izin verin. Dosyalarýnýzda ayrýca, bu anlattýðýma benzer bazý baþka buluntularý araþtýran Agnarius ve P-142 kod adlý, þimdiye dek 'Çok Gizli' kaydýyla saklanmýþ operasyonlar hakkýnda da bilgiler bulacaksýnýz. "Üzerinde çok spekülasyon yapýlan bu uzaylýlar konusunun tarafýnýzdan bir süzgeçten geçirilmesini rica etmek için sizleri buraya çaðýrdýk. Yalnýzca ilgili bazý görevlilerin bildiði bu tür çalýþmalarý, ülkemizin ulusal güvenliðini tehlikeye düþürmemek koþuluyla, bundan böyle seçilmiþ bazý sivillere de açmayý planlýyoruz. Bunun için Adalet Son Antlaþma - Can Eryümlü 48 Bakanlýðý'nýn hazýrladýðý 'Bilgi Edinme Özgürlüðü Yasa Tasarýsý' önümüzdeki günlerde senato ve kamuoyunda tartýþýlmaya baþlanacaktýr. Ancak biz biraz erken davranýp, yetkili servislerin onayýný alarak, adý geçen projeleri sizlere bugünden açmayý kararlaþtýrdýk. Üstelik hepiniz ülkemizin vatandaþý deðilsiniz. Aramýzda bir Kanadalý, bir Türk ve bir de Japon dostumuz var. Vatandaþýmýz olan diðerleri gibi onlar da, dosyadaki bilgileri dýþarýya sýzdýrmayacaklarý konusunda Yargýç Howard'a birer imza vermek durumundalar yalnýzca." Baþkan'a göre soldan üçüncü koltukta oturan beyaz saçlý yargýç baþýyla onaylayarak diðer konuklara baktý. "Ayrýca," diyerek konuþmasýný sürdürdü Baþkan, "böyle bir çalýþmanýn içinde olmak istemeyen herkes þu anda ayrýlmakta serbesttir." Bir süre susarak odadakilere baktý. Hiç kimse yerinden kalkmamýþtý. "Güzel. O zaman yarýn hep birlikte Nevada'ya, Las Vegas'ýn 100 kilometre kuzeybatýsýndaki Groom Range'e gidebiliriz. Oradaki bir istasyonda adý geçen Roswell buluntularý inceleniyor. Þimdi konu üzerinde konuþmak isteyen var mý?" Kýsa süren bir sessizlik oldu. Sonra, Yargýç Howard'ýn yanýnda oturan kýrmýzý yüzlü, beyaz saçlý týp doktoru eliyle önündeki dosyayý iþaret ederek, "Beyaz Saray'ýn bu tür konularla uðraþtýðýný bilmiyordum," dedi. "Ben o, 'Marslýlar geliyor,' çýðlýklarýný þimdiye dek ciddiye almamýþtým, ama görüyorum ki devletin en üst kademesi oldukça ilgili imiþ bu olaylarla. Daha önce alay konusu edeceðim böyle bir projeye çaðýrýlacaðým aklýma gelmezdi, ama sýrf meraktan, size katýlmayý kabul ediyorum." "Yaptý gene numarasýný," dedi onun tam karþýsýnda oturan uzun saçlý genç fizikçi. Çiçekli bir gömleðe ona benzer bir kravat takmýþtý. "Daha dosyayý açmadan ukalalýða baþladý. Ayrýca lütfedip katýlacaðýný bildirdi." Sözleri salonda elektrikli bir havanýn esmesine neden olmuþtu. "Sizi tatmin etmek için ayrýlmaya hiç niyetli deðilim genç dostum," dedi doktor ona. "Okuma yaþýnýzý çoktan geçtiðiniz için siz en iyisi kliniðinizdeki kürtajlara dönün. Kalacaksýnýz da ne olacak?" dedi öbürü sesini biraz daha yükselterek. "Lütfen beyler!" diyerek araya girdi Johnson. "Aranýzdaki eski düþmanlýklarý bir yana býrakmalýsýnýz. Eðer birlikte çalýþacaksak..." Son Antlaþma - Can Eryümlü 49 "Ben yokum," dedi genç adam önündeki dosyayý ileri iterek. "Düþlerimdeki konu bir piyango gibi önüme kondu, ama ben onun için bile karýmý sakat býrakýp çocuðumu öldüren bu paragözle birlikte olmak istemiyorum," diyerek ayaða kalktý. "Birlikte olmak zorunda deðilsiniz," dedi Baþkan'ýn solunda oturan kardeþi Robert Kennedy. "Dilediðinizle, dilediðiniz gibi çalýþmakta serbest olacaksýnýz." "Yani…" dedi John. Herkesin dönüp kendisine bakmasýndan rahatsýz olmuþtu, ama sonra boðazýný temizleyerek, "Anladýðým kadarýyla þimdiye kadar üzerinde ayrý ayrý çalýþýlan konularý bir þekilde birleþtirmek istiyorsunuz," diye ekledi. "Haklýsýnýz Profesör Bach," dedi Baþkan Kennedy. "Hâlâ yerinize oturmayacak mýsýnýz Doktor Bernstein?" dedi sonra ayakta durmayý sürdüren fizikçiye yumuþak bir sesle. Hiçbir þey söylemeden ve asýk yüzünü düzeltmeden yerine oturdu öbürü. "Bilim danýþmanýmýz Profesör Edwards, Groom Range'de sizlerden ne tür bir çalýþma isteyeceðimizi daha sonra anlatacak," diye sürdürdü Baþkan konuþmasýný. Bu kez Johnson'un yanýnda oturan kýrmýzý papyonlu adam baþýný eðerek onayladý onu. "Ben niye çaðýrýldýðýmý þimdi öðrenebilir miyim?" dedi John. "Kanadalý sýradan bir öðretmen için neden bu kadar zahmete giriyorsunuz?" "Sizin üzerinde çalýþtýðýnýz konu, henüz sonuç beklemek için çok erken olmasýna karþýn, kendine has ve çok ilginç," dedi Profesör Edwards. "Yeni bir bakýþ açýsý getiriyorsunuz bazý kavramlara." "Ve yepyeni bir yapý ileri sürüyorsunuz," dedi Baþkan. "Kitabýnýzý konum olmamasýna karþýn ilgiyle okudum." "Yaa?" dedi John þaþýrarak. "Zaman, evren ve uzay yolculuklarý hakkýnda pek çok kiþininkine benzemeyen fikirleriniz var," diye sürdürdü Profesör Edwards. "Bize onlardan söz eder misiniz biraz?" dedi Johnson. "Evrenin bir canlý olmasý gerektiði fikrinizden örneðin…" Kitabýný hepsi okumuþtu anlaþýlan. Oraya hazýrlýklý gelmiþlerdi. Ayrýca oluþan gerginliði yok etmeye çalýþtýklarý da açýktý. "Yaa, evet," diyerek gülümsedi John. "Eðer sýkýlmazsanýz… benim iþim anlatmak." Bir süre susarak öbürlerine baktý. Hepsi onun konuþmasýný bekliyordu. "Fizik bizimkinden baþka evrenlerin de Son Antlaþma - Can Eryümlü 50 olabileceðini kabul etmeye baþladý. Bu doðruysa ve gerçekten birden fazla evren varsa amacýn bir bütünü oluþturmak olmasý gerekir. Çünkü bir çok parça birlikte bir iþ görebilmek için bir arada olur. Otomobildeki parçalar, ya da bedenimizdeki organlar gibi çeþitli amaçlarý olur her birinin, ama birinde geçerli olan yasalar öbürlerinde iþlemez. Midemizdeki bazý bakterilerin akciðerimizde yaþayamayacaklarý gibi. Dolayýsýyla bir evrendeki zekâ, ne kadar geliþmiþ olursa olsun, diðerlerindeki zekâyý anlayamaz. Ayrýca evrenimizdeki maddenin daðýlýmýna bakarsak, galaksi kümelerinin uzayda bedenimizdeki hücrelere benzer yapýlar þeklinde toplaþtýðýný görürüz. Üstelik evrenin oluþumunun ilk anlarýnda çok yüksek olan sýcaklýk ve enerjinin maddeye dönüþmesi bana bir ceninin geçirdiði aþamalarý anýmsatýyor." Bir süre susarak kendini dinleyenleri süzdü ve, "Özür dilerim, kendimi gerçekten sýnýfta sandým," dedi. Bazýlarý güldü. "Ýlginç," dedi biyolog olan Türk. Orta yaþlarýnda, hafif kýr saçlý, yuvarlak yüzlü biriydi. Açýk renk bir takým elbise giymiþti. "Canlý bir evren ha? Hiç düþünmemiþtim." "Kaldý ki biz kendi evrenimizin ne kadarýný anlayabiliyoruz?" diyerek eliyle baþýnýn üzerinde bir daire çizdi John. "Ya evrenimiz bizim bile kavrayamayacaðýmýz kadar karmaþýksa? Uzay-zamanýn dört boyutlu oluþunu Einstein'ýn dýþýnda dünyada üç, beþ kiþinin sezebildiði söylenir. Peki ya evrende dörtten de fazla boyut varsa?" "Ne demek istiyorsunuz?" diye sordu biyologun yanýnda oturan genç týp doktoru. "Yani mekanýn olduðu gibi, zamanýn da faklý boyutlarý varsa? Bütün o boyutlarý nasýl kavrayabiliriz? Bu arada zamanýn da bir geometrisinin olduðunu görüyoruz. Dolayýsýyla, uzayýn içinde dolaþabildiðimiz gibi zamanýn içinde de dolaþabiliriz demektir bu. Yani kuzeye ve güneye gider gibi, geçmiþe ve geleceðe gidebiliriz. Eðer o geometriyi çözebilirsek elbette." "Bir de sizi niye listeye aldýðýmýzý soruyordunuz," dedi Robert Kennedy ona. "Ayrýca uzay yolculuklarýyla ilgili görüþleriniz de ilginç." "Bazý kiþiler tarafýndan görüldükleri ileri sürülen uzaylý canlýlarýn gerçekten görüldüklerinin, ama onlarýn bizim dünyamýzdan ve zamanýn geometrisini çözmüþ torunlarýmýz olduklarý kanýsýndayým. Yani geleceðimizden kiþiler... bizim þu bildik dünyamýzdan birileri olmalý onlar." "Torunlarýmýz mý?" diyerek þaþkýnlýðýný belirtti Yargýç Howard. Son Antlaþma - Can Eryümlü 51 "Baþka bir zaman boyutunda homo sapiens'ten baþka bir tür de evrim geçirmiþ olabilir," dedi biyolog olan. "Zekânýn evrimi bir þekilde kendi yolunu açar." "Evrim dediðiniz þey bir deðirmendir," diyerek ona karþý çýktý genç doktor. "Dünyada þimdiye kadar yaþamýþ canlýlarýn yüzde doksan dokuzu kötü üretimler olduklarý için sahneden silinmiþtir. Geriye kalanlar yaþamayý beceren, doðru tasarýmlardýr." "Ben de genç arkadaþýma benzer þekilde düþünüyorum," dedi Yargýç Howard da doktora gülümseyerek. "Tarihte ne olmuþsa baþka türlü olamayacaðý için öyle olmuþtur." Genç doktor baþýný sallayarak onayladý onu. "Ama benimkilere aykýrý da olsa, fikirleriniz hoþuma gitti. Lütfen devam edin," dedi sonra John'a. "Zekânýn evrimi ille bizim kýsýtlý yapýmýza baðlý olamaz. Tarih bile pek çok farklý biçimde oluþabilirdi," dedi John, o konudaki tartýþmayý bitirmeye kararlý bir tonda. "Uzay yolculuklarýna gelince… bana hiç yapýlabilir gibi gelmiyorlar. Baþka dünyalardan canlýlar onca zahmete ve masrafa neden katlansýnlar da, kendilerine göre ortaçað sayýlacak dünyamýza gelsinler? Ne bulacaklar burada? Farklý bir fauna, yaþayamayacaklarý bir atmosfer… Bir de iþin içinde zaman sorunu var. Iþýk hýzýnda bile gidilse yýllarca sürecek o yolculuklara kimler gitmek isteyecek? Deyin ki hapishanelerden tayfalar toplandý, ya da uyutup, dondurup astronotlarý postaladýk. Onlara göre yýllar sürecek yolculuklarý süresince dünyada binlerce yýl geçmiþ olacak. O süre içinde astronotlarýn geri dönünce ineceði bir dünya bile kalmayabilir. Ya da getirdikleri bilgiler zaten bulunmuþ olur." "Size katýlýyorum," dedi Japon bilgisayar uzmaný John'a. "Zaten dedikleri kadar uçan daire dünyamýza gelmiþ olsaymýþ, tüm galaksimizdeki madenlerin yüzde birinin iþlenmiþ olmasý gerekirmiþ. Eðer biz evreni kendi dünyamýzdan bakarak anlayamazsak, gelecek kuþaklar bizim yýldýzlara giderek uygarlýklar aramamýzla alay eder." "Bazen yolculuk yapmak bir yere varmaktan daha güzeldir," dedi Profesör Edwards. "Çinliler, 'en uzun yolculuklar bile ilk adýmý atmakla baþlar,' der. Uzaya gitmek farklý zekâ ve kültürler aramak içindir. Yoksa bizim okyanuslarýmýzda da daha bilmediðimiz pek çok canlý türü var. Aslýnda önce onlarý tanýmamýz gerekir, ama Vikingler, Polinezyalýlar, hatta Kolomb neden çýktý dersiniz o uzun yolculuklarýna?" "Cisimleri fotonlara, yani ýþýða dönüþtürüp istediðimiz yere yollayabilmenin yollarý tartýþýlýyor," diye söze girdi uzun saçlý fizikçi. Son Antlaþma - Can Eryümlü 52 "Onlarýn uzayda ýþýk hýzýnda gidip vardýklarý yerde ilk durumlarýna dönebilmeleri üzerinde çalýþýlýyor. Gerçi bu da gene yýllar sürecek bir yolculuk olacak, ama ya Einstein-Rosen köprüleri?" diye sordu John'a. "Yani uzay-zamanýn uzak bölgelerini birbirine sýfýr zamanda baðlayan solucan delikleri?" "Ya, evet onlar," dedi John. "Bu dediklerinizin hepsi baþka fizik yasalarý içinde geçerli koþullar dostum. Oysa biz özel bir yasalar bütününe aitiz ve onu bile tanýmýyoruz henüz." "Çok teþekkür ederim Profesör," dedi Baþkan Kennedy. "Sinirli baþlayan toplantýmýzý çok güzel yönlendirdiniz." "Zamanda dolaþma fikrinizin," dedi Robert Kennedy de, "dürüst olmam gerekirse, duygusal yaklaþýmýnýzýn bir sonucu olduðunu düþünüyordum. Sizi tanýdýktan sonra kitabýnýzda sözünü ettiðiniz kanýtýn gerçek olabileceðine inancým arttý. Düþ gücünüz bilime þimdiden bir armaðan veriyor galiba." John onu yanýtlamadý. Kibarca söz ettiði o duygusal yaklaþým, ölen karýsýný bulmak için bir zaman makinesi icat etmeye çalýþan çatlak biri olduðu dedikodusuydu. Uçuðun, kaçýðýn biri… Burada da karþýsýna çýkmýþtý iþte, ama adam en azýndan, 'dürüst olmam gerekirse,' demiþti. Elbette herkes onun düþlerine inanmak, dünyayý onun gözüyle görmek zorunda deðildi. Öte yandan onun kanýt dediði þey, Rusya'da bir arkeolojik kazý sýrasýnda bulunmuþ bir cývataydý. Ýþin garip tarafý cývatanýn yaþýydý. Rus bilim adamlarý, metal özelliðini yitirmiþ olan o parçanýn tam üç yüz milyon yýl önce o taþýn içine sýkýþtýðýný, dolayýsýyla taþtan daha yaþlý olduðunu resmen onaylamýþlardý. 'Nasýl öðrendin bunu?' deseler, 'Bilmiyorum,' demesine inanýrlar mýydý? Bir gün okuldaki masasýnda, içinde o cývatanýn olduðu silisyum taþý ile Rusya'da yapýlan analiz sonuçlarýnýn olduðu büyük sarý bir zarf bulmuþtu. Onu oraya kimin koyduðunu bilmiyordu. Taþ ile ilgili analizlerin hepsini bir kez de o yaptýrmýþ, sonuçlar tam yazýlý olduðu gibi çýkmýþtý. Ancak bir sorun vardý. Rusça raporlardaki tarihlerin hepsi 1998 yýlý olarak yazýlmýþtý. 1998'in yazýlýþý, içinde yaþadýklarý 1961 yýlýnýn rakamlarýna hiç benzemiyordu. Ne olduðunu bilemese de, John tarihte bir yanlýþlýk olduðuna kendini inandýrmaya çalýþmýþ, o bilgiden vazgeçmeyip tarih belirtmeden zaman yolculuðunun bir kanýtý olarak koymuþtu onu kitabýna. "Þimdi isterseniz hep birlikte bir akþam yemeði yiyelim ve daha rahat bir ortamda sürdürelim konuþmalarýmýzý," diyerek ayaða kalktý Son Antlaþma - Can Eryümlü 53 Baþkan. Masadakiler de kalktý. Öbürleri Baþkan'ýn peþinden salondan çýkarken John geride kalmýþ, masada duran dosyaya bakýyor, bu çalýþmaya katýlýp katýlmamayý tartýþýyordu kendisiyle. Aslýnda Toronto ve Princeton'da düþüneceðini düþünmüþ, sezgisel olarak gelebileceði son yere gelmiþ gibi hissediyordu kendini. Belki bu proje içinde saðlanacak farklý olanaklar… "Merhaba," dedi birisi ona. Uzun saçlý fizikçi yanýna gelmiþti ve elini uzatýyordu. "Merhaba," dedi John da, düþüncelerinden sýyrýlmaya çalýþarak. "Adým Benny Bernstein," dedi genç adam onunla coþkuyla tokalaþýrlarken. "Yazýný okumuþtum. O duygusal yaklaþým sözü canýný sýktý galiba, ama boþ ver. Bizim gibilerin duygusal yaklaþýmlarý olmasa o herifler bir bok yapamazlar. Biz düþünüp bulacaðýz, onlar sahiplenecek bulduklarýmýzý. Politikacý onlar. Takma kafana." Adamýn konuþma tarzý John'un kafasýndaki tartýþmalarýn arasýna farklý bir neþe sokmuþtu. "Teþekkür ederim," dedi gülümseyerek. "Neden olmasýn?" diye sürdürdü öbürü konuþmasýný. "Enayilik niye bildiðimizi sandýðýmýz fizikte olmasýn? Newton yüzyýllarca ilah sayýldý, ama yirmi altý yaþýndaki bir Einstein onu yerinden ediverdi. Bazý þeyleri doðru görebilmek için bakýþ açýsýný deðiþtirmek gerekir. Sende o farklýlýk var dostum. Kalýrsam senin için kalacaðým." Belki daha baþka þeyler de söyleyecekti ama, yanlarýna gelen iki kiþi yüzünden sustu. Onlardan birinin tartýþtýðý o beyaz saçlý doktor olduðunu görünce canýnýn sýkýldýðýný yüzünü buruþturarak belli ederek ayrýldý. O zaman yaþlý doktor elini John'a uzatarak, "Merhaba. Ben Dr. Jefferson Hopkins," dedi ve John'un elini sýkmayý sürdürerek, "Evrenin bir canlý olabileceði fikriniz bir harika. O konuyu daha sonra sizinle özel olarak tartýþabilir miyiz?" "Neden olmasýn?" dedi John. "Ben de katýlabilir miyim o tartýþmaya?" dedi yanlarýndaki öbür kiþi. John ona döndü. Biyolog olan yabancýydý o da. "Adým Ali Kalender," dedi el sýkýþýrlarken. "Teþekkür ederim," dedi John ellerini açarak. "Çok kibarsýnýz," diye ekledi sonra. Baþka ne diyeceðini bilememiþti. Toplantý salonundan en son o üçü çýktý. *** Son Antlaþma - Can Eryümlü 54 Ýnanamýyordu. Önce ne olduðunu anlamamýþ, ama sonra o iþlemi bir kez daha yapýp da, yaþadýðý olayýn gerçek olduðunu fark edince ürkerek durmuþtu. Baþýndaki kaský çýkarýp masaya býraktý. Biraz geriye çekilerek bilgisayarýn ekranýnda dönen uzay-zaman giriþimine baktý. O þemanýn gücünden korkmaya baþlamýþtý. Titreyen ellerini yumruk yapýp koltuklarýnýn altýna sýkýþtýrdý. Gömleði terden sýrýlsýklam olmuþtu. Hâlâ biraz kuþkulu olmasýna karþýn içi içine sýðmýyordu. Bunca zaman süren umutsuzluk sonunda ona bir iþaret vermiþti. Hep onu beklemiþ, ama olduðunu anlamasý bile ne kadar zor olmuþtu. Yaþadýðý olayýn kanýtý sað avucunda idi. Yoo! Hayýr! Ondan da emin deðildi. Beyaz Saray'daki o toplantýda yön deðiþtiren çalýþmalarý bir yýlda nerelere ulaþmýþtý. Ýnanýlacak gibi deðildi. Baþkan Kennedy de yanlarýnda olmak üzere, toplantýnýn ertesindeki sabah Baþkanlýk uçaðýyla Groom Range'deki bu istasyona gelmiþlerdi. O zaman burada dünyanýn çeþitli yerlerinde bulunmuþ bazý özel enkazlar araþtýrýlýyor, onlardan yeni teknolojiler üretilmeye çalýþýlýyordu. Personelin çoðunun ne üzerinde çalýþýldýðýný bilmediði bir gizlilik çemberi kurulmuþtu istasyonda. Ayrý bölümlerde olanlar birbirleriyle konuþturulmuyor, hatta bazýlarý o nedenle farklý saatlerde çalýþtýrýlýyordu. Gelen gruba bilgi veren Ýstasyon Komutaný General Hall, ancak bir kaç denetimden geçerek girebildikleri merkez binada bir yerçekimini yenme aracý ile bir alternatif enerji sistemi üzerinde çalýþtýklarýný anlatmýþtý. Daha sonra özel bir odadaki bazý yanýk parçalarý göstererek, onlarýn Roswell'de bulunanlar olduðunu söylemiþti. Araçta kullanýlan enerji türüne ait hiçbir iz bulamadýklarýný, ancak parçalarý özel bir þekilde astýklarýnda bir tür elektriklenme olduðunu fark ettiklerini anlatmýþtý. "Boyu yaklaþýk on iki metre olmasý gereken bu cisim," demiþti General, "büyük olasýlýkla bir kýsa mesafe keþif aracýydý. Çünkü küçüktü ve içinde yiyecek yoktu." 'Bir kýsa mesafe keþif aracýymýþ,' diye düþünmüþtü John. 'Belki de yemek için geri dönülebilecek kadar yakýn bir gelecekten geliyordu.' Daha o istasyondaki turlarý bitmeden, önerilen iþi kabul etme kararýný vermiþti. Bir þekilde etkilenmiþ ve birer fantezi olarak kalmaya mahkum olan düþlerinin burada temel atabileceðini düþünmeye baþlamýþtý. Gerçi çok fazla umutlanmanýn anlamý yoktu, ama eðer ne olduðu bilinmeyen iki parça bir þekilde asýlýnca elektrikleniyorsa… Ayrýca Baþkan'ýn tutumunu da beðenmiþti. Bu tür çalýþmalarda kiþisel, ya da Son Antlaþma - Can Eryümlü 55 ulusal bencilliklere yer olmadýðýna inanýyordu o da. Onlardan baþka bir de, çok garip ama, çölü sevmiþti. Gruptakilerin çoðu gibi istenilen imzayý verip kalmýþtý. Yalnýzca iki kiþi, o da ailesel nedenlerden ötürü, önerilen iþi üzülerek kabul edememiþti. John'un Princeton'daki evini birileri boþaltýp eþyalarýný Nevada'ya gönderecek, Kanadalý yetkililer ve okul yönetimi ile görüþeceklerdi. O doðrudan Toronto'ya gitmiþ, annesi ve teyzesiyle bir hafta geçirmiþ, onlara biraz evin dýþýndaki kenti göstermeye çalýþmýþtý. Çocuklar gibi gülmüþlerdi sürekli olarak. Teyzesi idi onlarý o kadar güldüren. Ne kadar zeki, ne komik kadýnmýþ meðer o. Ayrýca oðluna parasýný olur olmaz yerlere harcamamasýný söyleyip duran annesi bile, son akþam Toronto Kulesi'nde yedikleri yemeðin þiþkin hesabýna karþý çýkmamýþtý. Groom Range'deki buluntular askerlerin korumasý altýnda kalmak kaydýyla, yeni bir örgütlenmeye gidilmiþ ve kurulan Uluslararasý Araþtýrma Geliþtirme Enstitüsü bir ay gibi kýsa bir sürede çalýþmalara baþlayabilecek düzeye gelmiþti. Konularý geleceðin teknolojisini geliþtirmekti. Enstitü'de Yaþam, Madde, Enerji ve Zekâ olmak üzere dört ana bölüm oluþturulmuþtu. Bölümler arasý iþbirliði ise, eski katý kurallar bir yana býrakýlarak, çapraz iliþkilerin kendiliðinden geliþmesine býrakýlmýþtý. Nitekim John bir yandan matematikçilerle çok boyutlu bir aks sistemi oluþturmaya uðraþýrken, bir yandan da Benny Bernstein ile 'solucan delikleri' üzerinde çalýþmýþtý. Bir kez ikisi, Moskova'daki Lebedev Enstitüsü'nden Anrej Linde'nin New York'ta verdiði bir konferansa gitmiþlerdi. O sýra dýþý fizikçi de 'kaotik enflasyon' adýný verdiði ve birden fazla evrenin varlýðýný savunan bir model ileri sürüyordu. Ertesi günü Andrej, John ve Benny birlikte geçirmiþ, tartýþmýþ, sohbet etmiþ, yemek yiyerek içki içmiþlerdi. John'un birlikte çalýþma önerisini Andrej, ailesini Moskova'da onlara býrakmýþ olduðu için kabul edememiþ, ama haberleþmeyi kesmemelerini istemiþti. John ayrýca Ali Kalender ve bilgisayar uzmaný Toshiki Yamagata ile de sýk sýk bir araya geliyor, birlikte büyük bellekli ve hýzlý, organik bir bilgisayar geliþtirmeyi tartýþýyorlardý. Ali'nin hedefi kendi kendine büyüyen, eksiklerini tamamlayan, bozulan kýsýmlarýný onaran, yaþlananlarý yenileyen bir organizma üretmekti. Öte yandan Toshiki de 'dördüncü kuþak' adýný verdiði ve dokunmayla, sesle, belki de düþünceyle kumanda edilebilen, düþünüp operatörüyle tartýþan, diðer Son Antlaþma - Can Eryümlü 56 bilgisayarlarla iletiþim kurabilen bir makine düþlüyordu. Ýlk ürettiði alet iki odaya ancak sýðýyordu. Büyüklüðünden ötürü ona Troya Atý demiþlerdi. Ancak makine Ali'nin eklediði bazý organik parçalarla giderek küçülmüþ ve Trojan-1, Trojan-2 adlarýný almýþtý. John'un uzayzaman giriþimi taslaðýný yükleyebildikleri kapasiteye ulaþan ise Trojan5 olmuþtu. Kendi çevresinde dönen altý boyutun oluþturduðu giriþim onun büyük ekranýnda kendini gösterdiðinde ilk kez bir yerlere vardýklarýný hissetmiþlerdi. Daha onun nasýl oluþtuðunu bile bilmiyorlardý. Bir rastlantýyla 'pi' sayýsýný uzay-zamanýn iki ayrý merkezine uygulayýnca giriþim kendiliðinden tamamlanmýþ ve dalga boylarý birbirine denk gelmiþti. Ayrýca onu sabitlemek için cumartesi akþamý sisteme bir manyetik alan jeneratörü baðlamýþlardý. O son modelin adýnýn Odysse olmasýný Ali istemiþti. Trojan'larýn devri bitmiþti ona göre. O pazartesi sabahý John, Toshiki ve Benny bilgisayarýn olduðu odada toplanmýþtý. Kahvelerini içerken, "Saat 8.30 oldu," demiþti Toshiki. "Karýmýn gelmesine tam on iki saat kaldý." "Bekarlýk günlerin bitiyor yani," demiþti Benny ona sataþarak. "Benim bitiyor," diyerek gülmüþ ve, "siz düþünün," demiþti Toshiki. Sonra kaçamak bir bakýþla John'a bakarken gülümsemesi dudaklarýnda kalmýþtý. "Sen bana takýlmayý býrak da, kendine birini bul," demiþti Benny'ye konuyu deðiþtirmek için, ama deðiþtiremeden. Daha da beter saçmaladýðýný düþünüp, gözlerini John'un bakýþlarýndan kaçýrmaya çalýþarak, "Ben atölyeye gidiyorum," demiþ ve yarýsýný içtiði kahveyi masaya býrakýp odadan çýkmýþtý. "Ben de onunla gideyim," demiþti Benny onun ardýndan ayaða kalkarak. "Ýstediðin bir þey var mý?" diye sormuþtu kapýdan çýkmadan. "Hayýr," demiþti John dalgýn bir þekilde. Kafasý aslýnda onlarýn konuþmalarýna deðil, uzay-zaman giriþimindeki bir takým simetrilere takýlýktý. Onlarý düþünerek kumanda kaskýný baþýna geçirmiþ ve zaman okunu 8.30'a ayarlayýp ileriye doðru beþ dakikalýk bir zaman dilimi tanýmlamýþtý. Sürekli yaptýklarý bir deneme idi o. Ekrandaki giriþimin renkleri deðiþmeye baþladýðýnda içinin süzüldüðünü hissetti. O kadar koyu kahve içme alýþkanlýðýný býrakmasý gerektiðini düþündü. Hele kahvaltý etmeden... Karýsý bir þey yemeden evden asla çýkarmazdý onu sabahlarý. Sanki tarih öncesinde kalmýþtý o günler. Ýki yanýnda oturan Son Antlaþma - Can Eryümlü 57 Toshiki ile Benny'ye baktý. Onlarýn neden döndüklerini merak etti. Geliþlerini duymamýþtý. "Saat 8.30 oldu," dedi Toshiki. John þaþýrarak yinelenen bir filmi izler gibi onun kahve içiþine baktý. "Senin ne iþin var sabahýn köründe burada?" diye sordu Benny ona. "Karýný karþýlamayacak mýydýn sen?" "Daha çok var," dedi Toshiki ikisine bakýp gülerek. Kahvesini yavaþça yudumlamayý sürdürdü, ama bir süre sonra, "Kahvenin bir yararý olmayacak galiba. Ben eve gidip biraz uyuyayým bari," dedi boþ fincaný masanýn üzerine býrakarak. "Biraz uyu da, akþam bir iþe yara," diye seslendi Benny kapýya doðru giden Toshiki'nin arkasýndan. Asker selamý verip gülerek odadan çýktý öbürü. "Biz iþimize bakalým," dedi sonra Benny. "Ama önce odamdan notlarýmý alayým da geleyim." John þaþkýnlýkla ona döndü. Benny hiçbir þey söylemeden odadan çýktý. 'Paniðe gerek yok,' diye geçirdi aklýndan. Ekrandaki giriþimin dönerek renk deðiþtirdiðini o zaman kavrayabildi. Oysa daha önce o renkler deðiþmiyordu. 'Panik yok!' diye yineledi içinden, gene de ellerinin titremesine engel olamýyordu. Ne olmuþtu? Zaman kaymasý... Ýyi de nasýl? Cumartesi akþamý da yapmýþlardý ayný denemeyi, böyle bir þey olmamýþtý. Ne deðiþmiþti o günden bugüne? Bilgisayar mý? Bilemiyordu. Son eklenen parçalar…? Herhalde. Ve iki ayrý 8.30 artý beþ dakika yaþamýþtý biraz önce. Hem de birbirinden farklý… Yoksa bir düþ müydü o? Ýnsanýn bunca zamandýr beklediði bir þeyi düþleyivermesi o kadar kolaydý ki... Nedenini bilmediði o olayýn üstüne gitmenin doðru olmadýðýný bile bile, ellerine engel olamadý ve ekrandaki zaman okunu bir kez daha 8.30'a ayarlayýp beþ dakikalýk bir dilim ekledi arkasýna. Giriþimin yeniden renk deðiþtirmeye baþlamasýyla birlikte içinde hissettiði süzülmenin midesinden olmadýðýný biliyordu bu kez. Farklý bir þey oldu, kimse gelmedi yanýna. Yalnýzca rengârenk dönen giriþimin içindeki zaman oku aðýr aðýr ilerledi. Onu izlerken elindeki fincanýnýn sapýnýn parmaklarý arasýnda kýrýldýðýný hissetti, ama gözlerini ekrandan ayýrmadý. Kýrýk sapý avucunda sýktý. O ikinci denemenin de beþ dakikasý dolunca içinde yeniden duyduðu süzülmeyle birlikte ekrandaki renk deðiþimi durdu. Bir süre önündeki o þekle görmeden baktý. Neden sonra gözlerini ondan ayýrýp odanýn duvarýndaki saate Son Antlaþma - Can Eryümlü 58 baktý; 8.50 idi. Elindeki kýrýk sapý masanýn üzerine býrakarak avucunun içindeki kanayan yaraya baktý. Fincan devrilmiþ, kahve masaya dökülmüþ, kenardan akarak pantolonuna damlýyordu. Bacaðýnýn yandýðýný o zaman hissetti ve baþýndan kaský çýkarýp ayaða kalktý. Kolundaki saat 8.36'yý gösteriyordu. Ýçinde adýný koyamadýðý bir heyecan... yoo, basbayaðý bir korku vardý. Olanlarý aklý kabul etmek istemiyor, her þey birbirine karýþýyordu kafasýnda. Üç ayrý yaþamý mý olmuþtu biraz önce? 8.30'da baþlayan üç deðiþik zaman dilimi... ama galiba asýl yaþayageldiði zaman çizgisinin devamýna dönmemiþ, elinde kýrýk fincan sapý ve kanayan avucuyla tek baþýna olduðu son denemenin ardýna baðlanmýþtý. Duvardaki saatle kolundakinin arasýnda 14 dakikalýk bir fark vardý. Benny ile Toshiki hangi dilimi yaþýyordu þimdi? Herhalde ilkini… yoo, ikincisini… belki de üçüncüyü… Hiçbirinden emin deðildi. 'Þimdi' kavramý ne kadar kiþiselleþmiþ, ayný zamanda da ne kadar belirsizleþmiþti. Ýlkinden farklý iki ayrý geçmiþ... Ýþin en can sýkýcý yaný orasýydý. Geriye gidince insan kendini hiç bilmediði bir geçmiþin içinde bulabiliyordu. Dünden yarýna bir çizgi gibi uzanmýyordu yani yaþam. Ýçi bulanýyordu. Gidip pencereyi açtý. Ýçeriye sýcak hava doldu. Çitlerin ardýnda uzanan çölün kocaman boþluðuna baktý bir süre. Ýçi de orasý kadar boþtu. Aslýnda baþarmýþtý. Ne oluyordu ona böyle? 'Evreka' diye baðýrarak koþmalý, herkese duyurmalýydý bunu. Zamanda yolculuk yapýlabildiðini kanýtlamýþtý. Ne kadar önemli bir þeydi bu. Kolay mý? Adý tarihe geçecek, Newton'lar, Heisenberg'ler, Einstein'larla birlikte anýlacaktý, ama bu sonucu istememiþti ki o. Yüreðinde kapalý tutmaya çalýþtýðý, gene de aslýnda herkesin bildiði o küçük umut katý bir umutsuzluða dönüþmüþtü. Olmayacaktý. Karýsý Eve'i hepten yitiriyordu bu sonuçla. Baþka türlüsü de olamazdý zaten. Yüreðinin gizli köþelerinde bilimi, gerçeði, alýnyazýsýný yenmeye çalýþmýþ, ama nerelere savrulmuþtu. Bulduðu þeyin ona bir yararý yoktu. 'Neden aptal yapmadýn beni Tanrým?' diye geçirdi içinden. 'Neden böyle cezalandýrýyorsun? Ben kitaplara geçmek istemiyorum. Karýmý istiyorum.' Gökyüzüne baktý, sonra dýþarýyý dinledi. Hafifçe esen rüzgârýn fýsýltýsýndan baþka bir ses yoktu. Musa'nýn duyduðu o sesi duyamýyordu. Evet, çünkü o ne Musa'ydý, ne de aptal bir böcek. Ýkisinin arasýnda bir zavallý… bir düþünce suçlusu… zamanýn geometrisini keþfeden koca usta... Pöh! Gebermeyi bile becerememiþ bencilin tekiydi o. Son Antlaþma - Can Eryümlü 59 O sýrada telefon çaldý. Bir daha, bir daha. Dönüp sanki ilk kez görüyormuþ gibi baktý alete. Bir kez daha çalýp sustu sonra. Yavaþça odanýn ortasýna doðru yürüdü. Eli acýyordu. Mendilini tek elle yaranýn üstüne baðlamaya çalýþtý. Sonra öbürlerine haber vermesi gerektiðini düþündü. Bu sonucu bir an önce bilmemeleri onlara haksýzlýktý. Yaþadýðý olayýn sahibi yalnýz o deðildi ki. Önce atölyeye telefon edip… evet, oradalardý onlar. Demek ki birinci dilimi yaþýyorlardý. Toshiki ile Benny'yi çaðýrdý. Sonra Ali'yi aradý, ama odasýnda bulamadý onu. "Eline ne oldu?" diye sordu Benny odaya girip çevresine bakýndýktan sonra. "O önemli deðil," dedi John ve ikisinin arkasýndan kapýyý kilitledi. "Biriniz þu pencereyi kapatýn." Toshiki onu kapatýrken Benny masadaki kahve fincanýný alýp çöpe attý ve bir kaðýtla masayý silmeye çalýþtý. Sonra John'a, "Ne oldu?" diye sordu. Ondaki deðiþiklik ikisini de etkilemiþti. Yavaþça koltuklarýna oturup beklemeye baþladýlar. John bir süre konuþmayýnca Benny dayanamadý ve, "Bir þey olmuþ," dedi Toshiki'ye alçak sesle. "Bulduk mu John? Sen onu söyle." "Evet," dedi John yavaþça. "Þu bilgisayar yaptý her þeyi." "Neyi?" diye sordu Toshiki. O da heyecanlanmýþtý. "Hani zaman konilerini konuþmuþtuk geçenlerde," dedi John içini çekerek. "Farklý geçmiþlerden gelen bütün zaman çubuklarý birleþerek geçmiþin konisini, farklý geleceklere gidecek olanlar da birbirinden ayrýlarak geleceðin konisini yapar, demiþtik. Uç uca duran o iki koninin birleþtiði nokta..." diyerek sustu. Düþünüyordu. "Þimdi noktasý," dedi Toshiki. "Benim þimdim. Senin þimdin. Onun þimdisi," dedi John. "Zaten Einstein..." diyecek oldu Benny. "Býrak þimdiye kadar bildiklerini," dedi John onun sözünü keserek. "Alttaki koniden gelen çubuklar ortadan geçip üste geçer, deðil mi?" Öbürleri susarak ona bakýyordu. "Hayýr, öyle olmuyor. Yani düz bir çizgi þeklinde olmuyor o geçiþ. O sýfýr noktasýnda garip bir þeyler oluyor. Zamanýn boyutlarý etkileniyor ve ondan sonra o çubuðun gideceði doðrultu belirsizleþiyor. Üst koninin içinde her yöne gidebilir artýk o. Ýki koninin birleþtiði nokta bir 'zaman kara deliði' oluyor. Ve bizler sürekli olarak 'þimdi'de yaþadýðýmýz için, hep bir kara delikler Son Antlaþma - Can Eryümlü 60 evreninde yaþýyoruz." "Þimdilerden sonrasý tümüyle belirsiz," dedi Benny. John baþýný salladý. "Onun için her maç öncekilerden farklý oluyor. Top hiçbir zaman bir önceki yere gitmiyor." John gene baþýný salladý. "Geleceðin belirsiz olduðunu anlamak için yapmadýk bunca çalýþmayý. Deðil mi?" diye sordu Toshiki onlara. "Onu zaten biliyorduk. Sanýrým onun ötesinde bir þeyleri konuþuyorsunuz ikiniz." "Evet dostum," dedi John ona doðru eðilerek. Bir süre sustu. "Ama geçmiþin de belirsiz olduðunu bilmiyorduk." Ve John onlara, peþ peþe yaptýðý iki denemeyi, bir þey atlamamaya çalýþarak anlattý. "Zaman aralýklarý birbirine yakýn olduðu için çok büyük farklar olmadý, ama o aralýklar büyüseydi ne olurdu bilemiyorum," diyerek bitirdi sözlerini. Ýkisi de ona dikkatle bakýyordu. "Yani sen þimdi bizden farklý bir zaman boyutundasýn, öyle mi?" diyerek ayaða kalktý Toshiki. "Ýnanamýyorum." Ekranda renk deðiþtirmeden dönen uzay-zaman giriþimine baktý ve uzanýp, "Sevgilim benim," diyerek öptü bilgisayarý. "Senin bu sevgilin kendi kendine bir þey yapmýþ olmalý," dedi Benny. "Cumartesi günü de denemiþtik ayný þeyi. Hava almýþtýk." "Ali'nin taktýðý o organik parça… sonra o manyetik alan jeneratörü…" dedi Toshiki. "Galiba bu arada kendiliðinden bir þeyler oluþtu." "Belki… bilmiyorum… olabilir," dedi Benny. "Ne olduðunu anlayýncaya kadar bundan kimseye söz etmeyelim," dedi John. "Ayrýca bu denemelere de, iþin aslýný anlayana kadar ara verelim." "Tamam. Bundan hiç kimseye asla söz etmeyelim," diye atýldý Benny. "Ama deneme yapmazsak iþin aslýný nasýl anlarýz?" "Ne olduðu anlayýncaya kadar…" dedi John ona, ama ikircikliydi. "Üçüncüsü, bu bilgisayarý buradan götürelim. Nereye bilmiyorum. Bu binadan ayýralým onu." "Evet, o artýk sýradan bir makine deðil. Gözümüz gibi korumalýyýz onu," dedi Toshiki. "Hem o, hem de bir þey olursa… baþkalarýna zarar vermeyiz," dedi John. "Ýþin tam ortasýnda elektrik kesilirse öbür taraftakinin durumu ne olur?" diye sordu Toshiki. Son Antlaþma - Can Eryümlü 61 "Bilmiyorum," dedi John. "Þimdilik kimseye bir þey söylemeyelim." "Anlaþýldý, Nobel'i hemen alamayacaðýz," diyerek güldü Benny. "Japonya'ya bir Nobel'le döndüðümü düþünüyorum da…" dedi Toshiki. "Nerelerin eþiðinde olduðumuzu hemen anladýn, deðil mi bozuk surat?" diye sataþtý Benny ona. "O törende ne yazýk ki birlikte olacaðýz, bana göre bozuk surat," dedi Toshiki. "Yahu John!" diyerek ayaða kalktý Benny birden. "Þunu bir kez daha neden denemiyoruz?" derken heyecanla John'a bakýyordu. "Konuþtuk ya," dedi John. "Sen konuþtun, biz dinledik," dedi Benny. "Gene kýsa bir aralýk. Ha, ne dersin? Hem senin kadar ben de korkuyorum atomlarýma ayrýlmaktan." "Sen ne diyorsun Toshiki?" diye sordu John öbürüne. "Bayýlýrým," dedi o da. "Benim bu aslan o denemeleri kazasýz atlattýðýna göre bunu da kaldýrýr umarým." "Peki o zaman," dedi John isteksizce. "Ama son bir deneme…" diyerek bilgisayarýn önünde ortada duran iskemleye oturdu ve ona baðlý kaský baþýna geçirdi. Öbürleri de iki yanýndaki iskemlelere oturup baþlarýna kasklarý taktýlar. "Ayný þey bir daha olacak mý bakalým." "Olacak! Olacak!" dedi Benny heyecanla. "Göreceðiz," dedi John. "Þimdi saat tam 9.00," diyerek duvardakini iþaret etti. "Zaman okunu 8.55'e ayarlýyor ve beþ dakikalýk bir dilim ekleyerek iþlemi baþlatýyorum." Ekrandaki giriþim renk deðiþtirmeye baþladýðý anda, içinde eskisine benzer bir süzülme duyarak sevindi. Ýki yanýnda oturan arkadaþlarýna baktý. Büyülenmiþ gibi, olayýn hiçbir anýný kaçýrmamak için dikkatle ekrana bakýyorlardý. "Biraz önceki 8.55'te hepimiz odanýn baþka bir yerindeydik," dedi Benny. "Þimdi buradayýz. Neden orada bulmadýk kendimizi?" Kimse bir þey söylemedi ona. "Baþlarken beynim eriyecek diye korktum. Ýçim süzüldü, dilim kuru..." O sýrada dýþarýdan birisi kapýyý açmayý denedi. Kilitli olduðunu görünce dönüp gitti. Sürenin dolmasýna daha vardý. Üçü susarak ve koridorda uzaklaþan ayak seslerini dinleyerek birbirlerine baktýlar, ama yerlerinden kalkmadýlar. Ýþlem sürerken kaský baþlarýndan çýkarýrlarsa Son Antlaþma - Can Eryümlü 62 ne olacaðýný da bilmiyorlardý. Gözleri ekrandaki zaman okuna takýlý, soluklarýný tutarak sürenin dolmasýný beklediler. En sonunda içlerinde duyduklarý süzülmenin ardýndan ekrandaki giriþimin renk deðiþtirmesi sona erdi. "Biz þimdi hangi zamandayýz?" diye sordu Toshiki, baþýndaki kaský çýkarýp masaya býrakýrken. "Duvardaki saat 9.05, ama benimki 9.00. Ýki kez mi yaþadýk biz bu beþ dakikayý?" "Bilemiyorum," dedi Benny. Kaskýný baþýndan çýkarmýþtý, elinde tutuyordu. "Saatin bir kanýt olup olmadýðýndan emin deðilim. Ya kollarýmýzdaki saatleri durduran bir manyetik akým yaratýyorsa bu aptal makine? Sonra þu ekrandaki aletin renk deðiþtirmesi… þey olabilir… þey… amaaan, bilmiyorum iþte," dedi elini kaska vurarak. "Acaba ileriye gitseydik, yani saati 9.30'a kursaydýk ne olurdu?" "Bir de onu istemeyeceksin umarým," dedi John. "Yoo, hayýr!" dedi Benny. Önüne bakarak düþünüyordu. "O zaman da saatleri hýzlý çalýþtýracak bir manyetik akým yaratýyor bu alet derdik." "Þu bilgisayarýn kayýtlarýný bir gözden geçirelim mi Toshiki?" diye sordu John. "Olur," dedi Toshiki ayaða kalkarak. "Aslýnda..." derken sustu. Gözleri arkadaki masanýn üzerinde duran, halkasýna üç anahtar baðlý bir anahtarlýða takýlmýþtý. "Bu... ben... bunu…" diyerek kekeledi. Öbür ikisi ona bakýyordu. "Ben bunu cebime koymuþtum biraz önce. Adým kadar eminim," derken eliyle pantolonunun ceplerini kurcalýyordu. Sonra anahtarlýðý masadan aldý ve uzun uzun baktý ona. "Kanýtý olmayan bir ben kaldým galiba, ama ben de kanýt manýt istemiyorum," diyerek kaskýný masaya býrakarak ayaða kalktý Benny. "Yaptýk biz bu iþi." diye baðýrdý. O sýrada kapý çalýndý. Birinin gelmesi üçünü de þaþýrtmýþ, biraz da canlarýný sýkmýþtý. Kapýya en yakýn olan Toshiki öbürlerine baktý. John baþýyla iþaret edince gidip açtý. Gelen Ali Kalender idi. "Girebilir miyim?" diye sorarak hýzla içeri girdi. Oldukça sinirli idi. Doðruca John'a gidip elindeki kalýn dosyayý onun kucaðýna býraktý. Toshiki kapýyý yeniden kilitleyip yanlarýna geldi. "Neyin var Ali?" diye sordu John. "Biraz önce seni aradým, ama bulamadým." "Ben o adama dayanamayacaðým artýk," dedi Ali hýþýmla. Onun Dr. Hopkins'den söz ettiðini hepsi anlamýþtý. Benny kendi kendine güldü. Son Antlaþma - Can Eryümlü 63 Ali ona bakarak, "Ne diyeceðini biliyorum," dedi. "Sürekli köstekleniyorum yahu! Hem bir þey yapmamý engelliyor, hem de her yaptýðýma sahip çýkmaya çalýþýyor. Yalak herif, üstteki herkesi de kafaya almýþ. Kimseye derdini anlatamazsýn. Kalkýp gitmekten baþka yapacak bir þey kalmýyor bana. Oysa ne kadar sevinmiþtim bu Enstitü'ye seçildim diye." "Dur biraz sakin ol!" dedi John ona. "Otur þöyle." "Nasýl sakin olabilirim?" dedi Ali kendini bir koltuða býrakýrken. "Kimse mutlu deðil bizim bölümde, ama insanlar sýrf burada kalabilmek uðruna hiç ses çýkarmýyor ona." "Bu ne?" diye sordu John kucaðýndaki dosyayý eline alýp. "Çalýþmalarým," dedi Ali. "Þimdiye kadar yaptýðým araþtýrmalar. Bunu o pis herife kaptýrmak istemiyorum. Sizde dursun. Bu sabah ben de buraya, size uðrayacaktým, ama o çaðýrdý ve sizinle çok fazla takýldýðým için on dakika fýrçaladý. Ben de bunu alýp size getirdim. Baktým kapý kilitli, atölyeye gittim. Orada da yoktunuz." "Biz senin bu dosyaný saklarýz saklamasýna da…" dedi John öbürlerine bakarak. Benny ile Toshiki gülümseyerek baþlarýný salladýlar. "Bu arada senin bilmediðin bazý deðiþiklikler oldu." "Ne gibi?" diye sordu Ali. Hâlâ sinirliydi ve öbürlerinin gülüþmesini fark etmemiþti. "Toshy ile senden hanginiz anne, hanginiz babasýnýz bilmiyorum ama," dedi Benny neþeyle, "bir çocuðunuz oldu aslaným." "Ne? Ne çocuðu? Ne diyorsun sen?" diye sordu Ali. "Benny býrak da ben anlayacaðý gibi anlatayým garibe," dedi Toshiki ve kýsaca, ciddi, ama gülümsemesine engel olamadan olanlarý Ali'ye aktardý. "Vay be!" dedi Ali. Çok þaþýrmýþtý. "Yani… yani… söylediðiniz doðru olmalý da… nasýl? Cumartesi günü bu alet…" "Rica ederim," dedi Toshiki. "Onun bir kiþiliði ve hem de senin koyduðun bir adý var artýk Ali." "Özür dilerim," dedi Ali gülümsemeye çalýþarak. "Bir þey olduðu kesin. Odysse'ye olmadýysa, size bir þeyler olmuþ. Güneþte falan fazla kalmadýnýz deðil mi?" "Onun için sen de bizim gruptansýn artýk," dedi John Ali'ye. "Bu bilgisayarý Toshiki ile sen yaptýnýz." "Hepimiz yaptýk," dedi Ali. "Vay be!" Son Antlaþma - Can Eryümlü 64 "Ben bir ara Dr. Hopkins ile konuþurum senin durumunu," dedi John. "Ama biraz dýþarý çýkalým. Yeni denemeler istemenizden korkuyorum." "Çýkalým," dedi Benny. "Ýsterseniz Güneþin Çocuklarýna götüreyim sizi. Ne zaman istersem gidip kalabileceðimi söylemiþlerdi." Onun bir gece, bir tarikata ait çöldeki bir çiftlikte kaldýðýný hepsi biliyordu. "Hayýr teþekkürler," dedi John. "Benim kulübeme gidelim." O da çölde dolaþýrken yarýsý yýkýk boþ bir kulübe bulmuþ, bir kaç kez orada kalmýþtý. "Olur. Olur," dedi Benny ve kapýya gitti. Açýp öbürlerini beklemeye baþladý. "Ben bir revire uðrayayým," dedi John elini göstererek. "Sizi otoparkta bulurum." John dýþarý çýktýktan sonra Toshiki þifresini girip bilgisayarý kapattý. "Üniversiteye dönünce aklým burada kalacaktý," dedi Ali ikisine. "Öyle kaderci falan deðilim ama, þu Odysse bu iþi tam bu sýrada sanki benim gitmemem için yaptý." "Sen zaten þanslý herifin tekisin," dedi Benny ona. "Bütün hamallýklarý bize yaptýrdýn, iþin en zevkli kýsmýnda çýkýp geldin." Gülerek eliyle Ali'nin sýrtýna hafifçe vurdu. Sonra dördü birlikte Benny'nin külüstür arabasýna binip kapýya gittiler. Bekçi kulübesinin önünde bariyerin kalkmasýný beklediler. Dýþarý çýkýnca saða dönerek çöle giden asfalt yola çýktýlar. Arabayý bir süre güneye sürdü Benny. On dakika kadar sonra John'un iþaretiyle sola, çevresinde sararmýþ dikenlerden baþka bir þey olmayan toprak bir yola sapýp asfalttan ayrýldý. O bozuk yolda zýplaya zýplaya ve arkalarýnda sarý bir toz bulutu býrakarak bir süre gittiler. Sonunda alçak bir tepenin yanýnda durup arabadan indiler. Tepenin orta yerinde küçük, kerpiç bir kulübe vardý. John'un dýþýndakiler oraya ilk kez geliyordu. "Ýþte benim düþünsel manastýrým arkadaþlar," dedi o, öbürlerine kulübeyi göstererek. Hep birlikte onun olduðu yere týrmandýlar. Arka duvarýyla çatýsýnýn bir kýsmý yýkýlmýþ bir tek oda idi kulübe. Dünya önlerinde sapsarý uzanýyordu. Tam karþýlarýnda, ama olduklarý yerden epeyce uzakta, Güneþin Çocuklarý tarikatýnýn olduðu söylenen ve çölde bir leke gibi duran yeþil aðaçlar arasýnda büyük, beyaz kuleli bir ev vardý. Çöl güneþi altýnda pýrýl pýrýl parlýyordu çatýsý. Benny o evi görünce, Son Antlaþma - Can Eryümlü 65 "Vay! Bizim fýttýrýklar da karþýdaymýþ," dedi ve iki elini aðzýna götürüp, "Hey!" diye baðýrdý. "Sizden daha çatlak olanlar geldi. Burasý ikimize dar gelecek artýk." "Senin onlardan olduðunu sanýyordum," dedi Toshiki ciddi ciddi. "Yaa?" dedi Benny. "Ulan Toshy, ben de seni akýllý biri sanýyordum be! Ne iþim var benim onlarla? O kaldýðým gecenin sabahýnda oradan nasýl kaçtýðýmý bilememiþtim." "Keþke onlardan biri olsaydým da, herkesle birlikte kollarýmý saða sola sallayarak Tanrý Amon'a bilmediðim bir dilde ilahiler okusaydým," dedi John. Üçü dönüp ona baktý. "Aptal olduðum kadar mutlu olsaydým keþke." Sonra içeri girip daha önce orada býrakmýþ olduðu battaniyelerden birini aldý ve kulübenin gölge olan tarafýnda yere serdi. Toshiki ile ona oturup sýrtlarýný duvara dayadýlar. "Hâlâ inanamýyorum anlattýklarýnýza," dedi Ali önlerinde ayakta durarak. "Dur bakalým sen," dedi Benny ona. "Benim dâhi kafam bile tam basmadý daha." "Sanýrým Odysse ile bir iletiþim kurduk arkadaþlar," dedi John. "Bizim ne yapmaya çalýþtýðýmýzý anladý… ve yaptý. Yoksa aptal bir hesap makinasý…" "Bilim kurgu," dedi Ali. "Ýnsanýn saðduyusu ile bilgisayarýn belleði birleþip birbirini tamamladý. Biz o kasklarý takýnca Odysse saðduyumuzu kullanýp bir insan oluyor." "Yoo, biz bilim kurgunun ötesine geçtik," dedi Benny ona. "Bir fantezi dünyasýna... gerçeküstüne… Dali'nin düþ ülkesine… anlýyor musun?" Ali baþýný salladý. "Dr. Hopkins'e dayanamadýðýna göre akýllý biri olmalýsýn zaten. Düþünüyorum da, güya ýþýk hýzý aþýlamaz, o zaman konilerinin dýþýna çýkýlamazdý, ama biz çýktýk iþte. Eðer John Bach diye biri çýkýp uzay-zamandaki diðer boyutlarý aramaya kalkýþmasaydý…" "Benny," dedi John, arkadaþýnýn kendisi hakkýndaki övgülerinden rahatsýz olmuþtu. "Belki de onlarýn dýþýna çýkmadýk. Belki de hep o sýfýr noktasýndaydýk bütün o denemeler boyunca. Bilemiyorum." Bir süre sustuktan sonra kendi kendine konuþur gibi, "Biz zamanda geriye dönmedik," dedi. Düþünüyordu. "Baþka bir þimdiki zamana gittik. Ýkisi çok farklý þeyler. Acaba...?" dedi ama gerisini getirmedi. Oturduðu Son Antlaþma - Can Eryümlü 66 yerden kalkarak evin önündeki küçük düzlükte durup ileriye baktý. Çöl tiril tiril titriyordu önünde. O ise hiçbir þey görmüyordu. Geriye dönerek, "Hareket..." diyerek bir kez daha sustu. "Ýstediðimiz zamana gidip gelmek istiyorsak bir sarkaç hareketi yakalamalýyýz." "O zaman…" diyordu Toshiki. "Sarkaç…" dedi Benny John'a, eliyle iþaret ederek Toshiki'yi susturdu. "Yani zamanýn asimetrik akýþýný bozmalýyýz." "Alýþýk olduðumuz kavramlardan vazgeçmemiz gerekir," dedi John düþünerek. "Tüm anlayýþýmýzý deðiþtirmeliyiz." "Ne demek istiyorsunuz?" diye sordu bu kez Ali. "Zamanda hep ileriye gidildiði düþünülür," diye açýkladý Benny öbür ikisine. "Yani taþ gider ve camý kýrar. Bu filmi ters oynatamazsýn. O zaman olay anlamsýzlaþýr. Zamanýn simetrik olmayan akýþýdýr bu. Ama bir sarkaç hareketinin filmini düz de, ters de oynatsan fark etmez. Burada zamanýn akýþý simetriktir. Biz de geçmiþle geleceði ayný ipe baðlayabilirsek istediðimiz zamana gidip geri dönebiliriz." "Geri döndüðümüzde de bambaþka bir zamanda bulmayýz kendimizi," dedi John. "Bir de o risk var." Hepsi pür dikkat ona bakýyor, aðzýndan çýkanlarý bir yerlere oturtmaya çalýþýyordu, ama o onlarý orada býrakýp arkaya dolandý ve tepeye týrmanmaya baþladý. Benny ve Ali de yerdeki battaniyenin üzerine, Toshiki'nin iki yanýna, gölgeye oturdu. Bir süre konuþmadýlar. Güneþ her yeri kavuruyordu. "Beyler," dedi Benny, battaniyenin üzerine sýrtüstü yatýp gökyüzüne bakarak. "Bambaþka bir evrenin eþiðindeyiz. Önümüzde duran þeyi anlayabilmemiz için bizim de deðiþmemiz gerektiðini söyledi John. Haklýydý. Bildiðimiz bilim iflas etti. Zaman kütleye baðlý idi düne kadar. Bir kütle ne kadar yoðunsa zaman orada o kadar yavaþ ilerlerdi. Aydaki saatler dünyadakinden daha hýzlý çalýþýrdý örneðin. Uzay yolculuðundan dönen bir astronot dünyada býraktýðý oðlunu kendinden yaþlý bulurdu. Hatta o astronotun kendini o yolculuða çýkarken yakaladýðý þakasý bile yapýlýrdý. Biz neredeyse onu yaptýk. Farkýnda mýsýnýz? Ne kütleyle iliþkisini býraktýk zamanýn, ne de o zaman oku geçerli artýk." *** Son Antlaþma - Can Eryümlü 67 O gece orada kaldýlar. Benny'nin bir yerlerden alýp getirdiði yiyecekleri, arabasýnýn arkasýnda hep taþýdýðý piknik sobasýnýn baþýna toplanýp, bir el fenerinin ýþýðýnda yediler. Sonra da kulübedeki öbür battaniyelere sarýnýp karanlýkta oturdular. Ýlerdeki evin ýþýklarý görünüyordu, ama yýldýzlarý çok perdelemiyordu aydýnlýðý. Biraz iþten, biraz özel yaþamlarýndan, meslek seçimlerinden falan söz ettiler. Toshiki onu üniversitedeki matematik öðretmeninin bu konuya yönlendirdiðini, Ali de annesinin bir biyoloji öðretmeni olmasý nedeniyle canlýlar dünyasýný sevdiðini söyledi örneðin. "Biyolog olduktan sonra yaþam denilen olay bana daha da inanýlmaz gelmeye baþladý," dedi. "Çevremizdeki her þeyi yapan ölü tozlardan oluþuyor yaþam. O tozlarýn bazýlarý bir araya geliyor ve bir noktadan sonra pýt diye yaþam baþlýyor. Bazý maddeleri laboratuarda da karýþtýrabilirsiniz, ama yaþamýn olabilmesi için oluþan o bulamacýn kendini sürdürmesi gerekir. Üremeli yani. Üremek ölümsüzlüðü getiriyor. Her canlý kendi özelliklerini çocuklarýna aktaracak bir takým þifrelerle doðuyor. Ýnsanlar, kaplanlar, aðaçlar… ve bütün o karmaþýk mekanizmanýn hepsi hepsi dört harflik bir alfabesi var, ama onunla yazýlan yaþam kitabý inanýlmaz zengindir. Canlýlarýn hepsinin ayný genetik dili kullanmasý onlarýn dört milyar yýl önceki bir kaynaktan geldiðini kanýtlýyor. Ýþte kimileri o kaynaða tanrý diyor." "Yaþam bu dünyada oluþmak zorunda mý?" diye sordu Benny. "Haa, de ki, uzaydan geldi. Ýyi de, orada nasýl baþladý?" diye sordu Ali. "Burada, ya da baþka bir yerde baþlamasý hiç önemli deðil. Ben o ölü atomlarýn can yapmaya baþladýðý aný söylemek istiyorum. Bizim hücrelerimizin her birinde beþer yüz sayfalýk dört bin kitabý dolduracak bilgi var. Eh, bu da kolay bir þifre deðil, deðil mi? Ýþte bizim mesleðin bilim-kurgusu da burada baþlýyor." "O sýralamayý kendine göre düzenleyip, istediðin gibi..." dedi Benny. "Ýnsan yapabilirsin," dedi Ali ona. Bir süre sustular. Rüzgarýnkinden baþka bir ses duyulmuyordu. "Korkutucu deðil mi?" diye sordu Ali. Kimseden gene ses çýkmadý. "Þimdi bazý sebzelerde, ya da hayvanlarda o düzeltmeler yapýlýyor. Ýnsanlar ürküyor, ama ses çýkarmýyorlar. Ýyi de, sýra insana gelince ne olacak? Susacaklar mý gene? Ne olursa olsun, iþ sonunda mutlaka gidip ona dayanacak. Olayýn varacaðý yerden ben de ürküyorum, ama durdurulamayacaðýný da biliyorum. Yani sizin ýþýk hýzýnýzýn üstü gibi günah bir konu da burada bizi bekliyor." Son Antlaþma - Can Eryümlü 68 "Biz fizikçiler biraz daha konuþulabilir bir alandayýz," dedi John. "Sizde iþin içine pek çok hurafe karýþýyor gerçekten." "Bir o, bir de her insanýn öbürlerine benzemeyip bu kadar özel oluþu onu bir anlamda kutsal yapýyor. Onun için ona uzanýldýðý zaman ahlak tartýþmalarý baþlýyor." "Ahlak çok farklý bir olay," dedi Benny. "Kime göre, hangi ahlak? Bir yerde eþcinseller öldürülürken, baþka bir yerde evlendiriliyor." "Geliþmenin önünü alýnamaz," dedi Toshiki. "Darwin'i þeytan diye lanetliyorlardý. Þimdi ne oldu? Ahlak her zaman bilimin peþi sýra gidip kendini yenilemiþtir. Bakýn biz Odysse'yi yaptýk. Ne kadar doðal geliyor bize o. Bir insan yapmak da o kadar korkunç olmayabilir. Biz bile biraz tutucu davranýyoruz galiba. Ben hiçbir geliþmeye karþý deðilim." "Belki," diye mýrýldandý Ali. "Ama ben gene de bütün bu olanlardan korkuyorum." "Ben de..." dedi John fýsýldayarak. *** O gece çok az uyudular. Sabah, daha gün doðmadan, gökyüzü doðudan batýya inanýlmaz bir eflatuna boyandýðýnda, titreyerek arabaya binip Groom Range'e geri döndüler. Hep birlikte doðruca Odysse'nin olduðu odaya gittiler. Toshiki ve Ali onun kayýtlarýný inceleyecekti. John ile Benny masada çalýþýrlarken telefon çaldý. John açtý. Enstitü'nün sekreteriydi arayan. Müdür Bey'in derhal onu görmek istediðini söyledi. John çalýþmasý bölündüðü için biraz sýkýlarak kalktý ve Müdür Stanislav Zablocky'nin odasýna gitti. Sarýþýn bir genç kýz olan sekreter John'u görünce telefonla, "Bay Bach geldi efendim," diyerek içeri bildirdi. Bir süre dinledikten sonra, "Peki efendim," deyip telefonu kapattý ve John'a, "Sizi biraz bekletebilir miyim?" dedi. John oradaki koltuklardan birine oturdu. Sonra önündeki sehpada duran turistik broþürü alýp görmeden sayfalarýný çevirmeye baþladý. Aklý hâlâ Benny ile çalýþtýklarý konudaydý. On dakika kadar sonra, derhal çaðýrýlmasýna karþýn niye bu kadar bekletildiði aklýna takýldý. Canýný sýkan bir dürtüyle gitmek üzere ayaða kalktý. Tam ona þaþýrarak bakan sekreterin önünden geçerken telefon çaldý. Son Antlaþma - Can Eryümlü 69 "Mr. Zablocky sizi bekliyor," diye seslendi kýz bu arada kapýya varmýþ olan John'a. Ayný hýzla döndü ve kapý çalmadan açarak içeri girdi. Müdür masasýnda oturuyordu. Önündeki iki koltuðun birinde ise Dr. Hopkins vardý. "Beni çaðýrmýþsýnýz," dedi John adama. Baþýyla da Dr. Hopkins'i selamladý. "Evet," dedi Zablocky arkasýna yaslanarak. "Dr. Hopkins sizden þikayetçi. Onun bir elemanýný ayartmýþsýnýz. Ben de sizden þikayetçiyim. Ekibinizi alýp ortadan yok oluyorsunuz. Bir yabancý olduðunuzu, buradaki varlýðýnýzýn yalnýzca Baþkan'ýmýzýn iyi niyetine dayandýðýný, üstelik çok gizli bir projede çalýþan biri olduðunuzu unutmuþa benziyorsunuz. Çalýþacaksanýz burada, odanýzda çalýþacaksýnýz. Sýradan bir iþyerinden bile ayrýlmanýn kurallarý vardýr." John adamýn söylediklerine çok þaþýrmýþ, giderek ses tonundan rahatsýz olmaya baþlamýþtý. Bir süre tepesindeki açýklýðý örtmek için sað kulaðýndan sol tarafa doðru yapýþtýrarak taradýðý gri saçlarýna baktý. Gözlerine bakamýyordu, çünkü öbürü yan duvara bakarak konuþuyordu. 'Çekip gideyim mi?' diye düþündü ama, "Kurallarý biliyorum," dedi. Sesi istemediði kadar sinirli çýkmýþtý. "Ayrýca biz bir ekip deðil, belli konularda birbirine destek veren kiþileriz. Þimdiye kadar bu tür yardýmlaþmalar doðaldý burada. Kimse kimseyi adam hýrsýzlýðýyla suçlamamýþtý." Sonra Dr. Hopkins'e dönüp, "Ben gene de gelip sizinle o konuyu…" diyordu ki, "Bir de..." diyerek onun sözünü kesti Zablocky, "grubunuzun neler yaptýðý hakkýnda hiçbir þey bilmiyoruz." "Haa, evet!" dedi John. Gerçekten sinirlenmiþti bu kez. "O gönderdiðiniz formlarý doldurmayý bir kaç kez denedim, ama öyle saçma sorularla doldurmuþsunuz ki onlarý… Ýþimiz bir kaç sözcükle açýklanacak kadar kolay olsaydý bu kadar çok çalýþýr mýydýk? Sonra ben anlatmaya çalýþsam siz ne anlayacaksýnýz? Bir yandan projemize gizli diyorsunuz, bir yandan da elden ele dolaþacak formlar hazýrlýyorsunuz. Kýsacasý sizin istediklerinizi yaparak çalýþýr gibi görünmek yerine, gerçekten çalýþmayý seçtim. Siz bulduðunuz her þeyi beylere açýkladýnýz mý Doktor?" Dr. Hopkins bir þey söylemeden önünde kavuþturduðu ellerine bakmayý sürdürdü. "Dr. Hopkins gerekli belgelerin hepsini zamanýnda doldurup bana yolluyor," dedi Zablocky. "Ayrýca baþkalarýný denetlemek sizin göreviniz deðil Bay Bach." Son Antlaþma - Can Eryümlü 70 "Profesör Bach diyeceksiniz," dedi John Zablocky'ye sertçe. "Doktora nasýl Doktor diyorsanýz bana da Profesör diyeceksiniz. Sýrasý gelince bizim bulduklarýmýza en çok siz…" Bir süre susarak adama baktý ve 'sahip çýkacaksýnýz' demekten vazgeçti. "Siz," dedi Dr. Hopkins'e, "nasýl kalkýp beni adam çalmakla suçlar, bizi doldurduðumuz formlarla deðerlendiren birine þikayet edersiniz? Beni düþ kýrýklðýna uð..." "Bana böyle hakaret edemezsiniz," diye sözünü kesti Zablocky John'un. "Belki de bir yanlýþ anlama olmuþtur aramýzda," dedi Dr. Hopkins yumuþak bir sesle. Ýlk kez baþýný önünden kaldýrmýþ, John'a gülümseyerek bakýyordu. "Bu koþullarda buradaki çalýþmam daha ne kadar sürer bilmiyorum," dedi John ona. "Konuðunu ayakta tutarak aþaðýlamaya çalýþan biriyle daha ne kadar bilimcilik oyunu oynanabilir, siz söyleyin." "Siz inanýlmaz bir küstahsýnýz," diye elini masaya vurarak ayaða kalktý Zablocky. "Ýsteklerinizde direnirseniz istifa ederim," dedi John ona ayný sertlikte. "Ben çalýþacak çok yer bulurum, ama benim buradan neden ayrýldýðýmý üstlerinize nasýl açýklarsýnýz, onu siz düþünün," diyerek döndü ve kapýyý hýzla açýp odadan çýktý. Þaþkýn bakan sekreterin önünden geçip bahçeye çýktý. Arkadaþlarýnýn olduðu odaya gidiþini biraz geciktirip sinirini yatýþtýrmaya çalýþtý, ama olmadý. Onlarýn yanýna gidip olanlarý olduðu gibi anlatmayý seçti. "Ben de istifa ederim," dedi Toshiki. "He ya, biz nerede olsa çalýþýrýz," dedi Benny. "Ama giderken burayý boþaltýr da gideriz." John'un ona anlamadan bakmasý üzerine, "Bütün bulduklarýmýzý bu boklara býrakýp, ceketimizi alýp gidecek deðiliz ya!" dedi. "Biz bu Enstitü'nün malzemeleri ve parasýyla..." diyecek oldu John. "Ne safsýn be adamým," diye sözünü kesti Benny onun. "Ben bizim olan hiçbir þeyi býrakmam bilesin." "Ben de bu bilgisayarý kimseye býrakamam John," dedi Toshiki özür diler gibi. "Onlar da uðraþsýn, bizim bulduklarýmýzý bulsun. Bulabilirlerse…" "Ben zaten gitmek üzereydim. Biliyorsunuz," dedi Ali. "Ama bir þey olduðunu hissedip sana nasýl da yýlýþmýþ Doktor." Son Antlaþma - Can Eryümlü 71 "Evet," dedi John. "Neredeyse özür dileyecekti." "Piç kurusu!" dedi Ali. "Hem de ne piç kurusu," dedi Benny. "Önce gider þikayet eder, sonra döner kýç yalar. Pezevenk! Görün bakýn, bizimle nasýl yakýnlýk kurmaya çalýþacak þimdi." Bir süre sustu. "Biz bu grubun bir ekip olduðunu ilan edelim bence. Sonra kapýmýza, penceremize bir takým þifreler koyup..." "Odysse'ye de koymalýyýz onlarý," diye araya girdi Toshiki. "Bu Enstitü'nün parasýyla yapacaðýmýz daha çok iþimiz var John," dedi Benny. "Þöyle kocaman bir liste hazýrlayýp verelim. Bakalým senin þu Zablocky hýyarý onlarý alacak mý? Almazsa, burayý daðýtýr, birlikte çekip gideriz." 72 3. Bu tuðla bir þey olmak istiyor. Alvar Aalto John alýnacaðýný hiç ummadýðý uzun bir malzeme listesini Zablocky'ye göndermiþti. Sessiz geçen iki günden sonra koca bir kamyonla gelen istedikleri malzemenin tamamý, ki genellikle bazý kýsýntýlar yapýlýrdý o listelerden, Cuma akþamý kapýlarýna dayanýp da teslim alma tutanaðý uzatýlýnca inanamamýþlardý. Zablocky'nin listeyi alýr almaz onayladýðý belliydi. John da onun üzerine ilk kez kýsa bir 'Durum Raporu' düzenleyip, 'ekiplerinin' çalýþma koþullarýna daha uygun bir ortam hazýrlýðý içinde olduðunu iletmiþti 'Müdürlüðe'. Cumartesi sabahý erkenden, tasarladýklarý plana göre Enstitü bahçesinin en arkasýna kendi özel yapýlarýný kurmaya baþladýlar. Hafta sonu olmasý Enstitü'nün boþ olmasýný, dolayýsýyla daha rahat çalýþmalarýný saðlayacaktý. Yapý Bölümünden gelen biri mimar, biri teknisyen iki kardeþ yürütüyordu iþleri, ama dördü de sürekli onlarýn yanýndaydý. Mimar olaný daha genç ve ne yapacaðýný bilen biriydi. George Hunter idi adý. Kekeme idi. Ýþçilerle iliþkileri teknisyen olan kardeþi Ron yürütüyordu. Oldukça becerikli biriydi o da. Yapýlacak yapý, yarýsý yer altýnda, yarýsý yer üstünde, geodezik bir küre olacaktý. Akþama kadar toprak kazýlýp temeller atýlmýþ, küreyi topraða baðlayacak putreller yerlerine konmuþ, elektrik ve tesisat oraya kadar uzatýlmýþtý. Ýþin geri kalanýný ertesi gün bitirmek üzere paydos etmiþti iþçiler. Güneþ batmýþ, ama ortalýk kararmamýþtý daha. Toshiki'lere gideceklerdi o akþam da. Ýþçilerin gidiþinin ardýndan eve koþmuþtu Toshiki. Dört kiþilik grubun içindeki tek evli kiþi olduðu için, bir araya gelmelerinin adresi sanki mutlaka onlarýn evi olmak zorundaymýþ gibi davranýyordu. Japonya'dan yeni gelen karýsý Noko küçük, sessiz, çalýþkan ve çok güzel bir kadýndý. Ayrýca Tokyo Üniversitesi'nin Matematik Bölümünü bitirmiþti. Bir batýlý için her biri ayrý ayrý övünç nedeni olacak o kadar Son Antlaþma - Can Eryümlü 73 özelliðin kendinde toplanmýþ olmasýný sýradan bir kabullenmiþlikle sunuyordu. Gerçi kocasý ona yardýmcý olmaya çalýþýyordu, ama yalnýzca 'yardýmcý' oluyordu. Ýki akþam önce de onlardaydýlar. Uzun bir ayrýlýðýn ardýndan birbirlerine kavuþmuþ olmanýn özleminin ötesinde karý koca o kadar mutlu idiler ki, John'a gizleme gereðini duyduðu bir hüzün vermiþti onlarýn evinde olmak. Bu akþam da, çok yorgun olduðunu söylediyse de, Toshiki'den kurtulamamýþtý. Suþi yapacaklarý balýðý, sebzeleri ve zencefil kökü turþusunu bulabilmek için iki gündür uðraþtýðýný söylemiþti karýsýnýn. John henüz atýlmamýþ, taze kazýlmýþ toprak kokan yýðýnýnýn yanýnda, bir kasanýn üzerine oturmuþtu. Büyük bir karton kutuyu birlikte taþýyan Benny ile Ali önünden geçtiler. Arkadaþým dediði bu kiþileri tanýmadýðýný düþündü. Benny'nin karýsýndan boþandýðýný biliyordu yalnýzca. Ali hakkýnda ise o kadarýný da bilmiyordu. Neden baþkalarýyla bu kadar ilgilenmeye baþlamýþtý? Neden Zablocky ile o kadar sert tartýþmýþtý? Gereði var mýydý? Belki de… Yoo, hayýr! Yoktu. Adam iþini yapýyordu. Çalýþmalarý gizli tutmaya çalýþmasý da iþinin bir parçasýydý. Onun tarzý baþkaydý. Ama kesin olan bir þey, istemese de deðiþtiðiydi. Dýþýna örtmeye çalýþtýðý perdeler yavaþ yavaþ yýrtýlýyordu ve oralardan birileri içeri girmeye baþlamýþtý. Benny ile Ali çalýþýrken kendinin oturuyor olmasýndan rahatsýzlýk duydu, ama kolunu kaldýramayacak kadar yorgun hissediyordu kendini. Hatta ayaklarýnýn önündeki toprakta, yuvalarý bozulmuþ bir karýnca ordusunun telaþla kendilerine yeni bir yer hazýrlayýþlarý bile izleyemeyeceði kadar yorucu geldi ona. Baþýný kaldýrýp gökyüzüne baktý. O doktorun dediði gibi acýyý atýyor muydu içinden? Eve'i mi, yoksa onu özlemeyi mi özlüyordu? Bir gün önce Dr. Hopkins ile karþýlaþmýþtý. Arkadaþlarýnýn etkisinde kalmak istemiyordu, ama yaþlý adamýn onu, öbürlerinin maske diyeceði bir neþeyle selamlamasýndan rahatsýz olmuþtu. Oysa o, Zablocky'nin öyle davranmasýna neden olduðu için John'dan özür dilemiþti daha sözün baþýnda. Müdüre gideceðine, gelip John ile konuþmamasýnýn bir hata olduðunu söylemiþti alçak gönüllü bir tavýrla. Adam hakkýnda o kadar çok uyarýldýðý için o yakýnlýktan biraz rahatsýz olmuþ, sonra öbürleri gibi düþünmeye baþladýðýný düþünüp, belli etmemeye çalýþarak gülümsemiþti. Sanki onun dediklerini onaylýyormuþ gibi baþýný sallamýþtý gülümseyiþine engel olamayýnca. 'Galiba ben de sahtekârlaþýyorum,' diye geçirmiþti aklýndan. Son Antlaþma - Can Eryümlü 74 "Dr. Kalender'in bizim ekibimizde çalýþmak istediðini size bildirmek istiyorum," demiþti konuþmayý kýsa kesmek için. "Elbette dostum," demiþti öbürü. "Ben bunu anlamayacak insan deðilim. Ali nerede çalýþýrsa çalýþsýn, mesleðine yapacaðý katkýlara en çok ben sevinirim. Onun gibi paylaþýlamayan biri olmak da ayrýca çok güzel." Adamla el sýkýþýp ayrýlmýþtý yanýndan. Baþýný çevirip Ali ile Benny'ye baktý. Yaptýklarý iþten çok hoþlandýklarý belliydi. Gömlekleri yoktu üzerlerinde. Taþýdýklarý kutuyu diðerlerinin üzerine koymaya çalýþýrken yüksek sesle gülüyorlardý. "Yorulmadýnýz mý daha?" diye seslendi onlara. "Bu sonuncuydu," dedi Benny. "Sen þu güvenliðe bir haber ver de, gece buraya birini diksinler." John baþýný salladý. "Hem birer duþ alýp gidelim zaten. Bekletmeyelim bizim bozuk suratlarý. Çok acýktým." *** Ertesi sabah erkenden yapý alanýnda toplanýp, Noko'nun gönderdiði cevizli çörekleri yerken, mimarla o gün yapýlacak iþleri gözden geçirdiler. Çalýþma baþladýktan kýsa bir süre sonra, önceden hazýrlanýp numaralanmýþ çelik parçalarýn birbirine baðlanmasýyla alt kubbe oluþmaya baþladý. Üç noktaya yerleþtirilen krikolar ile alt yarým küre terazilenip yüksekliði ayarlandý. Sonra iþçiler üzerleri yalýtkan bir malzemeyle kaplý levhalarý taþýyýcý parçalarýn aralarýna monte ettiler. Ancak o iþlem bitip çanak meydana çýktýktan sonra aþaðýya konacak manyetik alan jeneratörü ile bazý büyük parçalarýn taþýnmasýna ve baðlantýlarýnýn yapýlmasýna baþlanabildi. Daha sonra zemin katý oluþturan döþeme plaklarý yerlerine yerleþtirildi. Öðlen paydosundan önce, çukurun topraðý ile çelik çanak arasýnda kalan boþluða özel bir dolgu köpüðü pompalandý ve bodrum kat tamamlanmýþ oldu. Yemek arasýndan sonra üst yarým kürenin iskeleti kurulmaya baþlandý ve tüm yapý kýsa sürede tamamlandý. Ondan sonra bir yandan eþyalar taþýnýp yerlerine yerleþtirilirken, bir yandan da elektrik ve telefon hatlarý ile tesisatlar baðlandý. Ali bodrum kattaki dosya dolaplarýný yerleþtirirken Benny ile Toshiki alarm sistemlerini baðladý. Kapýlara konan ses tonu ve parmak izleriyle açýlacak kilitler Odysse'ye baðlandý. Güvenlikten artýk o sorumlu olacaktý. Nitekim yanlýþlýkla þifresi girilmeden açýlmak istenen bir dolap kapaðý alarmlarý çalýþtýrýp Son Antlaþma - Can Eryümlü 75 Enstitü'yü ayaða kaldýrdý bir kez. Güneþ batýp hava karardýktan sonra içerde yanan ýþýklarýyla bir yüzük taþý gibi olmuþtu yapý. Giderlerken yapýmda çalýþan kiþilere topluca teþekkür ettiler. "Çok… il… il… ilginç insanlarsýnýz dör… dördünüz de," dedi sarýþýn, genç mimar George. Aðabeyi Ron da yanýndaydý. "Hoþ… hoþça… kalýn." Sýrayla dördünün elini sýkarak en son ikisi ayrýldý yanlarýndan. Yalnýz kalýnca Toshiki'nin onlarý gene evine çaðýrmasýna üçü birden karþý çýktý. Kollarýný kýpýrdatacak durumda deðillerdi. Hatta Ali'nin deyimiyle, uyuyamayacak kadar yorulmuþlardý. Gene de kimse hemen kalkýp evine gitmedi. Odysse'nin ekranýnda dönen giriþimi seyrettiler bir süre, þöminede yanan ateþin alevlerine bakar gibi dalarak. Toshiki Japonca bir türkü söyledi. Ali sesinin çok kötü olduðunu ileri sürerek yaðmuru anlatan Türkçe bir þiir okudu. Dili bilmemelerine karþýn diðerleri oldukça duygulandý ondan. Benny'nin söylediði Ýbranice türküye hep birlikte katýldýlar; "Havana Gila, Havana Gila…" Ve John aðladý. Evet, o yalnýzca aðladý. Çok fazla gelmiþti bütün bu duygusallýk ona. "Haydi artýk gidelim," dedi Ali onu öyle görünce. "Epey geç oldu." "Nasýl olsa burayý Odysse koruyor artýk," dedi Toshiki. "Siz gidin. Ben biraz daha kalmak istiyorum," dedi John. "Ben de," dedi Benny de. Öbürleri gittikten sonra John'la birlikte dýþarýya çýkýp bodur bir aðacýn altýna oturdular. "Ne güzel oldu, deðil mi?" diye sordu. "Bir de düþündüðümüz iþe yarasa…" dedi John. "Yarayacak. Yarayacak," dedi Benny. "Umarým," dedi John. "Sanki el yordamýyla gidiyor gibiyiz. Çok rahat deðilim. Bir hayhuy içinde bazý þeyler oluyor, ama ne olduðunu izleyemiyoruz. Hepimiz o giriþime büyülendik, ötesini görmek istemiyoruz." "Ben senin kadar kuþkulu deðilim," dedi Benny. "Ýçimde garip bir huzur var. Çok umutluyum. Yaþadýðým bazý olaylarý bir daha yaþýyorum, zaten biliyor olduðum bir takým konular kendiliðinden önüme dökülüyor sanki." "Bazen bende de olur o," dedi John. "Yoo, bu öylesi deðil," dedi Benny. "Hepimiz… þu Ali'ye bak! Herkes nerelerde, o neleri tartýþýyor. Sonra Toshy… dünyadaki bilgisayarlara Son Antlaþma - Can Eryümlü 76 bir bak, bir de onun yaptýðý þu Odysse'ye. Sen… sen baþlý baþýna bir olaysýn. Yoo! Hepimizde farklý bir yön var. Beni boþ ver, çaðýmýzýn üç dâhisi bir arada. Bu ne büyük rastlantý böyle?" "Bu bir sinerji iþi Benny," dedi John. "Denk geldik. Birbirimize hýz veriyor, önümüzü açýyoruz. Ýki iki daha dört deðil, beþ ediyor o yüzden." "O kadar basit deðil," dedi Benny. Bir süre susup, "Dalga geçme benimle, ama sanki gelecekten duyumlar alýyoruz," diye ekledi. "Belki kendi kendimize… yani daha içsel bir þekilde… belki de açýk açýk. Sana o cývata ile ilgili bilgiler kimden geldi örneðin?" John susarak baktý ona. "Tarihi, onu yazdýðýn tarihten 35 yýl sonrasýna ait. Ya sen kendi kendine gönderdin onu, ya da… ne bileyim, aklýma Andrej Linde geliyor. Bir kâhin, ya da falcý olmadýðýna göre…" "Belki de haklýsýndýr," dedi John, uzun süre düþündükten sonra. "Bazen ben de okuduðum en yeni konularý bile anýmsýyor gibi oluyorum. O cývatadan o kadar emindim ki, hiç çekinmeden kullandým onu kitabýmda." "Ya, gördün mü?" diyerek bir süre sustu Benny. "Hem biz artýk aramýzda kendi özel konularýmýzý da konuþabilmeliyiz John," diye ekledi sonra. "Bu iþ beraberliðini dostluða çevirmeliyiz. Sana biraz evliliðimden söz edeyim mi?" "Seni yitirmekle zararlý çýkan kiþi karýn olmalý," dedi John. Benny hafifçe güldü. "Kiþilikleri çok farklý insanlardýk. Yaþamdan ve birbirimizden beklediklerimiz ayrý ayrý þeylerdi. Þimdi bile özlüyorum onu ama…" "Niye onunla deðilsin o zaman?" diye sordu John. "Geriye dönebilmeyi çok isterdim, ama artýk birlikte olamayýz. Çok kýrdým onu. Yaptýklarýmdan utanýyorum. O defterin kapanmasýna ben neden oldum. Ýnsanýn geri dönüp hatalarýný onarabilmesi ne güzel olurdu. Þimdiki aklým olsa… ama bir çocuðumuz olsun diye tutturmuþtum o zaman. Kalkýp Hopkins ibnesinin kliniðine gittik. Olur olmaz ameliyatlara sokarak sakat býraktý o bunak herif Jenny'yi. Önce Doktoru, sonra birbirimizi suçladýk, ama kendimize toz kondurmadýk. Belki de geride pek çok tatsýz aným olduðu için sürekli ileriye gitmek istiyorum." "Ben de tek dertli kiþinin ben olduðumu sanýyordum," dedi John. Son Antlaþma - Can Eryümlü 77 "Hiç sevmem böyle diyenleri ama, ben senin yerinde olsam bir dakika durmaz, baþtan beri düþündüðüm þeyi yapardým." "Neyi yapardýn?" "Geçmiþe karýmý aramaya giderdim," dedi Benny. Uzun süre sustular. "Saðlýk gibi, kalýcý dostluklarla büyük aþklar sýradan þeyler deðilmiþ." "Carl Sagan evrenin gizinin zaman ve ölüm olduðunu söylemiþ," dedi John uzun süren suskunluktan sonra içini çekerek. "Zamanýnkini çözersek ölümün gizini de çözeriz belki, ama daha matematiðini bilmiyoruz yaptýðýmýz iþin." Bir süre daha sustu. Sonra gökyüzüne bakarak, "Korkuyorum Benny," dedi yavaþça. "Matematik bilmemenin bir aþka engel olacaðýný ummazdým. Evet, onun yaþadýðý zamanlara geri dönebilmeyi ben de çok düþündüm, ama aradýðým kadýný orada bulabilir miyim, bilmiyorum. Hangi geçmiþe dönüp, orada neyle karþýlaþýrým? Ya bir baþkasýyla birlikte bulursam onu? Ya sevemeyeceðim biri olarak çýkarsa karþýma? Ya ben de gidince kadýnýn baþýnda iki tane John olursa? Üzerine gitmekle oradaki zavallý John'un mutluluðunu bozmaz mýyým?" "Anlýyorum seni, ama hak verdiðimi söyleyemem. Ben gene de giderdim. Yani eðer sevdiðim kadýn orada bir yerlerdeyse…" "Senin sevdiðin kadýn daha kolay yerde. Gitsene ona." Benny hiçbir þey söylemedi. John gene bakýþlarýný gökyüzüne çevirdi. Bir süre sonra, "Biliyor musun, karým bahçedeki aðaçlara hamak baðlayýp gökyüzünü seyrederek uyumayý çok severdi," dedi. *** Pazartesi sabahý yeni yerlerinde toplandýklarýnda hâlâ yorgun, ama son derece sevinçliydiler. Toplantý masasýnýn çevresine oturmuþ kahvelerini içiyorlardý. "Dün o kadar yorulmuþum ki," dedi Toshiki, "küvette uyuyup kalmýþým. Noko beni yataða taþýmasaydý, belki de boðulurdum." "Ben de bir þeyler yemek için oturdum. Mutfak masasýnda uyumuþum," dedi Benny. "Üzerimdekileri bile çýkarmadan yataða attým ben kendimi," dedi Ali de. Son Antlaþma - Can Eryümlü 78 "Ben uzun süre uyuyamadým. Dün akþam söylediðin o, gelecekten duyumlar alma olayýna takýldý kafam," dedi John Benny'ye. "Sonra þeyi düþündüm… biz bu iþi becerdiðimize göre… yani zaman yolculuðu yapýlabilir bir iþ olduðuna göre baþkalarý da yapmýþtýr mutlaka." "O ötedeki baþkalarý biziz," dedi Benny. "O zaman bizler dâhi falan deðil, gelecekten kopya çeken sahtekarlarýz. Ben bizden baþkalarýný söylemek istiyordum," dedi John. "Kaç tür insan ýrký yaþýyor bu dünyada, biliyor muyuz? Bir þimdiki zamana kaç paralel evren sýðar? Þimdi dördümüzün olduðu bu noktada baþka boyutlarda kimler duruyor? Biz mi, baþka bir dört kiþi mi, ya da ille birileri olmak zorunda mý? Açtýðýmýz bu kapýnýn arkasýnda neler var? Yoo, bu koca karmaþanýn içinde zamana hükmedebilen bir tek biz olamayýz." "Sen yoksa zamana hükmetmek derken, tanrýlaþmaktan mý korktuðunu söylemek istiyorsun?" diye sordu Benny. "Zamanda dolaþmak istiyorsun, ama hem bir tanrý olmaktan, hem de olamamaktan korkuyorsun anlaþýlan. Senin bu ikilemini çözecek bir matematik formülü bulunamaz oðlum." "Bu dediklerini benim düþünmediðimi mi sanýyorsun Benny? Ben bilimi ahlaksýzlýða dönüþtürüp, bazý dengeleri bozmaktan korkuyorum." "Hangi dengeleri?" diye sordu Toshiki. "Öyle kolayca bozulacak þeylere denge deðil mucize denir. Üstelik bizden baþka birilerinin de onlarý bozmuþ olabileceðini sen söylemedin mi biraz önce?" "Benny tanrýlaþmaktan söz etti," dedi John. "Bense þeytanlaþmaktan korkuyorum." "Eðer önümüzde bir kapý açýlmýþsa ve arkasýnda bilmediðimiz þeyler varsa, dýþarý bakmamak asýl ahlaksýzlýktýr," dedi Benny. Arkadaþýný kýrýp kýrmadýðýný anlamaya çalýþýyordu, ama aklýndakileri baþka türlü anlatamazdý. "Merak etme, bizden kimse þeytan olamaz." "Ýþi durdurmak istemiyorum. Siz de onu merak etmeyin," dedi John. "Geldiðimiz bu yerden ben de vazgeçemem." "Nasýl vazgeçersin?" dedi Ali. "O açýlan kapýdan dýþarýdaki boþluða düþtük bile." "O zaman," deyip ellerini çýrparak ayaða kalktý Toshiki. "Þimdi ne yapýyoruz?" Son Antlaþma - Can Eryümlü 79 "Toshy haklý," dedi Benny. "Önce bir iþ programý yapmalýyýz kendimize. Ýsterseniz ileri gitmeyi deneyelim bu kez. Yoo! Ýnat için söylemiyorum bunu, inanýn." "Baþka bir önerisi olan var mý?" diye sordu John öbürlerine. "Niye yalnýz zaman içinde hareket etmeye çalýþýyoruz?" diye sordu Toshiki. "Altý boyutun tamamýný kullanýrsak belki mekanýn içinde de hareket edebiliriz." "Olabilir," dedi John onlara, "ama o denemeleri teker teker yapalým. Önce geleceðe gitmeyi…" "Kabul," diyerek araya girdi Benny. "…deneyelim, ama biraz uzak bir aralýk seçelim. Yakýn dilimlerde birbirine geçmeler, ya da kilitlenmeler olmasýn." diyerek sustu John. "Ayrýca…" Gözleri dalmýþtý. "Aklýmýzý, bedenlerimizi nasýl etkiliyor bu gidip gelmeler? Gizlilik uðruna kör kör üzerine gitmeyelim bilmediðimiz iþlerin." "Yalnýz ölümde risk yoktur John," dedi Ali sakin sakin. "Sen kendinde bir tuhaflýk hissetmiyorsun deðil mi?" "Hayýr, ama belli mi olur? Bazý parçalarým bir yerlerde kalmýþtýr belki. Sen ne diyorsun?" diyerek Toshiki'ye baktý. "Kabul. Verdiðiniz sarkaç formülünü Odysse'ye çoktan yükledim bile." "Peki o zaman," dedi John ellerini açarak. "Ne kadar uzaða?" "Bir ay...?" dedi Benny çekinerek. Öbürleri birbirine baktý. "Ben gitmeye hazýrým. Bir aksilik olursa beni kurtarýrsýnýz nasýl olsa, ya da benden kurtulmuþ olursunuz." "Baþýndan kaskýný sakýn çýkarma," dedi Toshiki ona. Hep birlikte Odysse'nin önüne geçtiler. Benny koltuða oturup baþýna kaský taktý. "Ýki dakikalýk bir dilim az mý?" diye sordu Toshiki John'a. Olur anlamýnda baþýný salladý o. "O zaman gidiþini 30 gün 10 dakika sonraya, oradan ayrýlýþýný da 30 gün 12 dakikaya ayarlýyorum. Hazýr mýsýn?" diye sordu sonra Benny'ye. "Evet. Evet," dedi o heyecanla baþýný sallayarak. Toshiki süreci baþlattýðýnda ýþýklar bir göz kýrptý, ama Odysse bir arýza bildirmedi. Benny anýnda silik bir görüntüye dönüþmüþtü. Ekrandaki giriþimin dönmesi ve renk deðiþtirmesi gözle görülür bir þekilde artmýþtý. Benny'nin görüntüsü ayaða kalktý, çevresinde döndü ve el kol Son Antlaþma - Can Eryümlü 80 hareketleri ile bir þeyler anlatmaya çalýþtý, ama sesi duyulmadýðý için kimse bir þey anlamadý. "Ne diyor bu?" diye sordu Ali. "Anlamadým," dedi Toshiki sýkýntýyla. O iki dakikayý, ortada heyecanla dönüp duran Benny'nin görüntüsüne bakarak, hiç konuþmadan geçirdiler. Sürenin sonunda ýþýklar gene bir solup parladý ve Benny Odysse'nin önünde yeniden cisimlendi. Baþýndan kaskýný çýkarýp, "Sarkaç çalýþmýyor," dedi heyecanla. "Yoo," dedi Toshiki. "Bana çalýþýyormuþ gibi geldi." "Hayýr!" diye baðýrdý Benny. "Baþka bir geleceðe gittim. Yaptýðýmýz bu yapý yoktu orada. Bahçenin ortasýnda buldum kendimi. Sonra birileri bana doðru gelmeye baþladý. Biri de bendim onlarýn, biliyor musunuz? Ýyi ki iki dakikalýðýna ayarlamýþsýnýz aralýðý. Sizden bir ay ötede iki tane olacaktým yoksa." "Koltuðun gelmedi," dedi Ali. "Giderken oturuyordum. Sonra ayaða kalktým," dedi Benny ona. "Koltuk olmadýðý için dönüþün daha kolay oldu," dedi Toshiki. "Oldu bu iþ," dedi Benny ellerini oðuþturarak. Mutlu görünüyordu. "Bu denemeleri kendimizin yapmasý çok iyi oluyor. Bir maymun falan gönderseydik, gittiði zamanda bu yapýnýn olmadýðýný bize nasýl anlatacaktý hayvan?" "Bir kamera gönderebilirdik," dedi John. "Gene de ayný þey olmazdý. Haydi þimdi Toshy'nin dediðini yapalým," dedi Benny. "10 dakika geleceðe, 10 metre kuzeye," dedi Toshiki. Diðerleri birbirine bakýp sessizce onayladý onu. Benny kaský bir daha takýp, Toshiki'nin ekrandaki giriþime yeni parametreleri yükleyiþini izledi. "Hazýr mýsýn?" diye sordu Benny'ye ayarlarý yaptýktan sonra. "Evet," diye seslendi Benny. Toshiki düðmeye bastý ve ne olduysa o anda oldu. Tepelerindeki kubbe büyük bir gürültüyle parçalanarak baþlarýna yýkýldý. Üst katta olan her þey olduðu gibi alt kata düþtü. Üzerine dökülenleri atarak ayaða ilk kalkan Ali oldu. Sonra Benny çýktý o yýkýntýdan. Kablosu kopmuþ kaský hâlâ baþýndaydý. "Lanet olsun!" diye baðýrarak baþýndakini çýkarýp yere attý. Sonra ikisi birlikte öbürlerini aramaya baþladýlar. John'u bulduklarýnda baygýndý. Kýrýðý Son Antlaþma - Can Eryümlü 81 çýkýðý olup olmadýðýný anlamaya çalýþtýlar. Bu arada Toshiki de ayaða kalkmýþtý. Baþý kanýyordu ve giysileri kýpkýrmýzý olmuþtu. Önce ona yardým edip dýþarýya çýkardýlar. Sonra John'u bir levhanýn üzerine yatýrarak çukurun dýþýna taþýdýlar. Enstitü'deki insanlar oraya toplanmaya baþlamýþtý. Her kafadan bir ses çýkýyordu. John bir inilti çýkarýnca ona döndüler. "Ne oldu?" diye sordu John. "Her þey yýkýldý," dedi Ali. "Ama dördümüz de buradayýz. Merak etme." "Neden?" diyerek yerinden kalkmaya çalýþtý John, ama kalkamadý. Benny bilmediðini baþýný sallayarak anlattý. "Sarkaç modeli çalýþýyordu," diye baðýrdý Toshiki oturduðu yerden heyecanla. Öbürleri ona döndüler. "Benny bizim bir ay sonraki geleceðimize gitmiþ. Onun için bu yapýyý bulamadý orada." "Lanet olsun!" diyerek yere tükürdü Benny. "Lanet olsun! Haklýsýn be! Gördüðüm þeyi bile anlayamadým. Bu felaketin üzerine sürdüm sizleri de." "Sen nasýlsýn?" diye sordu John Toshiki'ye. "Ýyiyim. Ýyiyim," dedi o. "Odysse ne oldu acaba?" "Ben de ona bakacaktým þimdi," dedi Ali. "Seninle geliyorum," dedi Toshiki. "Sen otur oturduðun yerde. Ben giderim Ali'yle," dedi Benny. Onlar çukura inerken çevrelerini saran kalabalýk, ellerinde sedyeleriyle gelen saðlýk personeline yol açtý. *** John içkisinden yavaþça bir yudum daha aldý. Loþ ýþýk, arkada çalan hafif müzik ve bir kadeh içki… iyi gelmiþti. Karþýsýndaki koltukta Dr. Hopkins oturuyordu. John'un kadehinin boþaldýðýný görünce gülümseyerek ayaða kalktý ve, "Biraz daha konyak alýr mýsýn?" diye sordu. "Olur," diyerek elindeki kadehi Doktor'a uzattýktan sonra sol kolunu zorlukla koltuðun koluna koydu. O bileði sarýlmýþ, kolu da boynuna asýlmýþtý. Acýsý yüzünün buruþmasýna neden olmuþtu. Bir süre sonra Son Antlaþma - Can Eryümlü 82 yüzündeki gerginlik daðýldý. Doktordan bu denli yakýnlýk göreceðini hiç ummamýþtý doðrusu. Yaþlý adamý kadehlere içkileri koyarken izledi. Benny ve Ali'nin anlattýklarýyla bu adama karþý koþullanmýþ, Zablocky'nin odasýnda geçen o tatsýz tartýþmanýn nedeni olarak onu görüp iyice soðumuþtu. Ama o kazadan sonra… gerçi yardýmlarýna pek çok kiþi koþmuþtu da, onunki daha bir yakýn olmuþtu. Arkasýna yaslanýp gözlerini kapadý. Aklýna Zablocky'nin yazýsýný bir adamýnýn daha hastanedeyken eline tutuþturuþu geldi. Ekibin çalýþmalarýný ikinci bir emre kadar, evet hem de o askeri terimle, yasakladýðýný bildiriyordu Müdür gönderdiði notta. Baþta John olmak üzere diðer üçünü de Enstitü'nün varlýðýný tehlikeye sokmakla suçluyor ve derhal savunmalarýný yazmalarýný istiyordu. "Evet bok herif," demiþti Benny onu okuyunca. "Bir kaza yaptýk ya, vur bakalým!" "Adam iþini yapýyor," demiþti John onu sakinleþtirmek için. "Getirdiðin iyi haberler ondan daha önemli." Benny, Ali ile birlikte Odysse'yi yýkýntýnýn içinden çýkarýp eski odasýnda korumaya almýþtý. Toshiki'nin de ciddi bir þeyi yoktu, ama yarasý baþýnda olduðu için o gece onu hastanede tutmak istiyorlardý. Noko kocasýnýn yanýnda kalacaktý. Ali ile Benny'yi evlerine gönderiyorlardý. Onlar ayrýldýktan sonra Dr. Hopkins ortaya çýkmýþ ve sol bileði ile omuzu incinmiþ olan John'a hastaneden çýkýþ izni çýkartmýþtý. Daha sonra dönüþ için ayarladýðý ambulansýn arkasýna onunla birlikte binmiþ ve, "Bize gidiyoruz. Janet'e telefon edip yerini hazýrlattým evde," demiþti. John'un tüm karþý çýkmalarýný da, "Seni bana teslim ettiler. Kurtuluþun yok," diyerek karþýlamýþtý. Yaklaþýk yirmi dakikadýr da Doktor'un evindeki o rahat koltukta oturuyordu. "Bazý insanlar sýnýrlarýný bilemiyor," dedi Doktor John'a kadehini uzatýrken. "Kendilerine aynada bakmýyorlar. Zablocky'den aldýðýn o yazýya canýný sýkma. O hýrslý, ama yeteneksiz biri. Bir insanýn hýrslarýnýn yeteneklerinin önünde olmasý onu ancak zavallýlaþtýrýr. Bölüm baþkanlarý seni destekliyor. Haberin olsun." "Teþekkür ederim Doktor," dedi John, ama adamýn söylediklerinde ne kadar içten olduðunu düþünüyordu. "O olmasa baþka biri yapacak onun yaptýklarýný. Siz ya da ben o sýradan iþlerle uðraþmayacaðýmýza göre…" Son Antlaþma - Can Eryümlü 83 "Bundan sonra bana Jeff demeni istiyorum John," dedi Doktor. John gülümseyerek baþýný salladý ve elindeki kadehi kaldýrdý. O da kadehini kaldýrdý. "Aslýnda biz de onun gibiyiz," dedi John. "Hýrslarýmýz yeteneklerimizin önünde olduðu için bugünkü kazaya neden olduk." "Bugünkü kazanýn bir baþarýsýzlýk olduðunu sanmýyorum," diyerek sözünü kesti Doktor. "Onun yepyeni bir baþarýnýn ilk adýmý olduðundan eminim." John dikkatle yaþlý adama bakarak neyi ne kadar bildiðini anlamaya çalýþtý. "Hayýr, bildiðim bir þey yok," dedi o karþýsýndakinin düþüncelerini okumuþ gibi. "Biliyorum," diyerek arkasýna yaslandý John. Yüzü gene buruþtu biraz. "Nasýlsýn? Aðrýn, sýzýn…?" "Yoo, iyiyim," dedi John. Sonra konuyu deðiþtirmek için, "Bana biraz kendinden söz etsene." Doktor onu bir süre dikkatle süzdükten sonra, "Benim bir tüp bebek kliniðim vardý. Biliyorsundur," dedi. John bir þey söylemedi. Benny'nin anlattýklarýný onunla tartýþmak istemiyordu. "Masumca düþüncelerle yola çýkmýþtým," diye sürdürdü o konuþmasýný. "Çocuklarý olmayan çiftlere bebekler armaðan etmek kadar insaný mutlu edecek baþka bir meslek olabilir miydi? Fakat 'mükemmel insan yoktur, mükemmel niyetler vardýr,' sözünü kanýtladým. Benny'nin karýsý Jenny'de örneðin, baþarýlý olamadým." Doktor bir süre susarak elindeki kadehe baktý. "Onlarýn çocuðunu almak zorunda kaldým. Onun için kürtajcý diye suçlar beni. Sonra bana hatamý onarma olanaðý da vermediler." "Onarabilir miydin?" diye sordu John. "Belki. Bilmiyorum," dedi Doktor. Bu kez içten olduðu belliydi. Uzun süre karþýlýklý sustular. "Sonra çalýþma konumu deðiþtirdim. Bir yumurtayla spermin birleþtirilmesi basit gelmeye baþlamýþtý bana. Daha zor projeler vardý. Mükemmel insan yapýlabilirdi örneðin. Gerçi pek çok belirsizlik var henüz o konuda, ama bir gün mutlaka aþýlacak onlar. Uzun sürecek ahlaksal, hukuksal, hatta dinsel tartýþmalara neden olsalar da." "Bilim adamlarý tanrý olmaya kalkýþýyor," dedi John, arkadaþlarýyla yaptýklarý tartýþmalarý düþünerek. Son Antlaþma - Can Eryümlü 84 "Bize karþý olanlar iþte hemen bu soruyu soruyor," diyerek yerinde doðruldu Doktor. "Ama nasýl siz fizikçiler evrenin gizini küçücük atomun içinde arýyorsanýz, canlýnýn gizi de hücre içindeki DNA denilen asitte saklý. Önce onun çözülmesi gerekiyor. Sonra insandaki bütün istenmeyen nitelikleri ayýklayýp yeni insaný yapabilirsin. Anne babasý yüzünden bir bebekte neden miyopluk, ya da þeker hastalýðý olsun? Hasta çocuklarý için yedek parça olacak kardeþler doðuruyor bazý anne babalar. Kendi adýna konuþamayan bir bebeði öbürü için kullanmak ne kadar doðru?" "Mükemmel insan," diye Doktor'un söylediðini yineledi John. "Tanrý onu beceremedi diye yapýlamayacak anlamýna gelmez ki," diyerek arkasýna yaslandý Doktor. "Eðer ben onun kadar baþarýsýz biri olsaydým yalnýzca suçlanmaz, belki idam bile edilirdim. Dedikleri gibi her þeyi yapabilecek kadar yetenekliyse neden ilk baþta doðru olaný yapmýyor da, sürekli yaptýklarýndan yakýnýyor? Rekabet olsaydý kesin iþsiz kalacak kötü bir usta, yaptýklarýnýn yüzde doksan dokuzu çöpe atýlmýþ biridir o." Bir süre susarak John'un tepkisine baktý. "Boþ plak hamuruna tabularanza denir. Her istediðin sesi çizebilirsin ona. Ýnsan da öyle olabilir. Ondaki bozukluklarý atýp, düzgün olanlarý ortaya çýkarmanýn kime ne zararý olabilir? Ya da insanlara yedek parça olacak bir takým biyolojik ürünlere niye karþý gelinir? Bireysel özellikler taþýmayan, laboratuarlarda binlercesi üretilen bir organik proteze kim insan diyebilir? Ýnsanlaþmak düþünüp karar vermekle olur. Onlar da karar veremeyecek parçalar için olarak benim yapýlabilir. o canlý Tanrý'yý iþe karýþtýrmadan yapýldýklarý robotlarýmýn kullanýlmasýna en dindar kesim bile karþý çýkmamalý aslýnda." "Senin Tanrý ile aran iyi deðil anlaþýlan." "Bence Tanrý çok büyük bir güçtür John. Ýnsanlarýn mükemmeli anlatmasýdýr. Hatta Budistlerin dediðine göre o kadar büyüktür ki, olmasa da olur. Benim inanmadýðým o din kitaplarýnda anlatýlan safsatalar. Oradaki Tanrý daðlardan insanlara buyruklar verip ne yapacaklarýný, ne yiyeceklerini, ne söyleyeceklerini bildiriyor. Hem niye Musa'ya, Ýbrahim'e falan görünüyor da bana görünmüyor? Kim ki onlar? Ýbrahim'in yaptýðý gibi, 'düþümde gördüm,' deyip çocuðumu kesmeye kalksam doðrudan týmarhaneye atarlar bugün beni." Doktor içkisinden bir yudum alýp kadehini yanýndaki sehpaya býraktý. "Yani insanlarýn çaðlar önceki çocukça bilgisizliðinden kaynaklanan, modasý Son Antlaþma - Can Eryümlü 85 geçmiþ birer tutarsýzlýktýr bence dinler. Hepsi taa Mezopotamya söylencelerine dayanýr. Babil'in iyilik tanrýsý Marduk düþmaný olan tanrýçayý parçalayýp yeri, göðü ve insanlarý yapar, onun taraftarlarýný da karanlýk bir yere hapseder. Bizimki de ayný þeyi yapýp Þeytan'ý cehenneme atmaz mý? Ýsa'nýn doðumu bile Yunan mitolojisindeki baba Zeus'un yaptýðý hovardalýklarýn bir uzantýsýdýr. Onun çocuklarý olur da, bizim Tanrý'mýzýn niye olmaz? Ve iþte Ýsa olur. Hýristiyanlýk, tarihi boyunca çabalamýþ, ama peygamberinin doðumunu açýklamayý becerememiþtir. Bazen Þeytan'ýn dünyadaki ilk siyasal parti olduðunu düþünürüm. Kendine göre haklý olmasaydý baþkaldýrýr, yanlýþ diye bildiði þeye karþý savaþýr mýydý? Zerdüþt'e göre Tanrý ile Þeytan eþit güçtedir ve kavgalarý hâlâ sürmektedir. Yunan mitolojisinde de Tanrý kazanmýþtýr kavgayý, ama yenilmiþ olan Prometheus orada saygýdeðer bir kimliðe bürünmüþtür." "Fikirlerine katýlmasam da, bilgine hayran olmamak elde deðil Dok… Jeff." "Bu kavramlar insanlarýn bilinçlerine derinlemesine kazýnmýþ olduklarý için tersinin düþünülmesi zordur John. Onun için hâlâ sürdürüyor o inançlar varlýklarýný. Hem de yapýlan her geliþmeye karþý çýkarak. Tanrý'nýn verdiði yaþamý uzatmak anlamýna geldiði için ilaç kullanmayan, kan ya da organ naklini kabul etmeyen dinler, dindarlar var. Biliyorsun. Kürtaj konusundaki tartýþmalarý düþünsene." "O konuda ben de dindarlar tarafýndayým yalnýz," dedi John. "Bir cenin ne zaman canlý sayýlýr? Üç aylýkken mi? Üç günlükken mi? Bence spermin yumurtaya ilk giriþ anýnda yaþamý baþlayan bir varlýk, apayrý bir kiþiliktir o. Ondan sonra ona dokunmak cinayettir. Yaþamýn kutsallýðý, ya da tanrýsallýk adýna… ne dersen de!" "Ben de onun için, ne yapýlacaksa ondan önce yapýlmasý gerektiðini söylüyorum ya. Ceketlik bir kumaþý biçer gibi… istemediðin kýsýmlarý o gen yumaðýndan çýkarýp…" "Peki o kararlarý kimler alacak?" diye sordu John. "Sen, ben, bilim adamlarý, sýradan insanlar, hükümetler, belki de Birleþmiþ Milletler. Ýnsanlýk adýna nasýl, 'her insan özgür doðar,' diye bir kural konulabilmiþse, bu konuda da bir takým sýnýrlar çizilebilir." "Ya uyulmazsa o sýnýrlara? Bak bu Enstitü herkesten gizli açýldý. Eðer bir devlet böyle bir çalýþmayý gizlice baþlatýrsa… hem ben devletlere güvenmem. Ýþlerine geldi mi savaþlarda insan öldürmenin Son Antlaþma - Can Eryümlü 86 kahramanlýk olduðuna halklarýný inandýrýp, cinayeti kutsar onlar. Senin dediðin iþ, daha sonra kimin ölüp kimin kalacaðýna karar vermeye kadar gidebilir. Bazýlarýnýn ölümsüz olabilmesi için bazýlarýnýn öldürülmesi yasa olabilir. Neyin iyi, ya da kötü olduðu kararýný birilerine býraktýn mý, karþýtlarýnýn tamamýný yok eder onlar. Bu da zorbalýktýr." "Ama daha genel bir ortak fikir… neyse, bu tür tartýþmalarla seni sýkmak istemiyorum bu gece," dedi Doktor yerinden kalkarak. "Yoo, hayýr! Sýkýlmadým. Tam tersine, benim için tam sýrasýydý." "Bir dakika," diyerek salondan çýktý ve bir süre sonra elinde bir dosyayla geri döndü. "Bunu sana vermek istiyorum," dedi dosyayý John'un yanýndaki sehpaya býrakýrken. "Bizim bölümün anlattýðým konularda þimdiye kadar yaptýðý çalýþmalar var bunda." John adama dikkatle, biraz da kuþkuyla baktý. "Bu iþleri kendi kiþisel hýrslarým uðruna yapmadýðýmý kanýtlamak istiyorum sana. Benden sonra Ali sürdürür projeyi isterse." "Ne demek istiyorsun Jeff?" "Ben barsak kanseriyim John," dedi yaþlý adam yerine otururken. "Daha ne kadar yaþarým bilemiyorum, ama bu iþin sonunu göremeyeceðim kesin," diyerek kadehini John'a kaldýrdý. "Yaptýklarýmýn bencillikle bir ilgisi olmadýðýný bilmeni istedim." "Þey… yani tedavisi…?" diyerek yerinden doðruldu John. "Yapýlabilecekler yapýldý." "Çok üzüldüm Jeff." "Üzüleceðini biliyordum, ama merak etme. Ölüm fikrine alýþtýrdým ben kendimi." "Yapma!" dedi John. "Ben karýmýnkine alýþamadým daha." "Kendininki daha kolay oluyor herhalde. Bilemiyorum. Gençler ölüme koþar, ölüm yaþlýya gelirmiþ. Benimki sýralýsý. Karýnýnki sýraszdý. Üzücü olan o." "Hem eve hasta getiriyorsun," diyerek Doktorun karýsý Janet yanlarýna geldi o sýrada, "hem de seni dinlemek zorunda býrakýyorsun onu." John yayýldýðý koltukta biraz toparlandý. Omuzu acýmýþtý gene, ama belli etmemeye çalýþtý. Kadýnýn üzerinde ince bir gecelik vardý ve arkadan ýþýk vurdukça içi belli oluyordu. John Doktor'a dönüp, "Ben yorulmadým. Sen yoruldun mu Jeff?" diye sordu. Son Antlaþma - Can Eryümlü 87 "Yoo, hayýr, ama Janet haklý. Sen ne zaman istersen yatabilirsin. Geceleri uyumazsam Tanrý'dan zaman çalýyormuþum gibi geliyor bana." "Güzel," dedi Janet. "Demek felsefe yapýyormuþsunuz," diyerek oradaki üçüncü koltuða oturdu. Ayaklarýný altýna alýrken geceliðinin eteði açýldý, ama düzeltmedi onu. Rahat biri olmalýydý. Ayný zamanda da oldukça genç ve güzeldi. Ýkisine de gülerek bakýyor, konuþmalarýný bekliyormuþ gibi susuyordu. "Ne zamandýr sizinle tanýþmak istiyorduk," dedi sonra John'a, öbürleri konuþmayýnca. "Kýsmet bugüneymiþ." "Evet hanýmefendi," dedi John. "Böyle bir durumda size rahatsýzlýk verdiðim için üzgünüm aslýnda." "Hiç üzülmeyin," dedi kadýn. "Biz konuklarý çok severiz," derken kocasýna baktý. "Ben konuklarýn niteliðine önem veririm," dedi Doktor karýsýna. Karý kocanýn imalý bir sertlikle konuþmasý John'u rahatsýz etti. "Ben artýk yatsam," dedi ayaða kalkarak. "Sabah seni uyandýrayým mý?" diye sordu yaþlý adam. "Yetiþecek bir þeyim kalmadý ki," dedi John sehpadaki dosyayý alýrken. "Zablocky'ye savunma yazmaktan baþka..." "Ýyi geceler o zaman," dedi Doktor yerinden kalkarak. "Ýyi geceler. Teþekkür ederim Jeff," dedi elindeki dosyayý göstererek. "Sana odaný göstereyim," diyerek yerinden kalktý Janet de. John'un önü sýra yürüyerek üst kata çýktý ve oradaki bir odanýn ýþýðýný yaktý. Ýçerde çiçekli yorganý yarým açýlmýþ tek kiþilik bir yatak vardý. "Bir þey istersen seslen. Ben yandaki odada olacaðým." "Teþekkür ederim. Ýyi geceler," dedi John ona, odanýn kapýsýný kapatýrken. Yattýktan sonra yanýna aldýðý dosyaya biraz bakmak istedi, ama hem anlayamayacaðý kadar karýþýktý, hem de çok yorgundu. Onu yere býraktý. Bütün gece karmakarýþýk düþler görerek uyudu. Karýsý gülerek ona doðru koþuyor, ama bir türlü sarýlamýyorlardý birbirlerine. Sabah uyandýðýnda güneþin odanýn ortasýna kadar uzandýðýný gördü. Kalkýp omuzu acýyarak giyindi. Janet'i aþaðýda kendini bekler buldu. "Jeff laboratuara gitti. Gel kahvaltý edelim," dedi. Son Antlaþma - Can Eryümlü 88 "Teþekkür ederim, ama çok geç kaldým," diyerek kapýya yöneldi John. "Hiç olmazsa yanýna yiyecek bir þeyler al," diyerek yaný sýra yürüdü genç kadýn. "Yoo, saðol. Genellikle kahvaltý etmem." "Peki o zaman," deyip gülerek kapýyý açtý Janet. John çýkarken uzanýp yanaðýný öptü ve, "Geçmiþ olsun," dedi. "Akþama gene bekliyorum." "Teþekkür ederim," diyerek gülümsedi John ona. Dýþarýda güneþli ve parlak bir hava vardý. Yalnýz olmanýn hoþuna gittiðini düþündü, ama sonra 'Janet'den uzak olmak,' diye deðiþtirdi düþüncesini, beyaz bluzunun içine sutyen giymemiþ olan kadýný düþünmemeye çalýþarak Odysse'nin eski odasýna doðru yürüdü. Eliyle yanaðýný sildi. Kadýnýn dudaklarýnýn sýcak ýslaklýðý sanki hâlâ oradaydý. Odaya girdiðinde diðer üçünü toplantý masasýnda oturmuþ buldu. "Günaydýn," diyerek yanlarýna gitti. Elindeki dosyayý masaya býraktý. "Nasýlsýn?" diye sordu Toshiki'ye. Baþý sarýlýydý adamýn, sol gözü de morarmýþ ve þiþmiþti. "Ýyiyim. Ya sen?" John baþýyla omuzunu iþaret etti yalnýzca. "Neredeydin?" diye sordu Benny ona. "Sabah aradým, evde yoktun." "Dr. Hopkins'lerde kaldým dün gece," dedi John bir koltuða otururken. Kimsenin bir þey söylemediði uzun süren bir sessizlik oldu. "Þimdi ne yapacaðýz?" diye sorarak suskunluðu o bozdu. "Odysse'yi onarmadan bir þey yapamayýz," dedi Toshiki yavaþça. "Ali organik kýsýmda çok fazla hasar olmadýðýný söylüyor. Gerisi de telle teneke zaten." "Bakalým onarmaya zamanýmýz olacak mý?" diyerek cebinden Zablocky'nin notunu çýkardý ve onu göstermemiþ olduðu Toshiki'ye uzattý. Okuduktan sonra masanýn üzerine býraktý öbürü kaðýdý. Benny anlaþýlmayan bir küfür etti. "Tam yaptýðýmýz iþin semeresini alacakken bu kaza..." dedi Toshiki. "Bu kaza bizim bu iþi becerdiðimizin kanýtý arkadaþým," dedi John ona. "Odysse mekanda hareket etmek istediði için orasý tepemize yýkýldý. Ama sýkmayýn canýnýzý, alet bozulduysa yapanlar saðlam." Son Antlaþma - Can Eryümlü 89 "Bizi bu bilgiyle kabul etmeyecek adamýn içine ederim. Baþkan'a çýkar, kendimize yeni bir Enstitü kurdururum gerekirse be!" dedi Benny elini masaya vurarak. "Sen niye bu kadar sinirlisin bu sabah?" diye sordu John ona. "Nasýl olmamý isterdin?" diye karþýlýk verdi Benny sert bir ses tonuyla. "Geceyi seni merak ederek, Toshy'yi merak ederek, iþi merak ederek hiç uyumadan geçirdim. Meðer sen Hopkins ibnesinin evinde keyif çatýyormuþsun." "Senin bütün derdin benim onlarýn evine gitmiþ olmam, deðil mi?" dedi John gülerek. "Yoo," dedi Benny. "En azýndan bir haber verebilirdin." "Özür dilerim. Hastaneden geç çýktýk. Uyumuþsunuzdur diye düþündüm." "Tamam. Tamam," dedi Benny. "Gene sen haklýsýn." Sesi gene de sertti. "Ben size baþka bir þey anlatmak istiyorum," dedi John. "Dr. Hopkins barsak kanseri imiþ. Daha ne kadar yaþar bilmiyorum." "Yalancý puþt!" diye atýldý Benny. "Seni de öyle bir duygu sömürüsüyle kandýrmaya kalktý demek." "Böyle bir konuda insanlarý ne kadar kandýrabilirsin Benny?" diye sordu John yavaþça. "Kendi bölümlerinde yaptýklarý çalýþmalarý da sana gönderdi," diyerek eliyle masadaki dosyayý Ali'ye doðru sürdü. "Ben kendi dosyamý sana verdim ya," dedi Ali. "O da…" "Ona ne anlattýn?" diye sordu Benny. "Hiçbir þey, ama bu kaza herkesi bir þeyler bulduðumuza inandýrmýþ olmalý." "Kýçýmýzdan hiç ayrýlmayacak yani," dedi Benny öfkeyle. "O benden bir þey istemedi, ama ben buraya gelirken yolda… yani Odysse saðlam olsaydý demek istiyorum, onu alýp kanserin çaresinin bulunduðu bir tarihe götür…" "Onu bizim bu iþimize bulaþtýrmak istemiyorum," diyerek sözünü kesti Benny. "Ýstersin. Ýstersin. Senin hakkýnda bu kadar yanýlmýþ olamam." "Benim de kendime göre nedenlerim var." "Yaa? Neymiþ onlar?" diye sordu John. Son Antlaþma - Can Eryümlü 90 "Sana ne? Benim özel yaþamým kimseyi ilgilendirmez." John gülümsedi. "Þimdi öyle mi oldu?" dedi Toshiki Benny'ye neredeyse baðýrarak. "Zaten hep öyleydi. Ben sana ne zaman sulu sulu zýrladým bozuk surat?" "Kendi kendine zýrla o zaman. Ben bizim yýkýntýya gidiyorum," diyerek ayaða kalktý Toshiki. "Bakalým kurtaracak bir þeyler kalmýþ mý orada." "Belki o çelik kutulardaki kayýtlar saðlamdýr," diyerek Ali de onun arkasýndan kalktý ve birlikte odadan çýktýlar. Yalnýz kalýnca John uzun uzun Benny'ye baktý, ama bir þey söylemedi. "Bana niye öyle bakýyorsun?" diye sormak zorunda kaldý o. "Janet ile bir iliþkin oldu mu?" diye sordu John. Benny sustu. Yere baktý, sonra duvarlara döndürdü bakýþlarýný. Gözlerini John'dan kaçýrmaya çalýþýyordu. "Beni ilgilendirmez aslýnda," diye ekledi John. "Janet mi söyledi?" diye sordu Benny. "Hayýr. Hatta bu arada bana birazcýk da asýldý galiba." "Çok zeki bir fýrlamasýn John," dedi Benny bir süre düþündükten sonra. "Sanýrým iliþkinizi Doktor da biliyor." Benny aldýrmaz bir þekilde omuzlarýný kaldýrdý. "Gene olgun davranýyor adam. Gerçi ölüyor. Nereye kadar mücadele etsin?" "Kalýbýmý basarým söylediklerinin tümü yalandýr. Bir tek sözüne inanmam ben onun." "Ama doðru. Janet onunla birlikte geleceðe bakmýyor artýk. Sevmediðini saklamýyor, onunla olmuyor ve tartýþmýyor. Sanki bir þey bekliyor," diyerek sustu John. 'Kendine birisini ayarlamaya çalýþýyor,' diyecekti demedi. "Bir kez oldu," dedi Benny. "Hani bir gece çöldeki Güneþin Çocuklarý'nýn evine gitmiþtim ya? Aslýnda onlar Janet'in tanýdýklarýydý. Garip bir törenle evlendirdiler bizi. Bana komik bir tiyatro gibi gelmiþti olay. Onunla yatmak için bütün o þaklabanlýklara sesimi çýkarmamýþtým akþam, ama ertesi sabah Janet'ten korktum. Onu orada býrakýp kaçtým. Sonra bir daha hiç görüþmedik. Kendime göre nedenim buydu. Bulaþtýrmayalým onlarý bize John. Tuhaf insanlar ikisi de." Son Antlaþma - Can Eryümlü 91 "Her neyse..." diyordu ki John telefon çaldý. Zablocky'nin sekreteri idi arayan. Ona Baþkan Kennedy'nin danýþmaný Prof. Edwards'ýn geldiðini ve kendisini Müdür Bey'in yanýnda beklediðini söyledi. Sesindeki gerginliði gizleyememiþti kýz. "Geliyorum," dedi John telefona kýsaca. Sonra Benny'ye aktardý söylenenleri. "Ýþler karýþýyor. Ben de seninle geliyorum," diyerek John'a katýldý o da. Sarýþýn sekreter onlarý hemen toplantý odasýna aldý. Prof. Edwards yanýnda iki kiþiyle uzun masanýn bir ucunda, Zablocky de Enstitü'nün güvenlik þefiyle öbür ucunda oturuyorlardý. Prof. Edwards ikisini baþýyla selamlayarak oturmalarý için yer gösterdi. Ortada bir yere oturdular. "Neler oluyor Prof. Bach?" diye sordu Edwards. "Mr. Zablocky sizin yaptýðýnýz hiçbir þeyden haberli olmadýðýný söyledi. Doðru mu?" "Evet Prof. Edwards. Doðru," dedi John. "Nedenini sorabilir miyim?" "Çalýþmalarýmýzý bu safhada gizli tutmak istiyoruz." "Ama þimdi bize anlatacaksýnýz," dedi Edwards. "Bir tek size anlatýrým," dedi John ona. "Olmaz. Buradakiler de duyacak. Ben bir psikiatristim. Anlatacaklarýnýzdan bir þey anlamayabilirim." "Olmazsa olmaz." "Kanadalý olduðunuzu unutuyorsunuz galiba." "Hayýr Profesör, unutmuyorum." "Sizi mahkemeye verebileceðimizi…?" "Onun da farkýndayým." "Sizi tutuklatabilirim." "Biliyorum," dedi John. Elinde oyuncak bir tabancayla bir polisi korkutmaya çalýþan hýrsýza benzetti kendini. Uzun süren karþýlýklý bakýþmalardan sonra Edwards ayaða kalktý ve pencerenin önüne giderek bir süre dýþarýya baktý. "Odanýzý kullanabilir miyim Mr. Zablocky?" diye sordu sonra arkasýna dönmeden. Zablocky yüzünü buruþturarak homurdandý ve eliyle odasýnýn yönünü gösterdi. Edwards önde, John ile Benny arkada onun odasýna gidip kapýyý kapattýlar. Yaklaþýk yarým saat kaldýlar Son Antlaþma - Can Eryümlü 92 içerde. Dýþarý çýktýklarýnda Zablocky'den yýkýntýnýn çok sýký korunmasýný istedi Edwards. Oradaki her þey Prof. Bach'ýn ekibinin sorumluluðuna býrakýlacaktý. "Biz de beylerle birlikte Washington'a dönüyoruz," dedi sonra kendi iki adamýna. O akþam John ile Benny, Beyaz Saray'da Baþkan, kardeþi Robert, yardýmcýsý Johnson ve Prof. Edwards ile birlikte yemek yediler. John olanlarý anlatmaya baþlayýnca hiçbiri yemeðine dokunamadý. Sözünü hiç kesmeden dinlediler onu. Bitirdiðinde, "Evet dostlarým," diyerek ayaða kalktý Baþkan Kennedy ve John ile Benny'nin ellerini heyecanla sýktý. "Duyduklarýma hâlâ inanamýyorum. Müthiþ bir iþ yapmýþsýnýz. Bundan þimdilik kimseye söz etmeyelim. Güvenliðiniz açýsýndan sizleri korumaya aldýrmalýyýz. Beni ve buradakileri ne zaman isterseniz doðrudan arayabilirsiniz. Ayrýca o Enstitü'de çalýþmamalýsýnýz artýk. Yeni bir yer seçimi için Prof. Edwards size yardýmcý olsun." "Tutuklanýyoruz sanki," dedi Benny. "Elinizde öyle bir alet varken sizi kim tutabilir ki?" dedi Kennedy gülerek. *** Ondan sonra iþler oldukça hýzlý geliþti. John ile Benny kentleri istemedikleri için Pentagonda üç boyutlu askeri haritalarý inceleyip, olabilir gibi görünen dört noktadan özellikle bir tanesi hakkýnda daha ayrýntýlý bilgi toplanmasýný istediler. Orasý Las Vegas'ýn güneyinde, Hoover Barajýndan kente elektrik saðlayan enerji daðýtým merkezine çok yakýn, Colorado Nehri ile Eldorado Daðlarýnýn arasýna sýkýþmýþ bir yer çatlaðý idi. Kýzýlderililerin Büyük Boynuz adýný taktýklarý o doðal çukurun tabaný arazi düzeyinden en az 20 metre aþaðýda idi ve yakýnýndan hiçbir yol geçmiyordu. Gönderilen keþif ekibinin getirdiði fotoðraflardan o yerin ve çevresinin uygun olduðuna karar verildi. Onun üzerine gönderilen bir ekip orada arazinin düzeltilmesi ve yerleþme çalýþmalarýna baþladý. Diðer taraftan, Groom Range'deki yýkýntýdan ne kurtarýlabildilerse, gönderilen kargo helikopterlerine yüklenerek 'seçilen yere' taþýtýlýp orada buluþmak üzere Toshiki ve Ali ile telefonla görüþtüler. Washington'a geliþlerinin üçüncü gününde küçük bir uçakla önce Las Vegas'a gidip havaalanýnýn uzak bir Son Antlaþma - Can Eryümlü 93 köþesinde onlarý bekleyen bir helikoptere geçtiler ve doðruca Büyük Boynuz'a uçtular. Helikopter yer çatlaðýnýn üzerinde bir tur atýp ineceði yere alçalýrken John ile Benny bir þey söylemeden baþlarýný salladýlar birbirlerine. Aþaðýda yoðun bir çalýþma vardý. Yerleþimden sorumlu kiþi Frederick Ericsson adlý Ýsveç asýllý, kýzýl saçlý biriydi ve o iþe FBI tarafýndan atanmýþtý. Daha sonra da oranýn güvenliðinden sorumlu olacaktý. Helikopteri karþýladýktan sonra John ile Benny'yi çukurun kenarýna götürerek yapýlanlar hakkýnda bilgi verdi. Enerji daðýtým noktasýndan oraya, köstebek türü bir makinayla yeraltýndan elektrik ve telefon hattý çekilmekte olduðunu söyledi. Daha sonra aþaðýya indiler. Orada Toshiki'yi, Ali'yi ve Enstitü'deki genç mimar George'u Odysse'nin konacaðý yeni yapýyý kurarken buldular. Bu kez kubbe yerden üç metre yukarýda yapýlýyordu. Ali Odysse'nin organik kumanda bölümünü canlý tutmaya, Toshiki de diðer kýsýmlarý yeniden oluþturmaya çalýþýyordu. "Çok dayanýklýymýþ," dedi Ali eliyle içinde beynin olduðu metal düzeneði okþayarak. "O yýkýma da, bu taþýnmaya da dayandý. Üstelik yaralarýný da kendisi onarýyor." "Ekraný baðlarken iki kez yol gösterdi bize," dedi Toshiki. "Biz de ona daha baþka bilgiler yüklemeyi düþünüyoruz." "Bu kez yavaþ gidelim Toshiki," dedi John. "Bilerek, önümüzü görerek, adým adým." "Bunlarý bana söylediðini biliyorum," dedi Benny. "Öyle olsun." Gülüþtüler. "Be… be… beni de aranýza aldýðýnýz için te… te… þek… kür ederim," dedi George. "Bize katýlmayý kabul ettiðin için asýl biz sana teþekkür ederiz George," dedi John. "Ýyi düþündüðünden emin misin?" Gene hep birlikte güldüler. Groom Range'de özel hiçbir þeyleri býrakýlmamýþ, John ile Benny'nin evlerindeki eþyalarý Noko toplamýþtý. Onlarý kalacaklarý karavanlara yerleþtirmeye çalýþýrken buldular kadýný. "Sevgili Noko," diyerek sarýldý John ona. "Yaptýðýn her þey için teþekkür ederiz." Son Antlaþma - Can Eryümlü 94 "Bir þey deðil John," dedi Noko, yüzü kýzarmýþtý. "Ne zaman isterseniz seslenin." Kadýnýn elini öptü John. "Size ayrýca Dr. Hopkins'den selam getirdim. Baþarýlarýnýzýn sürmesini dilediðini iletmemi istedi." John gülümseyerek baþýný salladý ona. Dönüp Benny'ye baktý. O baþka yerlere bakmaya çalýþýyordu. Onun o durumuna güldü John. Noko yanlarýndan ayrýldýktan sonra, "Bu hýz, bu kalabalýk ürküttü biraz beni," dedi Benny'ye. "Bakalým ne kadarýný gizleyebileceðiz yapacaklarýmýzýn." *** On gün sonra yerleþim büyük ölçüde tamamlanmýþtý. Boynuz'un ortasýna kurulan kürenin enerjisi baðlanmýþ, Odysse kendini yeni baþtan oluþturulmuþtu. Ali, Toshiki ve Noko sürekli onun üzerinde çalýþýyordu. Boynuz'un geniþ ucuna yerleþtirilen karavanlarda yatýp kalkýyorlardý. Yemek yedikleri bir karavan ile bir kitaplýk-arþiv konmuþtu araya. Nehrin en yakýn yerinden su getirilmiþ, yarýðýn kuzeydeki duvarýna boydan boya güneþ kolektörleri sýralanarak olasý bir enerji kesilmesine karþý önlem alýnmýþ, Boynuz'un tabaný hazýr yetiþmiþ plaka çimlerle kaplanmýþ, bir kýsým yer de aðaçlanmýþtý bile. Hepsinden önce çukurun üzeri bir kamuflaj aðýyla örtülerek içerisi hem havadan gizlenmiþ, hem de güneþe karþý bir örtü oluþturulmuþtu. Çukurun içinde dýþarýdan tümüyle farklý bir yaþam oluþturulmuþtu o kýsacýk zamanda. Onuncu günün sonunda inþaat ekipleri toparlanýp yerlerine dönmüþ, Boynuz orada kalacaklara kalmýþtý. Kalanlardan, Frederick'in güvenlik ekibine giydikleri yeþil kot tulumlardan dolayý 'green jean team,' yeþil cin takýmý, George'un bakým-ikmal ekibindekilere de mavi kotlarý yüzünden 'blue jean team,' mavi cin takýmý deniliyordu. Odysse ekibi akþam güneþ batarken yemekhanenin önündeki uzun masaya oturmuþ on günlük telaþýn ardýndan gelen sessizliðin huzurunu yaþýyordu. Güneþin üzerlerini örten aðdan içeri sýzan kýzýllýðý çukurun derinliði boyunca perde perde gölgeleniyordu. Bir yerlerde çalan teypten, o mistik renk dalgalanmasýnýn içine Nat King Cole'ün Mona Lisa'sý bir ninni yumuþaklýðýyla daðýlýyordu. "…lovely work of art, Mona Lisa, Mona Lisa." "Nereden nereye geldik," dedi Ali þarký bitince. Son Antlaþma - Can Eryümlü 95 "Burasý insanlarýn arayýp durduðu altýn ülkesi Eldorado oldu," dedi John. "O masalsý yeri kimse bulamamýþtý. Umarým burasý da öyle kalýr." "Zamanýn eflatun buðularý içinden baþarýnýn altýn tacýný kuþanmak için yola çýkmýþ yiðitlerin atlarýnýn nal seslerini duyun," dedi Benny. Herkes þaþýrarak ona döndü. "Shakespeare deðil, Benny Bernstein," dedi o ayaða kalkýp tiyatro selamý vererek. "Bu güzel þiirin karþýlýðý olarak seni bu akþam da Noko'nun yemeklerini yemeye mahkum ediyorum," dedi Toshiki. "Bize annesinin özel bir yemeðini hazýrlýyor." "Yandýk," diyerek güldü Benny. "Bozuk suratlar birken iki oldu. Ali'yi de sayarsanýz iki buçuk." "Ben biraz dýþarý çýkýp yürümek istiyorum," diyerek ayaða kalktý John. Karavanlarýn arkasýndan dolaþýp yokuþu týrmandý ve Boynuz'dan dýþarý çýktý. Yukarda güneþin daha batmamýþ olduðunu gördü. Her yaný saran kýzýllýk muhteþemdi. Yürürken arkasýnda bir ses duyup döndü. Yeþil cinlilerden genç bir güvenlikçi bir çalýnýn arkasýnda yere oturmuþtu. Biraz daha yürüyüp büyük bir taþýn üzerine oturdu. Kendini gökyüzünü saran renklerin büyüsüne býrakmak istiyordu. Bu mutlak sessizlik içinde… ama, hayýr! Akþamýn ve çölün kendine göre sesleri vardý. Güneþ batarken bir örtü gibi onu saran, hava gibi bütün gözeneklerini dolduran çöl, yavrularýna meme emziren bir anne hayvan gibi soluk alýp veriyordu. Bir Kanadalý olup da, çölü bu kadar seveceðini baþkasý söyleseydi kesinlikle inanmazdý. Sanki ondaki o derin boþluðun bir parçasý gibi hissediyordu kendini. Uzaklardaki daðlara bakarak Marathon'daki göl manzaralý evlerini düþündü. Annesiyle teyzesi geldi aklýna. Onlarý ne kadar özlediðini fark etti. Çölün mü, gölün mü daha çekici olduðunu bilemiyordu. Göldeki evde babasýnýn varlýðý hâlâ duruyor, orayý onsuz düþünemiyordu. Eve'i düþündü sonra, ama aklýna o gelince rahatsýz oldu ve yerinden kalktý. Ýleriye doðru bir kaç adým atýp geriye döndü. Pembelerle eflatunlar koyulaþarak bordolara dönüþmeye baþlamýþtý. Aklýndan, 'Anneme bir telefon edeyim,' diye geçirirken, Baþkan'a da bilgi vermeleri gerektiðini düþündü. Geriye dönerken yanýndan geçtiði nöbetçiye gülümseyerek, "Akþam ne kadar güzel, deðil mi?" diye sordu. Oðlanýn ona þaþýrarak baktýðýný görünce, "Kusura bakma," dedi ona. "Sen belki de bu akþam Las Vegas'ta olmayý yeðlerdin." Delikanlý gülümseyerek baþýný salladý o zaman John'a. Boynuz'un giriþine geldiðinde, 'Þu iþe Son Antlaþma - Can Eryümlü 96 bak!' diye düþündü. 'Kimselerin olmadýðý çöllerde fareler gibi deliklere gizlenerek yaþýyoruz. Yaþamak mý bu? Fýttýrýk bilim adamlarýna döndük. Tenten'deki Profesör Nimbüs…' *** Ertesi sabah karavanýn kapýsýnýn çalýnmasýyla uyandý. Düþünde annesi göldeki evde Eve'e yayýn balýðý tavasý yapmayý öðretiyordu. Önce o evin eski ahþap kapýsýnýn çalýndýðýný sandý, ama sonra çölün ortasýnda bir karavanda olduðunun ayrýmýna vardý. Yavaþça yerinden kalktý ve gidip kapýyý açtý. Kapýnýn önünde Benny elinde iki bardak kahveyle duruyordu. "Saat 10.00 oldu. Merak ettim seni," dedi içeri girerken. "Gece geç uyudum," diyerek bardaklardan birini aldý John. Küçük masaya karþýlýklý oturdular. "Peki…" dedi Benny. "Þimdi ne yapacaðýz?" "Herkes aklýndaki projeyi söyler, tartýþýrýz," dedi John elindeki fincaný masaya býrakýp. "Sonra bakalým bizim için bu kadar yatýrým yapanlar ne isteyecek. Daha hiçbir talep gelmedi onlardan, ama orada bu projeyi nasýl yönlendirmeleri gerektiðini tartýþan bir ordu vardýr mutlaka." "Buraya el koyarlar mý?" "Yoo, sanmam. Bizsiz bir þey yapamayacaklarýný düþünmüþlerdir. Bizden iyi kimi bulup koyabilirler yerimize? Sonra o þifreleri, tuzaklarý onlar da biliyor. Yoo, hayýr. Böyle bir þansý riske atacaðýný sanmýyorum ben bu Baþkanýn. Ona sunduðumuz olanaðýn büyüklüðünü düþünsene. Birdenbire elinde müthiþ bir oyuncak buldu adam. Böyle bir þeyi düþünebilir miydi baþkan olmaya soyunurken?" "Dediðin gibi olur umarým." "Ýki tarafýn da birbirine gereksinmesi var," dedi John ayaða kalkýp yüzünü yýkadýktan sonra kurulanýrken. "Bu Baþkan olmasaydý biz ne yapacaktýk? Üniversitelerde ilginç düþünceleri olan birer fizik öðretmeni olarak kalacaktýk." "Evet, buralara gelemezdik," dedi Benny. "Ben gelemezdim en azýndan. Ali ile Toshiki de gelemezdi. Doðru." Bir süre sustuktan sonra, "Senin bir önerin yok mu John?" diye sordu. John gelip Benny'nin karþýsýna oturdu gene. Kahve bardaðýný aldý. Son Antlaþma - Can Eryümlü 97 "Ara ara babamýn Ýkinci Dünya Savaþýyla ilgili bir projesi geliyor aklýma," dedi John. "Büyük Sahra'yý deniz yapmak…" Yerinden kalkýp dolaptan giyeceklerini alýrken, "Senin aklýnda ne var?" diye sordu. "Dr. Hopkins," dedi Benny. "Eee?" diyerek Benny'ye dikkatle baktý John. "Nesini düþünüyorsun onun?" "Hani sen adamýn kanser olduðunu söylemiþtin ya…" "Beni sürekli þaþýrtýyorsun Benny. Sen ve Dr. Hopkins…" "Aslýnda… düþündüm de… hayýrlý bir iþ olmaz mý onu götürüp tedavi ettirmek?" "Bir gecede mi deðiþti düþüncen? Bunun altýnda baþka bir þey yok mu?" "Ehh," diyerek güldü Benny. "Birazcýk da geleceðe gitmek isteði var elbette." "Ýnanýlmaz birisin sen Benny," dedi John gülerek. "Onu da konuþalým arkadaþlarla." "Efendim," dedi o sýrada karavanýn açýk kapýsýnýn önüne gelen mavi cinlilerden biri. "Baþkan Kennedy ile Prof. Edwards bir saate kadar burada olacaklarmýþ." "Ben gidip bir týraþ olayým," diyerek yerinden kalktý Benny. "Bunlarý daha sonra konuþuruz." 98 4. Zekâmýzýn gücü ýlýmlý olamayacak kadar büyüktür. Isaac Asimov "Ulan amma korktum ha!" dedi Benny bir eliyle baþýndaki kaský çýkarýrken. Yüzü bembeyazdý. "Dönemiyorum, orada kaldým sandým." Üzerinde kýrmýzý bir tulum, öbür elinde baþka bir kask vardý. Baþlýklarý masaya býraktý. Hep birlikte Odysse'nin önünde idiler. Dr. Hopkins de oradaydý ve o da Benny gibi kýrmýzý bir tulum giymiþti. Elinde sýký sýký tuttuðu bir baþlýðý o da masanýn üzerine býraktý. "Ne olduðunu anlayamadým," dedi Benny. "Lanet olasý kask çalýþmadý. Doktor gözlerimin önünde buharlaþýrken ben çölün ortasýnda kalakaldým." "Ýnsansýz alet göndermeyi de denemiþ olduk böylece," dedi Toshiki. Onun da yüzü kireç gibiydi. Gözlerini dikmiþ Odysse'nin ekranýna bakýyordu, ama uzay-zaman giriþimi bir deðiþiklik göstermeden dönmesini sürdürüyordu. "Gelemediðini, yardým istediðini duyduk, ama seni getiremedik." "Ýyi ki Noko'nun aklýna geldi de sana yeni bir kask postaladý hemen," dedi Ali. Rahatlamýþ gibi bir ýslýk çalarak oturduðu koltuktan kalktý. "Teþekkür ederim sana dünyalar güzeli," dedi Benny Noko'ya dönüp. Önünde saygýyla eðilerek uzandý ve elini öptü. Kadýn utanarak gülümseyip baþýný önüne eðdi. "Kendi sevincimi bile unutacaktým neredeyse," dedi Doktor yavaþça. "Evet, hoþ geldiniz," dedi John, Doktor ile Benny'ye. "Geldiniz ya, önemli olan bu þimdi. Hem böyle olaðanüstü bir deney için bir tanecik Benny zamanda yitip gitmiþ çok mu yani?" diyerek güldü. O sözü onlarý ikna etmek için Benny söylemiþti daha önce, Doktor'u tedavi Son Antlaþma - Can Eryümlü 99 ettirmek için 2,100 yýlýna gitme konusunu tartýþýrlarken. John'un gülüþü öbürlerini de etkiledi. Sýkýntýlý hava biraz daðýlýr gibi oldu. "Nasýlsýnýz Dr. Hopkins?" diye sordu Ali. "Ýyiyim. Ýyiyim. Çok iyiyim dostum," dedi yaþlý adam ona, iki eliyle tuttuðu elini heyecanla sýkarken. Sonra öbürlerine döndü ve gözleri dolu dolu, "Sizlere nasýl teþekkür edeceðimi bilemiyorum. Hepinize… çok, çok teþekkür ederim," dedi bir kaç kez üst üste. "John sana da…" derken gözleri doldu, sesi týkandý. "Bize deðil, sen Benny'ye teþekkür et Jeff. Bu onun fikriydi." "Ettim. Ettim ama," dedi Doktor Benny'ye gülerek bakarken, "yeter mi bilmiyorum. Bundan sonraki her soluk alýp veriþimi ona borçlu olacaðým." "Geleceðe gitmeye onun kadar hevesli baþka bir kurban bulamazdýk," dedi Toshiki. "Yorgun musunuz?" diye sordu sonra. "Hayýr, ama biraz heyecanlýyým," dedi Doktor. "O zaman oturalým da neler yaptýðýnýzý anlatýn," dedi John. Hep birlikte arkadaki çalýþma masasýnýn çevresindeki koltuklara geçtiler. "Belli ki iþleriniz yolunda gitmiþ." "Evet, evet," dedi Doktor neþeyle. "Gittiðimizde bu çukuru boþ bulduk, biliyor musunuz?" dedi Benny. Groom Range'i anýmsatan buz gibi bir hava esti odada. "Burasý da mý yýkýlmýþ yani?" diye sordu Ali heyecanla. "Bilmiyorum. Bomboþtu. Bir çivi bile yoktu. Bir iki aðaç kalmýþtý yalnýz dar uçta," dedi Benny. "Sonra ilerdeki elektrik daðýtým merkezine kadar yürüdük. O yerinde duruyordu. Orada çalýþanlar bizi görünce hemen yakalayýp bir odaya kapattýlar. Biz önce þaþýrdýlar zannettik. Çölden demode giysili iki kiþi çýkýyor… ama daha sonra þaþýrmamýþ olduklarýný anladýk. Haber vermiþler. Polisler gelip bizi aldý, Las Vegas'a götürdü." "Arabalarý bizim minibüslere benziyordu, ama tekerlekleri yoktu. Yerden bir iki karýþ yukardan gidiyordu," dedi Doktor. Son Antlaþma - Can Eryümlü 100 "Mag-lev," (*) dedi Benny John'a. Öbürlerinin anlamadýðýný görünce, "Yani araçlarý mýknatýs gibi yapmýþlar," diye açýkladý. "Ayný kutuplar birbirini iter ya, dünyanýn manyetik alanýna göre arabalarý kutuplandýrmýþlar. O itmeyle havada duruyor, hiçbir yere deymeden gidiyordu. Asýl içinde direksiyon yoktu. Gideceðin yeri söyleyince merkezi bir bilgisayar sana en kestirme rotayý, trafiði de göz önüne alarak çiziyordu. Yarasalar gibi… Þoförsüz bir arabayla kimseye çarpmadan kent merkezine gittik. Kaporta bir tür reçineden yapýlmýþ, hem hafif, hem de çelikten saðlammýþ. Sonra motorlar sudan hidrojen ve oksijen üreten yakýt hücreleriyle çalýþýyormuþ." "Polis merkezinde bizi sorguya aldýlar," diyerek sözü Doktor aldý. "Öyle soru falan sormadan, bir tarafý cam olan küçük bir odaya sokup dýþardan incelediler bizi. Öndeki cama içerdeki kiþiyle ilgili her türlü bilgi peþ peþe geliyordu, ama bizim kimliklerle ilgili bir bilgi gelmedi. Hastalýðýmý orada gördüler. Neden o kadar geciktiðimi sorup saðlýk karnemin olup olmadýðýný sordular. Yoktu. Yüz kýrk yýl öncesinin raporlarýný da, kafalarýný karýþtýrmamak için yanýma almamýþtým. Benny ile kararlaþtýrdýðýmýz gibi, madenci olduðumuzu, çantamýzý hayvanlarýn kaçýrdýðýný söyledim. Ýnanmadýlar, ama üstelemediler de. Beni oradan Memorial Hastanesine götürdüler." "O da bir þans," dedi Toshiki. "Evet. Gerçekten öyle," diyerek onayladý yaþlý adam onu. "Orada beni cam gibi bir borunun içine yatýrdýlar. Barsaklarýmýn görüntüsü yeil bir ýþýk þeklinde doktorlarýn önünde havada belirdi. Yalnýz kanserli hücreler kýrmýzýydý. O önlerindeki görüntüyü istedikleri gibi döndürebiliyorlardý. Bu arada hastalýðýn pankreasa da sýçramýþ olduðunu fark ettiler. Orada da bu kadar geç kalýþýma þaþýrdýlar. 'Her yerde var bunun tedavisi,' gibi þeyler söylediler. Ben bir þey söylemedim. Bizi göçmen kolonicilerden sanmýþlar. Her neyse, hemen ameliyata aldýlar beni. Barsaklara ve pankreasa birer sondayla girip açýk yeþil renkli bir sývý verdiler içeriye. Yarým saat sonra ayný sondayla koyu kahverengi olarak çektiler o sývýyý. Havadaki görüntüm tümüyle yeþil olmuþtu." (*) Mag-lev, Magnetically Levitated Transit Vehicles; Mýknatýsla Yükseltilmiþ Ulaþým Araçlarý Son Antlaþma - Can Eryümlü 101 "O kadar mý?" diye sordu John. "O kadar," dedi Doktor. "Ne kesmek, biçmek, ne kemoterapi, ne baþka bir þey…" "Peki orada niye bir hafta kaldýnýz?" diye sordu Toshiki. "Beni hastaneden çýkarmadýlar," dedi Doktor. "O ilaç pankreasýmýn bir bölümünü dýþarý çektiði için kalanýn deðiþtirilmesi gerekiyordu. Bir alete baðlayýp yatýrdýlar ve uygun bir pankreasýn bulunmasýný beklediler. Ancak dün bir tane bulundu ve bir ameliyatla deðiþtirdiler." "Yani dün ameliyat oldunuz, bugün buradasýnýz ha?" diye þaþýrarak sordu Ali. "Evet. Ýnanýlacak gibi deðil, deðil mi?" dedi ve gülerek baþýný salladý Doktor. "Ameliyattan sonra içi beyaz renkli, yoðun bir sývýyla dolu bir küvete yatýrdýlar beni. Onun kenarlarýna deymeden içinde yüzüyordum. Geceyi orada geçirdim. Sabah dýþarý çýkardýklarýnda yaram kapanmýþtý." "O yöntemlerden ne kadarýný araþtýrabildin Jeff?" diye sordu John. "Çok az, bölük pörçük þeyler," dedi Doktor. "Bizim gibileri ayrý bir yerde tutuyor, kimseyle konuþturmuyorlardý. Sorularýmý bile yanýtlamadýlar. Bu sabah da Benny gelip beni kaçýrdý oradan." "Kaçýrdý mý?" diye sordu Ali. "Neden?" "Peki tedavin bitmiþ miydi?" diye sordu John da. "Evet," dedi Doktor. "Bu tulumu giydirip diðer kýrmýzý tulumlularla birlikte bodrum kata indirmiþlerdi beni de." "Yazýk," dedi Toshiki. "Oralara kadar gidip hiçbir þey öðrenmeden geri geliþinize üzüldüm. Çaðýmýz adýna önemli bilgiler getirirsiniz diye umuyordum." "Neyse, sen düzeldin ya," dedi John Doktor'a. "Oraya gidiþ nedeniniz de oydu zaten." "Evet," dedi Doktor. "Bana tümüyle iyileþtiðimi söylediler. Burada da bir kontrolden geçerim gerekirse. Ýlkel de olsa, taný tanýdýr." "Neden kaçtýnýz oradan?" diye sordu Ali Benny'ye. Son Antlaþma - Can Eryümlü 102 "Bizi tutuklayacaklardý," dedi o. "En iyisi baþtan anlatayým size. Ben de polislere doktorun yalanýný söyledim, ama yemediler. Yitirdik dediðimiz kimliklerin kayýtlarý bilgisayarda olmalýydý çünkü. Bulamadýlar, ama çok fazla da uðraþmadýlar ve beni alýp kent dýþýndaki bir kampa götürdüler. Orasý kaçak göçmenlerin toplandýðý bir yermiþ. Yeni getirdikleri herkese yaptýklarý gibi, dezenfekte edip havaya göre deðiþen bu kýrmýzý 'klima kumaþ'tan tulumu giydirdiler," diyerek üzerindeki giysiyi gösterdi. "Dýþarýda hava nasýl olursa olsun, giysinin içi hep ayný kalýyor bununla. Neyse, sonra oradaki bilgisayarýn listelerine baktýlar ve adýmý buldular, ama hem tarihte bir enayilik vardý, hem de..." "Gerçek adýný mý vermiþtin?" diyerek araya girdi Ali. "Kiminkini verecektim?" "Tarih yanlýþlýðý neydi?" diye sordu John. "O zamanda yaþayan baþka bir Benny Bernstein buldular listede. Ya torunlarýmdan biriydi o, ya da yalnýzca bir ad benzerliði. Anladýðým kadarýyla zaman yolculuðundan da haberleri yoktu." "Çok garip," dedi John. "Baþka bir geleceðe gitmiþ olamazsýnýz." "Neden John?" diye sordu Doktor. "Çünkü gidebileceðimiz bütün gelecekler bizim bu anýmýzdan yola çýkmalý. Bugün burada gerçekleþen her þey sonraki bütün geleceklerde olmalý." "Belki de halka açýklanmadý bu zaman yolculuðu olayý," dedi Toshiki. "Bazý kiþilerin tekelinde kalmýþ olamaz mý? Baksanýza ne kadar gizli çalýþtýðýmýza," diyerek eliyle çevresini iþaret etti. "Belki," dedi John. "Ancak bütün bu anlattýklarýnýz bizim daha da dikkatli olmamýz gerektiðini gösteriyor. Belki bu kez olasý felaketlerin önüne geçebiliriz. Eee, sonra?" "O Benny Bernstein'ý L-4 listesinde buldular," dedi Benny John'a. "Bu L-4 dediðin, Langrange Dört Noktasý mý?" diye sordu John. Benny baþýný salladý. "Ne o?" diye sordu Ali. Son Antlaþma - Can Eryümlü 103 "Demek yapýlmýþ ha?" dedi John düþünceli bir þekilde. Benny gene baþýyla onayladý. "Ne o yapýlmýþ olan John?" diye Toshiki sordu bu kez. "1700'lü yýllarda Langrange adlý Fransýz bir gökbilimci uzayda bazý dengeli noktalarýn olmasý gerektiðini düþünmüþtü," diye açýkladý John onlara. "Ay ile dünya arasýndaki belli yerlerde ikisinin çekimi birbirine eþit olmalý, dolayýsýyla oralardaki cisimler olduklarý yerde kalmalýydý. Langrange böyle beþ tane nokta bulmuþtu, ama üçü dengesiz koþullardaydý. Oraya konacak cisimler dururdu durmasýna, ama bir kez itildiðinde geri dönmemek üzere uzaklaþýp giderdi. Öbür iki noktaya konacaklar ise dengede kalýrdý. Langrange'ýn adýndan dolayý doðu ufkundakine L-4, batý ufkundakine de L-5 denmiþti." "Bazýlarý o noktalara uzay yerleþme istasyonlarý kurulabileceðini ileri sürmüþtü," dedi Benny de. "Dünya ile ay sisteminin üçüncü ve dördüncü parçalarý olabilirdi onlar." "Yapýlmýþlar mý yani?" diye sordu Toshiki. "Evet," dedi Benny yalnýzca. Bir süre sustuktan sonra anlatmasýný sürdürdü. "L-4 ve L-5'te içlerinde milyonlarca kiþinin yaþadýðý birer silindir vardý. O koca aletler güneþ enerjisiyle çalýþýyor ve kendi eksenleri çevresinde dönerek yerçekimine benzer bir merkezkaç kuvvet yaratýyordu içlerinde." "Kim yapmýþ onlarý?" diye sordu John. "Yani kimin o istasyonlar?" "Aslýnda hiç kimsenin," dedi Benny. "Orada yaþayanlarýn olacak galiba. Birer gözlem istasyonu olarak yapýlmaya baþlanmýþlar. Önce bir grup inþaatçý Ay'a gitmiþ ve oradan saðlanan malzemelerle kurmuþ onlarý. Giderek her üç yerde koloniler oluþmuþ ve yavaþ yavaþ özerkleþmiþler. Biz oradayken baðýmsýz olmaya çalýþýyorlardý. Bu arada dünyada da uluslar bazý büyük birlikler þeklinde birleþmiþ; Avrupa Birliði, Kuzey Amerika Federasyonu, Güney Amerika Uluslar Birliði, Doðu Asya Federasyonu, Afrika Birliði, falan gibi. Bildiðimiz uluslar birer eyalete dönüþmüþ o birliklerin içinde. Sonra onlar da bizimkinden çok daha etkili bir Dünya Birliði Örgütü'ne baðlýydý." "Vay be!" dedi Ali. Son Antlaþma - Can Eryümlü 104 "Ýlginç olan baþka bir konu da enerji sorununu çözmüþ olmalarýydý," dedi Benny. "O kolonilerde ve dünyada kullanýlmak üzere uzaya Güneþ Enerji Ýstasyonlarý yerleþtirilmiþ. Güneþ ýþýnlarýný dev aynalarla toplayýp bir takým alýcýlara lazer ýþýný olarak gönderiyorlarmýþ. Dünyanýn iklimini ayarlamak, kentleri ýsýtmak, çölleri sulamak gibi devasa projeleri varmýþ Dünya Birliði'nin." "Bütün o iþlerin parasý nereden geliyormuþ?" diye sordu Toshiki. "Bilmiyorum," diyerek omuzlarýný silkti Benny. "Aslýnda bugün silah üretmek için harcanan paralarla yapýlabilir onlarýn hepsi," dedi Ali. "Çok az bilgiyle gelmiþsiniz," dedi Toshiki bir kez daha hayýflanarak. "Peki sen o kamptan nasýl kaçtýn?" diye sordu sonra Benny'ye. "Tutuklu deðildim ki. Akþamlarý gidip orada yatmak zorundaydým yalnýzca. Giydirdikleri bu tulumla hiçbir yere kaçamazdým nasýlsa," diyerek üzerindeki giysiyi gösterdi. Ýçinde resmi olan, adýnýn, soyadýnýn ve L-4 ile baþlayan uzun bir numaranýn yazýlmýþ olduðu kalýnca bir etiket vardý sol göðsünde. "Bu tulumu çýkarmamamý, öyle yaparsam bilgisayarýn onu anlayacaðýný ve sýnýr dýþý edileceðimi söylediler bana." "Çýkarýrsan nasýl bulacaklardý seni?" diye sordu Ali. "Bilmiyorum, ama onu deneyenleri armut gibi topluyordu polisler," dedi Benny. "Kalbin atýþýyla ilgili bir þey herhalde." "Nasýl kaçabildiniz o zaman?" diye sordu John. "Gündüzleri bir kitaplýða gidiyordum," dedi Benny Doktor'a bakarak. "Oranýn müdürüyle arkadaþ olmuþtum. Bildiklerimi de o anlattý bana. Göçmenleri tutuklama kararý aldýklarýný öðrenmiþ dün gece. Bu sabah onunla birlikte Doktor'u hastaneden kaçýrdýk. Eðer tedavisi bitmemiþ olsaydý onu orada býrakacaktýk. Bizi arabasýna gizleyip çöle çýkardý. Biz de buraya geldik." "Bir kadýn mýydý o?" diye gülerek sordu Ali. Benny ile Doktor uzun uzun bakýþtýlar. "Artýk söyleyelim istersen," dedi Doktor Benny'ye. Son Antlaþma - Can Eryümlü 105 "Onu da getirmeyi düþündük ama," dedi Benny yavaþça, "size sormadan yapmadýk o iþi. Adý Sarah Golan. Bir tarihçi." "Yahu, ne ýrkçý bozuk suratsýn sen," dedi Toshiki gülerek. "Þimdi anlaþýldý niye baþka þeylerle pek ilgilenmediðin. Gelmesinde bence bir sakýnca yok. Sizden alamadýðýmýz bilgileri ondan ediniriz bari." "Onu buraya getirmek isteyiþimizin özel bir nedeni var," dedi Benny. Sesi oldukça ciddileþmiþti. Bir süre Doktor'a baktýktan sonra, "Sarah bana Baþkan Kennedy'nin Texas'ta bir suikast sonucu öldürüldüðünü… yani öldürüleceðini söyledi," dedi aðýr aðýr. "O günlere ait gazetelerin mikrofilmlerini falan gösterdi. Onu buraya getirerek Baþkan'ý uyarabiliriz diye düþündük." "Bunu anlatmak için nasýl bu kadar bekledin?" diye sordu Ali, uzun bir suskunluðun ardýndan. "Ne fark eder?" dedi Benny. "Burada ne kadar zaman geçirirsem geçireyim, Odysse istediðim dakikaya götürmez mi beni?" "Senin karakterin olarak söylemiþtim," dedi Ali. "Duramaz patlardýn sen." "Doktor böyle yapmamýzý öðütledi," dedi Benny yavaþça, onun sözünü dinlediðini açýklamaktan açýkça rahatsýzdý. "Önce sizi ikna etmemiz gerektiðine ikna etti beni." "Yani orada Odysse'yi bilen biri var þimdi," dedi Ali düþünerek. "Ayrýca Baþkan'a karþý da bir sorumluluk içindeyiz," diye ekledi John. "Yani getirebilir miyim?" diye sordu Benny heyecanla. "Zorunluyuz galiba," dedi John. "Arkadaþlar da ayný þekilde düþünüyor sanýrým." Toshiki ile Ali baþlarýný sallayarak onayladý onu. "Haydi o zaman Benny, git de getir þu tarihin tanýðýný buraya." Benny kalkýp onu getiren kaský baþýna taktý. Ýki eline de saðlam birer tane alarak, "Hazýrým," dedi Odysse'nin kumanda masasýna giden Toshiki ile Noko'ya. Diðerleri onlara yaklaþtý. "Gidiyorsun Benny," diye seslendi Toshiki ona, ayarlarý yaptýktan Son Antlaþma - Can Eryümlü 106 sonra ve önündeki düðmeye bastý. Benny bir anda yok oldu. Bir süre kimse konuþmadý. Ekrandaki hýzlý renk deðiþimini izlediler. "Biz orada bir hafta kaldýk," dedi Doktor yavaþça. "Ama gittiðimiz zamanýn on dakika sonrasýna geri döndük." John dönüp ona baktý. "Düþünüyorum da, siz burada on dakika yaþarken, biz orada bir hafta mý yaþadýk?" "Yoo, hayýr," diyerek gülümsemeye çalýþtý John. "O süre içinde organlarýnýz çalýþtý, hücreleriniz o kadar eskidi. Öbür türlüsü ölümsüzlük olurdu." "Tam da o sözcüðü düþünmüþtüm. Onun için sizleri ayrýca kutlayacaktým." "Kutlamalardan önce üzerinde düþünmemiz gereken baþka sorunlar var Jeff," dedi John. "Gidiþinizden on dakika sonrasýna getirdik sizi. Eðer on bir dakika öncesine dönseydiniz daha gitmemiþ olan kendinizle karþýlaþacaktýnýz. O zaman ne olacaktý?" "Bir tane yerine iki Benny'yi çekmek zorunda kalacaktýk," dedi Toshiki. "Ben öbür Jeff'i hiç çekemezdim herhalde," diyerek ona döndü Doktor. "Gözlerimin önünde ölüp gidecekti." "O ölünce siz ne olacaktýnýz?" diye sordu Ali. Doktor ona bakarak sustu. "Her þey ne kadar karýþýk, deðil mi Jeff?" diye sordu John ona. "Bir paradokslar yumaðý içindeyiz. Bir boyutta ayný insandan iki tane olursa ne olur, ya da kendi boyutundan çýkýp giden birinin boþluðunu ne doldurur? Michael Dumment'in bu konuda bir öyküsü var. Gelecekten gelen bir sanat eleþtirmeni, henüz tanýnmamýþ bir ressamý bulur. Ona ilerde yapacaðý resimlerden oluþan bir albüm verir. O da oradaki resimleri kopya eder ve çok ünlü olur. Þimdi burada hangisi asýl, hangisi kopya? Albümdeki fotoðraflar mý, yapýlan resimler mi?" Doktor bir þey söylemeden bakýyordu ona. "Burada her ikisinin de kopya olup asýllarýnýn olmamasý bir paradoks aslýnda. Yani daha mantýðýný çözemedik içinde olduðumuz þeyin." Kýsa süren bir sessizlik oldu. "Ama sonucun çok yakýn olduðunu hissedebiliyorum," diyerek eliyle çevresini gösterdi Doktor. "Sanki her an elle tutulacakmýþ gibi." Son Antlaþma - Can Eryümlü 107 "Bir þeyler oluyor," dedi o sýrada Noko. Dikkatle Odysse'nin ekranýna bakýyordu. Birden ekranýn önünde iki kiþi belirdi. Biri kýrmýzý tulumuyla Benny, öbürü uzun sarý saçlarý kaskýn altýndan omuzlarýna kadar inen genç bir kadýndý. Krem rengi bir tulum giymiþti ve elinde küçük, yeþil bir çanta vardý. Benny elindeki yedek kaskla baþýndakini masaya býraktýktan sonra ona yardým etti. Kýzýn mavi gözleri çevresine inanmazlýkla, hatta biraz da korkuyla bakýyordu. John yanlarýna giderek, "Aramýza hoþ geldin Sarah," diyerek elini uzattý. Kýz bir þey demeden gülümsemeye çalýþtý, tokalaþtýlar. "Adým John Bach." "Doktor'u tanýyorsun," dedi Benny Sarah'a. "Bu Ali, bunlar da Toshiki ile Noko." "Merhaba. Merhaba," diyerek ve sýrayla hepsine gülümseyerek baktý Sarah. "Arkadaþlarýmýz için yaptýklarýndan dolayý sana çok teþekkür ederiz," dedi John kýza. "Beni buraya kabul ettiðiniz için ben size teþekkür ederim," dedi Sarah. "Oldukça yürekli bir kýzmýþsýn," dedi Ali. "Ýnsanlar bir haftadýr tanýdýðý birinin peþine takýlýp böyle geçmiþe giden yolculuklara çýkmazlar genellikle." "Hele hele 'gel benimle' diyen Benny gibi biriyse," dedi Toshiki. Benny kýzmýþ gibi baktý ona. Sarah þaka olduðunu anlamýþtý. "Önce ben de inanmadým," dedi gülümseyerek. "Deli sandým onu, ama deðildi. Bir tarihçi olmama karþýn ben o kadar bilmiyordum yirminci yüzyýlý. Dedikleri doðru deðilse hiçbir þey yitirmezdim, ama ya doðruysa? Bir laboratuarý olan ilk tarihçi ben olurdum." "Ben biliyordum zaten sýrf Benny için gelmeyeceðini," dedi Ali. Benny ona da kýzmýþ gibi baktý. "Gelin þöyle oturalým," diyerek toplantý masasýný gösterdi John. Hep birlikte çevresine oturdular. "Sen galiba bize bazý þeyler anlatacakmýþsýn," dedi sonra kýza. Son Antlaþma - Can Eryümlü 108 "Evet Bay Bach," diyerek elindeki küçük çantayý masaya koyarak açtý. Ýçinden üzerinde bazý renkler ve þekiller olan bir aygýt çýktý. Kýz çantanýn içinden aldýðý bir bandý baþýna taktý ve aygýtýn üzerinde, havada açýk yeþil bir ýþýk belirdi. Sonra o ýþýðýn içinde peþ peþe Washington Post, New York Times, Newsweek, Time, Life gibi gazete ve dergilerin ön sayfalarý belirmeye baþladý. Bir süre durduktan sonra yerini arkasýndan gelene býrakan görüntülerin hepsi 22.Kasým.1963, ya da sonrasý tarihliydi. Bütün manþetlerde tek konu vardý; Baþkaný Kennedy'nin Dallas'ta öldürüldüðü. Odadaki herkes susmuþ, elle tutulur bir gerginlik içinde sürekli deðiþen görüntüleri izliyordu. Lyndon Johnson'ýn Baþkan olarak ant içiþi, Jacqueline Kennedy'nin iki küçük çocuðuyla Amerikan bayraðýna sarýlý tabutu izleyiþi, küçük John'un asker selamý veriþi… "Korkunç, deðil mi?" dedi Benny. Kimse bir þey söylemedi. "Bununla kalmýyor," diyerek görüntüyü deðiþtirdi Sarah. Bu kez konu Robert Kennedy'nin öldürülmesi, yer; Los Angeles, tarih; 6.Haziran.1968 idi. Yeni bir þok dalgasý çarptý oradakilere. Gazeteler, dergiler, televizyon haberleri, yorumlar… "Bir de bu var," dedi Sarah onlarýn ardýndan. Bu kez görüntüde Martin Luther King'in öldürülmesi haberi vardý ve tarih 4.Nisan.1968 idi. Onun katýldýðý gösteriler ve yürüyüþler, 'Bir düþüm var,' diye baþladýðý konuþmasý, 1964'te Oslo'da Nobel Barýþ Ödülünü almasý ve büyük kalabalýklarca uðurlanan cenazesi… "Daha var mý?" diye sordu John sýkýntýyla. Masanýn üzerindeki yeþil görüntü birden yok oldu. Sarah baþýndaki bandý çýkarýp çantadaki yerine koyarken çevresindekileri kaygýlý bakýþlarla süzdü. O bir þey söylemeyince John, "Odysse ödemedi mi daha kendini?" diye sordu Doktor'a. Yaþlý adam baþýný sallayarak onayladý onu. "Sarah bizimle Washington'a gelmeni rica edeceðim," dedi sonra kýza. "Benny ve Jeff, sizler de lütfen…" "Sen bizim için bulunmaz bir nimetsin Sarah," dedi Toshiki ve gidip kýzýn ellerini üst üste öptü. "Hoþ geldin." *** Son Antlaþma - Can Eryümlü 109 Baþkan'ýn özel uçaðýyla bir saattir uçuyorlardý. Yedikleri hafif yemeðin üzerine kahvelerini içmekteydiler. John, Benny ve Doktor birer de konyak almýþtý kahvelerinin yanýnda. Hoparlörlerden Gershwin'in Mavi Rapsodisi uçaðýn içine yumuþacýk yayýlýyordu. "Herkesin deli gibi merak ettiði þeyi ben sorayým," dedi John. "Bizden sonra ne oldu Sarah? Biraz anlatsana." "Þey…" diyerek zaman kazanmaya çalýþtý kýz. "Koca bir yüz kýrk yýlý size nasýl özetlesem diye düþünüyorum. Sanýrým önce… doðayý kirletmeyen, temiz enerji arayýþlarý baþladý. Önce dünyanýn çevresine SES (*) denilen o uydular kondu. Sonra bazý kirletici sanayilerin aya ve öbür istasyonlara taþýnmasý fikri doðdu. Bunun için ilk baþta uluslararasý, hedef giderek büyüyünce birliklerarasý iþbirliklere gidildi. Sanayileþmiþ ülkeler bu iþte baþý çekiyordu, çünkü en çok onlar kirlenmiþti." "Ýnanýlýr gibi deðil. Dünyadaki ülkelerin öyle ortak bir amaç için birleþeceðini gösteren ufacýk bir belirti bile yok bugün," dedi Benny. "Tam tersine… bu yaþanan soðuk savaþ, kamplaþmalar, ekilen düþmanlýk tohumlarý… makasýn arasýný sürekli açýyor. Nefret toplu bir yok oluþa sürüklüyor insanlýðý." "O eþik aþýldý," dedi Sarah Benny'ye bakarak. "Ýnsanlýk o duvara çarpmadan durmasýný bilebildi. Sonra… önce ayda bir koloni kuruldu. Dünyaya kýyasla oradan uydulara malzeme götürmek daha kolaymýþ. Siz daha iyi bilirsiniz. Ve L-4 ile L-5 yapýlmaya baþlandý." "Kimin onlar Sarah?" diye sordu John. "Amerika L-4'tekine yatýrým yapýnca, Japonya da L-5'tekine para koymuþtu." "Peki ya Sovyetler Birliði…?" diye sordu Doktor. "O kalmamýþtý ki," dedi Sarah, "1991'de daðýlmýþtý." Üç erkek birbirlerine þaþýrarak baktý. "Sizin zamanýnýzdan çýkarýlan derslerle bu uydu kurma olayýnýn bir çekiþme nedeni olmasýna izin verilmedi. Yüz yirmi kadar ülke bir Uzay Antlaþmasý imzaladý. Ona göre yapay ya da doðal, hiçbir gökyüzü cismine uluslar sahip olamayacak, bu amaçla (*) SES, Solar Energy Stations; Güneþ Enerji Ýstasyonlarý Son Antlaþma - Can Eryümlü 110 güç kullanamayacaktý. Ülkeler yapýmý süren o projelerde ya emek, ya da para koyarak hak sahibi olacaklardý. Evet, sizin de düþüneceðiniz gibi, yoksul ülkeler hemen oralarda çalýþacak iþgücünü koymaya aday oldular, ama o kadar çok insan gitmek için baþvurdu ki… neredeyse dünya nüfusunun yarýsý… o zaman Birleþmiþ Uluslar Örgütü'nün bu iþi düzenlemesine karar verildi. O amaçla özel bir bölüm oluþturuldu; Göç ve Taþýnmalar Düzenleme Kurulu. O sýradan daire daha sonra Dünya Birliði Örgütü'ne dönüþerek çok daha etkili bir konuma geldi." "Dünya'daki birlikler o zaman mý oluþtu?" diye sordu Benny. "Hayýr, daha sonra," dedi Sarah. "Ama aslýnda o birleþmelerin ilk belirtileri yirminci yüzyýlýn sonunda kendini göstermiþti. Avrupa birliði, Kuzey Amerika, ardýndan Japonya, Kore, Çin ve Malezya'nýn birleþmesiyle Doðu Asya Uluslarý Birliði… sonra federasyon oldu onlar. 'Kurul' bazý pis kimya ve metal sanayilerini yukarýya taþýmak için dünya çapýnda bir 'Yeniden Yapýlanma Seferberliði' oluþturmuþtu. Böyle bir projeyle dünyadaki insanlarýn ilk kez ortak bir amacý oluyordu. Paralar, emekler, düþler hep o ütopyanýn gerçekleþtirilmesine adandý uzun vadede. Dünya kocaman bir bahçe yapýlacak, ekolojik çöküþ durdurulacak, ölmekte olan doða yeniden canlandýrýlacaktý. 'Ýnsanýn beþiði tabutu olmayacak,' idi sloganlarý. Ay'daki ve L'lerdeki yapýlaþmalarýn giderek artan bir hýzla hedefleri büyütüldü. Bugün… yani benim zamanýmda," diyerek güldü Sarah, "L-4'te genellikle tarým yapan bir buçuk milyon kiþi, L-5'te de sanayide çalýþan beþ milyon kiþi yaþýyor. Büyüklüklerini iki katýna çýkarma hedefleri var ikisinin de. Ozon delikleri tamir edildi. Dünyanýn ýsýnmasý ve sera etkisi durduruldu. Denizler o zamana kadar yükseldikleri yerde kaldýlar. Afrika, Güney Amerika ve Güneybatý Asya'daki doðal yaþam koruma altýna alýndý. Soylarý tükenmekte olan yaban hayvanlarýnýn bir kýsmý kurtarýldý." "Aydakiler ne oldu?" diye sordu John. "Oradaki durum biraz farklý. Tam sayýsýný kimsenin bilmediði garip bir koloni oluþtu orada. Çoðunluðu madenci olan beþ yüz bin kiþinin yaþadýðý düþünülüyor, ama her taraftan o kadar çok yasa dýþý insan gitti ki… Dünya yönetimi tam bir denetim kuramadý onlarýn üzerinde. Yaþanmasý zor bir yer. Yerçekimi azlýðýndan dolayý aðýr aðýr botlar Son Antlaþma - Can Eryümlü 111 giyeceksin, küçücük odalarda yatýp kalkacaksýn, dýþarý çýkarken hava tüpü takýp özel giysiler giyecek, seke seke yürüyeceksin. Bunlar çekici gelmemiþti pek çok kimseye. Hatta önce mahkumlar gönderilmiþti resmi baþvuru azlýðýndan. Oradakilere 'kanguru' derler, biliyor musunuz? Hem zýplayarak dolaþtýklarý, hem de koloninin kuruluþu Avustralya'ya benzediði için." "Ýyi de, öbürlerinde de ayný þekilde yaþanmýyor mu?" dedi Benny. "Hem o madenler hâlâ iþletiliyorsa bir düzen olmalý orada." "Kendi aralarýnda bir düzenleri var elbette. Zaten her üç koloni dünyaya baðlý iken bile özerk kurullarla yönetilirdi. Baþtan beri iç sorunlarýný kendileri çözer, dünyayý karýþtýrmazlardý iþlerine. Bir anlamda haklýlardý da. Her biri, içinde yaþayanlarýn tüm gereksinmesini saðlayabilen, kendi kendine yeterli birimler olmak zorundaydý." Sarah bir süre susup kendisini dinleyenlere baktý. "Oralara para kazanmak için çalýþmaya gidenler geri dönmemeye baþladý. Kontratlarý bitenlerin çoðu yerlerinde kalýp baþka baþka iþlerde çalýþtýlar. Daha çok korsan iþlerde. Ya da boþ gezdiler. Böylece oralýlar oluþtu. Sonra bir takým hukuksal tartýþmalar baþladý. Evlilik, mülkiyet, miras, kaç çocuk yapýlacak, o çocuklar orada mý, dünyada mý eðitilecek? Çok az kiþi çocuðunu dünyaya gönderiyor, ölülerini bile göndermek istemedikleri için yakarak saklýyorlardý. Çalýþma saatleri, düzenleri, çalýþanlarýn haklarý gibi konular bizimkilerden farklý tartýþmalara yöneldi. Dünya Adalet Divaný'nýn aldýðý kararlarý hiçbiri uygulamýyor, ya da uygulayamýyordu. Oralarda doðmuþ çocuklar iþe girme yaþlarýna gelince daha baþka tartýþmalar çýktý. Onlar kendilerini yeni gelenlere göre daha 'soylu' ve 'haklý' sayýyorlardý. Ýlk gelenlerin ayrýcalýklarý olmalýydý onlara göre. Yeni gelen 'yaban'lardan farklý iþlem görmeliydiler. Böyle böyle, her kolonide kendine özel, yeni hukuksal yapýlar oluþmaya baþladý. Bir ara kolonilerde ayrý ayrý alýnan kararlar ortak bir temele oturtulmaya çalýþýldý, ama boþuna. Hem üçü giderek birbirinden farklýlaþtý, hem de dünya yönetimi ile iliþkileri zayýfladý. Ayrýca bir koloniye göçen birinin yüzyýl sonra aþaðýda akrabasý kalmazmýþ. Böylece oralarý kendini dünyalý olarak görmeyenlerin ülkesi olmaya baþladý." Son Antlaþma - Can Eryümlü 112 "Aslýnda düþünüyorum da, biz bir kürenin üzerinde, yýldýzlara bakarak yaþýyoruz. Dýþa kapalý bir silindirin içinde yaþamak insanlarda farklý psikolojilere neden olsa gerek," dedi Benny. "Gerçekten öyle," diyerek Sarah onu onayladý. "Koleji bitirince babam beni L-5'teki halamýn yanýna göndermiþti. Kendisi çok istemiþ, ama gidememiþ. Oranýn dünyadan daha düzenli olduðunu, gerçek geleceðin uydularda filizleneceðini söyler, benim gidip yaþamýmý kurtarmamý isterdi. Ama orada yaþamak çok zor geldi bana. Görmeyen farký anlayamaz. Her þey, her þey çok deðiþikti. Eðlenceleri bile… Bir gün kuzenlerim beni alýp, 'Seni kýra götürüyoruz,' diyerek dönme eksenine yakýn bir salona götürdüler. Silindirin dýþ kabuðundan merkeze doðru gittikçe yerçekimi azalýyor, tam ortada da sýfýr oluyordu. Biz o duvarlarý rengarenk boyalý bir salonda kollarýmýza kanatlar takýp kuþlar gibi uçtuk. Kuzenlerim o iþte o kadar ustalaþmýþlar ki, kanallardan üflenip emilen hava akýmlarýný kullanarak, hiç kanat çýrpmadan uçabiliyorlardý. Zaten ikisinin de Büyük Albatros derecesi varmýþ. Hiç aðýrlýksýz olup, çevrede özel olarak deðiþen o renklerin içinde yaþanan sarhoþluk müthiþ bir þeydi." "Öyle olmalý," diyerek bir kahve daha istedi John hostesten iþaretle. "Halamla kuzenlerimi çok deðiþmiþ buldum. Oysa daha beþ yýl olmuþtu gidiþleri. Onlar da, oralý herkes gibi, dünyadan baþka göçmenlerin gelmesini istemiyor, gezmeye gidenlere bile kötü davranýyorlardý. Ben kalýp ikinci sýnýf vatandaþ olmaktansa geri dönmeyi seçtim. Ayrýca çalýþmak istediðim konu geleceðin konularý deðil, tarihti. Onun için de dünyada olmam gerekiyordu. Gene de akýn akýn göçmen gidiyor oralara. Tutunabilmek için her türlü sýkýntýya göðüs geriyor, en pis, en tehlikeli iþleri yapýyorlar. Çok da ucuza çalýþýyorlar. Oraya kadar gitmiþken L-4'ü görmeyi bile istemedim ve elimdeki bütün parayý verip bir TAV'a (*) atlayýp dünyaya geri döndüm." "O dediðin ne?" diye sordu John. "Uydular arasýnda çalýþan servis araçlarý," dedi Sarah ve hostesin getirdiði kahveyi John'a verip boþlarý toplamasýný beklerken sustu. Yalnýz kaldýklarýnda, "Dünyadan oralara gitmek hem zor, hem de çok (*) TAV, Transatmospheric Vehicle, Atmosfer Aþan Araç Son Antlaþma - Can Eryümlü 113 pahalý," diyerek anlatmasýný sürdürdü. "Babam birikmiþ bütün parasýný beni oraya gönderebilmek için harcamýþtý, ama kolonilerarasý yolculuk, ya da oralardan dünyaya gelmek çok kolay. Büyücek birer araba kadar olan TAV'larýn eskimiþlerini dünyaya gönderiyor, sonra da hurdaya atýyorlar. Benim döndüðüm külüstür on kiþilikti örneðin, ama on yedi kiþi idik içinde." "Koloniler arasýnda iliþkiler nasýl?" diye sordu John. "Üç koloni arasýnda önceleri daha yakýn bir iliþki vardý. Hem birbirlerine gidip gelmeleri kolaydý, hem de uzaydakiler olarak diðerlerini bize göre daha yakýn hissediyorlardý kendilerine. Turistik geziler, spor karþýlaþmalarý, sanat gösterileri, hatta sýradan zevkler için oradan oraya taþýnýr dururlardý, ama giderek onlar da farklýlaþtý. Dünyadakiler uluslardan daha büyük birliklere doðru açýlýrken, onlar kolonilerinde kendi içlerine kapanmaya baþladý." "Beni götürdüðün o konser ne kadar farklýydý," dedi Benny kýza. Sonra öbürlerine, "Sarah'la birlikte L-5'ten gelmiþ bir grubunun müzikaline gitmiþtik," diye açýkladý. "Yukardaki kuzenlerinden biri o orkestradaymýþ. Müzikleri bildiklerimin hiçbirine benzemiyordu, gösterileri soyutlamalarla doluydu, ama dünyaya karþý duyduklarý öfkeyi ben bile çok iyi anladým. 'Dünyayý siz bozdunuz. Siz düzeltin. Bize dokunmayýn,' diyorlardý. Belki de bu mesajý iletmek için gönderilmiþlerdi oraya. Bilmiyorum. Senin evine bile uðramadý kuzenin, deðil mi?" "Hayýr. Gruptan ayrýlmasý yasakmýþ. Ayrýca kendisi de istemedi galiba," dedi Sarah. "Siz bizim dünyamýza çok karýþýk bir dönemde çýkýp geldiniz Benny. Anlattýðým bütün o farklýlaþmalar, önümüzdeki günlerde bir takým patlamalara neden olacak gibi görünüyor. Ben yukardayken L-5'te bir seçim yapýlmýþtý. Farklý görüþlerde de olsa üç yönetici adayý dünya ile iliþkilerin bozulmasýný istemeyen kiþilerdi. Dördüncü aday ise dünyadaki hapis cezasýný ayda çalýþarak tamamlamak üzere oraya gönderilmiþ, sonra bir yolunu bulup L-5'e kaçmýþ biriydi; Robert Forum Kopek. Adam bir suçlu olduðunu gizlemeden, hatta onunla övünerek, L-5'te disiplinli bir yönetim kurma sözü veriyordu. Hakkýnda pek çok söylenti vardý. Yok dünyada kendi ailesini öldürmüþ, yok aydan fýrlatýlan bir yük kargosuna gizlenerek L5'e gelmiþ, hiçbir canlýnýn dayanamayacaðý o basýnçta sað kalmýþ... Son Antlaþma - Can Eryümlü 114 Kendisi de ora doðumlu deðildi, ama 'Beþ Beþlilerindir,' diye bir sloganý vardý. Çevresindeki kiþiler de onun gibi ipten kazýktan kurtulma tiplerdi. Çok ilginçtir, oylarýn %65'ini o aldý." "Yaa?" dedi John. "Dünya yönetimi bu seçime hemen karþý çýktý. 'Hile yapýldý, tehdit vardý,' falan dediler, ama oralýlarýn Kopek'in çevresinde kilitlenmesinden baþka bir iþe yaramadý o suçlamalar. Adam ilk iþ olarak siyasi rakiplerini ortadan kaldýrdý. Birini halka linç ettirdi, birini adamlarýna öldürttü. Üçüncüsünün elleriyle ayaklarýný kestirtip aya gönderdi. Ýþe böyle bir vahþetle baþlayýnca ona oy vermeyenler ya sindi, ya da kaçacak yer aradý kendine. Çoðu Ay'a ve L-4'e gitti, ama bir kýsmý dünyaya geri döndü. Ýþte sizi o göçmenlerden sanmýþlardý. Dünya güvenlik birimleri kolonilerden göçenlerin hangisinin casus, hangisinin masum göçmen olduðunu bilemiyor, onun için geçici birer kimlik verip, kýrmýzý tulum giydirip, belli yerlerde tutuyor onlarý." "Ýnanýlýr gibi deðil," dedi Doktor. "Dünya o kolonileri kendine ait mülkler olarak görürken Kopek, 'Bütün sanayiniz bizde. Biz olmadan yaþayamazsýnýz,' dedi bizimkilere. Sonra, 'Sizden hiçbir þey almýyoruz,' diyerek dünyaya gönderilen L-5 ürünlerine çok büyük vergiler koydu. 'Biz çalýþanlarýz, siz hazýr yiyicisiniz,' diyen sýnýfsal bir tavrý vardý zaten dünyaya karþý baþtan beri. Onun söylemleriyle oralýlar kendilerini, yoksunluk içinde en pespaye iþlerle uðraþan paryalar, aþaðýdakileri de cennet bahçelerinde sefa süren kaymak tabaka olarak görmeye baþladý. Yaþanan doðal farklýlýklar nefret nedenlerine dönüþtü. Bana, 'Dünyalýlarýn yapacak iþi olmadýðý için hepsi bunalýmdaymýþ. Orada her ay ruh doktoruna gitmek zorunluymuþ. Doðru mu?' diye sormuþlardý. Saçma sapan da olsa duyduklarý her dedikoduya inanmaya hazýrlardý yani." "Konulan vergiler ödenmezse dünyaya gidecek tüm mallara ambargo koymaktan söz ediyorlardý," dedi Benny. "Ne yapacaklar ellerindeki malý?" diye sordu John. "Baþka nereye satabilirler onlarý?" "Satmasalar da olur," dedi Benny. "Onlarýn dünyadan bekledikleri Son Antlaþma - Can Eryümlü 115 bir þey yok, ama üretimlerini bir durdururlarsa dünya ayvayý yer. Hele bir de enerji ambargosu koyarlarsa… O tam bir bela. O zamanýn dünyasýnýn sahip olduðu teknolojik bilgi bizim bu zamanýmýza göre yüz kat fazlaymýþ. Sarah'ýn bilgisayarýnda gördüðünüz gibi, iletiþim muhteþem. Ulaþým da öyle. Doktor gözleriyle gördü, týp bir harika. Sonra her iþlemi robotlaþtýrmýþlar, bilgisayarlar çalýþtýrýyor tüm düzeni, ama onlar da uzaydan gönderilen enerjiyle çalýþýyor. Onu bir keserlerse dünyanýn barsaklarý düðümlenir, hiçbir þey yapamaz olur. Hiçbir þey çalýþmaz." "Karþý da çýkamýyoruz. Ulusal ordularýn çoðu birer iç güvenlik birimine dönüþtürüldü çok önceleri," dedi Sarah. "O ordularý yeniden güçlendirip silahlandýrma tartýþmalarý vardý bizim dünyamýzýn gündeminde. Üç uydu güçlerini birleþtirirse ne olur bilemem, ama biz onlara karþý iyice savunmasýzýz. Biz bir roket gönderinceye kadar, onlar sapanla taþ atar gibi her þeyi yollarlar aþaðýya." "L-4 için söylenenler doðru mu?" diye sordu Doktor. "Parayý kaldýrdýklarýný, aileyi de kaldýrmak istediklerini duymuþtum." "Onlarýn öyküsü biraz daha deðiþik," dedi Sarah. "Bir tür dinsel komünizm geliþti orada." "Dinsel komünizm mi?" diye sordu John. "Ne kadar ilginç." "1980'lerde New York'ta kurulan Teosofi Derneði'yle baþlýyor tarihleri. Amaçlarýný 'Tanrýyý Bilme Öðretisi'ni yaymak olarak açýklamýþ kurucularý Helena Petrowna Blavatsky. 2000 yýlýndan sonra bazý küçük tarikatlarla baðlantýlar kurmaya baþlamýþlar; Kutsal Iþýk, Güneþin Çocuklarý, Kriþna Müritleri, Uzaylýlarýn Raelien Akýmý gibi…" "Güneþin Çocuklarý mý?" diyerek sözünü kesti Benny kýzýn. "Evet. Ne oldu?" "Hiç," dedi Benny kýza, John ile Doktor'a bakarak. "Sonra anlatýrým." "O önemsiz gibi görünen derneðin taraftarlarý giderek çoðaldý ve L4'te toplanmaya baþladýlar. Sonra bütün dinleri potasýnda erittiðini ileri süren 'Kardeþlik Yasasý'ný yayýnladýlar. Dünyaya zekânýn birileri tarafýndan ekildiðini, bizlerin görevinin de onu evrene yaymak Son Antlaþma - Can Eryümlü 116 olduðunu söylüyorlardý. Ýnsanlýðýn uzaya açýlmasý tanrýsal bir misyondu onlara göre." Benny kendi kendine gülümsedi. Sarah onu gördü. "Tarikat falan deyip küçümsemeyin, yaklaþýmlarý son derecede bilimseldir. Terraforming, yani diðer gezegenleri yaþanabilir birer dünyaya dönüþtürme çalýþmalarý var örneðin. O amaçla Mars'a mavi bir yosun ektiler. O bitki oranýn topraðýndaki buzla yaþayacak, güneþ ýþýnlarýný emerek gezegenin iklimini ýsýtacak ve atmosfere oksijen üreterek Mars'ý insanlara hazýr edecekmiþ. Bir de dünyanýn ýsý dengesini bozan sera etkisini orayý ýsýtmak için kullanmayý düþündüler. Atmosferdeki karbondioksiti nitrojene ve oksijene çevirecek, kloroflorokarbon gibi gazlar üretecek aygýtlar gönderdiler oraya. Pembe olan gökyüzü yavaþ yavaþ maviye dönüþecekmiþ. Zaman hiç önemli deðil, yüzyýl, iki yüzyýl sürermiþ, görürlermiþ, görmezlermiþ fark etmiyor. Önemli olan misyonlarý onlar için." "Bu kadarýný beklemiyordum," diyerek Benny'ye baktý Doktor. "Diðer gezegenler gibi Mars da insan yaþamýna uygun deðil," dedi John. "Küçük, soðuk, fýrtýnalý ve boþ. Onun için ben insanlarýn istasyonlarda yaþayarak uzaya açýlacaklarýný düþünürdüm. Çünkü oralarda basýnç ayarlanabilir, hep ayný ýsýda tutulacaðý için mevsimler yaþanmaz, temiz enerjiyle çalýþacaðý için ne kirlenir, ne kirletir. Gerçi L'lerle böyle baþlamýþ, ama bunlar iþin yönünü deðiþtirmiþler." "L-4'teki seçimde insanlarýn %82'si onlara 'evet' dedi ve Kardeþlik Yasasý'ný anayasalarý olarak onayladý. Ýþbaþýna gelenler önce parayý kaldýrýp, herkesin gücü kadar verip, gerektiði kadar alacaðýný açýkladý. Bir de, öyle her isteyenin anne-baba olamayacaðýný, yalnýzca bir týp kurulunun seçeceði kiþilerin çocuk yapmasýna izin verileceðini söylediler. Gerçi dünyada ana rahmi dýþýnda bebek üretmek için kullanýlan spermle yumurtalar da özel olarak seçiliyor. Ýnsanýn zekâsýný arttýrmak için kafatasýný büyütmek gerektiði, kadýnýn doðum kanalýnýn bu iþ için çok dar olduðu ileri sürülmüþ, bu amaçla bebek üreten bazý laboratuarlar kurulmuþtu. Ama L-4'tekiler bu yöntemi kullanmadý. Çocuk sahibi olmaya hak kazananlara bir çeþit diploma vererek doðal yoldan üretimi seçtiler. Bebekler, anneye baðýmlýlýk süreleri geçtikten sonra herkesin oluyormuþ. Duyduðum kadarýyla sistem iþliyormuþ. Seçilen kiþi birlikte yaþadýðý insanla deðil, gidip kendisi gibi seçilmiþ adaylardan biriyle çocuk yapýyormuþ." Son Antlaþma - Can Eryümlü 117 "Dinlerle komünizm barýþabilirmiþ demek," dedi John. Sarah baþýný salladý ona. "Ama anlamadýðým bir þey var. Bilemiyorum… tanýdýðýmýz o kadar ünlü insanýn… ortaya bir þeyler koymuþ onca kiþinin hangisi o týp kurulunun izniyle doðabilirdi acaba? Bir Beethoven'in, bir Mozart'ýn anne-babalarý belki de orada çocuk yapamayacaklardý. Çok çekilmez… yani iyi ki Mozart'lý bir dünyada yaþýyorum demek geldi içimden." "Hitler'in saf Alman doðurtmak iin kurduðu insan haralarý geldi benim de aklýma. Hem dindarlar, hem de bu iþ onlara göre ahlaklý, deðil mi?" dedi Benny de. "Ahlak görecelidir," dedi Sarah. Benny baþýný salladý. "Ben o annebaba adaylarýnýn bir haftalýðýna lüks bir daireye kapanmasýnýn, bizdeki sanal seks kadar ahlaksýz olduðunu sanmýyorum." Erkekler ona sorarak baktýlar. "Bilgisayarýnýz zevkinize göre bir adam, ya da kadýn çizebiliyor size. Bu çok tanýnmýþ biri de olabiliyor, komþunuz, bir arkadaþýnýz, veya sizin uydurduðunuz biri de. Genellikle ulaþamayacaðýnýz bir kiþi… Yaratýlan sanal gerçeklikte ona dokunuyor, hatta kokusunu duyuyormuþ gibi hissediyor ve her istediðinizi yaptýrabiliyorsunuz ona. Ortamý nasýl isterseniz ayarlýyorsunuz. Ýster çölde, ister daðýn baþýnda, isterseniz denizin altýnda, ya da yanardaðýn içinde. Erkekler kadýnlarýn, kadýnlar erkeklerin aldýðý zevki tadabiliyor. Bütün bunlar size müthiþ þeyler gelebilir, ama insaný diðerlerinden koparýp yapayalnýz býraktýlar. Sýradan bir seviþme bütün bu özellikleri nasýl içerebilir? Ýçeremez. Onun için de insanlar insanlarla deðil, makinalarýyla olmaya baþladý. Ben de, L-4'tekiler gibi, bu iþin doðal olmasý gerektiðini düþünüyorum. Ýnsanlar bilgisayarlarla seviþsin, bilgisayarlar kavanozlarda çocuk yapsýn. Bunu anlayamýyorum." "Sen eski kafalý birisin anlaþýlan," dedi John ona gülerek. "Her konuda deðil," dedi Sarah gülümseyerek. "Örneðin benim bilgisayarým her sabah bana özel bir gazete çýkarýr. Tüm haberleri tarar, beni ilgilendirecekleri seçer, resimler, filmler ekler ve önem sýrasýna göre sýralar. Yarý önemli bulduklarýnýn da baþlýklarýný, gerekirse özetlerini verir. Þimdi bu kolaylýktan kolayca vazgeçilebilir mi? Sonra siz bitmiþ filmleri dýþarýdan izliyorsunuz. Oysa ben istediðim Son Antlaþma - Can Eryümlü 118 filmin içine girebilir, onu nasýl istersem yönlendirir, karakterleri, hatta tüm öyküyü deðiþtirir, sonunu istediðim gibi bitirebilirim. Evet, bu da çok kiþisel bir yaklaþým, ama hiç olmazsa yaratýcý bir yönü var. Bu tür bir çok, sonu farklý biten tarihi roman yazdým ben." "Çok ilginç," dedi John. "Sana sonra babamýn öykülerini anlatayým." "Biraz da dünyanýzý anlatsana," dedi Benny. "Orada neler oluyor?" "O kolonilerdeki seçimlerden sonra dünya, ay ve L'ler arasýnda yoðun bir trafik yaþandý. Pek çok kiþi düþüncesine uygun yerdekilerin arasýnda olmak için yollara düþtü. Ýstediði koloniye gidemeyen dünyalýlar… on milyar insanýn ne kadarýný oralara gönderebilirsin… belli yerlerde toplanmaya baþladý. Arjantin düzlükleri, Orta Afrika ve Hindistan gibi yerler, kendi yönetimlerine vergi vermeyi reddeden insanlarýn bir araya geldiði bölgeler oldu. Bir süre sonra Kopek kapýlarýný giriþ-çýkýþa kapattý. L-4 ile L-5'in 'Görev ve Özgürlük Birliði' oluþturarak, bir iþbirliði protokolü ve saldýrmazlýk antlaþmasý imzaladýðýný, o sýrada, tek taraflý olarak açýkladý. L-4 yönetimi onun bu açýklamasýný ne onayladý, ne de yalanladý, ama ürettiklerini de dünyaya göndermedi." "Dünya gerçekten zor durumda kalmýþ olmalý," dedi Doktor. "Sizinkiler ne yaptý?" "Dünya Birliði hemen bir silahlanma ve askeri örgütlenme programý baþlattý. Ýlk iþ olarak da uzaydaki SES'leri silahlandýrdý. Oralardan gelen enerjiler hiçbir þekilde kesilmemeli çünkü, ama oralardaki o küçücük birlikler onlarý nasýl savunacak bilmiyorum." "Ay'dakiler ne yapýyor bu arada?" diye sordu John. "Hiç," dedi Sarah ona dönerek. "Bir tarafa yanaþmadý onlar. Orasý hem kendine yeterli deðil, hem de nüfuslarý az ve silahsýzlar. Kimseyi küstürmek istemiyorlar. Çýkardýklarý madenler her iki tarafa da gerekli olduðu için kimse onlara karþý sertleþmedi." "Ne olacak?" diye sordu John. Düþünüyordu. "Bilmiyorum," dedi Sarah. "Ýki taraf da silahlanýyorsa bir gün kapýþýrlar," dedi Benny. Sarah ona baktý, ama bir þey söylemedi. "Herkes haklý. L-4 kendine göre çok Son Antlaþma - Can Eryümlü 119 haklý. L-5 bile demokratik bir seçimle belirlemiþ tavrýný. Eh, gariban dünya da kendi yarattýðý canavarlardan korumak zorunda kendini. Bir bakýyorsun, insanlýk kendini yeni bir savaþýn eþiðinde buluyor. Oysa Sarah sen biraz önce insanlýðýn, 'savaþ eþiðini aþýp duvara toslamadýðýný' söylemiþtin." "Sizin zamanýnýzdaki soðuk savaþý kastetmiþtim ben," dedi Sarah. Kimsenin onu yanýtlamadýðý uzun bir suskunluk oldu. "Aklýma L-4 takýldý," dedi Doktor biraz sonra. "Neden?" diye sordu John dalgýnlýðýndan sýyrýlmaya çalýþarak. "Onu uzayda yolculuk yapan bir gemi gibi düþünürsek… yani eðer yaþadýklarý dünya hareket ederse… L-4'te uygulanan o sosyalist, ya da dinsel ilkeler bu tür yolculuklara hazýrlýyor sanki insanlarýný. Zaten bizim katlanamayacaðýmýz bir ortamda yaþýyorlar. Tabut gibi kutularda üst üste uyuyup, hep birlikte yemek yiyorlar. Para dertleri yok. Geleceðe görev gözüyle bakýyorlar. Hem de hiç bitmeyecek, hep arkasýndan bir yenisi gelecek bir görev… O zaman yüzlerce ýþýk yýlý uzaklara giden bir gemide olmak o insanlar için ne fark eder?" "Haklý olabilirsin Jeff," dedi John. "Hepimiz belli hedeflere ulaþmak için bir takým yokluklara katlanýrýz. Bir süre için… Oradakiler o süreyi sürekli kýlmaya çalýþýyor galiba. Ýçinde yaþadýklarý ortamýn sýkýntýlarýna göðüs gerebilmeleri için insanlarýn önündeki hedefleri çoðaltýyorlar. Mars'tan sonra asteriod kuþaðýna, oradan Satürn'e… Her biri ayrý proje onlarýn. Yeni yerler kurma heyecaný hiç bitmez. Enerjilerini güneþten, yiyeceklerini her yerde bulacaklarý CHON'dan (*) elde ederler nasýl olsa." "O iþin sonu yok ki," dedi Benny. "Mars'a gidenler L-4'teki beylerin iþçileri olur. Biraz palazlanýnca onlar da baðýmsýzlýk ister. L-4 onlara 'hop' der. Sonra Mars'lýlarýn çocuklarý Titan'da iþçi olur. Böyle böyle tarih sürekli kendini yineler." "Ama o boþ yerlere yerleþmeyi bir zekâ ekme misyonu olarak görürsen," dedi Sarah Benny'ye, "oralara gönderdiklerinden kendin için bir þey beklemezsin. Onlarýn da yaptýðý bu." Benny kýzýn gözlerine (*) CHON, Karbon, Hidrojen, Oksijen, Nitrojen. Tüm besinlerin ana elementleri. Son Antlaþma - Can Eryümlü 120 bir süre dalgýn dalgýn baktýktan sonra, "En akýllýlarý onlar galiba," dedi. Bu sýrada hostes gelip John'un boþalan bardaðýný aldý. Baþka bir þey isteyip istemediklerini sordu, kimse bir þey istemedi. Herkes bir yerlere bakarak düþüncelere daldý. "Acaba o ayrý dünyalara yerleþenler nasýl evrimleþir?" dedi Doktor. "Yeni yeni Galapagos'lar oluþur mu?" "Ya da… ne bileyim," dedi Benny öbürlerine bakarak, "farklý türler evrimleþebilir mi oralarda? Ýnsanýn yerini neden kangurular almasýn bir tanesinde? Ben aslýnda onu da anlamýyorum. Kangurular da insanlar gibi iki ayak üzerine kalkmýþ, ama ön ayaklarý kullanýlmadýðý için dumura uðramýþ. Maymunlar ellerini kullanýp ateþi yakmýþ ve zekâ onlardan bugünkü bizlerle uzanmýþ. Biz neden kangurulardan gelmedik?" "Sen ne dersin Jeff?" diye sordu John. Doktor, Benny ile ona bakarak sustu. "Aslýnda insanýn beyni onun tersi deðil mi?" diye sordu Benny. "Biz onun yüzde onunu, on beþini kullanýyormuþuz. Kangurularýn ön ayaklarý gibi, onun kullanýlmayan kýsmý neden dumura uðramamýþ? Onun tamamýný kullanýrsak nasýl bir zekâya sahip oluruz?" "Kolay bir soru deðil bu," dedi Doktor. "Sen ne diyorsun Sarah? Sizin zamanýnýzda neler yapýldý?" "Genetikçiler bazý hastalýklarý ortadan kaldýrdý. Yapay kan ve organlar kullanýldýðý için insandan insana organ nakillerine gerek kalmadý. Kalýtsal bozukluklara engel olundu, ama insan deðiþmedi. Onun deðiþimi bin yýllarýn iþiymiþ. Ya da genetik mühendisliðinin insanlar üzerinde uygulanmasýna baðlýymýþ. Bu arada L'lerdeki çeþitli ýrklardan insanlarýn karýþýmýndan yeni yeni melez ýrklar oluþmaya baþladý. Zenci, beyaz, Hintli, Asyalý karýþýmlarý… Bizim laboratuarlarda üretilen bebekler de öyle, ama onlardaki farklar yalnýzca þekilsel, genetik deðil." "Kimileri," diyerek araya girdi Doktor, "aklýmýzýn tümünü kullandýðýmýz zaman bir duvarýn içinden bile geçebileceðimizi söylüyor. Kimileri de, evrenin bir zekâlar bütünü olduðunu, bilinçten Son Antlaþma - Can Eryümlü 121 oluþtuðunu ileri sürüyor. Kiþisel olarak ben de, bilincimizin bireysel deðil, bir bütünün parçasý olduðuna inanýyorum. Yani bizler bu göründüðümüz kadar zavallý olmamalýyýz. Beynimizin tamamý, o dediðim bütünü anlayabilecek kapasitede olmalý. Bedenlerimiz ona beslenmesi için kan pompalayan birer biyolojik robot yalnýzca. Sýrf beynimizi yaþatmak için var yani geri kalan kýsmýmýz. O bütün bizi nasýl etkiliyorsa, kiþisel bilinçlerimizin neden olduðu her türlü geliþme de onu etkileyip deðiþtiriyor olmalý." "Siz de okudunuz mu Kardeþlik Yasasý'ný?" diye sordu Sarah Doktor'a merakla. "Güneþin Çocuklarý'nýn safsatalarý bunlar," dedi Benny kýza, öbürünün adýna. "Hayýr, ama aklýn yolu birdir," dedi Doktor da kýza, Benny'ye bakmamaya çalýþarak. "O bütün Tanrý denilen þey olmalý. Bizler onun parçalarýysak, birer tanrýyýz demektir. Dinler bilimle yanýtlanamayan sorularýn kolay yanýtlarýdýr. Gerçek ise hiç de kolay deðildir. Ufacýk bir yorum bazen yüzyýllarca söylenmeyi bekler," diyerek bir süre sustu. "Düþünün, beynimizin birazcýk daha bu. fazlasýný Ve kullanabilsek zekâsý karþýmýzdakilerin düþüncelerini okuyabiliriz. Baþkalarýnýn zekâsýný kullanabileceðimiz anlamýna gelir insanlarýn bütünleþmeye baþlar. Bir üst-zekâya ulaþýrýz. Ondan sonrasýný ben de düþünemiyorum doðrusu." "Anlattýklarýn gerçekten çok etkileyici Doktor," dedi Benny, "ama ne kadarýnýn palavra olduðunu kestiremiyorum." "Onu zaman gösterecek," dedi Doktor yavaþça. "Zaman…" dedi Sarah. "Ne tuhaf bir güç ona sahip olmak. Kronos, ya da Satürn dünyanýn alýnyazýsýný yazarmýþ. Ona Mýsýr'da da tapýlmýþ, Çin'de Ýmparator Yýldýzý denmiþ. Neden tarih boyunca hep Satürn öne çýkmýþ? Ne Venüs kadar parlak, ne de Jüpiter kadar büyük oysa o." Hepsine sýrayla baktý. Onlar da ona bakýyorlardý. "Keþke bir kamerayý geçmiþe gönderip ona bir bakabilseydik. Kimlerin üssüymüþ acaba orasý? Sonra, þimdi asteroid kuþaðý olan yerde Phaeton adlý o gezegen gerçekten var mýymýþ?" "Oradaki taþlar birleþip bir gezegen oluþtursalardý," dedi Benny, Son Antlaþma - Can Eryümlü 122 "kütlesinin çekimiyle güneþ sisteminin bütün dengesi bozulur, dünya güneþten daha uzakta olurdu." "Yani daha soðuk bir dünya olurdu," dedi Sarah ona. Bir süre pencereden dýþarýya çevirdi gözlerini. Düþünüyordu. "Ama ya…" diye sürdürdü sonra, "ya birileri ince ince hesaplayarak, dünyayý bugünkü konumuna getirmek için patlattýysa onu? Sonra da bizi, yaþamamýza uygun duruma getirdikleri bu gezegene ektiyse? L-4'tekilerin dediði gibi…" "Sence kimdi onlar?" diye sordu Doktor. "Ben de onu soruyorum size," dedi Sarah. "Sizinle bu iki inanýlmaz fizikçiyi bir arada bulmuþken… Kimdi onlar? Bizim güneþ sistemimizin beþ milyon, evrenin on beþ milyon yaþýnda olduðu söyleniyor. Daha önce buralarda baþka gezegenler var mýydý? Yani bizimki ikinci, ya da üçüncü kuþak bir güneþ sistemi ise… ve tam bu noktada daha önce bizimkine benzer bir dünyada yaþayan birileri var idiyse…?" "Ve eðer o herifler zamanda yolculuk olayýný keþfetmiþlerse?" diyerek araya girdi Benny. "Evrendeki tek akýllý kiþiler bizim þu dandik grubumuz mu yani?" "Bizden önceki o akýllý kiþiler zamanlarý aþarak gelmiþ, kendi yaþadýklarý ortama benzetmiþlerse bu dünyayý? Yani zamanlarý tararsak bizi yapan atalarýmýzla karþýlaþabilir miyiz?" "Aramýza hoþ geldin Sarah," dedi John kýza. "Aramýza hoþ geldin." 123 5. Hayýr korkmuyorum, ama ne olur elimi tut baba. Philip Kaufman Karýþk duygular içindeydi John. Her karar onlarýn isteði doðrultusunda alýnýyordu gerçi, ama gene de kendini elleri kollarý baðlýymýþ gibi hissetmesine engel olamýyor, iplerin ne kadarýnýn ellerinde olduðunu merak ediyordu. Çok deðiþmiþ, çok büyümüþtü ölçekleri. Aslýnda bir bilinmeyene dalmýþlardý. Karþýlaþtýklarý þeylere þaþmamalarý gerekirdi ama… Büyük Boynuz'daki son geliþmeleri düþündü. Tepelerindeki kamuflaj aðý giderek geniþlemiþ, çukurun dýþýna tencerede kaynayan süt gibi taþmýþlardý. Yeni barakalarý, yakýt depolarý, arabalarý, kamyonlarý, helikopterleri, hatta bir uçaklarý bile olmuþtu. Bir sürü insan dolaþýyordu ortalýkta. Kimdi onlar? Seçilmiþ kiþiler olduklarý söyleniyordu. Tamam da, o alýnan önlemler, elektrikli çitler, kapalý devre güvenlik sistemleri, þifreli kilitler daha ne kadar Boynuz'un içindekileri koruyabilecek, onlarý baþkalarýndan gizleyebilecekti? Çölün ortasýndaki bu olaðandýþý hareketlilik birileri tarafýndan fark edilmiþ olabilirdi bile. Gündüz kavuran sýcaðý, gece donduran soðuðu ile akreplerin, çýngýraklý yýlanlarýn kol gezdiði, kaktüslerden, bodur dikenlerden baþka bitkinin yetiþmediði bu bomboþ 'ölüm ülkesi'ndeki bunca hareketlilik… Neyse ki yakýnda buradan taþýnacaklardý. Epeydir Odysse'yi o iþ için hazýrlýyorlardý da, becerebilecek miydi acaba o da onu? Toplantý odasýnda, masanýn çevresinde oturanlara baktý. Hepsinin orada olmasýný o istemiþti. Kimseye belli etmemeye çalýþarak güldü. 'Bu hâlâ bizim oyunumuz,' diye geçirdi aklýndan. 18.Nisan.1962'de Büyük Boynuz'da yapýlmakta olan bu son toplantý onun yaþ gününe rastlamýþtý, ama sað tarafýnda oturan Hans'ýn dýþýnda hiçbiri bilmiyordu onu. Bir de annesi düþünmüþtü mutlaka oðlunu bugün doðurduðunu. O mumlu, pastalý farfaralýklarý sevmezdi, ama annesini Son Antlaþma - Can Eryümlü 124 bir aramalýydý. Ayrýca yaþ günlerinin ne önemi kalmýþtý? Zamanlarý aþmakla kaç kez doðup öldüklerini daha bu sabah konuþmuþlardý yanýndaki adamla. Hans John'un bakýþýný hissedip ona döndü. Gülümsediðini görünce, neden olduðunu bilmeden o da gülümsedi. John o adamýn geçirdiði aþamalara inanamýyordu. Ýçinden çýktýðý savaþýn yorgunluðu bir yana, zaman yolculuðu þokunu bile atlatmýþ görünüyordu. Onun için Hitler, Rommel, Afrika çok gerilerde kalmýþ gibiydi. Oysa John'un gözünün önünde uzanan denizin pýrýltýlarýyla tuz kokusu o kadar gerçekti ki, sanki hâlâ orada imiþ gibi geliyordu Afrika'yý düþündükçe. Babasý aklýna gelince içinde adýný koyamadýðý bir sýkýntý duyuyordu. Hayýr, bir baþkasýnýn yaptýðý bir iþe sahip çýkmasýnýn ötesinde, ona gidip olanlarý anlatsaydý ne olurduyu merak ediyordu. Daha koltuðu ýsýnmadan, kendine çok benzeyen birinin çýkýp da, zaman içinden gelen oðlu olduðunu söylemesine ne derdi acaba? Anlar mýydý? Çok zor. Onun oðlu Kanada'da durup duruyordu çünkü ve henüz on altý yaþýndaydý. Büyük olasýlýkla, hiç ummadýðý bir anda kucaðýna düþen o büyük ödülü kaptýracaðý korkusuyla karþýsýna çýkan o otuz beþ yaþlarýndaki sahtekâra düþman olurdu. Aslýnda John'un olmamasý gereken bir zaman boyutuydu o. Öbür çocuðun yeri miydi orasý? O mu sýkýyordu yoksa içini öylesine? Bilemiyordu, ama Hans ile birlikte o maðaraya gidip baþlarýna kasklarý taktýklarýnda bile, nasýl yapýp da orada kalabileceklerini düþünüyordu. Kendilerini uzun mavi Tuareg harmanileri içinde Odysse'nin önünde bulduklarýnda, "Arkadaþlar, bu Hans," demiþti kýsaca, sesinde hafif bir titremeyle. Baþýndan kaskýný çýkardýktan sonra, "Albay Hans Otto Berg," diye eklemiþti. Yaklaþýk bir ay geçmiþti o geldikleri 20.Mart.1962 tarihinin üzerinden. Benny, Ali, Toshiki ve Noko'nun meraklý bakýþlarý altýnda elindeki bavulu masaya býrakarak Hans'a oturmasýný iþaret etmiþti. Ýkisi de çok yorgundu. Yanlarýna gelen arkadaþlarýna bir þey söylemeden bavuldan çýkardýðý raporlarý, fotoðraflarý ve belgeleri masanýn üzerine yaymýþ, o malzeme elden ele dolaþýrken uzun süren bir suskunluk yaþanmýþtý. Sonra baþýndan geçenleri, ana baþlýklarýyla özetlemiþ, Hans ile Almanca konuþmak için öyküsüne bir kaç kez ara Son Antlaþma - Can Eryümlü 125 vermiþti. Geldikleri günün ertesinde Hans'ýn dil eðitimini üstlenen Sarah, bilgisayarýndaki bir programýn yardýmýyla, 'yes-no'dan baþka Ýngilizce bilmeyen adamý o kýsa sürede gruptaki tartýþmalarý izleyebilecek duruma getirmiþti. Tam karþýsýnda kýrmýzý giysisi içinde oturan Sarah'a baktý. Kýzýn saydam teni, mavi gözleri, sarý saçlarýnýn ýþýltýsý insanlarý çok kolay etkiliyordu, ama yüreðinin açýklýðý ve duru kiþiliði daha çekici geliyordu ona. Ilýman bir güven telkin ediyordu insana. Çok iyi olmuþtu onun aralarýna katýlmasý. Birlikte Washington'a gittiklerinde Baþkan Kennedy de kýzýn içtenliðinden etkilenerek anlattýklarýný hiç kesmeden dinlemiþ, gösterdiði dokümanlarý sanki kendisiyle ilgili deðilmiþ gibi sakin sakin izlemiþti. Robert Kennedy, Johnson, CIA ve FBI baþkanlarý birbirlerini suçlar, yerlerinde hop oturup hop kalkarken, o Sarah'ýn bilgisayarý ile ilgilenmiþti. Robert kýzýn arþivinden, aðabeyinin öldürülmesi ile ilgili Senato Soruþturma Komisyonu ile Baþsavcýnýn raporlarýnýn birer kopyasýný almak istemiþ, becerememiþlerdi. O zaman Sarah onlara bilgisayar uzmaný olan bir arkadaþýný getirmeyi önermiþ, adýnýn Jimmy Ocean olduðunu söylediði o kiþinin çaðýrýlmasýna sabahýn iyice ilerleyen saatlerine kadar süren o toplantýda karar verilmiþti. Sarah'ýn bir tarafýnda Benny, öbür tarafýnda da o Jimmy oturuyordu. Kýsa boylu, buðday tenli, hafif çekik gözlü bir delikanlýydý ve yanaklarýndan aþaðý sarkan siyah favorileri dýþýnda tüm saçlarý týraþ edilmiþti. Üzerinde bej rengi bir tulum vardý. Yirmi iki yaþýnda olduðunu söylemiþti, ama herkes onun Sarah'a olan aþký yüzünden yaþýný büyütmeye çalýþtýðýný düþünüyordu. Ne var ki bilgisayar konusunda inanýlmaz biriydi. Kendi zamanýnýn sýradan bilgileri olabilirdi gerçi aktardýklarý, ancak üstün zekâlý olduðu açýktý. Daldan dala karakteri, oyunbaz kiþiliði, yuvalarýnda fýrýl fýrýl dönen gözleriyle John'a pek güven vermemiþti ilk gördüðünde, ama bu bir ay içinde Ali, Toshiki ve Noko ile birlikte harikalar yaratmýþlardý. Kendi bildikleri çok ileri de olsa, 'en son moda hurda' dediði Odysse'nin organik kumanda merkeziyle ilkel ekranýnda dönen altý boyutlu uzay-zaman giriþiminden çok etkilenmiþti. Onun katkýlarýyla Odysse düþünceyle kumanda edilebilir olmuþ, ekraný gitmiþ, giriþimin görüntüsü yeþil bir ýþýk Son Antlaþma - Can Eryümlü 126 küresinin içinde dönmeye baþlamýþtý. Bunlar görünür deðiþikliklerdi. Asýl deðiþiklik içerdeydi. Odysse mercekler, aynalar ve lazer ýþýný kullanýlarak bir tür 'optik bilgisayar'a dönüþtürülmüþ, holografik belleði insan beyninin yüz trilyon katýna ulaþmýþ, hýzý da yüz binlerce kat artmýþtý eskisine göre. Odysse insanlýðýn beþ bin yýldýr biriktirdiði tüm yazýlý bilgiye sahipti artýk. Bunu onun organik beynindeki sinir hücreleri olan nöronlarla kurulabilen iliþki saðlamýþtý. Ýþte bu olay Jimmy için de yeniydi. Ayrýca John ve Benny ile yaptýðý çalýþmalarla da uzay-zaman giriþimini matematiksel bir temele oturtmuþ, içinde hareket edebilecekleri zaman dilimini binlerce yýla uzatmýþlardý. Mekanda yer deðiþtirmeyi kitleleri hareket ettirerek deðil, uzay-zamanýn yapýsýný yönlendirerek saðlamayý baþarmýþlardý. Þimdi olsa Groom Range'deki yapýlarýný yýkmazlardý. Bütün bu çalýþma yoðunluðunun içinde bile oðlan Sarah'a olan ilgisini sürekli belli ediyor, kýza ayný þekilde ilgi duyan Benny ile açýkça çekiþiyordu. Ýkisi de birbirini sevmediðini saklayacak tipler deðildi. Saklamýyorlardý da… ve þimdi de kýzýn iki yanýna oturmuþlardý. Ayný komik durum masanýn öbür ucunda da yaþanýyordu. Bir tarafýnda Baþkan Kennedy'nin, bir tarafýnda da Ali'nin oturduðu öbür sarýþýn kadýn Marilyn Monroe idi. Ali'nin ricasý üzerine bu sabah Büyük Boynuz'a Baþkanla birlikte gelmiþti. Daha neyin içine düþtüðünü tam kavrayamamýþtý. Konuþulanlarý þaþkýn þaþkýn dinliyordu. John'un aklýnda kaynaðýný bilemediði silik bir aný vardý; Marilyn Monroe ile Albert Einstein bir otel odasýnda birlikte… birisi en güzel, birisi en akýllý… belli belirsiz bir görüntü… Hoþ bir senaryo olurdu üzerinde biraz uðraþýlsa. Bir kaç gün önce televizyondaki bir haber filminde Marilyn Monroe'nun Baþkan'ýn yaþ günü toplantýsýnda "Happy birthday Mr. President" þarkýsýný söylerken izlemiþlerdi. O herkesin bildiði yaþ günü þarkýsý onun aðzýnda baþka türlü bir içgýcýklayýcýlýða bürünmüþtü. Ali o kutlamayý Baþkan'a anýmsatarak kendisini Bayan Monroe ile tanýþtýrmasýný istemiþ, o da diðerleri kabul ederse onu Boynuz'a getirebileceðini söylemiþti. Ve iþte þimdi Baþkan ile Ali'nin arasýnda kýpýrdamaya korkarak oturuyordu. John'un baktýðýný görünce, 'benim burada ne iþim var?' dercesine gülümsedi ona. John da gülümseyerek rahatlatmaya çalýþtý onu. Son Antlaþma - Can Eryümlü 127 Baþkan'ýn öbür tarafýnda Prof. Edwards oturuyordu. John Afrika'dan döndüðünden beri onlarla birlikte Boynuz'da kalýyordu o da. Onun varlýðýyla Beyaz Saray ile kurulan doðrudan baðlantýdan çok memnundu. Zablocky'nin odasýndaki sinirli ortamda onu yanlýþ deðerlendirmiþ olduðunu çoktan kabul etmiþti. Oldukça sakin, yapýcý, dengeli, en önemlisi dürüst bir kiþiliði olduðunu birlikte çalýþmaya baþlayýnca anlamýþtý. Bir takým iþler onunla çok daha çabuklaþýyor, uzun yollar kýsalýyordu. Baþkan ile kardeþi Robert'ýn arasýna oturup onlara çukurda son bir ayda yapýlanlarý anlatma iþini o üstlenmiþ, teknik ayrýntýlara girmeden oldukça da güzel özetlemiþti. "Þimdilik her þey yolunda gibi görünüyor," dedi anlatmasýný bitirince. "Ama bir takým kuþkularým var benim de herkes gibi. Hazýr sizler de buradayken onlarý da konuþalým. Bir bilgisayarýn, hatta sýradan bir zaman makinasýnýn ötesinde, korkunç bir silah bu Odysse," diyerek önündeki kâðýtlardan birini aldý. "Bu bizim Heinrich Rudolf'un Führer tarafýndan Sahra Denizi projesinin baþýna getirildiðini belirten belge. Bizzat kendisi imzalamýþ bunu. Baþýna silah dayasan yapmayacaðý bir iþe ikna edilebilmiþ yani o saplantýlý adam." Ýki tarafýndakilere bakýp, "Yani hangi geçmiþe gidersek gidelim, onu deðiþtirebilme gücüne sahip olduðumuzun kanýtý bu. Üstelik yalnýz tarih deðil, coðrafya bile deðiþtirilebiliyor biliyorsunuz," diyerek eliyle John ile Hans'ý iþaret etti. "Bu güç þimdi bizim elimizde. Baþkalarýnýn buna sahip olduðunu düþünmek bile istemiyorum, ama kendi kendime buna hakkýmýz olup olmadýðýný da soruyorum. Gittiðimiz zamanda doðru bildiðimizi yapmakla, gerçekten doðru olaný mý yapmýþ oluyoruz? 'Mutlak doðru bizimki,' diyecek kadar fanatik miyiz bizler de? Kendi yolunda giden bir topa dýþardan dokunuyoruz. Bu yaptýðýmýz maçlarda fauldür." "O kadar güçlü olmak mý seni rahatsýz ediyor?" diye sordu Robert Kennedy. "Evet Bob. Kim için doðru?" Bir süre karþýlýklý susarak bakýþtýlar. "Bomboþ diye bildiðimiz bir çölü suyla doldurunca iki milyona yakýn insaný yersiz yurtsuz býraktýk," diye araya girdi John, Edwards'a destek vermek için. Daha önce bu konular üzerinde tartýþmýþlardý. "O onurlu çöl insanlarýný baþkalarýnýn topraklarýna sýðýnan zavallýlara dönüþtürdük. Bazýlarý o sürgünü yaþamamak için göz göre göre Son Antlaþma - Can Eryümlü 128 boðulmayý seçti. Sonra o kýyýlarda bir takým önlemler alýndý. Büyük boynuzlu Afrika ineðinin beslenmesi yasaklandý örneðin. Çok ot yiyor, az süt, et veriyorlardý, ama bir tür zenginlik simgesiydi o hayvanlar oralýlar için. Oluþturmaya çalýþýlan yeni ve doðru ekoloji öyle saçma bir inancýn insafýna býrakýlamazdý, deðil mi? Peki ne oldu? Ýnekleri alýnýp orduyu beslemek için kesilen o insanlar önce yoksul, sonra da terörist oldu. Londra'da, Paris'te, Roma'da, Almanya ile Amerika'nýn her yerinde bombalar patlatýyor, yangýnlar çýkarýyor, günahsýz insanlarý öldürüyorlardý bizim ayrýldýðýmýz sýrada. O ölenlerin kefaretini kim ödeyecek? Suçlular o bombalarý patlatanlar mý, yoksa biz miyiz? Dürüst olmak gerekirse, biz baþlatmadýk mý o kan davasýný? O patlattýklarý bombalarý bile bizler üretmedik mi?" Kimse uzunca bir süre konuþmadý. "Ben de þeyi düþünüyorum…" dedi biraz sonra Baþkan, ama sözünü bitirmedi. "Size yapýlacak o suikastý doðal ayýklanma gibi düþünmemiz gerekir belki de," dedi John ona. "Nasýl söyleyeceðimi bilemiyor, yanlýþ anlamanýzdan da korkuyorum, ama Edwards'ýn dediði topun yönünü deðiþtirmek doðru mu diye sýk sýk soruyorum ben de kendime." "Bak iþte onu doðru yaptýk," dedi Kennedy neþeyle. "Tartýþmasýz tek doðru o oldu." Hep birlikte güldüler. Edwards ile John'un sözlerinin oluþturduðu aðýr hava daðýlýr gibi oldu. "Þeyi söylemek istiyorum, o gidilen zamanda…" diye sürdürdü o konuþmasýný. "Sizin o paralel evren dediklerinizde…" Durup bir süre düþündükten sonra, "Gerçek mi onlar?" diye sordu. "Yani bizimle ne kadar ilgisi var? Orada oluþan farklý bir Afrika'dan, deðiþik geliþen bir tarihten söz ediyorsunuz. Ne kadar gerçek olabilir o? Farklý bir dünya… farklý bir gezegen… yoo, bir film gibi… perdedekilerin yalnýzca birer þekil olduðu bir görüntü... O insanlar birer canlý sayýlýr mý? Sen oradayken öbür John mu, sen mi bir görüntüydünüz?" "Ne demek istediðini tam anlatamadýn, ama ben anladým," dedi Edwards. "Böyle düþündüðün anda bütün ahlaki sorumluluklarýndan kurtulursun. Bir resme karþý suç iþleyemezsin, deðil mi? Ama bak! Onlardan üç tanesi karþýmýzda oturuyor. Eti, caný, kanýyla Hans da, Sarah da, Jimmy de bizler kadar insan. Hatta ikisi bizim gibi olmasa da Son Antlaþma - Can Eryümlü 129 Amerikalý. Onlar seni, senin Abraham Lincoln'ü gördüðün gibi görüyor. Sen bir görüntü olabilirsin onlar için, ama onlar kesinlikle öyle deðil." "Kusura bakmayýn," dedi Kennedy o üç kiþiye. Profesör'ün söylediklerinden alýnmýþ olduðu sesinden belliydi. "Öyle demek istemediðimi bilmenizi isterim. Amaçlarýmýn arasýnda hiçbir zaman ahlaki sorumluluklarýmdan kurtulmak olmadý. Burada da…" "Oralarda yalnýzca baþka tarihler yaþanýyor," diyerek araya girdi John. "Ama onlar da en az bizimki kadar gerçek Baþkan'ým. Oradaki iki John da gerçekti. Öbürü sonra ben olacaktý çünkü. Yalnýzca karþýlaþsalardý ne olurduyu bilmiyorum. Sonra ben Afrika'ya 1942'nin Kasým ayýnýn sonunda gittim. Gitmeden önce Sarah ile günler üzerinde titizlikle çalýþmýþtýk. Rommel'i elimle koymuþ gibi bulmam gerekirdi, deðil mi? Ne gezer. Ancak Aralýðýn 1'inde bulabildim onu. Tam bir haftamý aldý ona ulaþabilmem." "Yani...?" diye sordu Baþkan. "Yani çok iyi bildiðiniz bir olayý bile baþka türlü bulabiliyorsunuz. Üstelik buradan uzaklaþtýkça baþkalaþma olasýlýðý daha fazlalaþýyor. Makasýn arasý açýlýyor." "Yani þimdi gidip Cengiz Han'ý, ya da Kristof Kolomb'u bulamaz mýyýz?" "Bulamayabiliriz," dedi Edwards. Kennedy kardeþler ona baktý. Ellerini omuzlarýna koyarak gülümsedi ikisine. "Ama bir gün onu da baþaracaðýz." *** Sabah Boynuz'a geldiklerinde ilk iþ olarak onlara kendi yaptýklarýný anlatmýþtý Robert Kennedy. Sarah'tan edindikleri bilgiler doðrultusunda gerçekleþtirilen operasyonlarý, yapýlan tutuklamalarý, çok gizli olarak yürütülen soruþturmalarý özetlemiþti. Bu iþle bizzat uðraþtýðýný, Johnson'un dýþýnda bir tek Martin Luther King'in geliþmelerin tümünden haberinin olduðunu söylemiþti. Karýlarý bile bilmiyormuþ geliþmeleri. Son Antlaþma - Can Eryümlü 130 "Benim kurtarýcý meleðim," diyerek üst üste öpmüþtü Sarah'ýn ellerini Baþkan. "Senden ayrýca bu lanet iþle baðlantýlý gibi görünen, baþýmýn derdi Küba ile ilgili bir gelecek arþivi hazýrlamaný rica edebilir miyim?" "Elbette," demiþti Sarah. "Jimmy ile birlikte hemen hazýrlarýz." "Falcýlýða gelip dayandý yani iþimiz," demiþti Benny duygularýný gizleme gereði duymadan. Sesini de falcý kadýnlarýnkine benzetmiþti. "Söyleyesin bakalým Jimmy çocuk, bilgisayar falýmda ne var bugün?" Kýsa süren bir suskunluk olmuþtu. Son zamanlarda sýk sýk saldýrýr olmuþtu koca adam çevresindekilere, nedeni Jimmy'nin durumunun giderek saðlamlaþtýðýný görmesi olsa gerekti. Arkadaþlarý onun bu tavýrlarýna alýþýktý, ama ya öbürleri… Benny'ye bakmýþtý John. Adamcaðýzýn derdi yalnýz Jimmy deðildi ki, Dr. Hopkins'in Boynuz'daki varlýðýndan da hoþlanmýyordu. Frederick'in önerisiyle, güvenlik açýsýndan, Doktor'u Groom Range'e göndermemeyi uygun bulmuþlardý. Yanlarýnda kalarak onlardan biri olmaya baþlamasýna sinirleniyordu Benny, çünkü bu arada Odysse için bir proje hazýrlamýþtý ve iki gün önce kendi aralarýnda onu tartýþmýþlardý. "Neyin uygulanacaðýna yalnýz Odysse Kurulu karar vermeli," diyerek kendi küçük gruplarýný iþaret etmiþti Benny o gün, iþe birlikte baþlayan dört kiþiye bir ad koyarak. "Öyle her önüne gelenin…" demiþ, ama susmuþtu sonra. Hans, Jimmy, Sarah ve Edwards da o çekirdek ekibin dýþýndan kiþilerdi. Hatta Noko bile… "Herifin biriyle sýrf insanca amaçlarla ilgilendik diye…" "Henüz bir þeye karar vermedik," diyerek sözünü kesmiþti John onun. "Neye, nasýl karar vereceðimizi de tartýþýrýz ayrýca. Üstelik Doktor da bizimle birlikte Enstitü'ye seçilmiþ bir kaç özel kiþiden biri idi." "Kendi iç sorunlarýmýzý baþkalarýnýn önünde mi tartýþacaðýz John?" diye sormuþtu Benny. Alýnmýþ görünüyordu. John eliyle iþaret ederek onu susturmak istemiþti ama, "Siz bunlarý konuþurken ben dýþarda kalsam iyi olacak," diyerek ayaða kalkmýþtý Doktor. "Burada bir konuk olduðumu aklýmdan çýkarmýyorum sevgili velinimetim," demiþti Benny'ye. Kimse bir þey Son Antlaþma - Can Eryümlü 131 söylememiþ, odadan çýkana kadar ardýndan sessizce izlemiþlerdi yaþlý adamý. "Kabahat onun için kýçýný yýrtanda," demiþti Benny kapý kapanýnca. "Adamcaðýz biz rahat konuþalým diye…" diyordu ki Edwards, "Yoo! Siz böyle düþünün diye numara yapýyor," diyerek sözünü kesmiþti Benny onun. "Hayýr, hiçbiriniz anlamýyorsunuz beni. Ben Noko'ya, ya da sana karþý çýktým mý Eddy? Ya da Hans'a…? Sarah'ý bizzat ben getirdim. Sizin önereceðiniz her þey kabulüm." Sesi giderek yumuþamaya baþlamýþtý. "Ama Doktor'un dediðini kabul etmezsin deðil mi?" demiþti Jimmy. "Ya da benim dediklerimi… doðru bile olsa?" "Sen neden çýkmýyorsun dýþarýya?" diye sormuþtu Benny ona, yeniden sertleþerek. "En azýndan o sahte terbiyeyi gösterebilirsin." "Çýkmayacaðým," demiþti Jimmy. "Doktor kadar kolay lokma olmayacaðým sana." "Lanet olasý!" demiþti Benny. "Bu piç kurusu neyse ne de, öbürünü hiç sevmiyorum, ne yalan söyleyeyim. Korkuyorum. Ýçimde kötü kötü…" "Ne biçim bilim adamýsýn sen?" diye sormuþtu Ali ona. "Sevmediðim insanla çalýþmak istemiyorum arkadaþ," diyerek ona dönmüþtü Benny. "Çünkü sonunda mutlaka bir pislik çýkýyor öyleleriyle." "Adamýn projesini içime sindirmem bayaðý zamanýmý aldý," demiþti Ali. "Biliyorsun baþkalarýnýn fikirlerini çalmakla suçluyordum onu, ama bunun ilginç olduðunu kabul etmeliyiz. Çok iyi derleyip toparlamýþ konuyu. Bir hedef kazandýrmýþ. Ben düþünelim derim." "Neredeyse kul, köle olacaksýn adama," demiþti Benny ona sýrtýný dönüp. "Projeyi bizim yönetmemiz koþuluyla," demiþti Ali. "Ýpin ucunu ona býrakmadan." "Ali'nin söylediði koþulla bence de kabul," demiþti Toshiki. "Ters bir hareketinde zamanýn dýþýna atýveririz onu." Noko baþýyla yanýnda oturduðu kocasýnýn sözlerini onaylamýþtý. Son Antlaþma - Can Eryümlü 132 "Sen ne düþünüyorsun Sarah?" diye sormuþtu John. "Ben... ben bilmiyorum," demiþti kýz. "Aslýnda bize sormasanýz… yani Jimmy ile bana… kendimizi bu kuruldan, kurul da bizi kendinden sayana kadar." Sonra Benny'ye dönmüþ ve, "Sen beni getirdin diye bana kefilsen, ben de Jimmy'yi getirdim diye ona kefilim," demiþti. "Bazen seni anlayamýyorum Benny. Burada böyle davranýyorsun, ama orada Doktor'u kurtarmak için nasýl çýrpýndýðýný kendi gözlerimle gördüm. Kendini riske atýp o parayý nasýl bulduðunu ben biliyorum." "Nasýl riske attý kendini?" diye sormuþtu Toshiki. "Önce at yarýþlarýný denedim," demiþti Benny kýzdan önce. "Kaskýma kumanda ederek zor da olsa ertesi güne gidip döndüm. Gazetelerdeki sonuçlarý oynadým, ama lanet olasý beygir tam birinci olacakken düþtü." "Odysse olmadan o enayi kaskla ertesi güne mi gidip geldin yani sen?" diye atýlmýþtý Toshiki sevinçle. "Ýnanamýyorum. Harika! Niye daha önce anlatmadýn bunu?" "Þimdi anlaþýlýyor Odysse'nin seni niye geriye getiremediði," demiþti Noko. Kocasýnýn tersine oldukça ciddi idi. "Aklýný karýþtýrmýþsýn aletin." Hatta Benny'ye biraz kýzmýþ gibiydi. "Bilmediðin bir iþi tek baþýna denemeye nasýl…?" diye atýlmýþtý John da. "Bunu bana sen mi söylüyorsun?" diye sormuþtu Benny ona gülerek. "Okuduðun gazetelerin baþka bir ertesi güne ait olabileceðini düþünmeliydin," demiþti Ali alaycý bir þekilde. Öbürü yalnýzca baþýný sallamýþtý. "Peki sonra nasýl buldun o parayý?" diye sormuþtu Edwards. Benny sessiz kalýnca, "Yeniden Yerleþim Birliði'nin kasasýný soydu," demiþti Sarah. "Ne?" "Ne yaptý?" "Nasýl?" Bu soru yaðmurunu da yanýtsýz býrakmýþtý Benny. Son Antlaþma - Can Eryümlü 133 "Onunla bir adam satýn aldý," diye sürdürmüþtü kýz konuþmasýný. "Adam deðil pankreas," demiþti Benny ona sertçe. "Adam," diye düzeltmiþti Sarah onu. "Bir pankreasýn neden o kadar pahalý olduðunu sanýyorsun sen?" Benny onu yanýtlamamýþ, gözlerini kýzýn gözlerine dikip dikkatle bakmýþtý. "Hani organ nakilleri kalmamýþtý?" diye sormuþtu Ali. "Doktor'u o göçmenlerden saydýklarý için daha fazla sürdürmek istemediler tedavisini," diye açýklamýþtý Sarah. "Sigortasý olmadýðý için… ama eðer gerekli organ getirilirse… ve doktorlar da o paradan yüklüce bir pay alýrsa… Kendini öyle parça parça satýþa çýkaranlar olur. Ýnsan böbreðinin birini, midesinin bir kýsmýný verse de yaþamýný sürdürebilir, ama pankreasýný, kalbini satan iyice umutsuz biridir. Para ailesine kalsýn diye yaparlar genellikle bunu, ya da kendini bir gruba, tarikata falan adayanlar…" "Yani ben þimdi o yaþlý keçiyi kurtarmak için birini mi öldürdüm?" diye sormuþtu Benny. Sarah baþýný sallayýp susmuþtu. "Ama orasý bir hastane deðil miydi?" Sarah gene baþýný sallamýþtý. "Oradaki doktorlar resmi deðiller miydi?" Kýz gene baþýyla onaylamýþtý onu. "Vay orospu çocuklarý, vay!" diyerek ayaða kalkmýþtý Benny. Yüzü sapsarý olmuþtu. Herkesten uzak bir köþeye gidip, önüne yere bakarak durmuþtu. Kimse konuþmamýþtý uzun süre. "Bana sorduðun için teþekkür ederim John, ama ben çekimserim," demiþti Sarah epey sonra sessizliði bozarak. "Beni de yok sayabilirsiniz," demiþti Jimmy. "Þimdilik bir teknisyen olarak kalmak istiyorum." "Ben Doktor'un önerdiði projenin uygulanmasýnda büyük yarar görüyorum," demiþti Edwards. "Ancak önce kendimize ahlaki açýdan bir takým sýnýrlar ve ilkeler koymamýz gerekir. Gerisi sýradan bir laboratuar iþi zaten." "Teþekkürler Eddy," demiþti Benny ona uzakta durduðu köþeden. "Þimdi konuyu asýl tartýþmamýz gereken yere çektin." *** Son Antlaþma - Can Eryümlü 134 John Edwards'a baktý. Her zaman taktýðý kýrmýzý papyonu, beyaz saçlarý ve pembe yanaklarýyla babacan bir öðretmen gibiydi. Düþüncelerini toparlamaya çalýþtý. Ýki gün önceki toplantýda konuþtuklarý projeyi Baþkan'a birazdan kendisi anlatacaktý. "Teþekkürler Ed," dedi John Kennedy. "Buradaki bu inanýlmaz geliþmenin beni þaþkýna çevirdiðini söylemeliyim. Ayaða kalkan maymun, ya da ateþin kullanýlmasý kadar önemli bir dönüm noktasýný daha aþmýþ bulunuyor insanlýk sizlerle. Ben ötesini düþünmeye zorlanýrken, baþka yeni projelerinizin olduðunu söylemiþtiniz. Öyle deðil mi?" diyerek John'a baktý. "Sizi dinleyelim eski dost." "Çok anlaþýlýr olmaya çalýþacaðým Baþkan'ým," dedi John. "Canlýlar kalýcý olabilmek için üremek zorundadýr. Bunu yaparken kendi niteliklerini çocuklarýna iletirler. Bir anlamda ölümü alt eden bir tür ölümsüzlük, baþka bir deyiþle sürekli varolmaktýr üremek. Ancak hassas birer makine olan canlýlar doðada rastlantýlarla oluþuyor, üstelik anne-babalarýn yapýsal bozukluklarý bebeklere aktarýlýyor. Biz onlarý makine gibi önceden tasarlayarak, rastlantýsal evrim sürecini bilinçli bir üretime dönüþtürmeyi düþünüyoruz." "Yani…?" dedi Baþkan. Gözlerini kýrpmadan John'a bakýyordu. "Yani bazý canlýlarýn, hatta yeni bir insanýn tasarýmýný yapabiliriz." Bir süre susarak kendisini dinleyen kardeþlere baktý John. "Yeni insan…" dedi bir kez daha. "Hatasýz bir programlama ile yeni, yepyeni bir soy… kalýtým yanlýþlýklarýnýn olmadýðý bir mükemmellik… Çok uzak bir olasýlýk gibi görünen bu düþ artýk gerçekleþebilir. Ýnsanlarýn yapýlamayacak þeyleri düþünemeyeceðine inanýrým ben. Eðer birinin aklýna bir þey gelmiþse bir gün mutlaka olacak demektir o. Bizim Odysse gibi." "Þu geldiðimiz yere bakýn," dedi Robert Kennedy þaþkýnlýkla. "Ancak bazý endiþelerimizden dolayý projeyi baþka bir zaman boyutunda uygulamak istiyoruz," diye sürdürdü John. "Odysse'yi buradan ve bu zamandan taþýmamýz gerektiðini düþündük. Ýlk endiþemiz güvenlik ile ilgili. Þimdiye dek burada bir þeyler olduðunu kimse anlamadýysa, bu onlarýn aptallýðý olmalý. Yalnýzca siz kaç kez geldiniz çölün ortasýndaki bu yere. Bu kadar gürültüye birileri bir Son Antlaþma - Can Eryümlü 135 þeylerin döndüðünü mutlaka anlamýþtýr. Oysa baþka bir zamandan bugüne bir sýzýntý olamaz." "Peki oradaki o iþlem ne kadar ahlaki olacak?" diye sordu Baþkan. "Biraz önce siz deðil miydiniz Afrika'daki sosyal düzeni deðiþtirmeye hakkýmýz olup olmadýðýný sorgulayan?" "Haklýsýnýz," dedi John ve bir süre düþünerek sustu. Baþkan'ýn ondan öç almaya mý çalýþtýðýný, yoksa olay ellerinden kaçýyor diye mi endiþelendiðini anlayamamýþtý. Gerçi bu taþýnma önerilerine onlardan bir tepki gelebileceðini önceden düþünmüþlerdi. "Toplumsal kurallarýn henüz oluþmadýðý bir zamana gitmek istiyoruz. Burada kaç günlük embriyonlar üzerinde çalýþýlsýn diye tartýþýlýyor, biliyorsunuz. Bizimki gibi bir projede çalýþýrken insan haklarý, hayvan haklarý, dinsel ve töresel yaklaþýmlar elimizi kolumuzu baðlar. Ancak biz yasalardan kaçmayý düþünerek bu yolu seçmedik. Hayýr! Tam tersine, önce kendimizi disiplin altýna alacak bir ilkeler bütünü oluþturduk." "Gene de yasalardan kaçýþ olacak bu," dedi Robert Kennedy. Aklý yatmamýþ gibiydi, ama kimse yanýtlamadý onu. "Bilimin önü açýlacaksa kabul," dedi Baþkan biraz düþündükten sonra. "Böylece bizimkinden daha ileri bir uygarlýk oluþabilir orada. Bizim denetimimizde, uzak bir eyaletimiz gibi…" "Neden bizim olsun orasý?" diyerek sözünü kesti John Baþkan'ýn. "Neden bizim olmasýn?" dedi Baþkan, John'a dikkatle bakarak. "Bir çocuk," diye söze girdi o ana kadar hiç konuþmamýþ olan Noko, "anne babasýnýn malý deðildir." Boðazýný temizleyerek bir süre sustu. Heyecandan yüzü kýzarmýþtý. "O kendisidir. Üçüncü bir kiþidir, efendim. Bizimdir, ama bizi sevmek zorunda bile deðildir." Sesi titreyerek týkandý sonunda. "Ona kendimizi sevdirmek bizim elimizde," dedi Edwards. "Ben öyle bir baba oldum ki, benim çocuklarým beni sevdi. Onlar iyi yetiþirlerse bizim bu yaþlý, kavgacý uygarlýðýmýza yol bile gösterebilir. Hani hep, 'þimdiki aklýmla yirmi yaþýnda olmayý isterdim,' denir ya, onlar bizim þimdiki aklýmýzla doðmuþ olacak." "Peki nereye gitmeyi düþünüyorsunuz?" diye sordu Kennedy. Son Antlaþma - Can Eryümlü 136 "O konu üzerinde hâlâ çalýþýyoruz Baþkaným," dedi John. "Sivrisinek adýný verdiðimiz uzaktan kumandalý bir kamerayý belirli aralýklarla çeþitli bölgelere göndererek bilgi topluyoruz. Doðu Afrika'yý, Nil Vadisi'ni, Mezopotamya'yý, Ýndüs boylarýný, hatta Avustralya ile Amerika'yý bile araþtýrýyoruz. Çünkü insanlýk, varsayýlan anayurdu olan Orta Afrika'daki Büyük Yarýk Vadisi'nden ikiyüzbin yýl önce çýkmýþ, dünyanýn her tarafýna on binlerce yýl öncesinde yayýlmýþtý." "Nereye gideceðimizden daha önemlisi neden gitme gereði duyduðumuz," diyerek araya girdi Edwards. "Fosillerden, ya da arkeolojik buluntulardan geçmiþte neler olduðunu tam olarak anlayamýyoruz. Az sayýda ele geçen kafataslarýnýn çoðu ya kýrýk, ya da delik oluyor. Onlarý genellikle yaban hayvanlarýnýn deðil, kendi türdeþlerinin yaptýðýna inanýyor uzmanlar. Tarihöncesi dünyada iki ayak üzerinde dolaþan bir kaç tür insanýmsý olduðunu biliyoruz. Bunlarýn bazýlarý birbirleriyle kýyasýya dövüþmüþ, ya da en azýndan birileri diðerlerine yaþama þansý býrakmamýþ. Örneðin, Neandertal Adam yok olurken, Homo Sapiens soyunu sürdürebilmiþ. Bilim adamlarý, türlerin yok olma nedeninin, onlarýn bedensel yapýlarý olduðunu ileri sürüyor. Buzul Çaðlarý bitince Eskimo'lar gibi soðuða uyum saðlamýþ, kýsa ve kalýn yapýlý Neandertal'ler, yaþama ortamlarý kalmadýðý için ortadan kalkmýþ. Güçlülermiþ, ama kaba güç yetmemiþ varoluþlarýný sürdürebilmeleri için. Öte yandan, bir türün tek baþýna varlýðýný koruyabilmesi çok endermiþ. Bir Homo Sapiens, bir de karýncayiyen bu kuralýn dýþýnda imiþ. O garip hayvanlarý bilmem ama, bizimkinin doðaya akýlla direnerek kazanýlmýþ bir savaþ olduðu açýk. Doðal ayýklanma sýrasýnda akýllý, yani beyni büyük olanlar kalmýþ. Yalnýz o yetmiyor, onlarý doðurabilmek için, geniþ kalça boþluklarý olan kadýnlar gerekiyormuþ. Bizim atalarýmýzda o ikisi bir araya gelmiþ ve baþkalarý yok olurken onlar kalabilmiþ." "Beyin hacmini arttýrmak için kafataslarýnýn ince uzun olmasý nasýl olur?" diye sordu Robert Kennedy. "Hem çok kolay doðarlar, hem de istenildiði kadar akýllý olurlar. Güney Amerika'daki bazý kazýlarda o tür kafataslarýnýn bulunduðunu okumuþtum." "Orada çocuklarýn kafalarýnýn sýkýþtýrýlarak deforme edildiðini okumuþtum ben de," dedi Edwards. "Zavallý çocuklar, ne acý Son Antlaþma - Can Eryümlü 137 çekmiþlerdir, kim bilir. Neandertal'lerin yok oluþ nedenlerinden biri de, alýnlarýnýn geriye basýk ve dar oluþuymuþ. Bizimkiler gibi yüksek deðilmiþ ön kafalarý. Beynin ön loblarý oluþamadýðý için, konuþma dilini ve düþünmeyi geliþtiremedikleri söyleniyor. Onlarýn arka kafalarýnýn büyüklüðü beden güçlerini saðlarmýþ. Kafatasýnýn hacmi kadar formu da önemli. Sonra baþparmaklarý esnek deðilmiþ. 'El insan deðilse, dil insan olmaz!' diyenler var. Aslýnda en baþta Homo Sapiens onlarý insandan sayýp çiftleþmemiþ. Hiç karýþmamýþlar birbirlerine." "Ýþte biz bütün bu geliþmelerin tamamlandýðý zamana gitmek istiyoruz," dedi John. "Araþtýrmalarýmýz, sosyologlarýn Vahþet Dönemi dedikleri Yontma Taþ Çaðýnýn (*) sonunun bu iþe en uygun zaman olduðunu gösterdi. Çünkü onun ardýndan Barbarlýk Dönemi denilen Cilalý Taþ Çaðý (**) geliyor. Günümüzün daha az yýpratýcý iklim koþullarý ile bildiðimiz coðrafyasý o çaýn baþýnda oluþmaya baþlamýþtý. Ýnsanlar maðaralardan çýkýp yeni yerleþmeler kurmuþ. Müthiþ bir kültürel patlama yaþanmýþ. Tarýma geçilmiþ. Bundan on bin yýl öncesine gidersek atalarýmýzý küçük küçük yerleþik topluluklar kurarken bulacaðýz. Gideceðimiz o zamana, onu 'Milattan Önce'den ayýrdedebilmek için, miladý gene yerinde tutarak, 'Eksi' demeye karar verdik. Eksi-8000'e gideceðiz yani." *** O toplantý bitince Sarah doðruca Ali'nin yanýna gidip onu bir kenara çekti ve, "Sana Bayan Monroe ile ilgili bir þey söylemek istiyorum," dedi uzanýp kulaðýna fýsýldayarak. "Ne o?" diye sordu Ali, gözlerini iri iri açarak. Kýzýn ses tonu meraklanmasýna yol açmýþtý. Öbürlerinden biraz daha uzaklaþtýlar. "Dört ay sonra, yani Aðustosta uyku ilacý içerek kendini öldürecek o," dedi. Ali gözlerini daha da açarak baktý ona. Donmuþ kalmýþ gibiydi. Sarah baþýný salladý. "Belki içine düþtüðü bunalýmdan (*) Paleolitik Çað (25 milyon-10 bin yýl öncesi), Jeolojideki buzul çaðlarýnýn kültürel karþýlýðý. (**) Neolitik Çað (10,000-7,500 yýl öncesi). Son Antlaþma - Can Eryümlü 138 kurtarabilirsin onu. O zaman sen kazanýrsýn onun gönlünü, rakibin kim olursa olsun," diye ekledi. Gözleri Marilyn'in yanýndaki Baþkan'ýn üzerindeydi. Ali de dönüp onlara baktý. *** 18.Nisan.1962'de yapýlan o tarihi toplantýnýn ardýndan Sivrisineðin getirdiði binlerce görüntü üzerinde yapýlan incelemeden sonra gidilecek yerin Kýzýldeniz'in kuzeyinde, Sina Yarýmadasý'nýn en güney ucu olmasýna karar verdiler; üslerini Ras Muhammed'de kuracaklardý. Bu karara varmak yaklaþýk iki aylarýný almýþtý. Sivrisineði o seçilen yere ve zamana bir kez daha gönderip son bir kontrol yapmýþlar, ancak Hans onunla yetinmeyip bir de kendisi gidip gelmiþti oraya. Görüþü olumluydu. Bunu Baþkan'a bildirdiler ve böylece düðmeye basýlmýþ oldu. 25-30 Haziran tarihleri arasýnda Amerika Birleþik Devletleri ordusu Nevada Çölü ve Eldorado Daðlarýnda hava ve kara kuvvetlerinin katýldýðý bir manevra yapacaktý. Böylece o yaratýlan kargaþa içinde, seçilen malzeme ile personeli Sina'ya taþýyabilmek için tam altý günleri olacaktý. 1.Temmuz.1962'de Büyük Boynuz'un tümüyle boþaltýlmýþ olmasýný planlamýþlardý. Ýlk kez böyle bir uzaklýðý ve yoðunluðu deneyecekleri için Odysse'nin o yükün altýndan kalkýp kalkamayacaðýný bilemiyorlardý. Yalnýzca dua ediyordu inananlar. Ýlk olarak Hans ile birlikte George ve mavi cinlileri gönderilecekti. Ardýndan kullanacaklarý malzemeler… O 24.Haziran gecesi, hepsi içlerindeki bin bir kuþkuyla, Marilyn'in onlar için hazýrladýðý tek kiþilik müzikali izledi. *** Aktarmanýn sonu yaklaþtýkça hepsini bir heyecan sarmýþ, gözleri duvardaki saatte kilitlenmiþti. Son altý gündür Odysse inanýlmazý baþarmýþ, Boynuz'daki her þeyle birlikte yeni proje için gerekli ekipmanlarý da Sina'ya ve Eksi-8000'e aktarmýþtý. Biraz önce de John'larý göndermiþ, sýra kendini aktarmaya gelmiþti. Heyecanla o en Son Antlaþma - Can Eryümlü 139 son postayý, Odysse, Toshiki ve Noko'yu bekliyorlardý. John yeni geldiði o odada, solundaki pencereden dýþarý baktý. Ýlk kez gördüðü Kýzýl Deniz pýrýl pýrýl bir güneþin altýnda masmavi uzanýyordu önlerinde. Ona niye kýzýl dendiðini merak etti. Ýçindeki mercanlardan ötürü diye biliyordu, ama biri de Musa'yý izleyen firavun ordusu orada boðuldu diye anlatmýþtý. En iyisi Ali'ye sormaktý onu. Hele þu telaþ bir bitsindi de. Odadaki sessizlik sürüyordu. Benny ve Hans ile göz göze geldi. Öbür tarafta Jimmy ile Ali duruyordu. Ali'nin alt dudaðýný ýsýrdýðýný gördü. Kendisinin de iþaret ve orta parmaklarýný þans için üst üste getirdiðini o zaman fark etti. Odysse bu zamana kendini aktaramazsa ne olacaktý? Japon karý-koca orada, bunlar burada… Daha beþ dakikalarý vardý. Þimdiden olumsuz düþünmemek için gene dýþarýya çevirdi bakýþlarýný. Ýnsanlarla araçlar vardý sað tarafta. Bir de bir uçak kanadý görünüyordu ilerde. Yapýlan askeri manevra sýrasýnda bir takým araçlar, içi sandýk dolu kamyonlar, vinçler, hatta insanlar yok olmaya baþlayýnca… gülümsemesine engel olamadý John… hele kamyonundaki yükünü yitiren o þoförün þaþkýnlýðý... Onlarýn özel bir amaçla baþka bir yere gönderildiðini açýklamýþtý Frederick, ama bir grup generalin Boynuz'da neler olduðunu anlamak için kapýya dayanmalarýna engel olamamýþtý. Onlarý oradan uzaklaþtýrmak için Genel Kurmay Baþkanýnýn telsiz emri gerekmiþti. En sonunda bitmiþti… yani bitiyordu iþte… bir de þu Odysse kendini… "Haydiiii…" diyen Edwards'ýn sesi odadaki suskunluðu bozdu. Sarah ile birlikte en arkadaydýlar ve el ele tutuþmuþlardý. John onlara bakýnca belli belirsiz gülümsediler. Sonunda bekledikleri görüntü yüksek tavanlý odanýn ortasýnda belirdi; Odysse ve baþlarýnda düþünce bantlarýyla karý-koca Yamagata'lar. Odadakilerden bir alkýþ koptu. Bantlarý baþlarýndan çýkaran Japonlarý kucaklamaya koþtu hepsi. Gelmiþlerdi iþte. Buradaydýlar. Bir aradaydýlar gene. Lanet olasý yer cehennem bile olsa, yanlarýnda Odysse vardý artýk. "Hoþ geldiniz," dedi John ikisine birden sarýlarak. "Þu Odysse'yi nasýl öpeceðiz?" diye sordu Benny de onlara sarýlýrken. Son Antlaþma - Can Eryümlü 140 "Ben sevgilerinizi iletirim ona," dedi Noko sevinçle. "Merak etmeyin." "Bütün bu alkýþý o hak etti aslýnda," dedi Toshiki de. John Odysse'ye baktý. Her þey olmasý gerektiði gibiydi. Uzayzaman giriþimi yeþil ýþýk küresinin içinde tanýdýk sevimliliðiyle dönüyordu gene. Ýçinde garip bir sevinç, tutamadýðý bir coþku vardý. Öbürlerinin de onun gibi hissettiði belliydi. 'Evet, iþte baþlýyoruz,' diye geçirdi aklýndan. "Hepiniz hoþ geldiniz," dedi oraya ilk gönderilmiþ olan Hans bütün yeni gelenlere. "Geldiniz ya, önemli olan bu." "Evet," dedi John ona bir daha sarýlarak. "Birlikteyiz iþte gene. Senin neler yaptýðýný sormanýn zamaný geldi artýk." "Gelin sizi gezdireyim," dedi Hans hepsine. Kapýyý açýp dýþarýya adýmlarýný attýklarýnda soluklarý týkanýr gibi oldu. Hava hem çok sýcak, hem de nemden yapýþ yapýþtý. Bir hamama girmiþ gibi olmuþlardý. Hans elindeki uzunca bir bezi baþýna sarýk gibi sardý. Gerçi hepsinde, hatta kýrmýzý papyon ve takým elbisesiz görmedikleri Edwards'da bile klima kumaþtan yapýlmýþ giysiler, baþlarýný örtecek kukuletalar vardý. Hans da ayný þekilde giyinmiþti ama, 'Çöl havasýna girmiþ. Seviyor bu iþi,' diye düþünmekten kendini alamadý John. "Ne çok þey yapmýþsýnýz," dedi sonra gözlerini kýsýp çevresine bakarken. Güneþ gözlüklerini taktý, ama hiç yararý olmamýþtý sanki. Yalnýz Hans'ýn duyabileceði þekilde, "Bu da bir hafta sürdü farkýnda mýsýn?" diye sordu. O gülümseyerek baþýný salladý ve, "Evet," dedi. "Tunus gibi," John'a bakarak bir þeyler düþündü, ama aklýndakileri dile getirmeden, "Bu taraftan baþlayalým," dedi öbürlerine eliyle sol tarafý iþaret ederek. Onlara doðru gelen bir forklift taþýdýðý bir kasayý kapýnýn yanýna indirdikten sonra yanlarýndan uzaklaþtý. Sað taraflarý denizdi ve ileriye doðru uzanan bir iskele yapýlmýþtý kýyýya. Ona küçük bir tekne ile ondan daha küçük bir denizaltý baðlýydý. Sol taraflarýnda ise bir sürü konteynerden oluþan küçük bir kasaba kurulmuþtu. 'Bunlarýn hepsini Son Antlaþma - Can Eryümlü 141 biz oradan mý gönderdik?' diye düþündü John. 'Baþka kim gönderecekti ki?' diyerek kendi kendine gülümsedi. Kalacaklarý, yemek yiyecekleri, çalýþacaklarý yerlerdi onlar. Birbirlerinin üzerine yýðýlmýþ gibi duruyorlardý olduklarý yerden bakýnca. Motor seslerinden oluþan bir uðultu yayýlýyordu her yana. Jeneratörler, kompresörler, kamyonlar, arabalar, vinçler ve hepsinin gürültüsünü bastýran bir helikopter… yere çakýlmýþ çelik levhalarla yapýlmýþ bir pist vardý ilerdeki düzlükte. Orada, biri çalýþan üç helikopter ve dört uçak duruyordu. Onlarýn da arkasýnda bir grup konteyner vardý gene. Aralarýnda, üst üste konulmuþ odacýklardan oluþmuþ yüksek bir yapý hemen dikkati çekiyordu. Hastane olmalýydý orasý. Dýþtan çýkan bir merdiveni ve camlý bir asansörü bile vardý. Odysse'nin içinde olduðu kubbenin yanýna bir sera eklenmiþti. Güneþ enerjisi toplayýcýlarý arkadaki tepelerin güneye bakan sýrtlarýna yerleþtirilmiþti ve ýþýl ýþýl parlýyorlardý. "Ne garip," dedi Edwards. "Dünya hâlâ Eksi-8000'de, ama bu uçaklar, helikopterler, bütün bu yapýlar…" "Bir tarafta biz, bir tarafta taþ devri," dedi Hans. "Biraz daha gecikseydiniz felsefe yapmaya baþlayacaktým ben de." "Sana bir þiþe snaps getirdik ama," dedi Sarah, "bu sýcakta nasýl içilir o bilmem." Yüzü þimdiden kýpkýrmýzý olmuþtu ve terliyordu. "Bu giysiler bile iþe yaramayacak galiba burada." "Öyle bir yarýyor ki," dedi Hans. "Bir de onlar olmadan dolaþmayý dene de gör. Snapsý da akþam 'dondum,' deyince birlikte içeriz." "Suyumuz nasýl?" diye sordu Benny. "Tatsýz, ama bol. Denizin tuzunu arýtýyoruz." "Frederick nerede?" diye sordu John. "Güvenlik önlemlerini gözden geçiriyor," dedi Hans hafifçe gülümseyerek. "Burada bize hangi düþman saldýracaksa… Hepsini orada býrakmak için buraya kaçmadýk mý?" "Frederick sana dün olanlarý anlatmýþtýr," dedi John. Hans durdu. Gülümsemesi kesilmiþti. Baþýný salladý. "Eðer Ali onlarý fark etmeseydi..." Son Antlaþma - Can Eryümlü 142 "Ben de onu kastetmiþtim. Kimmiþ? Kaç kiþilermiþ?" diye sordu Hans. "Belli mi?" "Þimdilik üç kiþiyi biliyoruz. Biri bizim yeþil cinlilerden. Öbürünün kimliði belli deðil. Parmak izleri asitle silinmiþ. Belli ki bir profesyonel. Ama arkalarýndan Zablocky çýktý. Bizim aktarmayý örtmesi için düzenlenen o manevra curcunasý onlarý da bizden gizlemiþ. Frederick'in çok öðündüðü dört kademeli güvenlik soðaný iþe yaramadý. Ýç bölgenin nöbetçilerinden olan o yeþilli yanýndaki yabancýyla üç dýþ kademeyi geçip, Odysse'nin kapýsýna kadar gelmiþ. Ali orada fark etmiþ onlarý. Üzerlerine atlayýp yakalatmýþ ikisini de." "Ýyi ona bir þey olmamýþ. Kimler adýna gelmiþler?" "Bilmiyorum. Soruþturma sürüyor, ama bence önemli deðil. Önemli olan birilerinin bir þeyler yaptýðýmýzý anlamýþ olmasý. Herkes bizim hangi konuda çalýþtýðýmýzý biliyordu. Sonra Enstitü'den ayrýlýp, hiç sevmediðimiz Doktor'u yanýmýza aldýk. Ardýndan çölün ortasýnda garip garip yapýlar… araçlar, eþyalar, insanlar durup dururken yok oluyordu. Biraz düþünen biri…" "Evet. Çok gürültü ettik. Haklýsýn." "Zablocky küçük bir piyondu bana sorarsan. Birilerine duyurdu bildiklerini, ama onlar onun adýný öne sürdü. Kötü kullandýlar onu," dedi John. Bu arada George onlarý uzaktan görmüþtü. El sallayarak yanlarýna koþtu. "Hoþ… gel… geldiniz," dedi hepsinin ellerini tek tek sýkarak. Çok neþeliydi. "Çok iyi iþ çýkarmýþsýnýz George," dedi John ona. "Seni de, arkadaþlarýný da kutlarýz." "Baþlarýnda bir toplama kampý kumandaný varken çalýþmazlar mý?" dedi Benny de neþeyle. "Gelecek sefer Hitler'e seni özellikle göstereceðim oðlum. Haberin olsun," diyerek Benny'nin koluna girdi Hans. *** Son Antlaþma - Can Eryümlü 143 Güneþ battýktan sonra ortalýk yavaþ yavaþ serinlemeye baþlamýþ, denizden gelen hafif esinti, nemli de olsa gündüzün sýcaðýný biraz kýrmýþtý. Ama gene de, deðil donmayý, üþümeyi bile kimse aklýna getiremiyordu. Akþam yemeðini yaklaþýk yüz kiþiyi bulan kadrolarýyla birlikte yemiþlerdi. 'Seçkin kahramanlar,' demiþti John onlara yaptýðý konuþmada ve öyle bir grupla birlikte olmaktan onur duyduðunu söylemiþti. Sonra hep birlikte bardaklarýný görevlerinin baþarýsýna kaldýrmýþlardý. Onlarýn arasýnda baþka hainler olabileceðini düþünmek bile istemiyordu. Hepsi bu iþ için gönüllü olmuþ kiþilerdi. Zaman içinde yitip gitme pahasýna buradaydýlar. Odysse'yi korumak için konulan ek þifrelerle yeni tuzaklar yeterli görünüyordu. Ona ulaþmak gerçekten çok zorlaþtýrýlmýþtý. Yemekten sonra henüz duvar diplerindeki kolilerin açýlmamýþ olduðu toplantý odasýndaki büyük masanýn çevresinde toplandýlar. "Evet arkadaþlar, hepimiz hoþ bulduk," diyerek toplantýya katýlanlarýn susmasýný bekledi John. "Resmi adýyla Sina-Eksi8000'deki ilk toplantýmýzý açýyorum. Buraya, o çok katlý hastanemizden dolayý Babil adýný taktýklarýný duydum yapýmda çalýþan arkadaþlarýn. Benim çok hoþuma gitti. Siz ne dersiniz?" "Babil burada deðildi ki," dedi Marilyn. "Bu boyutta burada," dedi Ali ona. "Biz ne dersek o olur." "O zaman buranýn adý Babil olsun," diyerek çevresine bakýndý John. Kimse karþý çýkmadý. "Þimdi isterseniz yarýnki programýmýzý konuþalým biraz. Jeff sen baþlar mýsýn lütfen?" "Yarýn arama-tarama çalýþmasýný baþlatmayý düþünüyoruz," dedi Doktor. "Ekibimiz üç gün boyunca hastanenin kuruluþuyla ilgilendi. Yakýn çevrede arabalarla bir iki tur attýk, ama asýl keþif gezileri yeni getirilen uçaklarla uzun menzilli yapýlmak zorunda." "Ne gibi araçlarýmýz oldu?" diye sordu John Hans'a. Onunla Jimmy araç gereç seçimini Artý-2100'e gidip birlikte yapmýþ, seçtiklerini Boynuz'a uðramadan, doðrudan buraya aktarmýþlardý. "Jimmy'nin bir öðretmeninin yardýmýyla… Win Dawson idi adý… Gobi Çölündeki bir yerleþme projesi için araç alacaðýmýzý söyleyip bizim koþullara uygun iki çeþit uçak seçtik. Üç tane yerden dikey Son Antlaþma - Can Eryümlü 144 havalanan personel taþýyýcý, bir tane de gözlem uçaðýmýz var. Ýnip kalkmak için pist istemiyor hiçbiri. Dördü de onar kiþilik. Ayrýca üç helikopterimiz, on üç tane de çeþitli büyüklükte mag-lev arabamýz oldu. Çoðunda yakýt almadan on bin saat çalýþacak motorlar var. Bir de Jimmy Ali'ye bir denizaltý armaðan getirdi." "Ben de en çok ona sevindim," dedi Ali. "Hiç o kadarýný düþünemezdim doðrusu. Olaðanüstü bir þey. Yeniden teþekkür ederim sana Jimmy." Oðlan gülümseyerek elini salladý ona. "Yarýn ilk dalýþýmýzý yapacaðýz." "Yarýn önce," diye sürdürdü Doktor konuþmasýný, "uzanabildiðimiz kadar geniþ bir alaný taramakla iþe baþlayacaðýz. Yeterli büyüklükteki topluluklarýn yerlerini iþaretleyeceðiz. Bulduklarýmýzýn bir sýnýflandýrmasýný yaptýktan sonra oralardan örnekler toplamaya baþlayacaðýz. Öncelikle gençler, saðlýklý ve güçlü olanlar ayýklanacak. Buraya getirilenler daha ayrýntýlý bir saðlýk denetimden geçirilecek. Bu elemeden de geçenler oybirliðiyle kabul ederek hepimizin burada olmasýna neden olan projemizin..." "Oy çokluðuyla," diye araya girdi Benny. "Oy çokluðuyla kabul ettiðimiz projemizin…" diye sözünü yineleyerek sürdürdü Doktor, "denekleri olacak o seçilenler. Alýnacak kan örnekleri bilgisayarda incelenecek. Genetik yapýlarý belirlendikten sonra kimi kiminle eþleþtireceðimize karar vereceðiz." "Nasýl ayýklayacaksýnýz onlarý?" diye sordu Sarah. "Her topluluktan en çok beþer kadýnla erkek almayý düþündük. On kabileden yaklaþýk yüz denek toplanmýþ olacak böylece. Onlarý buradaki elemede onar erkekle kadýna indireceðiz. Eþleþtirirken aralarýnda akrabalýk iliþkisi olmamasý için farklý kabilelerden olmalarýna özellikle dikkat edeceðiz Geri kalanlar yerlerine gönderilmeyip burada tutulacak ve üzerlerinde bazý deneyler yapýlacak." "Ya içleri kaldýrmazsa birbirlerini?" diye sordu Marilyn. "Hayýr!" diyerek güldü Doktor. "Seçilecek eþler arasýnda yapay döllenme yapýlacak. Cinsel iliþki olmayacak hanýmefendi. Rastlantýlarla doða arada bir, o da pek nadir olarak, doðru olaný yapar. Son Antlaþma - Can Eryümlü 145 Bizim projemizde þansa yer yok. Her þey hesaplanarak yerli yerine konmalý." "Rastlantý Tanrý'nýn imzasýný atmak istemediðinde kullandýðý takma addýr, demiþ Anatole France," dedi Sarah. "Çok güzel," diyerek gülümsedi Doktor ona. "Ben de bir yerde, 'Bütün Havva'lar bakire doðurur,' diye bir söz duymuþtum," dedi Ali. "Hatta Meryem'in Ýsa'ya kýzken gebe kalmasý da bu Havva'lardan kalma bir aný olabilir mi, diye düþünmüþtüm." "Meryem'in Havva'laþtýrýlmasý… çok ilginç," dedi Doktor. "Ama bizim projemizde önemli olan toplanan denekler deðil, onlardan üreyecek birinci kuþak olacak. Eldeki malzemeyi kullanarak en doðru karýþýmý saðlamaya çalýþmalýyýz." Ondan sonra bir süre daha sohbet ettiler. Doktor yatmak için ayaða kalkýnca diðerleri de ayaklandý. Herkes birbirine iyi geceler dileyip kendine ayrýlan yere yöneldi. Benny en sona kalmýþtý. John'u da kolundan tutarak geride tuttu. "Ne diyorsun John?" diye sordu herkes çýktýktan sonra. John'un ona þaþýrarak bakmasý üzerine, "Sarah ile benim iliþkime…?" diye ekledi. "Siz ikiniz de yetiþkin insanlarsýnýz Benny." "Sýradan palavralarý býrak da, ne düþündüðünü söyle! Her düþündüðünü olduðu gibi söylemesi gereken tek yakýnýmsýn benim." "Evet," dedi John bir süre düþünerek. "Ona göre sen taþ devrinden çýkmýþ bir yamyamsýn. Öyle deðil mi? Onu nasýl tutacaksýn elinde? Ne zamana kadar seninle kalacak? Bütün bunlarý herkes gibi sen de düþünmüþ olmalýsýn. Ama sana þu kadarýný söyleyeyim Benny, iþin bu yönü beni hiç mi hiç ilgilendirmiyor. Gittiði yere kadar gider, inceldiði yerden kopar. Yaþamak küçük küçük mutluluklardan oluþan bir zincir dostum. Kaç halka takabilirsen o kadar uzatýyorsun onu. Ne kadar sürermiþ, nasýl bitermiþ… boþ ver! Sen mutlu musun? O mutlu mu? Ona bak! Yaþanmýþ mutluluklar kalýyor geriye. Birinin çýkýp seni böyle kuzu burcundan bir adama dönüþtüreceði ölsem aklýma gelmezdi. Ona hepimiz teþekkür etmeliyiz ayrýca bunun için." Son Antlaþma - Can Eryümlü 146 "Sarah da çok mutlu. Yani öyle söylüyor, ama o zýpýr canýmý sýkýyor." "Jimmy mi?" "Hýýý," diyerek baþýný salladý Benny. "Saçlarýný nasýl kestirdiðini gördün. Onun için sünnet bile olmuþ, biliyor musun? Ben ortaya çýkýnca… yani Sarah beni seçti diye… kendim için deðil… projemize bir gýcýklýk yapar mý diye düþünüyorum." "Yemekhanede o konuþmayý yaparken aklýma, içimizde hainler olup olmadýðýný gelmiþti, ama kendimizi paranoyaya kaptýrmamamýz gerektiðini düþündüm sonra. Odysse bizim oldukça proje de bizim Benny. Herhalde bizden habersiz çok fazla bir þey yapamaz kimse… umarým." "Teþekkür ederim John." "Neden?" diye sordu John. "Tam istediðini söyledim diye, deðil mi?" Benny gülerek baþýný salladý. "Benim de seninle konuþmak istediðim özel bir konu vardý. Bu sabah Boynuz'da Ali Jimmy'nin bilgisayarýnda çalýþýyormuþ. 'Human Genome' (*) adlý bir proje ilgisini çekmiþ, ama dosyaya girebilmek için bir þifre gerekiyormuþ. Ali hiç düþünmeden þifreyi yazýp dosyaya girmiþ. Nasýl, biliyor musun?" Benny bir þey söylemeden merakla bakýyordu ona. "Bizim Odysse'ye girdiðimiz þifreyle. Yani ikisi aynýymýþ. Garip deðil mi?" "Hem de çok. Sen nasýl açýklýyorsun bunu?" "Açýklayamýyorum. Bir takým varsayýmlar yapabiliyorum ancak. Olayý çok fazla mý zorluyoruz acaba? Uzay-zamanýn kumaþýný yýrtýyor muyuz o zorlamayla? Gereksiz korkular yaymak istemiyorum insanlara, ama ne olduðunu bilmediðimiz o kadar çok þey var ki hâlâ. Öte yandan zaman zaman senin söylediðine aklým takýlýyor. Bütün bu olay bizim çevremizde mi düðümlü? Yani bizler… acaba… gelecekten kendilerimize bir takým bilgiler mi ulaþtýrýyoruz? Bu kýsa zamanda, bu kadar büyük bir ilerlemeyi o þekilde mi gerçekleþtirebildik? Ali o özel projeyi nasýl buldu o bilgisayarda? Þifresini girmeyi býrak, aramak nereden aklýna geldi en baþýnda?" (*) Human Genome Project, Ýnsanýn Genetik Dizilimi Projesi Son Antlaþma - Can Eryümlü 147 "Ben de bilmiyorum John. Kimi zaman nerede olduðumdan bile emin olamýyorum. Gerçekte mi, yoksa bir masalýn içindemi… Bir Alice gibi hissediyorum kendimi." John Benny'ye dalgýn dalgýn bakarak baþýný salladý. Uzun süren bir sessizlik oldu ardýndan. "Aslýnda hep yaptýðýmýz zamanýn kumaþýný yýrtmak. Þu dýþardaki uçaklarý, arabalarý, kullandýðýmýz bilgisayarlarý zamandan çalmadýk mý? Bozduysak daha en baþýnda bozmuþuzdur bir takým dengeleri. Olan her ne ise, zaten oldu." "Doðru," dedi John. "Bir de bakalým burayý velinimetlerimizden ne kadar koruyabileceðiz? Ne zaman her þeye birden sahip çýkmak isteyecekler?" "Eddy'yi aramýza onun için sokmadýlar mý? Yaptýklarý bunca masrafýn boþa gitmesini istemezler elbette. Gerçi çok daha fazlasýný þimdiden teknolojik bilgi olarak geri aldýlar bile ama..." "Benim çekindiðim sömürgeci tavýr. Burayý kendi mallarý, mülkleri, falan sanmasý. Baþkan bütün buralarý bir resim gibi görüyordu. Ne kadar deðiþti düþüncesi? Bizi birer Nobel'le susturmaya kalkýp, Odysse'nin birilerinin elinde silaha dönüþmesinden korkuyorum. Kennedy'nin bize verdiði sözü tutup tutmayacaðýný bilmiyorum, ya da tutabilip tutamayacaðýný. Arkasýnda koskoca bir sistem var onun. Onlar neyi, ne kadar zorlar? Johnson hiç memnun olmadý buraya geliþimizden, biliyorsun." "Sýkma canýný be John! Odysse bizim diyen sen deðil miydin biraz önce? Yeterince korunuyor herif. Çok sýkýþýrsa kendini yok edecek. Eh biz de burada kalýrýz ölene kadar. Ne yapalým?" "Haklýsýn," dedi John içini çekerek ve ayaða kalktý. "Haydi biz de gidip yatalým. Yarýnýn neler göstereceðini de yarýn görürüz." 148 ÝKÝNCÝ KÝTAP 149 6. Biz insanlar çok yaþlýyýz. Düþlerimiz o bulanýk Cennet'te anlatýlan öykülerdir. Walter de la Mare Ardýndan çok yoðun bir hafta yaþadýlar. Bir taraftan Babil'in eksikleri tamamlanýrken, bir taraftan da gözlem gezileri yapýlýyor ve toplanan bilgiler deðerlendirmeye alýnýyordu. Öncelikle 'Verimli Hilal' denilen bölgeyi araþtýrmayý hedeflemiþlerdi. Bu alanýn batý ucu Mýsýr ve Nil vadisi, semeri Suriye ve Mezopotamya, doðu ucu da Ýran ve Ýndüs Vadisi idi. Tarihçilere göre neolitik devrimin oluþtuðu yerdi buralarý. Ýnsanlarýn vahþetten ilk kurtulduklarý yerler… Ancak iklimi ve coðrafyayý pek bildikleri gibi bulmamýþlardý. Kuzeye çekilmesi hâlâ süren buzullarýn Avrupa üzerinde yarattýðý soðuk hava baskýsý Afrika'nýn batý kýyýsýndan Ýran daðlarýna kadar olan bütün bölgeyi bir otlak ve çeþitli yaban yaþamýn doluþtuðu doðal bir park yapmýþtý. Mýsýr gür bitkili bataklýklarý, yaþam dolu vadileriyle bambaþka bir yerdi. Büyük Sahra ve Ýran yaylasý henüz çöle dönüþmemiþti. Bir çok ýrmaðýn aktýðý iç denizler vardý oralarda. Havadan gözlemlerle belirlenen insan yerleþimlerinde daha hassas taramalar yapýlmasýnýn zamaný geldiðini düþünüp Frederick'in yönetimindeki Denek Arama-Toplama Ekiplerinin oralara gönderilmesine karar verdiler. Ekipler üçer kiþiden oluþuyor, bilinmeyen hastalýk ve virüslere karþý kendilerini koruyacak giysiler giyiyorlardý. Eldivenler, tulumlar, baþlýklar, maskeler ve çizmelerle tümüyle dýþarýya kapalýydýlar. Ýndikleri çoðu yerleþimde büyük korkulara neden olduklarýný anlatýyorlardý. Korkmamalarý elde miydi o zavallýlarýn? Kendileri gibi düþmanlara alýþýk olabilirlerdi de, öyle birdenbire ortaya çýkýp köylerine dalan, uçlarý yakýcý sopalarla onlarý sýraya sokan, ellerine, ayaklarýna, gözlerine, aðýzlarýnýn içine bakan o garip yaratýklarý daha önce hiç Son Antlaþma - Can Eryümlü 150 görmemiþlerdi. Seçtiklerini alýp içine kapattýklarý kafesler daha sonra uçan bir canavarýn karnýna sokuluyor ve gökyüzüne götürülüyordu. Bazýlarý ellerinden kaçmayý baþarýyor, peþlerine düþenleri epey uðraþtýrýyor, bazýlarý da kendilerini savunmaya kalkýyordu. Ekiplerden birinin doktoru baþýna vurulan taþ bir baltayla beyin kanamasý geçirmiþ, yoðun bakýmdan çýkamamýþtý hâlâ. Gerçi ateþli silahlarý vardý, ama onlarý çok zorda kalmadýkça kullanmamalarý istenmiþti. En çok bayýltýcý iðne atan tüfeklerle elektrikli coplarýný kullanýyorlardý. Kimi topluluklar ise hiç direnmiyor, korkulu bir boyun eðmiþlikle karþýlýyordu gelenleri. Kendilerinden iþaretle istenenleri hemen yerine getiriyor, seçilenler bileklerine baðlanan sarý plastik bileziðe saygýyla sahip çýkýyordu. Bazen onlarý sakinleþtirmek için verilen þekerden bir tane daha almak için yeniden sýraya girenler bile oluyordu. Ekipler bir yandan da kültürel malzeme toplamakla görevlendirilmiþti. Genellikle göl, ya da akarsularýn kýyýlarýna kurulmuþ olan çoðu yerleþimin nüfusu yirmi ile elli kiþi arasýnda oluyordu. Eðer yakýnlarda baþka köyler varsa, hepsinin büyük bir akraba grubundan oluyorlardý. Sayýlarý artýnca yeni bir yerleþim kurmak üzere ayrýlýyordu bir kýsmý. Kurduklarý barýnaklar, yerine göre, taþ, aðaç, saz, ya da kerpiçten oluyordu. Anadolu'da bir yerde örülmüþ aðaç dallarýnýn üzerinin çamur sývandýðýný görmüþlerdi. Kimi yerde ise daha ilkel koþullarda, çukurlarýn üzeri, ya da maðaralarýn önleri bir þekilde kapatýlmýþ oluyor, kuzeydeki daha soðuk yerlerde ren geyiði boynuzlarýndan, ya da mamut diþlerinden taþýyýcýlarýn üzeri deri parçalarýyla örtülüyordu. Kiminde düzgün örülmüþ bacalar, kiminde de evin ortasýnda bir ocak ve tepesinde bir delik oluyordu. Ayný zamanda o delikten girilip çýkýlýyordu eve. Silahlarý boynuz ve kemikten býçaklar, zýpkýnlar, mýzraklar, hatta bir yerde özel bir mýzrak fýrlatýcý görmüþlerdi, çakmaktaþý ve volkan camý obsidiyenden baltalar, kamalar, ucuna taþ baðlý kaytan sapanlar ile ok ve yaydan oluþuyordu. Henüz hiçbir yerde ekip biçme anlamýnda tarýma geçilmemiþti, ama pek çok yerde yabani tahýl, ya da tohumlarý öðütmek için dibek taþý ve havan eli kullanýlýyordu. Toprak kaplara hiçbir yerde rastlamamýþlardý. Yalnýz bir iki yerde balýk, et gibi yiyeceklerin çamurla sývanýp ateþe atýldýðýný, sonra o sertleþen kabuðun kýrýlarak içindekinin yendiðini görmüþlerdi. Taþ kaplar ile sazdan örülmüþ sepetlerle hasýrlar her yerde Son Antlaþma - Can Eryümlü 151 bulunuyordu. Mezopotamya'da zift ile sývayýp su geçirmez yapmýþlardý onlarý. Deri tulumlar da çok yaygýndý. Bir de sýðýr, eþek, koyun, keçi, domuz, köpek gibi hayvanlar bazý yerlerde evcilleþtirilmiþti. Oralarda hayvanlar için yapýlmýþ çevre duvarlarýyla kapýlý, avlulu ev tipleri doðmuþtu. Sur anlamýnda koruma duvarlarýný hiçbir yerde görmemiþlerdi. Savunma genellikle daracýk geçitlerle birbirinden ayrýlan yakýn evlerden oluþan kümeler yapýlarak saðlanmaya çalýþýlmýþtý. O kümeler de en çok bir klan büyüklüðünde oluyordu. Kemik, boynuz, taþ, diþ ve deniz kabuklarýndan yapýlma kolye, bilezik gibi süs takýlarýný çok kullandýklarý, kendi bedenleriyle el aletlerini süslemeye önem verdikleri görülüyordu. O taký ve süslemelerin bazýlarý kiþilerin toplum içindeki yerini gösteren rütbeler, çoðu da sihir ve büyü ile ilgili týlsýmlardý. Filistin'de bir yerde insan kurban törenleri yapýldýðýnýn izlerini bulmuþlardý. Pek çok yerde taþ ya da kilden yapýlmýþ, doðurganlýðýn, bereketin simgesi þiþman kadýn figürleri ile gücü simgeleyen boða heykelcikleriyle karþýlaþýyorlardý. Evlerin içindeki duvar resimleri ve boða baþý kabartmalar da gene büyünün gücünü kullanmak amacýyla yapýlýyordu. Geleceði görme arzusunun kanýtýydý bütün bunlar. Davullar, vurmalý çalgýlar, kamýþ ya da kuþ kemiklerinden yapýlmýþ flütler düzenledikleri törenlerde kullanýlýyordu. Ölüler çoðu yerde törenle gömülüyor ve yanlarýna armaðanlar býrakýlýyordu. Bir yerde, evin içine gömülen bir ölünün solmakta olan bedeni, canlýlýðýný sürdürdüðünü göstermek ister gibi kýrmýzý bir toprak ile boyanmýþtý. Öbür dünya düþüncesinin oluþtuðunun iþaretleriydi bunlar. Ve ölüm ötesi yaþamýn… Bir yerde köyün içinde, ortasýnda bir direk, kenarlarýnda oturma sýralarý olan yuvarlak taþ bir yapý bulmuþlardý. Hem toplantý salonu, hem de bir tapýnaktý orasý. Tüm halklarýn karmaþýk, ya da basit birer dili vardý, ama bazý göstergeler o dilleri bilmekten daha fazlasýný anlatýyordu. Deðiþ tokuþla çok uzak yerlere daðýlmýþ bir takým malzemenin ticaretin baþladý - baþlayacak olduðunu anlatmasý gibi. Ýlk ayýn sonunda hedeflenen bölgelerin çoðu taranmýþtý. Ýnilen yerleþmelerden yaklaþýk yüz örnek toplanmýþtý, ama bu sayý artacaða benziyordu, çünkü henüz gidilmemiþ yerler vardý daha listede. Babil'e getirilenler önce bir saðlýk kontrolünden geçiriliyor, alýkonulmayacaklar Son Antlaþma - Can Eryümlü 152 hemen geri götürülüyordu. Kalanlar hastanenin zemin katýndaki hücrelere konuyordu. Ortak bir iç avluya bakan, ön yüzleri parmaklýklý koðuþlardý onlar. Ýçlerinde yýkanabilir cinsten yer yataklarý ve birer tuvalet vardý. Ýlk getirildiklerinde hepsi çok þaþkýn oluyor, yaþamlarýna neyin, neden karýþtýðýný çözemiyorlardý. Ama bir süre sonra, ki o süre çoðunda farklý oluyordu, istenilen düzende yaþamaya alýþýyorlardý. Iþýklar sönünce yataklarýna yatýyor, çünkü yerden daha yumuþaktý onlar, yemek verilince yiyor, olduklarý yere pislemezlerse uçlarý yakan sopalarla cezalandýrýlmýyor, hatta þeker bile alýyorlardý. Aslýnda onlar açýsýndan tembel ve kolay bir yaþamdý o. Dýþarýdaki tehlikelerle zorluklarýn hiçbiri yoktu orada. Birbirlerinden farklý yerlerden toplandýklarý için öbürlerinin dilini bilmiyorlardý genellikle. Bir araya getirildiklerinde iþaretler ve seslerle anlaþmaya çalýþýyor, bazen anlaþýyor, bazen de anlaþamayýp kavga ediyorlardý, ama uçlarý yakýcý sopalarla gelenlerin hiç acýmasý olmuyordu. Kavgaya karýþanlar küçük ve karanlýk odalara iki gün aç, susuz kapatýlýyor, koðuþta kalanlara da o süre içinde suyun dýþýnda bir þey verilmiyordu. Bu önlem bir süre sonra kavgalarý baþlamadan engellemeye baþlamýþtý. Kadýnlarla erkeklerin ayrý ayrý konduðu koðuþlarda, sürekli kameralarla gözlenen örnekler sýrayla incelenmeye alýnýyordu. Babil'e geliþlerinin birinci ayýnda Kurul'u toplayýp bir deðerlendirme toplantýsý yaptýlar. Ali, Toshiki ve Noko Odysse'nin son derece saðlýklý olduðunu, Hans Babil'e yerleþim konusunun tamamlandýðýný, Frederick yapýlan gözlem ve denek toplama gezilerinin sonuçlarýný anlattý. Zemin kattakilerden sorumlu olan George da oradakilerin sayýlarý ve davranýþlarý hakkýnda bilgi verdi. Ondan sonra Doktor hastanede yapýlan çalýþmalarý özetledi. Toplantýya yanýnda getirdiði ve adýnýn Dr. Gani olduðunu söylediði genetik uzmaný Hintli kadýn doktor denekleri inceleyen grubun baþý idi. Uzun boylu, esmer, gözlüklü ve kýsa saçlýydý. O da bir takým tablolar göstererek ortaya çýkmaya baþlayan yapýsal özelliklerden söz etti. "Anladýðým kadarýyla iþleriniz yolunda gidiyor," dedi John ona. "Evet efendim," dedi Dr. Gani. "Bu arada bizim arkadaþlarýmýzýn moralleri de giderek yükseliyor. Aþaðýdakilere düne kadar 'maymun' Son Antlaþma - Can Eryümlü 153 diyenler, yapýlacak Yeni Ýnsan'a Homo Futurus adýný taktýlar. Bence benimsemeyi çok iyi anlatýyor bu." "Üstelik bizimkinden daha iyi bir ad bulmuþlar," dedi Benny. "Geleceði eskiye giderek yapma çeliþkisini içeriyor." "Hepimiz kendi bildiklerimizle paralellikler kuruyoruz bu iþte," dedi Edwards. "Gerçekten öyle! Örneðin bu hastane…" dedi Marilyn heyecanla baþýný sallayarak. "Ýçine birbirinin dilini anlamayan bir sürü insan kondu. Hem sonra… neden yedi katlý olarak yapýldý burasý? Hiç düþündünüz mü?" Kimse ona bir þey söylemedi. "Oysa buranýn adýnýn Babil olacaðýný ve onun buraya konacaðýný bilmeyenler yapmýþtý bu modern, cam, metal kuleyi." "Ed'in de dediði gibi," dedi John Marilyn'e, "hepimiz kendi süzgeçlerimizden geçiriyoruz gördüklerimizi. Sen de onu yapýyorsun. Bence yalnýzca bir rastlantý bu yapýnýn yedi katlý olmasý. Sonra biz onun içine birbirinin dillerini bilmeyenleri koyduk. Sen eðer Tevrat'ta anlatýlaný söylemek istiyorsan, ortak olan bir dili bozup birbirini anlayamaz duruma getirmedik içindekileri. Tersine, anlaþabilmeleri için ortak bir dil öðretiyoruz onlara. Ayrýca oradaki kulenin yapýmý Tanrý tarafýndan durdurulduðu için bitirilememiþti. Bizimki ise baþtan bitmiþ, prefabrik bir yapý. Bazý benzerlikler olabilir olaylar arasýnda. O yüzden tarihin sürekli bir yinelenme olduðunu söyleyenler var biliyorsun," diyerek gülümsedi kadýna. Marilyn yalnýzca baktý ona. John sonra öbürlerine dönerek, "Konuþacaklarýmýz bittiðine göre, hep birlikte aþaðýda neler yapýldýðýna bir bakalým," dedi ayaða kalkarak. Asansörle zemin kata inip, bir nöbetçinin durduðu kapýdan geçerek içeri girdiler. Girdikleri yer, ön tarafýn ortasýnda kilitli bir kapý bulunan camdan bir duvar ve saðýnda solunda büyücek birer oda olan bir holdü. Duvarlarý boyunca sarý kapaklý bir sürü dolap sýralanmýþtý. Ön kapý koðuþlarýn baktýðý orta avluya açýlýyordu. O kapýdan sonrasý karantina bölgesiydi. Saðdaki odada koðuþ sayýsý kadar monitör vardý ve beyaz giysili beþ kiþi çalýþýyordu içerde. Soldaki odada ise küçük küçük bölmeler ve doktorlar vardý. Bir monitörün önünde çalýþan iki sarý giysili görevliden biri yerinden kalkýp gelenleri baþýyla selamladý ve Son Antlaþma - Can Eryümlü 154 dolaplardan birer sarý tulum alarak daðýttý. Giysilerinin üzerine giydiler onlarý. Sonra da önü camlý baþlýklarý takýp, cam kapýdan avluya geçtiler. Doktorlarýn olduðu soldaki odanýn avluya bakan büyük penceresinden içerdeki bölmeler görünüyordu. "Bu… bu… burada kon… konuklarýn ilk kontrolleri yap… ýlýyor," dedi onlarý karþýlamak için kapýnýn önünde bekleyen George o odayý iþaret ederek. "Koca kýçlý karýlarla, koca kafalý herifler burada ayýklanýyor, öyle mi?" diyerek güldü Benny. "E… vet, öyle," dedi George da gülerek. "Ama kadýnlarýn da koca kafalý olmasý gerek," dedi Dr. Gani de gülümseyerek. Ýçerdeki bölmelerde iki tane örnek vardý. Biri bir iskemleye oturtulmuþ esmer tenli, siyah, kývýrcýk saçlý, sakallý bir erkek, öbürü bir sedyeye yatýrýlmýþ, yandaki adama çok benzeyen bir kadýndý. Baþlarýnda sarý giysili birer görevli vardý ikisinin de. O sýrada yanlarýna George'un kardeþi Ronald geldi. O da bu katta görevliydi ve kýrmýzý bir tulum vardý üzerinde. Gelenleri selamladý. "Bunlar nereden?" diye sordu Edwards içerdeki iki kiþiyi göstererek. "Bugün Tanzanya'dan getirilen grubu incelemeye baþladýk," dedi Ronald. Tabaný beyaz seramik kaplý iç avlunun ortasýna doðru yürüdüler. Yüksek tavandan aþaðýya kameralar, lambalar, zincirler sarkýyordu. Çevredeki koðuþlar ve içindekiler bir hayvanat bahçesini, daha doðrusu bir hapishaneyi çaðrýþtýrýyordu. Ronald'ýn rehberliðinde koðuþlarý gezmeye baþladýlar. Her birinde kaçar kiþinin kaldýðýný, kaç erkek, ya da kadýn olduklarýný, oraya ne zaman getirildiklerini, belirgin özellikleriyle alýþkanlýklarýný ve oradaki yaþama gösterdikleri uyumu anlattý sýrayla. Parmaklýklarýn dýþýna asýlý bir dünya haritasý üzerinde içerdekilerin nereden getirildikleri belirtilmiþ ve yaþadýklarý doðal ortamýnýn fotoðraflarý konmuþtu. "Beklemediðimiz bir sürprizle karþýlaþýp sayýyý arttýrmazsak, toplanmasýna karar verilenler bize fazlasýyla yetecek gibi görünüyor," dedi Dr. Gani. "Þimdiden yeterince malzememiz oldu elimizde." O sýrada giriþteki odada incelenen kadýn kýrmýzý giysili iki görevli tarafýndan sedyeyle koðuþuna geri getirildi. Son Antlaþma - Can Eryümlü 155 "Bazýlarý hâlâ bizden ürküyor," dedi Ronald getirilen kadýný göstererek. "Onun için sakinleþtirmek zorunda kalýyoruz." Görevliler koðuþun kapýsýný açýp içerdekilerin hepsini koðuþun dibinde topladý. Hiçbiri direnme göstermedi, hatta içlerinden bir kadýn hafif hafif mýrýldanarak ve iki yana sallanarak sanki bir þarký söyledi. "Onu geri getirdiðimiz için dua ediyor galiba," dedi Ronald. Ýki görevli kadýný sedyeden kapýnýn giriþindeki yataða aktardý. O sýrada doktorlarýn incelediði adam da, sarý giysili iki görevli koluna girmiþ olarak geldi. Gerçi kendi baþýna yürüyordu, ama yürüyüþü biraz sersemlemiþ gibiydi. O da koðuþunun kapýsý açýlýnca kendini yerdeki yataklardan birine attý ve hemen uyumaya baþladý. *** Frederick'in acil çaðýrýsý üzerine John, Benny, Ali ve Toshiki diðerlerini hastanede býrakýp Odysse'nin olduðu odaya gittiler. Orada onlarý bir sürpriz bekliyordu. Noko Odysse'nin önünde oturuyordu. Frederick uzakça bir yerde bir sandalyeye oturtulmuþ olan Jimmy'nin yanýnda ayakta duruyordu. Oðlan onlarýn içeri girdiðini görünce gülerek ayaða kalkmak istedi, ama Frederick omuzundan bastýrarak sertçe yerine oturttu gene onu. "Ne oldu Fred?" diye sordu John. "Bir Zablocky daha yakaladýk sanýrým," dedi Frederick ters ters Jimmy'ye bakarak. "Ne demek oluyor bu Jimmy?" diye sordu bu kez Toshiki oðlana. Ondan önce gene Frederick, "Þifreleri bozup kilitleri açarak buraya kadar gelmiþ bu fare kýlýklý," dedi yüzünü buruþturarak. John soran bakýþlarla Jimmy'ye döndü. "Benim kendi baþýma buraya girmeme izin vermiyorlardý bunlar John," dedi Jimmy. "Ya Toshy, ya da Noko ile birlikte olabilirmiþim. Ben istersem her yere girebileceðimi göstermek istedim. Girdim de, ama Noko bana teþekkür edip bu iþi nasýl yaptýðýmý öðrenmeye çalýþacaðýna, bu tatsýz herifi çaðýrdý," diyerek yanýndakini gösterdi. Son Antlaþma - Can Eryümlü 156 Gülümseyerek bakýyordu. Uzun favorilerini açýk sarýya boyatmýþtý ve Odysse'nin yeþil ýþýðý vurdukça pýrýl pýrýl parlýyorlardý. "Ne yapacaðýz þimdi bunu?" diye sordu Benny. "Asalým mý, kazýða mý geçirelim?" "Hey…" dedi Jimmy. Benny'nin çok ciddi olduðunu görünce gülümsemesi dudaklarýnda donup kalmýþtý. "Þifrelerinizin benim için çocuk oyuncaðý olduðunu gösterdim size. Bunun için beni cezalandýramazsýnýz. Hem benim buraya getirilmemi sizin Baþkan'ýnýz istemiþti," diye peþ peþe, telaþla ekledi. "Yeter Jimmy," dedi John. "Önce neyin ne olduðunu anlayalým. Ondan sonra…" "Asalým," dedi Benny. "Sarah'a söyleyin, bir avukat tutsun bana," dedi Jimmy John'a. John onun ne kadar ciddi olduðunu anlayamadý. Korkmuþ gibi yapýp hepsini iþletiyor olabilirdi bacaksýz. "Fred sen Jimmy'yi al, odana götür," dedi John. "Sen de Ed'i buraya çaðýr Noko." Jimmy önde, Frederick arkada odadan çýkýncaya kadar kimse konuþmadý. "Bazen bu çocuktan çok ürküyorum," dedi John kapý arkalarýndan kapandýktan sonra. "Onun bize geleceðin oynadýðý bir oyun olup olmadýðýný düþünüyorum zaman zaman. O mu bizi, biz mi onu kullanýyoruz, bilemiyorum. Bazen de çok… kusura bakma Benny ama… çok seviyorum onu. Þirin çocuk aslýnda." "Sen oðlanýn kýzýný elinden kaptýn diye…" dedi Ali, Benny'ye elini sallayarak. "Sen beni kýzdýramazsýn oðlum Ali," dedi Benny ona. "Baþtan baðýþlanmýþlardan birisin benim için. Odysse'mizin babasý, ustam, pirim, rehberim, kutsal öküzüm, nilüfer çiçeðim… Ayrýca ben o piç kurusu konusunda tarafsýzým." "Ne biçim tarafsýzlýk bu?" diye sordu Ali. "Asalým, asalým, diye diye…" "Bizim mahalledeki piçler bana çocukken, 'Yahudiyi öldürme korkut,' deyip bir sürü numara çekerlerdi," dedi Benny. "Eh, bu velet Yahudi olmak istemiyor muydu? Ben de Yahudi yapýyorum onu." Son Antlaþma - Can Eryümlü 157 "Oðlan biraz haklý," dedi Toshiki. "Burada bizimle çalýþýyor, ama tek baþýna içeri giremiyor. Alýnýp duruyordu ona. Oysa Odysse'nin bu duruma getirilmesinde çok büyük payý oldu. Aklýna koyduðunu yapmak isteyen inatçý bir tarafý var. Bir seferinde üç gün, üç gece hiç durmadan çalýþýp, iþini bitirince Noko'nun dizinde bir bebek gibi uyumuþtu." "Bir gün onu Odysse'nin içinde bulursak þaþýrmamamýzý söylüyordu," dedi Noko. "Onu birden karþýmda görüverince dediðini yaptýðýný sanýp korktum." "Jimmy'nin çok þeyi deðiþtirdiðini hepimiz biliyoruz," dedi John. "Benny onun hakkýný yememek için tarafsýz kalmak istedi. Müthiþ zeki ve bize de çok gerekli, ama boþ býrakýlýrsa tehlikeli olabilir. Bugün kapýlarýn þifreleriyle oynayan o çocuðu, yarýn gerçekten Odysse'nin içinde bulursak þaþýrmayalým. Önlemek için de hiçbir þey de yapamayýz. Ne aklýmýz, ne bilgimiz yeter onunla didiþmeye." "Ben tarafsýzým. Asalým o sahte sarý çýfýtý," dedi Benny. "Kapýda nöbetçiler var," diye sürdürdü John. "Toshiki ile Noko'dan biri sürekli burada. Odysse hiç yalnýz býrakýlmýyor, ama Jimmy bir çocuk, hem de alýngan bir çocuk. Kýzdýrýp küstürerek kendimize düþman etmekten çekiniyorum. Hiçbir þey yapmazsak da þýmartýr, tepemize çýkartýr mýyýz?" "Sana hayran John," dedi Toshiki. "Sen bir konuþup kulaðýný çeksen…?" O sýrada kapý açýldý ve içeriye Edwards girdi. "Ýþte size sorunun çözümü," dedi Ali. "Çocuklarýný iyi büyütmekle çok öðünüyordu beyefendi. Bunu da adam etsin de görelim." "Ne oluyor?" diye sordu Edwards. Konuþulanlarý anlamamýþtý ve merakla bakýyordu oradakilere. "Jimmy'yi nereye götürüyordu Fred?" "Ben sana anlatýrým Ed," dedi John ona, öbürleri gülüþürken. *** John seranýn içinde aðýr adýmlarla dolaþýyor, ince uzun saksýlarda yeni çýkmaya baþlamýþ filizleri inceleyerek çok katlý raflarýn olduðu yere doðru yürüyordu. Büyük bir alana yayýlan bu saydam yapýnýn Son Antlaþma - Can Eryümlü 158 içinde bir kaç bölüm vardý, ama o her geliþinde katlý tarým yapýlan raflarýn olduðu tarafa mutlaka uðrardý. Raflardaki paslanmaz çelik tavalarýn üzeri özel bir film tabakasý ile örtülmüþ, içlerine bitkilerin gerek duyduðu kimyasal sývýlar konmuþtu. Fidanlar tavanýn üzerindeki ince örtü delinerek, kökleri sývýya deyecek þekilde içeri sarkýtýlýyor ve öylece askýda tutuluyordu. Üzerlerinde güneþ ýþýðý veren bir aydýnlatma düzeni vardý. Gece çoðalan, gündüz azalan ýþýklarýyla burasý hep ayný aydýnlýkta oluyordu. Bu yeni yöntemle fidanlar toprakta aramak durumunda olduklarý besinleri kolayca bulup emiyorlardý. Geldiklerinin onuncu gününden beri burada yetiþen sebzeleri yiyorlardý. O yeþillikler arasýnda dolaþmak günün yorgunluðu içinde yaþadýðý kýsa bir mutluluk oluyordu John için. Domatesler, biberler, patlýcanlar arasýnda babasýyla kurduklarý bir düþün içinde dolaþýyormuþ gibi geliyordu ona. 'Ýnsanoðlu ne tuhaf,' diye geçirdi aklýndan. 'Kendimizi miyop sanýyoruz, ama asýl burnumuzun ucunu göremeyecek kadar yakýnkörüz.' Benny ile yaptýðý son çalýþmalarý düþündü. Formüller basitleþtikçe doðruya daha çok yaklaþýyorlardý. Yaptýklarý yolculuklarýn uzay-zamana oyulan tüneller olduðu fikrine varmýþlardý. Solucan delikleri… bir solucan yumaðý gibi içi boþ bir sürü hortum iç içe giriyor olmalýydý. Bunda Jimmy'nin payý gerçekten yadsýnamazdý, ama verilen ihtardan sonra oðlan onlarla pek çalýþmaz olmuþtu. Bir araya geldikleri ender zamanlarda da yalnýzca John ile konuþuyordu. Bir ayak sesiyle düþüncelerinden sýyrýldý. Gelen Ali idi. Elinde balýkadam giysilerinin olduðu torbasý vardý. "Dalmaktan mý geliyorsun?" diye sordu John. "Hayýr hastaneden," dedi Ali baþýný sallayarak. "Dalmaya gidiyorum. Seni burada bulacaðýmý düþünüp bir uðradým." "Ýyi yaptýn," dedi John. "Gel þurada bir yere oturalým. Hastaneye gitmeyeli neredeyse bir hafta oldu. Neler yapýyorlar orada?" "Örnek toplama iþini bitirmiþler," dedi Ali, kenarda duran iki tahta kasanýn üzerine karþýlýklý otururlarken. "Ellerindeki yetecekmiþ." "Ýyi," dedi John. "Çok iyi." "Aþaðýdakilerin hepsi Sarah'ýn yardýmýyla Ýngilizce öðrendi. Bu arada her birinin dili de incelenip kayda geçirilmiþ. En azýndan þimdi Son Antlaþma - Can Eryümlü 159 çok daha yakýnýz birbirimize. Geldikleri günlere göre çok deðiþtiler. Korkudan çok saygý duyuyorlar bize." "Aklýma ne geldi, biliyor musun?" diye sordu John gülümseyerek baþýný sallarken. "Bir akþam Benny ile Sarah bana, Ýbranicede Tanrý demek olan Elohim sözcüðünün tekili olmayan bir çoðul olduðunu söylemiþti. Ordu gibi, orman gibi… Neden tanrý yerine tanrýlar dendiðini merak etmiþtim." Ali soran bakýþlarla bakýyordu ona. "Nedeni bu muydu acaba?" Öbürü gene bir þey söylemedi. "Eee, baþka?" diye sordu John, konuyu deðiþtirmek için. "Ben de bizim bilim adamlarýmýzýn arayýp durduðu, maymundan insana geçiþteki eksik halkayý düþünmüþtüm," diyerek iç geçirdi Ali. "Onu burada biz mi tamamlýyoruz? Yani, ne bileyim, halka deðil de bir sýçrama mýydý acaba o?" Bir süre karþýlýklý sustular. "Hastanede aþaðýdakilerin üreme hücrelerini alýp moleküllerinin diziliþini deðiþtiriyorlar. Bazý özellikler arttýrýlýp, bazýlarý yok ediliyor. Doðacak çocuklarýn onlara hiç benzemeyeceði kesin." "Onun için kaçmadýk mý buraya?" dedi John. Birlikte güldüler. "Jimmy nasýl?" diye sordu Ali. "Epeydir görmedim onu." "Ýyidir herhalde. Ben de çok az görüyorum. Doktor'larda kalýyor. Janet onu evlat edindi sanki. Keyifleri yerinde. Siz nasýlsýnýz Ali? Marilyn nasýl?" "O kadar mutlu ki…" dedi Ali. "Bütün dikenleri döküldü. Ne iyi etmiþiz onu buraya almakla. Meðer ne kadar gerekliymiþ o da bana. Geçen akþam ne dedi, biliyor musun? Bu proje bittikten sonra, herkes gitse bile o burada kalmak istiyormuþ. Birlikte burada kalmanýn düþünü kurduk uzun uzun. O mutlu diye ben de mutluyum. Sarah'a binlerce kez teþekkür ediyorum her gün." "Ne kadar güzel," dedi John. "Bu günlerin deðerini bilin ikiniz de." "Bir akþam da bize gelsene John." "Olur Ali. Gelirim. Biraz inimden çýkmam iyi olur sanýrým. Teþekkürler." *** Son Antlaþma - Can Eryümlü 160 "Ne iyi ettiniz de geldiniz," dedi Hans, þantiye çardaðýnýn önünde mag-lev arabadan inen Sarah ile Marilyn'i karþýlarken. Onlarý alýp gölgeliðin altýna götürdü. Üzerinde planlarýn durduðu masanýn çevresindeki sandalyelere oturdular. Hava çok sýcaktý. Gerçi hafif bir esinti vardý, ama dýþarýdaki cehennem ateþini gölgeye taþýmaktan baþka bir iþe yaramýyordu o da. Üstelik Sarah her zamanki gibi kýrmýzý, Marilyn de beyaz klima kumaþtan giysilerini giymiþlerdi, ama bunalýyorlardý. "Bizim orasý ne kadar iyiymiþ meðer. Biz hiç sýzlanmayalým," dedi Marilyn Sarah'a. "Bu sýcaða nasýl dayanýyorsun Hans?" "Alýþtým. Hatta seviyorum bile. Farklý bir güzelliði var buralarýn benim için." "Ne de olsa bize Rommel'in mirasýsýn," dedi Sarah. Hans onlara Babil'in bitiþiðinde yeni kurmaya baþladýklarý köyde yaptýklarýný anlattý. Büyük seranýn hemen arkasýndaki düzlükte idi yeri. Baþlarýnda o, George ve Ronald olmak üzere, toplanan örneklerin kendileri yapýyordu içinde yaþayacaklarý o köyü. Çalýþanlara önce kerpicin samanýyla çamurunun nasýl karýþtýrýlýp kalýplara konacaðý öðretiliyor, güneþte kurutulup toplanýyor ve duvar örmeye geçiliyordu. Daha sonra o duvarlar gene kerpiç çamuruyla sývanýyordu. "Ýþçilerinle aran nasýl?" diye sordu Sarah. "Bunlardan iyisini Almanya'da bulamazdým," dedi Hans. "Öyle çabuk öðreniyorlar ki gösterdiklerimizi, inanamazsýnýz. Burayý kendilerinin benimsesinler diye hiç bekçi koymadýk çevreye. Ýlk gün üç tanesi kaçtý. Ýkinci gün bir tanesi daha yok oldu, ama iki gün sonra ilk kaçan üçü geri döndü. Dördüncüden bir ses çýkmadý. Ya bir yerde ölüp kaldý, ya da tek baþýna yolu bulamadý. Aradýk, ama bulamadýk onu. Burasý dýþarýs gibi mi? Yýlan, çýyan, yýrtýcý hayvan korkusu olmadan… hele yiyecek arayýp arayýp bulamamak… her gün önlerine iki öðün hazýr yemek konuyor." "Jimmy bu köy için bazý taslaklar hazýrladýðýný söylemiþti bir ara bana," dedi Sarah. "Yaa, evet. Maya kentlerine benzer bir köy maketi getirmiþti bana da," dedi Hans. "Çocukçaydý biraz." Son Antlaþma - Can Eryümlü 161 "Kýrmasaydýn garibi," dedi Marilyn duygusallýkla. "Bilmem artýk. Onunki kendi içinde bitmiþ bir plandý. Bizimkinin geliþmelere açýk olmasý gerekiyor. Þimdiki nüfusla baþlayýp, eklemelerle iki bin kiþiyi barýndýrabilen bir yer olmalý burasý. George çizdi bununkini." O sýrada siyah klima kumaþtan bir tulum giymiþ esmer bir kadýn elinde bir tepsiyle yanlarýna geldi. Bir sürahi buzlu çay ile bardaklar getirmiþti. Tepsiyi masanýn üzerine sertçe býraktý ve dönüp gitti. "Dün benim bardaðýma çay koyarken kaðýtlarýmý ýslatmýþtý da kýzmýþtým," dedi Hans. "Bana böyle tavýr koyuyor." "Aferin ona," diyerek ayaða kalktý Marilyn. "Ben onun iþini ben seve seve yaparým." Herkes için bardaklara çay koydu. "Mezopotamya'ya uygarlýðýn bir gecede geldiðini söyler Sarah. Ne demek istediðini yeni yeni anlýyorum. Ne kadar kýsa zamanda bizlere benzediler, deðil mi?" dedi sonra çevresine bakýnýrken. "Onun için onlara, bizim gerek duyduðumuz her þeyi yapýyoruz," diye sürdürdü Hans. "Okul, kitaplýk, çocuk bakým evleri hemen önümüzdeki þu düzlükte olacak. Þu sað tarafa da saðlýk ocaðý, hamamlar ve spor sahalarý gelecek. Meydanda da köy yönetim binasý, toplantý salonu ve konuk evi olacak. Ýþyerleriyle atölyeleri köyün güneyine koyduk. Meydaný iskeleye baðlayan geniþ ana caddede de çarþýmýz olacak. Daha iþin baþýndayýz, ama iþaret kazýklarýndan neyin nereye geleceðini görebilirsiniz. En son da köyü su baskýnlarýndan, düþman saldýrýlarýndan korumak için çevresine bir duvar öreceðiz." "O duvarýn içinde þimdilik herkes her iþi yapabilmeli," dedi Sarah. "Meslekler zaman içinde oluþmalý." Köydeki toplumsal örgütlenmeyi Marilyn ile birlikte o oluþturuyordu. "Hiçbir meslek grubunun halk üzerinde bir hakký olmamalý," diye ekledi Marilyn de. "Bizim Birleþmiþ Uluslar'ýn Ýnsan Haklarý Evrensel Bildirisine benzer bir kurallar dizisi hazýrladýk onlar için." "Bu iþi çok seviyorum," dedi Sarah, ayaða kalkýp kendine bir buzlu çay daha alýrken. "Yaptýðýmýz iþ çok güzel. Marilyn onunla bir dinin temellerini attýðýmýzý söylüyor, ama ben koyacaðýmýz kurallarýn yozlaþmayacaðýna, daha da geliþtirileceðine inanýyorum. Bunlar bizim yaþadýðýmýz olumsuzluklarý yaþamayacaklar." Son Antlaþma - Can Eryümlü 162 "Bu dediðine o kadar çok inanmak istiyorum ki," dedi Hans gülümseyerek arkasýna yaslanýrken. "Bunlar bizim insani irinlerimizi tanýmazlarsa ne iyi olur. Yaþamlarý bir peri masalý kadar düzgün ve pürüzsüz olsun istiyorum. Savaþýn içimde býraktýðý paslar yavaþ yavaþ silinmeye baþladý, ama daha tam olarak kurtulamadým onlardan. Onun hâlâ þu daðlarýn ardýnda sürdüðünü görüyorum geceleri uykumda. Tanklarýn ilerdeki tepelerin arkasýndan çýkýp geldiðini sanarak uyanýyorum. Ama artýk insanlarýn iyi þeyler de yapabileceklerini düþünmeye baþladým." "Ne adamsýn sen be Hans," diyerek uzandý ve onun elini tuttu Sarah. "Nereden nereye geldin. Senin þu geçirdiðin aþamalarý o kadar az insan becerir ki… Nasýl saygý duyuyorum sana… Benny beni Jimmy'den deðil, senden kýskanmalý asýl." "Yapma Sarah," dedi Hans utanarak. "Çoðu senin gayretin… hepinizin bana verdiði bu yaþama sevinci… bu aile sýcaklýðý…" Ama arkasýný getirmedi. Önüne bakarak suskun otururken öbürleri de konuþmadý. "O savaþa katýldýðým için senden özür dilemek istiyorum Sarah," dedi bir süre sonra, gene yere bakarak. Adamýn elini sýkarak gülümsedi genç kadýn. Ýkisinin de gözleri dolmuþtu. "Çok özür dilerim." "Biz buradan topladýklarýmýzý mý, kendimizi mi deðiþtiriyoruz?" diye sordu Marilyn. Üçü birbirine bakarak sustu. "Eee, çok derinlere daldýk," dedi bir süre sonra Sarah neþeli bir sesle silkinerek. "Haydi buraya dönün bakalým siz de." "Ne dersiniz, size köyümüzü göstereyim mi hanýmlar?" diyerek ayaða kalktý Hans. Öbürleri de onunla bir kalktý. *** John hastanede Dr. Hopkins'in odasýna baktý, ama içerisi boþtu. Tam geri dönecekken ilerden Dr. Gani'nin geldiðini gördü. Genç kadýn onun elini sevinçle sýkarak, "Ne iyi ettiniz de geldiniz Prof. Bach. Ne zamandýr uðramýyordunuz," dedi. Son Antlaþma - Can Eryümlü 163 "Neler yapýyorsunuz, bir bakayým dedim." "Gelin benim odama geçelim," dedi kadýn. "Dr. Hopkins yok." Odasý geniþ ve aydýnlýk laboratuarýn içinde camlý bir bölmeydi. John masanýn önündeki koltuða otururken çevresine bakýndý. Bölmenin dýþýndaki üç kiþiden biri elektronik mikroskopta, biri bilgisayarda çalýþýyor, üçüncüsü örneklerden bir kadýnýn kolundan kan alýyordu. "Biz burada çok önemli geliþmeler kaydediyoruz Prof. Bach," dedi Dr. Gani. "Örneklerimizin hepsinin genetik yapýsýný çýkardýk. Bilgisayarlarýmýz kimin kiminle eþleþeceðini ayarladý. Çaprazlama þemasýna göre yumurtalar döllendi. Onlarý seçilen kadýnlarýn rahimlerine yerleþtirdik. Þimdi dokuz tane anne adayýmýz var. Yandaki odalarda sürekli gözetim altýnda tutuluyorlar. Bir tanesini buraya getirmiþler bakýn. Eðitmenleri onlarý gelecekteki anneliklerine hazýrlýyor." "Dokuz tane çok az deðil mi Ýndra?" diye sordu John. "Aslýnda yeterli," dedi Dr. Gani. "Akrabalýk iliþkisi olmamasý için altý tane anneden yola çýkmamýz gerektiðini bize bilgisayar söyledi, ama biz gene de üç tane yedek hazýrladýk. Öbür döllenmiþ yumurtalarý dondurup kaldýrdýk. Bunlar olanlarýn en iyisi." "Anlýyorum," dedi John. "Öyle diyorsanýz öyledir." O sýrada koridordan Dr. Hopkins geçti. Onlarý görmemiþti. Odasýna gidip üzerindeki yeþil ameliyat önlüðüyle baþlýðý çýkarýp kirli torbasýna attý ve beyaz önlüðünü giydi. Çevresine bakarken John'u görünce hemen onlarýn olduðu yere gitti. "Hoþ geldin John," dedi elini sýkarken. "Nasýl gidiyor Jeff?" diye sordu John da. "Son ameliyatlarý denetliyordum ben de," dedi Doktor. "Ameliyatlar bitmedi mi daha?" diye sordu John. "Bir Yemen-03-erkek cuma günü beyin ameliyatý olmuþtu," dedi Dr. Gani bilgisayarýndaki bir listeye bakarak. "Bu pazartesi de bir Tanzanya-11-kadýn kalça ve omur ameliyatý oldu son olarak." "Bugünküler ne o zaman?" diye sordu John. Þaþýrmýþtý. "Daha ileri düzeyde bir takým iyileþtirmelerin yapýlmasý gerektiðini tartýþmýþtýk dün kendi grubumuzda," dedi Doktor genç kadýna bakarak. Son Antlaþma - Can Eryümlü 164 Dr. Gani de þaþýrmýþtý. Bir John'a, bir Doktor'a, bir de bilgisayara bakýyordu. "Ne demek bu Jeff?" diye sordu John. Gerçekten anlamamýþtý. "Daha ileri düzeyde ameliyatlar…" diye yineledi Doktor. "Bazý örneklerden organlar alarak birini tam insan…" "Benim listemde yok bu ameliyat Doktor," dedi Dr. Gani ona. "Senin iþin zaten baþýndan aþkýn kýzým. Niye bir de bu tür önemsiz konularla meþgul edelim seni?" "Bir dakika Jeff!" dedi John araya girerek. "Doðru mu anladým acaba? Bir kaç hurda otomobilden çalýþan bir otomobil yapmak gibi bir þey mi söyledin sen þimdi?" "Evet John. Niye olmasýn?" dedi Doktor heyecanla. "Geriye kalanlar da birer organ bankasý gibi…" "Hayýr Jeff!" diye baðýrarak ayaða kalktý John. Masanýn üzerinden Doktor'a doðru eðildi. "Böyle bir konuyu kendi baþýna nasýl…" "Ama John..." diyecek oldu Doktor. John elini masaya vurarak susturdu onu. "Yeter Jeff! Hiçbirimizin haberinin olmadýðý bir þeyi yapýyorsun sen burada. Ýnsaf! En önemsiz iþlemleri bile Kurul'dan geçirdiðimizi biliyorsun." "Elbette John. Beni yanlýþ anladýn," dedi Doktor, durumu yumuþatmaya çalýþan sakin bir sesle. "Senin dediðin o raporu hazýrlamak için yapýlan bir deneydi bizimki. Sonuçta elbette bir raporla gelecektik biz de Kurul'a." "Kaç kiþi öldü bu gün?" "Ýki," dedi Doktor. "Ama dediðim gibi, birer organ bankasý…" "O bütünleþtirdiðinin yaþama þansý ne?" "Yüzde elli," "Yani o da ölürse üç, öyle mi?" dedi John sertçe. "O üç kiþiyi harcama yetkisini sana kim verdi Jeff?" Doktor bir þey söylemeden bakýyordu John'a. "Onlar bir sürü elemeden geçirildi. Verilen onca Son Antlaþma - Can Eryümlü 165 eðitim... Sen neleri harcadýðýný…" deyip sustu. Sözünün sonunu getirmedi. "Ýnanamýyorum," diyerek baþýný salladý sonra. "Böyle bir þeyi kendi baþýna nasýl…?" "Sana bir rapor gelecekti John. Niye anlamak istemiyorsun?" "Önce bugün yapýlan bu ameliyatla ilgili raporunu bekliyorum," dedi John sertçe. "Bundan sonra Kurul'un onayý olmayan hiçbir iþlem yapýlmayacak burada. Anladýn mý Jeff?" "Elbette John. Nasýl istersen," dedi yaþlý adam. O da çok öfkeli olmalýydý, ama hiç dýþarý vurmuyordu duygularýný. "Buraya kendi zamanýmýzdaki tartýþmalardan kaçýp geldik," dedi John ona. "Ama burada ahlaksýz olabileceðimiz anlamýna gelmiyor bu. Aþaðýdakilerin de en az bizim kadar haklarý var. Onlarý buraya biz zorla getirdik. Dolayýsýyla korumak da bize düþüyor. Devletin mahkumlarý korumasý gerektiði gibi… ayrýca suçlu falan da deðil bizimkiler. Senin bu yaptýðýn iþ cinayetten baþka bir þey deðil." John'un sesi giderek yükselmiþti. Elini masaya vurarak, "Akþama kadar raporunu masama bekliyorum," dedi ve bir yanýt beklemeden odadan çýkýp hýzlý hýzlý asansöre doðru yürüdü. *** Akþam yemeðinden sonra yapýlacaðý bildirilen Kurul toplantýsýnýn öncesinde, John önünde Doktor'un raporu, hiç konuþmadan masanýn bir ucunda oturuyordu. Diðerleri yavaþ yavaþ odaya girerken kendi aralarýnda konuþuyordu. Edwards, Ali, Benny, Hans, Sarah ve Toshiki, arkalarýndan bir kaðýdý inceleyerek Jimmy içeri girdi. Oðlan kendine çok büyük gelen beyaz bir bornoz giymiþti. Önü açýktý ve içinde parlak kumaþtan donu görünüyordu. Kâküllerinden birini yeþile, birini de kýrmýzýya boyamýþtý. Koltuðunun altýnda da bir paket vardý. "John sana anlatmak istediðim ilginç bir…" diye baþladý Jimmy heyecanla. "Sonra lütfen Jimmy," diyerek onun sözünü kesti John. Yüzünün asýklýðýný o zaman fark etti diðerleri. "Sen biraz Marilyn'in odasýnda Son Antlaþma - Can Eryümlü 166 bekle. Olur mu?" Oðlan dýþarý çýktýktan sonra Toshiki kapýyý kapattý ve gelip bir koltuða oturdu. John hastanedeki olayý kýsaca özetledi onlara. Zaman zaman sesinin yükselmesine engel olamamýþtý. Bitirince þaþýrmýþ bir þekilde susan arkadaþlarýna baktý sýrayla. "Demiþtim ben size, demeyeceðim," dedi Benny, derin bir iç çekerek. "Dýþardaki þu piçe de güvenmediðimi de söylemeyeceðim artýk. Janet'in yanýnda böyle dolaþýyordu. Kadýn da banyodaydý. Düdüklüyor galiba karýyý. Kocasý olacak kart papaz da buna göz yumuyor." "Adileþme Benny. Özel yaþamlarý bizi hiç ilgilendirmez," diyerek karþý çýktý Sarah. "Neden ilgilendirmesin? Öyle diye diye tepemize çýkardýk o pezevenkleri." "Ne yapalým peki?" diye sordu John. "Kovalým gitsinler," dedi Benny hiç düþünmeden. "Onlarsýz da olur. Koskoca A.B.D. Baþkaný böyle bir projeyi doktor olan o pezevengin deðil de, bir fizikçi olan senin yönetimine býraktýysa, bir bildiði olmalý. Kovalým gitsinler." "Ben de düþündüm onu," dedi John. "Ama saðduyuyla baktýðým zaman Doktor'un bu proje için henüz gerekli olduðunu görüyorum." "Yaa? Neden?" "Hastanedekilerin hiçbiri iþin bütününü yüklenmeye hazýr deðil de ondan. Onu bir yere gönderemeyiz." "Ýyi o zaman," dedi Benny omuzlarýný silkerek. "Býrakalým da biraz daha yeni Frankenstein'lar yapsýn. Üstelik cesetlerden deðil, canlýlardan yapýyor herif canavarlarýný. Bir de ödül verin isterseniz." "Kurul kararýyla yetkisini kýsmayý öneriyorum," dedi John aðýr aðýr. "Bundan böyle ameliyatlara girmemeli örneðin. Onun yerine Ali'yi, yardýmcýlýðýna da Ýndra'yý getirebiliriz. Doktor danýþman olarak kalýr." "Olabilir mi?" diyerek kuþkuyla baktý Benny öbürlerine. "Ayrýca bu iþe o kadar emek veren birini 'kovalým gitsin' demek de, çok hakça gelmiyor bana," dedi John. Son Antlaþma - Can Eryümlü 167 "Senin þu duygusallýðýn yok mu…" dedi Hans baþýný iki yana sallayarak. Benny de ters ters baktý John'a. Onun bu alçakgönüllülüðüne çok kýzýyordu. Ona göre tersi gibi bir hastalýktý o davranýþ da. Yani megaloman olmakla eþdeðerdi. Ýyimserlikle kötümserliðin aþýrýsý… Polyanna çatlak karýnýn tekiydi Benny'nin gözünde. "Sen de mi gönderme taraftarýsýn?" diye sordu John Hans'a. "Hayýr," dedi Hans. "Ben kalmasýný gerekli görüyorum. Ýþin bütününü o planladý. Biz yalnýzca izledik onu." "Ben de ayný fikirdeyim. 'Dere geçerken at deðiþtirilmez,' derler bizim memlekette," dedi Ali. "Doktor yetkileri kýsýlarak kalmalý." Hans gülümseyerek baþýný salladý ona. "Kabul eder mi?" diye sordu Edwards. "Hiç sanmam. 'Ya hep, ya hiç' diyen kiþilerden o, ama giderse de gider. Biz yazalým ihtarýmýzý. Yerine birisi yetiþinceye kadar proje biraz gecikir. O kadar." "Sen ne diyorsun Toshy?" diye sordu John. "Tüylerimi diken diken etti biraz önce anlattýklarýn. O adama karþý öfke duyan herkes son derece haklý. Yaptýðý iþ resmen cinayet. Yetkisini kýsýp iþin baþýnda býrakmakla biz de o cinayetlere ortak oluruz. Suçu cezasýz býrakýrýz. Ben gönderelim derim. Hatta olabilseydi de bir mahkemede yargýlayabilseydik onu." "Sarah…?" dedi John genç kadýna bakarak. "Yetkisi kýsýlýp kalsýn. Ali'nin o iþin üstesinden geleceðinden eminim." "Bu durumda yetkisi kýsýlarak kalmasýný isteyen dört kiþiye karþýlýk, gitmesini isteyen iki kiþi oldu. Bir ihtar mektubu yazarak yetkilerini kýsýyoruz Doktor'un," dedi John kýsaca, diðerlerine bakarak. "Ali, sen Jeff'ten gelen þu rapora bir bak," diyerek önündeki dosyayý Ali'nin önüne sürdü. Öbürü yalnýzca baþýný salladý. Uzanýp raporu almadý. "Doktor'un rütbelerini bu þekilde sökünce Jimmy nasýl davranýr acaba?" diye sordu Toshiki. "Kendisi bilir," dedi John. Son Antlaþma - Can Eryümlü 168 "Ama ben onu yitirmek istemiyorum," diye sürdürdü Toshiki. "Duygusal biri o. Bundan mutlaka etkilenecektir." "Çaðýralým bakalým ne anlatacakmýþ," dedi John. Toshiki kalkýp Jimmy'yi çaðýrmaya gitti. Biraz sonra o önde, Jimmy elindeki paketle arkasýnda odaya girdiler. Bu kez bornozun kuþaðýný baðlayýp önünü kapatmýþtý. "Ýyi akþamlar Sarah. Ýyi akþamlar John," diyerek yalnýzca ikisini selamladý. Elindeki paketi masanýn üzerine koyup John'un önüne doðru sürdü. Masanýn çevresindeki boþ koltuklardan birine oturmadý. Gidip John'un arkasýnda ayakta durdu. "Çok önemli iþlerinden zaman ayýrýp benimle konuþtuðun için sana teþekkür ederim," dedi iðneleyici bir ses tonuyla. "Geçen gün, Artý1963 ile Eksi-8000'i bir þekilde birleþtirmek istediðini söylemiþtin. Sen onunla ilgilenememiþsindir mutlaka, ama ben bir ipucu yakaladým." "Nasýl bir ipucu Jimmy?" diye sordu John, kendini oðlanýn söylediklerine yoðunlaþtýrmaya çalýþarak. "Aklýný verebileceksen anlatayým." John ona baþýný salladý. "Maya takvimini incelerken ilginç bir þey buldum. Tam bizim bu iki zamanlý yaþantýmýza uygun bir yöntem," diyerek masadaki paketin içinden üç deðiþik büyüklükte karton halka çýkardý. Üzerlerinde çizgiler, harfler ve rakamlar vardý. Yan yana masanýn üzerine koydu onlarý. Herkes onu dikkatle dinlemeye baþlamýþtý. "Önce, Mayalarýn matematik sistemi, bizimki gibi onluk deðil, yirmilik düzendeydi. Yani bizde haneler birler, onlar, yüzler diye sola doðru büyürken, onlarda aþaðýdan yukarýya doðru birler, yirmiler, dört yüzler diye gidiyordu." Durup oradakilere bir süre baktýktan sonra anlatýmýný sürdürdü. "Takvimlerine gelince, adamlarýn bir yýlýnda her biri on üçer günlük yirmi tane ay vardý." Sol eline masadaki küçük, sað eline de orta boy halkayý aldý. "Bu küçük olan on üç dilime bölünmüþ bir aylýk halka. Öbürü de yirmi dilime bölünmüþ bir yýllýk halka." Küçük halkayý öbürünün içine, bir noktada birbirlerine deyecek þekilde masaya koydu. "Aslýnda onlar tanrýlarýn adlarýný koymuþ, ama ben senin adamlarýn anlasýn diye günlere 1, 2, 3, 4, aylara da A, B, C, D dedim. Bak, birinci günü A ayýna denk getiriyorum. 1-A oldu, yani yýlbaþý. Küçük halkaya bir günlük bir adým Son Antlaþma - Can Eryümlü 169 attýrýyorum. Ýkinci gün 2-B oldu. Üçüncü gün 3-C… Böyle sürüp gidiyor." "On üçüncü gün 13-M olacak," dedi Benny. Masaya uzanmýþ halkalara bakýyordu. "On dördüncü gün ikinci ay baþlayacak ve adý 1N olacak." "Evet ya John, iþte iþin güzelliði burada," dedi Jimmy. "Bir yýl sonra yeniden 1-A gelinceye kadar bir tane bile birbirinin eþi harf-rakam ikilisi görmüyorsun. Her günün özel bir adý oluyor. 13 Ekim der gibi deðil, John Bach der, Jimmy Ocean der gibi." "Ýyi de, bir yýlda 260 gün oluyor," dedi John. "Uzmanlar buna 'tanrýlarýn takvimi' diyor, ama hiçbiri bu 260 günlük ritmin nedenini açýklayamýyor. Adamlar dinsel törenlerini bu takvime göre yaparlarmýþ. Bir de bu büyük halka var," diyerek masadaki son halkayý aldý. "Bunun üzerinde 365 dilim var. Ben gene rakamlar verdim her birine. Biraz önceki mantýkla halkalarý yerleþtirirsek," diyerek büyük halkayý öbür ikisinin dýþýna, üçü bir noktada birbirine deyecek þekilde yerleþtirdi. "Bu kez 1-A-1'den baþlýyor. Ondan sonra 2-B-2 geliyor, sonra 3-C-3, falan, falan, 13-M-13'den sonra küçük halka baþa dönüyor ve ikinci ay 1-N-14 diye baþlayýp, 2-O-15, 3-P-16 diye gidiyor. Bu iþlemde de hiçbirinin adý birbirine benzemeyen tam 18,980 gün oluyor." "Bunlarý bize niye anlatýyorsun Jimmy?" diye sordu Edwards. "Bir dakika Ed, ben anladým galiba," dedi John. "Evet Jimmy," dedi sonra oðlana. "O 18 bin küsur günü 260'a bölersek 73 tane küçük yýl elde ederiz," dedi Jimmy. "365'e bölersek 52 tane bizim yýlýmýzdan buluruz." "Ve böylece Artý-1963 ile Eksi-8000'i ayný takvim üzerinde görebiliriz," dedi John. Heyecanlanmýþtý. "Aristo Tanrý'nýn geometriyi çok sevdiðini söylemiþ," dedi Benny. "Ben de çok severim John," dedi Jimmy. "Aristo söyleyince tamam oluyor da, Jimmy söyleyince neden kimse kulak asmýyor?" O sýrada Benny ayaða kalkýp halkalara doðru masanýn üzerine eðildi ve, Son Antlaþma - Can Eryümlü 170 "Belki bu 260 günlük yýlý çýkarmalýyýz aradan," dedi düþünür gibi. "Bu çarklarý bizim uzay-zaman giriþimine oturttuðumuz zaman… Bravo ulan çocuk!" dedi sonra Jimmy'ye doðrudan doðruya. Onun yanýna gidip elini sýktý. Jimmy çok þaþýrdý. Hatta biraz kýzardý, ama kendini hemen toparlayýp, "Jimmy de geometriyi severmiþ, deðil mi?" dedi Benny'ye. "Hepimiz severiz," dedi John. "Ama bunlar benim öbür projemi sana göstermek istemediler," diyerek Hans'ý iþaret etti oðlan. Yeniden eski kavgacý tavrýný takýnmýþtý. Masanýn üzerindeki kutunun içinden, üzerinde çeþitli büyüklükte geometrik formlar olan bir karton çýkarýp John'un önüne koydu. "Bu sizin burada yapacaðýnýz köyün maketi idi. Söze gelince herkes geometriyi seviyor, herkes Mayalarýn matematiðine hayran, ama kimse onlarýn yaptýðýný yapmak istemiyor. Ben o yaptýðýnýz anlamsýz köyü o þekilde tasarlamýþtým ki, bizim burada olduðumuz kanýtlanacaktý. Bir zekâ göstergesi. Benim deðil, genel anlamda zekânýn imzasý. Dýþardaki maymunlarýn akýl edemeyeceði bir sýçramanýn kanýtý. Gelecek kuþaklara býrakýlacak bir mühür. Pi sayýsýný, aritmetik ve geometrik dizileri, asal sayýlarý, sonra ortaçaðdaki Pisa'lý Fibonacci'nin dizisini kullandým. 1,1,2,3,5,8,13,21. Çaktýn mý? 'Biz buradaydýk,' demek için." "Bizim yapacaðýmýz köyün zaman içinde büyümesi gerektiðini konuþmuþtuk seninle," dedi Hans oðlana yumuþak bir sesle. "Ýþlevi olmayan büyüklükler çýkýyor bunda karþýmýza. Küreler, küpler, piramitler…" "Evet ama, hiçbir anlamý olmayan eciþ bücüþ þeyler yapýyorsunuz siz orada." "Ayrýca 'biz buradaydýk' diye imza atmaya hakkýmýz var mý?" diye sordu John. "Burada yaptýklarýmýzýn hangisine hakkýmýz var John?" diyerek güldü Jimmy. "En azýndan bir takým pýrýltýlar ekleyebiliriz yaptýklarýmýzýn içine." "Belki baþka bir yerde Jimmy," dedi John. Son Antlaþma - Can Eryümlü 171 "Ben çocuk deðilim," dedi Jimmy sertçe. "Baþka bir yer ve zamanýn olmayacaðýný biliyorum John. Beni kandýrmaya çalýþma." "Seni kandýrmaya çalýþmýyorum Jimmy. Sen baþka bir sürü yerde zekânýn imzasýný zaten atýyorsun. Bir önceki konunun hepimizi ne kadar etkilediðini görmedin mi? Pek çok þey gibi, takvimimizi de sana borçlu olacaðýz. Onun için sana nasýl teþekkür edeceðimi bilemiyorum, ama gel bu konuyu mimarlara býrakalým." 172 7. Ve ben aðýzsýz, dilsiz, çocuksu varlýklara Nasýl verdim aklý, düþünceyi… Önceleri insanlar görmeden bakýyor, Dinlediklerini anlamýyorlardý. Ömürleri boyunca düþ görüntüleri gibi Düzensiz, geliþigüzel yaþýyorlardý. Aiskhylos Her zamanki gibi parlak ve güneþli bir gündü. John, Hans'ýn kullandýðý helikopterden aþaðýya bakýyordu. Köyün üzerinden bir kez daha geçmesi için arkadaþýna iþaret etti. Hans da aracý geri döndürüp köye yöneltti. Sapsarý bir buðday tarlasý vardý altlarýnda. Orada çalýþan bir kaç kiþi onlara el salladý. Ürünün neredeyse yarýsý biçilmiþti. Ýlk hasatlarýydý bu onlarýn. Tarlanýn bittiði yerdeki damlarla aðýllar boþ gibi duruyordu. Bu sýcakta hayvanlar dýþarý çýkarýlmamýþtý. Köyde de fazla bir hareket yoktu. Sokak aralarýnda yalnýzca bir kaç kiþi vardý. Yaklaþýk bir yýldýr yaþýyordu burasý, ama John onu ilk kez böyle tepeden görüyordu. Hoþuna gitti. 'Bal gibi bir imza iþte bu da,' diye düþündü, aklýna Jimmy'nin yaptýðý maket gelmiþti. 'Birbirini dik kesen sokaklar, ortadaki meydan, iskeleye uzanan aðaçlýklý geniþ yol, çevreyi saran surlar… bu zamanýn hiçbir köyüne benzemiyor burasý. Her þeyin kendiliðinden olmasý için o kadar özen gösterildi, ama gene de bir imza oldu.' Bürolarýný surlarýnýn en yüksek kulesine taþýmýþ olan Sarah ile Marilyn helikopterin sesini duyunca dýþarý çýkmýþ, duvarýn üzerinden onlara el sallýyordu. Kýrmýzý ve beyaz giysileri içinde hemen fark Son Antlaþma - Can Eryümlü 173 ediliyorlardý. John da, görüp göremeyeceklerini merak ederek, elini salladý onlara. Sonra Hans'a baktý. Onunla Sahra Denizinde yaptýklarý yolculuklarý düþündü. Ne kadar uzakta kalmýþtý o günler. Sanki hiç yaþanmamýþ, düþünmek bile istenmeyecek kadar eskiye aittiler. Hans'ýn da ara ara o günleri düþünüp düþünmediðini merak ederek yeniden aþaðýya çevirdi bakýþlarýný. Köyün bitiþiðindeki üslerinin üzerindeydiler þimdi. Hastane, lojmanlar, pýrýl pýrýl ýþýldayan büyük sera, güneþ enerjisi santralý, uçak ve helikopter hangarlarý, depolar, Ali'nin küçük denizaltýsýyla balýkçý kayýklarýnýn baðlý olduðu iskele sýrayla altlarýndan geçti. Hans helikopteri denizin üzerinde geriye döndürürken Odysse'nin içinde durduðu yapýdan yansýyan ýþýk gözlerini aldý. Ýki yerleþim yan yana ne kadar garip duruyordu. Biri kerpiç ve taþtan yapýlmýþtý, öbürü cam ve metalden. Fark yalnýzca malzemede deðildi. Bambaþka iki dünyaydý onlar. Birbirinden kesin kurallarla ayrýlmýþlardý. Her ne kadar Kamp-Babil'deki geliþmiþliði Köy-Babil'dekiler bilse de, kendi yapamayacaklarý hiçbir araç o taþ duvarlardan içeri sokulmuyordu. Sarah ile Marilyn bu köyün halkýna nasýl yaþamalarý gerektiðini öðreten öðretmenleri olmuþtu. Dil öðretmekten baþlayarak okuma-yazmaya, ekip biçmeye, hayvan yetiþtirmeye, yemek piþirmeye, spor yapmaya, cinsellikten evliliðe kadar her þeyi onlar sokmuþtu aþaðýdakilerin yaþamlarýna. Koyduklarý kurallara köydeki herkes uymak zorundaydý. Hiç karþý gelmeden uyuyorlardý onlar da. Evlenmeler kayýtlara baðlanmýþtý örneðin ve köyde otuza yakýn gebe kadýn vardý. O zamana kadar da üç doðum olmuþtu. O bebeklerin dýþýnda bir de hastanede doðanlar vardý. Köye getirilmemiþlerdi henüz, çünkü özeldi onlar. Havva'lar, Adem'ler denilen anne-babalarýyla köyün ayrý bir bölgesinde kalacaklar, kendileri gibi olmayanlarla birleþmelerine kesinlikle izin verilmeyecekti. Hele hele surlarýn dýþýnda hâlâ taþ devrini yaþayanlarla asla. Bir köyde iç içe yaþayan iki grubun birbirinden ne kadar ayrý durabileceðini merak ediyorlardý. Belki de biraz aralýk koymak gerekiyordu aralarýna, ama o dokuz bebeði dýþardaki yaban dünyada nasýl koruyabilirdi bir kaç anne baba? Hepsi birden anýnda yem olurdu oradaki vahþete. Sað kalamaz, ya da karýþmadan duramazlardý Babil'e getirilmeye bile Son Antlaþma - Can Eryümlü 174 deðer bulunmayanlarla. Sonuçta köydekilerle bir tür akraba sayýldýklarýndan, ayný duvarýn içinde olmalarý fikri aðýr basmýþtý. Hem de hastanede doðanlarýn ilerde bir soylular sýnýfý oluþturmalarýndan korkula korkula. Hastanede ne kadar güvendeydiler ki? Bir yandan Doktor'un o ameliyatlarýna kurban giden üç kiþi, bilinmeyen bir hastalýktan ölen iki kadýn, öte yandan ýrza geçmeler… bakýcýlardan biri bir gece Havva'lardan biri ile seviþirken yakalanmýþtý. Gerçi hemen alýnmýþtý görevden, ama acaba daha önce baþkalarý da… Adam Kurul'a yaptýðý savunmasýnda, "Ben onlarýn soyuna insanlýk esprisi katýyorum. Onlarýnki ilkel, sizinki kuru. Benimki en doðrusu. Býrakýn buradaki herkes kendine onlardan karýlar, kocalar alsýn," demiþti. Onun bu sözleri Sarah'ýn aklýna takýlmýþ, bilgisayarýna yaptýrttýðý aramada, 2012 yýlýnda bir bilimadamýnýn laboratuarýndaki maymuna tecavüz ederken yakalanmasý üzerine kendini ayný sözlerle savunduðunu bulmuþtu. Ne biçim bir çark içinde yuvarlandýklarý hâlâ belli deðildi. Ne demek oluyordu bütün o yansýmalar? John aklýný, yanýtsýz sorulardan köydeki geliþmelere kaydýrmaya çalýþtý. Sarah ile Marilyn köy içindeki çatýþmalarý, sürtüþmeleri olabildiðince önlemeye çalýþýyordu. Bir yýlýn çok kýsa olduðunu biliyordu ikisi de, ama gene de umutluydular. Suç olduðunu öðrettikleri davranýþlarýn giderek azaldýðýný söylüyorlardý. En azýndan orada yaþamanýn bedelinin konulan kurallara uymak olduðunu kavramýþlardý. Dýþarýsý ile farkýn farkýndaydýlar. Hatta Marilyn'in önerisiyle eski köylerine gezmeye götürülen bir grup, orada býrakýlacaklarýný sanarak çok korkmuþ, getirildikleri araçtan inmek bile istememiþti. Kendi aralarýnda basit bir Ýngilizce ile anlaþýyor, hatta 'Babylon News' adlý haftalýk bir gazete bile çýkarýyorlardý. Üstelik çok tutulmuþtu o. Köydekiler kadar kamptakiler de olan biteni oradan izliyordu. Sarah'ýn da bir köþesi vardý gazetede. John kýzýn orada yazdýklarýný zevkle okuyor, merakla yenisinin gelmesini bekliyordu. Sonuncu yazýnýn baþlýðý neydi? 'Nefretin nedeni her þey olabilir, ama sevginin hiçbir nedeni yoktur.' (*) Ýlginçti. Marilyn ile birlikte sevmeyi, sevgilerini belli etmeyi ve o belli ediþi kalýcý kýlmayý öðretmeye çalýþýyorlardý (*) Raiuhes Ahaefvthe, Romulus II Son Antlaþma - Can Eryümlü 175 insanlarýna. Birlikte resim yapýyor, þiir yazýyor, müzik geceleri düzenliyorlardý. "Sevgi geliþmiþlik derecesiyle doðru orantýlýdýr," demiþti Sarah önceki yazýlarýndan birinde. "Sevmek kültürle geliþir. Ýnsanlar ne kadar çok öðrenirse o kadar çok sever. Çünkü sevmek de öðrenilir." John'a, karýsý için duyduðu, artýk kutsallýk derecesine ulaþmýþ sevgiyi düþündürtmüþtü onun o yazýsý. Onun yazýlarýný okuduktan sonra içindeki ürkekliðini yenerek, iki kez Eve'in öldüðü kazanýn öncesine gitmeye çalýþmýþtý. Bir kez Benny ile, bir kez de Sarah ve Noko'nun üstelemesiyle denemiþ, ama Odysse'ye kumanda edememiþti nedense. Ýçini çekerek aklýný karýþtýran ve þimdi piþmanlýk duyduðu o garip olayý da düþünmemeye çalýþtý. Hans havaalanýna doðru yönelince hastanenin üzerinden geçtiler. Oradaki anneler doðurduklarý bebekleri, bakýcýlarýn yardýmýyla yeniden düzenlenmiþ zemin katta büyütüyordu. Dokuz Havva'ya karþýlýk, bazýlarýnýn spermleri iki kez kullanýldýðý için, altý Adem vardý ve onlar da Köy-Babil'e gönderilmemiþ, kampta çeþitli iþlerde görevlendirilmiþti. Adem-Bir'i Ali teknesinde çalýþtýrýyordu. Adem-Ýki ile Üç hastanede, Dört yemekhanede idi. Beþ'e seranýn bakýmýný vermiþler, Altý'yý da havaalanýnda çalýþtýrýyorlardý. John pistin yanýnda develere birilerinin bir þeyler yüklediðini gördü. Çölde bir yerlere gidiyorlardý galiba. Yabancýlarla iliþkiye girmemeleri ve kendilerini dýþ dünyaya karþý savunmalarý öðretilmiþti onlara. Yakýnda öðretilenlerin ne kadarýna uyduklarýný göreceklerdi. 'Bizden sonra ne olacak?' diye düþündü John. Her þeyi onlara býrakýp gideceklerdi. Köy-Babil þimdilik atanan iki Adem, bir Havva ve köydekilerin seçtiði üç kiþiden oluþan altý kiþilik bir kurulla yönetiliyordu. Sarah ile Marilyn o kurulun oy hakký olmayan üyeleriydi. Gitmeden önce ikisinin yerine bir kiþi daha seçilecek ve o yedi kiþiden biri Baþkan olacaktý. Kendi kurullarýnda bu konuyu epey tartýþmýþlar, Benny sýrf altý Adem'den oluþan bir yönetim önerirken, Marilyn tümüyle özgür seçimden yana olmuþtu. John'un merak ettiði konu, baþkan seçilen kiþinin, onlar gittikten sonra ne yapacaðýydý. Kendini kral ilan edebilir, ya da kurallara uyup süresi dolunca seçime gidebilirdi. Geçenlerde bu konuda, artýk Kurul üyesi olmayan Doktor'la yaptýðý konuþma geldi aklýna. Yaþlý adam beklemedikleri bir uysallýkla kendine Son Antlaþma - Can Eryümlü 176 bildirilen rütbe sökümüne boyun eðmiþ, velinimetlerine karþý gelmeyi düþünmediðini, projeyi izleyebilmek için kalmasýna izin verilmesine teþekkür ettiðini söyleyerek kenara çekilmiþti. Kimseyle de zorunlu olmadýkça konuþmamýþtý. Ali ve Ýndra ile bile… Onlar da hastaneyi Doktor olmadan çevirebilmek için iliþkiyi en azda tutmaya çalýþmýþlardý. Küçücük kampta onu aylarca görmedikleri olurdu, ama bu kez kendisi çýkýp gelmiþti John'un odasýna ve, "Burada kimi lider olarak býrakacaksýnýz?" diye sormuþtu. "Çeþitli yöntemler tartýþtýk aramýzda," demiþti John. "Sonunda baþkanýný seçimle belirleyecek bir kurul öngördük." "Henüz maymun sayýlan bir sürüye güçlü bir lider býrakmadan mý gitmeyi düþünüyorsunuz?" demiþti Doktor. John onun o aþaðýlayýcý tavrýna þaþýrmýþ, ama tartýþmaya girmek istemeyerek susmuþtu. Taþ devrini yaþýyor olsalar da insandý onlar. Doktor dýþýnda hepsi en yakýn atalarý olarak görüyordu onlarý. "Korktuklarý tek þey bizim buradaki varlýðýmýz. Biz olmayýnca kendi baþlarýna yürütemezler. Bir baþlarý olmalý mutlaka." "Aa, evet. Ýlk baþkaný biz belirleyeceðiz. Ondan sonrakiler seçimle gelecek." "Hangisi o?" diye sormuþtu Doktor. "Bilmiyoruz. Odysse hâlâ deðerlendiriyor adaylarý. Þimdilik AdemBeþ biraz önde öbürlerinden. Onu soruyorsan eðer." "Evet John. Onu soruyordum. Söylediðin için teþekkür ederim. Ben de kendimce onu uygun görüyordum. Sevindim ayný sonuca gelmemize." Kamp-Babil'deki iþler tasarlandýðý þekilde bitmek üzereydi. Sýra, elliþer yýllýk aralýklarla geleceðe giderek, Babil'in kendi baþýna gösterdiði geliþmeyi incelemeye geliyordu yavaþ yavaþ. Jimmy'nin önerdiði elli ikiþer yýllýk aralýklarý kullanmamýþ, takvimlerini elli yýllýk etaplara göre düzenlemiþlerdi. Biraz hüzünlü bir iþ olacaktý o inceleme iþi. Buradaki tanýdýklarýnýn hemen hemen hepsi büyük olasýlýkla ölmüþ olacaktý. Ne de onlarý bilen kimse kalmýþ olacaktý gidilecek Babil'dekiler arasýnda. Ve eðer taramalar istedikleri sonuçlarý verirse Son Antlaþma - Can Eryümlü 177 görevleri sona erecekti. Her neyse, þimdilik olacaklarý merak etmekten baþka yapacaklarý bir þey yoktu. "Çok yayýlmýþýz," dedi John, Hans helikopteri yere indirdiðinde. Kemerini çözüp aþaðýya atladý. "Nasýl toparlayacaðýz bakalým bu kadar þeyi." "Yayýldýðýmýz gibi," dedi öbürü omuzlarýný silkerek. Motorlarý durdurduktan sonra baþlýðýný çýkarýp o da aþaðýya indi. *** O akþam yaptýklarý toplantýda, önce Ali hastanedeki çalýþmalarla ilgili bilgi verdi. Ýndra da bebeklerle annelerinin saðlýk durumlarýnýn iyi olduðunu söyledi. "Onlarýn köye adaptasyon programýný bugün baþlattýk," dedi Sarah. "Havva'lar bebeklerini alýp köye konuk geldi. Köyün kadýnlarý onlarý köy odasýnda karþýladý. O kadar güzel hazýrlanmýþlardý ki…" "Hem de bütün hazýrlýklarý kendileri yaptý," diye ekledi Marilyn de. "Biz yalnýzca bugün geleceklerini söylemiþtik. Onlara çok önem veriyorlar." "Çünkü bizim çok önem verdiðimizi biliyorlar," dedi Benny. Sakal býrakmýþ, yanýk yüzünde açýk renk sakal onu eskisinden yakýþýklý yapmýþtý. "Prensler, prensesler oldu yani bizim ufaklýklar," dedi Ali. Uzun bir sessizlik izledi onu. "Çocuklarýn adlarýný koymak için yarýn da gelmelerini istediler," dedi Marilyn. "Bir tören yapacaklar anladýðým kadarýyla." "Ad koymak mý?" diye sordu John. Marilyn gülümseyerek baþýný salladý. "Bizim öðrettiklerimizle kalmýyor, kendileri de sürekli bir þeyler ekliyor," dedi Sarah. "Çocuklara kendilerine göre anlamlý adlar vermek istemeleri tümüyle onlarýn düþüncesi. Köyde doðan çocuklara biz ad koymamýþtýk. Ayrýmcýlýk yaptýðýmýzý bize anýmsatmaya çalýþýyorlar sanýrým." Kimse yanýtlamadý onu, ama oluþan o suskunluk kabulden Son Antlaþma - Can Eryümlü 178 geliyordu. "Onlarýn gün gün daha çok adamlaþtýðýný izlerken, gitme zamanýnýn geldiðini söylüyorsunuz. Hak mý þimdi bu?" "Onun sonu yok ki Sarah," dedi John. "Hem sen eskiden bu iþlerin nasýl baþladýðýný merak ederdin." "Biliyorum, kendimi fazla kaptýrdým. Çok birlikte oldum onlarla. Bir de, bir sonraki etapta onlarý bulamayacaðýmýzý bilmek çok zor geliyor." "Bence de bu süre çok az oldu," dedi Marilyn de. "Ýliþkimizi yavaþ yavaþ kesebilir, ya da gelecek yýlýn ürününü aldýktan sonra gidebilirdik. Hasadýný yaptýklarý buðdaylar bizim getirdiðimiz tohumlardan oldu. Koyunlarý, keçileri daha yeni kuzuladý. Meyve bahçeleri çok genç. Belki de bir süre daha onlara eþlik edecek küçük bir grup býrakabilirdik burada." "Ne oluyor size? Her birinize ayrý ayrý, 'bunun sonu yok,' mu dememiz gerekiyor?" dedi John. "Yoksa burada onlarla kalmak mý istiyorsunuz siz?" "Aslýnda düþünmüyor deðilim," dedi Marilyn. "Bunlar kadar dürüst bir toplumu baþka nerede bulabileceðimi bilmiyorum. Cennet, cennet dedikleri bu olsa gerek." "Babil Kraliçesi I. Marilyn," dedi Benny. Kadýn gözlerini süzerek gülümsedi ona. Kýzmýþ mýydý, hoþuna mý gitmiþti, belli deðildi. "Güzel," dedi John ve bir süre öbürlerine baktý. "Galiba artýk asýl haberi verebiliriz. Ne dersin Toshy?" "Elbette," dedi Toshiki masaya doðru eðilerek. "Arkadaþlar, Sivrisineði bu öðleden sonra önümüzdeki ilk üç etaba göndererek Babil'lerden görüntüler aldýrdýk." "Ne?" diyerek ayaða kalkýp yeniden yerine oturdu Sarah. "Nasýl?" diye sordu Ýndra da heyecanla. "Bundan sonraki elli, yüz ve yüz ellinci yýllarýn üçünde de Babil vardý," dedi Toshiki. "Henüz içlerinin nasýl olduðunu bilmiyoruz ama, en azýndan oradaydýlar." Önünde duran bir demet fotoðrafý masanýn üzerinden diðerlerine doðru sürdü. "Oldu bu iþ galiba," dedi Ýndra gülümseyerek fotoðraflara bakarken. Son Antlaþma - Can Eryümlü 179 Çok sevinçli olduðu belliydi. "Babil, tanrýlarýn unuttuðu bu yerde kuruyup gitmesin diye çok dua etmiþtim." "Yeterli eðitimi verebilmiþiz demek," dedi Sarah. "Balýk tutmayý öðrenmiþler. Gerçi Babil'in gelecek zamanlarda olmayacaðýný hiç aklýma getirmemiþtim ben, ama gene de heyecanlandým iþte." Ýndra baþýný sallayarak ona elindeki resimleri uzattý. "Ancak…" diyerek sesini yükseltti Toshiki ve odadaki konuþmalarýn kesilmesini bekledi. "Ancak henüz nedenini anlayamadýðýmýz bir takým manyetik giriþimler algýladýk Odysse'de. Benny ile John'a haber verdim, ama Jimmy'yi bulamadým." "Bir yere kapanmýþtýr gene," dedi Benny. "Sizleri boþuna ürkütmek istemiyorum ama," diyerek sözünü sürdürdü Toshiki, "bildiklerimize pek benzemiyor bunlar. Bazý parazitler… sanki dýþarýdan birileri… bir baþka halka… bir baþka zaman tüpü… bizimkine karýþýyor gibi." "Söylediðin þey çok önemli Toshy," dedi Ali. "Toplantýdan sonra hemen gidip bakalým. Burada boþuna tartýþmayalým." "Daðýlmadan önce," dedi Hans, bir süre kimse konuþmayýnca. "Taþýnma programý… buradaki pek çok þeyi geri götürmeyeceðiz. Ýnsanlarý, gerekli belgeleri ve hastanedeki dondurulmuþ malzemeyle iki ölümüzü alacaðýz yalnýzca. Bir de Odysse'yi elbette. Herkes en kýsa zamanda bana, kendi bölümüyle ilgili götürülmesi zorunlu malzemenin bir dökümünü versin. Geri kalanlarý mavnalara yükleyip, Kýzýldeniz'de bulduðumuz bir çatlaðýn üzerinde batýracaðýz. Bizden bir iðne bile kalmayacak þekilde temizlenecek burasý. Sonra o çatlaðýn içinde bir bomba patlatýp bizim eþyalarý gömeceðiz. Atlantis Operasyonu adýný koydu bizim George bu iþe." Kýsaca gülüþüldü. "Kalkmadan ben de bir þey anlatmak istiyorum," dedi Ali. "Bu sabah Doktor bana uðrayýp Kurul'a sunduðu ikinci dosyanýn ne olduðunu sordu." Bir suskunluk oldu odada. "Küstahça, anlayýp anlamadýðýmýzý sordu. Kanatlý atlar, insan kafalý aslanlar falan mý yapmak istediðini sanmýþýz onun?" "Geçen gün de bana hangi Adem'in baþkan olacaðýný sormuþtu," Son Antlaþma - Can Eryümlü 180 dedi John, yüksek sesle düþünür gibi yavaþça. "Þimdi de Pegasus'lar, Sfenks'ler imasý… Ne biliyor dersiniz?" "Hiçbir þey," dedi Ali. "Bence de," dedi Benny. "Kinini kusmak istemiþtir yalnýzca." "Bilmiyorum," dedi John. "Emin deðilim." "Bilemez John," diye üsteledi Ali. "Adam yalnýzca Kurul'a sunduðu bir projeyi sordu. Bu da onun en doðal hakký. Biz anlatmadýktan sonra nereden bilecek?" "Belki tam olarak bilmiyordur, ama bir þeyler döndüðünü sezecek kadar zeki biri o," dedi John. Doktor'un ikinci dosyasý, dünyadaki canlýlarýn en güçlü yanlarýný birleþtirerek yaþayan robotlar yapmayý amaçlayan bir projeydi. Kurul ona haber vermeden, onun o dosyasýný uygulamaya almýþ ve çalýþmalara baþlamýþtý. "Toplantý bitti galiba," dedi Ýndra. John dalgýn bir þekilde baþýný salladý ona. *** Toplantýdan sonra Toshiki karýsýnýn yanýna dönmüþtü hemen. John da, yolu biraz uzatýp seranýn içinden geçerek, Odysse'ye gidiyordu. Aklýndakilerden sýyrýlamýyordu bir türlü. Doktor'un o uçan, su altýnda, kutupta, ateþin içinde, toprak altýnda yaþayabilen hayvan-insanlarý gözlerinin önünden gitmiyordu. Beþ gruba ayýrmýþtý o onlarý; köstebekinsan, balýk-insan, kuþ-insan, buz-insan, ateþ-insan. Her biri özel amaçlar için kullanýlacak yepyeni türlerdi. Bir de hepsinin özelliklerinin birleþtiði bir Üst-Ýnsan vardý ki, inanýlmaz, hatta oldukça ürkütücüydü. Kuruldakilerden hiç kimse hemen evet dememiþti ona, ama fikir yavaþ yavaþ herkesin düþüncesinde kendine bir yer edinmiþ, bir süre sonra da, dosyayý rafa kaldýrmayýp uygulamaya karar vermiþlerdi. Oybirliðiyle. Titanlar adýný verdikleri o projeyi de Ali yürütecekti. Onun için oluþturulan ekip ile hazýrlanan malzemeyi gizlice Eksi-20,000'deki Sri Lanka'ya götürmüþlerdi. Takvimlerinde M.S.1963, Eksi-8000 ve Eksi-20,000 birbiri içinde dönen üç zaman halkasý idi artýk. Son Antlaþma - Can Eryümlü 181 Doktor'a büyük haksýzlk yapýldýðýný kabul ediyordu John. Birileri onun fikrini çalýp bütün bu yolculuklarý ondan habersiz yapsaydý ne kadar rahatsýz olurdu. Hele hele bir de bir þeyler yapýldýðýný dýþardan hissetseydi… ama orasý… aklýna geldikçe bir ürperti duyuyordu içinde… Birer makine yapar gibi ele alýnýyordu her ürün. Evet, 'ürün' deniyordu onlara. Sökülüp takýlan oyuncak parçalarý gibi tasarlanýyorlardý. Gerçekten en etkileyicisi de o 'üst-insan' denilen bütündü. Kutuplarda çýplak dolaþan, erimiþ maðmayý avuçlayan, denizin binlerce metre altýna yüzerek inen bir yaratýðý ürkmeden düþünebilir miydi insan? Gerçi bütün o iþleri sýradan insanlar da… ne garip, kendi türünü 'sýradan' olarak görmeye baþlamýþtý artýk… çeþitli araçlarýn yardýmýyla da olsa yapýyordu. Ýlle de Titan olmak gerekmiyordu. Büyük saksýlarýn arkasýnda bir karaltý iliþti gözüne. Durdu ve eðilerek oradaki loþluða baktý. Adem-Beþ topraða uzanmýþ uyuyordu. Gülümsedi. Onu böyle yerde uyurken bir kaç kez daha görmüþtü. Sýk sýk, ama kýsa kýsa uyuyordu bütün Adem'lerle Havva'lar. Gürültü etmemeye çalýþarak yaklaþtý. Elini yanaðýnýn altýna koymasý, yüzündeki hafif gülümseme, gördüðü güzel düþ… Biraz ötede karpuz kabuklarý olduðunu fark etti. Onun karpuzu ne kadar sevdiðini herkes gibi o da biliyordu. Koca bir taneyi tek baþýna yemiþ olmalýydý, hem de Havva'sýndan bile gizli. Oradan yavaþça ayrýldý. Doktor neden bunlara maymun diyordu inatla? 'Onlar için deymezdi, beni boþuna cezalandýrdýnýz,' demeye mi getiriyordu? Benny hiç olmazsa surlarýn dýþýndakilere maymun diyordu. Odysse'nin evine gelince çelik dýþ kapýnýn üst tarafýndaki yuvarlak, kýrýlmaz camdan içeri baktý. Önce bir þey fark etmedi, sonra sað tarafta yere oturmuþ birinin ayaklarýný görünce o yana eðildi. Havva idi oradaki ve hýzlý hýzlý bir þeyler yiyordu. Nöbetçilerin artan yemeklerini götürüyor olmalý diye düþünerek gülümsedi. Ne obur aileydi þu Beþ'ler. Odysse'nin durduðu merkez odaya açýlan kapýnýn yanýndaki güvenlik bankosunun boþ olduðunu o zaman fark etti. Arkadaki nöbetçi odasýnýn kapýsý da aralýktý. Þifreyi girip dýþ kapýyý açtý. Kapýnýn sesini duyunca, "Geldi Doktor," diyerek ayaða kalktý Havva. Elinde kocaman, kýrmýzý Son Antlaþma - Can Eryümlü 182 bir çikolata paketi vardý. Bir parça daha koparýp aðzýna attý ona doðru yürürken. John Odysse'nin oda kapýsýnýn tam kapanmamýþ olduðunu ve içerden gelen aðýr, garip kokuyu dýþ kapý arkasýndan kapanýrken fark etti. Hemen duvardaki alarm düðmesine basarak telefona uzandý. Çýnlamaya baþlayan siren sesi içinde Frederick ile konuþmaya çalýþtý. "Freddy, ben John. Derhal Doktor'u, karýsýný ve Jimmy'yi tutukla!" diye baðýrdý. Kýsa bir süre dinledikten sonra sabýrsýzca, "Soru sorma! Hemen yakala! Bulabilirsen elbette." Sonra Benny'yi aradý. Bu arada Havva korkudan kocaman açýlmýþ gözlerle John'a bakýyordu. Ýlk kez duyduðu siren sesi ve yanýp sönen ýþýklarla þaþkýna dönmüþtü. "Derhal buraya gel!" dedi John Benny'ye baðýrarak. "Odysse'ye… Ali ile Hans'a da haber ver! Çabuk ol!" Bu kadar gürültüye nöbetçiler odalarýndan çýkmamýþlardý daha. Ýç odaya girdiðinde Noko'nun baþýný kumanda masasýnýn üzerine koymuþ uyuduðunu, Toshiki'nin de baþýndan ince bir kan sýzarak yerde yattýðýný gördü. Soluk almamaya çalýþarak ayaðý kapýya sýkýþmýþ olan adamý bacaklarýndan çeke çeke dýþarýya taþýdý. Kapý Noko'yu içerde býrakarak üzerlerine kapandý. *** Odysse'nin giriþ holündeydiler. Havva-Üç-Beþ ile Adem-Beþ yerde yan yana oturuyor, iki yanlarýnda birer yeþil cinli ayakta duruyordu. Gözleri kan çanaðý gibi olmuþ Adem kesik kesik inliyor, Havva da kýsýk bir sesle aðlýyordu. Frederick onlardan biraz uzakta, duvara yaslanarak yere oturmuþ iki yeþil cinlinin önündeydi. Odysse'nin olay sýrasýndaki nöbetçileriydi onlar. Berbat görünüyor, onlar da çevrelerine kýrmýzý gözlerle sanki görmeden bakýyorlardý. John, Benny ve Ali nöbetçi bankosunun önünde ayaktaydý. "Susturun þunlarý," diye seslendi Frederick adamlarýna. "Sus!" diyerek elindeki elektrikli copu Havva'ya gösterdi yanýndaki yeþil cinli iri yarý adam. Bu onlara yetti. Yutkunarak sustular, ama oturduklarý yerde titreyerek, yalvaran gözlerle çevrelerine bakmayý sürdürdüler. O sýrada Hans ile George, Odysse'nin olduðu iç odadan ellerinde birer gaz maskesi ile çýktý. Son Antlaþma - Can Eryümlü 183 "Tamam," dedi Hans. "Ýçersi temizlendi. Bayýltýcý gaz vermiþler yalnýz." "To… shi… shiki nasýl?" diye sordu George. "Ýndra ilgileniyor onunla," dedi John. "Ama Noko ayýlmýþ, geliyormuþ." "Toshy heriflerin üstüne gelmiþ anlaþýlan," dedi Benny. "Bekçilerin birini yatakta, birini koltukta bulduk," dedi Hans. "Geceleri sýrayla uyuyorlarmýþ besbelli." Frederick baþýný sallayarak onayladý onu. "O yüzden odalarýna gaz sýkýldýðýný fark edemediler. Bunlarýn sýk sýk denetlenmesi gerekirdi." Frederick bu kez bir þey söylemeden baktý ona. Alt dudaðýný ýsýrýyordu. "Yoklar, deðil mi?" diye sordu Ali Frederick'e. "Hayýr," dedi o yalnýzca, baþýný iki yana sallayarak. "Burada deðiller ki. Oradalar," diyerek Odysse'nin odasýný gösterdi Benny. "Kapýyý Doktor'a kadýn açmýþ, adama da ilaçlý karpuzu Janet vermiþ," dedi John. O sýrada Adem'in baþý yana düþmüþ, uyuklamaya baþlamýþtý. Yanýndaki yeþil cinli bir tekme attý ona. Korkuyla sýçrayýp çevresine bakýndý adam. "Yapma!" diye baðýrdý John. "Bu garipler yalnýzca kullanýldý. Yeterince korktular da zaten. Baksana!" Yeþil cinli bir þey söylemeden baktý John'a. Kendilerinden söz edildiðini duyan Havva yeniden aðlamaya baþladý. "Götürün bunlarý. Ayak altýnda durmasýnlar," dedi Hans yüzünü buruþturarak. Yeþil cinlilerden biri Beþ'lerin koluna girerek onlarý oturduklarý yerden kaldýrdý ve dýþ kapýya doðru yürüttü. Ne olduðunu anlayamadýklarý için korkuya kapýlan karý koca yüksek sesle aðlamaya baþladý. Arkalarýna bakarak birilerinden yardým istemeye çalýþýyorlardý. John dayanamayýp gözlerini kaçýrdý onlardan. Frederick diðer yeþil cinliye iþaret etti. O da yerde oturan arkadaþlarýný alarak dýþarý çýkardý. Onlar için açýlan kapýdan Sarah koluna girdiði Noko ile içeri girdi. Japon kadýnýn yüzü kireç gibi beyaz, gözleri de kýpkýrmýzýydý. Holdeki herkes onlarýn baþýna toplandý. Son Antlaþma - Can Eryümlü 184 "Nasýlsýn Noko?" "Toshy nasýl?" "Noko iyi," diye açýkladý Sarah. "Toshy de kendine geldi, ama Ýndra biraz daha kalmasýný istedi." "Sen de gelmeseydin daha," dedi John Noko'ya. "Odysse yalnýz kalmasýn," dedi Noko zorlukla yutkunarak. Onu ayakta tutmamak için hep birlikte bilgisayar odasýna girdiler. Noko kumanda masasýndaki koltuðuna oturdu. Öbürleri odanýn içinde daðýldýlar. Uzun bir sessizlik oldu. "Beþ'leri ne yapacaðýz?" diye sordu Hans John'a. "Bilmiyorum," diyerek içini çekti John. "Bütün suç bizim aslýnda." "Burada tutamayýz artýk onlarý," dedi Hans. "Bir karpuzla, çikolataya kandýrýldýlar diye asamayýz da, ama bir ceza vermemiz gerek. Öbürlerine örnek olmasý için. En iyisi buradan uzaklaþtýrmak. Belki de eski köylerine…" "Lanka'ya gönderelim," dedi Ali. "Orada iþime yararlar." "Düþünürüz," dedi John. "Olabilir," diye ekledi sonra. "Hayret! Adem'i Seylan'a gönderiyoruz," dedi Ali birden. "Lanka'ya gönderelim derken bunu düþünmemiþtim. Bunu da yaþadýk sonunda ve öykü tamamlandý." Kendisine merakla bakan arkadaþlarýna, "Neden kovuyoruz onlarý buradan? Neden Seylan'a? Peki neden karpuzla çikolata?" diye sordu. "Neden elma deðil?" "Ben size, o bunak herifte espri yeteneðinin olmadýðýný söylüyorum," diyerek gülümsemeye çalýþtý Benny. "Kader yavaþ yavaþ aðlarýný örüyor," dedi sonra teatral bir sesle. Sarah onun yanýna gidip elini tuttu ve sonra Ali'ye dönerek, "Ýþte o zaman bu Cennet'ten ayrýlýrken isteksizlik duymayacak, Ancak içinde bir Cennet taþýyarak çok daha mutlu olacaksýn. Onlar el ele ve aðýr adýmlarla Cennet'i baþtan baþa geçip, Kendi tenha yollarýna saptýlar," dedi. "Vay!" dedi Ali. "Senin de bu konuda kafa yorduðun belli." Son Antlaþma - Can Eryümlü 185 "John Milton, Yitik Cennet," dedi Sarah yalnýzca. Gene uzun bir sessizlik oldu. Ali Odysse'nin uzay-zaman giriþimine dalgýn dalgýn baktý. Biraz sonra Benny de onun yanýna gitti. Sarah Noko'nun arkasýna geçerek omuzlarýný tuttu. Noko ona dönerek gülümsemeye çalýþtý. "Dönecekler mi?" diye sordu Ali Benny'ye. "Bilmiyorum," dedi Benny. "Onlarý olduklarý yere kilitleyebilsek ne güzel olur." "Daha önce uyanmalýydýk," diyerek yanlarýna geldi John onlarýn. "Her þey apaçýktý. Bu onlarýn ilk gidiþleri deðil. Daha önce pek çok kez gidip gelmiþ olmalýlar. Odysse'deki o parazitler onlarýn zaman yolculuklarýydý. Jimmy'yi küçümseyerek kendimizi aldattýk. Güvenliðimizden çok emindik. Çok fazla rahat davrandýk." "O yanýk tenler… garip kumaþlar…" dedi Benny de. "Boþ verin þimdi dövünmeyi," dedi Ali. "Biz onlarý bulabilir miyiz buradan?" "Piç kurusunun bizden çok ilerde olduðunu kabul etmemiz gerekir," dedi Benny. Bir süre dalgýn dalgýn Odysse'nin yeþil ýþýk fanusuna baktý. "O bize bakýyor oradan, hissediyorum, ama biz onu göremiyoruz." "Hiçbir þeyi kurcalamadan dönmelerini beklesek?" dedi Hans. "Toshy'ye öyle davranmakla köprüleri atarak gittiler," dedi Benny. "Dönmezlere onlarý vurmaktan kurtuluruz." *** Toshiki karýsýnýn yanýnda kumanda masasýnda oturuyordu. Baþýnda kocaman bir sarýk gibi sargý vardý. Bir gözü þiþmiþ, morarmýþ ve kapanmýþtý. Yüzü oldukça soluktu. Noko'nun rengi biraz düzelmiþti. Arkalarýnda sýralanan öbürleriyle birlikte Odysse'nin giriþiminin hýzla dönerken deðiþen renklerini izliyorlardý. Birden her þey karardý, sonra giriþim yeniden normale dönmüþ olarak yeþil ýþýk küresinin içinde belirdi. Ardýndan uzunca bir bip sesi geldi. Son Antlaþma - Can Eryümlü 186 "Tamam," dedi Noko arkasýna yasaklanarak. "Burasý dýþýnda bütün boyutlar kilitlendi. Yalnýz buraya dönebilirler artýk." "Umarým dönerler," dedi Edwards. "Umarým dönmezler," dedi Toshiki de. Tam yerinden kalkmak üzereyken giriþimin renklerinin deðiþmeye, parazitlerin artmaya baþladýðýný görerek yeniden oturdu. Her þey birbirine karýþýyor, görüntü giderek bulanýklaþýyordu. Herkes dikkat kesildi. Sonra iki bip sesinden sonra uzunca bir parazit oldu ve ardýndan Jimmy'nin yere kadar uzanan renkli bir entari giymiþ silik görüntüsü ile uzaktan gelen ince sesi duyuldu. "Hey! Neler yapýyorsunuz bakayým orada? Hepiniz bir aradasýnýz. Çok güzel. Bana dokunmazsanýz, yanýnýza gelmek istiyorum." "Sana hiçbir söz veremeyiz," dedi John. "Pazarlýk þansýnýz yok ki John," dedi delikanlý. "Kapýlarý kilitlediðinizi sanýyorsunuz, ama benim kilit çözücü olduðumu unutuyorsunuz. Odysse'nin içinde istediðim her yere gidebilirim ben. Burada tatsýz þeyler olduðu için yanýnýza gelmek istiyorum." Kýsa bir sessizlik oldu. "Neredesin sen?" diye sordu John ona. "Boþuna aramayýn, bulamazsýnýz. Sizin anlayacaðýnýz, zamanýn içinde deðilim. Olaðanüstü bir þey keþfetmiþsin John, ama sen bile bilmiyorsun bulduðun þeyin nerelere uzandýðýný. Ben gerekiyorum sana." Daha uzun bir sessizliðin ardýndan, "En azýndan onun için dokunamazsýnýz bana." "Yanýlýyorsun Jimmy," dedi John sertçe. "Senden öðreneceðim her þeyden vazgeçmeye hazýrým. Seninle pazarlýk yapmayacaðým. Döneceksen dön! Konuþalým. Bizi dönüþ nedenine inandýrýrsan düþünürüz." Bu kez susma sýrasý Jimmy'ye gelmiþti. "Ama," dedi bir süre sonra, "Odysse'nin önünde kimse kalmasýn. Uzaklaþýn oradan." Hep birlikte arkadaki masaya doðru çekildiler. Jimmy'nin görüntüsü gerçeðe dönüþtü. Sarý saçlarý omuzlarýna kadar uzamýþ, seyrek sakallarý yanaklarýnda ve çenesinde birikmiþ, býyýklarý aðzýný örtecek þekilde sarkmýþtý. Açýk havada yaþamýþlýðýn saðlýklý esmerliði vardý yüzünde. Ayrýca çocukluktan çýkmýþ gibi bir hava Son Antlaþma - Can Eryümlü 187 gelmiþti üzerine. Giydiði garip desenli kaftanýn altýnda, çýplak ayaklarýnda ip sandallar görünüyordu. Baþýnda bir bilgisayar bandý takýlýydý. "Güzel," dedi çevresine bakýp. "Yeniden merhaba bayanlar, baylar." Noko'nun boþalttýðý koltuða oturdu. "Çok yorgunum. Sizler de oturabilirsiniz. Bana bir de kahve söyle bakayým çocuðum," diye seslendi Benny'ye. "Baþ üstüne haþmetlim," diyerek saygýyla eðildi Benny ve telefona uzanýp içeriye kahve göndermelerini istedi. "Eveeet," dedi Jimmy. Düzenlemeden memnun olmuþ gibi gülümsüyordu. "Ýçinizden biri ters bir hareket yaparsa tüyerim. Haberiniz olsun." "Odysse'yi kilitleyemedik mi?" diye sordu Toshiki merakla. "Yoo, siz yapmanýz gereken þeyi yaptýnýz, ama ben önceden bütün kilitleri bozmuþtum. Ortalýk kötülük dolu arkadaþ. Ne yaparsýn?" diyerek omuzlarýný silkti. Gülüyordu. Bir süre Toshiki'ye baktýktan sonra, "Ýyi misin?" diye sordu. "Kötü vurmuþ Doktor sana. Kendi adýma özür dilerim." Öbürü yalnýzca baþýný salladý. "Anlat bakalým," dedi John. "Hepiniz zeki adamlarsýnýz güya," dedi arkasýna yaslanýrken. "Burnunuzun ucundaki olaylarý anlayamadýnýz. Kilitlerin þifrelerini çözdüm, aldýrmadýnýz. Zamana daha fazla kumanda edebileceðimizi anlatmak istedim, dinlemediniz. Yaptýklarýmý görmezden geldiniz. Çok uçuk geliyordu düþüncelerim size. Aferin diyerek baþýmý okþayýp gönderdiniz. O zaman oturup benimle konuþsaydýnýz iþler hiç bu þekle girmezdi." "Çok heyecanlý," dedi Ali. "Gerçekten öyle," dedi Jimmy ona ters ters bakarak. "Ben de siz olmadan, Odysse'ye dýþardan kumanda ederek, zamanýn dýþýna çýkmayý baþardým. Ne haber? Bu da çok heyecanlý deðil mi? Woody Allen, dahi olmanýn çok zor olduðunu söylemiþti. Ne kadar haklýymýþ." "Seni kimse küçümsedi Jimmy," dedi John. "Boþ ver! Onlarý tartýþmayalým þimdi," dedi oðlan gülümseyerek. Bu sýrada kapý çalýndý ve içeriye elinde kahve fincanlarý olan bir tepsiyle Son Antlaþma - Can Eryümlü 188 bir hizmetli girdi. Ýsteyenlere servis yapýp odadan çýkýncaya kadar kimse konuþmadý. "Ben þifrelerle oynarken Odysse'ye de girebildiðimi gördüm," diye sürdürdü Jimmy. "Söyledim, ama Noko bile anlamadý beni." Kahvesinden bir yudum alýrken ona baktý. "Maya takvimi örneðini verdim. Siz onu kabul edip uygulayýnca ortak bir aks sistemimiz oluþtu. Zamanýn içinde yitip gitmemek için bir röper gerekiyordu bana. Artýk her yere gidebilirdim. Ýlk kez Artý-500'e, Yukatan yarýmadasýna gittim. Mayalara." "Yaa? Ne yaptýn orada?" diye sordu Edwards. "Hiçbir þey. Gidebilmiþtim ya, önemli olan oydu. Bir gün bile kalmadan geri döndüm. Janet'e anlattým, ama bana inanmadý o. Birlikte gitmeyi denedik. Odysse ikimizi birden göndermedi. Doktor'un haberi yoktu o yaptýðýmdan önceleri. Ýlk heyecaným geçince korkmaya baþladým. Araçsýz, silahsýz, yalnýz baþýma, dillerini bilmeden… her an kim vurduya gidebilirdim o vahþi ormanlarda. Ayrýca hiç de beklediðim gibi bir toplum bulamamýþtým orada. Tam anlamýyla zýr cahildiler. Ben de kendi zamanýma gidip iki arkadaþýmý aldým ve onlarla zamanlarý dolaþtýk." "Kaç kiþi öðrendi bizim bu iþi orada?" diye sordu John. Yüzü asýlmýþtý. "Onlar benim çocukluk arkadaþlarým. Jack ile Joe… 3-J derlerdi bize. Þimdiden sýkýlmaya baþlama John. Bekle biraz. Birlikte çeþitli oyunlar oynamaya baþladýk. Daha çok boþ ve tehlikesiz yerleri seçip, Nazka'da olanlar gibi bir takým þekiller çizdik bazý çöllerle daðlara. Bizim uydurduðumuz bir yazýyla ortalarýna yazýtlar dikip, içlerine bilmeceler koyuyorduk. Joe ters duran piramitler falan yapmak istiyordu, ama o kadar zamanýmýz olmadýðý için Mýsýr'a gidip piramitleri boyadýk, Sfenks'in baþýný kýçýna taktýk. Bir lazer topu götürüp aya kaþ, göz, aðýz, burun çizdik. Sonra Stonehedge'in taþlarýna matematiksel adresimizi yazdýk. Sýradan kimseler anlamayacak onu, ama zaman yolculuðu kavramýný çözen biri þýp diye bulacak Odysse'yi." "Bu kadar sululaþacaðýný düþünemezdim bu iþin," dedi Benny öfkeyle. "Ýçine sýçmýþsýnýz ulan dünyanýn. Ne hakkýn vardý senin Odysse ile…" Son Antlaþma - Can Eryümlü 189 "Bunlar ciddi projelerimizdi," dedi Jimmy ona gülerek. "Zamparalýk için çýktýðýmýz yolculuklarý anlatmadým daha. Her ýrktan, her devirden kadýnlarý toplayýp hangisi daha iyiymiþ diye tadýna bakmayý da Jack istemiþti. Özür dilerim kýzlar, ama buradaki adamlardan hanginiz içinde on kadýnýn olduðu yataða girip kendini onlarýn okþamalarýna býraktý? Hanginiz tanrýça adýna seviþen Afrodit'in tapýnak fahiþeleriyle Kleopatra'nýn nedimelerini tanýdý?" "Sen nasýl yaptýn?" diye sordu John. Herkes ona bakýp gülüþünce, "Yani gittiðin yerlerdeki insanlarý ikna etmeyi," diye ekledi o da dayanamayýp gülerken. "Geliþmiþ biri olarak kralý oluveriyorsun gittiðin zamanlarýn John. Onlar getiriyor sana altýnlarý, kadýnlarý. Bir elin yaðda, bir elin balda oluyor." "Ve vaki oldu ki, topraðýn yüzü üzerinde adamlar çoðalmaya baþladý, ve onlarýn kýzlarý doðduðu zaman, Allah oðullarý adam kýzlarýnýn güzel olduklarýný gördüler, ve bütün seçtiklerinden kendilerine karýlar aldýlar," (*) dedi Sarah. "Gördün mü? Senin Tanrý'nýn sözüne en çok uyan ben olmuþum gene sonunda," dedi Jimmy ona alaycý bir þekilde. "Bizim Havva'yý beceren herif gibi," dedi Benny. "Biz o sapýðý niye cezalandýrdýk?" "Senin anlamayacaðýný biliyordum zaten. Devam etmemi istiyor musunuz?" diye sordu oðlan, Benny'den sonra öbürlerine bakarak. "Evet. Lütfen," dedi John. "2100'de kendimize ait bir yerimiz olsun istedik. Avustralya'daki Daydream Adasýnýn adýný sevmiþtik, ama anakaraya yakýn olduðu için onu deðil de, okyanusun ortasýndaki Paskalya Adasýný satýn aldýk. Onun da adý güzeldi. Yerlileri oraya Teyipitu Otohanua diyordu, 'dünyanýn merkezi' demekmiþ. Eh, bize de o yakýþýrdý. Deðil mi? Sonra ilginç bir þey, Ra orada da 'güneþ' demekti." "Mýsýr neresi, orasý neresi?" dedi Sarah. Jimmy baþýný salladý. (*) Tekvin, Bap 6, Ayet 1, 2 Son Antlaþma - Can Eryümlü 190 "Pek kimse bilmez, ama iki katlý imiþ o ada. Biri herkesin bildiði, o taþ kafalarýn sýralandýðý toprak üstü, biri de daracýk deliklerden girilen yeraltýndaki insan yapýsý maðaralar. Onlarý kimlerin, neden yaptýðýný biz de merak ettik, ama Odysse sözümüzü dinleyip götürmedi bizi yapýldýklarý 600 yýllarýna. Her neyse, orayý kendimize merkez yapýp Daydream Cumhuriyetini kurduk. Ben o ülkenin Cumhurbaþkaný oldum. Adaya ilk gelenlerin kralýnýn adýný verdiler bana; Hotu Motua'yým ben orada. Joe ile Jack de eþit yetkili Baþbakanlarým oldu." "Nasýl becerdiniz o iþi?" diye sordu Edwards. "Her yerden çok uzak olduðu için kimsenin ilgilenmediði yerlerdi oralarý. Güney Amerika Uluslar Birliðine biraz para verince ada bizim oldu. Sonra uzaya gidiþler için Kuzey Amerika Federasyonuna üsler verdik. Onlar da çevredeki diðer adalarýn bize katýlmasýna ses çýkarmadý, hatta bizi ona yönlendirdi. Böylece Daydream Cumhuriyeti Büyük Okyanustaki sekiz deniz ülkesini kendinde birleþtirdi. Nauru, Tuvalu, Batý Somoa, Fici, Vanuatu, Solomon Adalarý ve Kiribati de bize katýlýnca iki milyon nüfuslu bir birlik olduk. Bizim merkez adamýzda yaklaþýk beþ bin kiþilik bir grup da yeraltýnda yaþýyor. Dünyanýn çeþitli dönemlerinden topladýðýmýz kiþiler onlar. Sayýca çok azýz belki, ama dünyanýn en güçlü birliklerinden biri olduk." "Bizim yaptýðýmýzý yapýp örnekler toplamýþsýnýz siz de," dedi Ali. "Evet ama, bunlar farklý zamanlardan toplamýþlar," dedi John. "Onlar bir arada nasýl yaþýyor Jimmy?" "Önce cennete getirildiklerini sanýyorlar. Anlattýklarýmýza inanamýyorlar. Rahata hemen alýþýyorlar da, birbirleriyle anlaþmalarý biraz zor oluyor. Ben de çok üzerinde durmuyorum doðrusu. Neye inanýrlarsa inansýnlar." "Çok ilginç. Görmek isterdim," dedi John. "Peki Jimmy sonra?" "Bir zaman sonra Janet ile sýrrýmýzý Doktor'a anlattýk. Önce duyduklarýna inanmak istemedi o da, ama gittiðim yerlerden Janet'e getirdiðim armaðanlarý gösterince fikri deðiþti. Sonra üçümüz birlikte projeler yapmaya baþladýk." "Ne gibi?" diye sordu Edwards. Son Antlaþma - Can Eryümlü 191 "Doktor ve Janet'le olmak, bizim çocuklarla olmak kadar eðlenceli deðildi, ama farklý amaçlarý olan insanlardý onlar. Çocuklar liginden büyükler ligine sýçramýþ gibiydim onlarla. Sizinle kuramadýðým iliþkiyi ikisiyle kurmuþtum. Tek derdimiz birlikte Odysse'ye girememekti. Beni tanýyordu alet, ama üçümüzü kabul etmiyordu. Sonra þansýmýz döndü. Adem-Beþ'i siz serada bahçývan yapýp Havva-Üç ile evlendirdiniz. Ona da Odysse'nin temizliðini yaptýrmaya baþlayýnca kapýmýz açýlmýþ oldu. Kocasýný Babil'in kralý yapacaðýmýza da söz verince iyice düzelmiþti aramýz. Sonrasýný siz de biliyorsunuz. Üçümüz buradan Orta Amerika'ya gittik. Artý-500'de henüz küçük bir köy olan Tikal'e." "Ne yapmak için?" diye sordu Sarah. "Ortak bir projemiz yoktu, ortak paydamýz orasýydý. Ben matematiði din gibi sevecek bir toplum istiyordum. Doktor'un da sizi ikna edemediði projeleri vardý. Sizin asýl konuyu amacýndan saptýrdýðýnýzý, insanlýk için yararlý olabilecek her þeyi 1963'ün A.B.D.'si adýna gizleyip sýnýrladýðýnýzý düþünüyordu. Zaman okunun tek boyutlu olduðuna, bizim dýþýmýzdaki her þeyin birer görüntüden baþka bir þey olmadýðýna inanýyordu. söylüyordu." "Ahlaksýzlýðýn kýlýfý nasýl da bulunuveriyor," dedi Ali. "Her þey mubah olacak orada." "Sahtekâr boklar!" dedi Benny de. "Janet'in ne projesi vardý?" diye sordu Hans. "O saygý görmek, güçlü ve zengin olmak istiyordu. Yani bir kraliçe olmak…" "Sonra ne oldu Jimmy?" diye sordu John. "Doktor'u bizim zamanýmýzýn ünlü cerrahý Dr. Baker ile tanýþtýrdým. Ýkisi çok iyi anlaþýp bir vakýf kurdular ve birlikte önceki zamanlara, bizim oradan topladýklarý organlarý satmaya baþladýlar. Ameliyat olmak isteyenleri alýp 2100'e götürüyorduk. Göz, kalp, böbrek, mide, barsak deðiþtirmek sýradan iþler kaldý. Omurilik, beyincik falan deðiþtiriliyor artýk adalarýmýzdaki hastanelerde." Gerçekle düþü birbirine karýþtýrdýðýnýzý, baþka zamanlardaki topluluklarý istediðimiz gibi kullanabilmemiz gerektiðini Son Antlaþma - Can Eryümlü 192 "Organ deðiþtirmek çoktan beri uygulanmýyordu," dedi Sarah. "Çok daha geliþmiþ yapaylarý yok muydu onlarýn bizim 2100'de? Onlardan götürseydi ya geçmiþe." "Alçaklýk orada baþlýyor iþte! Herif onun için o zamanýn öncesine gidiyor ya!" dedi Ali. "Daha o yöntemlerin bilinmediði devirlere… hem de hiç gereði yokken… Ben biliyordum sonunda böyle bir uðursuzluðun çýkacaðýný." "Ýnsanlar birer görüntü, ama organlar gerçek her nasýlsa," dedi Benny yüzünü buruþturarak. "Gerçek organ gerçek organdýr," dedi Jimmy. "Bizim zamanýmýzda bile… Sonra sigortalar herkesi kapsamýyor, biliyorsun Sarah. Eskiden ya da zamanýmýzdan, insanlar uzun ve saðlýklý yaþamak için baþkasýnýn ölmesini beklemeden organ deðiþtirebilecekleri tek yere, bize koþuyordu. Gerekirse her þeylerini satarak… Arkadaþým Jack zamparalýðýnýn yaný sýra bir para dahisidir. O yolla Daydream Cumhuriyetini dünyanýn en zengin birlikleri arasýna soktu. Þimdilik Vatikan'ýn biraz gerisindeyiz." "Kimse o organlarýn kaynaðýný sormuyor mu?" diye sordu Edwards. "Ýþin garibi, sormadý Ed. Herkes bir gün kendi yolunun Daydream'e düþebileceðini düþünüp susma suçuna ortak oldu. Bir iki tarikat karþý çýktý önce, ama birileri hemen susturdu onlarý." "O organlarý nereden topluyordunuz?" diye sordu gene Edwards. "Bir ayaðýmýz 2100'de, bir ayaðýmýz da Artý-500'deydi. Doktor'un Tikal'de yaptýðý ameliyatlarda yüzlerce kiþi ölüyordu. Onlarýn kullanýlabilir organlarýný bir ekip hemen korumaya alýp 2100'e postalýyor, Vakýf da yapýlan kitlesel organ baðýþlarýný açýk teþekkürlerle þubeleri aracýlýðýyla çeþitli zamanlara duyuruyordu. Kimin neye inanacaðý hiç birimizi ilgilendirmiyordu." "Öyle bir vahþete sen nasýl dayandýn?" diye sordu John. "Duygusal birisindir aslýnda." "Ben kendimi baþka bir dünyaya kapatmýþtým," dedi Jimmy. "Topladýðým akýllýlara matematik, fizik, astronomi öðretiyor, en iyilerini de Daydream'e götürüyordum. Sonra o Tikal kentini yeniden kurdum. Son Antlaþma - Can Eryümlü 193 Ardýndan Kopan'ý, Chichen Ýtza'yý… Burada yapmama izin vermediðiniz her þeyi uyguladým oralarda. Birinde Orion yýldýz kümesinin izdüþümünü, öbüründe güneþ sistemindeki gezegen aralýklarýný kullandým. Çok da güzel oldu. Bir gidip bakmaný öneririm Hans. Senin için eðitici olur." "Olur," dedi Hans yalnýzca. "Tikal bizim New York, Kopan da Paris gibi oldu, ama ben en son yaptýðým Chichen Ýtza'da kaldým. Doktor Tikal'e, Janet ordusuyla Kopan'a yerleþti. Hunlarýn Attila'sý, Moðollarýn Cengiz Han'ý, Makedonyalý Ýskender Janet'in askerlerinin baþýndaydý. Çevredeki zenginlikleri kraliçelerine, insanlarý da kocasýyla bana topluyorlardý." "O koca imparatorlar sýradan birer komutan olmayý nasýl kabul etti?" diye sordu Hans. "Dedim ya, kendilerini öbür dünyada sanýyordu çoðu. Eh biz de tanrý, ya da tanrýça olmadýðýmýzý söylemeyince… öyle olduðumuzu düþünüyorlardý. Ama bazen almaya gittiðimiz kiþileri istediðimiz gibi bulamýyorduk. Thales'i koca göbekli bir yað tüccarý olarak buldum örneðin. Kýzdým, býraktým onu orada. Yanýma almayý en çok istediðim kiþi Aristoteles'ti. Ne yazýk ki onu Daydream'e götürmeye ikna edemedim. Yaþadýðý o eski çaða karþýn, anlattýklarýmý en çok o anladý, inanýr mýsýnýz? Einstein bile anlamaya direndi, ama o..." "Ulan gerçekten içine sýçmýþsýnýz dünyanýn da, tarihin de be!" dedi Benny öfkeyle. "Biz burada bir takým dengeleri bozmayalým diye kýçýmýzý yýrtarken, üç piç kurusu oradan oraya fink atýyor, Einstein'a falan gidiyormuþ meðer. Ah ulan orospu çocuklarý! Ah!" "Terbiyesizleþme! Bir Cumhurbaþkaný ile konuþtuðunu unutma," dedi Jimmy. "Yoksa çeker giderim ha!" "Gidersen git be! Yetti artýk! Keþke bir silahým olsaydý da, seni karþýmda böyle ibne gibi kýrýtýrken iki kaþýnýn arasýndan vuruverseydim. Bak bakalým görüntü müymüþ, gerçek miymiþ o kurþun." Jimmy doðrulup ayaða kalkmak üzereyken, "Bir dakika Jimmy," dedi John yavaþça. "Benny'nin sýradan öfkesi bu. Tanýyorsun onu. Aslýnda kýzdýðý sen deðilsin, Dr. Hopkins. Sana Son Antlaþma - Can Eryümlü 194 hiç kýzabilir miyiz biz? Sen onca iþini, karýlarýný, paralarýný, eðlencelerini býrakýp buraya geldin, ama daha asýl anlatmak istediðin konuya gelmedin." Jimmy John'a þaþýrarak baktý. Þaka mý yapýyordu, ciddi miydi, anlayamamýþtý. John gülümsüyordu. Jimmy yerinde kaldý, ama ikircikliydi. "Buraya kadar gelip bunlarý bize anlattýðýn için sana çok teþekkür ederiz. Hiç gelmeyebilirdin, ama canýný sýkan bir þey yüzünden burada olmalýsýn. Yani bize gereksinmen olduðu için. Yoksa Tepititi Taputa'nýn koskoca Cumhurbaþkaný Sayýn Hatuta Matuta yanýmýzda ne arasýn?" "Hotu Motua," diye düzeltti Jimmy. "Adýmý doðru söyle yeter. Sen gerçekten akýllý adamsýn be John," diyerek güldü sonra. "Ben de sana Eksi-20,000'de ne yaptýðýnýzý sorabilir miyim?" "Senden saklamayacaðým," dedi John. "Üst-insaný yapmaya çalýþýyoruz." "Anlýyorum," dedi Jimmy ve uzun süre susarak ona baktý. "Teþekkür ederim," dedi sonra. "Bana dürüst olduðun için. Ben onu zaten biliyordum." "Sonra…?" dedi John, Jimmy'ye gülümseyerek. "Doktor akýllý insanlar yapmak istiyordu," diye sürdürdü oðlan konuþmasýný. "Size verdiði projeyi uygulamadý orada. Daha çok beyinle ilgileniyor, bilgi birikiminin beyinde oluþan bir asitte depolandýðýný söyleyip, onu bir enjektör ile çekmeye çalýþýyordu. Eðer onlarý ortak bir hazneye aktarmayý baþarýrsa, o birleþen tüm akýllarýn oluþturduðu inanýlmaz bir zekâ elde edebileceðini düþünüyordu. Yüzer yýl arayla geleceðe giderek kontrol ediyordu yaptýklarýný. Sonra oralardan topladýklarýný götürüp Artý-100'e býrakýyordu. Bir tür depo, ya da benim yeraltý cennetim gibi…" "Neleri depoluyordu orada?" diye sordu Ali. "Ýnanýn bilmiyorum," dedi Jimmy. "Deðil gidip bakmaya, sormaya bile çekindim. 'Aðýz açmak' dediði sýradan ameliyatlar bile benim için yeterince korkunçtu." "Mýsýr tanrýsý Horus 'aðýz açma' ayini yaparak ölü babasý Osiris'i öbür dünyada canlandýrmýþ," diye araya girdi Sarah. "Bu yapmak için Son Antlaþma - Can Eryümlü 195 göklerden gelen taþtan yapýlmýþ bir keser kullanmýþ. Osiris canlanýnca göðe yükselerek Orion takýmyýldýzýna dönüþmüþ. Aðýz açmak da sonradan simgesel bir insan kurban etme törenine dönüþmüþ." "Öyle mi? Bak bunu bilmiyordum. Çok ilginç," dedi Jimmy bir süre Sarah'a bakarak. "Mayalar da volkan camýndan yapýlma býçaklarla sökerlermiþ kurbanlarýn kalplerini. Her neyse, Doktor daha sonra Janet'in askerlerinden bir grupla Artý-900'e gitti. Onlara oradaki herkesi öldürtüp, bütün yaptýklarýný yok ettirmiþ." "Artý-100'de biriktirdiklerinin dýþýndakileri," dedi Ali. "Ýþte þimdi iyice merak ettim." "Siz zaman içinde dolaþtýkça oradaki insanlar sizi ölümsüz sanmýþtýr," dedi Hans. "Bizim burada da olacaðý o aslýnda." "Elliþer yýllýk aralýklarla gitmenizin de bir etkisi olacak herhalde," dedi Jimmy. "Mayalar güneþle dünyanýn dört kez yok olduðuna inanýrlardý. Yaþam dört kez baþtan baþlamýþ güya dünyada. 2012'de içinde olduðumuz dördüncü dönem bir kýyametle bitecek, beþincisi baþlayacaktý, ama öyle bir þey olmamýþtý bildiðim kadarýyla." Sarah gülümseyerek baþýný salladý. "Anlýyorum," dedi Hans düþünceli bir þekilde. "Janet güçlü kraliçe olmuþ, Doktor canavar kral, sen de bilge prens. Üç baþlý bir yönetim kurmuþ, birbirinizin iþine karýþmamýþsýnýz. Ben de, tekerleði bilmeyen, çubuklarla çukur açýp mýsýr diken o ilkel orman halkýnýn niye astronomi ve matematikle bu kadar uðraþtýðýný düþünür dururdum. Nedeni sen olabilir misin? Ormanda tekerlek bir iþe yaramayacaðý için de uçak ya da helikopter kullanmýþ olmalýsýnýz." Jimmy baþýný sallayarak onayladý onu. "Onlarýn o ilginç yazýlarý sizin uydurduðunuz þifreli alfabeden, güneþe tapýnýp kendilerini güneþin çocuklarý olarak görmeleri de Janet'den kaynaklanýyor olsa gerek. Ama merak ediyorum, senin oradaki öðrencilerin bir rahip sýnýfý oluþturdu mu örneðin? Nasýl bir din var þimdi orada? Doktorun yaptýðý ameliyatlar onlarý nasýl etkiledi? Taþ býçakla yapýlan o yürek sökme törenleri var mý gene?" "Küçük farklarla, evet," dedi Jimmy. Herkes onun konuþmasýný beklerken o sustu. "Mayalar için kan kutsaldý. Ateþle suyun birleþmesiydi," diye söze girdi Sarah. "Kan dökmek tanrýlara ödenmesi gereken bir þükran Son Antlaþma - Can Eryümlü 196 borcuydu. Dördüncü dönemdeki güneþin sürmesini o iþ saðlýyordu. Yalnýz kurban edilen sýradan insanlarýn deðil, soylularýn dillerinden, üreme organlarýndan akýtýlan kan da, kendini insanlar için ateþe atan tanrýyý yaþatmak için gerekliydi. Bazen sýrf kurban edilecek insan toplamak için savaþ yapýldýðý olurdu. Yüz binleri bulurdu öldürülenler. Ama savaþta, ya da kurban olarak ölmek büyük onurdu. Kendilerini tanrýlara kurban edenler bile olurdu." "Suçluyor musunuz, soruyor musunuz, anlayamadým," dedi Jimmy. "Doktor'un hiçbir baþarýsý olmadý mý diyorsunuz? Bana sürekli daha akýll kuþaklar gönderiyordu. Giderek artan bir zekâ grafiði elde etmeyi becerdi. Sonra daha uzun ve saðlýklý yaþar oldu oradaki insanlar." "Hangi bedelle ama?" dedi Ali. "Ýþte sonra hep birlikte 2100'e taþýndýk," diye Ali'yi duymamýþ gibi anlatmasýný sürdürdü Jimmy. "Maya projemiz böylece tamamlanmýþ oldu, ama Doktor bizim orada baþka birisiyle iliþkiye geçti." "Kiminle?" diye sordu John. "Robert Forum Kopek'le," dedi Jimmy. "Ne?" diye þaþýrarak baðýrdý Sarah. "Evet," dedi Jimmy. "Ben asýl bunu konuþmak istiyordum sizinle. Olaylar benim düþündüðüm çerçevenin dýþýna çýkmaya baþladý." "Þimdi anladým geliþ nedenini," dedi Benny. "Eðer Doktor ile Kopek birleþirse ikisini kimse tutamaz. Her þeyi ele geçirirler. Senin o dandik yamyam cumhuriyetin de güme gider bu arada." "Yavaþ yavaþ akýllanýyorsun adamým," dedi Jimmy ona. "Yok beyim! Dünyanýn da, zamanýn da içine eden sizsiniz. Kimse daha fazla rezil edemezdi onlarý. Gidin, ne haliniz varsa görün!" dedi Benny. "Pekâlâ Jimmy," dedi John, araya girip eliyle iþaret ederek Benny'yi susturdu. "Doktor o adamla sence neden iliþki kurmak istiyor? Hem istediði projeyi uygulamýþ, hem epeyce para kazanmýþ. Durup dururken, neden Kopek? Rahat mý battý?" "John biz dýþarda ne yaparsak yapalým, Odysse'nin incecik ipine Son Antlaþma - Can Eryümlü 197 tutunuyorduk. Bizi bulup ipimizi keseceksiniz diye sürekli korku içindeydik. Yani anahtar hep sizdeydi. Ya da Odysse bir ölüverseydi olduðumuz yerde kalýrdýk. Doktor baþka bir Odysse yapmak için çok uðraþtý. Hâlâ koca bir ekibi o konuda çalýþtýrýyor, ama henüz sonuç alamadý. Kopek ile iliþki kurmasý onu birlikte yapabilme beklentisi olsa gerek." "Hýrs," dedi Ali. "Yetmedi, hiçbir þey yetmedi ona. Daha çoðunu, hepsini istiyor. Dünyayý versen, güneþi ister o. Jimmy hoþ tutmasý gereken bir teknisyendi, ama Kopek ele geçireceði kaleleri zaptedecek bir asker. Attila'dan, Ýskender'den daha ileri biri. Kýlýçla savaþmayacak öbürleri gibi. Sonra üç tane bacak kadar çocuk kalkýp bir devlet kurabilmiþse, onun düþleri niye gerçekleþmesin? Aslýnda Doktor'la Kopek gibi ayný hamurdan iki insan bir þekilde bir araya gelmeseydi þaþýrmak gerekirdi." "Bu akýllý çocuk da onun hýrslarýnýn sonunun olmadýðýný görünce kalkýp geldi," dedi Ali. "Saf deðiþtirip bize sýðýnmak istiyor." "Arkadaþlar," diyerek ellerini kaldýrdý Jimmy. "Size Daydream Cumhuriyeti Senatosu'nun oybirliðiyle aldýðý mesajý iletmek istiyorum. Þimdiye kadar hep geçmiþe gidip onu deðiþtirdiniz. Bu kez gelecek sizden yardým istiyor. Hâlâ yalnýzca sizin elinizde Odysse gibi bir güç varken, gelin dünyayý üzerine bir göktaþý gibi gelen bu felaketten kurtaralým. Odysse'ye daha ne kadar tek baþýnýza sahip olabileceðinizi, onun benzerini kimlerin nerelerde yapmak için uðraþtýðýný hiçbirimiz bilmiyoruz. Bunun için size her türlü desteði vermeye, hatta kendimi rehin býrakmaya hazýrým." "Doktor nerde?" diye sordu Edwards. "L-5'te, Kopek'in yanýnda," dedi Jimmy. "Janet de Güney Hindistan'da, Madras kentinde. Koca bir arazisi var onun orada. Dünya'daki her dinden, tarikattan kiþilerle iliþki kuruyor. Bu arada L-4'le de baðlantý kurdu. Yani Janet bir peygamber olmaya soyunuyor artýk. Bir tanrýça olmak istiyor. Kraliçelik yetmedi ona. 'Bundan sonra Brahma olup yaratacak, Þiva olup yok edecek, Viþnu olup bozulan düzeni yeniden kuracaðým,' dedi bana. Yakýnda Ana, Oðul ve Kutsal Ruh olduðunu ilan ederse hiç þaþýrmam." Son Antlaþma - Can Eryümlü 198 "Ýyice uçmaya baþlamýþ," dedi Benny. "Güneþin Çocuklarý diþi bir Ra olarak onun yüz metre yüksekliðinde bir heykelini yaptý," dedi Jimmy. "Kaç yüzyýllýk üyeleri... güçlü… güzel... Baþýnýn üzerindeki boynuzlarýn arasýnda güneþin altýn küresini taþýmaya ondan baþka kimin hakký olabilir? Ayrýca elli milyona yakýn taraftarý olan Mehdi Abbas adlý Ýranlý bir þeyh de kalkýp onun yanýna geldi. Sonra ikiyiz milyonluk Yeniden Doðuþ tarikatýnýn lideri olan Hindu da on bin militanýyla gelip onun arazisine yerleþti. Altýn saçlý o kadýn Buda besliyor þimdi hepsini orada. Hep öyle geniþ tabanlý örgütlere el atýyor. Ezilmiþlere, horlanmýþlara, her istediðini yaptýrabileceði umutsuzlara... Ya da tam tersi çok güçlü ve zenginlere... En son Bahai'lerin Hayfa'daki Yüce Adalet Evi'ni, içindeki hazineyle birlikte, Madras'a taþýdýlar. Para için yapmadý bunu. Yalnýzca paralý bir potansiyel rakibini rakiplikten düþürdü. Son olarak hep birlikte bir bildiri yayýnlayarak, ýrklarla dinlerin içinde eridiði Yeni Dünya Toplumu'nu kuracaklarýný açýkladýlar." "Ben Madras'a gittim," dedi Edwards. "Kendimi Orta Amerika'da sanmýþtým. Yapýþ yapýþ nemli bir sýcak, insanlarýn renkleri, davranýþlarý, hele hele o dimdik piramit tapýnaklar… her þey o kadar benziyordu ki birbirine… Mýsýr, Maya ve Hindistan… Tanrý krallarýn yýldýzlara uzanan merdivenleri hepsinde o piramitler…" "Güney Asya'dan Orta Amerika'ya sýk sýk insan taþýrdýk. Ýnsan depomuzdu orasý bizim. Adamlarým götürüleceklerini bir ön elemeden geçiriyordu. Mimarlarýmdan biri oraya göçüp benim Amerika'da yaptýklarýmýn benzerlerini yapmýþ orada. Sonra da oranýn kralý olmuþ, Raca Raca dedirtmiþti kendine. Eh 'kültür' sözcüðü de çoðalmak, üremek anlamýna gelmez mi? Alýn iþte size!" "Savaþ sýrasýnda Endonezya'nýn Java Adasýna gitmiþtim. Orada da ormanda birden karþýmýza bir Aztek tapýnaðý çýkývermiþti. 'Neredeyiz biz?' diye sormuþtu komutan bana. Gerçekten Asya'da mý, Amerika'da mý olduðumuzu karýþtýrmýþtýk bir an için. Mýsýr neresi, Maya-Aztek neresi, orasý neresi? Madras'tan bile ne kadar uzaktýr o ada." Jimmy Edwards'a baþýný sallayarak baktý. Bir þey söylemedi. "Doktor'la karýsýna sahip olduklarý tüm olanaklarý sunan altýn Son Antlaþma - Can Eryümlü 199 çocuksun sen," dedi Ali. "Sana düþman olduklarýný sanmýyorum, ama sen onlarýn arkasýndan dolap çevirmeye kalkýyorsun. Belki buraya geldiðini bile bilmiyorlardýr." Jimmy hayýr anlamýnda baþýný sallayarak, "Korkuyorum," dedi. "Onlarý durdurmak istiyorum. Dünya bir yok oluþa sürükleniyor. O kadar açýk ki bu. Haa, bir de L-4'ün Baþkaný, 'Elçi' dedikleri Kevin O'Hara ile görüþtüm. O da bu durumdan hiç memnun deðil." "Tuzaktýr o," dedi Ali. "Ýyi polisi oynuyor sana. Janet dururken neden sana yanaþsýn?" "O kadar basit olmayabilir," dedi John. Dalgýndý. Düþünüyordu. "O kadar basit deðil," dedi Jimmy de. "Ýkimiz yalnýzdýk ve Tanrý adýna yemin etti. Papa gibi biri o." "Lanet olsun!" diyerek yerinden kalktý Benny. "Çok gürültü ettik. Çok fazla yayýldýk. Olacaðý buydu." Jimmy'ye kötü kötü bakýyordu. "O'Hara seninle tanýþmak istiyor John," dedi Jimmy, Benny'ye bakarak. "Sana elini dost olarak uzattýðýný söylememi istedi benden." "O tür yeni iliþkilere Kurul karar verir," diyerek ayaða kalktý John da. "Ama ben en azýndan buraya gelip bunlarý bize anlattýðýn için sana teþekkür etmek istiyorum." Jimmy'nin yanýna giderek ona elini uzattý. "Kalmak, ya da istediðin yere gitmekte serbestsin. Buna kimsenin karþý çýkacaðýný sanmýyorum," derken arkadaþlarýna baktý. "Ben tarafsýzým," dedi Benny. "Asalým." "Kalýyorum John. Teþekkür ederim," diyerek ayaða kalktý ve John'un elini sýktý. Sol eliyle baþýndan çýkardýðý bandý onun sol eline býraktý. 200 8. Bir gün bir kedi düþünde kendini bir adam olarak görmüþ. O adam da kendini kedi sanýyormuþ. Kedi uyanýnca ne olduðunu bilememiþ. Tennessee Williams Hans kollarýný baþýnýn altýnda birleþtirmiþ, yerdeki beyaz bornozu almak üzere eðilen çýplak Ýndra'yý seyrediyordu. Kadýnýn açýk sütlü kahve rengindeki esmer ve diri teniyle titreþen küçük göðüsleri içinde yeniden bir takým duygular uyandýrýyordu, ama o 'Yeter artýk,' diyerek kalkmýþ, daha doðrusu kaçmýþtý yanýndan. Ona öbürlerine davrandðý gibi davranamazdý. Zaten Ýndra da iliþkinin iplerini ona býrakmamýþ, her þeyi o baþlatmýþtý. Giydiði erkek bornozuyla çýplaklýðý komik bir sakillikle örtülmüþtü, ama Hans hâlâ o beyazlýðýn içindeki çýplak kadýný düþündüðünü düþünerek gülümsedi. Onu ne çok istediðini belli etmemek için yan döndü, ama bakýþlarýný ondan ayýrmadý. Kadýn banyoya doðru giderken pencerenin önündeki masanýn üzerindeki kitaplara baktý. Durdu ve birer birer inceledi onlarý. "Sen neler okuyorsun böyle Hans?" diye sordu sonra, adama dönmeden. "Hýý…" dedi Hans aðýr bir tembellikle gerinirken. Bu kez dönüp ona baktý Ýndra. Sonra elinde tuttuðu kitabý masaya býrakýp yeniden yataða gitti ve dizleri üzerine oturarak adamý soru dolu gözlerle süzmeye baþladý. "Neler oluyor sana?" diyerek parmaklarýný adamýn dudaklarýna uzattý. Hans onlarý tutup öperken, "Anlattým ya," dedi. "Anlatmadýklarýn…" dedi kadýn. "Senin içinde neler oluyor?" Son Antlaþma - Can Eryümlü 201 "Bilmiyorum," diyerek içini çekti Hans. Gözlerini Ýndra'dan kaçýrarak tavana bakmaya baþladý. "Bir anlayabilsem…" dedi sonra yumuþak bir sesle. "Ben seni kendinden emin, hatta katý ve soðuk biri bulurdum. Sarah'tan özür dilemen çok duygusaldý, ama 'içindeki savaþtan tümüyle kurtulabilir mi acaba?' diye düþünürdüm. Savaþýn biçimlendirdiði kiþiliðinden…" "Haklýsýn. O dediðin gibi biriydim," diyerek kadýna baktý Hans. "Ama sonra John çýktý karþýma. Bizden olmayan birini, ruhumu açacak kadar kendime yakýn bulmuþtum ilk kez. Sonra Babil'de sizlerle yaþadýðým o ortam… her ne kadar hayhuyla geçtiyse oradaki günlerimiz, çok þeyi deðiþtirdi bende. Burada yalnýz kalýnca kendimi dinleme olanaðý buldum. Bir anlamda mayalandý içimdekiler." "Sizi daha Babil'e gelmeden duymuþtum," dedi Ýndra. "John ile yaptýklarýnýz herkesin dilindeydi. Kutsal kiþilerdiniz ikiniz hepimiz için, ama þimdiki Hans o kadar farklý ki… Ben bunu daha çok sevdim," diyerek uzandý ve adamý uzun uzun öptü. "Her þey deðiþiyor," diyerek kadýna sarýldý Hans. O da yeniden adamýn yanýna uzanýp baþýný omuzuna koydu. "Olaylar deðiþiyor, koþullar deðiþiyor. Onlarla birlikte insanlar da deðiþiyor. Ýstesen de hiçbir þey ayný kalamýyor." "Seninki çok farklý ama. Sonra bu okuduðun kitaplar? Tevrat, Süleyman Peygamber, Davud'un Krallýðý... Eski bir Alman subayý için pek olaðan þeyler olmasa gerek." "Bilmediðim çok þeyin olduðunu gördüm," dedi Hans kadýný biraz daha kendine çekerek. "Sonra bir takým baðlantýlar var. Neler döndüðünü anlayamýyorum. Anlayabildiklerime de ya inanamýyor, ya da inanmak istemiyorum. Önceleri bir Hintli olduðun için sana verilen o büyük sorumluluðun altýndan kalkýp kalkamayacaðýný düþünmüþtüm. Biliyor musun?" "Yaa?" dedi Ýndra. "Ben de sana Nazi diye küfretmemek için kendimi zor tutmuþtum biraz önce. " "Ama þimdi üçüncü bir kiþiden söz eder gibi konuþabiliyorum artýk kendi hakkýmda." Son Antlaþma - Can Eryümlü 202 "Babil'de sessiz, sakin, istenileni tartýþmadan yapan, sorun çözen biriydin. Sen ilgilenince iþler düzgün giderdi, ama burada bir derebeyi, küçük bir kral olmuþsun. Üç gündür buradayým. Gerçi onun iki günü bu odada geçti, ama gördüklerim þaþkýna çevirdi beni. Bütün bu zenginlik, bu debdebe… Duymuþtum da, bu kadarýný beklemiyordum doðrusu. Bu yüzden mi Babil'in koyduðu kurallara karþý geliyorsun? Artýk baðýmsýzlaþabileceðini falan mý düþünüyorsun yoksa?" "Küçük Ýndra öyle mi düþünüyor?" "Önce adýmý doðru söyle; Pathummal benim adým. Benny kolay olsun diye Ýndra deyiverince herkes öyle söylemeye baþladý, ama sen doðrusunu söyle. Pathummal, bir tanrýçanýn adý." "Pathummal, Pathummal," diyerek kadýnýn baþýnýn tepesini öptü Hans. Adama bakarak gülümsedi o da. "Ýlk çaðýrdýðýmda neden gelmemiþtin?" "Benim de bir sürü iþim, içinden çýkmaya çalýþtýðým sorunlarým vardý," diye önce karþý çýktý kadýn, ama bir süre düþündükten sonra, "Peki, madem her þeyi açýk açýk konuþuyoruz, söyleyeyim. Evet, çekindim Hans," dedi. "Seninle birlikte hareket ediyormuþ gibi görünüp Babil'i karþýma almak istemedim." "Biliyordum. Aslýnda bu kez kendiliðinden geliþin þaþýrttý beni." "Merak," diyerek güldü Pathummal. "Kadýnca bir merak. Duyduklarýmý gözlerimle görmek istedim. Ýki gündür seni kutlamakta olduðumu fark etmedin mi?" Gülüþüp uzun uzun öpüþtüler. "Haydi kalkalým artýk," dedi Hans. "Sen yanýmda yattýkça o kutlamalar geliyor aklýma." "O koca haremine nasýl yettiðini merak ediyordum ben de," dedi Pathummal alaycý bir tonda. Adamýn yanýndan kalkýp yataðýn kenarýna oturdu. "O harem baþka konu," dedi Hans. "Seninle farklý. Sen benim eþitim, çaðdaþýmsýn. Kokun, davranýþlarýn, konuþman benim gibi. Jimmy'nin adasýna o kadýnlarý toplamasýndan hiç hoþlanmamýþtým, inanýr mýsýn? Kadýn olsun da, nasýl olursa olsun diyemem ben." Pathummal inanmadýðýný belli ederek gülmeye baþladý. Hans da ona gülümseyerek bakarken yataktan kalktýlar. Son Antlaþma - Can Eryümlü 203 "Ben de kendime bir harem kursam nasýl olur diye aklýmdan geçirirdim, ama benimki düþte kalýrken sen onu uygulamýþsýn. Oysa senin kadar bana da gerekirmiþ öyle bir hizmet. Deðil mi? Ýki gündür gördüðün gibi…" "Seni kandýrmaya çalýþmýyorum Pathummal," dedi Hans ciddi ciddi. Bir þey daha söyleyecekti, ama vazgeçti. Sonra, "Ben banyoya gidiyorum. Sen de gelecek misin?" diyerek yürüdü. "Ýki günü de orada harcarýz biz," deyip üzerindeki bornozu çýkarýp ayaklarýnýn dibine býraktý kadýn. Sonra gülerek koþup adamýn sýrtýna ata biner gibi zýpladý. "Olursa olsun! Ne yapalým?" Hans sýrtýnda Pathummal ile kapýsýnda þaþkýn bakýþlý iki cariyenin beklediði banyoya doðru zýplayarak koþarken, "Ben de senin böyle biri olduðunu bilmiyordum," dedi. *** Mag-lev arabayý tepede durdurdu Hans. Her tarafta zeytin aðaçlarý vardý. Önlerinde tek baþýna duran büyük çitlembik aðacýnýn altýna renkli yastýklarý olan kocaman bir divan kurulmuþtu. Çevresi halýlarla döþenmiþ, üzeri bir tenteyle örtülmüþtü. Silahlý nöbetçiler bekliyordu iki yanýnda. Hans arabadan inen Pathummal'i elini tutarak oraya götürdü. Tam önlerindeki alçak duvarýn altýnda uzanan vadinin ötesinde kurulmuþ olan kasaba olduðu gibi ayaklarýnýn altýndaydý. "Ýþte burasý benim yerim," dedi Hans. "Her þeyi görebilirsin bu tepeden." "Ýnanýlmaz. Çok güzel!" dedi kadýn, heyecanla Hans'ýn elini sýkarken. Parlak güneþin altýndaki sarý kumtaþýndan yapýlmýþ kasaba vadinin karþý yamacýyla sýrtýnda, çevresini saran surlarýn içinde kundaða sarýlmýþ bir bebek gibi yatýyordu. "Benimki bunun yanýnda köy kalýr. Nasýl becerdin bu kadarýný?" diye sordu, ama adam bir þey söylemeden onu arkadaki divana çekti. Birlikte oturdular. "Dur daha! Asýl anlatmak istediklerimi anlatmadým sana," dedi Hans. Eliyle iþaret ederek yanlarýndaki nöbetçileri uzaklaþtýrdý ve Son Antlaþma - Can Eryümlü 204 kadýna doðru eðilip neredeyse fýsýldayarak, "Çok tuhaf þeyler oluyor Pathummal," dedi. "Kaderci biri deðilim. Hatta Tanrýyla ilgim bile oldukça zayýftýr. Benim için o, Big Bang denilen büyük patlamaya neden olan, öncesindeki bir güçtür yalnýzca. Aristoteles'in dediði gibi, bir 'Ýlk Hareket Ettirici'dir. Ondan sonrasý tümüyle kendi baþýna geliþen bir evrimdir. Düne kadar kaderlerimizi kendimizin yazdýðýna, her 'þimdi' noktasýndan sonra olaylarý bizim deðiþtirdiðimize inanýrdým, ama burada olanlar ile olmuþlar arasýndaki bazý garip baðlantýlar beni kuþkuya düþürdü." "Ne gibi garip baðlantýlar Hans? Söylediklerinde oldukça ciddisin galiba," dedi kadýn adama iyice yaklaþarak. Merakla bakýyordu ona. "Bizim þu birlikteliðimizden baþlayalým istersen." "Ne var bizim birlikteliðimizde?" "Ben iliþkimizin böyle olacaðýný önceden biliyordum. Yani benim ilk çaðýrdýðýmda gelmeyip, sonra kendiliðinden geleceðini... Kaderimde senin olduðunu anlamýþtým. Onu sýnamak için özellikle direnmeye karar vermiþtim aramýzda olacaklara, ama sen benimle olmak istedin. O kadar güzel, o kadar da içtendin ki, sanki ilk gördüðüm andan beri seni istemiþim de, kendime bile söyleyememiþim gibi geldi. Büyülendim. Bile bile kararlaþtýrdýklarýmýn tam tersini yaptým." "Ama istemeye istemeye diyemezsin, deðil mi?" "Sakýn alýnma ama, olur mu? Seni üzmek için söylemiyorum bunlarý. Olacak ne ise, o oluyor diyorum yalnýzca." "Ne demek bu? Bilmece mi?" "Hem de nasýl… Farkýnda olmayabilirsin, ama Seba Kraliçesi Belkýs'ý oynuyorsun sen," dedi Hans. Uzun süren bir sessizliðin içinde birbirlerine baktýlar. "Onun öyküsünü biliyor musun?" "Çok az," dedi Pathummal baþýný sallayarak. "Sen de Süleyman mý oluyorsun bu durumda?" "Evet sevgilim. Hem de uzun zamanda beri. O tuhaf dediðim iliþkiler çok önceden kurulmaya baþlamýþ. Ben daha Almanya'dayken, hatta doðmadan önce çizilmiþ burada yaþayacaklarým. Babam Birinci Dünya Savaþýnda doðu cephesinde Ruslara karþý savaþmýþtý. 1914'deki Son Antlaþma - Can Eryümlü 205 Tannenberg zaferinden sonra ona bir madalya verip Berlin'e izne göndermiþler. Geliþini kutlamak isteyen bir arkadaþý onu evine yemeðe almýþ. Sonra babam Genelkurmaya atanmýþ, o arkadaþý da doðu cephesine. Ve adam orada ölmüþ. Babam onun dul kalan karýyla evlenmiþ, sonra da ben olmuþum. Anlýyor musun?" Hiçbir þey söylemeden ona bakýyordu kadýn. Bir tepki göstermemiþti. "Babamýn o adamýn doðuya atanmasýnda ne etkisi oldu bilmiyorum, ama kral Davut komutaný Uriya'yý cephede özellikle öne sürüp öldürtmüþ ve dul kalan karýsý Bat-þeba'yý kendine almýþ. O ikisinden de Süleyman olmuþ." "Ve bugün de buradasýn," dedi Pathummal, eliyle kenti göstererek. "Zamanýn içinden John diye biri çýkýp seni aldý ve buraya fýrlattý. Hem de Kudüs'e… Kraliçe Belkýs da kalkýp sana geldi." Zorla gülümsemeye çalýþýyordu. "Hýristiyan Etopyalýlar Belkýs'ýn bir Hintli olduðunu söyler, biliyor musun?" "Hayýr!" diyerek doðruldu kadýn. Bu kez ürkmüþ gibi bakýyordu adama. "Öyle mi?" "Etkilenmeye baþladýn galiba," dedi Hans hafifçe gülerek. "Bazý þeyler, ne kadar tersini yapmaya çalýþsam da, tarihte olduðu gibi oluyor. Oysa John ile birlikte Ýkinci Dünya Savaþýnýn akýþýný deðiþtirebilmiþtik. Burada ne olduðunu anlamadýðým bir oyunun piyonlarýyýz sanki hepimiz." "Dininizin ayrýntýlarýný senin kadar bilmiyorum, ama ben bile Beþ'lerin çikolatayla karpuz yedikleri için Babil'den kovulmalarýna çok þaþýrmýþtým." "Ben kendime Süleyman diyecek adam mýyým?" diye sordu Hans. Kadýn yanýtlamadý onu. "Ama dikkatli bakýnca bir takým ayrýntýlarýn benim yaþamýma týpatýp uyduðunu gördüm. Haydi diyelim ki, babamýn olayý bir rastlantýydý. Ya burasý?" "Burasý…?" dedi Pathummal önlerinde yatan kasabaya bakarak. "Buraya gelmeyi ben seçmedim. John yazdý hepimizi bir yerlere. Biliyorsun. Niye beni buraya da, seni Yemen'e yazdý? Sen mi istedin Son Antlaþma - Can Eryümlü 206 oraya gitmeyi?" Kadýn 'hayýr' anlamýnda baþýný salladý. "Biz niye altýncý etabýn sonunda Babil halkýný on iki ayrý bölgeye daðýttýk? Bu yedinci etapta niye Babillilerin on iki tane yerleþimi var? Niye on bir, ya da on üç tane deðil de, tam on iki tane?" "Niye?" "Tanrýnýn korumasýna aldýðý Ýbraniler de on iki kabile imiþ," dedi Hans. "Ýlk kez Davut o kabileleri birleþtirip bir krallýk kurmuþ. Altý köþeli denilen Davut yýldýzý aslýnda on iki köþelidir, dikkat edersen." "Eee?" "Yani sýrasý biraz deðiþiyor belki, ama bildiðimiz geçmiþ adým adým yineleniyor. Bildiðin bir filmi yeniden izler gibi." "Evet. Beþ'lerin olayýný ben de yaþadým, ama hâlâ anlayamýyorum seni." "Bir Hintli olduðun için." "Bir Hintli olduðum için," dedi Pathummal de yavaþça. Düþünüyordu. "Olaylara bu gözle bakýnca gelecekten ürkmeye baþladým." "Neden?" "Biraz sonra," diyerek arkada bekleyenlerden birine iþaret etti Hans. Adam gitti ve aðacýn yanýnda duran soðutucunun içinden bir tepsi alarak yanlarýna geldi. Onu divanýn üzerine, aralarýna býrakýp eski yerine döndü. Ýki ucunda aslan kafalarý olan, dört yüksek ayaklý, altýn bir tepsi idi o. Üzerinde gene altýn zarflar içinde iki cam bardakta pembe renkli içkiler, ortasýnda da içinde çeþitli meyvalarýn olduðu cam bir tabak vardý. Soðuk olduklarý üzerlerinin hemen buðulanmasýndan belliydi. Hans eliyle iþaret edince Pathummal bardaklardan birini aldý. "Hepsi kendi üretimimiz," dedi kendisi de öbür bardaðý alýrken. "Hepsi mi?" "Bardak, tabak, tepsi, meyvalar, bu içki, hatta þu arkadaki buzdolabý… hepsini burada kendimiz yapýyoruz. Babil'den gelirken getirdiklerim yalnýzca bu araba, bir uçak, bir helikopter, telefonlar, silahlar, falan… Süleyman'ýn da benimkilere benzer þeyleri olduðunu Son Antlaþma - Can Eryümlü 207 okudukça öðrendim. Meðerse o da cinlerle konuþur, her türlü hayvanýn dilini bilir, canlý, cansýz bütün varlýklara söz geçirirmiþ. Uçan bir de tahtý varmýþ. Ben dýþarýdan çok farklý mý görünüyorum sence?" "Ben benim köyümde, çok zorda kalmadýkça, halkým gibi yaþamaya çalýþtým. Bilge biri olarak görüyorlar beni. Sen çok farklý davranmýþsýn," diyerek elindeki bardaktan bir yudum aldý. "Hýmm, nefis!" dedi içkiyi aðzýnda uzunca tutup yuttuktan sonra. "Ne bu?" "Can-suyu diyorum ben ona," diyerek içkisinden bir yudum aldý Hans da. "Bu meyvalardan elde ediyoruz onu." Bir yudum daha aldý ve arkasýna yaslandý. "Keþke bu zamanýn insanlarý olsaydýk da, geri dönmek zorunda olmasaydýk. Bazen o kadar haklý buluyorum ki bizim o genç mimarý." "Kimi?" diye sordu Pathummal, içkisinden bir yudum daha alýrken. "George'u," dedi Hans. "Hani kardeþiyle birlikte halkýn arasýna gizlenip beþinci etapta kalmýþtý ya?" "Aaa, evet. Marilyn'in çok hoþuna gitmiþti, ama bana ötanazi gibi gelmiþti. Yunanca 'kolay ölüm' demektir o, biliyor musun? Ýnsan yaþamýndan da, zamanýndan da o kadar kolay vazgeçmemeli." "Hiç de deðil. Kim bilir insan kendi seçtiði çaðda ne kadar mutlu yaþar. Sýk sýk düþünüyorum onu. Geride kalýnca piþman oldu mu acaba diye. Olmuþtur mutlaka. Alýþtýðý, bildiði þeyleri özlemiþtir, ama kendi seçtiði, ya da seçildiði o tarihsel rol yönetmiþ onu da." "Hangi tarihsel rol?" "Musa rolü," dedi Hans. Bir süre susarak kadýnýn söylediðini sindirmesini bekledi. "Ama dur, sana önce Musa'yý anlatayým," dedi sonra. "Pek çok kiþi, bu arada Freud da, o Ýbrani peygamberinin bir Mýsýrlý olduðunu ileri sürer. Firavun II. Ramses, ya da Amenotep'in zamanýnda yaþamýþ bir Aton dini rahibi olduðunu düþünürler. Ýbrahim gibi dünyada ilk kez tektanrýcýlýðý savunduðu için çok önemlidir o din. Firavun Amenotep, 'Amon hoþnut' anlamýna gelen adýný deðiþtirip, kendine 'Aton'un yüceliði' demek olan Akhenaton dedirtmiþ ve Mýsýr'daki diðer bütün tanrýlarý yasaklayýp, Güneþ Tanrýsý Aton'u tektanrý yapmýþ. Ama on yedi yýllýk iktidarýndan sonra ölünce, eski Mýsýr dinine baðlý rahipler onun o dinini kaldýrýlýp atmýþ, Firavunu da Son Antlaþma - Can Eryümlü 208 kâfir sayýp lanetlenerek aforoz etmiþ. Bütün diðer tanrýlarla birlikte eski baþtanrý Amon da yeniden özgürlüðüne kavuþmuþ. 'Amin' sözcüðünün ondan geldiðini düþünüyorum. Milyarlarca insan bilmeden dualarýnýn sonunda o Mýsýr tanrýsýnýn adýný söylüyor hâlâ. Bu arada Musa hýrslý, sinirli ve hýrçýn biriymiþ. Ýnandýðý tektanrýcý din yasaklanýnca, kalkýp sýnýr boylarýnda yaþayan küçük bir topluluða gitmiþ. Bence dedikleri gibi Mýsýrlý bir görevliyi öldürdüðü için deðil, o dinin rahibi olarak aforoza uðradýðý için kaçmýþ Mýsýr'dan." "Ve Ýbranilere sýðýnmýþ. Öyle mi?" "Evet. Üvey aðabeyi Harun'la birlikte önceden tanýdýklarý o insanlarýn yanýna gitmiþler. Sonuçta Musa onlarýn baþý olmuþ ve halký tektanrýnýn yoluna çaðýrmýþ. Kabul edip gelenleri sünnet ederek kutsamýþ. Özellikle o sünnet geleneðinin eski Mýsýr'dan geldiðini söylüyorlar. Bu arada bizim George da sünnetliymiþ, biliyor musun? Ama nereden bileceksin," diyerek güldü. "Ayrýca Musa güzel konuþamayan biriymiþ. Ýbranice bile bilmediðini söylüyor bazýlarý. Halkýyla aðabeyi aracýlýðýyla konuþurmuþ. George ile kardeþinin durumunu biliyorsun. Sonra Musa'yý annesi bir sepet içinde Nil'e býraktý, firavunun karýsý bulup büyüttü onu, diye anlatýlýr öyküsü. George'u da çocuklarý olmayan bir karý-koca yetimhaneden almýþ, ama sonra nasýlsa kendi çocuklarý Ronald olmuþ." "Biraz ara ver, ne olur! Seni izlemekten yoruldum." "George biz ayrýldýktan sonra Babil'deki bir grup insaný baþka bir yere göçmeye ikna etmiþ. Nasýl, biliyor musun?" diye sordu Hans. Kadýn dikkatle ona bakýyordu. "Onlarý cennete götürme sözü vererek." "Cennet bizim Babil deðil miymiþ?" "Hayýr, Anadolu yarýmadasýnýn güneyindeki Çukurova imiþ onun söylediði yer. Askerliðini oradaki bir NATO üssünde yapmýþ bizimki. Mezopotamya gibi iki nehir var orada da, Seyhan ile Ceyhan. Üstelik öbür taraf gibi bataklýk deðil, son derece verimli bir ova. Onunla birlikte göçen insanlarý ben bu etapta buldum, biliyor musun? Dolaþýrken bir baktým, 'cennet' gibi bir anlamý olan Adana adýnda bir köy, bizim koyduðumuz kurallarla yaþayan, þiveleri biraz deðiþmiþ de olsa bizim öðrettiðimiz dili konuþan insanlar… Zaten ilk görüþte anlaþýlýyordu çevredekilerden farklarý. 'Cork'un Soyu' diyorlardý kendilerine. Benim Son Antlaþma - Can Eryümlü 209 kim olduðumu anlayýnca baþkanlarý tahta bir kutu getirip önüme koydu ve, 'Cork'un Sandýðý' dedi. En çok deðer verdikleri þeydi o. Ýçinden George'un günlüðü, vasiyeti ve bize yazdýðý bir mektup çýktý." "Yaa?" dedi Pathummal. "Vasiyetinde tabutunun saklanmasýný istediði maðaranýn yerini söylemiþ. Olur da bir gün onu bulursak, kemiklerini annesinin Alabama'daki mezarýnýn yanýna gömmemizi rica etmiþ. Birikmiþ maaþlarýyla tazminatlarýnýn da, eðer verirsek, annesine hastalýðýnda bakan kadýna gönderilmesini yazmýþ. Söylediði maðaradaki tabutta, baþý ve gövdesiyle iki parça bulduk onu. Belli ki birileriyle arasýnda bir olay çýkmýþ. O konuda hiçbir þey yazmamýþ günlüðüne. Ben, Musa için dendiði gibi, onun da halký tarafýndan öldürüldüðüne inanýyorum." "Annesini o kadar çok seviyorsa neden kalkýp bizimle buralara gelmiþ?" "Annesi henüz ölmüþ bize katýlmaya karar verdiðinde. Sanýrým çok sevdiði birinin artýk olmadýðý zamandan kaçmýþ. Musa'da da aþýrý bir anne sevgisi söz konusu. Kadýnýn adý Yoheved imiþ. Tanrý'nýn Musa'ya bildirdiði adý da YHVH diye yazýlan dört harftir ve Yehova diye okunur. Bu benzerlik sana ne düþündürtüyor?" Pathummal gene bir þey söylemedi. Hans boþalmýþ bardaðýný tepsiye býrakýrken, "Mektubunda da bize sitem etmiþ," dedi yavaþça. "Yoksa gene mi o konu?" "Evet. O ayýklananlara yapýlanlar yüzünden bizi suçlamýþ," dedi Hans. Esmer kadýn bir þey söylemeden önüne bakarak düþünüyordu. Rahatsýz olmuþtu. *** Eksi-8000'den sonra elliþer yýl arayla gittikleri birinci (Eksi-7950), ikinci (Eksi-7900) ve üçüncü (Eksi-7850) etaplarda her þey neredeyse tam planladýklarý gibi geliþmiþti. Babil halký kendilerine verilen 'çoðalýn' buyruðu ile 'baþkalarýyla karýþmayýn' uyarýsýna uymuþ, beklenildiði hýzda çoðalýp hedeflenen sayýya ulaþmýþtý. Dördüncü etaba, yani Eksi- Son Antlaþma - Can Eryümlü 210 7800'e geldiklerinde, bazýlarýnda bir takým yapýsal bozulmalar olduðunu görmüþ, o bir kaç kiþiyi yanlarýna almýþlardý. Beþinci (Eksi7750) etapta ise tam bir bozgunla karþýlaþmýþlardý. Neredeyse tarumar olmuþtu kent. Ýnsanlardaki yapýsal bozukluklar hiç beklemedikleri kadar artmýþ, ayrýca halk çeþitli gruplara bölünmüþtü. Ýç kavgalar, doðudan gelen çöl halklarýnýn saldýrýlarý ve tarlalarýn bakýlamamasýnýn neden olduðu kýtlýklar yüzünden bir kýsmý Babil'i terk etmiþ, bazýlarý gittikleri yerlerdekilerle karýþmýþ, çok azý öðretildiði gibi ayrý durabilmiþti. Tüm proje neredeyse güme gitmek üzereydi. Önce kente yerleþmiþ yabancý zorbalarý, silahlarýný alarak bir daha gelmemeleri için uçaklarla uzak yerlere sürmüþlerdi. Sonra çevreye daðýlmýþ Babil soyundan olanlarý bulup, kentin yarýsý yýkýk surlarýnýn dýþýna kurduklarý çadýrlara toplamýþlardý. Oradaki karantinada Dr. Gani'nin ekibi tek tek incelemiþti her birini. Uygun bulunanlar yeniden Babil'e alýnmýþtý, ama çadýrlara getirilenlerin çok azý idi onlar. Acýklý bir iþti yaptýklarý. Gruplarý birbirinden ayýrmýþ, aileleri parçalamýþ, çocuklarý ana-babalarýndan koparmýþlar, kente alýnmaya uygun bulunmayanlarý uzaktaki bir vadiye götürmüþlerdi. Gene de, duyduklarý saygý ve korkuyla karþýlarýnda boynu bükük kalmýþ, karþý çýkan olmamýþtý, ama o korkulu ayýklama hepsini derinden etkilemiþti. O acýmasýz ayýklamanýn nedeni, çevrede herkesten ayrý yaþayan ve ucubelerden oluþan bazý küçük gruplarýn bulunmuþ olmasýydý. Onlar da Babil soyundandý ve bozulmanýn o þekilde giderek artacaðýnýn kanýtlarýydý. O dejenerasyonun önü mutlaka alýnmalýydý. Babil'in içinde kalanlarýn hepsine 'yeniden yapýlanma aþýsý' yapmýþlardý, ama diðerleri için yapýlacak bir þey yoktu. Tam o ayýrdýklarýný ne yapacaklarýný tartýþýrken, yeþil cinlilerin onlarýn tamamýný yok ettiði haberi bomba gibi düþmüþtü toplantýnýn ortasýna. Haberi getiren Frederick, o zavallý yaratýklar için yaþamanýn acý çekmek demek olduðunu ve bir gelecek umutlarý olmadýðýný gören adamlarýnýn onlarý zehirli gazla öldürdüklerini söylemiþti. Sonra o ucubelerin cesetlerini koyduklarý maðarayý bir bomba ile yýkmak isteyince, sarsýntýnýn vadideki su toplama settini yýktýðýný, oraya topladýklarý diðerlerinin de o kaza ile boðulduðunu anlatmýþtý. Her ne kadar Frederick o iþin kendinden habersiz yapýldýðýný söylediyse de, Son Antlaþma - Can Eryümlü 211 Kurul onu kendi baþýna iþ yapmakla suçlamýþ, yazýlý bir ihtarla yetkilerinin kýsýlmasýna, ilgili yeþil cinlilerin de özel bir mahkemede yargýlanmak üzere gözaltýna alýnmasýna karar vermiþti. Ama baþlarýný George'un çektiði bazý kiþiler, 'itlaf' kararý verdiler diye Dr. Gani ile Frederick'i ve onlara sahip çýkýyor diye de Kurul'u suçlamýþtý. Onlara göre, yapýlmasý gereken o ayýklananlarýn kýsýrlaþtýrýlarak yaþamlarýnýn kendiliðinden sona ermesinin saðlanmasýyken, Kurul bir cinayet þebekesi gibi çalýþmýþtý. O beþinci etabýn sonunda Babil'de ellerinde kalan nüfus bakýmýndan neredeyse baþa dönmüþlerdi. Yeniden düzenledikleri köyü seçtikleri bir kurulun yönetimine býrakýp giderlerken, George kardeþiyle birlikte halkýn arasýna gizlenip orada kalmýþtý. Altýncý (Eksi7700) etapta her þeyin normal seyrinde gittiði görülmüþ, ancak bu kez bütün yumurtalarý bir sepete koymamak için Babillilerin daha küçük kolonilere bölünmesine karar vermiþlerdi. Irak, Suriye, Mýsýr, Yemen, Girit, Orta Anadolu, Kafkasya, Kuzey Ýtalya, Ýspanya, Orta Avrupa ve Ýndus seçilmiþti o yerleþmelerin kurulmasý için. Bir de Babil olacaktý doðal olarak. Nüfuslarý azalacaðý için güçsüzleþeceklerini düþünerek baþlarýna birer danýþman atanacak, onlar da yapacaklarý gözlemlerle kolonilerin geliþmesini deðerlendirecekti. Ýþte þimdi de Hans bu yedinci (Eksi-7650) etapta George'un göç ettirdiði insanlarý bulduðunu söylüyordu. *** "Yapýlanlarýn bir soykýrým olduðunu söyleyip bizi kýnamýþ," diye sürdürdü Hans, Pathummal uzun süre bir þey söylemeyince. Eliyle arkada bekleyen adamýna bir daha iþaret etti. Soðutucunun üzerinde duran bir kutuyu alarak yanlarýna geldi adam. Hans kutuyu ondan alýp Pathummal'in kucaðýna koydu. Merakla bakan kadýna yalnýzca baþýný salladý. Üzeri oymalý tahta kutunun kapaðýný birlikte açtýlar. Ýçinde bir defter, bazý kaðýtlar, George'un babasýndan kaldýðýný bildikleri cep saati, gözlükleri ve kýrýk bir düþünce bandý vardý. Pathummal parmaklarýnýn ucuyla dokundu onlara. Hans uzanýp kutudaki bir zarfý aldý ve içinden sözünü ettiði mektubu çýkardý. "Yaptýðýmýz iþi Lut Son Antlaþma - Can Eryümlü 212 Peygamber zamanýnda Sodom ve Gomorra'nýn çoluk çocuk demeden yok edilmesine benzetmiþ. 'Bir tane bile masum bebek yok muydu o kentlerde?' diye sormuþ. 'Hiç normal cinsel iliþki yoksa bebekler nasýl oluyordu? O bebekler sodomiyle nasýl suçlandýlar da Tanrý tarafýndan öldürüldüler?' demiþ. Bizim o su bendini bilinçli olarak yýktýðýmýzý, öldürmekten zevk alan sapýk caniler olduðumuzu, elimizdeki zavallýlara karþý zehirli gazlar, bombalar kullanmanýn içimizdeki vahþetten kaynaklandýðýný söylemiþ. Bizimle ayný havayý solumamak için Babil'i terk ettiðini ve öldürdüðümüz o masumlar adýna hepimizi lanetlediðini yazmýþ." "Benzer þeyleri Kurul'da da söylemiþti," dedi Pathummal. "Ne büyük öfke bu." "Bizim saçma sapan, zalim Tanrý'mýzý sevmiyormuþ. Kendini tanrýlara karþý gelen Prometheus'a benzetip Goethe'nin bir þiirini koymuþ. Bak!" diyerek mektubu kadýna verdi. Bir süre ona göz gezdiren Pathummal þiiri yüksek sesle okudu. "Sen yoksa beni Yaþamaktan býkar mý sandýn? Kaçar çöllere gider mi sandýn Açmýyor diye düþ tomurcuklarý? Bak, iþte yerli yerimdeyim! Ýnsanlar yetiþtiriyorum bana benzer. Bütün bir kuþak benim gibi Acýlara katlanacak, aðlayacak, Gülecek, sevinecek Ve aldýrýþ etmeyecek sana Benim gibi." "Ama gene de insanlarýný Musa gibi bizden kaçýrdý," dedi Hans. "Babil'de kendisine inanan kim vardýysa alýp, taa Çukurova'ya götürmüþ." "Biraz büyütmüyor musun Hans?" Son Antlaþma - Can Eryümlü 213 "Hayýr yavrum. Biz ayrýldýktan sonra eline geçen bir kanýtý da eklemiþ mektubuna. Frederick'in el yazýsýyla adamlarýna gönderdiði notu…" diyerek kadýna zarfýn içinden çýkardýðý küçük bir kaðýt parçasýný uzattý. 'Yok edin!' yazýyordu üzerinde yalnýzca. Ne bir ad, ne bir imza vardý onda. "Ýnanamýyorum," diyerek içini çekti kadýn. "Bu yüzden mi Frederick'e bu etapta iþten el çektirildi?" "Evet," dedi Hans baþýný sallayarak. "Ben o Cork'un Soyu'nu alýp buraya getirdim. Ýsrailoðullarýnýn kayýp on kabilesi…" "Dur biraz Hans!" diyerek ayaða kalktý kadýn. "Bir Hintli olduðum için anlattýklarýný zor anlýyor olabilirim, ama ya George bilinçli olarak Musa rolünü oynadýysa? Kendini Prometheus'a benzetmiþ olsa da…" "Peki ya onun dýþýndakiler?" diyerek onun sözünü kesti Hans. "Tamam, George bilinçli olarak Musa'yý oynadý, diyelim. Ya ben? Ben de Süleyman rolünü mü yakýþtýrdým kendime? Direnmek istememe karþýn kendimi güneyden gelen bir dilberle ayný yatakta buluyor, ikinci gün ona aþýk oluyorum. Sen de bile bile Belkýs'ý mý oynuyorsun?" "Hayýr. Nasýl olur? Ben kendime bir rol seçecek kadar bilgili deðilim ki bu oyunda. Ýkimizinki tamam da, George'dan emin deðilim ben. Bir de o kalabalýk haremin orada dururken bana aþýk olduðuna…" "Peki, George biraz kenarda dursun bakalým. Sürekli o harem konusunu deþiyorsun. Gel, neden ona karþý olduðumu konuþalým." "Yapma Hans! Aralarýnda ne kadar mutlu olduðunu gördüm. Belki de sýrf o yüzden, yani bilinçaltýmdaki kýzgýnlýkla iðfal ettim seni. Ýçimdeki yirminci yüzyýl kadýnýn, daha doðrusu militan bir feministin duygularýyla…" "Keþke benim mutluluðu tek kadýnda arayan biri olduðuma inanabilsen. O haremin nedeni benim deðiþen politik tavrým." Pathummal gülerek baktý ona. "Biz Eksi-8000 dünyasýnýn dar bir diliminden örnekler topladýk. Sonra onlarý bir yerlerde konserve ederek saklamaya kalkýþtýk. Hâlâ da ayný þeyi yapmaya çalýþýyoruz. Oysa orayý kalkýndýrmaya gitmiþtik biz. Seçtiklerimize yakýn, daha baþka topluluklar da vardý. Niye onlarý da adam etmeye uðraþmadýk? Bu kapalý toplum kýskançlýðýmýz nereye kadar sürecek? Kurul'da bunu Son Antlaþma - Can Eryümlü 214 sorduðum zaman kimse yanýtlamamýþtý beni. Biliyorsun. Elimizi üzerlerinden çektiðimiz anda öbürleriyle karýþmayacaklar mý? Beþinci etapta nasýl bulduk onlarý?" "Doktor'un önerisi geldi aklýma," dedi Pathummal. "Babil'in dýþýndaki herkesi öldürürsek kötü ýrklarla karýþým olmaz, demiþti." "Biliyorum," diyerek baþýný salladý adam. "Tam Doktor'a yakýþan bir öneriydi o. Benim dediðim ise tam tersi. Herkese yaymak… Eski bir Nazi subayý olan ben, saf bir ýrkýn kurulmasýna, hem de projenin tüm amacý o iken, karþý çýkýyorum yani." "Hareme neden karþý olduðuna gelmedin daha." "Çevredeki diðer topluluklarý bizimkiyle akraba yapmak için. Yalnýz kendime deðil, insanlarýma da ayný hakký tanýdým. Gerçi deðiþik kabilelerin kadýnlarýndan doðan çocuklar, babalarýnýn ölümünden sonra birbirlerine düþebilir, bütünleþtirmek isterken büsbütün düþman edebiliriz onlarý. Gene de zamanla bir federasyona dönüþeceðini umuyorum kurulan bu birliðin. Bizimkiler çok kýzýyorlar bana, ama dokunmuyorlar. Neden? Merakla sonucu bekliyorlar da ondan. Buradaki bu refahý biliyorlar. Bunun tünelin ucundaki ýþýk olduðunun farkýndalar. Ama ne kadar haklý olursam olayým, beni bu kadar serbest býrakmamalarý, bir an önce durdurmalarý gerekirdi. Ne de olsa projeye aykýrý iþ yapýyorum." "Ama durdurmadýlar seni." "Süleyman'da da ayný þey olmuþ. Ýbranilerin kapalý bir toplum olarak kalmasýný istememiþ o da. Hatta yabancýlar rahat yaþayabilsin diye onlarýn tapýnaklarýný bile yaptýrmýþ Kudüs'te. Bizim anladýðýmýz anlamda bir tür… gerçi bu deyimler bizim zamanýmýzýn ürünleri ama… bir evrensellik, bir çok ulusluluk fikrini oluþturmaya çalýþmýþ. Komþularýyla barýþ yapmýþ. Uluslararasý ticaret yapabilmek için uluslarýn birbirleriyle barýþýk olmalarý gerektiðini anlamýþ. Kurduðu devlet düzeni bile ticarete göre yapýlanmýþ. Ýbranilerin geleneksel on iki kabileye bölünmüþlüðünü göz önüne almadan ülkeyi on iki bölgeye ayýrmýþ, ama her birinin baþýna eski kabile þeflerini deðil, kendi valilerini koymuþ. Her bölgeyi yýlýn bir ayýnda devlete karþý yükümlülüklerini yerine getirmek zorunda býrakmýþ." Son Antlaþma - Can Eryümlü 215 "On iki eyalet yani," diyerek divandaki yerine oturdu Pathummal. "Ben Süleyman'ý falan bilmezdim buraya geldiðimde. Þimdi de kendimle ters düþmek pahasýna, onun yaptýklarýný yapýyorum. Önce kendi kolonilerimiz arasýnda bir alýþ-veriþ baþlatmayý önerdim. Biliyorsun. Sonra, 'Niye çevrelerindekilerle de iliþkiye girip yuvarlanan bir kartopu gibi büyümesin attýðýmýz tohum?' dedim. Kurul önerimi kabul etmeyince, kendi baþýma yaptým. Biraz evrensel olmayý göze alýnca ortaya çýkaný görüyorsun. Süleyman'ýn da o yüzden bir ara tanrýsýyla arasý bozulmuþ meðer." "Ben senin yanýndayým Hans," dedi Pathummal. "Ama diðer on kiþi deðil. Bak iþte! Oluþan benzerliklerden biri de bu sayýlar. On ve iki… Süleyman'ýn ölümünden sonra kurduðu devlet daðýlmýþ. Kuzeydeki on kabile Ýsrail devletini, güneydeki iki kabile de Yahuda devletini kurmuþ. Bu kadarla kalsa iyi. Ýþin ucu çok eskilere dayanýyor. Süleyman'ýn o haremi taa Sümerlerden kalma bir kavram. Kutsal evlilik…" "O ne?" "Çoban tanrý Tammuz her kýþ baþýnda ölür, her bahar yeniden doðarmýþ. Onun o diriliþini halk orjiler, cinsel cümbüþlerle kutlar, kral da baþrahibe ile herkesin önünde seviþerek katýlýrmýþ o kutlamaya. Biri tanrý, biri tanrýça rolünü oynarmýþ. Aslýnda erkek tahýlý simgeler, kadýn olan tarlaya tohumunu ekermiþ. Onun için de ölüp ölüp dirilmesi gerekirmiþ. Ölür de dirilmezse Tammuz gibi tanrýlaþýr, ama yerine bir kurban öldürülürse, ölmesine gerek kalmaz, kral olur. Ýþte tanrý-krallar böyle doðmuþ. Süleyman'ý da halký o inançla peygamber yapmýþ olmalý. Onu tanrýlaþtýramazlardý, çünkü tanrýlarý tekti. Tevrat'ta Süleyman'a ait denilen Neþideler Neþidesi açýk saçýk bir dille o seviþmeleri anlatýr. Bir din kitabýnda ne arýyor böyle bir aþk þiiri diye çok þaþýrmýþtým. Benim haremim de ayný kutsal evliliðin uzantýsý. Ýlerde beni de tanrý saymalarýndan çekiniyorum aslýnda." "Yapma o zaman." "Diyorum ya, bir þekilde bir yerlere sürükleniyoruz. Ýstemesek de… Geçenlerde bir kitapta Ouspensky adlý bir filozofun, 'zaman ve yaþam sonsuz yinelenmelerden oluþur,' dediðini okudum. Örneðin 1000 Son Antlaþma - Can Eryümlü 216 yýlýnda doðup 1050 yýlýnda ölen biri, yeniden 1000 yýlýnda doðar ve her þeyi yeni baþtan yaþarmýþ. Aristoteles de zaman okunun dairesel gittiðini düþünürmüþ. Ýbraniler, Mýsýrlýlar, Ýranlýlar, Hintliler yeniden doðuþa inanmakla hep paylaþmýþ bu fikri. Ben de, 'yoksa zaman insan psikolojisinin bir aynasý mý?' diye düþünmeye baþladým. Bilincimiz sürekli 'þimdi'ye odaklanmýþ olduðu için… nasýl trenin penceresinden bakýnca dýþarýnýn hareket ettiðini sanýyorsak… 'Zaman sonsuz deðil de, hiç yok mu acaba?' diye yazdým John'a gönderdiðim mektupta." "Belki seninki deðildir, ama benim kafamý karmakarýþýk etmeyi becerdin Hans." "Neden? Her þey o kadar açýk ki… Sürekli ayný þeyleri yaþýyoruz biz de. Yunanlýlarda Titan denilen devler varmýþ. Mýsýr'da dev kahramanlar… Sümerlerde tanrý Diamat devlerden bir ordu kurmuþ." "Hindistan'da Danava'lar, Seylan'da Rakþasa'lar…" diyerek araya girdi Pathummal. "Dünyanýn bir devin bedeninin parçalanmasýyla oluþtuðuna inanýr Hintliler." "Tevrat'ta da Nefilim'ler, yani iri adamlar var. Sonra Alman, Ýskandinav, Maya ve Ýnka'lardaki devler… Homer'in anlattýðý o tek gözlü Kiklop'lar… Yok mu onlar bizim Eksi-20,000'imizde?" "Var," dedi Pathummal. "Bizim destanlarda bir de devlerle insanlarýn savaþlarý var. Onlar da olacak mý demek istiyorsun?" "Bilmiyorum," diyerek ayaða kalktý Hans. Pathummal de divandan kalktý ve birlikte bir aðaçtan öbürüne duvarýn önünde yürümeye baþladýlar. "Bana biçilen kaderle Davut oðlu Süleyman oldum. Nereden bilebilirdim yaþayacaklarýmýn tarih içinde böyle bir izi olacaðýný? Ama bundan sonraki sekizinci etapta ben olmayacaðým. Bunun ardýndan gelecek rolü istemiyorum." "Hangi rolü?" "Ýsa Mesih rolünü," dedi Hans durup kadýna bakarak. "Ýsa'nýn soyunu da Davud'a dayandýrýrlar. Ýbrani ulusuyla anlaþma yapmýþ olan bir tanrýyý, bütün insanlýðýn tanrýsý yapmaya çalýþan bir Yahudi idi aslýnda Ýsa. Herkesin günahýný yüklenerek insanlýðý kurtarmak üzere Tanrý ile yeni bir anlaþma yaparak bir kabile tanrýsýný evrenselleþtirmiþti. Bundan sonraki etapta beni çarmýha gerecekler. Son Antlaþma - Can Eryümlü 217 Bilmeden bu tenteyi koyduðum þimdi olduðumuz bu yer ne imiþ biliyor musun?" Pathummal soran bakýþlarla baktý ona. "Gethsemani Bahçesi. 'Zeytin presi' demek. Hýristiyanlarca kutsal sayýlýr, çünkü Ýsa arkadaþlarýyla yediði son yemekten sonra buraya gelip dua etmiþ. Romalýlar onu tam burada tutuklayýp çarmýha germeye götürmüþler. Diðerleri aðaçlarýn arasýna kaçýþmýþ." "Bizden kimse yapmaz onu sana." "Yoo, yanlýþ anlama. Korktuðumdan söylemiyorum bunu. Aslýnda Ýsa'nýn öyküsü de bence gidip Sümerlere dayanýyor. Oradaki tapýnaklarýnda rahibeler tanrý adýna fuhuþ yaptýklarý için kutsal sayýlýr, ama doðurduklarý babalarý belli olmayan çocuklar tanrýnýn çocuklarý kabul edildiði için hemen öldürülürmüþ. Meryem de mabede adanmýþ ve orada yetiþmiþ bir kýzmýþ. Bir þekilde gebe kalýnca gidip çocuðunu o ücra Beytlehem köyünde, hayvanlarýn yemlendiði bir maðarada doðurmasý, aklýma çocuðunun Tanrý'nýn oðlu diye öldürülmesinden korktuðunu getiriyor. Ama Ýsa büyüyünce 'Ben Tanrý'nýn oðluyum,' diye ortalýkta dolaþmaya baþlayýnca, geç de olsa ölümüne neden oluyor o iþ. Düþmanlarýnýn onu öldürmek istemesi kadar, dostlarýnýn öldükten sonra dirildiðine inanmasý da Sümerlerin o Tammuz inancýndan geliyor besbelli." Hans duvarýn önüne gidip durdu. Önündeki kente bakýyordu. "Bir de Ýsa olmak istemiyorum. Oyun bitsin artýk. Belki de buradan ayrýlmak zor geliyor bana. Çok fazla benim oldu burasý. Baþka nereye yurt diyebilirim? Yýkýlan Almanya'ya mý? Deniz olan Sahra'ya mý? Yoksa Sina'nýn ucundaki Babil'e mi? Buraya. Buraya. Cork en doðrusunu yaptý," dedi içini çekerek. "Hele bir de yanýmda sen olursan…" "Bilemiyorum Süleyman. Düþünmem gerek." "Sen düþüne dur!" dedi Hans gülerek. "Kader seni benimle baðlayýp Belkýs yaptý bile. Yalnýzca ikimizin birliði kalacak geleceðe. Kuzeydeki Ýsrail devletini Asurlar yýkýnca onu oluþturan on kabile diðer toplumlarýn içinde eriyip gitmiþ. Öbürleri de öyle olacak. Ýsrailin on yitik kabilesi gibi silinip gidecek her biri tarihten. Biz de dünyaya açýlýp insanlara karýþacaðýz." "Senin senaryona göre olacaklarý deðiþtirme olanaðýmýz zaten yok. Bir tür kaderciliði anlatýyorsun baþtan beri." Son Antlaþma - Can Eryümlü 218 "Biz neden elliþer yýllýk etaplar koyduk kendimize?" diye sordu Hans. "Jimmy'nin takvimini kolay olsun diye…" "Evet. Tevrat'ta da 'Yubil' denen ve elli yýlda bir gelen bir yýl varmýþ. Borçlarýn silinip kölelerin özgür býrakýldýðý 'Azatlýk ve Sevinç Yýlý' imiþ o. Babilliler de bizim her elli yýlda bir geleceðimizi biliyor. Ýþte sana Yubil. Sonra Cork'un Soyunu buraya getirince biz Levi'ler, onlar Kohen'ler oldu." "O ne?" "Levioðullarý Ýsrail kabilelerinden ayrý bir topluluk. Kim olduklarý tam bilinmiyor. Her kabileye toprak verilirken onlara verilmemiþ, ama her istedikleri yere gidip yerleþebilme haklarý varmýþ. Musa bir Levioðluymuþ örneðin. Aðabeyi Harun'un soyundan gelenler Kohen'leri, yani kâhin denilen rahipler sýnýfýný oluþturmuþ. Odysse ekibinden gelen dokuz kiþiyiz burada. Bize Leviler gibi uzak bir saygý gösteriyor insanlar, ama Cork'un Soyunu Kohen'ler gibi düþünsel liderleri olarak kabul ettiler." "Size rakip mi oldular yani?" "Yoo, hayýr. Ýki grubun farklý yeri var. Jimmy ile Doktor'da olduðu gibi." "Bu kadar çok þey bilmenden gerçekten etkilendim Hans. Belki de ben bu konularý bilmiyorum diye. Ben de sana Hint tanrýlarýný sorsam…" "Belki bilirim. Sor bakalým. Süleyman'ýn bir özelliði de bilgeliðiymiþ çünkü," diyerek güldü Hans. "Ama bunlar Hans'ýn bildikleri mi, Süleyman'ýnkiler mi, iþte onu bilemiyorum." Pathummal de güldü onunla birlikte. "Aklýma bir þey takýlýyor," dedi biraz sonra. "Acaba sen… yani Kudüs'te olduðun için… olaylarý böyle yorumlaman… tarihi daha önce burada yaþamýþ küçük bir topluluðun öyküsü ile kýsýtlaman… Anlatamýyorum. Tanrýsallýk çok yüce bir þeydir. Onu bu anlattýðýn basit, ilkel öykülerle sýnýrlayamazsýn." "Anlýyorum seni. Bence de öyle. Bazý benzerlikleri iþaret ettim ben yalnýzca. Hem anlattýklarým küçük bir ulusun öyküleri deðildi. Onlar da Son Antlaþma - Can Eryümlü 219 kendilerinden önce yaþayanlardan almýþ hepsini. Uygarlýk dediðimiz þey Sümerlerle baþlýyor. M.Ö. 4000 yýllarýnda Mezopotamya'da… Tarým için sulama kanallarý, dericilik, dokumacýlýk, metal iþleme, duvarcýlýk, çanak-çömlek, sonra ticaret, yollar ve tekerlek onlarla, birdenbire çýkýyor ortaya. Bu arada yazý ve matematik… Ticaret için gerekli çünkü o ikisi. Mallarý doðru sayýp sözleþmeler yapmak için. Sanat, edebiyat ve hukuk geliþiyor. Yasalar, dualar, týbbýn baþlangýcý sayýlan büyüler tabletlere geçirilmiþ. Ýbranilerin ilk peygamberi Ýbrahim M.Ö. 2000'lerde yaþamýþ bir Mezopotamyalý. Ve Sümer yasalarý zamanla Eski Ahit'in yasalarý olmuþ. 'O yasalar Musa'ya gerçekten baþka bir tanrý tarafýndan yazdýrýlmýþsa, tanrý Þamaþ'tan aþýrmýþtýr onlarý,' (*) derler. Bilinen pek çok söylencenin ilk anlatýmlarý Sümer tabletlerinde varmýþ. Yaratýlýþ gibi, tufan gibi…" "O tufan olayý ne Hans?" "Önceleri onun Mezopotamya'daki nehirlerin taþkýnlarý olduðunu düþünürdüm. Ýnsanlarýn sel baskýnlarýndan kaçmak için o yüksek ziguratlarý yaptýklarýna, nehir kenarlarýna duvarlar örüp, kanallarla bataklýklarý kuruttuklarýna inanýrdým. Sümerler önce sular kaosunun düzene sokulduðunu anlatýr çünkü. Babilliler de Nuh'un gemisini anlatýrken daha çok bir yapýnýn boyutlarýný verir. Ýbraniler olduðu gibi Tevrat'a alývermiþ onlarý. Ama ben þimdi ona, daha eskiden kalma, çok daha büyük bir korkunun neden olduðunu düþünüyorum. M.Ö. 10,000'lerde son buzul çaðý bitmiþ. Bu ne demek, biliyor musun yavrum? Dünyadaki denizler yaklaþýk yüz metre yükselmiþ. Eskiden kara olan pek çok ada ve kýyý sular altýnda kalmýþ. Kurtulmak için yakýnlardaki tepelere çýkanlar bile boðulmuþ olmalý. Asýl tufan bana sorarsan o idi. Sýrf yaðmurla olacak iþ deðil çünkü o kadarý." "Anlýyorum." "Sonra…" dedi Hans, bir süre düþünerek. "Irak'taki eski Larsa kentinde 'Sümer Krallar Listesi'nin olduðu bir tablet bulunmuþ. Tufandan önceki sekiz kralýn adý yazýlýymýþ orada. Tevrat'ta da var o soyaðacý listeleri. Bizde beþinci etapta su bendinin yýkýlýþýna kadar kaç kurul baþkaný olmuþtu?" (*) Sommel Reinach, Orphus Son Antlaþma - Can Eryümlü 220 "Yedi," dedi Pathummal biraz düþündükten sonra. "Ýyi düþün," dedi Hans. Kadýn parmaklarýyla saydý bu kez ve, "Yedi," dedi bir kez daha. "Evet, çünkü aradaki geçici baþkaný saymýyorsun. Babil'in ilk baþkaný Adem-Ýki idi, ama bir ara onu ameliyat etmeniz gerekmiþ, yerine Adem-Altý bakmýþtý." "Çok kýsa sürmüþtü ama onun o ayrýlýðý. Üç ay mý ne?" "Olsun. Geriye götürdüðümüzde saçý sakalý kesilmiþ olduðu için oldukça yadýrgamýþtý halký onu." "Yani…?" dedi Pathummal. Hans onun önünde durup cebinden bir defter çýkardý. "Tevrat'ta Adem'in soyunu sayan iki tane liste var. Kafamý çok kurcaladý, ama sonunda çözdüm sanýrým onun neden iki tane olduðunu. Bu yabancý adlardan sýkýlabilirsin belki, ama dinle bak! Birinci listede tufana kadar yedi kiþi sayýlýyor; Adem, Kain, Hanok, Ýrad, Mehuyael, Metuþael ve Lamek. Ýkinci listede ise dokuz kiþi var; Adem, Þit, Enoþ, Kenan, Mahalelel, Yared, Hanok, Metuþelah ve Lamek." "Ortalamasýný mý almamýz gerekiyor?" "Hayýr, ama iki listede de sekiz kiþi var aslýnda," diyerek güldü Hans. "Yedi kiþilik ilk listeye Adem-Altý'yý da eklersek sekiz ediyor. Tamam mý? Öbür liste Adem, Þit, Enoþ diye baþlýyor. Adem 'kýrmýzý topraktan gelen adam' demek. Enoþ da Ýbranice 'adam' demekmiþ. Eðer Adem ile Enoþ ayný kiþi, yani bizim týraþsýz-týraþlý Adem-Ýki'miz ise, Þit aradaki o geçici baþkan oluyor. Bu durumda ikinci listede de sekiz kiþi oluyor. Deðil mi? Sonra oradaki Kain ile Kenan, Mehuyael ile Mahalelel, Ýrad ile Yared, Metuþael ile Metuþelah ayný kiþiler olmalý. Yalnýz bir yer deðiþikliði hâlâ kafamý kurcalýyor. Hanok birinci listede üçüncü, ikinci listede beþinci sýrada iken, Mehuyael onun tersi yerlerde." "Basit bir sýralama hatasý olamaz mý?" "Hayýr, sanmýyorum. Daha çözemediðim bir þey var orada. Sonra o kiþilerin yaþlarý... her biri neredeyse dokuz yüzer yýl yaþamýþ. Adem'den tufana kadar 1,656 yýl geçmiþ," dedi Hans. Elindeki deftere Son Antlaþma - Can Eryümlü 221 bakarak düþünüyordu. "Tufan 1,656'ýncý yýlda olmuþ. Nuh'un dedesi Metuþael de o yýl ölmüþ. Nuh onu yanýna almayýp boðulmasýna göz yummuþ olmalý, çünkü Tanrý Nuh'la birlikte yalnýzca karýsýnýn, üç oðlunun ve onlarýn karýlarýnýn gemiye binmesine izin vermiþ. Diðer herkes yok edilmiþ." "Belki gerçekten uzun yaþamýþlardýr, ama dokuz yüzer yýl çok geldi bana," dedi kadýn. "Sen ne diyorsun o iþe?" "Ýnsanlarýn en büyük düþü, biliyorsun, çok yaþamak, hatta ölmemektir. Yaþlanmayý durdurma konusunda Ýngiltere'de yaptýðým çalýþmalar yüzünden bu projeye seçmiþler beni. Babil'de yaþ ortalamasýný yüz yýla kadar çýkardýk. Yaþlandýkça vücuttaki þekerin fazlasý karamelleþip, hatalý hücreler oluþturmaya baþlýyor. Yaþlanma sonucu ölüm o yüzden oluyor. Onu engellemeye kalkýþýnca beþinci etapta bulduðumuz o ucubelere neden olduk. Ancak organlarýn hepsi ayný oranda yaþlanmýyor. Bazýlarý daha çabuk eskidiði için deðiþtirmek gerekiyor, ama Doktor'un organ bulma konusundaki tavrý hem vahþice, hem de hiç gereksizdi. Çünkü onlarýn yapaylarý olabileceði gibi, bazý özel yetiþtirilmiþ hayvanlardan da elde edilebilir. Bir 'çiftlik-laboratuar' o iþi çözebilir. Hatta 2100'de laboratuarda insan kök hücrelerinin yapýldýðýný öðrendik. Otomobil yedek parçasý yapar gibi istenilen hücre, doku, ya da organý üretilebiliyorlardý. Daha sonra belki bütün bir insaný bile yapacaklar." "Ben o adam kadar öldürmeye susamýþ birini savaþta bile görmedim, ama baþarmýþ baksana. Kapýsýnda binlerce insan sýradaymýþ. Kasasýnda da milyarlarca dolar…" "Baþarýnýn ne olduðunu ayrýca tartýþalým istersen. Ýlerde lanetle anýlacak birine hiçbir koþulda baþarýlý diyemezsin. Genetik, gen-etik kadar önemli deðil bence. Doktor iþte onu atladý. Her neyse, belki ilerde insanlarý dört yüz yaþýna kadar yaþatabilecek týp, ama biz þimdilik saðlýklý bir þekilde yüz elli yýlý buldurmayý hedefledik. Dokuz yüz yýl çok fazla." "Tevrat'ta Tanrý'nýn tufandan önce insan ömrünü yüz yirmi yýla indirdiðini yazýyor. O da mý sizin karþýlaþtýðýnýz zorluklarla karþýlaþmýþtý yoksa? O tufanla mý yok etti kendi bozuk üretimlerini?" Son Antlaþma - Can Eryümlü 222 "Onu bilmek senin iþin, ama düþünüyorum da, bizler Babil'lilere göre çok uzun ömürlüyüz," dedi Pathummal. "Hatta ölümsüzüz. Onu mu söylemiþler yoksa?" Bir süre karþýlýklý bakýþtýlar. Sonra yerinden kalktý. Adamýn yanýndan geçip duvara doðru yürüdü ve biraz geriden karþýdaki kente baktý. "Sarah Babilcede 'Bab-ili' adýnýn 'Tanrýnýn Kapýsý' anlamýna geldiðini söylemiþti. Bizim Odysse bir Bab-ili deðil mi sence?" "Elbette öyle," diyerek güldü Hans. "Hem de Tanrýlarýn Kapýsý." Kadýnýn yanýna gidip elini tuttu. "Sen de benim gibi düþünmeye baþladýn sonunda Belkýs Sultan. O dediðin Bab-ili'dekiler kerpiçten bir kule kurmaya kalkýþýnca Tanrý aþaðý inip, nedense kulenin yapýlmasýný durdurmuþ. Sonra da birbirlerini anlamasýnlar diye dillerini karýþtýrýp dünyanýn her tarafýna daðýtmýþ insanlarý. Sanýrým göçebe Ýbranilerin o büyük kenti görünce duyduklarý þaþkýnlýðý anlatýyor bu öykü. Onca kalabalýk, anlayamadýklarý çeþitli diller, koca koca yapýlar…" "Ýbraniler neyin nesi Hans?" "Güney çöllerinden Mezopotamya'ya gelen bir Sami boyu. Bilinen ilk þefleri Ýbrahim M.Ö. 2000'lerde ailesiyle Ur kentinden ayrýlýp, kuzeydeki Harran'a gitmiþ. Orasý Ay Tanrýsý Sin'in hac merkeziymiþ o zaman. Sonra güneye, Filistin'e gelmiþ. Burada kuraklýk olunca Mýsýr'a gidip hayvancýlýk yaparak zenginleþmiþ. Bir süre sonra ailenin bir kýsmý onunla Filistin'e geri dönmüþ. Musa da M.Ö. 1300'lerde Mýsýr'da kalanlarý alýp buraya getirmek üzere yola çýkarmýþ. O zamanlardan beri varlýðýný sürdürebilen tek ulus onlar. Bunda kendilerini 'Tanrý'nýn seçtiði kavim' olarak görmelerinin etkisi çok açýk. O megalomani birliklerini ayakta tutmuþ, ama komþularýný da onlara düþman etmiþ. Herkesten üstün olduklarýna inanmalarý insanlýðýn içinde yalnýz býrakmýþ onlarý. Öbür dünyadaki cenneti kazanmayý umarken kendilerini bu dünyada 'Gehenna' dedikleri cehenneme kapatmýþlar. Tarihleri boyunca herkes tarafýndan sopalanmýþlar. Gelen vurmuþ, giden vurmuþ. Dua etmenin anlamý tarihlerine aðlamaktýr onlarda." Hans bir süre susarak kasabasýna baktý. "Korkuyorum Pathummal. Benim Kudüs'ümün kaderi de ayný olacak diye çok üzülüyorum." "Bilmiyorum," diyerek içini çekti kadýn. "Ama aklýma takýldý. Anlattýðýna göre bizim Cork, Ýbrahim olmuyor mu? Sen hep Musa demiþtin onun için." Son Antlaþma - Can Eryümlü 223 "Ben de düþündüm onu," dedi Hans. "Ýbrahim, 'bu topraklar bize tanrý tarafýndan söz verildi,' diyerek insanlarýný buralara getirmiþ. Musa da Mýsýr'dan çýkardýðý halka, onlarý içinden bal ile süt akan, cennet gibi bir yere götüreceði sözünü vermiþ. Gerçi George da 'Çukurova'nýn zaman tarafýndan kendilerine ayrýldýðýný,' söylemiþ, ama Ýsrail ulusunu yaratan kiþi Musa olduðu için yakýþtýrdým ben ona Musa'lýðý." "Ýbranilere Tanrýnýn söz verdiði topraklar burasý mýymýþ?" diye sordu Pathummal çevresine dudaklarý bükük bakarken. Hans yalnýzca baþýný salladý. "O verimli Mezopotamya'dan, ya da Nil kýyýlarýndan kalkýp niye ölü bir gölün çevresindeki bu ýssýz çöle geldiklerini pek anlayamadým. Buraya niye cennet dendiðini de… Cork insanlarý gerçekten çölden alýp yemyeþil bir ovaya götürmüþ. Verdiði sözü tutmuþ o, ama bunlar…? Niye burasý? 'Ballý-sütlü' diye insanlarý kandýrmak niye?" "Biz de baþkalarýyla karýþmasýnlar diye inzivaya sokmadýk mý insanlarýmýzý? Onlarýnki de bir karantinaydý belki. Hem kimse kimseyi kandýrmýyor. Arý koyarsan ballý, koyun koyarsan sütlü olur her yer. Benim Kudüs'üm öyle bir yer olmamýþ mý sence? Bir de bizimkiler görse burayý." "Daha ne kadar sürecek onlarla arandaki soðukluk?" "Bilmiyorum yavrum. Bu sana anlattýðým her þeyi oturup yazdým, ama postayla göndermek istemiyorum onlara onu. Gerginliði týrmandýrmamýn anlamý yok. Bak, konuþunca sen nasýl ikna oldun. Gidip anlatayým diyorum. Kurul beni dinlerse dinler, dinlemezse kendi bilir. Olaylarýn sonuçta nasýl olsa benim dediðim gibi olacaðýndan o kadar eminim ki… kadercilik… bildiðimiz bir tarihi yeniden yazmak için bu kadar zahmete girmeye ne gerek vardý, sonucuna geliyoruz ama... Anlýyor musun beni?" "Evet. Yani, anladýðýmý sanýyorum." "Öbürleri de gelip baksýn. Taþ devrinden topladýðýmýz insanlarýn çocuklarý büromda nasýl bilgisayar kullanýyor, atölyedeki otomobilleri, hatta uçaðý nasýl onarýyor. Onlarý görünce kuytu kuytu yerlerde insan konserveleri kurmanýn anlamsýzlýðý kendiliðinden anlaþýlýyor. Ben geleceðin toplumunu yaptým burada," dedi ve bir süre susarak Son Antlaþma - Can Eryümlü 224 çevresine baktý Hans. "Beþinci etaptaki çözülmeyi bir daha yaþatmak istemiyorum ben bunlara." Kadýn ona bir þey söylemedi. Ýkisi de farklý þeyler düþünerek baþka yerlere baktýlar. "Ne düþünüyorsun?" diye sordu Hans. "Ýstersen Kurul'u benim orada bir toplantýya çaðýralým önce." "Olabilir ama..." "Önce dedim. Sonra gene gelip görsünler burayý. Artýk sana Süleyman demeyeceðim. Sen Ýsa olmuþsun bile. Seni çarmýha bizimkilerin çakmasýndan korkuyorum. Bütün bunlarý konuþtuktan sonra seninle yattýðým için kendimden utanmaya baþladým." "Saçmalama!" dedi Hans gülerek. "Utanýyormuþ! Ben de seni gene eve mi, yoksa ofise mi götürsem, diye düþünüyordum. Süleyman olarak kalmak istediðimi söylemiþtim sana." "Ofisine gidelim. Senin bütününü tanýmak istiyorum. Biraz önce insanýn bir büyük kaderinin, bir de kendi yazdýðý küçük kaderinin olduðunu düþündüm. Doðduðunda hazýr bulup deðiþtiremeyeceklerin ve istersen deðiþtirebileceðin þeyler var. Senin bir Alman ve erkek olarak o zamanda doðman, John'un gelip Rommel'i ararken seni bulmasý, alýp buraya getirmesi… Büyük kaderini sana o baðýþladý. Eðer John olmasaydý sen orada sýradan bir asker olarak kalacak, belki de ölüp gidecektin. Ama burada yaptýklarýn senin küçük kaderin. Sorumluluk sýrf sana ait. John burada yaptýklarýna hiç karýþmadý. Neden? Sanýrým seni destekliyor o da." "Biliyorum Pathummal," dedi Hans. "Emin deðilim." O sýrada arkada bekleyen adamý aðýr adýmlarla yaklaþarak elindeki telefonu ona uzattý. "Evet," diyerek bir süre dinledi ve, "Yaaa? Geliyorum," diyerek aleti yardýmcýsýna geri verdi. "Ofise gidiyoruz," dedi sonra kadýna. Ses tonu deðiþmiþti. "Hemen helikopterimi çaðýrýn!" Adamý baþýyla onaylayýp yanlarýndan ayrýlýrken, Hans kadýný kolundan tutup kýyýdaki duvara götürdü. "Bak þu öndeki üstü düzeltilmiþ tepede beyaz yuvarlak bir yapý var. Yanýnda da bitmemiþ büyük bir tane," diyerek parmaðýyla karþý yamaçta, surlarýn içindeki kocaman düzlük bir alaný gösterdi. "Evet." Son Antlaþma - Can Eryümlü 225 "Beyazý benim ofisim. Yanýndakini de, diðer koloni temsilcilerinin gelip çalýþacaðý bir merkez olarak yaptýrýyordum. Ýþbirliði ve barýþýn kalbi orada atsýn diye." "Ne güzel," dedi Pathummal. "Hemen gidip büromu açayým orada." "Güzel mi?" derken garip bir þekilde güldü Hans. Gözleri dolu dolu olmuþtu. Derin derin içini çekti. "Biraz önce orada bir cinayet iþlenmiþ. Üstelik ben onun da olacaðýný biliyordum." "Neden? Ne olmuþ?" dedi Pathummal þaþýrarak. "Mimar arkadaþýmýzý öldürmüþler. Alýnan onca önleme, korumaya karþýn hem de…" "Neden ama?" "Orasý Süleyman'ýn Tapýnaðý'nýn olduðu yer," dedi Hans yavaþça. Belli etmemeye çalýþsa da sesi titriyordu. "Onu yapan iþçilerin ilk masonlar olduðunu söyler masonlar. Baþlarýnda Hiram Abif adlý bir usta varmýþ. Güya öyle güzel bir yapýyý yapabilmesindeki gizleri öðrenmek için adamlarý onu öldürmüþ. Gereken aþamalardan geçmeden bilgiyi hemen edinmek isteyen bilgisizliði anlatmak istiyorlarmýþ bu öyküyle. Bana kalýrsa çok daha öncelere ait bir gelenek o. Yamyamlýk dönemlerinden falan kalma. Eskiden becerikli kiþileri kesip yermiþ kabileleri, onlardaki beceri öbürlerine de geçsin diye. Ara sýra çýkan akýllý adamlarý da böyle yok ettikleri için yüz binlerce yýl geliþmemiþ insanlýk." Kadýna arkasýný dönerek gözlerini sildi. "Aslýnda gerçek biriymiþ o Hiram. Süleyman'ýn dostu bir Fenikeli, Sur kentinin kralý. Yapým iþleri için ona malzeme ve adam saðlarmýþ. Kýzýldeniz'deki seferleri birlikte yapmýþlar." Kadýn Hans'a yaklaþýp, bir þey söylemeden arkasýndan sarýldý. "Süleyman bir çok yapý yapma iþine giriþmiþ," diye sürdürdü konuþmasýný Hans, kadýnýn ellerini tutarak. "Ýsrailliler daha önce yalnýz yönetici, rahip, ya da savaþçý olurken, Kenanlý iþçiler gibi o 'aþaðýlýk iþler'de çalýþmak zorunda kalmýþlar. Çýkardýklarý tatsýzlýklarla Süleyman'a sürekli baþ aðrýsý olmuþlar. Belki de ona dokunamadýklarý için Hiram'ý öldürmüþlerdi. Bir gözdaðý gibi." Bir kez daha gözlerini sildi. "Bizim o mimar arkadaþ da masondu. Burada kalýp yerleþmeyi falan düþünüyor, olmadýk güzellikte bir dünya kurduðumuzu söylüyordu. Aptal romantik! Güzele karþý Son Antlaþma - Can Eryümlü 226 insanlarýn gösterdiði direnci unutmuþ. Barýþ'ýn yapýsýna bizde de kan bulaþtý sonunda. Aslýnda, biliyor musun, 'Barýþ Kenti' demekmiþ Yeruþalayim, ama hiç barýþ yüzü görmemiþ. Bu üzerinde durduðumuz Zeytin Daðý ile kentin surlarý arasýnda, önümüzde uzanan bu Kidron Vadisi kýyamet günü insanlarý Son Yargýya çaðýracak borularýn öteceði kutsal yermiþ. Surlarýn solunda, Kidron'la baðlanan vadinin adý 'Ge Ben Hinnom.' Yani Gehenna, yani cehennem… Ýkisinin kesiþtiði yer de Davud'un kurduðu kentmiþ. Su kuyularý var orada. Bütün bu gördüðün yamaçlar burada gömülmek isteyen Yahudi, Hýristiyan ve Müslüman mezarlarýyla dolmuþ zamanla. Yaþarken barýþýk olmayanlar birlikte yattýklarý ölümde bulmuþlar barýþý. Salaklar!" "Gerçekten çok üzücü," dedi Pathummal. Birlikte divana döndüler. Üzerlerindeki aðaca inip kalkan kuþlarý izleyip, rüzgârýn sesini dinlediler uzun bir süre. "Ben masonlarý çaðdaþ bir dernek sanýrdým. O kadar eski olduklarýný bilmiyordum," diyerek konuyu deðiþtirmeye çalýþtý kadýn. "Deðiller aslýnda. Fransýz Devrimini yapan burjuvalarýn gizli örgütü o... 18. yüzyýl… ortaçaðda katedralleri yapan taþ ustalarýnýn loncalarýnýn devamý... Süleyman'a göre oldukça yeniler, ama Hiram'dan ötürü oldu bu iþ bugün. Bazen bütün bu olaylarýn gerçekliðinden kuþkuya düþüyorum. Biliyor musun? Ya hepsi koca bir palavraysa? Ya Musa da, Davut da, Süleyman da hiç olmadýlarsa?" "Nereden çýkardýn þimdi bunu?" "Geçenlerde Sarah bana bir gazete haberi gönderdi. Rolf Krauss adlý bir arkeolog, 'Ýsrail diye bir yer yok!' diyordu orada. Biliyorum, þimdiye kadar anlattýklarýmýn tam tersini söylüyorum þimdi sana, ama dinle bak! Hakkýnda pek fazla þey bilinmeyen Firavun Amenmesse'yi yirmi yýl boyunca araþtýrmýþ o Krauss. Onun M.Ö. 1203'de babasýný tahttan indirdiðini, ardýndan ülkenin yýllarca iç savaþlarla çalkalandýðýný bulmuþ. Krauss o firavunu kiminle özdeþleþtiriyordu dersin?" "Musa ile olmasýn?" "Bravo! Ama bir firavunun Ýbrani peygamberi olduðunu, onlarý tanrýnýn söz verdiði topraklara götürme sözü vererek Mýsýr'dan çýkardýðýný düþünmek çok þaþýrtýcý, deðil mi? Üstelik Krauss bu görüþünü Heidelberg Üniversitesi'nde eski Mýsýr ve Tevrat Son Antlaþma - Can Eryümlü 227 uzmanlarýnýn önünde açýklamýþ ve Der Spiegel dergisi onun bu savýný 'çürütülemez' bulmuþ." "Doðru olabilir mi? Ama sanmýyorum." "Neden olmasýn? Baþka arkeologlarýn dediklerine de uyuyor. Belki de Ýbranilerin Mýsýr'dan o ünlü çýkýþlarý sonradan uydurulmuþ bir öyküdür. Ne Fýrat'tan Akdeniz'e kadar uzanan Davut'un Krallýðý oldu, küçücük bir köyü vardý çünkü Davut'un. Ne de Süleyman'ýnki... Ýsrailoðullarý onlara söz verilen bu topraklarý kitaplarýnda anlatýldýðý gibi savaþarak ele geçirmemiþ. Tarihlerini Tevrat'a dayandýrmak isteyen Ýsrailli arkeologlar bu konuda hiç kanýt bulamýyormuþ. Tam tersi, o devirde barýþ olduðunu kanýtlýyorlarmýþ yaptýklarý kazýlarla. Krauss Tevrat için, 'Edebiyat, ama iyi edebiyat,' demiþ." "Bu dediðin gerçek olsa dünyada bomba gibi patlar, doðru diye bilinen pek çok þey deðiþirdi." "Yoo. Hiç de deðil. Ýnsanlar inanç ufuklarý içinden bakar dünyaya. Herkes görmek istediði þeyi görür. Tersini düþünmek bile istemez. Gerçekler bomba gibi patlamaz yani. Yavaþ yavaþ, insanlar deðil, kuþaklar deðiþir. Bazen yüzyýllarý bulur basit bir gerçeðin anlatýlmasý. Yoo, hayýr! Hem koskoca bir iþkoludur din. 'Dünyanýn en kârlý sektörüdür.' (*) Paralar, baðýþlar, fonlar, miraslar, vakýflar, arsalar, pay senetleri, borsalar… dünyanýn en zengin devletinin Vatikan olduðunu duymuþtum. Ýzin verirler mi gerçeklere? O Krauss gibilerin nasýl ortaya çýktýðýna, Der Spiegel'in o haberi nasýl haber yaptýðýna þaþýrdým." "Belki de bütün bunlar bizim düþlerimizdedir," dedi Pathummal. "Odysse bizi bir düþler dünyasýna çekmiþ olamaz mý? Hepimiz bir takým sanal dünyalara sürüklendik belki. Evet, bizler gerçeðiz. Etimiz, kemiðimizle... George da, senin mimar arkadaþýn da gerçekten öldü, ama neden bir bilgisayar oyununun içine çekilmiþ gerçek oyuncular olmayalým hepimiz?" "Hiç düþünmemiþtim bunu," dedi Hans. Kadýna dönmüþ, ciddi bakýþlarla inceliyordu onu. Ellerini uzatýp onu omuzlarýndan tuttu ve, "Seni neden sevmem gerektiðinin yanýtý bu iþte," deyip kendine çekerek dudaklarýný öptü. (*) Osman Bölükbaþý Son Antlaþma - Can Eryümlü 228 "O kadar þýmartma beni," diyerek karþýlýk verdi Pathummal. "Yani sonunda memleketteki yalnýz yataðýmda uyanabilirim. Seni yitirdiðime çok üzülürüm ama. Sen bir yerlerde gerçeksin çünkü." Bir kez daha öpüþtüler. "Hangi düþ ülkesine kaçarsan kaç, gelip seni bulabilmeyi isterdim." "Senden kaan kim, deli kadýn?" dedi Hans. Yaklaþan bir uðultuyu duyup ayaða kalktýlar ve arabayý býraktýklarý yerin önündeki açýklýða doðru yürüdüler. 229 9. Gelecek özlemlerimizden kuruludur. Baþka neden olacak? Amin Maalouf "Eveeet," diyerek arkasýna yaslandý John. Sazlardan örülmüþ koltuðu gýcýrdayarak yaylandý. Hans'ýn masadaki bilgisayarýn yardýmýyla anlattýðý öyküsü bitmiþ, Zeytin Daðýndan görülen Kudüs görüntüsü yeþil ýþýk küresinin içinde donmuþtu. Mozart'ýn 40. Senfonisi neþeli bir akýþkanlýkla hurma aðaçlarýnýn altýndaki suskun gölgelikte yayýlmaktaydý. Bir süre sessizliðin içinde daha da belirginleþen müzikle baþ baþa kaldýlar. "Ne zoru vardý Mozart'ýn böylesine güzellikleri düþünmek için?" diyerek masanýn çevresinde oturanlarda sýrayla gözlerini gezdirdi John. Bir konuþma ortamý yaratmaya çalýþýyordu, ama kimse bir þey söylemedi. Hans ile yanýndaki Pathummal, Toshiki, Edwards, Sarah, önüne dalgýn bakýþlarla bakan Marilyn, Ali ve gözlerini gökyüzüne çevirmiþ Benny sanki dünyanýn bu uzak köþesindeki büyülü vaha ile onunla hiç ama hiç ilgisi olamayan müziðin büyüsü arasýna sýkýþýp kalmýþ gibiydi. Aslýnda hepsinin aklý biraz önce Hans'ýn anlattýklarýna takýlýydý hâlâ. "Kim zorladý onu, deðil mi?" diye sordu John, konuyu bir süre daha müzikte tutmak isteðiyle. Yalnýz Hans hafifçe gülümseyerek baþýný salladý. John'un konuyu Mozart'tan kendisine ve Kudüs'e kaydýrmaya çalýþtýðýný anlamýþtý. Onunkilerle Mozart'ýn yaptýklarýný kýyaslayarak destek vermeye mi çalýþýyordu acaba? "Neden herkes gibi sýradan yaþamadý da, içindeki güzellikleri bizimle paylaþabilmek için o kadar çýrpýndý?" diye sürdürdü John. "Bunlarýn her birini yüreðinden söküp insanlara verdikçe canýnýn tükendiðini görmüyor muydu?" "Neden bütün güzellikleri yalnýz onun yüreðine koymuþ Tanrý?" diye sordu Ali. "Neden daha adil daðýtmamýþ?" John gülümseyerek baþýný salladý ona. Son Antlaþma - Can Eryümlü 230 "Bu anlattýklarýný yaþamak için zorun neydi be Þlomo?" (*) dedi Benny Hans'a, eliyle bilgisayardaki yeþil görüntüyü iþaret ederek. "Zaten karýþýk olan kafalarýmýzý iyice karýþtýrýp, bildiklerimizi altüst etmeye ne hakkýn vardý?" dedi Marilyn azarlayan, hýrçýn bir ses tonuyla. Hepsi dönüp ona baktý, ama kimse bir þey söylemedi. Bu konuþmalar sýrasýnda geriye çekilmiþ olan müzik, öne çýkýp her yaný saran sýcaklýk gibi doldurdu gene gölgeliði. Pathummal'in isteði üzerine yapýlan bu toplantý için hepsi sabah erkenden kendi sorumluluk bölgelerinden onun Hadramut Vadisi'ndeki bu köyüne gelmiþti. Jimmy'nin katýlmasýný John istememiþ, Noko'yu da Odysse'nin baþýndan ayýrmayýp Babil'de býrakmýþtý. Bir araya gelen grup uzun süre görüþmemiþliðin özlemiyle, ama belli bir tedirginlikle selamlaþmýþtý. Hans hiç zaman geçirmeden hepsini bilgisayarýn durduðu masanýn çevresine toplamýþ ve tartýþmalarý sonraya býrakmak amacýyla öyküsünü anlatan dosyayý açmýþtý. Hiçbir þey söylemeden izlemiþlerdi onun yeniden yazdýðý o geçmiþi. "Evet. Artýk beni suçlamaya baþlayabilirsiniz," dedi Hans Marilyn'e bakarak. "Neden?" diye sordu John. Hans ona baktý. "Bu kadar ilginç bir olayý aktardýn diye seni niye suçlayalým?" "Benim Jimmy'den, Doktor'dan ne farkým var? Ya da Cork'tan…? Ben de onlar gibi kendimce doðru bildiðimi yaptým, benden istediðiniz þeyi deðil. Olaylarýn akýþýna karýþmama kararý almýþtýk, ama tam tersine, içlerine girip yönlendirdim onlarý. Benim Kudüs'üm, beþinci etapta bulduðumuz o bozguna uðramýþ Babil gibi bir þey oldu. Ýnsanlarým dýþardakilerle karýþtý. Þimdi Pathu… yani Ýndra'nýn oradaki saf Babil soyunu ayýklayýp, uygun olmayanlarý surlarýn dýþýna atmasý gerekecek. Frederick de gelip o çürük elmalarý…" "Frederick'lere, George'lara doyduk artýk Hans," dedi John sertçe, onun o sitemli konuþmasýný keserek. "Onlar bir daha olmayacak. Ýndra senin Kudüs'ündeki biyolojik karýþýmýn bir raporunu hazýrlayacak yalnýzca." (*) Þlomo, Süleyman'ýn Ýbranicesi. Son Antlaþma - Can Eryümlü 231 "O yok edilenler diðerleriyle karýþtýðý için deðil, yapýsal sýnýrlarýný zorladýðýmýz için oluþmuþtu," diyerek Hans'ýn elini tuttu Pathummal. Adam da kadýnýn parmaklarýný dudaklarýna götürerek öptü, ama sanki yaptýðýnýn farkýnda deðildi. Bakýþlarý önündeki görüntüye takýlýydý. "Biliyoruz Ýndra," dedi John yalnýzca. "Eski bir savaþ suçlusu olmasan Yahudiliðe imrendiðini düþüneceðim," dedi Benny. Kimse onun þaka mý yaptýðýný, ciddi mi olduðunu anlayamadý. "Ama bu kez surlarýn dýþýndakilerden olmaktansa, içindekilerden olmayý seçtiðini görüyorum. Aramýza hoþ geldin dostum. Þalým!" diyerek elini tokalaþmak üzere Hans'a uzattý. Hans hafifçe gülümseyerek ona uzandý. "Senin kaküllerini uzatýp Sarah'a asýlmayacaðýný anladý da, onun için bu kadar rahat bu bozuk surat," dedi Toshiki Hans'a. Hans bir kahkaha attý bu kez. "Belki de kýskanmasý gerek," dedi Sarah Hans'a. "Ýmreniyorum, gýpta ediyorum, kýskanýyorum seni. Yerinde olamaya nasýl özendim bilemezsin. Ne kadar þanslý olduðunu biliyor musun Ýndra? Yani Belkýs Haným…? Ya sen ne kadarýnýn farkýndasýn yaþamakta olduðun mutluluðun Þlomo? Sanýrým çok azýnýn…" "Neler döndüðünü bize kim söyleyecek?" diye sordu Marilyn sertçe araya girerek. "Herkes bir alkýþlama havasýna girdi, ama birilerinin bize bazý þeyleri açýklamasý gerek. Bütün bunlar gülünüp geçilecek, sýradan þeyler mi sizce? Tüylerim diken diken oldu, ellerim, kollarým, hatta ruhum uyuþtu, ama siz 'þalom'lar, 'ne kadar þanslýsýn Ýndra'larla geçiþtiriyorsunuz olayý. Neler oluyor? Biz neyin içine düþtük?" "Eskiden neyin içindeysek, gene onun içindeyiz sevgilim," dedi Ali sakin bir þekilde. "Dünkünden farklý bir yerde deðiliz. Ruhun daha önce neden uyuþmadý da þimdi…" derken uzanýp onun elini tutmak istedi. "Lanet olsun!" diye baðýrdý Marilyn elini ondan kaçýrarak. "Býktým! Öbür tarafta kendimi kapana sýkýþmýþ sanýrdým, ama tavadan ateþe atlamýþým meðer. Yetti artýk! Korkuyorum. Çok korkuyorum. Anlýyor musunuz beni?" Gözleri akmayan yaþlarla dolmuþtu. Onlarý titreyen elleriyle sildi. Son Antlaþma - Can Eryümlü 232 "Hans da sürüklendiði rolden korkuyor Marilyn," dedi Pathummal yavaþça. "Ben de… hatta herkes galiba. Senin de korkman o kadar doðal ki…" Marilyn karþýsýnda oturan Pathummal'e bakýp zorla gülümsemeye çalýþtý. "Bugün bilmiyoruz ama, bir gün mutlaka ne olduðunu anlayacaðýz," dedi John. "Ýþin baþýndan beri hepimizin ayný ateþin içinde olduðumuzu sen de biliyordun. Bir takým garipliklere hazýrlýklý olduðunu sanýyordum." "Baþtan beri üç olasýlýk vardý zaten Marilyn," dedi Benny. "Odysse her canlý gibi ölüverse, ya olduðumuz yerde ve zamanda kalacaktýk. Ya burada, ama 1963'de bulacaktýk kendimizi. Ya da atomlarýmýza ayrýlýp daðýlacaktýk." "Ne kadar güzel. Çok yardýmcý oldun. Teþekkürler Benny," dedi Marilyn. "Hepinizin nasýl bu kadar rahat olabildiðinizi anlamýyorum." "Baþka ne yapalým güzelim?" dedi Benny ona doðru eðilerek. "Her þey o kadar güzel ki, gerçek olup olmamasý bile önemli deðil bence. Burada olmasaydým Sarah'ý bulup aþýk olmayacak, öbür tarafta bir öküz gibi yaþayýp, mutluluðun ne olduðunu bilmeden geberip gidecektim. Yaþamak yaþadýðýnýn farkýnda olmakmýþ. Ben onun farkýna burada vardým. Evet, Ýndra'nýn bu köyü… Hans'ýn orada yaptýklarý… her birimizin kendi kolonilerimizde yaptýklarýmýz… sanki bize ait olmayan yerlerdeymiþiz hissini veriyor bazen bana da, ama hepsi inanýlmaz güzel. Atomlarýmýza ayrýlacaksak ayrýlýrýz be yahu! Bu iþ olmasaydý þimdiye kadar ölüp gitmiþ olacaktýk belki. Burada olduðumuz için hâlâ yaþýyor olabiliriz." "Öyle mi sanýyorsun?" dedi Marilyn sinirle. Öbür taraftaki o kendini öldürme olayýndan söz edilmesini sevmiyor, istemiyordu. "Sarah size bir gazete haberi gösterdi diye…" "Kimse seni iðnelemiyor Norma," (*) dedi Ali, Marilyn'i sakinleþtirmeye çalýþarak. "Bu kadar alýngan olmana gerek yok. Bak, ne güzel bir yerdeyiz. Ayrýca konuþacaðýmýz bir sürü þey birikti. Epeydir görmedik birbirimizi." Marilyn ona kýzmýþ gibi bakarak bir süre sustu. Sonra, (*) Norma Jean Mortenson, Marilyn Monroe'nun asýl adý. Son Antlaþma - Can Eryümlü 233 "Anlamýyorsunuz beni, kiþisel deðil benim endiþelerim," dedi yavaþça. "Martinik Adasý'nda bir volkan patlamýþ bir zaman. Otuz bin kiþilik bir kasaba içindekilerle birlikte yok olmuþ. Yalnýz bir kiþi kurtulmuþ. Kim, biliyor musunuz? Hapishanede idama mahkum bir suçlu..." Bir süre susarak öbürlerine baktý. "Kader diyorsak, adalet diyorsak bu ne oluyor? Yaþamayý bir tek o katil mi hak ediyordu Tanrý'nýn gözünde? Yoksa biz mi bir takým þeyleri yanlýþ yorumluyoruz?" "Cork da Sodom ve Gomorra konusunu tartýþmýþtý mektubunda," dedi Hans. Marilyn ona baþýný salladý. "Sanýrým ne olduðunu zamanla anlayacaðýz. Ya da hiç anlayamayacaðýz." Kimse uzun süre bir þey söylemedi. O sýrada köyün halký, sanki bir iþaret verilmiþ gibi evlerinden, sokak aralarýndan çýkarak onlarýn olduðu aðaçlýðýn önünde toplanmaya, hiç ses çýkarmadan yakýcý güneþin altýnda beklemeye baþladý. Kadýnlarla erkekler ayný bej rengi entarilerden giymiþlerdi. Yalnýz baþlarýnda farklý örtüler vardý. Erkeklerinki gene bej iken, kadýnlarýnki rengarenkti. "Neden toplanýyorlar böyle?" diye sordu Sarah Pathummal'e. "Sizi çok merak ediyorlar. Ayrýca birlikte kahvaltý edeceðiz birazdan." "Meraklarý güneþten güçlüymüþ," dedi Benny. "Biz burada gölgede bunalýrken…" "Onlarýn en güçlüler olduðunu unutma," dedi Pathummal. Gergin konuyu deðiþtiren o hareketliliðe sevindiði belliydi. "Çok güzel yapmýþsýn burayý Ýndra," dedi Edwards. "Babylon News'da çýkan resimler tam anlatmýyordu olaný. Çok daha ilginç. Egzotik diyesim geliyor ama, daha çok bir masal ülkesi kokusu var." "Teþekkür ederim Eddy," dedi Pathummal. "Bizlerle birlikte buraya gönderdiðiniz barakalarda yaþayamadý halkým. Ben de gidip bizim zamanýmýzdaki Yemen'de ne olduðuna baktým. Denenmiþ, buranýn iklimine daha uygun yapýlmýþ olmalýydý orasý. Tam burada olan Þibam kentinde þu dokuz, on katlý kerpiç apartmanlarýn aynýsý vardý. Çevresi tarlalar, hurma ve incir bahçeleriyle doluydu. Ben bir tek fazladan, Son Antlaþma - Can Eryümlü 234 güneydeki okyanustan gelen yaðmur bulutlarýnýn sularýnýn boþa gitmemesi için, þu aþaðýdaki seti yaptýrýp sulu tarýmý baþlattým. Sellerin önünü alýnýp sulama kanallarý yapýlýnca bütün bu Hadramut Vadisi cennete dönüverdi. Muz, hurma, kahve, ipek böceði yetiþtirmek için dut aðaçlarý diktik. Buraya özel akgünlük, mürrüsafi aðaçlarý vardý zaten. Onlarý adam edip ilaç ve parfüm yapmada kullanmaya baþladýk. Çölde keçi sürülerimiz var, ama asýl antilop besliyoruz. Buranýn sýcaðýna daha uygunlar. Burunlarýndan aldýklarý havayý soðutarak içlerine çeken bir sistemleri var. Böylece sýcak hava beyinlerinin düzgün çalýþmasýný engellemiyor. Keþke insanlarýmýzda da olsaydý öyle bir düzenek. Sonra daðlarda altýn bulduk, denizden de inci çýkarýyoruz. Güneyde küçük bir liman, bir de tersane kurduk. Yaptýðýmýz gemilerle Afrika'ya, Hindistan'a, hatta Çin'e kadar gidip geldiler. Bütün bunlarý yaparken bana verilen çerçevenin içinde kalmaya gayret ettim," dedi John'a bakarak. "Ben bir þey demedim," dedi John ve gülümseyerek teslim olur gibi ellerini kaldýrdý. "Üretimlerinin fazlasýný gönderecek bir yerler bulmalýydýk," dedi Pathummal de gülümseyerek. "Onun için Kudüs'e gittim. Orada Hans'ýn yaptýklarýný görmeden önce halkýmý þaþýrtmamak için mag-lev arabamla kiþisel eþyalarýmý bile kullanmamaya çalýþmýþtým. Onlar gibi ata, deveye biniyordum önce. ben de. Kendi kendilerine karþý yeterli olabilmeliydiler Sonra dýþardakilere kendilerini koruyabilmeliydiler, ama bu küçük topluluðu farklý meslek gruplarýna ayýrmadým. Herkes hem çiftçi, hem asker, hem de yönetici oldu. Þimdilik kadýný, erkeðiyle herkes her iþi yapabiliyor. Gebe ve yeni doðum yapmýþ kadýnlarý ayrý tutuyoruz yalnýz. Onlar da, bakýma gerek duyan tüm çocuklara bakýyor." "Sen de oldukça farklý bir düzen kurmuþsun burada," dedi Ali. "Ne denir buna?" "Bildiðimiz adlarýn ne önemi var?" dedi Pathummal. "Aslanlarda da yavrulara bütün diþiler bakar, ama düzenlerinin bir adý yoktur." "Ýdeolojileri kastederek söylememiþtim onu," dedi Ali. "Kuralsýzlýk hoþuma gitti." Son Antlaþma - Can Eryümlü 235 "Yoo," dedi Pathummal. "Bizimkinin de kendi içinde kurallarý var. Burada bir tek cinayet iþlenmedi bugüne kadar, hem de herkesin silahlý olmasýna karþýn. Burada kavga olmuyor mu sanýyorsunuz? Kan gövdeyi götürmeliydi, ama öyle olmadý." "Senin varlýðýn yeter," dedi Benny. "Sen baþlarýnda oldukça çekinirler." "Baþtan beri benim gideceðimi biliyorlar. Onun için bana çok baðýmlý olmalarýný istemedim. Belli baþarýlar gösteren kiþiler yönetim kuruluna seçiliyor. O kurul ayný zamanda mahkeme görevini de görüyor. Kiþiler en fazla iki kez seçilebiliyor oraya, sonra benim gibi oy hakký olmayan danýþmanlar oluyorlar." "Herkesin her iþi yapmasýný nasýl isteyebilirsin?" diye sordu Edwards. "Yapamayan olur. Ya da… ne bileyim… biri adam öldürmek istemediði için askerlik yapmak istemezse, örneðin?" "Yapmaz o zaman," dedi Pathummal. "Herkesin kendini nasýl kullandýracaðýný seçme hakký var." "Yani isterse kendini kullandýrmama hakký da var demektir bu," diye sürdürdü Edwards. "Ya bazý iþleri hiç kimse yapmak istemezse? Pisliði kim toplar o zaman? Devlet o tür sahipsiz iþlerin yapýlmasý için gerekir. Orman yasasýnda güçlüler nasýl olsa istediklerini yapar, ama özellikle zayýflarýn haklarýný gözeten bir otorite olmalý. Öbürünün ucu anarþiye gider." "Kimseye tembel olma hakký verilmiyor burada Eddy. Ýnsanlara çeþitli iþ seçenekleri sunuluyor. Onlar da kendilerine uygun olaný seçiyor. Dediðin pis iþler de nöbetleþe yapýlýyor. Fazla serbest bulabilirsiniz düzenimizi, ama baþtan konulmamýþ olsa da kurallar onun içinde kendiliðinden oluþuyor. Bir þeyin kötü olduðunu ille tepedeki birinin söylemesi gerekmiyor. Bir davranýþýn insanlarýn zararýna olduðunu herkes hemen görüyor ve onu yapmamak bir kural oluveriyor. Geçerliliði kanýtlanýnca da yazýya geçiriliyor. Buna belki 'kendiliðinden yönetim' diyebilirsiniz." "Benim hâlâ aklým basmadý. Ýyilikle kötülük insanýn içinde bir aradadýr Ýndra," dedi Edwards. "Sen insanlarý özgür býrakýnca iyi olduklarýný söylüyorsun. Baþkasýna acý vermekten zevk alan sapýklarýn olmayacaðýný nasýl garanti ediyorsun?" Son Antlaþma - Can Eryümlü 236 "Hemen dýþlanýyor öyleleri." "Ya zamanla senin iyi dediklerin dýþlanmaya baþlarsa? Sineklerin Tanrýsý'ndaki (*) gibi, güçlü olan taraf kötüler olursa?" "Olmayacaðýný umuyorum," dedi Pathummal inatla. "Kötülük geçici bir durumdur. Yok edicidir. Ýyilik ise yapýcýdýr. Birileri bunu kavrayýp önlemleri alýr, çünkü insanlarýn yaþamý kalýcý kýlmalarý, varoluþlarýný sürdürmeleri gerekir. Varolmak içgüdüseldir, süreklidir. Yok etmek gibi anlýk deðildir. Burada kavgalara karýþanlarýn bir süre için silahlarýný almaya baþladýlar. Silahsýz kalmak en büyük onursuzluk oluverdi. Ne hapis, ne kýsas gerekti. Ailelerini koruma hakkýndan yoksun olmak en aðýr ceza sayýldý. Biri buna dayanamayýp aramýzdan ayrýldý örneðin. Baþka biri dýþardan bir kýzý sevmiþ. Evlenmek için izin istedi, ama kurullarý 'karýþmama' kuralýna uyup ona izin vermedi. O da entarisini çýkarýp kýzýn kabilesine gitti. Olanlar bu gibi þeyler iþte." "Herkesin birbirinin ne yaptýðýný izlediði böyle küçük yerlerde bu tür kurallar geçerli olabilir Ýndra, ama ya toplum biraz daha büyüyünce ne olacak?" diye sordu Benny, eliyle önlerinde toplanmýþ olan kalabalýðý göstererek. O sýrada insanlarýn yanýna altý deveden oluþan bir kervan yanaþtý. Sarý-kahverengi doða ile ayný renkteki hayvanlarýn üzerlerinde renkli çuvallar vardý. "Bakýn, þu öndeki apartmanýn üst katýndaki beyaz boyalý yer benim kaldýðým daire," dedi Pathummal eliyle iþaret ederek. Gösterdiði yerde saðlam, süslü ahþap kapýlarý olan ve birbirine bitiþik yükselen apartmanlar vardý. Çamurla sývanmýþ olduklarý için doðayla ayný renkteydi onlar da. Yalnýz bazý pencerenin çevresi beyaz kireç badana ile boyanmýþtý. "Yanýndaki de Kurul'un toplantý ve çalýþma odalarý. Çevreleri söve gibi boyalý olan diðer pencereler bazý kiþilerin evleri. Kurul önemli saydýðý her olayýnýn kahramanýna ödül olarak, evinin bir penceresinin çevresini beyaza boyama izni veriyor. O seçimin bir ön koþulu yok. Herkesin çok sevdiði bir þarkýyý besteleyen biri de seçildi, kervanýyla ilk kez Hindistan'a gidip gelen de." "Benny de onu söylüyor," dedi Ali. "Toplum küçük olduðu için yönetimin koyduðu kurallar uygulanabiliyor, ama bir gün denetlenemeyecek büyüklüðe gelecek burasý. O zaman da hak (*) Sineklerin Tanrýsý, William Golding Son Antlaþma - Can Eryümlü 237 etmeden kazanmak isteyenlere gün doðacak. Parayla soyluluk satýn alan burjuvalar vardý, biliyorsundur. Zamanla kalabalýkta kaynayýp gider ayýplar. Kurulun seçmesini beklemeden penceresini boyayaný torunu bile gerçek ödüllü zannedebilir." "Kurul tarafýndan seçilmeyen biri kýzýp, penceresini izinsiz boyamýþtý. Ertesi gün tüm boyalar kazýndý. Bir tek o adamýn sövesi beyaz kaldý. O zaman kendisi söktü o sürdüðü boyalarý." "O kadar yüklenmeyin kadýncaðýza," dedi Sarah. "Önemli olan sonuçtur. Daha bir tek cinayet iþlenmemiþ burada. Baþlý baþýna bir gösterge o. Seni kutlarým Ýndra. Bir kadýn cephesine dönüþtürmek istemezdim olayý, ama çok özgünleþtirmiþsin olayý." "Teþekkür ederim," dedi Pathummal utanarak. Gerçekten rahatlamýþtý. "Beni ürküten Hans ile iliþkisi," dedi Marilyn. "Yani Süleyman ile Belkýs olmalarý." "Nedeni çok açýk," dedi Hans ona. "Ekonomi... biriken artý deðerler bir þekilde deðerlendirilmeli. Çevremizdeki örgütsüz ilkel topluluklarla bir dereceye kadar iliþki kurabildik. Geriye kolonilerimizin kendi aralarýnda alýþveriþ yapmalarý kalýyor." "Yani tek yol Belkýs'ýn Süleyman'ý bulmasý mýydý?" dedi Marilyn. "Neden bizlerden biriyle deðil de, Hint asýllý bu Yemenliyle yaptýn o iþi?" "Üretimin önünün açýlmasý gerekti," dedi Pathummal Marilyn'e, tartýþmayý yeniden bilinmezlere taþýmamak için. "Suyun önüne bir set yapýp biriktirebiliyorsun onu, ama yetiþtirdiðin muzun fazlasýný ne yaparsýn? Sonra, 'niye o kadar çok muz yetiþtiresin?' gibi tehlikeli bir soru çýkar ortaya. Çürüyecek bir mal için neden çýrpýnsýnlar? 'Niye üretelim?' dediler mi, çalýþkanlýklarý bir tembeller köyüne çevirir burayý." "Öyle olmuþtu," dedi Sarah. "Üretimin tamamý devletin elindeyken Sovyetler Birliði, Amerika'nýn verdiði buðdayla karnýný doyurabiliyordu. Kuzey Kore yönetimi de halkýný ölüm orucuna mahkum etmiþti. Ýnsanlara yetki verilmemiþti. Hata yapmamak için iþ yapmýyordu kimse. Herkesin olunca hiç kimsenin olmamýþtý yani iþler." Son Antlaþma - Can Eryümlü 238 "Halkým 'bana ne' havasýna girmemeliydi," dedi Pathummal, Sarah'a gülümseyerek. "Ýnce bir çizgi o, kendiliðinden yönetimle boþ vermiþliðin arasý. Biliyorum. Onun için kolonilerimiz arasýnda alýþveriþi baþlatmalýyýz. Belki daha baþkalarýný da kurmalýyýz baþka yerlerde. Büyümenin yarattýðý bir zorunluluk o. Güneyde bir liman kurma fikri halkýmýn isteðiydi. Kervanlar çýkarýp çevreyi keþfetmeyi de onlar istedi. Bir tanesi gittiði yerden daha yeni döndü, bakýn." "Hans ile görüþünce kafandaki sorulara yanýt buldun," dedi John. "Evet," dedi Pathummal. "Öyle oldu." "Üstelik yaþamýn önümüze çok ender çýkardýðý fýrsatý yakalamýþsýnýz orada. Aþký…" dedi Sarah. "Aþk denilen o uçucu buharý tutabilmiþsiniz. Kutluyorum sizi," diyerek ikisine eliyle öpücük gönderdi. "Teþekkür ederim," dedi Hans. Pathummal ise baþýný önüne eðerek kýzardý yalnýzca. "Ben de ýskalamadýðýnýz mutluluk adýna kutlarým sizi dostlar," dedi Benny. "Ama yaptýklarýnýz ve yapmak istedikleriniz için daha çok kutlarým." O sýrada önlerinde bekleþen kalabalýk dalgalandý ve iki yana açýlýp dört kiþinin taþýdýðý büyük bir tepsiye yol açtý. Ýçinden dumanlar çýkýyordu. "Sonunda kahvaltýmýz geliyor," diye açýkladý Pathummal. Masanýn üzerindeki bilgisayarý alýp yandaki küçük sehpanýn üzerine býraktý. "Kahvaltý edeceðimizi söylemiþtin, ama unuttunuz sanmaya baþlamýþtým," dedi Toshiki. "O getirdikleri ne?" "Nane, muz ve et ile yapýlan özel bir börek. Buraya geldiðimiz günü kutlamak için yýlda bir kez yapýyorlardý onu, ama bugün sizin için de yapmak istediler." "Bizi ne olarak biliyorlar?" diye sordu Edwards. "Zamandan gelen insanlar olduðunuzu," dedi Pathummal. "Kudüs'ten döndükten sonra oturup her þeyi anlattým onlara. Sonraki kuþaklar bir takým asýlsýz öyküler uydurmasýn diye, anlattýklarýmý bir deftere yazýp yönetim odasýndaki kasaya kaldýrdýlar. Gerçeði Son Antlaþma - Can Eryümlü 239 öðrenince çok rahatladýlar, biliyor musunuz? Ben saklamaya çalýþtýkça, inadýna bir sürü soru birikmiþ meðer kafalarýnda." "Bu da bir yol," dedi Ali. Gözlerini düþünceli bakýþlarla masaya býrakýlan büyük tepsiye dikmiþti. "Solomon Efendi'ninki de…" Hans bir þey söylemedi ona. Güneþte bekleþenler yavaþ yavaþ palmiyelerin gölgesine geçmeye ve grup grup aðaçlarýn altýna oturmaya baþladý. Önlerine serdikleri örtülerden onlarýn da kahvaltýya katýlacaklarý anlaþýlýyordu. Bir grup kadýn ellerindeki sürahilerden masaya býraktýklarý bardaklara sütümsü bir içecek koymaya baþladý. Arkalarýndan gelen baþka bir grup da portakal suyu renginde baþka bir içecek daðýtýyordu. Bir adam uzun bir býçakla tepsideki böreði kesmeye baþlayýnca, ilginç kokusu daha belirginleþerek her yaný sardý. Heyecanlý bir uðultu yükseldi o zaman aðaçlarýn altýnda oturanlardan. Herkese ne kadar acýkmýþ olduðunu düþündürtüyordu o koku. Börek parçalarý preslenmiþ palmiye yapraklarýndan yapýlmýþ tabaklara konulup, önce masadakilerden baþlanarak daðýtýlmaya baþlandý. "Bunlar ne?" diye sordu Marilyn, önündeki iki bardaðý iþaret ederek. "Beyazý mayalandýrýlmýþ deve sütü. Öbürü de çevredeki otlar ve meyvalardan üretilen bir karýþým. Sütü börekle birlikte, öbürünü de yemek üzerine içeceksiniz." "Çok güzelmiþ," dedi John börekten ilk lokmayý aldýktan sonra. Yemekleri bitene kadar havadan sudan konuþtular. Müzik sustuðunda gölgeliði hummalý bir sessizlik sardý. Bir süre, birbirlerine sessizce iþaret ederek, karþýlýklý ötüþen iki bülbülü dinlediler. "Sabah sabah böyle bir þeyi bu kadar keyifle yiyeceðimi söyleselerdi inanmazdým," diyerek arkasýna yaslandý Sarah. Bir elindeki meyve suyunu yudumlarken öbür eliyle karnýný okþuyordu. "Bu derebeyi yaþamlarýný býrakýp nasýl döneceðiz bakalým," dedi Ali. "Cork'u her geçen gün biraz daha iyi anlýyorum. Onun köyüne Adana, senin buraya Aden demenizi de… yeryüzü cennetleri…" diye ekledi sonra dalgýn dalgýn. "Bizi biz yapan, kendimize ait bir dünya var öbür tarafta," dedi Son Antlaþma - Can Eryümlü 240 Benny. Durup öbürlerine baktý bir süre. "Ben doðduðum zamana dönmek zorunda hissediyorum kendimi." "Ya ben de kendi zamanýma dönmek istersem?" diye sordu Sarah. Benny þaþýrarak baktý, ama bir þey söylemedi ona. Bakýþlarýný Pathummal'e çevirdi kadýn. "Þlomo'nun Belkýs için üç bin tane köþk yaptýrttýðý söylenir. Biliyor muydun?" Pathummal 'hayýr' anlamýnda baþýný salladý. "Hans ile kurmayý önerdiðiniz koloniler olmasýn onlar?" "Gene mi o benzerlikler," dedi Marilyn sinirlenerek. Ayaða kalktý ve hurmalýkta kimsenin olmadýðý uzak bir köþeye yürüdü. Sulama kanalýndan su içen bir antilobun biraz uzaðýnda yere oturup aþaðýdaki gölü seyretmeye baþladý. Hayvan baþýný kaldýrmýþ ona bakýyordu, ama kaçmamýþtý. "Marilyn'in nesi var?" diye sordu Benny. "Bilmiyorum," dedi Ali içini çekerek. "Epeydir görüþmüyoruz. Bana da açýlmýyor. Annesinin, anneannesinin durumlarý geliyor aklýma. Ruhsal bozukluklar kalýtsal olur." "Gene uyuþturucuya falan baþlamýþ olmasýn?" dedi Benny. Ali bir þey söylemedi. "Sanmýyorum, ama bir süre Babil'e dinlenmeye alalým onu," dedi John. "Eddy sen onun nesi olduðunu anlamaya çalýþsan…?" "Olur ama, ona hissettirmeden yapmalý o iþi," dedi Edwards. "Buradan onunla birlikte Irak'taki kolonisine gidebilirim." "Belki de tam tersi," dedi Hans. "Eðer yaþayacaklarýmýz bazý geçmiþlere benzeyecekse, Marilyn yeniden kendini öldüreceði bir bunalýma sürükleniyor olamaz mý? Ali ile iliþkisi, bu ilginç proje, hava deðiþiklikleri bunalýmýný bir süre ertelemiþ olabilir. Acaba bunu ona bu açýklýkla söylersek gözünü açar mýyýz?" "Biraz önce Süleyman'lýða bile bile direnemediðini söylemedin mi sen?" dedi Ali. Hans baþýný salladý. Ýkisi birbirine uzun uzun baktý. "Ya o da kendini öldürmeye direnemeyecekse…?" Gözleri dolmuþ, sesi titremiþti. "Bana býrakýn siz onu," dedi Edwards. "Ben ilgilenirim onunla." "Haydi kalkýn! Marilyn'i de alýp göl kýyýsýna gidelim," dedi Son Antlaþma - Can Eryümlü 241 Pathummal konuyu daðýtmak için ayaða kalkarak. "Orada güzel bir yerimiz daha var." Diðerleri de ayaklandý. "Yalnýz sizi önce bizimkilerle tanýþtýrmak istiyorum." Eliyle birilerine iþaret etti. Aðaçlarýn altýnda oturanlardan beþ kiþi ayaða kalkýp yanlarýna geldi. "Yönetim Kurulu'muzun baþkan ve üyeleri," dedi Pathummal gelenleri tanýtmak için. Ýkisi kadýn, üçü erkekti. Aralarýndan beyaz sakallý, esmer bir adam öne çýktý. "Baþkan Adenen," diye tanýttý onu Pathummal. Aðaçlarýn altýnda oturan herkes ayaða kalkýp, o beþ kiþinin arkasýna toplanmaya baþlamýþtý. "Hoþ geldiniz," dedi Baþkan Adenen tok bir sesle. "Geliþinizle bizi çok mutlu ettiniz. Sizi tanýmaktan onur duyduk. Bütün iyilikler üzerinize olsun!" Sonra sýrayla hepsinin elini sýktý ve arkaya, öbürlerinin yanýna çekildi. Ellerini önünde kavuþturarak saygýyla beklemeye baþladý. "Bütün iyilikler sizin de üzerinize olsun," dedi John da, onlarý baþýyla selamlayarak. "Bize gösterdiðiniz konukseverlik için ayrýca teþekkür ederiz. Bu güzel köy, verimli bahçeler ve onurlu yaþamýnýz için hepinizi ayrý ayrý kutlar, saðlýk ve mutluluklar dileriz. Evlerinizden sevinç hiç eksilmesin." "Sevinç hiç eksilmesin!" dedi Adenen de. Ýki grup selam vererek birbirinden ayrýldý. Halk Aden'in içine daðýlýrken, diðerleri Marilyn'i alýp Pathummal'in peþinden aþaðýdaki göle indi. Kýyýdaki dört hurma aðacýnýn arasýna gerilmiþ bir tentenin altýndaki minderlere oturdular. Çevreleri renk renk çiçek saksýlarýyla donatýlmýþtý. Önlerinde uzanan su güneþin altýnda ýþýl ýþýl parlýyordu. Biraz ötedeki ahþap iskeleye bir kaç kayýkla, büyücek bir tekne baðlanmýþtý. "Ne güzel bir yer burasý," dedi Sarah. "Kayýklar da var." "Göle balýk atmýþtýk," dedi Pathummal. "Bazen að atmaya çýkarken beni de alýyorlar." "Ne güzel," diyerek kayýklara doðru yürüdü Marilyn. Edwards arkasýndan giderek kendi baþýndaki þapkayý onun baþýna koydu ve koluna girip onunla birlikte yürüdü. Diðerleri arkalarýndan bakarak sessizce izledi onlarý. Son Antlaþma - Can Eryümlü 242 "Marilyn yokken söyleyeyim," dedi Sarah bir süre sonra. "Sorularýmýzýn yanýtlarý acaba yaþadýðýmýz tarihsel zorunluluklar olabilir mi? Biz mi zorluyoruz yoksa bir takým benzerlikleri? Nil'in kýyýsýna yerleþtirdiðimiz halkýyla Benny Mýsýr uygarlýðýný yeniden baþlatýyor. Ben Girit Adasýnda ana kraliçe olarak Minos uygarlýðýný yeniden kurmuyor muyum? Niye Girit'i seçtik de, Korsika, ya da Sicilya'yý deðil? Cork niye Musa'yý oynadý? Marilyn'in Dicle ile Fýrat arasýnda Sümerleri yapmaktan baþka ne þansý var? Sonra Babil'imiz… Adem'lerle Havva'larýmýz… Frederick'in yaptýklarý… Jimmy ve Doktor'unkiler… Bunlar baþka türlü olamayacaðý için mi daha önce de öyle olmuþtu? Ne dersiniz?" Çevresindekilere baktý, ama kimse yanýtlamadý onu. "Hans, Musa'nýn gerçekten var olup olmadýðýný tartýþtý biraz önce," dedi Ali. "Ben size onun öyküsünün bir baþka türlüsünü anlatayým. Önemli bir bilim adamý (*) eski Mýsýr'da bir firavunun bir grup cüzzamlýyý ülkenin dýþýna attýðýný ortaya çýkarmýþ. Onlarýn sürülmelerini denetlemesi için de baþlarýna Mos adýnda Mýsýrlý bir din adamýný atamýþ. Musa'nýn Ýbranice bilmediðini Hans da söyledi. Onun o insanlarý niye kýrk yýl çöllerde dolaþtýrdýðý da anlaþýlýyor bununla." "Haydi hayýrlýsý!" dedi Benny. "Surlarýn içindeki seçkinler iken, ülkeden þutlanan cüzamlýlara düþtük. Daha neler gelecek baþýmýza bakalým." "Berlin Kraliyet Kitaplýðýnýn müdürüymüþ onu söyleyen," dedi Ali. "Sarah haklý galiba. Bu iþ ille böyle olmalý," dedi Toshiki. "Ancak böyle olabileceði için, böyle oluyor olaylar. Baþka türlü olma olasýlýðý yok. Ya sýfýr, ya bir… Yani Benny neden Nil kýyýsýna yerleþtiyse, ilk Mýsýrlýlar da onun için oraya yerleþmiþlerdi. Sarah'ýn Girit ya da Korsika'da olmasý fark etmez, o bir ada uygarlýðý baþlatýyor. Ve o yerlerdeki koþullar, bizden öncekileri zorladýðý gibi bizi de zorluyor." "Ben atalarýmýn diye, bir takým çoban öykülerini kutsal saymayý çoktan býraktým," dedi Benny. "Einstein gibi inanmayan bir dindarým ben. Ýnanmam için bana 'Tanrý'yý gördüm,' diyen bir peygamber yetmiyor. Ben de görmeliyim onu. Yalnýz Hans'ýn öyküsüyle biraz kuþkuya düþtüm. Bir Nazinin Þlomo'luða týrmanmasý..." (*) Karl Richard Lepsius (1810-1884), Eski Mýsýr uygarlýðý uzmaný ve modern bilimsel arkeolojinin kurucularýndan. Son Antlaþma - Can Eryümlü 243 "Yani…?" diye sordu Hans. "Eðer gerçekten Þlomo'yu oynuyor olsaydýn, onu bize anlatmaya gelmezdin," dedi Benny. "Cork gibi kapatýrdýn kepenklerini ve içerde bir kral olarak yaþardýn. Ama sen onu bize açtýn. Bizimle paylaþmak istediðin kuþkularýn var. Hayýr, sen o deðilsin. Sen bildiðimiz Hans'sýn." Bir süre Hans'a bakarak sustu. "Benim aklýma baþka bir þey takýldý," dedi Sarah. "Yanlýþlýk bizim Odysse'de olmasýn? 2100'den öteye gidemedi, biliyorsunuz. Ya geçmiþe gidiþlerde de… yani Eksi-8000'ler, 20,000'ler gerçek mi bakalým? Ya sandýðýmýz kadar akýllý deðil, ya da baþka türlü bir mantýkla çalýþýyorsa? Ýbrani takvimine göre insan M.Ö. 3761'de yaratýlmýþ. Mayalara göre ise M.Ö. 3113'de. Eðer ikisi de ayný tarihi söylüyorsa…" "Aradaki farktan onun matematiðini çözecek bir katsayý elde edebilirsek…" diye araya girdi Benny. "Belki doðrudan Maya matematiðiyle yapmalýydýk hesaplarýmýzý. Bilmiyorum. Onlarýn o ikili, üçlü takvim çarklarý, yirmilik düzenleri… Belki o zaman her þey normale döner." "Basit bir iþlem hatasýndan söz eder gibisin," dedi Ali. "Yaptýðýmýz her þey týpatýp eskiye benzemiyor ki." Benny düþünceli bakýþlarla baþýný salladý. "Ama gene de düþünelim öyle bir olasýlýðý." "Bu toplantýya Jimmy'yi çaðýrmadýðýmýn farkýndasýnýz arkadaþlar," dedi John. "Onun Odysse'yi yönettiðini bile düþünüyorum bazen. Bizim için hazýrladýðý programlarýn içine neler gizlediðini bilmiyoruz. Odysse bir gün bizi deðil, yalnýz onu dinlemeye baþlayabilir. Srf oyun olsun diye de yapabilir onu." "Noko ile ben ona eklenen her yeni programý inceliyoruz," diye karþý çýktý Toshiki. "Odysse'de bilinen tüm…" "Bilinen…" dedi John. "Yani bizim bildiklerimiz… Biz eli baltalý yamyamlar gibiyiz onun gözünde." "O kadar deðil John," dedi Sarah. "Sizin, Odysse'yi yapan insanlar olarak, çok farklý bir yeriniz var onda. Hem sonra kendisinin içinde olduðu bir gemiyi batýracak kadar enayi deðildir o." Son Antlaþma - Can Eryümlü 244 "Yoo, epeydir etten, kemikten insanlarýz biz onun için," dedi Ali. "Hatta içimizden biri onun kýz arkadaþýna el bile koydu." "Verelim Sarah'ý da kurtulalým o zaman," dedi Benny. "Belki de onu istiyordur," diye sürdürdü Ali. "Yani bütün bu Tevrat öyküleri neden onun Sarah'a olan aþkýný ilan etme biçimi olmasýn? Jimmy hasta bir çocuk bence," diyerek biraz uzakta duran Marilyn ile Edwards'a baktý. "Ben onun adasýna gittim arkadaþlar," dedi John. "Bir Walt Disney filminin içine düþtüm sanki. Düþ gücü ile zekânýn birleþmesi müthiþti. Hele o yeraltýndaki sarayý…" "Bizi bir tuzaða mý sürüklediðini söylemek istiyorsun John?" diye sordu Pathummal. "Ne evet, ne hayýr," diye yanýtladý John onu. "Senin projen nasýl gidiyor Ali?" diye sordu Sarah. "Çok merak ediyorum, ama tüylerim diken diken oluyor orasý aklýma gelince." "Gördüðün filmlerin etkisindesin de ondan," dedi Ali. "Ben oradan ne kadar zor ayrýldým bilemezsin. Bana aþýk olan pullu bir devim var orada. Hepsi çocuklarým gibi oldu, hiçbiri çirkin gelmiyor bana. Bizim gibi deðiller, o kadar. Ýyi ki Babil projesiyle sýnýrlý býrakmadýk bu olayý da, Lanka'yý yapma yürekliliðini gösterdik. Tevrat'ta Nefilim'lere 'iri adamlar' deyip geçmiþler. Demek ki kendilerinkinden farklý bir projenin olduðunu biliyor, ama içeriðini tam bilmiyorlarmýþ. Bir baþka dünya oldu. Düþ gücünün bile ötesine geçti orasý." "Demek ki orayý da bir an önce görmemiz gerekiyor," dedi Edwards. Marilyn ile birlikte çiçek saksýlarýnýn yanýna gelmiþlerdi. Konuþulanlarý duyduklarý belliydi. "Bizden farklý neler yaptýnýz orada?" diye sordu Marilyn, minderlerden birine, Ali'nin yanýna otururken. "Yüz yirmi yýl olan insan yaþam sýnýrýný aþacaðýz galiba," dedi Ali. "Hücrenin yaþlanmasýný durdurmayý becerdik." "Ali bu müthiþ bir…" diye atýldý Pathummal heyecanla. "Dur, hemen heyecanlanma!" dedi Ali onun sözünü keserek. Son Antlaþma - Can Eryümlü 245 "Laboratuar ortamýnda henüz o. Asýl önemlisi, o iþi canlýlarýn kendi kendine yapabilmeleri." Bir süre susarak öbürlerine baktý. "Sonra… bazýlarýnýn beyinlerini özel elektrotlarla bilgisayar gibi programlayabiliyoruz. Bir fizikçinin kafasýndaki bilgileri silip, istersek kemancý yapabiliyoruz örneðin onu." "Vay!" dedi Benny. "Evet," dedi Ali yalnýzca. Çevresine bakýp bir süre sustu. "Bazý arkadaþlarýmýz sanal bedenler üzerinde çalýþýyor. Her türlü deney onlarýn üzerinde yapýlacak ve yedek parça deposu olacaklar. Göz, kulak gibi parçalarý yaþam boyu bozulmayacaðý garantisiyle deðiþtirebileceðiz. Sýrada eskiyen beyinlerin yenileriyle deðiþtirilmesi var." Gene sustu. "Baþka?" diye sordu Edwards heyecanla. "Baþka… baþka…" dedi Ali yavaþça. "Bazý mikroskobik doktor robotlar yaptýk. Damarlardan gidip hastalýklý hücreleri tamir ediyor, edemezlerse yok ediyorlar. Ama projemizin amacý böyle tek tek buluþlar deðil, biliyorsunuz. Onlarýn bütünlüðünü saðlamalýyýz. Onun için daha yolun baþýndaymýþýz gibi geliyor bize." "Bir önerim var," dedi Benny. "Odysse henüz cýzlamý çekmeden, ya da elimizdeki bu bilgi birikimi bir aksiliðe kurban gitmeden, ortak bir arþiv kuralým. Ayrýca koloni koloni dolaþmadan öbürlerindeki geliþmeleri izleyebilelim." "Kolonilerin, birbirinden etkilenmeden, kendi baþlarýna geliþmesini görmekti amaç," diyerek karþý çýktý Edwards. "O amaç doðru muymuþ?" diye sordu Toshiki ona. "Bana artýk öyle gibi gelmiyor." "Gizli tutmak kaydyla, bizler o bilgilere uzanabilir olmalýyýz," dedi Sarah. "Koloniler bir daha birleþemeyecekleri kadar farklýlaþmamalý zamanla. Elli yýllýk etaplarda çok önemli deðiþiklikler olmaz sanýyordum, ama olanlarý duydukça korkmaya baþladým. Bilgiden bir zarar gelmez. Hepimiz bilelim yapýlanlarý." "Henüz geç kalmýþ deðiliz, ama bundan sonraki zamaný boþuna harcamayalým," dedi Benny. "Yaptýklarýmýz birbirini desteklemezse Son Antlaþma - Can Eryümlü 246 makasýn arasý açýlýr. Sarah haklý. Kopmalar baþlar. Biz zamaný kendi malýmýz sanýyoruz, ama deðil. Kronos'un hâlâ o. Geriye dönüp deðiþtiremiyoruz yapýlanlarý. Olan olmuþ oluyor." "Anladýðým kadarýyla, sen o iþe karþýsýn Ed," dedi John yaþlý adama. "Ben kolonilerin bir süre daha geliþmelerini kendi baþlarýna sürdürmeleri gerektiðine inanýyorum," dedi Edwards. "Hiç olmazsa elli yýllýk, yüz yýllýk bir, iki etapta daha… ama Sarah'ýn bilgileri gizli tutarak paylaþýlmasý önerisine karþý çýkmam." "Yani kolonilerarasý iþbirliðini uygulamaya koymayalým mý?" diye sordu John. "Bence erken," dedi Edwards. "En azýndan bu etabýn sonundaki geliþmeleri gördükten sonra tartýþalým onu." "Geç kalýrýz, ama dediðin gibi olsun," dedi Hans. "Arþivi de Kudüs'te sizin için yaptýðým yapýya koyabiliriz." "Hayýr Hans," dedi John. "Çok dolaþtýðýmýz yerlerde olmasýn o." "Anlýyorum," dedi Hans, biraz düþündükten sonra. "Piramitlere saklayalým," dedi Sarah. "Onlarýn ona benzer amaçlar için yapýldýðýný söyleyenler olmuþtu." "Onlar da çok ayak altýnda, göz önünde," dedi John. "Sürekli araþtýrýlýyorlar." "Neden senin Timbuktu'daki o maðarana koymayalým?" diye sordu Hans. "Olabilir. Bak o olabilir!" dedi John. "Artý-1943'ün Afrika'sýna karþý olan var mý?" "Jimmy'ye hissettirmeden nasýl gideceksiniz oraya?" diye sordu Marilyn. "Eksi-20,000 üzerinden aktarma yaparsak gizleyebiliriz sanýrým," dedi Toshiki. "Sen öyle san!" dedi Benny. "Hepimiz için söz konusu olan bir gerilikten söz ediyorsun galiba," dedi Toshiki. Alýnmýþtý. Son Antlaþma - Can Eryümlü 247 "Arkadaþlar, neden konuþmamýzý gölde tekneyle gezerken sürdürmüyoruz?" diye araya girdi Marilyn. Yerinden kalktý ve Toshiki'nin yanýna gidip elini omuzuna koydu. Adam ona bakýp gülümsedi ve omuzundaki eli okþadý. "Ne güzel olur," dedi Sarah da ayaða kalkýp ellerini çýrparak. "Hop, hop! Önce þu arþiv iþini bir yoluna koyalým," dedi Benny. "Birilerinin gidip o maðarayý düzenlemesi gerekmiyor mu?" "Ben giderim," dedi John. "Ben de," dedi Hans da. "Hayýr!" dedi Toshiki. "Kalabalýk olursanýz gizleyemeyiz gidiþinizi." "Gizleyebileceðimizi sanmýyorum zaten," dedi Hans. "Ben Jimmy olsaydým, daha iþin baþýnda hepinizi ayrý ayrý izleyecek bir düzenek kurardým. Kimsenin arkamdan dolanýp bana bir hainlik yapmasýný beklemezdim. Bugünkü güvenliðimizi bile, aslýnda ne ölçüde güvenli olduðunu bilmesek de, o çocuða borçluyuz. Kýzdýrmayalým onu. Zaten bir kez saf deðiþtirdi, bir daha deðiþtiriverir." "O kadar güvenilmez buluyorsan, neden sürekli yanýmýzda taþýmak istiyorsun, anlamýyorum," dedi Benny. "Bunca þeyi biz onsuz… ama ben söyledim diye þimdi kýskançlýk dersiniz… onun için boþ verin. Alýn yanýnýza piç kurusunu." "O arþivin bir kopyasýný Eksi-20,000'e de koyalým," dedi Ali. "Birinde bir aksilik olursa öbürü elimizde kalýr." "Baþkalarýnýn eline geçme olasýlýðýný da arttýrmýþ oluruz, ama kabul," dedi Hans. "Aslýnda bütün kolonilerimizi insanlarýn olmadýðý boþ bir dünyaya götürebiliriz hâlâ," dedi Toshiki. "Daha önce tartýþmýþtýk bunlarý," dedi Edwards. "O boþ dünya dediðiniz yer Lanka iþte. Herkes neden iþin ortasýnda projeye kuþku duymaya baþladý, anlamýyorum." "Oluþan kopukluktan rahatsýz olmaya baþladýk galiba Eddy," dedi Pathummal. "Ayrý ayrý yerlere sürüklenmekten korkuyoruz." Son Antlaþma - Can Eryümlü 248 "O kadar korkmanýza gerek yok Ýndra," dedi Edwards. "Her iþ tasarladýðýmýz gibi gidiyor þimdilik." "Bu arada bizde de bazý geliþmeler var," dedi John. "Benny ile 'asimetrik ayrýlýk' denilen bir olay üzerinde çalýþmaya baþladýk. Eðer çözebilirsek, evrende istediðimiz ne varsa tutup, istemediklerimizi ayýklama gücüne kavuþacaðýz. Babil'de istenmeyen genleri nasýl ayýkladýysak, uzaydaki galaksileri de öyle ayýklayabileceðiz. Projemizin nerelere uzandýðýný görüyor musunuz?" "Bunu bilebilmek için her þeyi yapar öbür taraftaki arsýz pezevenkler," dedi Benny. "Galaksiler nasýl ayýklanýr?" diye sordu Pathummal. "Belki de koca koca uygarlýklarý klonlayabilir, istediðimiz evrene gönderebiliriz. Yani teorik olarak… þimdilik… tamam mý?" "Tamam gibi," dedi Pathummal. "Böyle anlatýnca her þey kolay görünüyor da…" Ürkütücü, çok ürkütücü," dedi Marilyn ayaða kalkarak. "Tanrýnýn iþine karýþmaya baþladýk." Sonra yanlarýndan ayrýlýp göle doðru yürüdü ve kýyýda durup gözlerini ileriye dikti. Artýk açýk sarýya boyamadýðý kestane rengi saçlarý güneþte alev alev yanýyordu. Onun arkasýndan bakarak uzun süre konuþmadý diðerleri. "Kim ne derse desin," diyerek suskunluðu Ali bozdu, "yaptýk biz bu iþi, ama Marilyn dindar yaklaþýmýyla kavrayamýyor olayý." "Projemizi yeniden tanýmlamanýn zamaný çoktan gelmiþ," dedi Hans Edwards'a. "Ben gene de önce, ayýrdýðýmýz Babil soyunu birbiriyle tanýþtýrýp iliþkiye geçirelim, derim," dedi Pathummal. "Arkamýzda terkedilmiþ küçük küçük koloniler yerine bir að býrakýrsak dýþ dünyaya karþý kendilerini daha kolay koruyabilirler. Ayrýca bizim arkamýzdaki asýl güç onlar olacak. Kolonilerarasý iliþkinin kurallarýný belirleyip…" "Ona da biz yapmayalým artýk," diyerek Pathummal'in sözünü kesti Sarah. "Kendi kurullarý karar versin nasýl bir iþbirliði olacaðýna. Eddy'nin karþý çýkýþý, iþlerine çok fazla karýþtýðýmýz için sanýrým." Yaþlý adam baþýný sallayarak onayladý Sarah'ý. "Önlerine her türlü bilgi kondu. Bundan sonrasýný tanrýlardan beklemesinler artýk." Son Antlaþma - Can Eryümlü 249 "Ayrýca tanrýlara gerek olmadýðýný baþtan bilirlerse," dedi Ali, "bizim gibi uzun uzun din savaþlarý yapmaz, yaþadýðýmýz onca anlamsýzlýðý yaþamazlar." "Bilseler bile o anlamsýzlýklarý bunlar da yaþayacak," dedi Edwards. "Biz cadýlýðýn olmadýðýný bile bile dünya kadar insaný cadý diye yaktýk. Din savaþlarý din uðruna yapýlmaz ki. Bakýn, din adýna savaþanlarýnýn hepsi nasýl zenginleþir. Burada da olacak öyleleri." "Doktor, Janet, Jimmy, " dedi Pathummal yavaþça. "Onlar birer tanrý oldu." "Jimmy'nin," diye sürdürdü Edwards, "bizim düzenin içine ne gibi saatli bombalar koyduðunu bilmiyorum, ama bize gerekli olduðunu düþünüyorum. Keþke bu toplantýda o da olsaydý. Hans'a katýlýyorum. Onu kýzdýrmayalým. Her þeyi açýk açýk anlatalým, hatta ondan niye kuþkulandýðýmýzý bile. Ne yitiririz? Yapacaðýný zaten yapacak olduktan sonra…? Belki utanýr da bizi aldatmaz biz öyle yaparsak. Beni bile projeden çýkarabilirsiniz, ama o mutlaka yanýmýzda olsun." "Ben de öyle düþünüyorum," dedi Toshiki. "Dürüstlüðümüzü sýnýyor. Ona açýlmamýzý bekliyor sanýyorum." "Ben bir de Odysse'yi bir saðlýk taramasýndan geçirmek istiyorum," dedi Ali. "Bütün bu geliþmelerin onu nasýl yorduðunu bilmiyoruz. Onun için yardýmýný isteyeceðim Ýndra." "Ne güzel," dedi Pathummal. "Gene eskisi gibi birlikte çalýþýyoruz." "Haydi o zaman," diyerek oturduðu yerden kalktý John. Ellerini çýrptý ve, "Neden kýsa bir göl gezintisi yapmýyoruz? Marilyn," diye seslenerek onu eliyle çaðýrdý. Sarah'ýn yanýna gidip, "Nasýl özledim þöyle bir saat hiç düþünmeden bomboþ bakýnmayý, bilemezsin," dedi kadýnýn koluna girip onunla birlikte Marilyn'e doðru yürürken. 250 10. Yýldýzlara bürünüp oturacaðýz Sonsuza dek, Yenerek ölümü, kaderi ve seni Ey zaman! John Milton Pathummal Babil'deki toplantý salonunun en arkasýna sýralanmýþ koltuklardan birinde tek baþýna oturuyordu. Toplantýnýn baþýnda, uzun masada bir araya gelen on iki koloni baþkanýnýn yaný sýra, Odysse Kurulu da dinleyici olarak orada onunla birlikteydi. Baþkanlarýn kararlarýný özgürce alabilmeleri için biraz önce salondan ayrýlmýþlardý. Sarah ile Marilyn, gene kýrmýzý ve beyaz giysileri içinde, eskiden olduðu gibi, masanýn iki ucunda oturumu yönetmekteydi. Böyle bir toplantýya katýlýyor olmakla sabah ne kadar heyecanlýydý koloniciler. Nasýl heyecanlanmasýnlardý? Birbirleriyle daha bu sabah tanýþtýrýlmýþlar, varlýklarýný duyduklarý akrabalarýný ilk kez görmüþlerdi. Ne kadar benziyorlardý birbirlerine. Çoðu bakýr tenli, koyu renk saçlý, açýk renk gözlüydü. Ayrýca hepsinin ilk yurtdýþý gezisi idi bu. Üstelik anavatanlarý Babil'e getirilmiþlerdi. Hepsinden önemlisi Odysse Kurulunun tamamý da oradaydý. Yedinci etabýn sonu olan Eksi-7650 yýlýnda, Babil dýþýnda birbirlerinden ayrý yaþamýþ olduklarý elli yýllýk dönemin deðerlendirmesini yapacaklardý. Pathummal'in gözü yan duvarda asýlý olan dünya haritasýna kaydý. Üzerine yapýþtýrýlmýþ on iki kýrmýzý etiket, Odysse Kurulu'nun kendi 'eski dünya'larýna yaydýklarý kolonileri gösteriyordu. Bundan sonra olacaklara oralardan gelen temsilciler karar verecekti. Lanka da sarý bir etiketle iþaretlenmiþ, ama orada bir deneme istasyonu olduðu söylenmiþti yalnýzca. Ali, toplantýnýn açýlýþýndan hemen sonra Eksi- Son Antlaþma - Can Eryümlü 251 20,000'ine dönmüþ, Toshiki ile Noko, Odysse'nin baþýndan hiç ayrýlmamýþlardý. Zaten halký olmayan, bir tür Levilerdi onlar. John'un oturumu açarken yaptýðý konuþmayý düþündü Pathummal. Kurul'da aldýklarý karara göre, toplantýya getirilenlere Babil'in tarihini açýkça o anlatacak, olanlarý en yetkili aðýzdan duymuþ olacaktý onlar da. Zaman yolculuðundan baþlayarak, Babil'de yapýlan çalýþmalarý ve oluþturulan toplumunun baþýndan geçenleri anlatmýþtý sýrayla. Sonra beþinci etapta neden olunan ölümler yüzünden yaþanan acýlarýn sorumluluðunu Kurul olarak üstlenmiþti. Sözleri hâlâ kulaklarýndaydý. "Yeterince olgunlaþýp güçlendiðiniz için artýk dýþarýya açýlmanýzda bir sakýnca görmüyoruz. Öncelikle birbirinizle yeniden tanýþýp, iliþkilerinizi güçlendirmenizi umuyoruz. Çünkü sizler bir bütünün parçalarýsýnýz," demiþti John. "Siz Babil soyundan geliyorsunuz." Tüyleri yeniden diken diken oldu kadýnýn. Temsilciler o anlatýlanlarýn büyük bölümünü zaten biliyordu, ama o masalsý öykünün ne kadarýný kavrayabilmiþlerdi? Ya da içerdiði gizli tehlikeleri…? Pathummal bundan sonra olacaklarý düþünmekten kendini alamýyordu. Evet, onlar üstün olan bir bütünün parçalarýydý, ama dünya kendileri gibi olmayanlarla doluydu. Diðerlerine karþý nasýl davranacaklardý? Babil çýkýþlýlar kendi aralarýnda nasýl olsa bir iþbirliðine girerdi. Hem ayný dili konuþuyorlardý, hem de ayný mantýkla düþünmeleri öðretilmiþti onlara. Ya öbürleri? Dýþardan bunlarýn durumuna aðýzlarý sulanarak bakan, her biri farklý dil konuþan örgütsüz kabileler, topluluklar, 'maymunumsu' yýðýnlar ne olacaktý? Babil soyunu boþ bir dünyaya taþýmayý o önermiþti çok önceleri. O iþ yapýlsaydý içi daha rahat olacaktý, ama onun o önerisine karþýlýk Doktor, ki henüz Odysse Kurul'unun üyesiydi o zamanlar ve daha projenin baþýndaydýlar, baþka bir öneriyle tartýþmayý çok farklý yerlere taþýmýþtý. Dünyadaki diðer insanýmsýlarý yok ederek safralarýn atýlacaðýný, kuru kalabalýktan kurtulup, geriye zayýflarla karýþma tehlikesi olmayan seçkinlerin kalacaðýný söylemiþti. Hindistan'ý yok edecek bir bomba atýlsa dünyanýn hiçbir þey yitirmeyeceðini, Gandi, ya da sýfýrý bulan Hintlinin olmayacaðýný, ama sýfýrýn nasýl olsa bir gün bulunacaðýný söylemiþti. Hem de Pathummal'in gözlerinin içine baka baka. Onun üzerine atýlýp yüzünü gözünü parçalamamak için kendini zor tutmuþtu o gün. Deðil önerisine Son Antlaþma - Can Eryümlü 252 katýlmak, onunla ayný safta olmayý bile düþünemezdi, ama ayný dünyada iki tür insan oluþturmakla iyi etmedikleri kuþkusunu hâlâ içinde taþýyordu. Ne yazýk ki… Belki de bir Hintli olduðu için bu kadar duyarlýydý. Kastlarýn, aþaðý ýrkýn ne demek olduðunu herkesten iyi o biliyordu. Kendisi en üst sýnýf olan Brahman bir aileden geliyordu gerçi, ama sýrf bir Hintli olduðu için uyuz uyuz Ýngilizlerle yarýþabilmesine bile izin verilmemiþti çoðu yerde. 'Dünyada pek bir þey deðiþmezmiþ. Tüh sana! Lanet olasý herif!' Ve sonunda Kurul öneriyi evrimsel geliþmeye aykýrý bularak, Babil soyunu baþka bir dünyaya taþýma fikrini reddetmiþti. Ona bir tepki olarak… Sanki Babil'de yaptýklarý sýradan bir evrimmiþ gibi… "Baþlarýna ne geleceðini biliyorum. Hindistan'da olduðu gibi burada da birileri çýkýp, alt sýnýftan olmanýn bir erdem olduðunu vaaz edecek öbürlerine," demiþti Pathummal, bu toplantýdan bir gün önceki Kurul toplantýsýnda konuyu yeniden gündeme getirerek. "Bu yaþamlarýnda uslu durup düzene baþkaldýrmazlarsa, gelecek yaþamlarýnda daha üst sýnýftan biri olarak doðacaklarýný söyleyecekler dýþardakilere. Çünkü insanlarý buna inandýramazlarsa, yeni Marx'larýn, Mao'larýn çýkýp 'baþkaldýrýn,' diyeceðini bilecekler. Sýnýflar yaratarak ya büyük kavgalarýn çýkmasýna, ya da kalabalýklarýn uyuþturularak köleleþtirilmesine çanak tutuyorsunuz. Baþka bir yol býrakmýyorsunuz dýþardakilere. Oralarda kendiliðinden gözü açýlacaklarýn vay haline! Benim düþtüðüm gibi bir çýkýþsýzlýðýn içinde bulacak zavallýlar kendilerini. Ne gördükleri gerçeði kimseye anlatabilecek, ne de artýk aldatýlmaya boyun eðebilecekler. Olduðum bu yere gelene kadar en sýradan basamaklarý ne zorluklarla aþtýðýmý düþünemezsiniz. Tuzunuz kuru sizlerin. Kusura bakmayýn, ama ben kendimi doðal olarak öbürlerinden sayýyorum. Oralarda doðacak öbür Ýndra'lara çok üzülüyorum." Yüreðini saran o sýkýþmýþlýk duygusundan kurtulamýyordu bir türlü. 'Yaþamdaki baþarýnýn mutlu olmak olduðunu' söylemiþti birisi. Düne kadar doðru bulduðu bu düþünce nasýl da yavan geliyordu þimdi ona. Afyonunu sürekli bulabilen keþler gibi kendini mutlu olduðuna kandýrabilenlere ne mutluydu! Doðru! O doðru zamanda, doðru yerde olmak gibi bir þansý yakalayýp buralara gelebilmiþti. Belki ondan çok Son Antlaþma - Can Eryümlü 253 daha baþarýlý olabilecekler vardý, ama Odysse grubuna o seçilmiþti. Üstelik bir Hintli olmasýna karþýn… Seçilmesinin üçüncü koþulu daha önceki baþarýlarý, yani doðru kiþi de olmasýydý. Ve þimdi bir tanrýça gibiydi. Yaþamdan daha baþka ne isteyebilirdi? Ýyi de, mutlu muydu? Yapýlanlarýn ötesini düþünen biri olduðu için mutlu olamýyordu. Hayýr! Ýnsanýn kendini aþtýðý bir an geliyordu. O eþik aþýldýktan sonra artýk kiþiselliðin önemi kalmýyor, mutluluk yalnýz senin olmaktan çýkýyordu. 'Biz bu insanlara ne yapýyoruz?' diye sorduðundan beri bu dipsiz girdapta dönüp duruyordu. O tür sorular sormanýn aðýrlýðý, sevinç getiren bir sorumluluk deðildi. Herkesin içinde yapayalnýz býrakýyordu insaný. Hans ile…? Evet, onunla mutlu olmuþtu. Hem de çok mutlu olmuþtu. Kudüs ve Aden'de birlikte olduklarý o iki kýsa dönemde, kendi yumuþak kadýnsý kiþiliðine dönmüþtü. Kafasýndaki büyük büyük sorularýn endiþelerinden sýyrýlýp, özlediði küçük Pathummal olmuþtu yeniden. Erkeðini saran bir koza gibi hissetmiþti kendini. Ýçinde büyütmüþtü sevgisini. Daha önceleri Hans'ý eriþilmeyecek kadar ulu biri olarak görse de, aþký adamýn onca büyüklüðünü sarabilecek enginliðe ulaþtýrmýþtý onu. Çok sevmiþti, aralarýnda geçen tartýþmalara karþýn hâlâ da çok seviyordu, ama artýk o ilk seviþme günlerindeki kadar mutlu olamýyordu onunla da. Görünürde deðiþen bir þey yoktu. Yalnýzca o kendi kiþisellik eþiðini aþmýþtý. Yetmez miydi? Eliyle karnýný okþadý. Daha hiç kimse bilmiyordu orada baþka bir canýn olduðunu. O mu aþýrmýþtý o eþiði ona, yoksa Aden'dekiler mi? Belki hepsi birden… Önündekilere sýrayla baktý. Masanýn yakýn ucunda oturan Marilyn her þeyin aksaksýz yürümesi için nasýl çýrpýnmýþtý bu toplantýyý düzenlerlerken. Çok mutlu görünüyordu. Son zamanlardaki hýrçýnlýðýndan kurtulmuþ gibiydi. Yeniden Babil'de olmaktan hoþlandýðý belliydi. Elli yýllýk son etabýn bitmesine en çok o sevinmiþti. Onun arkada býraktýðý, Dicle kýyýsýnda yüksekçe bir tepeye kurduðu köyünü hiç özlemeyeceðini düþünmüþtü Pathummal, ama en güzel odayý kendi halkýnýn temsilcisine ayýrdýðýný þaþýrarak görmüþtü bu sabah. Sarah onu Babil'in kurucusu, Yunanlýlarýn Semiramis dediði, Asur kraliçesi Sammu-ramat'a benzetmiþti. Güya bir tanrýçanýn kýzýymýþ o, ama ailesi nedense terk etmiþ. Gene o kutsal fuhuþ çocuklarýndan biri Son Antlaþma - Can Eryümlü 254 galiba…? Bir çoban bulup yanýna alýncaya kadar kumrular tarafýndan beslenmiþ. Marilyn yetimhanelerde ve yabancý ailelerin yanýnda geçen çocukluðunu aklýna getirmek istemediðinden olsa gerek, öyküye ilgi göstermemiþ, artýk kimsenin rolünü oynamak istemediðini söylemiþti arkadaþýna. Masanýn öbür ucunda oturan Sarah ise gene eski Sarah'tý. Mutlulukla baþarý her zamanki gibi iç içeydi onda. Ruhundaki barýþýklýk yönetiyordu onu. Koloni baþkanlarý aralarýnda kuracaklarý iliþkinin temellerini atýyor, ortak anayasalarýný oluþturacak kavramlarý tartýþýyorlardý. Bu toplantýnýn ne kadar önemli olduðunun farkýndaydý hepsi. Girit'in esmer, kývýrcýk saçlý, mavi gözlü temsilcisi gündemin ilk maddesi olan, 'Bireyin topluma, toplumun bireye karþý sorumluluklarý' konusundaki düþüncelerini açýklamaktaydý. Kendi halkýnýn temsilcisi Adenen'e baktý. Buraya gelirken özel olarak diktirttiði beyaz entarisinin içinde ne kadar yakýþýklýydý. týraþ olmuþ, kokular sürmüþ, öbürlerine bir sürü armaðan getirmiþti. Kibarým benim! Gülümseyerek, 'Ben de bunu yaparsam…' diye geçirdi aklýndan, ama o kýsa kýr sakallý koca adamý çocuðu gibi görmekten alýkoyamýyordu kendini. Buranýn da içinden geldiði dünya kadar iðrenç olmamasý umudu ise incecik bir pamuk ipliðine baðlýydý. *** "Yani burada oluþturduðumuz her þeyi terk etmemizi mi öneriyorsun?" diye atýlmýþtý dünkü toplantýda Hans, Pathummal yeniden o boþ bir dünyaya taþýnma önerisini getirince. "Evet," demiþti Pathummal, baþýný sallayarak. "Gelecek kuþaklarýn mutlu yaþamasý için çok mu büyük bir bedel istiyorum?" "Olmaz öyle þey!" diyerek ayaða kalkmýþtý Hans. "Bütün bu çabalar… verilen bunca emek… Nereden çýkardýn þimdi bunu?" "Beni çok rahatsýz ediyor," demiþti Pathummal yalnýzca. "Hintli olduðun için…" demiþti Hans, ama arkasýný getirmeyip susmuþtu. Son Antlaþma - Can Eryümlü 255 "Evet," demiþti Pathummal uzun süren bir sessizlikten sonra. "Haklýsýn." "Galiba taa Darwin'e geri dönmemiz gerekecek," diye sürdürmüþtü Hans sözünü sertçe, yeniden yerine otururken. "Bak kýzým, doðal ayýklanma ile senin 'öbürleri' dediklerinin yetersiz olanlarý kendiliðinden eriyip gidecek zamanla. Bizim zamanýmýzda da akýllýlaraptallar, hýrslýlar-gözütoklar, zenginler-yoksullar yok muydu? Akýllýhýrslýlar paralar kazanýp üst sýralara yükselirken, aptallar alt sýralarda sürünmüyor muydu? Baban varlýklý biri olduðu için týp okuyup doktor olmadýn mý sen? Ýngiltere'ye nasýl gittin? Akýllý ve hýrslý olduðun için de buralara kadar gelmedin mi?" "Ayný sorun Eksi-20,000'de de var," diyerek araya girmiþti Ali, Süleyman'la Belkýs'ýn büyüyecek gibi görünen kavgasýný önlemek için. "Bizim orada da o iki sýnýflýlýk olacak. Hatta belki üç, dört…" "Ayný þey deðil," demiþti Pathummal. "Ayný türden deðil senin oradakiler. Burada birbirleriyle konuþuyor, iliþkiye giriyor, çocuk bile doðuruyorlar." "Doðru. Bana aþýk olan devimden bir çocuðum olamaz benim," diyerek gülmüþtü Ali. "Ben de karþýyým o iþe," demiþti Edwards, "ama evrim çizgisine aykýrý bulduðum için. Eksi-8000 tarihini çok özel taramalardan sonra seçmiþ, istenilen nitelikteki insanlarý baþka bir dönemde bulamayacaðýmýz için o zamana gitmiþtik. Yaptýðýmýz þey, yalnýzca, kendiliðinden giden bir evrimin yönünü deðiþtirmekti. O yüzden attýðýmýz maya tuttu. Alýp steril bir laboratuara da koyabilirdik bu insanlarý, ama yapmadýk. Onlar bu dünyanýn ürünleri çünkü. Bana Lanka'yý örnek göstermeyin. Orada yapýlanlar henüz kendiliðinden geliþimi yaþamadý. Ne olacaðýný bilmiyoruz." Pathummal bir þey söylemeden bakmýþtý ona. Ýçindeki tartýþma isteði azalmýþtý. "Ben oluþturulan evrim çizgisinden çok umutluyum," demiþti Sarah. "Þimdiki bu küçük koloniler gelecekteki dünya devletinin çekirdekleri olacak. Bizimkilerle Ýndra'nýn 'öbürleri' zaten karýþýp birleþecek zaman içinde. O korkulan ayrýlýklarýn hiçbiri kalmayacak." Son Antlaþma - Can Eryümlü 256 "Ben gitmekten yanayým," demiþti Marilyn. "O yeni yerde buradaki saçmalýklarýn hiçbiri olmaz. Sil baþtan…" Pathummal ona gülümseyerek bakmýþtý. "Hatta yaptýklarýnýzdan korkmasam gider Lanka'ya yerleþirdim. Ya da, birazcýk sevsem, gidip Janet'le birlikte Tanrý'yý arardým." "Giderek ona benzemeye baþladýn zaten," demiþti Ali Marilyn'e sertçe. "Oturun oturduðunuz yerde," diyerek onlarýn kavgasýnýn arasýna girmeye çalýþmýþtý bu kez Toshiki. "Odysse o taþýnma yükünü taþýyamaz. Boþ yere tartýþýyoruz. Onu riske atamayýz." "Ýsteyen istediði yere gitsin," demiþti Hans, "Ben halkýmla burada kalýrým. Cork gibi…" "Olmaz öyle þey," demiþti John sertçe. "Kimse kendi yoluna çekip gidemez. Cork bir kaçaktý. Proje dýþý iþ yaptý. Aramýzdan ayrýlmak isteyenler çeker gider. Biz burada ortak hedeflerimizi tartýþýyoruz." "Anlaþýldý," diyerek ayaða kalkmýþtý Hans. "Ya o, ya bu! Öyle mi?" deyip yürümüþ, ama toplantý odasýndan çýkarken geri dönüp, "Ben odamdayým," demiþti John'a. "Buraya kadarmýþ," demiþti Pathummal onun ardýndan, kýrgýn bir sesle. "Baþka bir yerde Süleyman olamayacaðýný sanýyor galiba." Aðlamamak için kendini zor tutuyordu. "Biraz zaman verelim ona Ýndra," demiþti John, kadýný yatýþtýrmaya çalýþan sakin bir sesle. "Ama senin þu konuyu kesin bir karara baðlayalým þimdi. Babil soyunu boþ bir dünyaya taþýmaktan yana olanlar?" Pathummal ile Marilyn kaldýrmýþtý ellerini. "Hiç olmazsa Amerika'ya taþýyalým onlarý," demiþti Marilyn, ama kimse o öneriye ne bir yanýt vermiþ, ne de bir tepki göstermiþti. "Anlaþýldý," demiþti John, Pathummal'e bakarak. "Deðil mi?" *** Son Antlaþma - Can Eryümlü 257 Aden'deki o toplantýnýn ardýndan hep birlikte Lanka'ya gitmiþlerdi. Bir doktor olduðu için, oradakiler onu diðerleri kadar ürkütmese de, o zamana kadar edindiði kulaktan dolma bilgiler farklý duygular oluþturmuþtu içinde. Ali'nin anlattýklarýyla kendilerini göreceklerine hazýrladýklarýný sanmýþtý diðerleri de, ama oraya vardýklarý anda dilleri tutulmuþtu hepsinin. Bambaþka bir dünyada bulmuþlardý kendilerini. Lanka Ekibi, ya da kendi deyimleriyle 'Yeni Canlý Mimarlarý' baþtan yaratmýþtý oradaki tüm 'yaratýklarý.' Gerçekten yepyeniydiler. Ýnanýlmaz, soluk kesici, bir manyak rejisörün düþlerinden çýkmýþçasýna ürkütücüydüler. Ýnsana benzemiyorlardý. Uzun suratlý, koca kafalý, pullu derili, patlak gözlü bir tür insana en yakýn olandý. Onlarýn da boylarý üç metrenin üzerindeydi. Daha uzun boylu bir türe iki ayak üzerinde dururken kendisini desteklemesi için iri bir kuyruk eklenmiþti. Kimileri ayaklarýný daire þeklinde savurarak yürüyor, kimi adým atarken zýplýyordu. Ayaklarý yerinde elleri olan, kafalarý karýnlarýnda, koca örümcek-adamlar… beyaz karýnca geni eklendiði için aðaç yiyenler… bitki geni eklendiði için güneþ ýþýðýyla fotosentez yapanlar… yalnýz ýsýya deðil, radyasyona da dirençli kabuksu ciltler… çift gözkapaklarý… içtiði oksijeni karaciðerinde dönüþtürüp havadan soluk almayanlar… denizlerde ayaklarý yerine yunus kuyruklarýyla yüzenler… sýrtlarýnda kanatlarý olup uçan kuþ-adamlar… balon gibi boþ gövdeleriyle sürekli havada yaþayanlar… Ali'nin onlarý götürdüðü bir laboratuarda yedek organlar yetiþtiriliyordu. Bir takým tavalarýn, kavanozlarýn içinde yetiþtirilen böbrek, kalp, karaciðer, akciðer, pankreas, oradakilerin deyimiyle 'malzeme,' gerektiðinde çiçek toplar gibi alýnýveriyormuþ oradan. Ali bazý ilk tasarýmlarýn daralarak yok olmaya baþladýðýný söylemiþti. Daha þimdiden, dört kez sýçradýklarý yüzer yýllýk etabýn sonunda, yani Eksi19,600'de iki ana tür yok olmuþ bile. Ali'nin en çok üzerinde durduðu kýsýmlarý beyinleriydi. Bazýlarý bellek açýsýndan ancak bilgisayarlarla kýyaslanabiliyor, üstelik onlar gibi programlanýyormuþ da. Odysse'den sonra görülebilecek en geliþmiþ makinalarmýþ onlar. Öte yandan çok da duygusallardý. Kurul üyelerine verdikleri 'hoþ geldiniz' konserinde, daha çok yeni olan acýlarýyla ölen birinin ardýndan söyledikleri aðýt çoðunun gözlerini yaþartmýþtý. Son Antlaþma - Can Eryümlü 258 O 'yaratýk'larýn dýþýnda, belli amaçlar için üretilen bazý özel türler de vardý. Bakteri boyundan baþlayýp, fil büyüklüðüne ulaþan çöpçüler örneðin. Beþ metre boyunda bir kýrkayak, engebeleri paletli bir tanktan daha kolay aþýp, bir tren vagonunun yükünü taþýmýþtý gözlerinin önünde. Programlandýklarý maddeleri bulup topluyor ve bir yere depoluyorlarmýþ, ama henüz denetlemenin yolunu bulamadýklarý için laboratuardan çýkarýlmamýþtý büyük bir kýsmý. Bir kaçýrýrlarsa çöp olmayan plastik ve metallerin de sonu gelmiþ demekti çünkü. Öyle bir kazanýn neden olacaðý zarar, altý ay içinde uygar bir dünyada kullanýlabilir hiçbir þey býrakmamak demekti. Orada, biraz da yaþadýklarý þaþkýnlýk ve ürküntüden, Lanka projesinin kapsamýný biraz daraltma kararý almýþlardý. Yeni tasarýmlarýn sonu yoktu çünkü ve ancak Kurul'dan izin alýnanlar üretilmeliydi. O parçalayýcý çöpçüler derhal yok edilmeli, toplayýcýlar bir denetim mekanizmasý eklenerek kalmalýydý. Sonra giderek saldýrgan davranýþlar göstermeye baþlamýþ bir grup kýsýrlaþtýrýlmalý, beklenen genetik daralma yönünde, ilerde yok olacaðý belli türlere daha fazla yatýrým yapýlmamalýydý. O akþam orada yedikleri yemek de olaðanüstü güzeldi. Oraya özgü ürünlerle yapýlmýþ yiyeceklerin konduðu masa bir sanat eseri gibi süslenmiþ, düzenlemeyi bozmamak için uzun süre yemeklere uzanamamýþlardý. Buruk bir þekilde gülümsedi Pathummal. Yemek salonunun penceresinden kendilerine yalvararak bakan Adem-Beþ'in acýklý yüzü gelmiþti aklýna. Ýzin verilince yanlarýna çaðýrýlan karý-koca Beþ'ler sevinçle, her birinin elini iki elleriyle tutup, saygýyla önlerinde eðilerek sýkmýþlardý. Sessizce akan gözyaþlarýný silmiþlerdi ara ara. O yemekte onlara yalnýz o ikisi hizmet etmiþti. Bir ara yalnýz kaldýklarýnda, Ali ile kendi çok özel konularýný da konuþmuþlardý. "Kendime ait bir proje yapmadýðýmýn farkýndayým," demiþti Ali. "Bir heykeli yalnýz kendisi için biçimlendirir insan. Sonra birilerinin onun için 'çirkin,' ya da 'kötü' demesi bile aralarýna giremez. O onun olmuþtur artýk. Burada ben, hem kendimle tek baþýnalýðýn, hem de sizlerle birlikteliðin mutluluðunu duyuyorum. Ama Marilyn o heykelci mutluluðunu yakalayamadý. Farkýnda mýsýn? Bizlerleyken ne kadar Son Antlaþma - Can Eryümlü 259 mutlu, yalnýz kaldýðýnda ise ne kadar karamsar. Ne yapabilirim onun için bilemiyorum." O da ona, daha Hans'la bile konuþmadýðý duygularýný açmýþtý. Hans'ý çok sevdiðini, ama birbirlerinin sahibi olamayacak kadar kendi iþlerine ait olduklarýný söylemiþti. Bir bahçe içinde, mutlu çocuklarla dolu, yeþil panjurlu bir yuva kurmayý düþünemezdi onunla. Ýkisinin de ayrý hedefleri vardý. Bu da onu mutsuzluða mahkum ediyordu. Marilyn de kendi seçtiði mutsuzluðunu yaþamak durumundaydý. Onun yanýnda olabilmek için Ali Lanka projesini yarýda býrakabilir miydi? Oysa bazýlarý krallýklarýndan vazgeçmiþlerdi sevdikleri kadýnla olabilmek için. Ali ona uzun uzun bakarak susmuþ, sonra da, "Haklýsýn galiba. Biz mutsuz olmayý seçiyoruz," demiþti. Pathummal aklýný önündekilere vermeye çalýþtý. Girit temsilcisi sözlerini bitirmemiþti daha. Ne bekliyordu burada? Kalmasýnýn nedeni, Adenen'in geliþtirdikleri düzeni yeterince savunamayacaðý endiþesi mi idi? Hiçbir þeye karýþmýyor, ama içini kurtlar kemiriyordu. Hazýrlanmakta olan anayasaya kendi doðrularýnýn da girmesini, en azýndan onlara aykýrý olmamasýný istiyordu. Saatine baktý. Yarým saat sonra Odysse'nin saðlýk taramasýný yapacaklardý. Ondan önce John'u bulup, Lanka ile ilgili aklýna gelen bir konuyu konuþmak istiyordu. Tam o sýrada kapýnýn camýndan John'un koridordan geçtiðini gördü. 'Telepati bu iþte!' diye düþünerek yerinden kalktý ve ayaklarýnýn ucuna basarak dýþarýya çýktý. Sonra hýzlý hýzlý yürüyerek John'a yetiþti, uzanýp koluna girdi. *** Odysse'nin uzay-zaman giriþimi yeþil kürenin içindeki dönüþünü sürdürüyordu. "Daha fazla sürdürmemize gerek var mý?" diye sordu Toshiki. "Bence çok iyi." "Bence de," dedi Ali arkasýna yaslanarak. "Eksi-19,600 ile baðlantýda küçük bir fark oldu," dedi Benny. "Oraya bir kez daha baðlansana Noko." Kadýn istenilen zamana Son Antlaþma - Can Eryümlü 260 baðlandýðýnda, Benny numaratördeki sayýya bakýp bir takým hesaplar yaptý. Sonra baþýný olumsuzca salladý. Suratý asýlmýþtý. "Bir enayilik var bu iþte," dedi. "Ne oldu?" diye sordu Pathummal. "Þimdiye kadar her baðlantýda hep ayný zamana giderdi," dedi Benny ona. "Þimdi baðlandýðý zamanlarý hafifçe deðiþtiriyor. Ben bu Odysse piçinin samanyolunun uzay içindeki hareketini de göz önüne alarak, en doðru evrensel zamana göre kendini ayarlamaya çalýþtýðýný düþünüyordum. Tam bu fýrlamanýn hepimizden akýllý ve saðlýklý olduðunu söyleyecektim ki…" "Deðil miymiþ?" diye sordu Ali kuþkuyla. "Deðil galiba," dedi Benny, "ama neden öyle yaptýðýný anlayamadým." "Ben o gidiþlerden sürekli kuþkuluydum zaten," dedi John da. "Numaratör ayný zamaný gösterdiðinde bile bazý ufak farklýlýklar oluyordu. Son kez, Hans ile arþivi götürmek için 1943'e gittiðimizde… bilmiyorum… belki de yanýlýyorumdur ama… sanki tam oradan ayrýldýðýmýz zamana geri dönmemiþiz gibi gelmiþti bana. Bu kez hava bulutlu idi örneðin." "O benim de dikkatimi çekmiþti," dedi Hans. "Hey! Neler yapýyorsunuz orada?" diyen Jimmy'nin sesi geldi o sýrada bilgisayardan. "Odysse'nin saðlýk taramasýný yapýyorduk," diye yanýtladý Noko onu. "Nasýlmýþ?" "Ýyi. Ýyi. Çok iyi," dedi Toshiki, hafif kuþkuyla. "Bok, çok iyi!" dedi Jimmy. "O çok bilmiþ Benny'niz de göremedi mi olanlarý?" "Neyi?" diye sordu Toshiki. "Öff! Odysse'nin sapmalar verdiðini anlayamadýnýz mý yahu?" "Evet. Anladýk. Hem de Benny…" diyordu ki Toshiki, Son Antlaþma - Can Eryümlü 261 "Dur Toshy!" diye sözünü kesti Benny onun. "Jimmy, ne bok yiyor þu Odysse?" diye seslendi bilgisayara. "Öbür taraftan çekmeye baþladýlar," dedi Jimmy. "Korkarým yakýnda Odysse yalnýz bizim olmaktan çýkacak." "Kimse bir þey yapamaz. Odysse bizde," dedi Benny ona. "Sen öyle san!" dedi Jimmy. "Yoksa Doktor bu sabah beni arayýp da, kendilerine katýlmamý istemezdi." "Onlar kim Jimmy?" diye sordu John sakin bir sesle. "Onlar iþte," dedi Jimmy. "Sizin, bizim dýþýmýzdakiler." "Jimmy derhal buraya gel!" dedi John ona, ayný sakin tonda. "Orada tek baþýna olman hoþuma gitmiyor." "Evet. Kaldýr o güzel kýçýný da gel," dedi Benny de. "Birlikte daha kolay önleriz o puþtlarýn çevirmeye çalýþtýðý dümenleri." "Geldim. Geldim. Zýrlama!" derken Odysse'nin yanýnda belirdi Jimmy. Baþýndaki bandý çýkararak masanýn üzerine býraktý. Üzerinde gene uzun, kýrmýzý, bol bir entari vardý. Bu kez saçlarý çok kýsa kesilmiþ ve renk renk boyanmýþtý. Boþ bir koltuða oturdu. "Odysse'yi ele geçirmeye çalýþýyorlar. Bir delik bulup içine sýzmalarýna bakar. Burada duruyor olsa da, onlarýn olur bu alet. Sapmalarýn farkýna vardýnýz demek." "Öyle oldu," dedi Benny homurdanarak. "Sahi Sarah nerede?" diye sordu Jimmy ona dönüp gülerek. Benny onu yanýtlamadý. "O da burada," dedi John yavaþça. "Koloni temsilcilerinin toplantýsýný yönetiyor." "Sen ne buldun Jimmy?" diye sordu sonra. "Odysse'nin verdiði sapmalar bazý yönleri iþaret ediyor," dedi Jimmy ciddileþerek. "Uzay-zaman bir kaç noktadan dýþa doðru bükülüyor. Sanýrým Doktor istediði güç birliðini oluþturdu." "Kimlerle?" diye sordu Pathummal. "Artý-2100'deki kolonilerle… Ay, L-4, L-5…" dedi Jimmy elini havada sallayarak. Son Antlaþma - Can Eryümlü 262 "Dur bir dakika!" dedi John. Sesine hafif bir heyecan eklenmiþti. "Þimdi bütün dünyayý istemesinler?" "Ya da bütün uzayý," dedi Jimmy. "Bu enayi dünyayý ne yapsýnlar?" "Hangi uzayý?" diye sordu Ali. "Uzay uzayýný," dedi Jimmy sabýrsýzca. "Bizim zamanýmýzýn kafasýyla düþünmeye çalýþsanýza yahu! Siz 'dünya küçüldü' diyorsunuz. Bize göre güneþ sistemi çok küçüldü. Ay hemen þurasý. L4 ile L-5 o yolun bile yarýsýnda. Mars'a gidilip gelindi. Yarýna kalmaz orada da bir koloni kurulur. Býrakýn artýk dünya merkezli olmayý. Doktor iþi sizden çabuk anladý ve oradakilerle iliþkiye geçti. Kopek…!" dedi yüzünü buruþturarak. "O'Hara… onu Doktor'la düþünemiyorum ama… Doktor Odysse'yi anlatarak kim bilir nasýl etkilemiþtir onlarý. Önlerinde çok büyük ufuklar var. Yeni dünyalar… yeni zamanlar… daha doðrusu hepsi… Her þeyi yeniden var edebilirler." "Doktor ile birlikte olabiliyorsa O'Hara da ayný bokun soyudur," dedi Benny. "Ýnce bir fark var yalnýz aralarýnda," dedi Jimmy. "L-4'ü Güneþin Çocuklarý kurdu. Janet de onlarýn baþkaný. Ona çok büyük saygý duyuyorlar. Tanrýdan yeni mesaj getirdiðini söylese onu peygamber yaparlar. O'Hara o palavrayý yutmaz, ama en azýndan Janet'in varlýðýný görmezden gelemez." "Senaryo giderek heyecanlanýyor," dedi Ali. "Anlamaya baþladýn galiba," dedi Jimmy ona bakýp baþýný sallayarak. "O'Hara kendi halkýný L-4'ün içinde hiçbir þey yapmadan uzun süre tutamaz. Yaný baþýnda delibozuk bir Kopek, arkasýnda ipten kazýktan kurtulmuþlarýn Ay kolonisi, önünde karman çorman bir dünya… üstelik karþýsýna Odysse gibi bir olanak sunan Doktor çýkmýþken… Yoo, onun için bulunmaz bir fýrsat bu." "Ayrýca O'Hara Kopek'le neden kapýþsýn?" dedi Benny. "Kopek de burnunun dibindeki bir adamýn ayrý kalmasýna izin vermez," diye ekledi Jimmy. "Bu arada Janet'in çaðýrýsýyla dünyada bazý gruplar birleþmeye baþladý. Hiçbir yönetime baðlý olmadan yaþayacaklarý yerlerde toplanýyorlar. Ýnancý, kökeni ne olursa olsun... Son Antlaþma - Can Eryümlü 263 Güney Amerika'nýn Pampa düzlüklerinde, Afrika'nýn çeþitli yerlerinde… Onlarýn da bizim dostumuz olmayacaklarýndan emin olabilirsiniz." "Bir savaþ kokusu alýyorum," dedi Hans. "Ne kadar ayrý kalmaya çalýþýrsak çalýþalým, biz de onun içine çekileceðiz. Hepsinin ele geçirmek istediði en güçlü silah bizde çünkü." Yerinden kalkýp odanýn içinde dolaþmaya baþladý. Bir süre hepsi onu izledi, ama kimse bir þey söylemedi. "Haklýsýn," dedi sonra John yavaþça. "Bu odanýn içine bir sürü yabancýnýn baþlarýnda bantlarla doluþup, bizi öldürmelerini bekleyemeyiz." "Hem de binlercesinin," dedi Jimmy. "Her an…" "Edwards, Jimmy, Hans, siz olasý taraflarýn askeri güçlerinin bir listesini çýkarmaya çalýþýn. Kimin ne kadar silahý var, ne yapabilir, falan," dedi John. "Öyle bir listeyi ben de Savunma Bakanýmdan istemiþtim. Sanýrým raporu hazýrdýr," dedi Jimmy. "Noko, Daydream'den General Alan Jenkins'i arayýp ona 'pembe patlýcan,' dersen buraya gönderir onu." "Elbette Jimmy," derken güldü Noko. "Pembe patlýcan, öyle mi?" Jimmy baþýný sallarken odadakiler de Noko'yla birlikte gülümsedi. *** "Görüþmeyeli Ne kadar oldu John?" diye sordu Baþkan Kennedy odanýn kapýsýný kapatýrken. John'un bu soruya þaþýrdýðýný görünce gülerek, "Çok affedersin, sizin için zamanýn ne kadar karýþtýðýný unuttum. Yani bizim için... yani siz gittiðinizden beri…" dedi. Sonra gene güldü ve, "Sürekli saçmalýyorum, deðil mi?" diyerek Edwards'a döndü. "Nasýlsýn eski dost? Bu geliþiniz çok ani oldu. Bir Babylon News göndermek yerine kendiniz geldiðinize göre, farklý bir durum olmalý." Son Antlaþma - Can Eryümlü 264 "Haklýsýnýz Baþkaným," dedi John yavaþça. Ne o, ne de Edwards gülmüþtü. "Evet," diyerek tek kiþilik bir koltuða oturdu Kennedy ve öbürlerinin de oturmasýný bekledi. John'un isteði üzerine, Baþkanýn çalýþma odasýnýn yanýndaki küçük odaya çekilmiþlerdi. Olanlarý anlatýrken John'u dikkatle dinledi. Hiç konuþmadý. Önce giderek ciddileþmiþ, sonuna doðru da suratý asýlmýþtý. Parmaklarýyla koltuðun kollarýný sýkýyor, dudaklarýný ýsýrýyordu. John sözünü bitirince, "Þimdi Dr. Hopkins nerede?" diye sordu. "Bilmiyoruz," dedi John. "L-5'te olduðunu sanýyoruz." "Zamanýn dýþýnda bile olabilir," diye ekledi Edwards. "Her þey çok karýþtý Jack." Kennedy bir þey söylemeden ayaða kalktý ve bahçeye bakan pencerenin önüne giderek uzun uzun dýþarýya baktý. Biraz sonra John da yerinden kalkýp onun yanýna gitti. Birlikte, konuþmadan dýþarýya baktýlar. Edwards arkasýna yaslanýp gözlerini tavana çevirdi. "Ýçime bir sýkýntý bastý," dedi Kennedy, baþýný çevirmeden. "Bizim de," dedi John baþýný sallayarak. "Ne kadar inanýlmaz þeyler yaþýyoruz," dedi Kennedy yeniden odaya dönerek. "Gönderdiðiniz her bilgi beni þaþýrtýyor, ürkütüyordu, ama iþin buralara varacaðýný ummamýþtým doðrusu. Kendimi soðukkanlý biri sanýyordum. Ölümümü bile sýradan bir polisiye filmi gibi izlemiþtim, ama þimdi tüylerim diken diken oldu. Korkmaya baþladým. Küba krizi, soðuk savaþ, yaþadýðýmýz bu günlerin sorunlarý ne kadar yerel kaldý sizinkilerin yanýnda." Bir süre sustu. "Arkadaþlar nasýl? Sevgili kurtarýcým ne yapýyor?" diye sordu sonra. "Sarah iyi," dedi John. "Marilyn'le birlikte Kolonilerarasý Anayasa Komisyonu'nun toplantýsýný yürütüyor." Susup Baþkanýn tepkisine baktý. Kennedy duygularýný ele vermemeye çalýþan sakin bir sesle, "O nasýl?" diye sordu. "O da iyi," dedi John kýsaca. Ayrýntýlara girmek istememiþti ama, "Üç aylýk gebeymiþ," dedi Edwards. Baþkanýn asýl onu sormak istediðini biliyordu. Son Antlaþma - Can Eryümlü 265 "Yaa? Çok sevindim," dedi Kennedy, Edwards'a dönerek. "Pek çok kiþiyi tutukladýk biz de burada," diyerek konuyu deðiþtirdi hemen. "Olacak bir suikast uðruna o kadarýna gerek var mýydý bilmiyorum, ama bizimkiler iþi sonuna kadar götürmeye kararlý." "Yaa? Senin ölüm kararýný verenlere kadar uzanabileceklerini mi sanýyorlar yani? Sizi neden öldürmek istediklerini hiç düþündünüz mü Jack? Bence siz de kendi iliþkilerinizi bir gözden geçirmelisiniz," dedi Edwards. Kennedy ona anlamsýz bir bakýþla baktý. "Sarah bize yalnýz kardeþinle senin öldürüldüðünü anlatmadý. Bir dönemin perspektifi vardý onun öyküsünde. O suikastlarýn neden peþ peþe yapýldýðýný, niye sizin ailenizin devre dýþý býrakýlmaya çalýþýldýðýný konuþmalýsýnýz." "Sen çok deðiþmiþsin Ed," dedi Kennedy. "Tanýmasam senin de o iþin içinde olduðunu düþüneceðim. Elindeki o alete mi güveniyorsun bu kadar?" Edwards düþünce bandýný ona uzattý. Öbürü onu almayýnca ortadaki sehpanýn üzerine býrakarak, "Yalnýz sizin, ülkemin ve insanlýðýn iyiliðini düþünüyorum," dedi. "Baþka hiçbir beklentimin olmayacaðýný düþünmen gerekirdi. O kadar yakýn dost bilirdim seni. Bazý þeyleri çevrendeki yalakalar söyleyemez sana, ama ben zorunluyum. Haklýsýn deðiþtim. Ölçeðim büyüdü. Dar bir çerçeveden bakamýyorum artýk olaylara." Susarak karþýsýndakini inceledi bir süre. Kennedy de takýlmýþ bakýþlarla ona bakýyordu. Edwards konuþmasýný sürdürdü. "Politik ve toplumsal önemli deðiþimler baþlattýn. Ýlerde bütün dünyayý etkileyecek demokratik bir düzen oluþturmaya çalýþýyorsun. Deðiþmek istemeyenlerin üzerine gözükara bir þekilde gidiyorsun. Bunlar bence çok iyi þeyler. Sýrf bunlar için baþarýlý olmaný tüm yüreðimle istiyorum. Onun için önce canlý kalmalýsýn. Aldýðýn Katolik aile eðitiminden dolayý kaderci bakabilirsin olaylara, ama yetkin yokken koruma subayýnýn aldýðý önlemleri deðiþtirip Dallas'ta üstü açýk bir arabayla gezme lüksüne sahip deðilsin örneðin. Zeki bir insansýn. Yaptýklarýnýn pek çok kiþinin iþine gelmeyeceðini, düþmanlarýnýn artacaðýný, bir sürü dalavereyle karþýlaþacaðýný düþünmüþ olmalýydýn. Ayakta saðlam durmalýsýn, ama bastýðýn yer hem kaygan, hem de çürük." "Ne yeri o?" diye sordu Kennedy, sesindeki kýrýlmaya baþlamýþ sertlikle. Son Antlaþma - Can Eryümlü 266 "Bilmiyor musun?" dedi Edwards ona alaycý bir tonda. Sonra John'a döndü. "Amerikan devleti Ýkinci Dünya Savaþý'nda Sicilya'ya yaptýðý çýkartma öncesinden beri Mafya ile iç içe. Savaþta düþmanýn cephe gerisini çökertmek için kurulan iþbirliðinin bedeli, yasadýþý bir takým adamlarýn bu ülkede yaptýklarýna göz yummakla, kumarhanelerin, fuhuþun, esrar daðýtýmýnýn üzerine gitmemekle ödendi. Bazýlarý (*) devletin radikal zenci hareketini mafyaya esrar sattýrarak kýrdýðýný bile söyledi." Yaþlý adam yeniden Kennedy'ye döndü. "Tarihimiz boyunca onlara en çok bulaþan kiþi sen oldun Jack. Kardeþin Bob da seni izliyor. Castro'yu kumarhaneciler istedi diye devirmek istediniz. Ýpten kazýktan kurtulmuþ bir sürü haydutla düzenlediðiniz o Domuzlar Körfezi çýkarmasý tam bir fiyaskoydu. Küba'yý onlara verme pazarlýðý yaptýn. Mafyanýn sana karý, kýz bulmasýna kadar vardýrdýn iþi. Gizlemeye bile gerek görmüyorsun yaptýklarýný. Seni, dedikleri gibi mafya deðil, onlardan kurtulmak isteyen devlet öldürttü. Çünkü o mafya-devlet iþbirliðini sen yürütüyorsun. Ýktidardan kolayca da düþürülemezsin. Genç, akýllý, yürekli, halkýna umutlar vermiþ birisin. Ardýndan kardeþin senden boþalan yeri doldurmak isteyecek. Devletin temizlenmesi için ikinizin de yok edilmesi gerekiyor. O da ancak mafyavari bir yolla olur. Eðer bu iliþkilerinizi gözden geçirmezseniz gene öldürülmeniz gerekecek Jack. Onun için sana tarih okumaný, hem de senden sonraki Amerika ve dünya tarihini çok dikkatli okumaný öneririm." Uzun bir suskunluk izledi Edwards'ýn sözlerini. "Burasý için bu kadar konuþma yeter sanýrým," diyerek geldi ve eski yerine oturdu John. "Biz sizinle asýl baþka þeyleri konuþmaya gelmiþtik." "Sizi dinliyorum," dedi Kennedy, ama Edwards'ýn sehpaya býraktýðý düþünce bandýný almýþ, dalgýn dalgýn inceliyordu. Sonra onu yerine koyup ikisine baktý. "Aklýmýza Artý-2100 Dünya'sýnýn liderleri ile görüþmek geldi," dedi John. "Gelmeden önce karþýlýklý askeri güçleri inceledik," dedi Edwards. "O dünyanýn hiç þansý yok öbürlerinin karþýsýnda. Birlikler arasýnda (*) Louis Farrakhan, Nation of Islam'ýn lideri Son Antlaþma - Can Eryümlü 267 saðlam baðlar oluþmamýþ. Daha da artýyor üstelik bölünmeler. Janet'in çaðýrýsýyla… Silahlarýnýn çoðu L-4, ya da L-5'te. Enerjilerinin tamamýný uzaydan saðlýyorlar. Uydulardakiler 'püf' dese, soluklarý kesilecek. Düþmanýnýn acýmasýna kalmýþ kabuksuz kaplumbaða gibiler." "Onlarla görüþünce Odysse'nin varlýðýný herkese açýklamýþ olmayacak mýyýz?" diye sordu Kennedy. "Bir onlar kaldý bilmeyen. Bilmemesi gereken herkes biliyor zaten," dedi John. "Biz onlara göre çok ilkeliz, ama güçlerimizi birleþtirebiliriz. Odysse en büyük silahýmýz. Gerisi balta, mýzrak, ok sayýlýr." "Ortak düþmaný olan iki tarafýz," dedi Edwards yerinden kalkarak. "Gerçi uydulardakiler de bizim torunlarýmýz ama…" "Olasý bir çatýþmada bizim ne yerimiz olabilir?" diye sordu Kennedy. "Biz de tartýþtýk onu kendi aramýzda," dedi John. "Ayrýca olmalý mý? Benny, oradaki kavgaya hiç karýþmamamýzý önerdi örneðin. Kabuðumuza çekilip, Odysse'nin savunmasýný güçlendirmemiz gerektiðini söyledi. Marilyn, hangi aklýmýzla onlarýn iþine burnumuzu sokacaðýmýzý sordu. Hans, L-4'tekilerin uzaya yayýlmak istemelerine ne hakla karþý durabiliriz, dedi. L-5'teki durum da, oradaki halkýn özgür seçiminin sonucu. Tamam, çok tanýdýk, bildik bir durum ve sonunun ne olacaðý þimdiden belli, ama onu onlar istemiþ. Aþaðýdaki dünya da kendi seçimleri doðrultusunda yaþýyor. Öbürlerinin önünde bir yem yalnýzca. Asýl istedikleri Odysse. Önünde sonunda bize dönecekler. Biz o dünyayla kendi gücümüzü arttýrmak için iþbirliði yapabiliriz. Teknoloji alabiliriz onlardan. Öte yandan, eðer 2100 dünyasý o kadar güçsüzse nedeni biz olmalýyýz. Bizim bugünkü hatalarýmýz…" "Uzun tartýþmalar sonucu Kurul'umuz, Artý-2100'den teknoloji edinme ve dünyayý tepelerindeki yamyamlara karþý yalnýz býrakmama kararý aldý," dedi Edwards. Kurul'un aldýðý bu kararý öneren o idi. Sanki Kennedy'ye bir haber iletmiyor, bir buyruk dikte ediyordu. "Hem kendimizi korumak, hem de Hitler adýna insanlýktan özür dilemek için Doktor'la Kopek'i durdurmaya karar verdik. Sarah'ýn deyimiyle, 'Kazanmak için haklý olmak yetmez, kazanmak gerekir,' Jack." "Katýlýyorum öðreneceðimiz size," her dedi þey Kennedy bizi çok yavaþça. fazla "Gelecekten zenginleþtirecek. Son Antlaþma - Can Eryümlü 268 Edineceklerimizin de bir bedeli olacak elbette. Belki bir savaþ… Ancak bu durumu benim hükümetime, halkýma ve dünyaya anlatmam gerekir. Baþka dünyalarla iþbirliðine girmeden önce buradaki itiþ kakýþa bir son vermeliyiz. Babil kolonileri birleþebiliyorlarsa, biz neden yapamayalým onu burada?" "Önümüzdeki günlerin kolay geçmeyeceði belli," dedi Edwards. "Dostlar bile zorluk çýkaracak." "Vatikan gibi," dedi Kennedy içini çekerek. "Bilselerdi sizin projenizin daha baþtan durdurulmasýný isterlerdi." "Ýsterler miydi, istediler mi?" diye sordu Edwards kuþkuyla. "Geçenlerde Papanýn özel temsilcisi bir Kardinal gizlice geldi. Sanýrým kulaklarýna bir þeyler çalýnmýþ. Aðzýmý aramak istedi, ama bir Katolik olarak gözlerinin içine baka baka yalan söyledim. Ýkna oldu mu, bilmiyorum. Gittikten sonra, Prometheus'la þeytaný karþýlaþtýrdým kendimde. Ben Tanrý'yý aldatan bir hain miydim, yoksa insanlýðý kurtaran bir kahraman mý? Bilemedim. Bu konularý kendimle tartýþýrsam inancýmýn zedeleneceðinden korkuyorum hâlâ." "Zedeleneceðini düþünüyorsanýz inancýnýz zaten zedelenmiþtir," dedi John. Kennedy uzun uzun ikisine baktý ve, "Nereden baþlayacaðýz bu durumda?" diye sordu. "Dünya Birliði Örgütü'nün Baþkanýyla görüþmeye Artý-2100'e gidebiliriz," dedi John. *** En üst katta, üzerlerini saran manyetik örtünün altýndaki bahçedeydiler. Güneþ ýþýnlarý bir þekilde kýrýlarak içeri giriyordu. Açýk mavi bir aydýnlýk doldurmuþtu içersini. Tropik bahçenin ortasýndaki cam masanýn uzun tarafýna üç kiþi oturmuþtu. Biri kýsa, beyaz saçlý, yaþlýca bir kadýn; biri mavi gözlü, esmer, orta yaþlý bir adam, öbürü de þiþman, gözlüklü, kývýrcýk, uzun saçlý genç biriydi. Ortadaki kýr saçlý, mavi gözlü melez Dünya Birliði Örgütü'nün Baþkaný Kip Alwar idi. Ýki yanýna danýþmanlarý Diana Field ile Win Dawson'u almýþtý. 'Prenses' diye tanýþtýrýlan yaþlý kadýn Sarah'ýn tanýdýðýydý. Genç olaný da Son Antlaþma - Can Eryümlü 269 Jimmy'nin üniversitede öðretmeni idi ve bu toplantýya özel olarak çaðýrýlmýþlardý. Arkalarýnda iki koruma görevlisi, parlak, siyah giysileri içinde ayakta duruyordu. Ellerini bellerindeki kemerlere koymuþlardý, ama üzerlerinde silah yoktu. Yüzlerini örten koyu renk cam baþlýðýn içinden nereye baktýklarý belli olmuyordu. Masanýn öbür uzun tarafýna çoðu geçmiþten gelen kiþiler sýralanmýþtý. Ortada Baþkan Kennedy vardý. Bir tarafýnda John, Hans, Jimmy ve Sarah, öbür tarafýnda da Edwards, A.B.D. Hava Kuvvetleri Komutaný Orgeneral Marcus Rosenthal, Ali ve Hank Sawana oturmuþtu. Hank, Ali'nin Eksi-19,600'den getirdiði, çok uzun boylu, pullu cildi olan bir strateji uzmanýydý. "Hoþ geldiniz dostlar. Sanýrým bu inanýlmaz toplantýyý baþlatabiliriz artýk," dedi Kip Alwar. *** Artý-2100'deki o toplantýda, ilgili yer ve zamanlardan gelecek delegelerle derhal bir 'Zamanlararasý Deðerlendirme Toplantýsý' yapýlmasý kararlaþtýrýlmýþ, onun için en uygun yerin Eksi-7650 tarihindeki Babil olduðunda görüþüne varýlmýþtý. Yani Odysse'nin olduðu yer… Gene Marilyn ile Sarah'ýn düzenleyeceði toplantýya Prof. Edwards'ýn baþkanlýk etmesi uygun bulunmuþtu. Bu arada Babil'de, koloni temsilcileri yaptýklarý uzun toplantýlarla anayasa taslaðýnýn büyük kýsmýný belirlemiþti. Ortak bir hukuk sistemi ve para biriminin oluþturulmasý kararlaþtýrdýklarý ilk kural olmuþtu. Ardýndan, yerleþtirildikleri yeri beðenmeyenlerin oralarda kalmak zorunda olmadýðý, kendi seçecekleri yere taþýnabilecekleri ve diledikleri yerlerde de yeni koloniler kurabilecekleri kabul edilmiþti. Ancak birbirleriyle toprak yüzünden çatýþmamalarý için bu taþýnmalarý ortak bir komisyon onaylayacak, onun için koloninin nüfusu, yerin coðrafyasý ve olanaklarý, üretilebilecek ürünler göz önüne alýnacaktý. Koloniler Birliði'nin sürekli bir baþkaný ile iki yardýmcýsý olacak, bunlar temsilciler arasýndan beþ yýllýðýna seçilecek, öbür dokuz temsilci ise birliðin Senato'sunu oluþturacaktý. Bir de tüm koloni kurullarýnýn katýldýðý Meclis'leri olacaktý. 'Üst Ev' ve 'Alt Ev' demiþlerdi onlara. Son Antlaþma - Can Eryümlü 270 O toplantýnýn hemen ardýndan baþlayan Birinci Zamanlararasý Deðerlendirme Toplantýsý'na, Odysse Kurul'unun yaný sýra, Babil'de bulunan Üst Ev de katýlýyordu. Dýþardan, önce 1963'den General Rosenthal'in baþkanlýðýndaki grup, arkasýndan Artý-2100'den biri Dünya Birliði'ni, biri de Daydream Cumhuriyeti'ni temsil eden iki ayrý grup gelmiþ, Noko'nun en son aktardýðý ise beþ kiþilik Lanka ekibi olmuþtu. Yeni gelenlere Sarah önce Babil'i gezdirmiþ, Toshiki ile Noko Odysse'yi tanýtmýþ, Pathummal Babil projesini anlatmýþtý. Ali ile Hank da tüm katýlanlara Lanka'da yapýlanlarý bir örneðiyle açýklamýþtý. Daha sonra Jimmy Doktor'un yaptýklarýný kýsaca özetlemiþ, John da son geliþmeleri ve olasý tehlikeleri sýralamýþtý. Evet, Odysse henüz öbürleri tarafýndan ele geçirilmemiþti, ancak oluþturulan zaman tünellerinin sonsuza kadar korunamayacaðý da açýktý. Her an beklenmeyen birileri oralardan içeri girebilir, kimseye yaþama hakký býrakmadan, zamaný ele geçirebilirdi. Ýlk günün sonunda düzenlenen toplu yemekte peþ peþe gelen sorular yanýtlanarak akýllarda kalan kuþkular silinmeye çalýþýlmýþtý. Çekinilenin tersine, gruplar birbirlerine hýzla uyum saðlamýþ, kendi içlerine kapanýp kalmamýþtý. Ýstenen birliktelik havasý beklenenden çabuk gelmiþti. Hatta ilerleyen günlerde Babil bir de bir aþka sahne olmuþ, 1963'ün ekip baþý General Rosenthal ile Artý-2100'den 'Prenses' Diana Field arasýndaki yakýnlaþma dostluk sýnýrlarýný çok kýsa zamanda aþmýþtý. 2100'den gelen herkes General'in adýný tarihten biliyordu. Prenses'in anlattýðýna göre, dünyadaki yeniden yerleþim hareketleri ve uzaya açýlma projesini o yönetmiþ, bütün o gelgit hareketinin en az zararla atlatýlmasýný saðlamýþtý. Ay kolonisi ile L4, L-5 istasyonlarý Rosenthal zamanýnda kurulmaya baþlanmýþ, dünyadan oralara yapýlan göçleri o düzenlemiþti. Ve ikinci günün akþamý Prenses kendini, hakkýnda anlatýlanlarý þaþkýnlýkla dinleyen General'in kollarýna býrakmýþtý. Üçüncü günün sabahý birinin adý Romeo, öbürününki Juliet olmuþtu. Kaldýklarý dairenin kapýsýna 'Dolce Verona' yazmýþtý birisi. Ýkisinin çocukça gülüþmeleri, göz göze, el ele dolaþmalarý herkesi neþelendirirken, yakýnlaþmanýn düðümünü çözen þifreyi bu gençlere yakýþýr sevda saðlamýþtý. Son Antlaþma - Can Eryümlü 271 Ama… o üçüncü günün akþamý Doktor'dan gelen kýsa mesaj, oluþmuþ büyülü havayý daðýtývermiþti. Odysse'nin ýþýk küresinden, beyaz saçlý sakallý, beyaz giysili, yüzü saðlýklý bir güneþ yanýðýyla parýldayan Doktor, doðrudan John'a seslenerek, Babil'de oluþturulmaya çalýþýlan gruplaþmayý izlediklerini, bu tür çabalara hiç gerek olmadýðýný, isterse onu Alwar'ýn yerine Dünya Birliði Örgütü Baþkaný yapabileceðini söylemiþ, ayrýntýya girmediði gibi, ne Kopek, ne de O'Hara'dan söz etmiþti. Ortalýðý saran heyecan dalgasý içinde epey tartýþýldý elbette bu mesaj. Ali onun düpedüz, hem de adi ve çocukça bir kandýrmaca olduðunu söyleyip Doktor'a kýzdý. Edwards, onunla Kopek'in arasýnýn açýlmýþ olabileceðini, Doktor'un kendine yeni bir destek aradýðýný sanýyordu. Benny, 'o puþt herifin' her yapýlaný dýþardan izlediðini, ama oluþan birliktelikten çekindiði için kilit durumdaki John'u aradan çekip almaya çalýþtýðýný söyledi. Jimmy'ye göre de, Doktor onlarýn attýðý her adýmý izliyor, kendi megaloman tavrý içinde, soluðunun enselerinde olduðunu oradakilere göstermek istiyordu. Hank ile General de ona katýlarak, mesajýn daha toplantý sonuçlanmadan gönderilme nedeninin katýlanlarýn akýllarýný karýþtýrýp korkutmak olduðunu belirttiler. Prenses, Doktor'un John'u Babil'den ayýrarak tek baþýna yutmak istediðine inanmýþtý. Kesinlikle bir yere gitmesini istemiyordu. Görüntülü görüþmede bile baþýna bir iþ açabilirdi. John bütün bu söylenenlerin doðru olabileceðini, ama içinde hâlâ küçük bir umut taþýdýðýný, daha doðrusu taþýmak zorunda olduðunu söyledi. Olasý bir çatýþmanýn önüne geçebilme þansýný denemeden býrakmamak için Doktor'la bir kez daha görüþülmesi gerekiyordu. Ve John tüm katýlýmcýlarýn önünde, Kennedy ve Alwar ile görüntülü bir toplantý yaptý. John'un Doktor ile konuþmasýna karar verildi. *** Noko Odysse'nin belirlediði 'zaman dýþý' adresle baðlantý kurduðunda, Doktor yanýnda iki kiþiyle görüntüye geldi. Biri oldukça yaþlý, ama dinç, kýrmýzý yüzlü, beyaz saçlý, kahverengi bir cüppe Son Antlaþma - Can Eryümlü 272 giymiþ bir adam, diðeri hiçbir belirgin özelliði olmayan, kýsa saçlý, esmer, siyah bir tulum giymiþ, orta yaþlý bir kadýndý. John'un cisimlenmeyip görüntü olarak kalmasý üzerine, "Elini sýkmadan sana nasýl 'hoþ geldin' diyebilirim John?" diye sordu Doktor, yüzünde gülümseme sayýlacak bir buruþmayla. 'Elimi sýkamayýnca, gýrtlaðýmý da sýkamýyorsun, deðil mi?' diye düþündü John, ama yalnýzca gülümsemekle yetindi. "Bu güvensizlik dengesiz bir çocuðun…" diyordu ki Doktor, "Sahtekarlýk yapamayacak kadar iyi tanýyoruz birbirimizi Jeff," diyerek sözünü kesti John onun. "Ýyisi mi doðrudan konuya girelim. Ne istiyorsun?" "Her þeyi bilen sen, benim ne isteyeceðimi de biliyor olmalýsýn. Niye soruyorsun ki?" "Senin aðzýndan duymak için. Belki benim düþündüðümden daha azýný istersin." "Her zamanki gibi, bana haksýzlýk yapýyorsun John. Bir kenara atýp dýþladýn, deðersiz bir sürü insanýn önünde kavga ettin benimle. Þimdi olduðum yere beni sen gönderdin, ama olayýn buralara varacaðýný düþünmemiþtin, deðil mi?" "Ne yapmak istiyorsun?" diye sordu John. "Hepimizin bir zaman tuzaðý içinde olduðunu, bir aksilik olursa hep birlikte yok olacaðýmýzý biliyorsun. Hepsini ele geçirmeye çalýþýrken onun nazik dengesini bozabilirsin. Yoksa senin olmayan bir þeyin baþkalarýna da yaramamasý mý amacýn?" "Beni öcülerle korkutmaya çalýþma John. Eskiden böyle hatalar yapmazdýn. Belli ki dolduruþa geliyorsun. Her neyse, benim sana önerim açýk. Gel Artý-2100 dünyasýnýn baþý ol. Birlikte çalýþalým. Bizimle birlikte sen de kurallarýný koy. Belki o berbat dünyayý kurtarma þansýn olsun." "Karþýlýðýnda…?" "Odysse'nin önünde bir iskemle," dedi Doktor. John kendini tutamayýp yüksek sesle güldü. "Gülme!" dedi Doktor, sesini yükselterek. "Sana onurum üzerine söz veriyorum, hiçbir projene dokunmayacaðýz. Ýþlerine kesinlikle karýþmayacaðýz." Son Antlaþma - Can Eryümlü 273 "Kimlere ne sözler verdin bilmiyorum, ama dünyaya sahip olmanýn ötesinde, zamana hükmedebiliyor olmak müthiþ, deðil mi Jeff? Ama ne yazýk ki, o hâlâ elinde deðil." "Eee?" dedi Doktor alayla. "Seni Odysse'nin önüne, þifresini çözecek þifreyi yerleþtirin diye mi oturtalým? Zaman dýþýndaki adresini zamanýn içine oturtabilmen için mi…?" "Düþ gücüne hayraným John," diyerek sözünü kesti Doktor onun. "Evet, dediklerinin hepsi olasý, ama hiçbiri doðru deðil. Anlaþamayacaðýmýz belli. Onun için daha fazla uzatmayalým bu konuyu. Sen benden ne istiyorsun? Ne için geldin? 2100 sana yetmemiþ anlaþýlan, ama sýrf bunu söylemek için katlanmýþ olamazsýn bu zahmete." "Bizim tarafta, senin de içinde olduðun bir geleceðe umutla bakan bir tek ben kaldým Jeff. Ýþler daha fazla çatallanmadan, sende küçük bir hoþgörü ýþýðý kaldý mý diye bakmaya geldim. Bulamazsam dönüp, 'Hepinizin en safý benmiþim. Özür dilerim,' diyeceðim bizimkilere. Ve iþ olacaðýna varacak." "Ýþler hep olacaðýna varýr zaten John. Varmadýðý olmamýþtýr. Ama sen bizimle olursan baþka…" "Nesi baþka? Benim size katýlmamla neyin deðiþeceðine inandýr beni lütfen. Seni kendi ellerimle oturturum Odysse'nin baþýna. Benim için, bizim çatýþmamýzdan zarar görecek insanlar önemli, projenin benim kalmasý deðil. Acýlar, ölümler, yýkýmlar olmasýn. Gerçi seni ilgilendirmez bunlar…" "Onun için 'Gel!' diyorum ya sana. O Alwar salaðýna güvenip bize cephe alma. Dünyayý o duruma onun gibi zavallýlar düþürdü. Seninle güçlenir orasý." "Bütün kavramlarýmýz ne kadar farklý Jeff. Ben dünyanýn güçlü olmasýný deðil, yaþanabilecek mutlu bir yer olmasýný isterim. Güçlü olmak isteyen sensin." "Ben sana tam tamýna istediðin þeyi, insanlarýn zarar görmemesini öneriyorum. Gel, koru onlarý. Yok olmak üzere olan yaþamý ayaða Son Antlaþma - Can Eryümlü 274 kaldýr, yaþanacak bir yer yap þu dünyayý. Her þeyin hassas bir denge içinde olduðunu, dünya olmazsa bizim de olmayacaðýmýzý ben de biliyorum. Ne yapýp yapýp onu yaþatmak zorundayýz. Yani senin gelmeni kendim için istiyorum. Anladýn mý John? Þimdi inandýn mý?" "Bunlarýn ne kadarý senin fikrin? Birlikte olduðun kiþiler adýna nereye kadar söz verebilirsin?" diye sordu John. "Seni ne kadar özgür býrakýp, sözünü ne kadar geçerli sayarlar? Hiç emin deðilim." "Hepimiz sonuna kadar özgürüz," dedi Doktor. "Ortaklýk haklarýnýn nerede baþlayýp, nerede biteceðini bilecek kiþileriz hepimiz." "Öyle sözde özgürlük olmaz," diyerek burun kývýrdý John. "Ýstemedikleri bir þeyi yaptýðýnda þu yanýndakilerin seni durdurma, tutuklama, hatta öldürme yetkileri yok mu?" diye sordu. Yanýndaki iki kiþide hiçbir tepki olmadý, ama Doktor kýsa bir süre durakladý. "Her arkadaþýn yanýnda diðer ikisinin temsilcisi var," dedi sonra. "Bu konuþmamýzý kendi taraflarýna rapor etmek için..." "Evet! Güven kavramýna pek sýðmayan bir gardiyanlar sistemi. Bir süre geçerli olur, ama fazla uzun sürmez. Toplayacaðýnýz ganimeti bile paylaþamazsýnýz siz. Birbirinize düþersiniz. Bak, Doktor! Benim de sana bir önerim var. Kabul edeceðini pek sanmýyorum ama… Gel, yanýna almak istediðin herkesle birlikte boþ bir dünyaya gönderelim seni." "Bir tür sürgün, öyle mi?" "Olur mu hiç? Ýster bir tatil diye düþün, ister dünyayý kendi isteðine göre yeniden yapma önerisi diye. Keþke biri bana önerseydi böyle bir þeyi. Yorulmadýn mý, doymadýn mý daha?" "Sen bir çocuksun John," diyerek güldü Doktor. "Ben sana ne öneriyorum, sen bana ne… Yoo, teþekkür ederim. Ben Odysse'yi istiyorum. Farkýndaysan bize hayýr demiyor artýk. Kokumuzu tanýyan uslu bir köpek gibi oldu. Sýra sizin kokunuza düþman yapmaya geldi onu. Koyduðunuz bütün tuzaklarla siz dýþarda kalacaksýnýz yakýnda." "Arkadaþlarýnýn onu sana kuzu kuzu býrakacaklarýný hiç sanmam," dedi John. O sýrada görüntüye kýzýl saçlý Frederick Ericsson girdi. Gelip Doktor'un arkasýnda ayakta durdu. Alwar'ýn muhafýzlarýnýnki gibi Son Antlaþma - Can Eryümlü 275 siyah, parlak, beli kemerli giysiden vardý üzerinde, ama baþlýk takmamýþtý. Sert bakýþlarla John'u süzüyordu. Onun arkasýndan, John'un þaþkýn bakýþlarý altýnda, Baþkan Kennedy ile Baþkan Alwar girdi görüntüye. Oturan üç kiþinin arkasýna geçip, Frederick'in iki yanýnda durdular. "Ben inanmayacaðýn kadar güçlüyüm John," dedi Doktor. "Ýnat etme! Gel, sen de katýl bize." 276 11. Ayaða kalk! Uyumak için önümüzde sonsuzluk var. Ömer Hayyam Zamanlararasý ekipler John'un Doktor'la yaptýðý görüþmenin ardýndan yeniden bir araya gelmiþ, Edwards o konuda genel görüþme açmýþtý. Ýlk sözü bir açýklama yapacaðýný belirten Lanka sözcüsü Hank Sawana aldý. Ona göre küçücük kalan kürsüye tutunmak için iyice eðilip, kendilerinin insan yapýmý bir tür olduðunu, kültürlerini onlardan aldýklarýný, ancak farklý olduklarýný söyleyerek baþladý konuþmasýna. Ýnsanlarla bir þekilde 'uzaktan akraba' idiler ve henüz tamamlanmamýþ bir evrim sürecini yaþýyorlardý. Kendilerinin varlýk nedeni olan insanlara þükran duyuyorlardý, ama bu durum onlarýn kölesi olmalarýný gerektirmiyordu. Bunlarý söyledikten sonra bir süre susarak salondakilere baktý. "Bu nedenle Lanka Yönetim Kurulu, insanlar arasýndaki olasý bir savaþa karýþmama kararý alýrken topluluðumuzun genel eðilimini göz önüne almýþ oldu. Ancak bireyleri de istedikleri tarafta yer alabilmeleri konusunda serbest býraktý," dedi kimi zaman tizleþen, kimi zaman kalýnlaþan, kendine özgü sesiyle. Salonda uzun bir suskunluk oldu. "Bunun üzerine burada bulunan dört arkadaþýmla ben sizlere katýlma kararý vererek Babil'e geldik. Bizler kiþisel olarak, zor durumlarýnda bizi yapan insanlarýn yanýnda olma gereðine inanýyoruz." Kýsa süren bir duraklamadan sonra bazýlarýndan tedirgin bir alkýþ aldý bu sözleri. Tam kürsüden inmek üzereyken arkalardan bir kadýn, "Karþý tarafa katýlmak isteyenler de olabilir mi?" diye sordu. Sarah idi o. "Evet," dedi Hank kürsüde kalarak. "Biz Lanka'dan ayrýlýncaya kadar diðerlerine katýlmak isteyen çýkmamýþtý, ama kimse çýkmayacak demek deðildir bu." Son Antlaþma - Can Eryümlü 277 "Peki hak mý bu þimdi?" diye seslendi Marilyn de. "Bazýlarýnýzýn onlarý yapanlarýn karþýsýnda yer almasý doðru mu?" "Bizim inancýmýz bireysel özgürlüklerin her þeyin üzerinde olduðudur, sayýn bayan," dedi Hank. "Bizi yapmanýzýn bedelini bu beþ kiþi buraya gelerek ödemek istedik. Ayný zamanda bizlerden size karþý olacaklarýn bedellerini ödemek için de buradayýz. Bazýlarý öbür takýma katýlmakla insanlýða olan görevlerini o þekilde yerine getirebileceðini düþünebilir. O onlarýn kararý ve seimi olacaktýr," diyerek kocaman adýmlarýyla kürsüden indi. Onun üzerine salonda önce bir uðultu oldu, sonra hep bir aðýzdan bir tartýþma baþladý. Edwards ellerini çýrparak herkesi susturmak istedi. "Arkadaþlar, arkadaþlar," dedi yüksek sesle. "Önce sözcüler toplumlarýnýn görüþünü belirtsin, tartýþmalara sonra geçelim. Tarih sýrasýyla sýra Eksi-7650 Babil sözcüsünde. Buyurun sayýn Deray." Kürsüye gelen kiþi, bu arada Üst Ev'in Baþkaný seçilmiþ olan, Hakon Deray idi. Koloni temsilcileri, kendilerini Babil soyundan saydýklarý için, ilk baþkan olma hakkýný Babil temsilcisine vermiþti. Herkesi baþýyla selamladýktan sonra, "Bu toplantýnýn hepimizin tarihlerine kýsaca 'Babil Buluþmasý' olarak geçmesini önerdi bir arkadaþýmýz," diyerek baþladý konuþmasýna. "Garip, ama bir araya gelen farklý zamanlardan topluluklarýnýn tarihleri bundan sonra ayný olaylarý yazmaya baþlayacak. Oysa ne 1963, ne de 2100'den gelenler tarih kitaplarýnda böyle bir toplantýyý okumuþlardý. Eksi'den gelen Lanka'lýlarla bizler de bu olayý yeni yaþýyoruz. Tek baþlarýmýza olsaydýk yaþamýmýz bir boyutta akýp gidecek, böyle bir paradoksun farkýnda olmayacaktýk. Özel olarak bizler bu durumumuza ya çok uzun sürecek bir evrimle ulaþacak, ya da hiç ulaþamayacaktýk. Zamanlarýný aþarak gelen ve bizimkini baþlatan kiþilere biz de þükranýz sayýn Sawana, ancak geleceklerinden endiþe ediyoruz." Bir süre durup kendisini dinleyenlere baktý. "Aramýzda zamanlararasý sorunlara nereye kadar karýþma hakkýmýzýn olduðunu tartýþtýk. Önümüzde iki tane gelecek örneði olduðunu gördük; sözcüsü bir asker olan kavgacý bir 1963 ve kendi uydularý tarafýndan yok edilmeye direnemeyen barýþçý bir 2100. Hayýr efendim! Biz onlar gibi olmak istemiyoruz. Bunu bize siz öðrettiniz. Size benzemememiz için yaptýnýz bizi. Henüz Son Antlaþma - Can Eryümlü 278 deðiliz, ama sizlerden daha güçlü ve mutlu olmak zorundayýz. O amaçla, en büyük yol göstericimiz geleceðin tarihinden alacaðýmýz dersler olacak." "Bravo," dedi Pathummal yavaþça, ama salon çok sessiz olduðu için herkes tarafýndan duyuldu sesi. "Öte yandan bizi bu toplantýya çaðýrarak sizlerle eþit oy hakký tanýdýnýz," dedi Hakon Pathummal'e gülümseyerek. "Oysa sizin için yapmamýz gerekenleri söylemeniz yeterliydi. Ýnanmasak bile isteklerinize direnemezdik, ama siz bizimle karþý çýkabileceðimiz bir tartýþmaya girmeyi kabul ettiniz. Ýþte sýrf bu yüzden, yani insanlýðýn bu kez yaþamý daha fazla hak etmesine katkýda bulunabilmek dileðiyle, yanýnýzda olmaya karar verdik. Henüz oluþumunun baþýnda olan evrimimiz belki bundan çok zarar görecek, ama kendimizi sonu kötü bitmeye yönelmiþ bir insanlýk öyküsünü düzeltmeye adamak istiyoruz. O zaman çocuklarýmýzýn kendi geleceklerine daha þövalyece bir gururla bakacaklarýna inanýyoruz. Kendi barýþçýl inançlarýmýza ve ayrýca gücün kesinlikle karþý tarafta olmasýna karþýn, bir savaþ durumunda yanýnýzda olacaðýz. Baþkanlarýnýz bile kalmamýþ olsa da…" Hakon kürsünün yanýndaki masada oturan Edwards'ý baþýyla selamlayarak döndü ve aðýr aðýr yürüyerek Senato'sunun üyeleri arasýndaki yerine oturdu. Salondakiler suskun ve sýkýntýlý bir þekilde beklemeye baþladý. "1963'ün sözcüsü sayýn General Rosenthal," dedi Edwards. "Baylar," diyerek sözlerine baþladý, "ve bayanlar," diyerek Prenses'i selamladý General. Herkes için kýsa bir gülüþme arasý yaratmýþtý bu tavrý. "Onlardan biri oldum, ama arkadaþýmýz bana gene de 'asker' diyerek hakaret etti," diye sürdürdü konuþmasýný gülerek. Salondakiler bir kez daha gülüþtü, çünkü üzerinde üniforma deðil, Babillilerin giydiði turuncu klima kumaþtan bir tulum vardý. Sonra yüzü gibi sesi de ciddileþti. "Biz 1963 yýlýnýn A.B.D. ülkesi adýna buradayýz. Biraz önce izlediðimiz görüntü Baþkanýmýzýn taraf deðiþtirdiðini düþündürtüyor hepimize, ama kiþiler deðil, ilkeler önemlidir. Orada gördüðümüz þeyin ne olduðunu tam olarak bilmesem de, diplomatlarýmýzýn þu sýralarda Son Antlaþma - Can Eryümlü 279 dünyanýn diðer uluslarýna buradaki durumu anlatmakta olduðunu biliyorum. O ülkelerin büyük çoðunluðunun yanýmýzda olacaðýndan adým gibi eminim. Keþke burada onlar adýna da konuþuyor olsaydým, ama az kaldý. Sürdürmekte olduðumuz bu toplantýnýn dünyamýzdaki yankýsý, ülkeler arasýndaki kýsýr çekiþmeleri, insanlýk açýsýndan daha geniþ bir ufukla deðiþtirecek. Bunu görebilmek için bir falcý olmam gerekmiyor. En azýndan bize öyle bir yararý olacak burada yaþanan gerginliðin. Umarým savaþ olmadan atlatabiliriz önümüzdeki bu badireyi. Evet bir askerim, ama savaþlarda kazananlarýn bile ne kadar büyük bedeller ödediðini bilecek kadar tarih okudum. Þimdilik bir tek ülke olarak ve teknolojimizin zavallýlýðýný kabul ederek tüm gücümüzü komutanýza vermeye hazýrýz. Bizler çocuklarýmýzýn, dünyayý yok olma aþamasýna getirmiþ ana-babalarýndan utanmamasýný ve bu mavi topun mutlu yaþanabilecek bir yer olabileceðini görmelerini istiyoruz," diyerek kürsüden indi ve Prenses'in yanýndaki yerine döndü. Artý-2100'ün sözcülüðünü Jimmy Prenses'e býrakmýþtý. Sýra kendisine geldiði için Edwards'a bakarak yerinden kalkýp aðýr adýmlarla kürsüye yürüdü yaþlý kadýn. O da General gibi turuncu bir klima tulum giymiþ ve sanki daha güzelleþmiþti. "Dostlarým," dedi yavaþça. "Bizim sorunumuzmuþ gibi görünen bir anlaþmazlýðý insanlýðýn sorunu olarak görüp yanýmýzda olma sözü veren herkese teþekkür ediyorum. Bu ilginç yolculukta, Dünya Birliði Örgütü olarak bizim de bir savaþ çýkmamasý için çaba göstereceðimizden emin olabilirsiniz. Olasý bir savaþýn buralara kadar uzanýp uzanmayacaðýný bilemiyorum, ama biz orada topun aðzýndayýz. Bir yangýnda önce orasý yanacak diye deðil, bir ülkü peþinde olduðumuzdan barýþ için çabalýyoruz. Umarým baþarýrýz, çünkü her ne kadar adýmýz Dünya Birliði ise de, dünya tam bir birlik içinde deðil orada da. Bize ilettiðiniz bilgileri Genel Kurul'umuzda tartýþýrken, Doktor Hopkins'in isteðinin hemen yerine getirilmesini isteyenler olmuþtu. Öyle yapýlsaymýþ Kopek bize iliþmezmiþ. Uydulardakilerin istediði yalnýzca Odysse imiþ ve onu ele geçirmek için bizi rehin alarak sizi korkutmaya çalýþýyorlarmýþ. Ayrýca Odysse gerçekten de insanlýðýn malý olmalýymýþ. Niye bazý ne idüðü belirsiz kiþilerin elinde, böylesine tehlikeli bir silah olarak kalsýnmýþ ki? Son Antlaþma - Can Eryümlü 280 "Baþta azýnlýkta olan bu görüþ yavaþ yavaþ taraftarlarýný arttýrmaya baþlamýþtý. Durum neredeyse ortada idi ki, kararýn oylanmasýna geçilmek üzereyken Alwar salonunun kapýlarýný kapattýrdý ve herkesi tek tek dýþarý alarak DNA kimlik testi yaptýrttý. Bu testler Kurul'umuzdaki diplomatlarýn üçte birinin estetik ameliyatlarla asýl üyelerin yerine geçirilmiþ sahte kiþiler olduðunu ortaya çýkardý. Çoðu uydulardan gönderilmiþti. Durumun anlaþýlmasý üzerine gerçek üyelerin neredeyse tamamý Alwar'ýn önerisini onaylayarak, tüm gücümüzü bu toplantýda oluþacak otoritenin hizmetine verme yönünde oy kullandý. Alwar'ýn politik bir baþarýsýydý bu. Savaþ karþýtý olan birliðimize, gerekirse kendi uydularýmýzla savaþa hazýr olduðumuzu ilan ettirmiþti. "Evet dostlarým, savaþ karþýtý olmak, biraz önce konuþan Hakon Deray arkadaþýmýzýn dediði gibi, kendi yok oluþumuza direnememek anlamýna geliyor. Biz ne 1963 kadar savaþ içinde yoðrulduk, ne de Kopek kadar saldýrganlaþabiliriz. Biz insanlýðýn tarihi boyunca özlediði barýþ ve özgürlük dünyasýný gerçekleþtirdik orada. Bedel olarak dirençsizliðimiz çýktý önümüze. Ama karþýmýza dikilenlerin kiþiliklerine bir bakýn lütfen! Kopek'i biliyorsunuz. Doktor'u siz anlattýnýz. Neyi savunduðu anlaþýlamayan Janet… onunla birleþen Mehdi Abbas… çevrelerine ezik, horlanmýþ, umutsuz kim varsa topluyorlar. Ýþte yanlýþýmýz burada. Biz bir barýþ dünyasýnýn kiþisel özgürlüklerini taþýyabilen bireylerden oluþacaðýný sanmýþtýk. Özgürlüklerden rahatsýz olanlar hemen karþý tarafa koþtu. Bir kalabalýðýn parçasý olup, herkes gibi ortalama kalmak isteyenler onlarýn yanýnda toplandý. Doktorlara sorarsanýz bir kiþilik bozukluðudur bu. Yoksa insanlar neden gidip de, 'Ben sizin belanýz olmak istiyorum,' diyen Kopek'e, 'Ne olur ol!' diye oy verir? Bizim hatamýz bu oldu iþte. Yaþamýn kendi içinde varolan ikilemi atladýk. Bizim güzel ve doðru dediðimize, bir tepki olarak çirkin ve yanlýþ diyecekleri göz ardý ettik. "Bizim onlar karþýsýnda güçsüz olduðumuzu söylüyorsunuz, ama bunu söylerken sizin ölçünüz de silahþorluk. Ne var ki Tanrý her zaman iyilerin yanýndadýr. Bakýn! Bizim karþýmýza zamanýn içinden birilerini çýkardý ve onlara, 'Sizi kurtarmak istiyoruz,' dedirtti. Ýbrahim Peygamber'in oðlunu kurban ederken gökten bir koç indirmesi gibi bir Son Antlaþma - Can Eryümlü 281 mucize onun sizi bize göndermesi. Evet, bizler kimseye karþý koyamayýz, çünkü silahsýzýz. Güvenebileceðimiz tek þey, bu toplantýya katýlanlarýn bütün zamanlarýn en seçkin kiþileri olmasý. Bu kadar akýl hiçbir zaman bir araya gelmemiþti. Bunun saðlayacaðý sinerjinin umuda yönelmekten baþka þansýnýn olmadýðýna inanýyorum. Onun için, buyurun gelin ve bizi kurtarýn. Biz sizin hepinizin özlediði barýþýz." Alkýþlar arasýnda kürsüden inerek yerine döndü Prenses. "Arkadaþlar," diyerek ellerini kaldýrdý Edwards. Salon giderek sessizleþti. "Hepimizin gelecekten yalnýzca barýþ beklediði görülüyor. Onun için zaman yitirmeden, teknik ve askeri konularda çalýþmalar yapmak üzere komisyonlar oluþturup, kendimize bir plan hazýrlamamýz gerekiyor. Ancak sizlere þu anda salona giren bazý konuklarýmýz olduðunu bildirmek istiyorum." Herkes arkasýna dönüp kapýya baktý. John ve Toshiki'nin arasýnda Baþkan Kennedy ile Baþkan Alwar duruyordu. Birlikte yavaþ yavaþ öne doðru yürüdüler. Kýsa süren bir sessizliðin ardýndan delegeler ayaða kalkarak onlarý þiddetle alkýþlamaya baþladý. *** O günün gecesi John dört hanýmla Babil'deki hastanenin terasýna çýkmýþtý. Prenses, Pathummal, Marilyn ve Sarah oturduklarý masada bir þarap þiþesini açmaya çalýþan John'u izliyordu. Iþýklarý yakmamýþlardý. Aysýz bir geceydi, ama çevrenin aydýnlýðý birbirlerini görmelerine yetiyordu. Görüþmelere ara verildiðinde, John'un önerisiyle bir þiþe þarap ve beþ bardak alýp kimseye bir þey söylemeden yýldýzlarýn altýna kaçmýþlardý. John þarabý bardaklara daðýttýktan sonra kendininkini alýp kaldýrdý ve, "Barýþa ve mutluluða," dedi. "Mutluluða," dedi Pathummal. "Barýþa," dedi Sarah. "Güzelliklere," dedi Prenses de. Sonra Marilyn'e dönerek, "Siz benim en sevdiðim kiþilerden biri olduðunuzu bilmiyorsunuz. Bir sizin, Son Antlaþma - Can Eryümlü 282 bir de Chaplin'in yeri çok özeldir bende. Sizi doðru kullanamadýklarýný, biçtikleri aptal sarýþýn tipi yerine, oyun gücünüzdeki duyarlýlýkla müzikallere yatkýnlýðýnýzý ortaya çýkarsalardý çok farklý olacaðýnýzý düþünmüþümdür hep. Burada yaptýklarýnýzý gördükten sonra ne kadar haklý olduðumu anladým. Siz, o bize tanýtýlan Marilyn deðilsiniz." "Çok teþekkür ederim Prenses," dedi Marilyn, kadehini özel olarak onunkine vurarak. "Ne güzel sözler... Þýmarýklýk olmasýn diye, kimseye söyleyememiþtim düþüncelerimi þimdiye kadar. Teþekkür ederim. Yüzyýllar sonrasýna kalmýþ olmak hoþ bir þey, ama o defter kapandý benim için. Yaþamýmýn amacý burasý oldu." "Burasý… burasý baþka… çok etkileyici," diye sürdürdü Prenses, öbürlerine bakarak. "Býrakýn duyduklarýmý, gördüklerime bile inanamadým daha. Olaðanüstü… garip… kýþkýrtýcý... Kolonilerin her biri birbirinden ilginç. Sonra oluþturduklarý federasyon… ne söyleyeceðimi bilemiyorum. Lanka baþlý baþýna bir olay. Sizce bu gördüklerimizin arkasýnda gerçekten ne var John?" "Tanrý dememi bekliyorsanýz diyemeyeceðim Prenses. Onu bulamadýk henüz. Bilemediðimiz çok þey var daha." "Umarýz bütün bu yoðunluðu kaldýrabilir bizim zavallý Odysse," dedi Sarah. "O olasýlýk da var, deðil mi?" diye sordu Prenses. "Her an," dedi Marilyn, içini çekerek. "O zaman ne yaparýz?" diye sordu Prenses. Kimse yanýtlamadý onu. "Anlýyorum," dedi onun üzerine yaþlý kadýn. "Aslýnda anlamýyorum. Niye hep tarihte olan þeylerin benzerlerini yaþadýðýnýzý bir türlü anlayamadým. Sizler de farkýndasýnýz, ama olaylarýn oluþuna engel olamýyorsunuz. Öyle deðil mi Belkýs Haným?" "Hýý?" dedi Pathummal, düþüncelerinden sýyrýlmaya çalýþarak. "Yaa, evet. Hele hele Hans'ýn bir Ýbrani kralýný oynamasýna ne demeli?" "Sizin bir Hintli olmanýz gibi mi?" diye sordu Prenses. "Onunki daha ironik," dedi Pathummal ve gülümseyerek baþýný salladý. "Yemen'de benim yaptýklarýmý daha önce Belkýs'ýn yapmýþ Son Antlaþma - Can Eryümlü 283 olduðunu sonradan öðrendim. Okuyup araþtýrýnca… Evet, doðal koþullar herkese ayný þeyi yaptýrýrdý belki, ama niye ben, deðil mi?" Prenses baþýyla onayladý onu. "Size bazý baþka benzerliklerden söz etmemi ister misiniz?" diye sordu Marilyn'e bakarak. O 'devam et' anlamýnda gözlerini kapatýp açtý ve elindeki þarap kadehini bir yudumda içti. Pathummal diðerlerinin soran bakýþlarý üzerine, "Hint Mitolojisi," diye ekledi. "Bana hep çok karýþýk gelmiþtir o," dedi Sarah. "Fazla kalabalýk…" "Evet haklýsýn, dýþardan biraz kalabalýk görünür. Kýrk bin kadar tanrý ile tanrýça vardýr Hindistan'da, ama hepsi bir yerde birleþir. Her þeyin kaynaðý, 'mutlak' demek olan Brahman'dýr. O bir sürü tanrý, aslýnda o tek gücün farklý kiþilikleridir. Bir bakýma tektanrýcýlýktýr Brahmancýlýk. Brahma olup yaratýr, Viþnu olup korur, Þiva olup yok eder örneðin." "Oraya da bulaþtýðýmýzý mý söyleyeceksin yoksa?" diye sordu Marilyn. "Yeni yeni bazý þeyler… Önceleri bu kadar benzerlik yoktu. Son zamanlarda…" diyerek bir süre sustu Pathummal. Marilyn ona gülümseyerek baþýný sallayýnca içi rahatladý. "Yani þu uydular ve dünya… bir þeyler bir yerlere oturmaya baþladý." "Ýlginç," dedi Prenses. Þarap þiþesine uzanýp boþalan bardaðýný doldurdu. Þiþeyi ondan almak isteyen John'a el iþaretiyle engel oldu. Sonra öbür bardaklarýn eksiklerini tamamladý. "Bizde Mahabharata adlý bir destanda," dedi Pathummal þarabýndan bir yudum alarak, "bir savaþ anlatýlýr. 'Eðitilmiþlerin büyük þiiri' demektir o. Kardeþ çocuklarýndan türeyen Pandava ve Kuruidi ailelerinin savaþý… Sonuncusu Kuruksetra ovasýnda, M.Ö. 1000 yýlýnda olur." "Bütün bu yer adlarý ve tarihler o savaþý gerçek mi yapýyor?" dedi Sarah. "Ýlyada'nýn gerçekten Troya savaþýný anlattýðý gibi…?" "Nasýl yorumlarsanýz," dedi Pathummal omuzlarýný silkerek. "Pandava'lar tanrýlar tarafýndan korunur. O ailenin prenslerinden Arcuna tanrý Kriþna'nýn dostudur ve girdiði savaþlarda onun çok yardýmýný görür. Destandaki ünlü bir þiir, ikisinin ölüm ve ruhgöçü Son Antlaþma - Can Eryümlü 284 konularýndaki görüþlerini anlatýr. Yeniden doðuþ inanýþýnýn en temel anlatýmýdýr o. Her neyse… tanrýlarla olan iliþkisi yüzünden Arcuna'ya 'insan yüzlü tanrý' da denir. Bir ara onlardan göksel silahlar alýr ve tanrýlar kralý Ýndra'nýn arabasýyla uzaya giderek cinlerle savaþýr." "Þimdi de cinler çýktý karþýmýza," dedi Marilyn, "hem de Frederick uzaydayken." "Neyse ki tanrýlar Arcuna'nýn yanýndaymýþ," dedi Sarah gülerek. "Asýl oðlan o olduðu için sonunda o kazanýr. Merak etme!" diyerek kadehini Mariyn'e kaldýrdý. "Arcuna tanrýnýn arabasýyla gökyüzünde yüzlerce hava taýtýnýn inip kalktýðý, kendi çevresinde dönen bir uyduya gider," diye sürdürdü Pathummal sözlerinin üzerine basarak. "Brahma tarafýndan iki kadýn cin için yapýlmýþ bir kent vardýr onun içinde." Susup elleriyle gökyüzünü iþaret etti. "O iki kadýn kentlerini o kadar iyi savunuyorlarmýþ ki, tanrýlar bile sokulamýyormuþ yanlarýna. Arcuna bir mermi atarak orayý yerle bir eder. Sað kalan cinler yýkýntýnýn içinde savaþý inatla sürdürür, ama sonunda hepsi yok edilir." "Demedim mi ben sana?" dedi Sarah Marilyn'e. Gülüþtüler. "Arcuna dünyada Kuruidi'lerle savaþýrken, ona yardým etmek isteyen Ýndra, diðer tanrýlarý yanýna alýp uçan arabasýyla gelir. Bu arada… göksel tanrýlar otuz beþ tane imiþ. Biz aþaðýdaki toplantýyý tam bu kadar kiþiyle yapýyoruz. Farkýnda mýsýnýz?" "Aaa, içim sýkýþtý," dedi Prenses. "Çok bilmek ne kötüymüþ." "Daha durun bakalým," dedi Marilyn ona. "Eee?" dedi sonra Pathummal'a, ama o susarak üçünün gözlerinde dolaþtýrdý gözlerini. "Tanrý da Cebrail'e, dönek meleklerden oluþan Þeytan'ýn ordusuyla savaþmasýný buyurmuþtu," dedi Sarah. Onun da ardýndan bir süre sustular. "Arcuna'ya ne olmuþ sonra?" diye sordu John. "Düþmanlarýný yendikten sonra, yaþamaktan býktýðý için Ýndra'nýn cenneti Svarga'ya çekilmiþ." "Ödül olarak oraya alýnmýþtýr o," dedi Marilyn. "Hanok da ölmemiþ, Tanrý tarafýndan gökyüzüne alýnmýþtý." Baþýyla onu onayladý Prenses. Son Antlaþma - Can Eryümlü 285 Baþka kimse bir þey söylemeyince birbirlerine ve yýldýzlara bakarak þaraplarýný içtiler. "Evet Prenses," dedi bir süre sonra John. "Þimdi siz de önümüzdeki bazý olaylarýn söylencelerle benzerliðini biliyorsunuz. Ýstemediðiniz bir þeyin olmasýna nasýl engel olacaksýnýz bakalým." "Haklýsýn John," dedi Prenses. "O anlatýlan savaþa engel olamayacaðým galiba, ama gene de olabilmek için elimden gelen her þeyi yapacaðým." "Ben de hanýmefendi. Ben de," dedi John içini çekerek. "Ama baksanýza, aþaðýdaki toplantý askeri bir yapýlanmaya doðru gidiyor. Karþýmýzdakilerin Odysse'ye el koymasýna savaþmadan nasýl engel olabileceðimizi bulamadým ben daha." O sýrada hoparlörden toplantýnýn üçüncü oturumunun baþlamak üzere olduðu bildirildi. "Bu küçük kaçamaðýmýz bu kadarmýþ hanýmlar," dedi John ayaða kalkarak. "Þimdi son bir barýþ ataðý olarak, L-4 ve L-5'e birer elçi göndermeyi önereceðim." "Ýyi olur John," dedi Prenses, onun koluna girip asansöre doðru giderlerken. *** Herkes müthiþ heyecanlýydý. General Rosenthal'i L-5'e götüren gemi adým adým önündeki uyduya yaklaþýyordu. Yayýnladýðý üç boyutlu görüntü toplantý odasýndaki bir duvarý doldurmuþtu. Her saniye giderek büyüyen, hiçbir ilginç yaný olmayan uydu büyük bir su deposuna benziyordu. Dýþý güneþ panolarýyla kaplýydý. Ancak ekseni çevresinde dönen o karanlýk silindirin çevresini saran manyetik kalkanýn ýþýklarýnýn sürekli deðiþmesi çok etkileyiciydi. Bidonun büyüklüðü, açýlan bir hangar kapýsýndan çýkan üç karþýlama gemisinin onun yanýnda ne kadar küçük kaldýklarý görülünce anlaþýldý. Dünya gemisi kendi baþýna koruma kalkanýný aþamayacaðý için onlar tarafýndan içeri alýnacaktý. Birlikte o açýk hangar kapýsýndan girip bir rýhtýma yanaþtýlar. Ýçeri girerken hafif bir parazit duymuþlardý. Rosenthal bir taramadan Son Antlaþma - Can Eryümlü 286 geçtikleri notunu düþtü görüntünün altýndaki bölüme. Girdikleri ambar olaðanüstü büyüklükteydi. Kendilerini karþýlayan gemilerden belki yüzlerce, daha büyüklerinden kýrk, elli tane, çok büyüklerinden de on tane kadar vardý içerde. "Bu görüntüler inceleniyor mu?" diye sordu Alwar yanýndaki þiþman danýþmanýna. "Evet," dedi Win Dawson. "Hem de üç ayrý grup tarafýndan. Daha sonra birbiriyle karþýlaþtýracaklar bulgularýný." Alwar baþýný sallamakla yetindi. "Kopek'in bize görüntü alma izni vereceðini sanmýyordum," dedi John. "Her þeylerini gözlerimizin önüne sermeleri biraz garip deðil mi sizce?" "Manyetik kalkanlarýnýn aþýlamayacaðýna güveniyorlar," dedi Jimmy. Bu arada görüntüler deðiþti. Üç kiþilik dünyalý ekiple onlarý rýhtýmda karþýlayan grup, önlerinde yukarý doðru kývrýlan hortum gibi bir koridorun sonundaki ýþýklý kapýya doðru gidiyordu. Yaklaþtýklarýnda kapý kendiliðinden açýldý ve dünyalýlar içeri girdi. Onlarý getirenler dýþarda kalmýþtý. Kapý arkalarýndan kapandý. Bir salona girmiþlerdi. Saða ve sola sýralanmýþ üçer sýra kýrmýzý koltukta yirmiye yakýn kiþi oturuyordu. Yer ve duvarlar bile kýrmýzý halý ve kumaþlarla kaplanmýþtý. Tam karþýlarýndaki yüksek kürsüde beþ kiþi, onlarýn da arkasýnda daha yüksek bir kürsü ile karanlýkta kalan bir koltuk vardý. O sýrada o koltuðun arkasýndaki kapý açýldý ve içeriye birileri girdi. Tavandaki ýþýklar da yanmýþtý. Kopek idi gelen. Yanýnda kahverengi cüppeli bir adam ve beyaz klima tulumlu bir kadýn vardý. Kopek koltuða oturdu. Öbürleri iki yanýnda ayakta durdu. "Hoþ geldiniz Dünyalýlar," dedi Kopek kalýn, etkileyici bir sesle. Dünya ekibinin oturacaðý bir yer yoktu. Belli ki özellikle ayakta býrakýlmýþlardý. "Hoþ olmasýný dileriz," dedi Rosenthal. "Bizler buraya, Birinci Zamanlararasý Deðerlendirme Toplantýsý'nýn mesajýný size iletmek için gelmiþ bulunuyoruz. Ben…" Son Antlaþma - Can Eryümlü 287 "Hepinizi tanýyoruz General," diyerek onun sözünü kesti Kopek. "Doktor Hopkins ve diðer kolonilerle kurduðunuz güç birliðinin dünyaya karþý takýndýðý düþmanca tavýrdan vazgeçmesini istiyoruz," dedi Rosenthal sertçe. "Sizi, içinde yalnýz sizin olacaðýnýz bir baþka zaman boyutuna taþýmayý öneriyoruz." "Ya kabul etmezsek?" "O sizin bileceðiniz iþ." "Elbette biz bileceðiz," dedi Kopek de sertleþerek. "Size nasýl güvenelim? Bizi bir üçkâðýda getirmeyeceðinizi ne bilelim? Sizin geri dönüp dönememeniz nasýl bizim isteðimize baðlýysa..." "Onu göze almýþtýk," dedi Rosenthal. "Size bu mesajý görüntü olarak da iletebilirdik, ama güveninizi saðlamak için kalkýp kendimiz geldik. Ayrýca Baþkan Alwar, siz gönderilirken yanýnýzda olmak için gönüllü oldu." "Çok güzel," diyerek güldü Kopek. "Yani bir adamý gözden çýkararak bizi baþýnýzdan defedeceksiniz, öyle mi? Çok ucuza gittiðimizi düþünmüyor musunuz?" Sesi birden sertleþti gene. "Bize koþul dikte edecek durumda deðilsiniz General. Önerinizi o þekilde kabul etmiyoruz, ama bize zaman makinanýzdan bir baðlantý verirseniz isteyeceðimiz boyuta kendimiz gideriz. O zaman gerçekten kurtulursunuz bizden." "Biz size nasýl güveneceðiz?" "Güvenmek zorundasýnýz, yoksa dünyanýz çok zarar görecek." "Bizi küçümsüyor, sizden geri olduðumuzu düþünüyorsunuz, ama zaman makinasýyla istediðimiz çaða gider, sizinkilerden çok geliþmiþ silahlarla donatabiliriz dünyayý. Siz daha parmaðýnýzý bile kýpýrdatamadan… Ýstersek buraya hiç gelmemiþ bile olabiliriz." "Bu çocukça blöfleri býrakýn General! Zamanda 2100'den daha ileri gidemediðinizi biliyoruz. Yalanýnýzla size güvenmememiz gerektiðini kanýtladýnýz. Bu tür çýkýþlarý býrakýn da, bize istediðimizi verin. Onu saðlamak için sizi bir süre konuk edeceðiz burada." "Bizler özel olarak Odysse hakkýnda bir þey bilmeyenlerden seçildik. Boþuna uðraþmayýn." Son Antlaþma - Can Eryümlü 288 "Çok zekisiniz, ama tarihteki ünlü General Rosenthal ayaðýmýza kadar gelmiþken þansýmýzý denememiz gerekir. Belki sizden ummadýðýmýz baþka þeyler öðrenir, deneyimlerinizden yararlanýrýz," dedi Kopek ve General'in göndermekte olduðu görüntü birden silindi. Babil'de o konuþmalarý izleyenler birbirlerine baktý. "Kendinden çok emin görünüyordu," dedi Alwar. "Generale ne yapacaklar?" diye sordu Kennedy. "Bellek taramasý," dedi Prenses. "Umarým," diye ekledi sonra. Sesi sýkýntýlýydý. "Þimdi de Ýndra'nýn gönderdiði görüntülere geçiyorum," dedi Jimmy uzun süren bir sessizliðin arkasýndan. Bu kez baþka bir uydu karþý duvarýn önünde yavaþ yavaþ büyümeye baþladý. O silindirin boyu daha kýsa, çapý daha büyüktü ve þiþman bir peynir kutusuna benziyordu. Altý, üstü antenler, güneþ panelleri ve diðer bir sürü aygýtla doluydu. Onun da çevresini manyetik alan ýþýklarý sarmýþtý. Birden uydunun tepesindeki yýðýnýn içinden yeþil bir ýþýk parladý ve doðruca dünya gemisinin üzerine düþtü. Bir erkek sesi, "Motorlarýnýzý durdurun. Sizi içeriye biz çekeceðiz," dedi. Ýstenen yapýldý. "Öbürlerine göre teknikleri farklý," dedi Kennedy. "Ýkisi farklý dünya," dedi Sarah. "Yerçekimiyle, yaþama biçimiyle, insanýyla…" "Geleceðe bakýþlarýyla…" diye ekledi Prenses. "Barýþý savunmak gerekirmiþ. Güçsüz güçlüye yem oluyor. Yem durumunda olan biziz. Dünyayý pembe bir cennet yapma fikri doðru bir ütopya deðilmiþ." "Sen de deðiþmeye baþladýn Prenses," dedi kývýrcýk saçlý Win Dawson. "Haklýsýn Win. Her neyse…" diyerek önlerindeki görüntüyü iþaret edip sustu. Karþýlarýnda dünyalý ekibinin alýndýðý oda vardý. Ýki uzun duvar boyunca onar tane koltuk sýralanmýþtý ve hepsi kahverengi cüppeli adamlar, kadýnlarla doluydu. Kýsa duvarlarýn önlerine de üçer koltuk konmuþtu. Pathummal ile iki yardýmcýsý önlerindeki koltuklara Son Antlaþma - Can Eryümlü 289 oturdular. Diðerleriyle aralarýnda manyetik bir perde olduðu silik yansýmalardan belliydi. O sýrada karþý duvardaki kapý açýldý ve içeriye üç kiþi girdi. Onlar da önlerindeki boþ koltuklara oturdular. Ortadaki cüppeli, beyaz saçlý adam Kevin O'Hara idi. Baþýyla konuklarýný selamladý. Ýki yanýndaki farklý giyimli kiþiler de Doktor ile Kopek'in adamlarý olmalýydý. "Hoþ geldiniz Dünyalýlar," dedi O'Hara. Sesi pürüzsüz, net ve etkileyiciydi. Ýçinde olduklarý oda da sade, abartýsýz ve yeteri kadardý. Her þey ve her yer gri idi ve olmasý gerekenden loþtu. Gri oda, kahverengi giysiler... "Hoþ bulduk sayýn Elçi," dedi Pathummal. "Size deðiþik zamanlardaki dünyalardan selam getirdik. Ayrýca sürmekte olan Birinci Zamanlararasý Deðerlendirme Toplantýsý'nýn bir kararýný size iletmekle görevlendirildik. Belki izliyorsunuzdur onu." "Gelip kendinizin anlatmasý hoþ bir davranýþ oldu," dedi O'Hara. Görüntü biraz daha silikleþip parladý, ama kesilmedi. "Dünyaya düþman bir birliðe katýlmanýz tarafýmýzdan iyi karþýlanmadý," diye sürdürdü Pathummal konuþmasýný. "Kutsal bir misyon anlayýþýyla yaþama baktýðýnýzý biliyoruz. Size karþý hiçbir önyargýmýzýn olmadýðýný bilmelisiniz. Ancak Doktor Hopkins ve Bay Kopek ile ortaklýðýnýz, hakkýnýzdaki olumlu fikirlerimizi ters yönde etkiliyor. Onlarýn saldýrgan tutumlarý…" "Ortaklarýmýz hakkýnda daha dikkatli konuþmanýzý öneririm," dedi O'Hara. "Yoksa görüþmemizi kesmek zorunda kalabiliriz." "Bizim onlara karþý olduðumuzu bilmelisiniz," dedi Pathummal, yaþlý adamýn gözdaðýna aldýrmadan. "Ýkisine yaptýðýmýz öneriyi size de getirdik. Toplumunuzu buradan, bir uygarlýk oluþmamýþ olmasý koþuluyla, istediðiniz zamana gönderebiliriz." "Anlýyorum," dedi O'Hara yalnýzca. Sakin sakin Pathummal'a bakýyordu. "Evrene zekâ ekmeyi düþündüðünüze göre," dedi Pathummal, "size bulabileceðiniz en güzel olanaðý sunduðumuzu sanýyoruz. O iþi biz de yaptýk ve boþ bir dünyada on iki koloni kurduk." Son Antlaþma - Can Eryümlü 290 "On üç," dedi O'Hara. "Evet," dedi Pathummal gülerek. "Birisi çok farklý olsa da, öyle. Haklýsýnýz. Dilerseniz size kolonilerimizle ilgili her türlü bilgiyi de açýk yüreklilikle verebiliriz." "Teþekkür ederim Dr. Gani," dedi O'Hara. "Gerçekten içten olduðunuz belli. Sizinle görüþ alýþveriþinde bulunabilmeyi biz de çok isterdik. Ancak içinde olduðumuz bu uzay ortamý içinde yaþamýmýzý sürdürebilmenin temel kuralý iþbirliði ve güvendir. Burada diðer kolonilerle dayanýþma içinde olmak zorundayýz. Sizlerle savaþmaya can atmýyoruz, ama kader ortaklarýmýzý da karþýnýzda yalnýz býrakamayýz." "Sizi anlýyorum diyemem, ama anlamaya çalýþýyorum sayýn Elçi. Siz ve Doktor Hopkins…" Pathummal sözünü bitirmedi. Bir süre ikisi birbirini süzdü. "O beyefendi bize yepyeni bir ufuk açtý," dedi O'Hara. "Üstatlarýmýzý kutsal bir saygýyla anýyor ve önümüze açtýklarý soylu yolda sevgiyle yürüyoruz. O yolda deðiþmekten korkmuyor, hatta deðiþmemiz gerektiðine inanýyoruz. Doktor Hopkins bizim için o deðiþimin anahtarý oldu." "O anahtarla açmayý umduðunuz kapýlarý büsbütün kilitlemezsiniz umarým." "Mesajýnýzý aldýk hanýmefendi," dedi O'Hara. "Þimdi izin verirseniz arkadaþlarýmýz beyninizi tarayýp söylediklerinizle söylemediklerinizi karþýlaþtýracak. Ondan sonra geri gönderileceksiniz." Onun bu sözlerinden sonra görüntü kesildi. "Ne bok iþ þu beyin tarama numarasý be?" diyerek yerinden kalktý Benny. "Onlara karþý hiçbir sýrrýmýz kalmayacak," dedi Kennedy. "Onlarý oraya göndermekle doðru mu ettik?" dedi Alwar da. "Kopek ne kadar saldýrgan ve küstahtý." "Ne demek istedi?" diye sordu John mýrýldanýr gibi. "Garip biri bu O'Hara. Kopek'e benzemiyor. Öbürü tam beklediðim gibi çýktý, ama bu... sonra görüntü neden öyle…?" Son Antlaþma - Can Eryümlü 291 "Bilmiyorum," dedi Jimmy düþünceli bir þekilde. "Bu görüntüyü ben de incelemek istiyorum," dedi Win Dawson. Jimmy ile bakýþtýlar. "O'Hara Doktor'a yaslanmýþ sanki," dedi Kennedy. "O da Odysse'yi istiyor." "Hayýr. Sanki baþka bir þey…" dedi John. "O tuhaf sözler… bilemiyorum. Anlayamadým." "Giderek daha çok boka batýyoruz," dedi Benny. Hafifçe öksüren Prenses'e dönüp, "Affedersiniz ama, adýný söylesek de söylemesek de, bir boka battýðýmýz kesin hanýmefendi," diye ekledi. "Size kýzmadým genç dostum. Aslýnda ben de aðzýmý bozmak üzereyim," dedi Prenses öfkeyle. "O'Hara'dan biraz umutluydum, ama görüyorum ki onu da kýskývrak yakalamýþlar. Haklýsýnýz Bay Bernstein. O dediðiniz þeye iyice batmýþ durumdayýz." "Sizleri o dünyadan güvenli bir yere almamýz gerekecek," dedi John, Alwar ile Prenses'e. "Gerektiðinde Babil'e taþýmak isteyeceðiniz kiþilerin bir listesini verin bize. Orada tehlikeye çok açýksýnýz." "Yoo! Biz yerimizde kalmak zorundayýz," diye John'a karþý çýktý Alwar. "Belki orada daha korunaklý bir yere geçeriz ama…" "Durun bir dakika," dedi Jimmy heyecanla. "L-5'ten yeni görüntüler geliyor." Susup duvardaki karlý görüntüye bakarak beklediler. Uzunca bir süre sonra General Rosenthal'in gemisinin yeniden uydunun dýþýnda olduðu görüldü. Geri dönüyordu. Yoo, hedefi dünya deðil, uzaydaki Güneþ Enerji Ýstasyonlarýndan biriydi. Jimmy gemi ile iletiþim kurmaya çalýþtýysa da bir yanýt alamadý. Hýzla istasyona gidiyordu. Derhal durmalarý… ya da yönlerini deðiþtirmeleri gerekiyordu… yoksa… çok geç… Ve gemi istasyona çarptý. Ýkisi korkunç bir alev topuna dönüþerek patladý. Görüntü bir süre boþluktaki yangýný gösterdikten sonra kesildi. "Hanýmlar, beyler," dedi John, "gördüðünüz gibi savaþ baþlamýþ bulunuyor." Salondaki sessizlik yaþamakta olduklarý hüzünle daha da koyulaþtý. O sýrada karanlýklar içindeki New York belirdi önlerinde. Özgürlük heykeli ay ýþýðý altýnda elindeki meþaleyi tutuyor, yalnýzca Son Antlaþma - Can Eryümlü 292 denizdeki gemilerin ýþýklarý parlýyordu. Ardýndan peþ peþe Amerika kýtasýnýn karanlýkta kalmýþ öbür büyük kentlerine ait görüntüler gelmeye baþladý; Los Angeles, Rio de Janeiro, Montreal... Onlarýn ardýndan Kopek'in gülen yüzü belirdi önlerinde. "Ne kadar kararlý olduðumuzu görüyorsunuz," dedi alayla. "Dünyanýzý besleyen öbür istasyonlara þimdilik dokunmayacaðýz, ama zor anlayan kiþiler olduðunuz için bir kaç uyarý daha yapacaðýz size." Kopek'in görüntüsü yerini üç ayrý yapýnýn görüntülerine býraktý. "Soldaki Dünya Birliði Örgütü'nün merkezi," diye açýkladý Prenses. "Ortadaki Birliklerarasý Ekonomi Koordinatörlüðü, üçüncüsü Güvenlik Örgütü Genel Merkezi." Ýkinci ve üçüncü görüntüler bir anda büyük patlamalarla alevli birer toz bulutuna dönüþtü. Bir süre sonra onlarýn yerine iki yeni görüntü geldi; Florida'daki Disney World ile Paris'teki Lafayette alýþveriþ merkezi. Onlar da, içindeki hiçbir þeyden habersiz kalabalýklarla birlikte, herkesin þaþkýn bakýþlarý altýnda patladý. Ardýndan, biri Kuala Lumpur, biri de Tokyo'da olan iki gökdelen göründü. "Sadist hayvan," diye baðýrdý Prenses. Diðerleri ne yapacaðýný bilemeden ya ayaða fýrlamýþ, ya da oturduðu yerde öfkeyle kývranýyordu. Son iki yapý da patlarken Kopek'in sesi duyuldu. "Þu anda dünyanýzda altý önemli merkez yok edildi. Alwar korkaðýnýn ofisinde olmadýðýný biliyoruz, ama bizimle anlaþma yapacak bir yeri olsun diye þimdilik oraya dokunmuyoruz. Gördüðünüz gibi, istediðimizi vermekten baþka þansýnýz yok. Bizimle baþ edemezsiniz. Sizler birer hiçsiniz." *** Odysse'nin önünde Benny, Jimmy, Toshiki ve Noko bazý hesaplarý inceliyor, John, Ali, Kennedy, Alwar ve Prenses de arkalarýndaki masada oturuyordu. "Olmuyor," dedi Jimmy sýkýntýyla arkasýna yaslanarak. "Artý-2100'ün ötesine kesinlikle geçemiyor bu alet. Ne yaparsak yapalým." "Zorlamayalým onu," dedi Ali. "Odysse bir týkanýrsa her þey yatar." Son Antlaþma - Can Eryümlü 293 "Aptal füzelerimizle onlarýn önünde ne komik kalacaðýz," dedi Kennedy. "Bakalým askeri kurulda ne yapacak bizimkiler," dedi John ona. Bir süre ikisi birbirlerine bakarak sustu. John sonra Japon karý-kocaya döndü ve, "Sizin ülkenizde de güneþli bir tarikat varmýþ. Bize onun hakkýnda bilgi bulabilir misiniz?" diye sordu. "Kutsal Iþýk," dedi Noko. "Evet, o!" dedi John. "Biliyorsun galiba." "Gençken…" dedi Noko, ama gerisini getirmeyip sustu. "Çocuksu bir heyecandý," dedi sonra biraz utanarak. "Gizli bir örgütün üyesi olmak, þifreler, paralolar," derken elleriyle bazý iþaretler yaptý, "herkesten farklý bir kimliðinin olmasý…" "Sen elinle ne yaptýn öyle?" dedi John Noko'ya heyecanla. Herkes onlarý izliyordu. "Bu mu?" diyerek elleriyle biraz önce yaptýðý iþaretleri bir daha yaptý Noko. "Evet," dedi John. "O'Hara da böyle bir þey yapmýþtý." "Ben-Bir-Kutsal-Güneþ-Iþýðýyým, demektir bu," dedi Noko ayný iþareti bir daha yaparak. "Sýradan bir el hareketi gibi gelir bilmeyene." "Noko, sen de O'Hara ile yapýlan þu görüþmeyi bir incelesene," dedi John kadýna. "Olur John," dedi Noko. O sýrada kapý açýldý ve içeri Hans ile Win Dawson girdi. Masadaki boþ birer koltuða oturdular. "Neler yapabildik?" diye sordu Prenses onlara. "Neler mi?" dedi Hans yaþlý kadýna düþünceli bir þekilde bakarak. "Önce birliklerin iç güvenlik örgütlerinden askeri personel seçip bir ordu oluþturduk. Sonra gerekli araç, gereç ve silahýn üretimine geçtik, ama hiçbir þeye yetmeyecek yapacaklarýmýz." "Uydulardan gelen görüntüleri bir çok kez inceledik. Bir sonuç alamadýk," dedi Win Dawson. "Oralara casuslar sokmamýz gerekiyor." Son Antlaþma - Can Eryümlü 294 "Bizim Güvenlik Örgütümüz…" dedi Alwar. "Ne yazýk ki, baþsýz ve yönetimsiz kaldý," dedi Hans. "Elemanlarýný toparlamak çok zaman alacak. Dünyanýzda hemen hemen hiçbir þey doðru dürüst çalýþmýyor. Bu arada o uydularý koruyan manyetik kalkanlarý devreden çýkaramazsak, hiçbir silah iþe yaramaz. L'lere giremeyeceðimizi anlayýnca biz de Ay'daki koloniye yöneldik. Oraya sýzabilirsek, uydular için üretilen hammaddelerden bazý ipuçlarý edinebileceðimizi sanýyoruz. Belki oradan öbürlerine de geçebiliriz. Bir de Ay'ýn karanlýk yüzünde bir üs kurmayý planladýk." "Ona engel olmazlar mý?" diye sordu Alwar. "Odysse..." dedi Hans ellerini açarak. "Orada daha kimsenin olmadýðý bir zamana gidip üssümüzü kurar, bu zamanda gider yerleþiriz içine. O üssü kurmak için Daydream Cumhuriyeti Savunma Bakaný General Alan Jenkins gönüllü oldu. Ben ve Babil'den Hakon Deray ona lojistik destek vererek yardýmcý olabiliriz. Ayrýca Lanka'dan Hank Sawana'yý da Saldýrý Grubunun baþýna getirmeyi öneriyoruz. Onayýnýzý bekliyoruz." "Odysse'yi izleyebiliyorsa yaptýklarýnýzý anlamayacaklar mý?" diye sordu Kennedy. "Lanka üzerinden giderek gizleyebileceðimizi sanýyoruz," dedi Hans. "Bir kez Jimmy'yi bile atlatmýþtýk." "Umarýz Jimmy kadar aptallardýr," dedi Jimmy ona. "Neyi bilip, neyi bilmediklerini kim bilebilir?" "Bir de Teknik Komiteyi bizimle daha uyumlu çalýþmasý için uyarmanýzý istiyoruz," diye ekledi Hans. "Silah üretimimize hiç yardýmcý olmadýklarý gibi, normal çalýþmalarýmýza bile köstek oluyorlar." "O komitenin baþkaný olarak suçlanan benim aslýnda," dedi Win Dawson, yerinde doðrularak. "Askeri Komite sýrf bir þeyler yapýyor olmak için elimizdeki tüm kaynaklarý bir takým ilkel silahlarýn üretimine ayýrmak istiyor." "Hayýr. Savaþ karþýtý olduklarý için karþýlar bize," dedi Hans sesini yükselterek. "Onlara kalsa biz hiçbir þey yapmadan oturup, beylerin Son Antlaþma - Can Eryümlü 295 mükemmeli bulmalarýný bekleyeceðiz. Kaldýrsanýza koruyucu kalkanlarý! Hayýr, beceremediler, ama silah yapmada kullanýrýz diye gündelik teknolojiyi bile saklýyorlar bizden. Bazý bilgileri resmen çalmak zorunda kaldýk." "Bu neredeyse bir ihanet suçlamasýna dönüþtü," diye baðýrarak ayaða kalktý Win. "Yerinize oturun Bay Dawson," dedi John yavaþça. Win Hans'a bakarak yerine oturdu. "Kaynaklarýmýzýn nasýl kullanýlacaðýný býrakýn Ekonomik Komite düþünsün. Siz yalnýzca iþinizi yapýp teknik bilgi aktarýn isteyenlere. Baþka bir þey var mý Hans?" "Evet. Her türlü haberleþmenin bizim aracýlýðýmýzla yapýlmasýný istiyoruz. Onun dýþýndaki her türlü görüþme düþmana bilgi sýzdýrma olarak deðerlendirilmelidir." "Bu kadarý saçmalýk deðil mi artýk?" dedi Win elini masaya vurarak. "Bu sansür deðil de nedir? Nerede kaldý bireyin…" "Bu bir savaþ beyefendi," dedi Hans ayný þekilde sesini yükselterek. "Oyun deðil. Hem de sizi korumak üzere yapýlan bir savaþ. Bu önerdiðimiz þeyi sizin istemeniz, düþmana gönderilen sinyalleri bize yönlendirecek aletleri kendiliðinizden getirmeniz gerekirdi. Ama siz nedense her konuda bize karþý çýkmayý ilke edindiniz." "Hiçbir savaþ ahlaksýzlýðý haklý kýlmak için yapýlamaz. Siz onu yapýyorsunuz. Ben burada ne arýyorum, bilemiyorum," diyerek bir kez daha ayaða kalktý Win. "Hiçbir yere gidemezsiniz Bay Dawson," dedi John ona. "Yerinize oturun." "Ne o? Tutuklu muyum?" diye sordu Win, alaycý bir þekilde. "Savaþ durumu nedeniyle sizin kadar bilgili birini baþýboþ býrakamayýz," dedi John. "Durumunuzu ne olarak adlandýrýrsanýz adlandýrýn, buradan ayrýlamazsýnýz. Sayýn Alwar, bu koþullar altýnda sizden yeni bir Teknik Komite baþkaný belirlemenizi istemek durumundayým." "Yapma John!" diyerek araya girdi Jimmy. "Win'e ben kefilim. Yüklenmeyin ona bu kadar." Son Antlaþma - Can Eryümlü 296 "Gerçekten bu kadar kýrýcý olmanýz gerekmiyor Prof. Bach," dedi Alwar da. "Ýsterseniz yana çekilip sizi kýranlarý seyredebiliriz sayýn Baþkan," dedi John. *** Ayýn karanlýk tarafýnda, yeraltýna kurulan üssün bir odasýnda, General Jenkins kürsüdeydi. Önündeki koltuklarda on kadar subay ile John, Hans ve Hank oturuyordu. Jenkins'in sað tarafýnda ayýn üç boyutlu bir görüntüsü belirdi. "Beyler, üssümüz bir haftadýr kullanýlabilir durumadýr." Jenkins konuþtukça görüntü deðiþerek üssün içini göstermeye baþladý. "Yeni gelenler için kýsaca açýklayayým, yerin iki yüz metre altýnda bulunuyoruz. Bin kiþiyi barýndýrabilme olanaðýnýn yaný sýra, içerdekilere üç ay yetecek oksijen ve su stoklarýmýz bulunmaktadýr. Ayrýca sudan ve solunan havadan oksijen elde etmekte, geri dönüþüm ünitemizle pek çok þeyi yeniden kullanýlabilir duruma getirmekteyiz. Dün devreye alýnan radyoaktif filtrelerimiz yüzünden sizleri bugün buraya gönül rahatlýðýyla çaðýrabildik. Silah ve cephane depolarýmýz ile uçak hangarlarýmýz gene yeraltýnda, ama güvenlik nedeniyle bizden biraz uzakta bulunuyorlar." "Haberleþme Ýzleme Birimimiz de burada çalýþýyor," diye ekledi Hans. "O iþ nasýl gidiyor?" diye sordu John. Hans yanýt vermesi için Jenkins'e baktý. "On milyon sinyali bir anda analiz edebiliyor, bazý haberleþmeleri kesip, deðiþtiriyor, bazýlarýnýn yalnýzca yönünü saptýrýyoruz. Kendi mesajlarýmýz düþmanýn eline geçmeden istediðimiz yere ulaþýyor. Kýsacasý yakýn uzaydaki tüm haberleþme bizim tekelimizde. Örneðin, biraz önce aldýðým bir haberi sizlere iletmek istiyorum. Bu üssün kuruluþunda büyük emeði geçen Hakon Deray arkadaþýmýz bu sabah Ay Kolonisi Yönetimiyle gizlice görüþmüþ." John Hans'a baktý. Hans Son Antlaþma - Can Eryümlü 297 olumlu anlamda baþýný salladý. Jenkins konuþmasýný, yanýnda beliren aydýnlýk yüzdeki koloni yerleþimini iþaret ederek sürdürdü. "Kolonilerinin bu savaþa kesinlikle karýþmak istemediðini söylemiþler. Açýk hedef durumunda olduklarý için, bir tarafý tutmalarý durumunda öbürleri tarafýndan saldýrýya uðrayýp yok edileceklerini biliyorlar. Tarafsýz kalmalarýna izin vermemiz ve savaþtan sonra onlara özerklik tanýmamýz koþuluyla içeriye gizlice girmemize razý olmuþlar. Bir grup arkadaþýmýz þu sýrada oradaki mal varlýðýnýn ve üretimin bir envanterini çýkarýyor." "Çok güzel," dedi John. "Ama Ay Kolonisi'nin bizimle iliþkiye geçtiðini L-5'in öðrendiðinden kuþkuluyuz," diye sürdürdü Jenkins. "Orada dünyaya hammadde üreten bazý ünitelere sabotaj yapmýþlar. Gerekirse biz de orada bir takým sabotajlara giriþebiliriz." "Bir taraftan onlar, bir taraftan biz, Ay Kolonisini bitiririz," dedi Hank. "Ýyi ki savaþa girmiyorlar da yok olmuyorlar." Jenkins bir süre konuþmadan ona baktý ve, "Uydularýn enerji hammaddelerinin üretimini durdurabiliriz en azýndan," dedi. "Enerjileri olmazsa manyetik kalkanlarýný çalýþtýramazlar." Bu arada Ay Kolonisi'nin saldýrýya uðramýþ birimlerinin görüntüleri arka arkaya geliyordu. Birden kürsüde kýrmýzý bir ýþýk sürekli yanýp sönmeye baþladý. Bir süre kulaklýðýný dinleyen Jenkins, "L-5 savaþ uçaklarýndan biri bize teslim olmak üzere geliyormuþ," dedi. "Bizimkiler onu korumaya almýþ, ama hâlâ tehlikeli bölgedelermiþ. Pilot, General Rosenthal'in de o uçakta olduðunu söylemiþ." "Hemen sevinmeye baþlamayalým, ama bu beklediðimiz mucize olabilir," diyerek yerinden kalktý Hans. "Nasýl olmuþ?" diye sordu Jenkins'e. "Bilmiyorum. Gelen bilgi bu kadar." "Buraya varmalarý ne kadar sürer?" "Sanýrým yirmi dakika," dedi Jenkins, biraz düþündükten sonra. "Bir önlem olarak o uçaðý boþ bir hangara indirin," dedi Hans. "Pilot ile General'i de hemen birbirinden ayýrýn." 298 12. Kim adam etti beni? Güçlüler güçlüsü Zaman Ve önü sonu gelmeyen Kader, deðil mi? Onlar deðil mi Senin de, benim de efendilerimiz? Goethe Ay üssündeki görüntü odasýnda John ile Hans yakýn uzayda yapýlmakta olan hava savaþlarýný izliyorlardý. Vurulan, parçalanan, ateþ topuna dönüþen uçaklarýn arkasýnda bazen dünya, bazen ay, bazen de diðer uydular oluyordu. "Bu tür ne çok film çevrildi biliyor musun?" diye sordu John. Hans yalnýzca baþýný salladý. "Yoo, senin bildiklerinden sonra… Bütün bunlarý yeniden izliyor gibiyim. Oyuncak uçaklar, karton maketler, film hileleri, garip garip uzaylý tipler… yeþil küçük adamlar... Ýnsanlar bu tür olaylara inanmaya o kadar hazýrmýþ ki, Orson Welles'in bir radyo oyununda Marslýlarýn saldýrdýðý haberini gerçek sanýp paniklemiþti halk." "Duymuþtum. Savaþtan önceydi o." "Çoðu palavraydý, ama bunlar gerçek. Ýnsanýn kaný donuyor baktkça. Herhalde Azrail de böyle izliyordur dünyayý." "Savaþ savaþtýr John. Eskisi de, yenisi de ayný. Sonuçta insanlar insanlarý öldürüyor, araçlar parçalanýyor, kentler yok oluyor. Geçenlerde Leo Buscaglia'nýn bir sözünü okumuþtum; 'Ölüm ancak hiç yaþamamýþlarý korkutur,' diyordu. O kadar çok tehlike geçti baþýmdan, ama ben gene de korkuyorum. Ya sen...?" Son Antlaþma - Can Eryümlü 299 "Eve'den sonra kendi adýma korkmadým galiba, ama þimdi þu oyuncak gibi dünyadaki insanlar adýna..." "Yalnýz ölümde korkunun olmadýðý daha doðru galiba," diyerek bir süre dalgýn dalgýn önündeki savaþý izledi Hans. "Doktor'un nerede olduðunu bulamadýlar daha deðil mi?" diye sordu sonra. "Hayýr, ama ben onun dünyada olduðunu sanýyorum." "Nerede?" diye sordu Hans. Bu arada önlerindeki görüntüyü deðiþtirdi. Kocaman bir dünya haritasý belirdi karþý duvarda. "Nerede o lanet olasý herif?" diye sordu bir daha. "Yaptýðý þu dünyaya bak!" Haritada saldýrýya uðrayan, bombalanan, yanan, savaþýlan yerler kýrmýzý ýþýklý noktalarla iþaretlenmiþti. Tüm dünya kýzamýk çýkarmýþ gibi kýpkýrmýzý idi neredeyse. L-5'ten yapýlan ýþýn saldýrýlarýnýn yaný sýra, Mehdi Abbas'la Janet'in intihar saldýrýlarý yapan müritlerinin sabotajlarýydý pek çoðu. Kutuplardaki meteoroloji istasyonlarýndan, yaðmur ormanlarýna, çöllerdeki kuyulardan, denizaltý araþtýrma ünitelerine kadar her yere yayýlmýþtý eylem alanlarý. Kendilerinin de içinde yaþadýklarý dünyayý mahvediyordu adamlar. Patronlarýnýn o dünyayý istemediði yok ettirmelerinden belliydi. "Orta Amerika'da olabilir mi?" dedi John. Hans'ýn merakla bakmasý üzerine, "Yalnýzca bir his benimki," diye ekledi. "Onu düþününce aklýma Mayalarýn tüylü yýlan tanrýsý Quetzalcoatl geliyor da... bir çaðýrýþým... ama eðer düþündüðüm gibi oradaki o Artý-100'de kendine bir kara delik hazýrladýysa zaman onun için geçmiyordur. Bizimki ise son hýzla geçiyor. Her þey bittikten sonra ortaya çýkar ve…" O sýrada kapý çalýnarak açýldý ve rengarenk entarilerinden birini giymiþ olan Jimmy, kollarýndan tutan iki güvenlik görevlisiyle birlikte içeri girdi. John ile Hans'ý görünce, "Söyleyin þunlara da býraksýnlar artýk beni," diye seslendi. "Bir Cumhurbaþkanýný tuttuklarýný bilmiyor mu bunlar?" "Bilmeseler seni yanýmýza kadar getirirler miydi?" dedi Hans ona. Eliyle görevlilere iþaret etti. Onlar da Jimmy'yi býrakýp yanlarýndan ayrýldý. "Ne oldu Jimmy?" diye sordu John. "Neden geldin? Hani kimseye izin…" Son Antlaþma - Can Eryümlü 300 "Çok, çok, ama çok gizli," dedi ve sustu Jimmy. "John, Hans…" diyerek baþýný ikisinin baþýnýn arasýna sokup fýsýldayarak, "Noko O'Hara'nýn mesajýný çözdü," dedi. "Neyi… ne mesajýný çözdü?" diye sordu John. Jimmy eliyle onun aðzýný kapattý ve gene fýsýldayarak, "O'Hara'dan aldýðýmýz mesajýnýn içinde gizli bir mesaj daha varmýþ," dedi. "Neee?" dedi Hans Jimmy'nin kulaðýna neredeyse baðýrarak. "Bunu size baþka türlü iletebilir miydim?" dedi Jimmy. "Burasý güvenli mi?" "Evet, evet. Anlat sen," dedi Hans Jimmy'ye sabýrsýzca. "Noko mesajda bir enayilik olduðunu sezmiþ. Hepimiz izledik, ama iþte o Kutsal Zýpçýktýlar'dan olmak gerekiyormuþ onu anlayabilmek için." "Janet de anlamýþtýr o zaman onu," dedi John. "En büyük zýpçýktý o deðil mi?" "Sanmýyorum, çünkü Noko mesajý Odysse'de altý uzay-zaman boyutuna böldü. Onlardan birine gizlenmiþ öbür mesaj. O karlanmalar, silikleþmelerden herkes bir þeyler döndüðünü anlayabilir, ama bulabilmesi için mutlaka bir Odysse'sinin olmasý gerekir. Ayrýca bulmak yetmedi, açabilmek için üzerine sýrayla kendi tarikatýnýn dört ayrý þifre çözücü anahtarýný uyguladý Noko. Açýlmadý. Sonra ikiþerli, üçerli düzenlemeler yaptý, gene olmadý. En sonunda dördünü üst üste uygulamayý denedi bizim yerden bitme zeka küpü. Ve bingo! Bütün o parazitler baþka bir O'Hara'ya dönüþtü." Biraz susarak öbürlerine baktý. "Adam bizim önerimizi kabul ediyor beyler," diye fýsýldadý sonra sevinçle. "Neyimizi kabul ediyor?" diye sordu John. Anlamadýðýndan deðil, þaþýrdýðýndan sormuþtu onu. "Onlarý istedikleri zamana gönderme önerimizi," dedi Jimmy. "Bizimle savaþmak istemediklerini, katýlmaya zorlandýklarý güç birliðinden bir beklentilerinin olmadýðýný söylemiþ. Amaçlarýný böyle düþmanca bir ortamda gerçekleþtiremeyeceklerini, uzay boþluðunu Son Antlaþma - Can Eryümlü 301 barýþçý bir bilinçle doldurabilmek için yardýmýmýzý beklediklerini anlatmýþ." "Çok ilginç," dedi John. "Çok güzel, çok þaþýrtýcý… Demek ki O'Hara Odysse'nin ne olduðunu çok iyi biliyor. O mesajý onunla çözebileceðimizi düþündüðüne göre…" "Onu getirdin mi?" diye sordu Hans. "Deli misin sen?" dedi Jimmy ona þaþýrarak bakýp. "Ýnanmýyorsan gider bakarsýn!" "Tamam, tamam, baþka?" diye sordu Hans onunla tartýþmamak için. O sýrada kürsüde çalan telefonu alýp dinledikten sonra, "Generali getiren uçak inmiþ" diye açýkladý. "Rosenthal'i býraktý mý Kopek?" diye sordu Jimmy. Bu kez þaþýrma sýrasý ondaydý. "Bilmiyoruz," dedi John ayaða kalkarken. "Haydi sen de gel bizimle." Hans önde, dar, metal koridorlardan geçerek beyaza boyanmýþ bir bölüme geldiler. Nöbetçilerin açtýðý kapýdan küçük bir odaya girdiler. Ýçerisi oldukça kalabalýktý. Hank, Jenkins ve revir personelinin dýþýnda Prenses de oradaydý. Rosenthal bir camýn arkasýndaki küçük bir bölmede, bedenini saran bir koltukta tek baþýna, yarý yatar durumdaydý. Öndeki camýn sað tarafýnda, içerdeki kiþinin saðlýk taramasýnýn yapýldýðýný gösteren bir takým þekiller, grafikler, yazýlar vardý ve sürekli deðiþiyordu. "Hoþ geldiniz General. Bize ne olduðunu anlatýr mýsýnýz?" diye sordu Hans. "Belleðimi tarayýp beni bir yere hapsetmiþlerdi," dedi Rosenthal. "Ama sonra o pilot geldi ve beni buraya kaçýrdý." "Sizi neden kaçýrmýþ olabilir?" diye sordu Hans. "Benim uzaktan akrabammýþ. Onun adý da Rosenthal. Ailesini zor durumdan kurtarýp L-5'e taþýnmalarýný saðlamýþým. Ayrýca Kopek'e karþýymýþ. Dünyaya 'anavatan' diyor, 'patron'unun yarattýðý vahþeti hak etmediðini söylüyordu." Son Antlaþma - Can Eryümlü 302 "Size çok kolay gelmedi mi bu kaçýþýnýz?" diye üçüncü soruyu da gene Hans sordu. O sýrada odaya giren bir doktor onun kulaðýna bir þeyler söyleyip eline bir kaðýt verdi. Notu incelerken herkes susup ona baktý. Sonra o elindeki kaðýdý Rosenthal'e göstererek, "Sizi o pilottan ayýrmakla çok doðru yapmýþýz General," dedi. "Onun canlý bir bomba olduðunu biliyor muydunuz?" "Yoksa General de mi…?" diye atýldý Jimmy heyecanla. "Hayýr, hayýr," dedi notu getiren doktor önlerindeki camý göstererek. "General'in öyle bir durumu yok." "Liderlerin yanlarýna konulan o ikiþer kiþi gibi," dedi Hans. "Gerekirse uzaktan patlatýlacak birer Demokles'in kýlýcý... ya da kendi taraflarýna her olayý anýnda aktaran canlý kameralar… O pilot da o amaçla içimize sokulmuþ olabilir. Sizi kaçýrarak aramýza kolayca girebilirdi. Bomba olmaktan baþka özellikleri de vardýr belki." "Haklýsýn Hans," dedi Rosenthal, "ama o canlý bir bomba olduðunu zaten biliyor. Kendi durumunu bana yola çýkmadan söylemiþti. Tüm savaþçýlar için uygulanan standart bir iþlemmiþ o." "Þimdiye kadar patlamadýðýna göre, buraya görevli gelmiþ olmalý," dedi John, Hans'a bakarak. "Yoksa kaçtýðýný anladýklarý anda patlatýrlardý onu." "Uydunun dýþýnda belli bir süre kalabiliyorlarmýþ," dedi Rosenthal. "O süre dolmadan geri dönmeleri gerekiyormuþ. Burada zaten fazla kalamaz. Kana karýþtýrýlan bir sývýymýþ o bomba, temizlenmesi de olanaksýzmýþ." "Gene de temizlemeyi bir deneyelim onun kanýný," dedi Prenses. "Uçaðý inceletiyor musunuz?" diye sordu Hans birden Jenkins'e. "Ondaki o manyetik kalkaný geçebilen aygýtý mutlaka elde etmemiz gerek." Jenkins Hank'a baktý. "Bizimkiler inceliyor," dedi Hank. "Bir patlama olursa biz daha dayanýklýyýz." O sýrada Rosenthal boðulur gibi bir ses çýkararak titremeye baþladý. Gözlerinin beyazý dönmüþ, aðzý sonuna kadar açýlmýþtý. Çýrpýnýyor, ama baðlý olduðu için koltuktan kurtulamýyordu. Ön camdaki Son Antlaþma - Can Eryümlü 303 göstergelerin tümü kýrmýzýya dönmüþtü ve korkunç bir hýzla deðiþiyordu. "Belleði kendi kendine siliniyor," dedi doktor telaþla. "Ne oluyor böyle?" "Patlamasýn?" dedi Jimmy korkuyla. "Hepiniz dýþarý çýkýn!" diye baðýrdý doktor. "Ben kalýyorum," dedi Prenses. Dudaklarýný ýsýrarak bir içerde kývranan adama, bir göstergelerdeki bazý yerlere dokunarak yeni düzenlemeler yapmaya çalýþan doktora bakýyordu. Yapabileceði hiçbir þey olmamasýnýn zavallýlýðý yüzünden okunuyordu. "Hank sen uçaða git!" dedi Hans odadan çýkarlarken. "Ben pilot ile görüþmeye gidiyorum. Jenkins sen de üssü savaþ durumuna sok!" *** John ile Hans gene görüntüdeki çarpýþmalarý izliyordu. Heyecandan bir yere oturamamýþlardý. Uzaydan bile yer yer yandýðý görülen dünya yuvarlaðýnýn önünde uçaklar birbirine kýyasýya saldýrýyordu. Hepsinin içinde özellikle bir tanesi çok önemliydi onlar için. Beþ dünya uçaðýnýn korumaya çalýþtýðý, Rosenthal'i Ay Üssü'ne getiren uçak, þimdi L-5'e geri dönüyordu. "Neden Hank da gidiyor?" diye sordu John. "Uçaðý manyetik kalkandan geçiren aygýtý açamadýlar," dedi Hans. "Bozup eldekinden de olmaktan çekindik. Hank pilotu alýp bu þansý kullanmak istedi. Kimseye haber vermeden gitmelerine ben izin verdim." "Ya pilot bu arada patlarsa, demek istemiþtim. Hank…" dedi John. "Onu darbeye dayanýklý cam bir bölmeye koyduk," dedi Hans yalnýzca. John, gözleri o uçakta baþýný salladý. Savaþ gemilerinin toplarýnýn ýþýnlarý parlýyor, dokunduklarýný patlatýp, sarý-kýrmýzý bir ateþ topuna dönüþtürüyordu. "Ayrýca onun orada olduðunu bilirlerse tutsak almak için öldürmezler diye düþündüm. Ne de olsa bizim Lanka projemiz o." Son Antlaþma - Can Eryümlü 304 "Hans," dedi John ve bir süre durdu. "Eðer bu savaþta yenilir, ya da birimize bir þey olursa… sonra söyleyemem belki... seni tanýdýðým için çok mutluyum." Hans çok þaþýrdý. Yüzüne garip bir gülümseme yayýldý. "Ne… neden söyledin þimdi bunu? Ne diyeceðimi þaþýrdým," diye kekeleyerek John'a baktý. "Ben de ayný þeyi yapardým. Neyse… çok iyi savaþýyorlar," diyerek konuyu gene süregelen savaþa çevirdi John. O sýrada Hank'ý korumakla görevli uçaklardan biri turuncu bir buluta dönüþtü. "Zaten az olan bizimkilerin teker teker havaya uçtuklarýný gördükçe içim daralýyor. Bir mucize gerekiyor bize." "Korku," dedi Hans. "Senin de arkanda Azrail gibi bir Kopek bekleseydi, sen de onlar gibi ölümüne savaþýrdýn. Bak! Bizimkiler kalkana ne kadar yaklaþtý." John farkýnda olmadan orta parmaklarýný iþaret parmaklarýnýn üzerine kývýrdý. Hank'ýn içinde olduðu, üzerinde LD-25 yazan uçak aradaki boþluklardan geçip, üzerine yaðan ýþýn selinden kaçmaya çalýþarak ýþýklý duvara yaklaþtý… yaklaþtý… deydi… yarýsýna kadar içine girdi veee… topunu ateþledi. Uydunun ortasýndaki küçük, yuvarlak bir tümseði hedef almýþtý. Ufak bir patlama oldu orada. Uçak bu arada bütünüyle kalkanýn içine girdi. Ayný noktaya peþ peþe ateþ etmeye baþladý. Kovandan çýkan arýlar gibi bir sürü savaþ gemisi uydudan dýþarý fýrladý. O sýrada LD-25'in sürekli ateþ ettiði tümsek müthiþ bir patlamayla havaya uçtu. Gözleri yakacak kadar parlak ve beyaz bir ýþýk dalgasý her yeri aydýnlattý. Kopan parçalar uzayda her yana savruldu. Patlamanýn etkisiyle uydunun yakýnýndaki uçaklar, bu arada LD-25 de, epey ötelere savruldu. Ve… L-5'i saran kalkanýn ýþýklý duvarý yok oldu. Hans hemen kürsüdeki mikrofona uzanarak, "Tüm dünya savaþ gemileri, dikkat!" diye seslendi. "Derhal L-5'e saldýrýn! Bu kýrmýzý kodlu bir duyurudur! Yineliyorum, bu kýrmýzý kodlu bir duyurudur! Derhal L-5'e saldýrýn!" "Gözlerime inanamýyorum," dedi John. L-5'in neredeyse dörtte biri yok olmuþtu. Ortasýndan ýsýrýlmýþ kapkara bir salam gibiydi karanlýðýn içinde. Bütün ýþýklarý sönmüþ, dönüþü garipleþmiþ, düzensiz bir yalpalamaya dönüþmüþtü. Son Antlaþma - Can Eryümlü 305 "Hank hasar raporu ver!" diye baðýrdý Hans sonra önündeki mikrofona. "Hasarýný bildir Hank!" Hiçbir yanýt alamadý karþýlýðýnda. LD-25 amaçsýz bir þekilde salýnýyor ve giderek onlardan uzaklaþýyordu. L-5'in çevresi birbirleriyle savaþan dünya ve uydu gemileriyle dolmuþtu. Yedekte bekletilen bir filo da Ay Üssünden kalkmýþ savaþ alanýna doðru gidiyordu. Ortalýk bir sürü hurda ve döküntüden geçilmiyordu. Uçaklar birbiri ardýna patlýyor, uzay onlarýn turuncu ýþýklarýyla aydýnlanýyordu. L-5'in ambarlarýndan bir sürü uçak dýþarý fýrlýyordu hâlâ. Bu arada Hans, LD-25'in rotasýný düzelterek Ay Üssüne doðru döndüðünü görüp sevinçle John'a gösterdi. "Dönüyorum," diyen Hank'ýn zayýf sesini duydular. "Pilot öldü. Ben yaralýyým. Uçakta hiç hava kalmadý. Bakalým geri gelebilecek miyim?" Acý acý gülümseyerek John'a döndü Hans. Gözlerinde dökülmeyen yaþlar vardý. "Biliyor musun, bu savaþýn böyle biteceðini Ýndra bize anlatmýþtý," dedi John, titrek bir sesle. "Çok özledim onu da," diyerek arkasýný dönüp elleriyle gözlerini sildi Hans. "Söyle de sana Arcuna'yý anlatsýn," dedi John, onun omuzuna vurarak. *** LD-25 numaralý uçak boþ bir hangara alýndýktan sonra, kapýsý ancak dýþarýdan zorlanarak açýlabildi. Ýçerisi iðrençti. Pilotun içinde olduðu cam bölme kýrýlmamýþtý, ama içi silme kan, et ve kemik parçalarý ile kaplanmýþtý. Yanmýþ pislik kokusu gibi çok garip bir koku sarmýþtý her yeri. Baygýn bulduklarý Hank'ý dýþarýya sedye ile çýkarýp, Lanka'dan getirtilen operatörlere teslim ettiler. Yaklaþýk üç saat süren ameliyatý sýrasýnda, bir kaç kez Lanka ile baðlantý kurulmasý gerekti. L-5'in çevresindeki çarpýþmalar daha bir on saat kadar sürdü. Uydularýna dönme þansý kalmayan düþman uçaklarý genellikle intihar saldýrýlarýyla kendilerini yok ediyor, ya da pilotlarýn patlamasýyla saf Son Antlaþma - Can Eryümlü 306 dýþý kalýyorlardý. Sayýca çokluklarý bu þekilde yavaþ yavaþ eridi. Daha sonra uydunun içine inen savaþ, orada da on beþ saat kadar sürdü. Her duvarýn arkasý ile her odanýn dövüþe dövüþe alýnmasý gerekti. Sonunda, çoðu çoluk çocuk olan, yaklaþýk bir milyon kiþinin sað kaldýðý uydu dünyalý güçlere teslim oldu. Kopek ile yönetiminden kimseyi bulamadýlar tutsaklar arasýnda. Ölülerin arasýnda da yoklardý. Her tarafa bir kez daha baktýlar. Yoklardý. Buhar olmuþlardý sanki. Bu arada L-5 halkýndan geriye kalanlarýn, artýk yaþanamaz durumda olan uydudan bir an önce L-4'e, Ay Kolonisine ve dünyaya götürülmeleri gerekiyordu. Yaþam sistemlerinin çoðu yok olmuþ, içerdeki havanýn büyük kýsmý uzaya daðýlmýþtý. Oksijen üretim ünitelerinden pek azý devredeydi. Hans o taþýnmalarý düzenlemek ve uydunun yeniden kullanýlabilmesi için gereken çalýþmalarý baþlatmak üzere L-5'e gitti. *** "Çarpýþmalar þimdilik durdu," dedi John görüntüdeki Alwar ile Kennedy'ye. Jimmy ile birlikte, o ikisine hem O'Hara'nýn mesajýný iletmiþ, hem de olanlarý anlatmýþlardý. "Bakalým nasýl olacak?" dedi Alwar. "Dünyada neredeyse kullanýlabilir hiçbir þey kalmadý. Ýyi ki sizler vardýnýz da…" "Bizimle ilgili bir melaneti yok etmek için geldiðimizi düþünün," dedi John. "Basit bir övgü deðildi söylediðim," dedi Alwar. "Biz bütün yaþam sistemlerimizi makinalara, bilgisayarlara, robotlara devredip kenara çekilmiþiz. Bir enerji kesintisi tüm araçlarýmýzý devre dýþý býraktý. Sizin getirdiðiniz insanla kullanýlan araçlar olmasaydý, teslim olmaktan baþka bir þey yapamazdýk. Uygarlaþmak insanýn elini kolunu baðlamaksa, oturup yeniden düþünmek gerekir, demek istemiþtim." "Bizim o ilkel malzemeleri sizinkiler adam etmeseydi hiçbir yararýmýz olmazdý," dedi Kennedy. "Gene de ucuz kurtulduk sayýlýr." "Odysse'yi bir ele geçirselerdi görürdünüz siz gününüzü," dedi Jimmy. "L-4 akýllý davrandý da, kimse dokunmadý ona, ama benim Daydream'imde taþ üstünde taþ býrakmadýlar." Son Antlaþma - Can Eryümlü 307 "Onu demek istemiþtim," dedi Kennedy. "Erkenden sevinmeye baþlamayýn beyler," dedi John. "Daha savaþ bitmedi. Kopek ile Doktor'u bulamadýk henüz." Düþünceli bakýþlarla bir süre birbirlerini izlediler. "O'Hara ile iletiþim kurar kurmaz gene size döneceðiz." Selamlaþarak haberleþmeye son verdiler. John Jimmy ile sessizce bakýþýrken içeri Jenkins girdi ve, "Ýkiniz de buradasýnýz. Ýyi," diyerek yanlarýna geldi. "Benden niye sakladýnýz?" diye sertçe sordu John'a. "O gemiyi Hank resmen benden çaldý. Bu güvensizliðin nedeni nedir?" "Sen bir askersin Jenkins," dedi John. "Bazý konularýn gizlilik dereceleri olduðunu bizden daha iyi bilirsin. Güvenmesek seni bu üssün baþýna getirir…" "Hayýr güvenmiyorsunuz," dedi Jenkins sesini yükselterek. "Jimmy yüzünden güven duymuyorsunuz bana. Onu komik bir çocuk olarak görüyor, yaptýklarýna oyun diye bakýyorsunuz. Ben de o çocuða kapýlanmýþ emekli bir askerim. Verilen buyruklarý uygularým yalnýzca. Öyle deðil mi?" "Kimseye bir þey söylenmedi," diyerek araya girdi Jimmy. "Arkadaþlar inisiyatif kullanmýþ. John ile ben bile sonradan öðrendik olayý. Gene de bu baþarý hepimizin." "Saçma!" dedi Jenkins. "Bütün baþarýlar size yazýlýyor. Biz fikrimizi söylemeye kalkýnca susturuluyoruz. Asker dediðin düþünmez çünkü, bir robottur." "Bu tartýþma burada bitsin!" dedi John Jenkins'e sertçe. Kapýnýn yanýndaki iki görevli yanlarýna geldi. "Çýkabilirsin Jenkins," dedi Jimmy de Savunma Bakanýna. Jenkins iki görevlinin arasýnda arkasýna baka baka toplantý odasýndan çýktý. *** Aralarýna Noko'yu almýþ olan John ile Jimmy'nin karþýsýnda, Alwar, Kennedy ve O'Hara'nýn görüntüsü vardý bu kez. Yaþlý adamýn sað kolunun cüppesinin altýnda askýda olduðu belliydi. Yüzünde de yer yer Son Antlaþma - Can Eryümlü 308 morluklar, þiþlikler vardý. Noko ona bir takým el iþaretleri yaparak selam verdi. Yaþlý adam sol eliyle benzer iþaretler yaparak ona karþýlýk verdikten sonra öbürlerini baþýyla selamladý. "Hoþ geldiniz sayýn Elçi," dedi John. "Nasýlsýnýz?" "Çok teþekkür ederim sayýn Profesör," dedi O'Hara. "L-5'in size teslim olmasý üzerine, bizim yanýmýzdaki temsilcisi kendini patlattý. Üç deðerli arkadaþýmýz öldü, bazýlarý da yaralandý. Ben de biraz etkilendim," diyerek sað kolunu iþaret etti. "Geçmiþ olsun," dedi Alwar. O'Hara bir baþ iþaretiyle teþekkür etti ona. "Bu kadarla kurtulabilmeniz bir þans doðrusu," dedi Kennedy. "Gerçekten öyle sayýn Baþkan," dedi O'Hara ona dönüp. "Bildiðim kadarýyla siz benzer bir olaydan sað çýkamamýþtýnýz. Ama eðer Doktor'un temsilcisi de kendini patlatsaydý hiçbirimiz kurtulamazdýk. O teslim olmayý seçtiði için bir zincirleme reaksiyon olmadý. Tanrýnýn korumasýyla þimdi burada sizlerle birlikteyim." Bir süre sustuktan sonra, "Þifreyi sizin çözdüðünüzü anlýyorum benim sevgili ýþýn kýzým," dedi Noko'ya. "Size onun için ayrýca teþekkür ederim. Üstün bir zeka örneði gösterdiniz." "Sizinki de çok ustaca idi sayýn Elçi," dedi Noko. Utancýndan yüzü kýzarmýþtý ve önüne bakýyordu. "Arkadaþlarýmýz Kopek ve ekibini L-5'te bulamadý sayýn Elçi," diyerek uzamaya baþlayan sessizliðe son verdi John. "O patlamayla yok olmuþ olabilirler mi?" "Olabilir," dedi O'Hara, ama bir süre düþündükten sonra, "olmayabilir de," diye ekledi. "Emin olmak için mikroskobik tarama yaptýrmalýsýnýz orada. Uydunun havaya uçan kýsmýnda idiyseler bile, hücrelerinin izini bir yerlerde bulunabilir. Aklýma gelen baþka bir olasýlýk, patlamadan hemen önce Doktor'un onlarý yanýna almýþ olmasýdýr." "Nereye?" diye atýldý Alwar. "Doktor size de bir kaçýþ yolu önermiþ olmalý, diye düþünüyorum." "Hayýr efendim, nerede olduklarýný bilmiyorum," dedi O'Hara Son Antlaþma - Can Eryümlü 309 yavaþça. "Sizinle savaþa girmediðimiz için bizi farklý tutmuþlar anlaþýlan." "Özür dilerim sayýn Elçi," diyerek araya girdi John. "Sizi bulur bulmaz sorgulamaya baþladýðýmýzý düþünmeyin. Önerimizi kabul edip savaþa katýlmamakla, baþarýmýza çok büyük bir katkýda bulunduðunuzu unutamayýz. Onun için en baþta, kiþiliðinizde tüm L-4 halkýna teþekkürlerimizi sunmak istiyoruz." "Sayýn üstadým," dedi O'Hara John'a dönerek. "Bir barýþ önerisi gönderme inceliðini gösterdiðiniz için asýl biz size teþekkür borçluyuz. Milyonlarca kiþinin öldüðü bir savaþý üç ölü, bir kaç yaralýyla atlatma olanaðý verdiniz bize. Uzayda kesiþen iki çizgi gibi olduk. Her birimizin kendine ait farklý gelecek beklentileri var. Önerinizi kabul edip buralarý terk etmekle, sizinle bir daha karþýlaþmamayý kesinleþtirmiþ oluyoruz. Bizi baþka bir zamana göndermeniz bizim için yeterli. Keþfinize sahip olma peþinde hiç deðiliz." "Neden?" diye sordu Jimmy. "Ýlkelerinize mi uymuyor?" "Tam öyle deðil çocuðum," dedi O'Hara ona bakýp. "Ahlaki gelmeseydi hiç kullanmazdýk onu. Çok büyük bir keþifte bulunduðunuzun, fizikte bir çýðýr açtýðýnýzýn, insanlýðý yepyeni ufuklara taþýdýðýnýzýn farkýndayýz. Bizim onu kullanmamýz, Tanrýnýn sunduðu bir armaðaný kabul etmektir yalnýzca. Ancak zamana sahip olmayý gerçekten istemiyoruz. Biz evrene yayýlmak istiyoruz. Ýçinde yaratýlmýþ olduðumuz bu evrene… Tanrý bizim burada olmamýzý istedi çünkü. Ýnsan geliþtikçe uzay küçüldü. Uzay küçülünce zamanýn ufku büyüdü. O büyüklük içinde tanrýsallýkla insanlýðýn sýnýrýný kendimize göre doðru çizmek istiyoruz. Tsiolkovsky'nin dediði gibi biz de, dünyanýn insanlarýn beþiði olduðuna, ama sonsuza kadar beþikte yaþanmayacaðýna inanýyoruz. Çünkü yaþam bir tek gezegene hapsedilemeyecek kadar deðerlidir. Giderek uzaya daðýlan insanlar birbirinden kopup farklýlaþýrmýþ. Olsun! Tek merkezli sistemlerin uygarlýðýmýza ne zararlar verdiðini hepimiz çok iyi biliyoruz. Burada bir referandum yaptýk. Halkýmýzýn % 92'si boþ bir dünyaya taþýnmayý kabul etti. Ýstemeyen % 8'in de dilediði yerlere gitmelerini saðlayacaðýz. Baþka yerlerden bize katýlmayý isteyeceklere de kapýmýzý açýk tutacaðýz bu süre içinde." Son Antlaþma - Can Eryümlü 310 "Dindar biri olmama karþýn, sizi gerçekten anlayamýyorum sayýn Elçi," dedi Kennedy. "Evrene yayýlmayý istiyorsunuz, ama zamana hayýr! Oysa ikisini de Tanrý yarattý. Bir çeliþki deðil mi söylediðiniz? Sonra, böylesine önemli bir geliþmeye arkanýzý nasýl dönebiliyorsunuz? L-4'ün þimdiki halký zaman yolculuðunun yapýldýðýný biliyor. Bugün merak etmiyor olabilirler, ama ilerde de mi etmeyecekler? Çocuklarýnýz sizin kadar kayýtsýz kalabilecek mi? Söylenceye dönüþüp, daha tehlikeli olmaz mý o bilgi zamanla? Sýrf zamandan öðreneceklerimiz için bu serüvenin içindeyiz biz. Þimdiden edindiklerimiz bile yeter gösterdiðimiz tüm çabaya. Geleceðe bakarak önü týkalý yollarda üstelemenin anlamsýzlýðýný gördük en azýndan." "O da bizim dindar tarafýmýz sayýn Baþkan," dedi O'Hara gülümseyerek. "Tanrýdan kopmaktan çekiniyorlar," diyerek araya girdi Noko, çekingen sesiyle. Hepsi dönüp ona baktý. "Tanrý kendi yarattýðý zamanýn içindedir. Zaman yoksa, Tanrý yoktur. Zaman farklýysa, Tanrý da farklýdýr." Bunun bir tarikat bilgisi olduðu açýktý. "Evet ýþýn kýzým," dedi O'Hara, ona sevecen bakýþlarla bakarak. "Biz burada zamanla oynadýðýmýz için Tanrý'yý dejenere etmiþ olduk," diye sürdürdü Noko. "Odysse'yi kullanarak Odysse'nin olmadýðý bir zamana gitmeleri, zaman orada tek parça olacaðý için, Tanrýnýn tartýþýlmaz birliðini bir kez daha saðlayacak." O'Hara baþýný sallayarak ve gülümseyerek Noko'ya bakýyordu. "Her yerde senin gibi ýþýnlarýn olduðunu bilmek bizim en büyük kývancýmýz kýzým," dedi o sözünü bitirince. "Biraz önce isteyen herkesin size katýlabileceðini söylediniz sayýn Elçi," dedi Alwar. "Janet Hopkins ile Mehdi Abbas da olabilir mi onlar arasýnda? Hatta isterse Doktor Hopkins de…?" "Neden olmasýn sayýn Baþkan?" dedi O'Hara. "Tanrý'nýn kullarýnýn diðer kullar tarafýndan hiçbir þekilde kýsýtlanmamasý gerektiðine inanýrýz biz. Kural koyma hakký yalnýz O'nundur. Biz saydýðýnýz o kiþilerle bir iþbirliðine giremedik, çünkü onlar kendi kurallarýyla gelip Tanrý'nýn bizim için oluþturduðu gücü ele geçirmek istediler. Misyonumuzla ilgili gibi görünüyorlardý, özellikle hanýmefendi, ama Son Antlaþma - Can Eryümlü 311 düþüncelerimize hiç saygý duymadýklarý kýsa sürede ortaya çýktý. Oysa Kopek'e deðil de, birazcýk bize yakýn olsalardý bu savaþ hiç çýkmazdý. Evet sayýn Baþkan, buradan ayrýlýncaya kadar kapýmýzý bizim gibi düþünen herkese açýk tutmak istiyoruz. Sevgi ve barýþ adýna…" "Görüþlerinize saygý duyuyorum," dedi John uzun süren bir sessizliðin ardýndan. "Sizi anladýðýmý da sanýyorum, ama hak verdiðim anlamýna gelmiyor bu. Vermem de gerekmiyor zaten. Gandi, demokrasinin ayný þekilde düþünenlerin bir araya gelmesi olmadýðýný, farklýlarýn bir arada yaþayabilmesi olduðunu söylemiþti. Dediðiniz gibi, keþke uzayda karþýlaþan çizgiler olmasaydýk. Keþke burada kalsaydýnýz da birlikte farklýlýklarýmýzý yaþayabilseydik, ama ýþýn kýzýnýz Bayan Noko Yamagata'yý bizim çeþitliliðimize kattýðýnýz bir armaðan olarak kabul edeceðimizi bilin lütfen." "Çok güzel konuþuyorsunuz "Teþekkür üstat," dedi O'Hara John'a gülümseyerek. ederim. Giderken üzüleceðimizi söyleyemem, ama sizleri çok özleyeceðimizi bilin sizler de. Doktor ile hanýmýnýn nerede olduðunu bilmiyoruz. Odysse ile kurduðu baðlantý dolayýsýyla sizi de bir anlamda kendi büyük riskinin içinde tutuyor. Ýsterseniz size Odysse'ye dýþarýdan yapýlan baðlantýlarýn nasýl kesileceðini gösterebiliriz. Ýstemediðiniz her þeyi kendi dýþýnýza hapsetmiþ olursunuz." "Vay!" diye bir çýðlýk attý Jimmy. "Onunla," dedi John da, "bizden isteyeceðiniz her þeyin bedelini ödemiþ olursunuz sayýn Elçi." "Size teslim olan temsilcisi kanalýyla Doktor'a ulaþamaz mýyýz?" diye sordu Alwar. "Ne yazýk ki hayýr sayýn Baþkan. Yalnýzca kendi mesajlarýný gönderebiliyordu o. Bir sürü aynaya çarptýrýlan bir görüntü gibi… Milyonlarca olasýlýk içinde hangisinin doðru rota olduðu bilinmeden doðru adres bulunamaz, ama o kiþi üzerinde çalýþýrken Doktor'un sizin aranýzdaki temsilcisini tespit ettik." "Yaa?" dedi John kuþkuyla. "Kimmiþ?" diye atýldý Jimmy. Son Antlaþma - Can Eryümlü 312 "Aydaki üssünüzün komutaný General Jenkins," dedi O'Hara sözü fazla uzatmadan. "Dediðimiz yöntemi Odysse'ye uygulayýnca onun dýþarýya bir huni gibi uzandýðýný göreceksiniz siz de." "Teþekkür ederiz," dedi John Jimmy'ye bakarak. "Bu bilgi bizim için gerçekten çok deðerli." Canýnýn ne kadar sýkýldýðýný belli etmek istemese de, sesinin titremesine engel olamamýþtý. "Bir de, bizi gönderdikten sonra bizimle olan baðlantýnýzý koparmanýzý rica edeceðim sizden üstadým," dedi O'Hara. "Bunun için bana söz vermeniz yeterli." "Nasýl isterseniz," dedi John yalnýzca. "Dr. Gani ile, ortamýn koþullarýndan dolayý, yeterince ilgilenememiþtik. Onu çok ilgilendirecek bazý çalýþmalarýmýz var. Hank Sawana ile birlikte, çünkü onu da özel olarak kutlamak istiyoruz, bizi ziyaret etmelerini rica etsem, çok þey mi istemiþ olurum?" "Dr. Gani'nin isteðinizi seve seve kabul edeceðinden eminim, ama Hank arkadaþýmýz aðýr yaralý sayýn Elçi. Ne zaman düzelip ayaða kalkabileceðini bilemiyoruz. Gene de çaðýrýnýzý ileteceðim. Ancak Dr. Gani ile Dr. Kalender, Hank'ýn arkadaþlarýndan biriyle yanýnýza hemen gelebilir." "Çok, çok teþekkür ederim üstadým," dedi O'Hara. Sevincini gizleyememiþ, belki de John'un gösterdiði açýklýk karþýsýnda gizlemeye gerek görmemiþti. "Açýkça söylemek gerekirse, Dr. Kalender'in Lanka'da yaptýklarý misyonumuzun Ýncil'i olmak durumunda. Çünkü insanlarýn genetik yapýsýný deðiþtirmeden uzaya açýlamayacaðýmýzý biliyoruz. Ne bedenlerimiz, ne de psikolojimiz oradaki deðiþik ortamlara uygun. Evrene zekâyý ancak farklý bedenlerde, olduklarý dünyalarda yaþayabilecek canlýlar biçiminde ekebiliriz. Sizin orada edindiðiniz bilgileri istemeyi aklýmdan bile geçiremezken, siz onu altýn bir tepsi içinde önümüze koyuyorsunuz. Sizleri tanýdýðýma gerçekten çok memnun oldum. Umarým her þey sizin dilediðiniz gibi olur." "Sizin de sayýn Elçi," dedi John. "Hoþça kalýn dostum," dedi Alwar. "Güle güle sayýn Elçi," dedi Kennedy. Son Antlaþma - Can Eryümlü 313 "Öbür tarafta görüþmek üzere babacýðým," dedi Jimmy de. "Hoþça kalýn," dedi O'Hara, her birini ayrý ayrý selamlayarak. "Hoþça kal küçük ýþýn kýzým," dedi sonra Noko'ya dönüp. Sol eliyle bir takým iþaretler yaptý ona. Noko da benzerlerini yaparak yanýtladý onu. Ve O'Hara'nýn görüntüsü yavaþ yavaþ silindi. Onun biraz önce olduðu boþ yere uzun süre dalgýn dalgýn baktýlar. "Güle güle arkadaþ," dedi John yavaþça. "Ýyi yolculuklar. Seni özleyeceðim." Sonra öbürlerine dönerek, "O'Hara'yý yeni bir Musa olarak yolcu ettiðimizin farkýnda mýsýnýz?" diye ekledi. "Halkýný yanýna katýp…" "Gerçekten… ama birini aramýzda býraktýlar," dedi Jimmy, Noko'ya bakarak. "Onlara bu kadar yakýn olacaðýný hiç ummazdým. Çok hoþ!" "Benim yerim kocamýn ve sizlerin yaný," dedi kadýn kesin bir sesle yavaþça. "Tamam, tamam," dedi Jimmy ellerini kaldýrýp korkmuþ gibi yaparak. "Neden gitmedin diye sormadým." John da Noko'ya bakýyordu. Onu kendi baþýna biri olarak deðil, Odysse'nin bir parçasý gibi görmüþtü hep. Yoo, hayýr! Hep sevmiþti o sessiz kadýný, ama onun da dediði gibi, yeri hep Toshiki'nin arkasýnda olmuþtu. Çoðu zaman o sanki hiç yokmuþ gibi davranmýþlar, o da kendini ortaya atacak davranýþlarda bulunmamýþtý. Ona yeni bir gözle bakarken kadýnlýk, kiþilik, egoizm, kapris gibi kavramlar geçti aklýndan. Evde de böyle miydi acaba? Kocasý ne derse yapan, hiçbir sözüne karþý çýkmayan, kutsal köle gibi bir kadýn… Karýsýný ne çok özlediðine kaydý düþüncesi. Artýk çok daha dingin ve telaþsýz düþünebiliyordu onu. Gözlerinin önünde beliren ýþýltýlý gözleri epeydir yüreðini acýtmýyordu. Acýya ve alýnyazýsýna karþý içinde yoðunlaþan öfke yerini yavaþ yavaþ farklý bir sevgiye býrakmýþtý. Yaþarken sevdiðinden daha farklý bir sevgiyle seviyordu sanki artýk onu. Gülümseyerek elini uzatýp görüntüdeki karýsýnýn yanaðýný okþadý. O da sanki John'un eli gerçek deðil de, kendisi gibi bir görüntüymüþ gibi, pembeleþen yanaðýný ona uzattý. "Zamaný dejenere etmek sizi rahatsýz etmedi mi Bayan Yamagata?" diye sordu Alwar, John'un düþüncelerinin arasýna girerek. "Yeriniz kocanýzýn yaný olabilir, ama onu Odysse ile bizzat siz kurcalýyorsunuz." Son Antlaþma - Can Eryümlü 314 "Geçmiþle þimdiyi karýþtýrmayýn sayýn Alwar," dedi Noko, yüzü kýzararak. "Odysse ile yaþayan birinin deðiþmeden kalabileceðini nasýl düþünebilirsiniz?" "Sizi suçlamak için söylememiþtim," dedi Alwar, özür diler gibi. "Ama tanýyýnca ben bile etkilendim O'Hara'dan. Sanýrým siz de öyle Profesör Bach." John baþýný sallayarak onayladý onu. Bir süre birbirlerine baktýlar. "Her neyse... ben bu arada herkesi bir araya getirecek bir Barýþ Töreni düzenlemeyi düþündüm. Ne dersiniz?" "Çok iyi olur ama…" dedi Kennedy düþünceli bir þekilde. "Ben daha çaðýmýn insanlarýnýn bu konuda nasýl davranacaklarýný bilmiyorum. Bir takým yeni tartýþmalara mý yol açýlacak, yoksa içinde yaþadýðýmýz it dalaþýný yok edecek ortak bir amaç mý bulunmuþ olacak? Emin deðilim." "Sanýrým her savaþ gibi bu sonuncusu da insanlara kýsa bir süre ders olacak," dedi John ona. "Düþmanlýðýn ne boyutlara varabileceðinin en çýlgýn örneklerinden birini yaþadýk burada. Hem de hiç gereði yokken…" "Keþke ben de sizin kadar emin olabilseydim," dedi Kennedy içini çekerek. "Keþke ben de…" *** Odada yalnýz kalýnca bilgisayarda kendi adýna gelmiþ ve 'Çok Gizli' olarak kodlanmýþ bir notun olduðunu fark etti John. Þifresini girerek açtýðý mesaj kýsacýktý; 'General Jenkins'i odasýnda kendini öldürmüþ olarak bulduk.' Notu Dr. Hardy ve Teðmen Roberts adlý tanýmadýðý iki kiþi imzalamýþtý. Arkasýna yaslanarak gözlerini tavana dikti. 'Doðruymuþ,' diye geçirdi aklýndan. 'Yargýlarýmýz ne kadar göreceli. General'i L-5'ten kaçýran pilot doðru yolu seçmiþ bir kahraman oluyor da, Doktor'a bilgi ileten kiþiyi hain diye damgalýyoruz hemen. Ben de Win Dawson'dan kuþkulanmýþtým, meðer Jenkins… Ýkisi de Jimmy'nin adamý idi. Dawson'u bana karþý savunmuþ, Jenkins'i savunmamýþtý. O'Hara onun adýný söyleyince kýzmýþtým. Demek ki karþý taraf Son Antlaþma - Can Eryümlü 315 açýsýndan oldukça doðru bir seçimmiþ Jenkins. Ne sorunu vardý acaba? Ordudan baþarýyla emekli olmuþ, küçük ama önemli bir cumhuriyetinin bakaný idi. Ne önermiþlerdi de, durumunu, adýný, hatta yaþamýný riske atarak öyle bir ihaneti kabul etmiþti? Çok tuhaf! Hâlâ insanlarýn inançlarý doðrultusunda bir tarafý seçebileceðini düþünmüyorum. Ya da kazanmak için güçlünün yanýnda olmak istemesini… Sanki herkes bizim tarafýmýzda olmak zorundaymýþ gibi... Megalomani bu, baþka bir þey deðil.' 'Geçmiþi ve ailesi araþtýrýlsýn!' diye bir not düþüp Jimmy ile Hans'a gönderdi o gelen mesajý. Sonra iç haberleþmeden revire, Rosenthal'in odasýna baðlandý. Adam o küçük odadaki koltukta uyuyor, Prenses de yanýndaki bir sandalyeye oturmuþ onu izliyordu. "Durumu nasýl Prenses?" diye sordu yavaþça, kadýný ürkütmemek için. O bakýþlarýný yavaþça yatan adamdan John'un görüntüsüne çevirdi ve gülümsemeye çalýþarak, "Ýyi," dedi, ama sesindeki hüznü gizleyememiþti. "Her dakika daha iyiye gidiyor. Bellek yenilenmesi %20'lere ulaþtý. Daha ne kadarýnýn yenilenebileceðini bilmiyor doktorlar. Gerçi þimdiye kadar olan da yetermiþ kendine yeni bir yaþam kurmasýna, ama iþlem sürüyor. Bakalým nereye kadar…" "Gördüðüm kadarýyla kendini iþine adamýþsýn Bayan Nightingale," dedi John onu biraz neþelendirmek için. "Ne o? Baþka bir iþ mi vardý?" diye sordu Prenses. "Yoo, hayýr!" dedi John. "Yalnýzca sevginin gücünü kutlamak istemiþtim." Ona ne Jenkins'i, ne de O'Hara ile görüþtüklerini anlattý. Nasýl olsa zamaný gelince her þeyi öðrenecekti. "Seni çok seviyorum John," dedi Prenses gülümseyerek. "Teþekkür ederim." "Bir þey deðil Kraliçe. Ben de seni çok seviyorum. Ona iyi bak!" diyerek görüntüyü deðiþtirdi. Bu kez revirde Hank'ýn odasý belirdi önünde. Koca adam bir kaç tanesinin birleþtirilmesiyle yapýlmýþ büyük bir yataðýn içinde oturmuþ, yanýndaki doktorlarla konuþuyordu. Beklediðinden daha iyi görmüþtü onu. "Ziyaretçi kabul ediyor musunuz?" diye sordu. Son Antlaþma - Can Eryümlü 316 "Çok sevinirim John," dedi Hank sol elini kaldýrarak. "Ben iyiyim. Merak etmeyin!" "Çok hýzlý bir geliþme gösteriyor efendim," dedi doktorlardan biri heyecanla. Lanka'dan gelenlerden deðildi o. "Kýskanýlacak kadar çabuk yeniliyor kendini. Ýnanýlmaz! Harika!" "Çok güzel," dedi John ona. "O zaman sana kýsaca, O'Hara ile konuþup barýþ yaptýðýmýzý söyleyebilirim Hank. Onlar bize bir takým bilgiler verecek, biz de onlarý geçmiþ zamanda boþ bir dünyaya göndereceðiz. Gitmeden önce Ýndra ve seninle görüþmek istedi." "Öyle mi?" diye sordu Hank ilgiyle. "Neden?" "Sanýrým hem seni merak ediyor, hem de kutlamak istiyor. Bilmiyorsun belki, ama sen her yerde günün adamýsýn. Ne günü… yüzyýllarýn kahramaný oldun. Kazandýðýmýz bu zaferi o pilotla sana borçluyuz. Çok iyiydin dostum. Sana herkesten önce ben teþekkür etmek istedim." "Teþekküre gerek yok. Ben görevimi yaptým, demem gerekiyor, deðil mi?" diyerek gülmeye çalýþtý Hank. "Þey… yani… giderim... sevinirim," dedi ama, aklý bir þeye takýlmýþ gibiydi. "Ne o Hank? Canýný sýkan bir þey mi var?" "Yoo, hayýr," dedi Hank ve bir süre önüne bakarak sustu. "Ama… ben de... onlarla birlikte gitmek istiyorum." "Ne… ne… neden? Nereden çýktý þimdi bu?" "Þimdi çýkmadý John. Epeydir düþünüyordum. Lanka çok karýþýk bir yer. Siz elinizi çektiðiniz anda çok gaddar bir kavga yaþanacak. Bazý türler hepten yok olacak. Ama eðer O'Hara ile gidersem, o boþ yerde kendi soyumu oluþturabilirim. Cork çok haklýydý John. Benim de kahramaným o." "Yaaa?" dedi John. "Yaþadýðý yeri beðenmeyip baþka cennetler peþinde koþan ilk kiþi o deðildi. Sen de sonuncu olmayacaksýn. O gittiðin yerin cennet olmadýðýný anlayýnca ne yapacaksýn?" Durup Hank'a baktý, ama o soruyu duymamýþ gibi önüne bakmayý sürdürdü. "Biz de bu savaþ yoðunluðundan kurtulur kurtulmaz, Lanka'da bir arada yaþayamayacak türleri farklý zamanlara daðýtmayý, iþin baþýna da seni getirmeyi düþünüyorduk. " Son Antlaþma - Can Eryümlü 317 "O sizin projeniz John. Ali çok iyi yapar onu. Eminim. Ben O'hara ile gitmek istiyorum. Bir soyun atasý olarak kendi yurdumu kurmak, türümü yayma misyonunu baþlatmayý düþünüyorum." "O gideceðiniz zamanda insanlarla seninkiler iki farklý tür oluþturmayacak mý? Orada da bir ayýklanma-kalma, ya da en azýndan bir üstünlük kavgasý olmayacak mý?" "Olmayacaðýný umuyorum dostum. Çünkü bizim türümüzün dýþýnda, barýþý gerçekten isteyenlerin bir tek onlar olduðunu gördüm. Ýki farklý türün birbirini etkilemesiyle daha mutlu bir dünya kurulacaðýna inanýyorum." "Biz de bu savaþtan yeterince ders aldýk Hank." "Umarým haklýsýndýr John. Umarým öbürleri de almýþtýr senin 'aldýk' dediðin dersleri. Gerçi sizin bir ders almanýz zaten gerekmiyordu. Barýþ okulundan diplomalýydýnýz siz. Asýl ders almasý gerekenlerse hâlâ ortada yok. Deðil mi? Onlarýn neden olduðu bu yýkýntýyý adam etme iþi de size kaldý." "Gitmekte kararlýsýn galiba," dedi John. Hank yalnýzca gülümseyerek baþýný salladý. "Ýndra ile L-4'e giderken, sana Mahabbarata Savaþlarýný anlatmasýný iste. Olur mu sevgili Arcuna?" Bir süre susarak koca adamýn iri, siyah gözlerine baktý. "Sana yüreðimin en içten duygularýyla baþarýlar dilerim. Sizi çok merak edeceðiz, ama haberleþemeyeceðiz. Çünkü O'Hara baðlantýnýn kesilmesini istedi." "Haklý. Gemilerin yakýlmasý gerekir. Ben de sizi merak edeceðim." "Seni þimdiden özlemeye baþladým be Hank." "Bir ara gel de, savaþ ve barýþ hakkýnda yazdýðým bir þiiri okuyayým sana." "Tamam koca romantik. Tamam," dedi John. Ona bakarken, yanýnda patlayan pilotu düþündü. Uçaktaki o iðrenç koku geldi aklýna. Ýçi kalktý. 'Nasýl dayandý onca þoka?' diye aklýndan geçirdi ama, 'Ruhu da kendi kadar saðlam,' diye yanýtladý kendini. Daha sonra Ay Kolonisini arayýp Hakon Deray ile görüþtü. Önce yönetimi üstlenmesi konusunda gösterdiði sorumluluktan dolayý onu Son Antlaþma - Can Eryümlü 318 kutlayýp teþekkür etti. O'Hara ile yaptýklarý görüþmeyi özetledi sonra. Ardýndan oradaki durum hakkýnda bilgi aldý. Yapýlmasý gerekenler konusunda önerilerini sorduðunda Hakon, karanlýk yüzdeki üssün aydýnlýk yüzdeki koloninin bir parçasý yapýlmasýný, ikisinin yeraltýndan bir tünelle birbirine baðlanarak, özerk bir kurul tarafýndan yönetilmesi gerektiðini söyledi. Nüfusu arttýrýlmalý, onun için L-5'ten taþýnan göçmenler orada kalmaya özendirilmeli, koloni ikinci sýnýflýktan bir þekilde kurtarýlmalýydý. John ondan önerilerini bir taslak olarak hazýrlayýp, yapýlacak ilk Odysse Kurulu toplantýsýna getirmesini istedi. "Alwar'ýn düzenleyeceði Barýþ Töreninde, hem Ay'ý, hem de Babil'i temsil edeceksin bu durumda," dedi sonra. Hakon düþünceli bir þekilde baþýný sallayýp, "Doktor ne olacak?" diye sordu. "Henüz bilmiyoruz. Odysse'yi daha iyi korumaya çalýþacaðýz." Hakon dudaklarýný buruþturarak John'a baktý, ama bir þey söylemedi. *** John, Benny ve Jimmy, Odysse'nin odasýnda, Pathummal'in L-4'ten getirmiþ olduðu bilgi kristallerine bakýyordu. Toshiki ile Noko ortadaki masanýn öbür tarafýndaydý ve hiçbiri oturmamýþtý. "Bu lanet olasý fitilleri Odysse'nin kýçýna sokmak zorunda olmak hoþuma gitmiyor," dedi Benny. "Sýradan bir bilgisayar deðil ki, bizim tek varlýk nedenimiz o." "Kaç kez kontrol edildi, kimse bir þey bulamadý," dedi Jimmy. "Lanka'da, Win'in laboratuarýnda... Toshiki ile Noko da inceledi. Hepsi bunlarýn bizim için bir hazine deðerinde olduðunu söylüyor." "Bizim tarafýn iyi niyetinden eminim," dedi Benny, "ama kabul etmek zorundayýz ki, O'Hara hepimizden akýllý. Teknolojik olarak bizden çok ileri o manastýr fýrlamasý. Hiçbirimizin çakamayacaðý bir virüs sokuþturmuþ olamazlar mý bunlarýn içine? Ne zaman harekete geçeceðini bilemeyeceðimiz saatli bir bomba… kendi iþleri bittikten sonra… güümm! Neden olmasýn? Herif mesajýný Kopek'le Janet'in Son Antlaþma - Can Eryümlü 319 gözlerinin içine baka baka göndermiþti bize. Bu kez atlatmasý gerekenlerse bir takým zamanlararasý yumuþakçalar…" "Ne yapalým o zaman?" diye sordu Jimmy. "Kullanmayalým mý bunlarý?" "Benimki yalnýzca kötümser bir varsayým," dedi Benny. "Haklýsýn," dedi John. "Hepimiz senin kuþkularýný paylaþýyoruz. Odysse'yi korumak zorunda olduðumuzu da biliyoruz." "Odysse'yi kullanacaklar, ama karþýlar ona," dedi Benny. "O düþündürüyor beni. Burasýný, o kirletti diye terk ediyorlar. Bizim konumuzu da bizden iyi biliyor herifler. Postalarken bir yanlýþlýk yapmayalým diye eksiklerimizi tamamlýyorlar. Herkes kontrol etmiþ. Kim o herkes? Win Dawson eþittir Jimmy. Yani o ne biliyorsa, Jimmy kanalýyla biz de ayný þeyleri biliyoruz. Lanka derseniz tümüyle bizim bildiklerimiz üzerine kuruldu. Toshiki ile Noko da biziz. Onun için, 'Kristaller temizmiþ,' demeyin bana. Ama görüyorum ki, bir tek ben çýkýntýlýk yapýyorum. Ne diyeyim? Umarým yanýlýyorumdur." "Bu kararýn oybirliðiyle çýkmasýný istiyorum Benny," dedi John. "O zaman iþiniz çok zor," dedi Benny yüzünü ekþiterek. "O kadar da zor deðil," dedi Jimmy ona. "Eðer bu kristallerde bir virüs varsa, zamanlararasý ayna simetrisi oluþturarak onu yok edebiliriz. Gerçi deneme olanaðýmýz yok, ama simetriler arasýndaki en küçük farklýlýðý Odysse hemen yakalar. Ayrýca onlar kendileri gitmek istiyor. Baðlantýyý keserek geri dönüþ kapýsýný kapatýyorlar." "Ben ne diyorum, sen ne diyorsun," dedi Benny Jimmy'ye. "Benim kuþkum ilkesel." *** Belki de Kopek'in kendine ayýrdýðý için yýkmadýðý Dünya Birliði Örgütü'nün merkezindeki büyük toplantý salonu son koltuðuna kadar doluydu. Duvarlarýn, yerin, tavanýn ve koltuklarýn renginden dolayý 'Eflatun Salon' denirdi oraya. Iþýklardan oluþmuþ hareketli bir dünya haritasýnýn önündeki uzun kürsüde Alwar ile Danýþmanlar Kurulu'nun Son Antlaþma - Can Eryümlü 320 on sekiz üyesi oturuyordu. Prenses ile Win Dawson da aralarýndaydý. Salonun ilk üç sýra koltuðu koyu kýrmýzý döþemeleriyle diðerlerinden ayrýydý ve günün onur konuklarýna ayrýlmýþlardý. Savaþta yararlýk göstermiþ kiþiler veya onlarýn yakýnlarý idi oradakiler. Herkesten uzun boyuyla en sol-öndeki koltukta katlanmýþ gibi oturan Hank ile baþlayan sýra, LD-25 numaralý uçaðýn içinde patlayan pilot Dan Rosenthal'in sekiz yaþýndaki kýzý Helen ve yanýnda asker üniformasý içinde oturan General Rosenthal ile sürüyordu. Salonun iki yanýna baþka salonlarýn üç boyutlu görüntüleri sýralanmýþtý. Alwar'ýn kürsüsüne göre soldaki duvarda üç, karþýdakinde bir, saðdakinde de gene üç görüntü vardý. Soldaki ilk görüntü 1963'ün Birleþmiþ Uluslar Genel Kurul salonununki idi ve týklým týklým doluydu. Hatta koridorda biri sedyede, biri de tekerlekli iskemlede iki hasta vardý. Tüm ülkeler kral, baþkan, ya da baþbakanlar düzeyinde temsil ediliyordu. En önde beþ sürekli üye ülkenin temsilcileri vardý. Ortada John F. Kennedy, solunda Mao Tse-Tung ve Harold MacMillan, saðýnda da Charles de Gaulle ile Nikita Kruþçev oturuyordu. Sanki bütün o soðuk savaþý, nükleer dalaþma ve kamplaþmalarý onlar yapmýyormuþ gibi son derece masum görünüyorlardý. Gerçi Mao ile Kruþçev'i yan yana oturtamamýþlardý ama… olsun. Onun yanýnda L-4'ün gri salonunun görüntüsü vardý. O'Hara ile Seçilmiþler kahverengi cüppeleriyle o büyücek odayý doldurmuþtu. Bu kez sanki biraz daha aydýnlýk gibi idi orasý ve içindekiler açýkça gülümsüyordu. Üçüncüsü Ay Kolonisi'nin görüntüsü idi. Koloni'nin eski Yönetim Kurulu üyeleri ile o kurula atanmýþ eþit sayýdaki yeni üye bir masanýn iki yanýna karþýlýklý sýralanmýþtý. Savaþa karýþmadýklarý için eskilerin de kurulda kalmasýný öneren Hakon masanýn karþý ucunda oturuyordu. Alwar'ýn tam karþýsýndaki duvarda ise, yaralý L-5'in uzayda yalpalayan görüntüsü vardý. O karanlýk ve parçalanmýþ bidon korku saçarak uzayýn soðuk karanlýðý içinde dönüyordu. Orasý adýna hiçbir temsilci yoktu. Eflatun salonun sað tarafýndaki ilk görüntüde, önde Odysse Kurulu yer almýþtý. Benny, Hans, Ali, Toshiki, Noko, Edwards, Jimmy, Pathummal, Sarah ve Marilyn ortalarýna John'u alarak ilk sýradaki Son Antlaþma - Can Eryümlü 321 koltuklardaydý. Hemen arkalarýnda Babil Koloniler Birliði'nin Baþkan ve Senatörleri, onlarýn da arkasýnda on iki koloninin Yönetim Kurulu üyeleri toplanmýþtý. John'un hemen arkasýnda oturan Hakon Deray ayný anda hem orada, hem de karþýlarýndaki Ay Kolonisi'nin görüntüsünde yer almýþtý. Biraz dikkat edince bu farklý yerlerde görünme olayýnýn onunla sýnýrlý olmadýðý görülüyordu. Zaman yolculuklarýna katýlmýþ kiþilerin bazýlarý bir kaç yerde birden bulunuyordu. Prof. Edwards da hem 1963'ün salonunda, hem de John'un yanýnda idi örneðin. Sonra Ali, Jimmy gibi diðerleri… Bu tekniði Toshiki ile Win Dawson geliþtirmiþti, ama Odysse'yi bu ustalýkla kullanmak Noko'nun becerisiydi. Saðdaki görüntülerin ortasýnda Lanka temsilcilerininki vardý. Aralarýnda küçücük kalan Ali'nin olduðu o grup, birbirine benzemeyen üç farklý türden oluþmuþtu. Ýnsanlardan ayýrdedilmek için kendilerine 'lanklar' diyen türler kendi içlerinde bir arada oturmuþlar, birlikteliklerine de Uluslar Birliði Konseyi demiþlerdi. Birbirlerini ayrý türler olarak deðil de, ayrý uluslar gibi görmeleri sevindiriciydi. Hank O'Hara'nýn peþinden boþuna mý gidiyordu? Yoksa kendi serüvenci ruhunun rüzgarý mý neden oluyordu o yolculuða? Hank onlarýn arasýnda yoktu. Yalnýz Alwar'ýn Eflatun Salonunda yer almak istemiþti. Lanka Konsey'ine Ali'nin yanýnda oturan karýsý Jar Sawana baþkanlýk ediyordu. Sonuncusu Daydream Cumhuriyeti Senatosu'nun inanýlmaz görüntüsü idi. Baþlarýnda Jimmy ile arkadaþlarý Joe Near ile Jack Mercy'nin olduðu grupta kimler yoktu ki… Julius Sezar, Cengiz Han, Büyük Ýskender, Perikles, Hannibal, Attila, II. Ramses ve Kleopatra gibi ünlü liderlerin yanýsýra Sokrates, Herakleitos, Arkhimedes, Buda, Konfüçyüs, Zerdüþt, Dante, Milton, Shakespeare, Leonardo da Vinci gibi pek çok tanýdýk kiþi klima kumaþtan giysileri içinde 2100 adýna oradaydý. Yüz kiþilik salonlarýnýn tamamý dolu idi onlarýn da. Ve bütün o görüntüler toplantýya katýlan her zaman diliminde canlý olarak yayýnlanýyor, o güne dek yapýlan bu en büyük yayýný yaklaþýk onbeþ milyar insan ile lank izliyordu. Açýþ konuþmasýný, yerinde ayaða kalkarak Alwar yaptý. Zamanlararasý kapýnýn açýlmasýndan duyduðu mutluluðu belirterek baþladý sözlerine. Ancak onun önlerine açtýðý müthiþ ufukta insanlarýn Son Antlaþma - Can Eryümlü 322 evrenin gizini çözmekle uðraþacaklarýna, hoþgörüsüzlük ve hýrsýn neden olduðu bir savaþta boþu boþuna pek çok þeyin yitirildiðini söyledi. Kendi dünyalarýnýn ekonomik deðerinin %60'ýnýn yok olduðunu ve tüm sistemlerinin çalýþamaz duruma geldiðini, kazanýlan barýþý geçmiþten gelip yanlarýnda yer alma yürekliliðini gösteren atalarýna borçlu olduklarýný anlatarak sürdürdü konuþmasýný. Zamanlararasý iþbirliðinin baþarýsý olan bu zaferden alýnacak pek çok dersin olduðunu ekledi sonra. Bir özeleþtiri yapmak gerekirse, uygarlýklarýnýn insaný göz ardý etmiþ olduðunu, bir kýsmý hýzla geliþirken büyük çoðunluðun olayýn dýþýnda kaldýðýný ve giderek makasýn arasýnýn açýldýðýný yeni fark etmiþlerdi. Mehdi Abbas o toplum dýþýna itilmiþlerin çobaný olmuþ, içlerindeki öfkeyi patlama noktasýna getirip kötülerin hizmetine sunmuþtu. Gerçi yapýlan her savaþtan sonra yeterince ders aldýðý sanýlan insanlýðýn bir süre sonra yeni bir savaþa kalkýþtýðýný, ama kendilerinin hâlâ bir umut taþýdýðýný, savaþlarýn artýk yapýlamaz kýlýnmasýnýn yollarýnýn bulunmasý gerektiðini belirtti. Kimseyi dýþarda býrakmadan tüm insanlýðý içine alacak yeni bir program yapýlmalý, daha doðrusu yeni bir oyun tarzý bulunmalýydý. Bunun için Dünya Birliðine baðlý bir Ekonomik Güvenlik Konseyi oluþturmayý düþünüyorlardý. Bu konsey elde edilen tüm deðerlerin herkese ulaþmasýný saðlamalýydý. Çünkü onlara göre, dünyaya sahip olunmasý bilginin yayýlma oranýna baðlýydý. Deðerler bilgi ile oluþuyordu. Bu kez de bu iþi beceremezlerse gelecek kuþaklar onlarý yaþadýklarýndan ders almayan ahmaklar sürüsü olarak suçlamaktan çekinmeyecekti. Son bir kaç gün içinde ölen bir milyara yakýn insanýn savaþlar tarihinin son kurbanlarý olmasýný diledi. Son olarak kendi saflarýnda savaþa katýlanlar adýna John Bach, John Kennedy, Jimmy Ocean, Hakon Deray ile Hank Sawana'ya ve tarafsýz kalarak onlara dolaylý yardým etmiþ olan Kevin O'Hara'ya ayrý ayrý teþekkür etti. Hank'tan söz ederken ona 'titan' demesi bütün gruplarýn koca lanký alkýþlamasýna neden oldu. Alwar'ýn arkasýndan söz alan Kennedy konuþmasýna, savaþlarýn artýk yapýlamaz kýlýnmasý konusuna yürekten katýldýðýný söyleyerek baþladý. Zamanlararasý barýþýn tek tek her dönemdeki barýþtan daha önemli olduðunu söyleyip, kazanýlan zaferi barýþçý küçük balýklarýn birleþerek köpekbalýklarýný yenmesine benzetti. Silah güçlerinin Son Antlaþma - Can Eryümlü 323 yetersiz olmasýna karþýn haklýlýklarýna olan inançlarý onlara bu yolu açmýþtý. Alwar'a bakarak, bu son savaþtan kendi zamanlarýnýn bazý dersler aldýðýný belirtti. Daha önce A.B.D. ile S.S.C.B. arasýnda oluþturulmak istenen tüm barýþ çabalarýna karþýn, iki ülke ordularýnýn iki kez karþý karþýya geldiðini anýmsattý. Bir kez Berlin'de, bir kez de Küba'da savaþ çýkmasýna ramak kalmýþtý. Oralarda çýkacak nükleer savaþlarýn tüm insanlarý etkileyeceðini herkes biliyordu, ama gene de önü alýnamamýþtý geliþmelerin. Ancak bu kez, yani bir hafta önce, 5.Aðustos.1963'de Ýngiltere, A.B.D. ve S.S.C.B. arasýnda Moskova'da, Nükleer Denemeleri Yasaklama Antlaþmasý imzalandýðýný açýkladý. Geçen bir hafta gibi kýsa sürede yüzden fazla devletin o antlaþmaya imza koyduðunu, Fransa ve Çin gibi henüz imzalamayan ülkelerin de katýlýmýyla olayýn dünyasal bir oybirliðine dönüþmesini beklediklerini ekledi, Mao Tse-Tung'a bakarak. O iki elini yana açarak gülümsedi yalnýzca. Daha sonra söz alan O'Hara, bir veda konuþmasý yaptýðýný söyleyerek sözlerine baþladý. Kendinden önceki konuþmacýlarýn barýþ özlemiyle dolu sözlerine Daydream Cumhuriyeti Senatosu'ndaki ünlü savaþçýlarýn bile karþý çýkmayacaðýný sanýyordu. Ancak gene o salonda olan Herakleitos'un dediði gibi, içinde savaþý gizleyen barýþ diyalektiðin özünü oluþturuyordu. Dolayýsýyla ikisi her zaman birlikte ve iç içe olacaktý. O yüzden kendileri, barýþla birlikte varolup savaþýn yerine geçecek baþka bir unsur arayýp bulmuþlardý; o da barýþý evrene yayma savaþýydý. Onu yaþamlarýnýn amacý yaparak sürekli kýldýklarýný anlattý. Barýþ isteyenler de savaþýn yerine onun gibi sürekli bir amaç koymak zorundaydý. Odysse'nin onlarla iliþkisini keseceði konusunda söz verenlerden kuþkularý yoktu, ama ilerde Odysse'yi izinsiz kurcalayan bazý torunlar olursa, karþýlarýnda gerçek barýþýn çiçek açmýþ olduðu, evrene yayýlmýþ bir bütün ülke bulacaklarýný söyleyerek sözlerini tamamladý. Son sözü alan John konuþmasýna, gidenlere baþarý dileklerini sunarak baþladý. Yaþam içindeki geliþmenin çeliþkilerde yattýðýný, öleceðini bile bile L-5'ten kaçan pilot Rosenthal'in gönlünün dünyada, L-5'i yok eden Hank'ýn gönlünün de O'Hara'nýn düþlerindeki cennette olduðunu söyledi. Bu çeliþki gibi görünen çeþitliliðinin aslýnda kültürel Son Antlaþma - Can Eryümlü 324 bir erginliðe açýldýðýný, O'Hara her ne kadar inanmasa da, asýl çeliþkinin kendi içimizde olduðunu, bizi onun yaptýðýný, nereye gidilirse gidilsin kendimizi de yanýmýzda taþýyacaðýmýz için ondan kurtuluþun olmadýðýný anlattý. Ayrýca o çeliþkinin bir itici güç olduðunu, örneðin bu barýþý kalýcý kýlma çabalarýný Doktor Hopkins ile Kopek'in çýkardýðý savaþa borçlu olduklarýný söyledi. Onlarý henüz bulamadýklarýný, ama artýk korkmalarýna gerek kalmadýðýný, yalnýzca burada bulunamadýklarý için onlar adýna üzüldüðünü söyleyip, "Keþke onlar da aramýzda olsalardý bugün," diyerek bitirdi sözlerini. Ondan sonra savaþ kahramanlarýnýn ödüllendirilmesine geçildi. Hank'ýn, madalyasýný takmasý için Alwar'ýn önünde yere diz çökmesi herkesi güldürdü. Patlayan pilotun kýzý Helen'in babasýnýn madalyasýný alýrken aðlamasý pek çok gözde yaþa neden oldu. Ayný küçük kýzýn Rosenthal'in elini tutarak madalyasýný almaya götürmesi de çoðu kiþiyi hüzünlendirdi. O törene çaðýrýlmýþ olanlarýn hepsine madalya ve niþanlarý alkýþlarla verildikten sonra, L-5'in karþý duvardaki görüntüsü silindi. Yerine 300 kiþilik bir orkestra ile 300 kiþilik bir koro geldi. Herkes oturduðu yerde o tarafa döndü. Iþýklar biraz kýsýldý ve Hank'ýn savaþbarýþ konulu þiiri üzerine L-4'te bestelenen koral eser seslendirildi. Yapýlan müzik ve arkasýnda yer alan savaþ görüntüleri tüyleri diken diken edecek kadar etkili idi. Gösteri patlayan bir L-5'in içine düþerek bitti en sonunda. Tüm gruplar sahnedekileri uzun bir süre ayakta alkýþladý. Sonra, önce orkestra ve koronun görüntüsü yok oldu, ardýndan sýrayla diðerleri. Kendi küçük zamanlarýnýn içinde hiç olmadýklarý kadar yoðun bir yalnýz býrakýlmýþlýk duygusu içine düþtüler. Oysa, eskiden olduðu gibi, kendi kalabalýklarý arasýndaydý her biri. "Her halde onlar da bizim þimdi dinlediðimiz sessizliði dinliyordur," dedi Benny yanýnda oturan John'a, uzun süren bir suskunluðun ardýndan. 325 13. Zavallý insanoðlu, sen Tanrý'yý kendinde taþýyorsun. Dido Sotiriyu Odysse'nin yeþil ýþýk küresinde o zamana kadar görmedikleri bir karmaþa vardý. Sanki uzayda ýþýk hýzýyla gidiyorlarmýþ, ya da evrenin içine çekiliyormuþ, daha doðrusu düþüyorlarmýþ gibi bir görüntüyü içleri süzülerek izliyorlardý. "Ne kadar kaldý?" diye sordu Benny. "28 dakika 16 saniye," diye yanýtladý Noko onu. Odanýn karanlýðýnda Odysse'nin o bulanýklýðý önünde oturanlarý aydýnlatýyordu. John, Benny, Ali, Jimmy ile baþlarýnda birer düþünce bandý olan Toshiki ve Noko, diðer zamanlar adýna da Jar, Hakon, Win ve Edwards idi onlar. "Nasýl gidiyor?"diye yavaþça sordu John, yanýnda oturan Noko'ya. "Hiç bir sapma olmadý þimdiye kadar," dedi kadýn. "Sürekli yeþil aralýktayýz." "Ýþin bu kadar düzgün gitmesini, Hank'ý vermek pahasýna aldýðýmýz o kristallere borçluyuz," dedi Toshiki, Benny'ye bakarak. "Hank'ý biz vermedik," dedi Jar. Gizleyemediði bir öfke sesini iyice tizleþtirmiþti. "O kendi gitti. Ayrýca gidip gitmediklerini de bilmiyoruz. Siz öyle söylüyorsunuz." "Odysse öyle söylüyor," dedi Noko. "Biliyorum, biliyorum," dedi Jar ona. "Hepsini biliyorum. Gönderme iþleminden sonra sýyýrma programý devreye girecek. Önce L-4 ile iliþkimiz kesilecek, sonra diðer zaman tünelleriyle." "Umarýz," dedi Benny. "Birazdan ne olduðunu göreceðiz." Sesi oldukça sýkýntýlýydý. Son Antlaþma - Can Eryümlü 326 "Eðer Doktor bir kara delikte hiç zaman geçirmeden bekliyorsa," dedi Edwards, "ne olup bittiðini anlayýncaya kadar iþini bitirebilir miyiz?" Diðerleri ona baktý. "Yani onlarýn oradaki bir anýnda biz çok þey yapabiliyorsak, çýkarlarýna gibi görünen o olay bize çalýþýr. Onlar bir önlem alýncaya kadar söküp atarýz hepsini Odysse'den." "Ben onlardan korkmuyorum," dedi Benny yüzünü buruþturarak. "Odysse'den çekiniyorum. Zamanýn uzunluðu, kýsalýðý fark etmez. Hepsi onun zaten." Edwards bir þey söylemeden baktý ona. "26 dakika kaldý," dedi Noko. "Ne olacaðýný 26 dakika sonra göreceðiz," dedi John. Onun da sesinde saklayamadýðý bir sýkýntý vardý. Baþýný Odysse'den öteye çevirdi. En arkada tek baþýna oturan Jar'ýn gözlerinden iki damla yaþýn süzüldüðünü gördü. Þaþýrdý. Lanklarýn aðlamayacaðýný düþünmüþtü nedense. 'Hank'ýn yaptýðýný yapar mýydým ben?' diye düþündü. 'Arkamda beni bu kadar seven bir kadýný býrakýp, dönmemek üzere çekip gider miydim? Hayýr, yapmazdým sanýrým… yani herhalde. Sevgi aðýr bir þey. Sevdin mi, kendinden aðýr basar karþýndaki. Ben nasýl býrakýp giderdim Eve'i? Þu an bile sahip olduðum her þeyi onun için terk edebilirim. Bütün bunlarý… Odysse'yi… Evet, ama bu kadýn da yapmadý o iþi. O kadar sevmesine karþýn erkeðinin peþinden gitmedi.' Gözlerini kapatýp karýsýný düþünmeye çalýþtý. Önünde bir sürü eski görüntü uçuþtu, ama Eve yoktu aralarýnda. Kendini zorladý. Hayýr! Yüzünü gözlerinin önüne getiremiyordu onun. Kýrdaki koþmasýný, evlendikleri gün ettikleri dansý, çok sevdiði askýlý pembe elbisesini, spagetti karýþtýrýþýný, hatta saçlarýný tarayýþýný bile görebiliyordu da, yüzü aklýna gelmiyordu. Telaþla gözlerini açarak Jar'a özlemle baktý. En azýndan aðlayabilmek isterdi. Yerinden kalktý. Orada oturup Odysse'ye bakmaktan baþka bir þey yapamýyor, kendilerini boþu boþuna geriyorlardý. Kalan o dakikalar nasýl olsa geçecekti. Hiç geçmediði, durduðu olmamýþtý onlarýn. "Benimle kaðýt oynamak isteyen var mý?" diye sordu. Zorla gülüþtü çevresindekiler, ama kimse yerinden kalkmadý. Odanýn karþý tarafýna yürüyüp sýrtýný duvara dayadý. Odysse ile önündekileri oradan izlemeye baþladý. *** Son Antlaþma - Can Eryümlü 327 Her þey umduklarý gibi gitmiþ, L-4'ü olduðu yerde býrakarak, içindekileri hiçbir aksilik çýkmadan Eksi-30,000'e göndermiþlerdi. Üç dakikadýr Ganj Vadisinde idi O'Hara ile halký. Gönderme iþleminin ardýndan Odysse kendini formatlayýp bir daha ulaþýlmamak üzere onlarý kendi uzay-zaman giriþiminden sýyýrmýþtý. Eksi-30,000'de bir süre oyalanan sýyýrma iþlemi aradaki zamaný hýzla tarayarak gelmiþ ve Eksi-20,000'de aðýr aðýr iþlemeye baþlamýþtý bu kez. "Lanka'yý da kurban vermesek bari tanrýlara," dedi Ali. "Bir aksilik olursa, iþlemi durdurarak kurtarabilir miyiz onlarý? Yoksa iþ iþten geçmiþ mi olur?" "Lanka'ya çok gidilip gelindi," dedi Toshiki. "En kýsa tüneli býrakýp diðerlerini yok edecek." "Onlarý hepimiz biliyoruz bozuk surat," dedi Benny sinirle. "Sussana!" "Benny sana ne olu…" diyecek oldu Win. "Sen de sus!" dedi Benny ona da ve Odysse'ye doðru eðildi. "Eksi20,000'i yitirirsek biz kalýr…" derken sustu ve önündeki numaratöre baktý. Sýyýrma iþlemi Eksi-20,000'i geçip yeniden hýzla ilerlemeye baþlayýnca tuttuðu soluðunu býrakýp, "…mýydýk bilmiyorum," diye tamamladý sözünü. Lanka uzay-zaman giriþiminden silinmemiþti. Benny neredeyse neþeli bir sesle, "Aramýza hoþ geldiniz Jar," dedi arkadaki dev kadýna. "Yeniden hoþ geldiniz." Gitti ve oturan kadýnýn pullu yanaðýný öptü. "Hoþ bulduk," dedi Jar ona gülümseyerek. "Ben sistemden kopmayacaðýmýzdan zaten emindim." "Eksi-8000'leri kolay sýyýrdý. Þimdi burada, Eksi-7650'de oyalanýyor," dedi Toshiki. "Çok normal," dedi John yanlarýna gelerek. "Burasý da en çok kullanýlan yerlerden biri." Sesi oldukça ciddiydi gene. "Sonra Odysse'nin kendisi de burada." Uzun süren bir sessizlik oldu. "Bu iþi atlatalým hepinize birer þeker vereceðim," dedi Benny. "Bonkör Yahudi," dedi Jimmy. Herkes gülümser gibi oldu. Uzun bir sessizlik daha… Son Antlaþma - Can Eryümlü 328 "Girit'teki koloni yok oldu," diye baðýrdý Noko telaþla. "Ne oluyor?" diyerek onun yanýna koþtu Benny. "Bilmiyorum," dedi Noko. Odysse ile ilgileniyordu. "Sanki atomlarý çözülüp daðýldý." "Sarah neredeydi?" diye sordu John. "Marilyn ve Ýndra ile birlikte Mýsýr'a gideceklerdi," dedi Benny çabuk çabuk. "Neden Lanka'da deðil de, burada oldu?" diye sordu sonra. "Sanki içsel bir þey…" dedi Noko. "Odysse'yle ilgili gibi…" "Durdurun iþlemi!" diye seslendi Benny. "Hayýr!" dedi Noko. "Girit'ten bir tepki aldý Odysse. Doktor oradaydý galiba." "Ya da kendi olduðu boyuta oradan geçmiþ olabilir," dedi John. "Ýþlemi durdurun!" dedi Benny bir kez daha baðýrarak. "Her þeyi yok edeceksiniz." "Hayýr!" diye baðýrdý John da. "Sakýn yapma Noko! Zamaný durdur! Tam Girit'in yok olduðu ana geri dön ve zamaný durdur!" Noko hýzla Odysse'ye yöneldi. Iþýk küresindeki uzay-zaman giriþimi birden küçülerek parlak bir noktaya dönüþtü ve odadaki herkes birer karaltý olarak kaldý. "Ne oldu?" diye sordu Hakon çekinerek. "Biz de bir kara deliðe çekildik," dedi John. "Eðer tahminim doðruysa… yani Odysse tam yerine indiyse… iþlem sürdüðü için… onlarý burada yakalayabiliriz sanýyorum." "Geride býraktýklarýmýz ne oldu?" diye sordu Ali. "Onlarý bir daha nasýl bulacaðýz?" "Onlarý yitirmedik, merak etme!" dedi John. "Zamaný yeniden çalýþtýrýnca çýktýðýmýz ana geri döneceðiz." "Umarým," dedi Benny Ali'ye, sert ve küskün bir sesle. "Eðer buradan çýkmayý baþarabilirsek… Bir daha hiç dönemeyebiliriz yani onlara aslaným." Son Antlaþma - Can Eryümlü 329 "Tartýþacak zamanýmýz yoktu Benny," dedi John. "Onlar buralarda bir yerlerde olmalý. Sýyýrma iþlemi olduklarý yere gelince, kendilerini korumak için Girit'i öne atýp, bizi kandýrmak istediler. Eðer iþlemi durdursaydýk onlarý kendi elimizle korumuþ olurduk. Onlar dýþardan bizim Odysse'mizin içinde gizlenebiliyor, hatta iþlemlerimizi yönlendirebiliyorsa, biz çok daha iyisini yapabilmeliyiz. En azýndan bir kara deliðe girip çýkma riskini göðüslemeliyiz." "Biz þimdi bir kara delikte miyiz?" diye sordu Jar. John ile Jimmy baþlarýný salladýlar. "Bu odanýn dýþýnda ne var?" "Babil," dedi John. "Yalnýzca Babil." "Buraya hapsolduk," dedi Benny. "Öbürleri bir yerlerde, ama Sarah'ýn sevgili Girit'i pýt diye yok oldu." Kimse bir þey söylemedi ona. "Sonsuza dek... o… o… iþte o bir Atlantis oldu. Kýzýldeniz'de mavna batýrma iþine Atlantis adýný koymuþtuk. Ne komik!" "Diðerleri de gitmiþ olabilir mi?" diye sordu Edwards. "Belki de Babil tek baþýna kalmýþtýr. Öbürlerini bakamýyoruz ki." "Her þeyi anlayacaðýz," dedi John. "Kimse panik yapmasýn." "Sen kimseye sormadan cart diye þalteri indir," diye baðýrdý Benny ona, "sonra da gel, 'panik yapmayýn' de." Odanýn öbür ucuna doðru yürüdü, biraz durduktan sonra, "Lanet olsun!" diyerek odadan çýktý. "O yaygaracý herif gittiðine göre daha rahat düþünebiliriz þimdi," dedi Jimmy. "Paniðe gerek yok. Haklýsýn John. Ayrýca yaptýðýn iþ son derece doðruydu. Sanýrým onlarla ayný kara delikteyiz þimdi. Öbür koloniler de," dedi Edwards'a dönerek, "býraktýðýmýz yerde hiçbir þey olmamýþ gibi kendi günlerini yaþýyor. Geri dönemezsek yaþamlarýný bizsiz sürdürecekler. O kadar." "Ne kadar basitmiþ," dedi Edwards, yüzünü buruþturarak. "Kendisi burada yaþlanmýyor, Sarah orada yaþlanýyor, diye kýzdý belki de Benny," dedi Hakon. "Giderse yaþlý bir Sarah bulacak diye…?" "Keþke öyle olsa," dedi Jimmy. "Zaten Sarah'a göre karttý, biraz dengelenmiþ olur yaþlarý." "Þimdi ne yapacaðýz?" diye sordu Ali. Son Antlaþma - Can Eryümlü 330 "Önce þu Benny'ye bir seslenin de, o da burada olsun," dedi John. Hakon yavaþça yerinden kalkýp dýþarý çýktý. "Odysse'ye mekanda bir pencere açýp tarama yaptýralým. Girit'ten gittilerse olduklarý yere uzanan tüneli o þekilde bulabiliriz." "Evet, haklýsýn," dedi Win ona katýlýp. "Odysse onun zamanla baðlantýsýný koruyabilir," dedi Toshiki de. "Ne kadar karýþýk her þey," dedi Edwards yerinden kalkarak. "Ben eskisine göre bir fark göremiyorum, ama siz neler konuþuyorsunuz." O sýrada Benny ile Hakon içeri girdi. "Gel Benny!" dedi John. "Odysse'ye bir…" "Hemen üç boyutlu bir mekan penceresi açalým," dedi Benny onun sözünü keserek. "Ama zamandan kopuk olmasýn. Nereye sürüklendiðimizi bilemeyiz yoksa." "Biz de tam onu konuþuyorduk," dedi John ve baþýný Noko'ya salladý. Jimmy ile Win de kadýnýn yanýna geldi. "Hiç denenmedi bu iþ, deðil mi?" diye sordu Jar. "Þimdiye kadar denenmiþ neyi yaptýk?" diye sordu Jimmy ona. "Sen bile bir ilksin." "Evet, ama," dedi Jar, "kolunu bacaðýný koparýyormuþuz gibi düþünmesin. Ne de olsa bir makine… Önce tünellerini kopardýk. Bir de boyutlarýný týraþlarsak…" "Biraz önce hiç tartýþmadan tek boyuta indi," dedi Noko ona. Kimse baþka bir þey söylemeyince John baþýyla Noko'ya bir kez daha iþaret etti. Hepsi soluðunu tutarak kadýnýn küçük parmaklarýný, hiç gereði yokken, düþünce bandýna basýþýný izledi. Havada duran küçük parlak nokta yavaþ yavaþ büyürken oda da soluk bir þekilde aydýnlanmaya baþladý. Yeþil ýþýk küresi boþ olarak ortaya çýktý. "Anladý," dedi Noko sevinçle. "Bizi gene utandýrmadý." Bir süre sonra önlerinde bazý þekiller belirmeye baþladý, ama sonra birden karlandý yeþil küre. "Olmuyor mu?" diye sordu Jar, Benny'ye. "Galiba," dedi Benny, gözlerini önündeki ýþýk küresinden ayýrmadan. "Buralarda dolaþmýþ olmalýlar." Son Antlaþma - Can Eryümlü 331 "Sýyýrma iþlemi de yeniden baþladý galiba," dedi Edwards. "Evet," dedi Win, sayýlarýn olduðu sað alt köþeye bakarak. "Zaman yeniden devreye girdi. Eksi-2000'lerdeyiz þu anda. Sýfýra doðru gidiyor. Onlarý arýyor." "Sýfýrda durup bebek Ýsa'yý kucaklamak isterdim," dedi Ali. "Doðumunu kutsamaya gelen Ýranlý magiler gibi," dedi Edwards. "Ama onu Nasýra'da küçük bir çocuk olarak bulabilirsin ancak. M.Ö.12 ile M.Ö.4 arasý bir tarihte doðmuþ çünkü." "Sakýn durma!" diye seslendi Benny Noko'ya. "Bu arada size, Odysse'nin yorgunluk belirtileri göstermeye baþladýðýný söylemek zorundayým arkadaþlar," dedi Ali. "Az kaldý diye dile getirmek istemiyordum ama… onu biraz dinlendirmemiz gerekebilir." "Hey! Bakýn! Bir þeyler oluyor," dedi Jimmy heyecanla. Küredeki karlanmanýn içinde bazý görüntüler belirmeye baþlamýþtý. Yavaþ yavaþ sivri bir yapý… bir piramit… merdivenli bir piramit… bir piramidin tepesi geldi görüntüye. Giderek netleþti ve Orta Amerika'dakilere benzeyenlerden biri çýktý ortaya. Tepedeki taþtan odanýn önünde birileri vardý. O hareketsiz görüntüye bakýp, "Doktor bu!" diye baðýrdý Ali. Biraz sonra gerçekten bir grup insanýn ortasýnda uzun beyaz saçý, sakalýyla Doktor belirdi. Bir tarafýnda karýsý Janet, öbür tarafýnda Kopek, arkasýnda da baþkalarý vardý. Kýzýl saçlarýndan Frederick'i tanýdýlar önce. Bazýlarýnda Kopek gibi kýrmýzý klima kumaþtan giysiler vardý. Ekibi olmalýydý onlar. Janet'in arkasýnda Mehdi Abbas olmasý gereken uzun siyah sakallý, býyýklarý kýsa kesilmiþ, sarýklý biriyle çýplak, iri yarý bir kaç adam duruyordu. Hepsinin baþýnda birer düþünce bandý vardý. Bu donmuþ aile fotoðrafýnýn içine biraz sonra ormanýn sesleri girmeye baþlayýnca kiþiler de hareket etmeye baþladý. "Beyaz tüylü… pezevenk yýlan," dedi Benny diþleri arasýndan. "Buldun onu John." "Evet, bizi buldun John," dediði duyuldu Doktor'un. "Kutlarým seni." Sesi uzaktan geliyor, ama anlaþýlýyordu. Son Antlaþma - Can Eryümlü 332 "Artý-100'deyiz," dedi Jimmy. "Onun orada ne yaptýðýný sormuþtunuz. Bilememiþtim. Buyurun, kendiniz sorun." John uzanýp Toshiki ile Noko'nun baþlarýndaki düþünce bantlarýný aldý ve masaya býraktý. Sonra Noko'nun kulaðýna bir þeyler söyledi. Kadýn önündeki panelde bazý düðmelere basarak kumandayý düþünce bandýndan panele aktardý. Ardýndan bazý iþlemler daha yaptý. John'a bakarak baþýyla iþaret verdi. "Ne yaparsan yap, bir iþe yaramayacak John," diye seslendi Doktor. "Sana ne olacaðýný söyleyeyim. Eðer bize dokunmaya kalkarsanýz hepimiz birer virüs olup Odysse'nin içine daðýlacaðýz. Bizden kurtulmak için kullandýðýnýz o sýyýrma iþlemini bir yýkým programýna dönüþtüreceðiz. Girit ne yapabileceðimizin bir örneðiydi. Nerede þimdi o?" "O bir kaç saniye önceydi Doktor," dedi John. "Siz kendinizi zamana kapatmýþtýnýz, biz de biraz önce sizi olduðunuz mekana kilitledik. Merak etmeyin, kýlýnýza dokunmayacaðýz, ama siz de olduðunuz yerden ayrýlamayacaksýnýz." Doktor bir eliyle alnýndaki banda bastýrarak kendini zorladý. Bir ara yok oldu, ama sonra gene göründü. "Hiçbir yere gidemiyorsun, deðil mi? O piramitten görebildiðiniz çevreye hapsoldunuz. Sýyýrma iþlemi bitince olduðunuz yerde tek baþýnýza kalacaksýnýz," diyerek güldü. O bunlarý söylerken piramidin tepesindekiler bir yok oluyor, bir görünüyor, hepsi olduklarý yerden çýkmanýn yollarýný arýyor, ama hemen geri dönüyorlardý. "Hem sonra hepinizin ayný yere toplanmasý ne kadar iyi olmuþ," diye sürdürdü John. "Böyle bir ahmaklýk yapacaðýnýz, kýrk yýl düþünsem aklýma gelmezdi, ama yapmýþsýnýz. Bütün zamanlarýn en büyük terör örgütü, mafyasý, organ hýrsýzlarý, din bezirganlarý, arsýzlarý, akýllýlarý, zekileri… sizler… kendi yaptýðýnýz o taþ kapana sýkýþýp kaldýnýz. Ýstesek ayarlayamazdýk böylesini. Girit'i yok etmekle bizi erken uyardýn Jeff. Sizden bu kadar peþ peþe, saçma sapan hatalar beklemediðim için hep bir hinlik arýyordum yaptýklarýnýzda, ama yokmuþ. Koskoca bir palavraymýþsýnýz hepiniz. Sürünün olduðunuz yerde." Piramidin tepesindekiler korkunç hýrçýnlaþmýþtý. Çýldýrmýþ gibi baðýrýyor, küfrediyor, yerlerinde duramýyorlardý. Kopek önünü açmýþ penisini gösteriyor, Janet yumruklarýný sallýyor, Mehdi belindeki Son Antlaþma - Can Eryümlü 333 tabancayý çýkarmýþ karþýsýndaki görüntüye ateþ ediyordu. Ýçlerinde bir tek Doktor oldukça sakindi. Ellerini iki yana açýp öbürlerini susturdu ve, "Bizimle birlikte burada neleri de hapsettiðini biliyor musun John?" diye sordu. "Bu piramidin içi silme altýn ve mücevher dolu." "Ne iþinize yarayacak onlar?" dedi John gülerek. "Altýn tasa kan kusmak oldu sizinki. Tanrýlar, tanrýçalar olmak istiyordunuz. Alýn!" "Ayrýca Kopek size evrenin formülünü verebilir. Buna o kadar kolay hayýr diyeceðini sanmýyorum." "O bulduysa, biz de buluruz bir gün. Sizinle hiçbir þeyin pazarlýðýný yapmayacaðýz." "Öyle mi sanýyorsun?" dedi Doktor ve karýsýna baþýyla bir iþaret yaptý. Janet yana çekildi. Arkasýnda aralanan kalabalýðýn içinden, iki çýplak Maya savaþçýsýnýn kollarýndan tutarak sertçe öne sürüklediði Eve çýktý. John karýsýnýn o iki ýzbandut tarafýndan itilip kakýldýðýný görünce ne diyeceðini bilemedi. Eve de yalnýzca yalvaran gözlerle bakýyordu ona. Yüzünde ve kollarýnda yer yer morluklar, dudaklarýnda kan izleri vardý. 'Ne yapmýþlar ona? Yoksa benim düþlerimi mi kullanýyorlar?' diye düþündü John. Baþýnda düþünce bandý yoktu, ama gene de… Karþýsýndakiler kazanabilmek için her þeyi yapabilirdi. Hiçbir kural yoktu onlar için. Gözlerinde biriken yaþlara engel olamýyordu. Görüþü bulanmýþ, ýslak bir perdenin arkasýnda kalmýþtý karýsý. "Onlarla sakýn pazarlýk etmeyin!" diyerek döndü ve hýzla odadan çýktý. Noko bazý düðmelere bastý. Toshiki eðilip onun kulaðýna bir þeyler söyledi. Noko baþýný salladý ve bazý düðmelere daha bastý. Benny de eðilip kadýnýn kulaðýna bir þey söyledi. Kadýn yalnýzca baþýný salladý ona. Önce ekrandan gelen sesler kesildi, ardýndan görüntü dondu ve gene karlanmaya baþladý. Eve yok olmuþtu hepsinden önce, sonra diðerleri eridi o karlarýn arasýnda. "En inanýlmazý bu idi," dedi Edwards yorgun bir sesle. "Tüylerim diken diken oldu. Ben John'un yanýna gidiyorum," diyerek dýþarý çýktý. "Oldu mu Noko?" diye sordu Benny. Son Antlaþma - Can Eryümlü 334 "Bilmiyorum," dedi o, baþýný çevirmeden. "Tüm sýyýrma iþlemi bitmeden bilemeyiz." "O zaman aramýzda kalsýn," dedi Toshiki. "Boþuna umutlandýrmayalým onu." "Þuradan bir an önce çýkalým artýk," dedi Benny. "O puþtlarý týktýk o deliðe ya…" *** "Bir þeyler yapýp 1963 ile Artý-2100'ü güvenceye almalýyýz," dedi John. Gözleri kýzarmýþtý. Odysse'nin yeþil küresinde uzay-zaman giriþimi gene eskisi gibi dönüyor, herkes sessizce tarih kutusundaki rakamlarýn deðiþmesini izliyordu. Artý-1000'i yeni geçmiþlerdi. "Birer koruma kalkaný oluþturabilir miyiz, diye düþünüyordum ben de," dedi Win. "Olabilir mi?" diye sordu Ali. "O zaman niye daha önce…" "O kara delikteyken aklýma geldi," dedi Win. "Gene de emin deðilim." "Odysse'ye ek yük getirecekse karþý çýkarým. Haberin olsun," dedi Ali. "Yeni yeni zýrtapozluklara kalkýþacaðýnýza elimizden kaçan Girit'i nasýl geri alabiliriz, diye düþünsenize biraz," dedi Benny. "O uçup giderken sen bir þeyler yapsaydýn ya!" dedi Jimmy ona. "Þimdi ne bok yemeye…?" "Jimmy, lütfen!" dedi John yavaþça. "Özür dilerim," dedi Benny, ondan beklenmeyen bir uysallýkla. "Niyetim hiçbir þeye engel olmak deðil. Girit'i yitirmemizle öbürlerini korumak arasýnda bir iliþki olmalý, diye düþünmüþtüm yalnýzca. Eðer onun nasýl…" "Haklýsýn Benny," diye atýldý Win. Eliyle Jimmy'ye iþaret etti ve hep birlikte bazý hesaplara daldýlar. Tarih kutusundaki rakam Artý-1900'e yaklaþýrken oluþturduklarý yeni iþlemi, John'un onayýyla, Odysse'ye yüklediler. Son Antlaþma - Can Eryümlü 335 "Bu iþten ne kadar eminsiniz?" diye sordu Edwards. "Göreceðiz," kutusundaydý. "Bu sýyýrma iþlemi bizi tek boyutlu býrakýyor. Farkýnda mýsýnýz?" diye sordu Jar. "Yani biraz önce dallý bir aðaç gibiydik. Þimdi geçmiþle gelecek tek çizgi oldu." "Evet, haklýsýn," dedi John. "Tek geçmiþ, tek gelecek… eskisi gibi…" "Üzüldüm," dedi Jar. "Özgürlüðümüzü yitirdik gibi geliyor bana." "1963'ü geçtik," diyerek araya girdi Noko sevinçle. "Onlar da bizimle kaldý." "Oluyor bu iþ! Yaþasýn!" diye baðýrdý Jimmy. "Odysse çok yoruldu John," diye seslendi Ali. "Ýþlemi biraz durduramaz mýyýz?" "Hayýr Ali, durduramayýz. Ne oldu? Biraz daha dayanamaz mý?" "Bilmiyorum. Biraz dinlenirse belki ama…" dedi Ali kuþkuyla. "Bir takým içsel deðiþmeler oluyor. Odysse bazý uzantýlarýný kendisi koparýyor. Öyle mi Toshy?" "Kendisi mi koparýyor, dýþarýdan mý karýþtýrýlýyor, anlayamadým, ama dediðin doðru. Odysse tekliyor," dedi Toshiki karýsýna bakarak. Noko da baþýyla onayladý onu. "Yani…?" diye sordu Edwards. "Doktor olmasýn?" dedi Hakon. "Odysse'ye sýzmýþ olabilirler mi?" "Onlar orada kaldý," dedi Noko kendinden emin bir þekilde. "Oradan çýkabilmeleri için kendilerine yeni bir Odysse yapmalarý gerekir." "Çýkarlarsa helâl olsun," dedi Jimmy. "Size bir þey söylemek istiyorum arkadaþlar," dedi Jar. "Eðer Odysse'ye bir þey olursa ben burada tek baþýma kalýrým. Bir iþe de yaramýyorum. Beni Lanka'ya geri gönderin. Öyle bir durumda bizimkilerin yanýnda olmuþ olurum." dedi Win yavaþça. Hepsinin gözleri tarih Son Antlaþma - Can Eryümlü 336 "Olabilir," dedi Toshiki. John diðerlerine bakarak önündeki masadan bir düþünce bandý aldý ve Jar'ýn baþýna taktý. Uzanýp, eðilmiþ olan kadýný iki yanaðýndan öperek, "Hoþça kal Jar," dedi. "Umarým bu gerçek bir veda deðildir de, gene görüþürüz." Diðerleri de gelip kadýnla vedalaþtý John'un ardýndan. "Ayný þeyi ben de düþünmüþ, ama dile getirememiþtim," dedi Win kadýna sarýlýrken. "Sen gene insanlarýnýn arasýndasýn," dedi Jar ona. Win baþýyla onayladý. "Her þeyin en iyisini dilerim sizler için dostlarým. Bizi yapmanýzýn bedeli olmasa da çok teþekkür ederim." "Haydi güle güle Jar," dedi Ali. "Gideceksen oyalanma!" Jar elini kaldýrýp onlarý selamlarken yok oluverdi. "Çok dokunaklý," derken sesi aðlamaklýydý. "Þimdi bizimleydi, ama artýk yok. Ölüm gibi… ölüm gibi de deðil… Orada olduklarýný ve yaþadýklarýný biliyoruz." "Çok dokunaklý gerçekten," dedi Jimmy, "ama bu aðýtlara ne gerek var? Ben kendi zamanýma gidebilecek miyim bakalým." "Aslýnda sizlerin de yapabilecek fazla bir þeyiniz kalmadý," dedi John, Jimmy ile Win'e. "Bence sizler de gidebilirsiniz. Hatta sen de Eddy… Odysse nasýl Toshy?" "O içsel deðiþimler küçük küçük patlamalara dönüþtü," dedi Toshiki. "Hayýr," diye karþý çýktý Jimmy. "Hele þu son aþamada da burada olalým da…" John masadan üç tane daha düþünce bandý alýp onlara daðýttý ve, "Sizi kovmamýz gerekiyor galiba," dedi. "Ne kadar zamanýnýn kaldýðýný bilmiyoruz. Buradaki varlýðýnýz da Odysse'yi yoruyor olabilir. Üzerindeki yükü azaltmýþ oluruz." Ýsteksizce ellerinde tuttuklarý bantlarý zorla Jimmy, Win ve Edwards'ýn baþlarýna taktý. "Hoþça kalýn. Barýþ ve mutluluk sizlerle olsun," diyerek sarýldý hepsine teker teker. Ardýndan odada bir karýþýklýk oldu ve herkes birbirine sarýlmaya baþladý. "Bize açtýðýnýz ufuk için teþekkürler," dedi Edwards. "Odysse saðlýðýna kavuþuncaya kadar… hoþça kalýn," dedi Jimmy. "Güle güle ulan fýrlama," dedi Benny, onu kendine çekip sarýlarak. "Yaptýðýn her þey için teþekkürler." Son Antlaþma - Can Eryümlü 337 "Toda raba, (*) dostum," dedi Jimmy ona. Sonra öbürlerine dönüp, "Hoþça kalýn. Beni unutmayýn," derken gözleri doluydu. Win iki elini salladý. Ve üçünün yok oluþunu uzun bir sessizlik izledi. "Herkes gitti yalnýz kaldýk meyhanede, diye bir þarký vardýr bizde," dedi Ali. Kalanlar ona baktý, ama kimse bir þey söylemedi. Yeþil loþluktaki suskunluk bir süre daha sürdü. "Þimdi nasýl?" diye sordu John Ali'ye. "Ayný," dedi Ali. "Umarým bu vartayý bu kadarla atlatýr bizim kocaoðlan." Sesinde söylediðine inanmayan bir titreklik vardý. "Ne kadar kibardýn öyle Jimmy'ye karþý," dedi sonra Benny'ye, konuyu deðiþtirip neþeli olmaya çalýþarak. "Ne yapsaydým?" dedi Benny dalgýn dalgýn. "Ya bu patlamalar sürer de, Odysse kendini bir daha toparlayamazsa? Öyle bir durumda ben nerede olmak isterim? Gidenler kendi zamanlarýna gittiler. 1963 mü, Mýsýr'daki mi benim zamaným?" "Her þey bitmiþ gibi konuþma böyle," dedi Ali, "Odysse aslan gibi olacak bu vartayý atlatýnca." "Belki," dedi Benny içini çekerek. "Ama sonra ne olacak? Yani yapýlacak ne kaldý? Galiba yoruldum artýk Ali. Her þeyi yaptýk. Her þeye doydum. Þöyle Sarah ile Nil kýyýsýndaki kolonime çekilip, hurma aðaçlarý altýnda onunla baþ baþa…" "Hans geldi aklýma," dedi Ali. "Hans ile Ýndra… sanýrým onlar ne yapacaklarýný düþünmüyorlardýr. Yollarý o kadar belli ki…" "Belkýs'ýný bulan Süleyman baþka ne istesin?" dedi John. Gözleri akmayan yaþlarla dolmuþtu. Kimse bir þey söylemedi. "Ya iþte böyle," dedi sonra, kendine gelir gibi çevresine bakýnarak. "Beni kýskandýrýp durmayýn," dedi Ali, sesini neþeli olmaya zorlayarak. "Benim güzeller güzeli Jar'ým kim bilir ne yapýyordur þimdi." Gülüþtüler. "Yahu Marilyn'den önce aklýma o geldi, baksanýza." "Odysse Artý-2100'e gelmeden, þu 1943'teki maðaraya gidip, son geliþmelerin belgelerini de oradaki arþive koysam, diye düþünüyorum ben de," dedi John. (*) Toda Raba; (Ýbranice) Çok teþekkürler. Son Antlaþma - Can Eryümlü 338 "Bizden biri de gidebilir," dedi Hakon. "Siz burada kalýn." "Hayýr, hemen dönerim," dedi John. "Sen Babil'e gereklisin, öbürleri de Odysse'ye." "O zaman bir an önce git de gel John," dedi Ali. "Ben de bir þey isteyebilir miyim?" diye araya girdi Hakon. "Elbette," dedi John. "Þey…" dedi o çekinerek. "Ben de sizinle gidebilir miyim?" "Nereye?" diye sordu John. Þaþýrmýþtý. "Biraz önce Hank'ý düþündüm," dedi Hakon. "Karýsýný bile almadan gitti o, ama ben ailemle gitmek istiyorum efendim." "Neden Hakon? Bunu neden istediðini anlayamadým." "Sizlerle birlikte çalýþtýktan, o savaþý ve… bütün bunlarý yaþadýktan sonra burada kalmak istemiyorum. Beni ailemle 1943'e götürün, sizin oradaki adamýnýz olayým. Orada yaptýklarýnýz çok güzel geldi bana. Cennet gibidir herhalde." "Dünyada cennetin olmadýðýný öðrenemedin mi sen daha?" diye sordu Ali. "Oradaki maðaraya bir bekçi gerekmiyor mu?" diye sordu Hakon, üsteleyerek. "Hayýr," dedi Ali. "Baþkalarýnýn dikkatini çekersiniz." "Herkes neden bir yerlere gitmek istiyorsa, Hakon da onun için oraya gitmek istiyor Ali," dedi Benny. "Cork…" dedi sonra ellerini açarak. "Her þeyi o baþlattý." "Bizlerden birinin orada olmasý benim içimi rahatlatýr Hakon," dedi John. "Hele o birisi sen olursan… ama Babil ne olacak?" "Burasý tamam efendim," dedi Hakon ona. "Ne olduðu da, nelerin olacaðý da belli. Bilinmeyen, hesaplanmayan bir þey kalmadý burada, ama orasý öyle deðil. Boþ, bakir, yapýlacak çok þeyin olduðu karýþýk bir zaman orasý. Siz de oradan..." Susarak John'a baktý. "Özür dilerim efendim. Sizin yapamadýðýnýzý ben yaparým demek istemiyorum, ama orada yapýlabilecekler yarým kalmýþ gibi geliyor bana." Son Antlaþma - Can Eryümlü 339 "Seni anlýyorum Hakon," dedi John. "Hemen git. Kimleri alacaksan al da, gel." "Baþ üstüne efendim. Çok teþekkür ederim. Çok, çok teþekkür ederim," derken Hakon John'un iki eline sarýlmýþ sallýyordu. "Çabuk ol ama," diye seslendi Toshiki ona. *** Yeniden masaya dönerek dosyayý toparladý John. Getirdiði paketle birlikte onu kasaya koyup kilitledi. Sonra üzerine büyük örtüyü örtüp döndü ve kapý olarak kullandýðý delikten eðilerek geçti. Tuzaklarýn düzenini çalýþtýrarak kapýyý kapattý. Baþlýðýnýn ýþýðýyla geldiði yoldan geri dönerek maðaradan çýktý. Güneþ çok parlaktý. Elleriyle gözlerini örterek bir süre durdu. Kuzeydeki tepelerin önünde denizi gördüðünü sandý gene. O parlaklýk su deðildi, ama duyduðu bu sesler... yakýcý güneþin altýnda sürekli geniþleyip daralan kayalar, çatlayýp düþen taþlar, kayan kum yýðýnlarý... René Caillié bunlarýn ölümün davulcusunun sesleri olduðunu anlatmýþtý. Çölün cini Raoul'un bu homurtularýnýn yankýlarý hep bir iç korkusuyla dinlenirmiþ. Aklýna René gelince, onu ve Heinrich Barth'ý nasýl olup da bu 1943 yýlýnda Timbuktu'da bulduðunu yeniden düþündü. Aslýnda ikisi de 1800'lü yýllarýn insanlarýydý (*). Onlarý buraya ne savurmuþtu? Garip Her neyse… eski Hakon, yeni Hasan'la iki karýsý ve kýzlarýný bu daðýn baþýnda, bu ürperten seslerin içinde, bunca zaman yalnýz býrakmýþtý, ama hemen aþaðýya inmek istemiyordu. Gidip yan tarafta büyük bir taþýn üzerine oturdu. Onlarýn o çadýrý burada fazla kalmýþtý. Hem eþkýyalara açýk hedef oluyor, hem de bilen bilmeyen herkese maðarayý iþaret ediyordu. Hakon… artýk dilini Hasan'a alýþtýrsa iyi olacaktý… geldiklerinde çadýrý kurarken bir Sahra Denizi Ülkeleri Birliði oluþturmaktan söz etmiþti. Burasý hakkýnda kafa yorduðu belliydi. Kýyýlardaki sahipsiz insanlarýn iþbirliðinin açacaðý yeni ufuklar, Afrika'da fakirlik ve geriliðin bir (*) René-Auguste Caillié (1799-1838), Heinrich Barth (1821-1865) Son Antlaþma - Can Eryümlü 340 alýnyazýsý olmadýðýný kanýtlayacaktý ona göre. Babil ve Ay'daki deneyimleri onun pek çok þeyi becereceðinin kanýtýydý, ama gene de iþbirliði içinde olmalýydýlar. Hak…san ne de olsa burayý onun kadar bilemezdi. John biraz daha ötede, çok daha büyük bir hedef koymuþtu kendine; Dünya Uluslar Birliði... Fiziði býrakýp, politikaya geçmek demekti bu. Yaklaþýk bir aydýr Afrika'daydýlar. Anlaþýlan korktuklarý baþlarýna gelmiþ, Odysse çalýþamaz olmuþtu. Pek aklýna getirmek istemiyordu ama, ölmüþ bile olabilirdi. Benny gibi, oldukça yorgun hissediyordu o da kendini de, emekli olup köþesine çekilemezdi daha. Doktor ile Kopek'i düþündü. Hiçbir þey yapamayacaklarý bir ortama hapsetmiþlerdi onlarý. Görünmez duvarlar içine hapsolmuþ küçücük bir orman parçasý ve altýn daðýný örten taþ bir piramit… ve o insanlar… birbirini yiyecek o kadar insan… o kadar vahþi insan… aslanlarý aslanlara atmýþ bir Roma Ýmparatoru gibi hissediyordu kendini. Ve o kadar erkeðin içinde bir Janet vardý kadýn olarak, bir de karýsý... Offf!!! Kim bilir ne yapýyordu þimdi? Eve'i onlarýn elinde býrakmýþtý. Caný, ciðeri, öpmeye kýyamadýðý yanaklarý, gülen gözleri ile... Eve... Eve… Evelyn... Bu kez gülmemiþ, korkarak, yalvararak, inanamýyormuþ gibi bakmýþtý John'a. O gözleri silemiyordu bir türlü aklýndan. Offf! Offf! Ýsteyince aklýna getiremediði o güzel yüzü o aðlamaklý bakýþlarla kim sürmüþtü önüne? Onu gördüðü o andan beri elektrikli sandalyeye baðlanmýþ bir mahkum gibi zorlanýyor, ama kollarýyla kayýþlarý koparýp, beynine dolan ölümün önüne geçemiyordu. Ölüm kendininki olsa daha kolay katlanýrdý belki, ama Eve idi o sandalyedeki. Onun yerine seve seve otururdu býraksalardý da, o burada Eve'sizliðe mahkum edilmiþti. Ölüm kadar çaresiz bir yalnýzlýða... yeniden... bir kez daha… kollarýndaki kayýþlarý koparamadan… O görüntülerin bir düþ olduðuna kendini inandýramýyor… kandýramýyordu. Hayýr! Düþlerinden örülen bir düþ deðildi o. O hayvan sürüsünün yerinde olmalarýna ramak kalmýþtý. Eðer onlar kazanmýþ olsaydý þimdiye kadar çoktan öldürülmüþlerdi. Kazanmasýna kazanmýþlardý gerçi, ama neyi kendi istedikleri gibi yapabildiklerini bilemiyordu. Kader mi kazanmýþtý yoksa? Hissettiði bu yorgunluk, zamanlararasý yolculuklarda atomlarýný bir kuyrukluyýldýz gibi savura Son Antlaþma - Can Eryümlü 341 savura dolaþtýðý için olamaz mýydý? Etiyle, kemiðiyle, düþünceleriyle kendinde bir fark göremiyordu, ama ruhu karmakarýþýktý içinde. 'Ben gerçek ben miyim?' diye düþündü. 'O olanlarý yaþadým mý gerçekten?' Tüm dengeleri deðiþmiþ, terazisinin þakülü kaymýþtý. Gerçekle düþü karýþtýracak kadar... Hasan kendinden ne kadar emin görünüyordu. Neden olmasýn? O hem herkesten güçlü, hem de kendi istediði yer ve zamandaydý. Yeni öðrendiði Arapça'nýn dýþýnda bildiði dört dil ile yolunu kendi baþýna bile çizerdi. 'Ben onun gibi deðilim. Benim olay ufkum düðümlü. Koþullanmýþ biriyim ben," diye geçirdi aklýndan. Burada kaldýðýný anladýðýndan beri zaman zaman bir sýkþmýþlýðýn bunalýmýný duyuyordu. Bunca zaman buralarda boþuna oyalandýðýný, arkadaþlarýndan, Babil'den, Odysse'den bir haber bekleyerek kendini kandýrmaya çalýþtýðýný biliyordu. Gelebilecek olsalardý þimdiye dek çoktan gelip bulmuþlardý onu. Babil'e dönmeyi neden istiyordu? Proje daha tamamlanmadýðý için mi? Yoo, o zaten sonu olmayan bir projeydi. Yaþam kendi baþýna bir projeydi. Her þey onun bir parçasýydý. Sevgiler, dostluklar, ihanetler, kavgalar… Her yaþam onlarla örülmüþtü. Onun içinde mutlak doðruya yer yoktu. Bütün doðrular kendilerine göre doðruydu. Bunlarý þimdi söylüyordu. Daha düne kadar, dünyada cennetin olmadýðýný bile bile, yüreðinin bir köþesinde hep bazý sürprizlerin olmasýný beklemiþ, onlar da olmamýþtý. Olmayacaktý. Artýk bu kapana kýsýlmýþlýk duygusundan kurtulmalýydý. Burasý da her yer gibi bir yer, bu zaman da zamanlardan biriydi yalnýzca. Dostlarýyla birlikte olamayacaktý bir tek. Özleyecekti onlarý. Kabul, ama karýsý da nicedir yanýnda deðildi. O tür yokluklarý öðretmiþti yaþam ona. Bu 'rehin kaldým' duygusunu taþýdýðý dünyada ne karýsýna, ne dostlarýna gidebilirdi. Bazýlarý doðmamýþtý bile daha. Kendisi… Kanada'ya gitmeyen babasý oðluyla karýsýný Gabes'e getirirdi herhalde. Gerçi gidip annesi ile küçük John'u bulabilirdi de, ne iþe yarardý o? Annesini çok özlemiþti, ama ona nasýl anlatýrdý neyin ne, kimin kim olduðunu? Babasý için de ayný þeyleri düþünmemiþ miydi daha önce? 'Deðiþtirebileceðin konularda sonuna kadar çabala, ama deðiþtiremeyeceðin þeylerin üzerine gitmeme yaþýn çoktan geldi oðlum,' dedi kendi kendine. Son Antlaþma - Can Eryümlü 342 Gözleri ýþýða alýþmýþtý. Aþaðýdakileri düþünerek yerinden kalktý ve önündeki dik yamaca yuvarlanmamak için taþlara tutuna tutuna inmeye baþladý. Büyük kayanýn çevresini dönünce kendini çadýrýn önünde buldu, ama orada bir faklýlýk vardý. Birileri… küçük kýzlarýn sesleri yoktu örneðin. Baþka sesler… baþka kokular… Ne olduðunu anlayamadý. Adýmlarýný hýzlandýrdý. Heyecanlanmýþtý. Çadýrýn kalkýk eteðinin altýndan görülen minderlerde birileri oturuyordu. Neredeyse koþarak çadýra daldý. Ve… olduðu yerde donup kaldý. Soluðu týkanmýþtý. Ne bir þey diyebildi, ne bir þey düþünebildi. Minderlerde oturanlar karýsý Eve ile John Kennedy idi. Hasan ile karýlarý yan tarafta ayakta duruyordu. Onu görünce Eve hemen fýrladý ve koþarak boynuna atýldý. "Nerede kaldýn be John?" dedi onun yanaklarýný öperken. John da öptü onu, ama hâlâ kendinde deðildi. Etten kemikten birine sarýlýyordu ve Eve'in de ta kendisiydi o. "Seni beklerken zaman bir türlü geçmedi," diye sürdürdü sözünü karýsý eski aceleci konuþmasýyla. "Sen… sen… sen," diye kekeleyebildi John yalnýzca. Kadýnýn kokusunu üst üste içine çekti. Gözleri dolmuþ aðlayamýyor, boðazýna bir yumruk oturmuþ yutkunamýyordu. "Sen nereden çýktýn böyle?" diyebildi zorla. "Ne biçim 'hoþ geldin' demek bu?" dedi Eve, geriye çekilip ona bakarak. Gözlerinin içi yeþil yeþil gülüyordu gene. Evet, bu Eve idi. "Ben de hoþ buldum eski dost," dedi yanlarýna gelen Kennedy. Elini uzatmýþtý. Tokalaþtýlar. Karýsý gibi onun da üzerinde klima kumaþtan bir elbise vardý. "Hoþ geldiniz," dedi John sesine hakim olamaya çalýþarak. Sol koluyla karýsýna sarýlmýþ, sað elini de Kennedy'ninkinden çekmemiþti. Ellerinin titremesini engellemeye çalýþýyordu. "Þaþýrdým. Þaþýrmamam gerekir, ama çok þaþýrdým. Tam kendimi sizsizliðe alýþtýrmýþken… bu... bu... çýkýp gelmeniz... Hele sen…" Karýsýný bir daha öptü. O da onu. "Ne oldu? Öbürleri ne oldu? Odysse…?" "Þöyle otur da anlatalým," dedi Kennedy onu minderlere doðru çekerek. "Düþüp bayýlacak gibisin." Oturdular. John Eve'in elini sýký sýký tuttu. Gözlerini ondan alamýyordu. Yanaklarýna boþalmasýna engel Son Antlaþma - Can Eryümlü 343 olamadýðý yaþlarý serbest eliyle silerken karýsýnýn elini öptü. Eve de onunkini yanaðýna bastýrarak tuttu. "Beni çok özlemiþsin gerçekten," dedi Eve. "Týpký sizinkilerin anlattýðý gibi." "Bizimkiler...?" diye sordu John. "Ali, Benny, Toshiki, Noko…" dedi Eve. "Haa, onlar," dedi John dalgýn dalgýn. Bu arada Zeliha üç bardak çayý bir tepsiyle getirip önlerine býraktý. Kennedy uzanýp bir tanesini aldý ve bir yudum içti. "Ooo, naneli imiþ," dedi sonra beðeniyle. Hasan ile karýlarý gelip karþýlarýna, yerdeki kilimin üzerine oturdu. Çocuklar durumda bir farklýlýk olduðunu anlamýþlardý. Biri Salima'nýn, öbürü Hasan'ýn kucaðýna hiç ses çýkarmadan süzüldü. "Siz buraya geldikten sonra…" dedi Kennedy. "Ama dur, sana þu iþi baþtan anlatayým. Sen Doktor'la son kez konuþurken Noko ile Benny, Eve'i o piramidin tepesinden almayý denemiþler. Sen yokmuþsun o zaman onlarýn yanýnda." "Bir gün okulda masamda çalýþýrken içim geçer gibi olmuþtu," diye araya girdi Eve. "Sonra kendimi o garip tapýnakta, tanýmadýðým insanlarýn arasýnda buldum. Kötü bir düþ gördüðümü, uyanýnca hiçbirinin kalmayacaðýna sandým, ama her þey son derece gerçekti. 'John'un orospusu' diyorlardý bana. Sonra beni o çýplak adamlara dövdürttü beyaz sakallý olan. Hep birlikte seyrettiler." "Pislik herif! Piç kurularý!" dedi John, karýsýnýn yüzündeki morluklarý okþarken. "Seni etkilemek içindi," dedi Kennedy. "Karýný öyle görünce dayanamayacaðýný düþündüler, ama sen dýþarý çýkmakla pazarlýk þanslarýný yok ettin. Sýyýrma iþlemi bitince Eve'i Odysse'nin önünde bulmuþ bizimkiler." "Bana bir þey söylemediler," dedi John. "Emin deðillerdi galiba." Ýkisi de baþýyla onayladý onu. "Peki ya sen…?" diye sordu Kennedy'ye. "Odysse Artý-2090'larda týkanmýþ. Ne yazýk ki 2100'ü kurtaramamýþ, ama henüz ölmediði için ufak tefek bazý baðlantýlarý yapabiliyormuþ. Durumu bildirmek için Benny aradý beni. Edwards da Son Antlaþma - Can Eryümlü 344 yanýmdaydý o sýrada. Babil'den biraz önce dönmüþ. Demokrat Parti'nin önümüzdeki seçimlerde ne beni, ne de kardeþim Bob'u baþkan adayý olarak göstereceðini söyledi bana. Deðiþen dünya koþullarýna en uygun adayýn Edwards olacaðýna karar vermiþ efendiler ve daha Babil'deyken onayýný almýþlar bile onun. Önce karþý çýktým, inanmak istemedim, hatta Edwards'ý Odysse'yi kullanarak altýmý oymakla suçladým. Seçimlere baðýmsýz olarak girmeyi bile düþündüm, ama çok az kiþinin benimle olacaðýný anladým. Hatta biri yüzüme karþý, 'artýk devletin urlarýný temizlemesi gerektiðini' bile söyledi. Nankör politika... Eddy, acele karar verirsem, istediðim yere gönderecekti beni. O önerdiði bir sürgündü, ama Doktor'unkine benzemiyordu en azýndan. Bir seçim þansý veriyordu bana. Orada kalýp olanlarý kenardan izlemenin benim için onur kýrýcý olacaðýný düþünmüþ. Haklýydý. Kendi baþlattýðým bir hareketin dýþýnda tutulacaðým yerde kalmamalýydým. Önce geleceðe gitmeyi düþündüm. Orada ilkel biri olarak kalacaðýmý düþünüp vazgeçtim. Sonra burasý geldi aklýma. Senden dinlediklerim çok etkilemiþti beni. Ama almaya gittiðim karým benimle gelmek istemedi. Çocuklarýyla kalýp kendi 'doðru' zamanýný yaþamak istediðini söyledi. Kardeþime de karýsý benzer bir yanýt vermiþ. Ailelerimiz bile bizi yalnýz býrakýyordu yani. Ne kadar hüzünlü, deðil mi? Böylesine terk edilmek ölümden de beter biliyor musun? Ölüm insanýn elinde olmayan bir durum. Bir alýnyazýsý, ama bu… Neyse, ikimizi önce Babil'e aldý sizinkiler. Bobby orayý görünce, baþka yere gitmek istemedi. Ben de Eve'i alýp buraya geldim." "1963 sensiz…" dedi John. "Belki daha iyi olur," diyerek onun sözünü kesti Kennedy. Garip bir gülümseme vardý dudaklarýnda. "Bu arada Fransa da antlaþmaya imza koydu. Kruþçev ile Mao aralarýnda bir saldýrmazlýk antlaþmasý imzalamaktan söz ediyorlardý. Mao'nun karýsý Chiang Ching karþýymýþ o yumuþamaya, ama sanýrým yakýnda o da benim durumuma düþecek kendi ülkesinde. Her þey alt üst olurken bazý þeylerin deðiþmeden kalmasýný bekleyemeyiz, deðil mi? Eddy, Birleþmiþ Uluslar Örgütünü daha etkin bir konuma getirmekten söz ediyordu. Belki sen bile, benim yerime onun orada iþ baþýnda olmasýný yeðlersin." John'a bakarak bir süre sustu. John da sustu. Bir anlamda kabul etmek miydi o? "Eve'e Son Antlaþma - Can Eryümlü 345 yaþadýklarýmýzý, yaptýklarýmýzý anlatmaya çalýþtýk," diye sürdürdü Kennedy, konuyu deðiþtirerek. "Sarsýlmýþtý, yaralýydý, þok geçiriyordu. Anlatýlanlara inanamýyordu. Biraz benden dolayý inanýr gibi oldu galiba." "Öldüm de öbür dünyaya gittim sandým," dedi Eve. "Öyle pat diye kim inanýr o zaman yolculuklarýna, ölmeyen ölülere, yeniden yaþanan kutsal kitap öykülerine? Yok, Süleyman'mýþ, Musa'ymýþ, Arcuna'ymýþ... Bana da bir otomobil kazasýnda öldüðümü, daha doðrusu öleceðimi söylediler. Sen olsan inanýr mýydýn?" John yalnýzca omuzlarýný silkti. "Ama sonra Odysse benden özür diledi." "Kim? Haa? Neden?" "Daha doðrusu ikimizden özür diledi," diye sürdürdü Eve. "Önce, ona yüklediðiniz bilgileri birleþtirerek projenizi kendince bütünleþtirdiðini söyledi. Sizinkine tarihte olan þekliyle bir yön çizmiþ. Benny çok kýzdý ona. 'Geçmiþe benzesin diye mi Girit'in uçmasýna izin verdin aptal herif?' diye sordu." John arkadaþýný düþünerek gülümsedi. "Odysse onu doðruladý. Sonra da bizden özür diledi. Senin iki kez gelip beni bulma çabana o engel olmuþ. Meðer herkese birer rol yakýþtýrýrken, sana en büyüðünü ayýrmýþ. O nedenle senin yalnýz olman gerekiyormuþ. Tek baþýna… bensiz…" "Vay puþt vay!" dedi John hýrsla. "Kusura bakmayýn, Benny'leþtim biraz ama…" Nereye dökeceðini bilemediði öfkesi gözlerinden taþýyordu. "Benny de aynen öyle söylemiþti," diyerek güldü Kennedy. "Odysse, onu yaratan düþ gücün için, sana teþekkür etmemizi istedi. Seni çok sevmiþ. Bana da, beni buraya kendisinin göndermediðini, ama olayýn tarihin bana biçtiði role çok uyduðunu söyledi. Orada olan herkesi istediði yer ve zamana götürdükten sonra kendisi And Daðlarýnda Machu Picchu'ya çekilecekmiþ." "Toshy ile Noko da onunla mý gitmek istedi?" diye sordu John. "Evet," dedi Kennedy biraz þaþýrarak. "Nereden bildin?" "Bilmiyorum. Yalnýzca bir his…" Gerçekten Machu Picchu ile Japon karý-kocayý aklýnda niye çakýþtýrdýðýný bilemiyordu. (*) (*) Japon göçmen Alberto Fujimori, Nisan 1990'da, Peru'da baþkanlýk seçimini kazandý. Son Antlaþma - Can Eryümlü 346 "Benny sana selam gönderdi. Eve'e kavuþtuðun anda yanýnda olmayý çok istermiþ, ama Odysse bir cýzlamý çekerse Mýsýr'da Sarah'ýyla olamazmýþ. Onu anlayacaðýndan eminmiþ." "Elbette," dedi John gülümseyerek. "Hem de nasýl..." Eve'in elini bir daha öptü. "Marilyn de…" dedi sonra Kennedy biraz zorlanarak, "Benny ile Mýsýr'a gitmeyi seçti. Ne benim, ne Ali'nin yanýnda olmak istedi. Gerçi ben baþkanlýk rütbemden soyunduktan sonra Ali ile yarýþamazdým, ama buraya biraz da o var diye… Neyse, saf bir umutmuþ benimki. Onun ne kadar deðiþtiðini göz ardý etmiþim. Marilyn'in isteðini duyar duymaz, Benny Odysse ile dalga geçmeye baþladý. Onun dandik bir makine olduðunu, her þeyi kendinin ayarladýðýný sandýðýný, ama hiçbir... þeyi... anlarsýnýz iþte… onun yapmadýðýný söyledi. Odysse istese de, istemese de, Sarah Yukarý Mýsýr'ýn firavunlar gibi kýrmýzýlar giyen kraliçesi Haþepsut olacakmýþ, Marilyn'in de Aþaðý Mýsýr'ýn beyaz kraliçesi Kleopatra. Kendisi de iki Mýsýr'ý birleþtiren Firavun Menes olup, bütün ülkenin kýrmýzý-beyaz tacýný giyecekmiþ. Bunlarý söyledikten sonra bir de nanik yaptý ona." "Marilyn, sevgili Marilyn," dedi John yavaþça. "Aslýnda ne de yakýþýr Kleopatra'lýk ona, ama biliyorsunuz, kendini yýlanlara sokturarak öldürmüþtü o da. Gene ayný sona mý sürükleniyor yoksa bizim kýz? Kimse engel olmadý mý ona? Ali ne yaptý?" "O Lanka'ya gitmeyi seçti. Oradaki projeyi sürdürecekmiþ. Ayrýlýrken Marilyn'e sarýlýþý, onun büyümüþ karnýný okþamasý, hiç göremeyeceði çocuðuyla annesini çok özleyeceðini söyleyerek aðlamasý çok dokunaklýydý. Sanki Hank'ýn Lanka'da boþalan yerinin doldurulmasý gerekiyordu." "Ne garip bir yaprak dökümü," dedi John. Kennedy baþýný sallayarak onayladý onu. "Hans ile Ýndra herhalde..." "Onlar zaten birlikte Kudüs'telermiþ," dedi Eve. John'un kolunu çimdirerek, "Bütün bunlar bir düþ deðil, deðil mi?" diye sordu. "Bana hâlâ öyleymiþ gibi geliyor da." "Sen de peþimden buralara sürüklendin. Sevecek misin bakalým," dedi John ona. Son Antlaþma - Can Eryümlü 347 "Sýkýlmaya zamaným olmayacak. Beni merak etme sen." "Ya sen...?" diyerek Kennedy'ye döndü John. "Benimki belli; gene politika. Ama bu kez Amerika yetmez bana. Düþünüyorum da, Birleþmiþ Uluslar Örgütü 1945'de, savaþtan sonra kurulmuþtu. Burada da savaþ yeni bittiðine göre…" "Ama uluslar yerine daha büyük birlikleri örgütleyip, dünyayý bizim yaþadýðýmýzdan daha barýþçýl bir ortama taþýmalýyýz," diyerek onun sözünü kesti John. "Alwar'ýn bile düþleyip de yapamadýðý dünyayý kurmalýyýz," diyerek bu kez Kennedy atýldý. "Eddy de benim koltuðumda ayný þeye uðraþacak sanýrým. Anladýðým kadarýyla bu kez seninle ayný kulvarda olacaðýz John." "Þu anda dünyanýn içinde bulunduðu bulanýk ortam bize çok uygun. Bu keþmekeþin içinde yepyeni umutlar yeþertmenin tam zamaný. Bunca acý çeken insan, bizim barýþla ilgili konuþmalarýmýzý can kulaðýyla dinleyecektir. Hakon burada Sahra Denizi Ülkeleri Birliði'ni oluþturmayý düþünüyordu. Belki onunla baþlanýr iþe. Onun için Gabes'e, babamýn yanýna gidecek." "Çok güzel," diyerek elini uzattý Kennedy. John onu tuttu. Hakon da elini onlarýnkinin üzerine koydu ve üçü birden tokalaþtý. "Gene eski dostlarla çalýþacaðýz yani. Haa, bir de Olof Palme adýnda Ýsveçli bir politikacýyý aramýza alsak iyi olurmuþ. Ben öldükten sonra süren Vietnam savaþýnda, onun Amerikan politikasýna karþý olduðunu söyledi Odysse. Savaþmamak için ordudan kaçan Amerikan askerlerinin sýðýnma isteklerini kabul ettiði için iki ülkenin arasý açýlmýþ biraz, ama biz iyi anlaþacakmýþýz." "Yahu, hiç akýl var mý sizde?" diyerek güldü Eve. "Bütün o Baþkanlýklarý, Babil Beyliklerini býrakýp buraya gelin ve bir kez daha sýfýrdan baþlayýn." "Alwar ile Jimmy yerlerinde kaldý, ama onlar da yýkýlan dünyalarýnda sýfýrdan baþlayacak Eve," dedi John. "Ayrýca Hans Kudüs'te Süleyman'lýk yaparken bana bir mektup göndermiþti. Zamanýn ve yaþamýn dairesel iþlediðini düþünmeye baþladýðýný yazmýþ, Aristo'yu Son Antlaþma - Can Eryümlü 348 örnek vermiþti. Hindulara göre, zaman çarký döndükçe dilimler her dönüþte ayný noktalara gelirmiþ. Bazý yeni düþünürler (*) de bu sürekli yinelemelerin sözünü etmiþ. Güya insanlar öldükten sonra gene yaþamlarýnýn baþýna döner, eski yaþadýklarýný bir daha yaþarlarmýþ. Sonsuza kadar… bir daha… bir daha…" "Sen iyice felsefeye kaymýþsýn John," dedi Eve. Kocasýna beðeniyle bakýyordu. "Nasýl kaymasýn?" dedi Kennedy. Birbirlerine bakarak sustular. "Þey… Bay John," dedi onlardan biraz ötede oturan Zeliha. "Þey… ben… yani… sýrasý mý bilmiyorum, ama biz de burada özgür müyüz?" "Elbette Zeliha. Ne demek istiyorsun?" dedi John ona dönüp. "O zaman… ben… ben Gabes'e gitmek istemiyorum. Bayan Kennedy gibi çocuðumu alýp… yani Hakon'un ikinci karýsý olarak… Kusura bakma Hakon. Seni seviyorum. Salima'yý da seviyorum, ama sen istediklerini yaparken eve týkýlýp çocuk büyütmek bana yetmeyecek. Burada Babil'in kurallarý geçerli deðilse benim de isteklerim…" "Nelermiþ onlar?" diye atýldý Hakon. Þaþýrmýþ, biraz da bozulmuþtu. "Sen hâlâ benim karýmsýn." "Biz yokuz bile bu zamanda," dedi Zeliha. "Olmayan kiþiler karý koca da olmaz." "Biz bal gibi varýz. Ne demek oluyor bu?" "Senin gitmek istediðin özel bir yer var mý Zeliha?" diye sordu John kadýna. Olayýn bir aile kavgasýna dönüþmesini istememiþti. Zeliha'nýn farklý olduðunu biliyordu, ama bu kadar erken tavýr koymasýný beklememiþti doðrusu. Onlarý Babil tarzý bir yaþama zorlayýp, iki karýsý var diye Hakon'a Hasan deyip, Arap kýlýðýna sokmuþtu yalnýzca. Karýlarýndan birini boþamasýný mý istemeliydi yoksa ondan? Gördüðü kadarýyla olay onun isteyeceklerini aþmýþtý. Kocasýna söylediklerinin hepsini aslýnda John'a söylüyordu o. 'Seni ve öbür karýný seviyorum,' diyerek onlarý aradan çýkarmýþtý, ama Hakon onu anlamamakta direniyordu. (*) Emesa'lý Piskopos Nemesius, (M.S. 4. yy.) Son Antlaþma - Can Eryümlü 349 "Eðer izin verirseniz ben Avrupa'ya gitmek istiyorum," dedi Zeliha John'a. "Orasý berbat bir yýkýntý bugün. Yapýlacak çok iþ olmalý." Eve uzanýp onun elini tuttu. "Ama biz burasý için eðitildik," dedi Hakon, sesini biraz yükselterek. "Ben zaten yalnýz gitmek istiyorum. Orasý için kendimi eðitmem en fazla bir ayýmý alýr." "Sen…" derken sustu ve sözünü bitirmedi Hakon. Sonra yanýnda oturan öbür karýsýna dönüp, "Peki sen nereye gitmek istiyorsun Salima?" diye sordu. "Ben seninle gelmek istiyorum Hasan," dedi o önüne bakarak. "Benim yerim senin yanýn." Hakon bu söz üzerine açýkça rahatlayýp çevresindekilere baktý ve, "Biz Gabes'e gidiyoruz," dedi John'a. "Ben de seni seviyorum Zeliha. Sana olan sevgimi ayrýlýklar eksiltmeyecek. Dilediðini yapmakta özgürsün." "Teþekkür ederim," dedi Zeliha. Sesinde hafif alaycý bir týný vardý, ama daha fazla tartýþmak istemediði belliydi. Sonra, "Ben hepinizi çok seviyorum. Benim ailemsiniz sizler," dedi diðerlerine. "Biz bir aileyiz gerçekten," dedi John gülümseyerek. Kollarýný açýp bekledi. Ýki küçük kýz oturduklarý kucaklardan kalkýp sevinçle gülüþerek ona koþtu. John onlarý kucaklayýp yanaklarýný öperken Eve kendine yakýn olanýn saçýný okþadý. Öbür eli Zeliha'nýnkini býrakmamýþtý. "Haydi bakalým," diyerek çocuklarla birlikte ayaða kalktý John. "Yeni bir dünya dýþarda bizi bekliyor." "Yeni Kopek'lere, Doktor'lara izin vermeyelim burada," dedi Hakon. "Onlar hep olacak dostum. Onlar hep olacak," dedi Kennedy ayaða kalkarken. Kadýnlarýn bir araya gelip konuþmaya baþladýklarýný görünce John'u biraz öteye çekip, "Sana bir þey sormak istiyorum," dedi, öbürlerinin duyamayacaðý bir sesle. "Yoksa biz gerçekten öldük mü? Ne dersin?" John ona soran bakýþlarla bakýnca, "Yani düþünüyorum da, hepimiz yaþarken ya bir kaza geçirdik, ya yaralandýk, ya da hastalandýk. Hatta öldük. Olof Palme de 1986 yýlýnda silahlý bir saldýrýyla ölecekmiþ örneðin. Hans savaþta yaralanmýþ. Son Antlaþma - Can Eryümlü 350 Marilyn, Eve, Bobby, ben… hatta sen bile… Eve ölürken o arabadan sen nasýl sað çýkmýþtýn?" "Bilmiyorum." "Yoksa senin Odysse dediðin zaman makinasý, Kharon'un (*) kayýðý mýydý?" "Bilmiyorum, ama ben aðzýmda hiç para bulmadým." ÝZMÝR. 2000 i "...insanýn insan olarak korkusu her yerde ayný..." Can Eryümlü ile "Son Antlaþma" üzerine bir röportaj altkitap: "Son Antlaþma" insanýn baþýný döndürecek kadar zengin izleklere sahip bir eser. Ama bu tatlý karmaþanýn ortasýnda zamana hükmetmek, zamaný yenmek, geleceði kurgulamak ve geçmiþi deðiþtirmek ekseninde þekillenen bir çekirdek var. Bu da bir zaman makinesi yordamýyla yapýlýyor. "Zaman Makinesi" H.G. Wells'in ayný adlý 1885 tarihli eserinden bu yana çokça iþlenmiþ, neredeyse "kült" olmuþ bir konu. "Son Antlaþma"nýn konuya yepyeni bir yorum getirdiði açýk. Her þeyden önce bu zaman yolculuðunu Tevrat öyküleri içinde yaptýrýyor. Ancak , bir yazar için bu tür bir konuda kalem oynatmaya karar vermenin özel sebepleri olmalý. Nasýl karar verdiniz? Size bu eseri yazdýran sebep nedir? C. Eryümlü: 'Ben, Zaman Tanrýsý' adlý romaným, günümüzde ama eski Yunan mitolojisinin öyküleri içinde dolaþmaktaydý. Zaman tanrýsý Kronos'tan zamanýn fotoðrafýný çekme iþini alan iki arkadaþýn, ister istemez tanrýlarýn sorunlarý ve kavgalarýna karýþmalarý konu ediliyordu. Ve iþ sonunda gidip Prometheus'u kurtarmaya kalkýþmaya kadar varýyordu. 'Son Antlaþma' ise, adýndan anlaþýlacaðý gibi, Eski Antlaþma olan Tevrat öyküleri içinde dolaþýyor. Evet, Tevrat'la, özellikle de Tekvin bölümü ile baþlýyor öykü; cennet bahçesinin yapýlmasý, Adem'in yapýlmasý, Þeytan'ýn onu kandýrmasý, cennetten kovulma, vb. Ancak olay diðer dinlere de iliþmek zorunda kalýyor geliþtikçe; Budizm, Maya dini, eski Mýsýr dini, vb. Onlarý, yani tarihimizi uzaydan gelenler deðil, gene biz (torunlarýmýz) yaptýk gibi bir paradoksu içeriyor roman. Eski ve Yeni Antlaþmalar üzerlerinde en çok konuþulmuþ, yazýlýp çizilmiþ, tartýþýlmýþ kitaplardýr. Zaman yolculuðu konusunun kült olmasýndan da öte. Asýl o düþündürdü beni bu konuya dalarken. Biraz fazla araþtýrma yapmamý gerektirdi. Onlarda söylenmemiþ ne olabilirdi? Ýnsanýn her þeyi yapabilmeye gücünün yeteceði gibi bir sonuç çýktý sonunda. Þayet kavga etmemeyi, kendini yok etmemeyi becerebilirse… altkitap: Her romanda olduðu gibi sizin romanýnýzýn da kahramanlarý var. Ama öte yandan sanki tüm kahramanlarý ve mekanlarý kapsayan tek bir kahramaný var : Zaman. Zaman mefhumu ile önceki kitaplarýnýzda da çokça uðraþtýðýnýzý görüyoruz. Zaman mefhumu sizin için çok mu önemli? C. Eryümlü: Haklýsýnýz, zaman benim için çok önemli. Hatta baþ Söyleþi - Can Eryümlü ii kahraman genelde o romanlarýmda. Çünkü daha henüz ne olduðu anlaþýlamamýþ bir konu, fiziðin tam olarak çözemediði, geometrisini anlayamadýðý, bakir bir alan o. Mekanýn üç boyutu çözüldü deniyor, ya zamanýn da baþka boyutlarý, ya onun da kendine has bir geometrisi varsa? Biz onlarý bir gün anlayabilecek miyiz? Anlayabilirsek ne biçim insanlar olacaðýz? Kýsacasý, dünyanýn henüz keþfedilmediði dönemlerde okyanuslara açýlmanýn heyecanýný veriyor o konu bana. Beni kendine çeken, bir bilinmeze açýlmanýn gerektirdiði yüreklilik. altkitap: Eserinizi okuduktan sonra insaný Tevrat'ý bulup okumak/yeniden okumak isteði sarýyor. Bu çok doðal; hem eserin kendisinden hem de sizin söylediklerinizden Tevrat'ýn bu romaný yazarken baþvurduðunuz temel kaynak olduðu anlaþýlýyor. Ancak böyle bir konu, sizin de söylediðiniz gibi, daha kapsamlý bir araþtýrma gerektirir. Kitabýnýzý okuyup meraklanacak okurlar adýna soralým: Son Antlaþma"nýn Tevrat dýþýndaki kaynaklarý nelerdir? C. Eryümlü: 'Son Antlaþma'nýn genel akýþý Tevrat öyküleri içinde gezinirken, aslýnda farklý bir kurguyu oluþturup, farklý bir tetikleyiciyi öne çýkarýyor; insaný. Orada anlatýlanlarýn hepsi yalnýzca Tanrý tarafýndan deðil, biz insanlar tarafýndan da yapýlabilirmiþ meðerse. Ancak insanlýk günümüzdekinden biraz daha ötede olabilmeli ki, fiziðe (özellikle zamanýn iþleyiþine) ve biyolojiye (özellikle genetiðe) müdahale edebilsin. Bu da romaný bir anlamda bilimkurguya yaklaþtýrýrken gelecekle ilgili öngörüleri de içermeye zorluyor. Gelecekte dünya nasýl olacak? Ýnsanlar nasýl yaþayacak? Daha þimdiden dünyamýzda beliren farklýlaþma ve ayrýþmalar gelecekte daha farklý ortamlara taþýnan toplumlarda (Aydakilerde, uydularda, diðer gezegenlerde… ya da dünyanýn farklý bölgelerinde…) ne boyutlara varacak? Bu farklýlaþmalar ne gibi kutuplaþmalar doðurabilir? Bütün bunlar, aslýnda ayný kaynaktan çýkýlmasýna karþýn, (hepimiz Tanzanya'daki vadiden dünyaya daðýlan maymunumsularýn soyundan deðil miyiz?) hep yaþadýðýmýz ayrýþmalar. Hem günümüzde, hem de geçmiþte... Onun için roman kinci Dünya Savaþý ile ilgili alternatif bir tarih önermesiyle baþlýyor. Hatta alternatif bir dünya coðrafyasý önermesiyle de… Bu roman bir ölçüde gelecek öngörüsü, tarih, coðrafya, toplum bilimi, fizik, biyoloji gibi temel bilimleri, dinleri (yalnýzca Tevrat'ý deðil, diðer belli baþlýlarýný da) ve insanlýðýn farklý kültürlerini içeriyor, ama edebiyata soyunmuþ biri olarak, benim asýl ilgim insana. Ýnsanýn çok kompleks bir yapýsý var. Bütün o yukarda saydýðým alanlara (uzmanlaþmasýna gerçekten hiç gerek yok) ilgi duyabildiði gibi, pek çok farklýlýðý birden yaþayýp, dinlerin birbirinden ayýrdýðý iyi ile kötüyü bile içinde bir arada barýndýrabiliyor. Asýl kaynaðýmýn insan olduðunu söyleyebiliriz yani sizin bu sorunuza karþýlýk. altkitap: "Son Antlaþma"nýn zaman içinde dolaþan kahramanlarý kimi zaman tarihe müdahale ediyorlar. Ancak, bir kaç istisna dýþýnda her þey tarihte nasýl olmuþsa öyle olup bitiyor. Bu da lineer bir tarih anlayýþýna ve deterministik bir bakýþ açýsýna götürüyor bizi. Sanýrýz okuyucuyu Tevrat öyküleri içinde bir zaman yolculuðuna çýkarma , o öyküleri yeniden Söyleþi - Can Eryümlü iii yaþatma/kurgulama isteðinden kaynaklanan kaçýnýlmaz bir sonuç bu. Ne dersiniz ? C. Eryümlü: Þimdilerde 'Eðer Öyle Olsaydý' türünde alternatif tarih kitaplarý yayýnlanýyor. Hepsi dünyamýzý bugünkü dünya yapan, belli dönüm noktalarýndan yola çýkan alternatif tarihleri öngörüyor. Yani geçmiþte belli bir zamanda belli koþullarda oluþan durumlar, eðer öyle olmasaydý, hangi farklý koþullarda nasýl geliþirdi, gibisine. Ama ne kadar farklý olurdu dünya? Yani biraz daha yukardan, olaya bir bütün olarak bakarsak, insanlýðýn baþtan bugüne geliþinin öyküsü neredeyse lineer. Bu genel akýþýn bazý tek tek dürtülerle deðiþeceðine ben kiþisel olarak inanmýyorum. Determinizm burada baþlýyor. Yani maymun ayaða kalkýp ilk aleti kullanmaya baþladýktan sonra, (atom bombasý da o ilk aletler sýnýfýndan) eðer kendini yok etmemiþse, oluþacak akýþ aþaðý yukarý belli. Belki bu iþ dünyada ilk canlý hücrenin oluþumuyla baþlýyor. Daha maymuna falan gelmeden yani. Ondan sonraki geliþim nasýl olsa insana, daha doðrusu düþünen herhangi bir canlýya uzanan bir evrim içinde olacaktý. Baþka bir deyiþle, bir dere, önüne çýkan bir tümsek yüzünden o vadiye deðil de, öbür vadiye akabilir, ama onun asýl hedefi denize varmaksa, sonunda nasýl olsa varýr. Yani o alternatif tarihlerin (minyatür deðiþikliklerin) çok fazla bir etkisi olamaz asýl oluþumda. Varacaðý noktaya daha erken, ya da geç varýr insanlýk, ama ille de varýr. Onun için romanda bazý kýsa vadeli deðiþtirmelerden söz ettim. Sonrasýnda çýkan 'zamanlararasý savaþ'ta da (bütün yüreðimle onu umuyorum) insanlýk kendisini yok etmiyor. altkitap: Dramatik yapýlarýný ve þiirsel anlatýmlarýný göz önüne alýrsak dinsel metinlerin bir edebiyatçýnýn ilgisini çekmesi þaþýrtýcý deðil. Ancak bu metinlere sýký sýkýya baðlý insanlarýn bu konuda özel ve bazen abartýlý bir duyarlýlýklarýnýn olduðu da ortada. Dinsel bir metinden hareketle bir roman kaleme alýrken bu konuda tereddütleriniz oldu mu? Karþýlaþtýðýnýz güçlükleri nasýl aþtýnýz? C. Eryümlü: Dinsel bir metinden hareketle… diyorsunuz, ama ben bir dindar olarak bakmadým olaya. O zaman þimdiye kadar hep söylenegelmiþlerden olurdu benim de söylediklerim. Dindarlar bir kuyunun içinden gökyüzüne bakýp 'tepede elli yýldýz var,' derler. Hunileri o kadarýný alýr çünkü. Ben yeryüzüne çýkýp binlerce yýldýza bakmayý yeðledim. Ne kadar çoðunu görebilirsem görebileyim diye. Dindarlar birde kaldýklarý için ötekini anlayamazlar. Kendilerininkine sýký sýkýya tutunmak ötekini görmemeyi, bilmemeyi, bir anlamda da reddetmeyi getirir. Ama kuyunun dýþýndaki biri bazý genellemeleri yapabilir. Bütün önünde açýk olacaðý için... Farklýlýklarýn özde deðil, yalnýzca tapýnma biçimlerinde olduðunu fark edebilir. Dinsel bir metinden yola çýkmayý, insanlýk düþünce tarihinin baþlangýcý onlar olduðu için seçtim. Çünkü insanlar önce korkmuþlar, sonra o korkuyu din olarak adlandýrmýþlar. Tevrat'tan baþlamamýn nedeni ise, dinin tanrýyla insan arasýndaki vicdani bir hesaplaþma olduðunu en iyi o verdiði içindi. Yoksa o, kendi alanýndaki ilk asla deðil. Tevrat da kendinden öncekilerin, Sümer'in, Asur'un, Mýsýr'ýn bir birikimi. Ama hani, 'insanýn ilk aklýna gelen doðrudur,' derler ya, iþte Tevrat aþaðý yukarý o. On emir. Ne Söyleþi - Can Eryümlü iv diyor? 'Çalma, öldürme, komþunun karýsýna sarkma…' Eh, bunlar deðil mi bir toplumu toplum yapýp, insanlarý bir arada kuzu kuzu yaþatan þeyler? Tanrýyý insanýn içine yerleþtirilmiþ bir polis yaparak, insanýn iþleyebileceði potansiyel kötülüklere engel olan? Aslýnda bütün dinlerin amacý da bu deðil mi? Boþ verin biçim farklýlýklarýna, insanýn insan olarak korkusu her yerde ayný. Tanzanya'daki vadide duyduðu o ilk korku… O hiç deðiþmedi. altkitap: Bu konuyu biraz daha açýklýk getirebilir misiniz? Hiç tereddüt yaþamadýnýz mý? C. Eryümlü: 'Dinsel bir metin' deyince Tevrat'ýn özel bir yerinin olduðunu düþünüyorum diðerleri arasýnda. Mezopotamya ve Orta Doðu mitolojilerini bir bütün olarak derleyen bir yapýsý var. Hatta bir yandan Mýsýr'a, öte yandan Ýran ve Hindistan'a uzanan bir bakýþ açýsýna sahip. Bütün bunlar ilk kez onda birleþmiþ. Evet, küçük bir kabilenin din kitabý sayýlmýþ o, ama yaptýðý bütünleyici iþlem insanlýðýn o güne dek oluþturduðu tüm düþünce yapýsýný içeriyor bir bakýma. Ýnsanlýðýn baþýndan beri düþünülen, 'insan nasýl oldu?' 'dünya nasýl oldu?' gibi sorulara kendince bir yanýt getiriyor. Hatta Ýncil ve Kuran da ondan yola çýkan yorumlarý sürdürüyor. Pek çok kiþi ve kuruluþ bu yorumlarý yeniden kendine göre (din olarak, tarikat olarak, bilimkurgu olarak) yorumlamýþ. Bir gezegene gidip de orada yaþamý baþlatan insanlar, ya da gruplar hakkýnda o kadar çok roman var ki… Hatta G.Altov ve V.Juravleva'nýn 'Evrenin Türküsü' adlý romanlarýnda bir gezegene giden insanlar orada resmen Ýncil'de anlatýlan cenneti bulurlar ve hangisi daha iyi, cennet mi, dünya mý, diye tartýþýr, okuyucuyu tartýþtýrýrlar. Yani bu konu aslýnda yalnýzca din kitaplarýnýn deðil, hepimizin aklýna takýlan bir konu. Türk ve Müslüman olarak bu konuya nasýl eðildiðim sorusuna ise, evrensel olmaya çalýþarak diye yanýt verebilirim. Kendimi doðumumda içinde bulduðum kuyunun dýþýna çýkarmaya, konuya dünya insanlarý gibi bakmaya çalýþarak… Olasý tepkileri düþünmedim, yani dürüst olmak gerekirse, düþünmemeye çalýþtým. Söylemek istediklerimi söyleyebilme özgürlüðümü kýsýtlamamak, daha en baþýnda kendi kendime bir sansür koymamak, gelecekte oluþacaðýna inandýðým özgür dünyanýn bir insaný olarak olaya bakabilmek için yürekli de olmak gerektiðine inanýyorum. O günler (hele bu günlerde 'dinsel terör' sözü ne kadar da moda, deðil mi?) mutlaka geçecek çünkü. Dünya, üzerinde sýnýrlar olmayan bir yer, insanlar coðrafi koþullara göre biçimlenmiþ büyük topluluklar içinde, bir anlamda folklorik farklýlýklarýný özgürce yaþayabilen fertler olacak. Yaþamak istedikleri ahlaki yapýyý özgürce seçebilecekler. Onun için romanýmda o kadar çok ulus, daha doðrusu farklý kültürlerden karakterler var. Hintlisi, Japonu, Türkü, Kanadalýsý, Almaný, hatta geçmiþten günümüzden, gelecekten insanlar… hatta hatta insan olmayanlar bile… Oradaki Babil aslýnda geçmiþin deðil, geleceðin toplumu. Gelecek nasýl olacak? sorusuna bir yanýt aslýnda oradaki geliþmeler, sürtüþmeler, kavgalar, savaþlar. Sömürü bitecek, varsýl, yoksul farký ortadan kalkacak, dolayýsýyla kavga sona erecek mi? Ben ereceðine inanýyorum. Daha önce, 'insanlar kendi kendilerini yok Söyleþi - Can Eryümlü v etmemiþse,' demiþtim. Kavganýn sürmesinin bir yok oluþa neden olacaðýný gören insanlýðýn, o insan olma eþiðini mutlaka aþacaðýna inanmak istiyorum. Umuyorum. altkitap: Romanda bir de Türk kahramanýnýz var. Ali Kalender. Bir biyolog. Bu kahramanýn milliyeti ve mesleði romanda ne gibi bir görevi yerine getiriyor? Ýþaret ettiði bir þey var mý? Bu seçiminizin özel bir sebebi mi var? C. Eryümlü: Romandaki Türk kahraman aslýnda bir Etiyopyalý, ya da Arap falan da olabilirdi. Hintli kadýn da onun gibi biri aslýnda. Ali'nin milliyetinin, romanýn yazarýnýn Türk olmasýndan baþka bir nedeni yok. (Ulusal bir imza diyelim mi? Bizden birileri de oralarda olabilir, dileði diyelim mi buna?) Neden ille geri kalmýþ bir ülkeden derseniz, oralardaki insanlarýn da adam gibi yerlerde okuyunca, zor da olsa, taa tepelere çýkabileceðini anlatmak istiyorum o karakterlerle. Benim ülkem, diðer geri kalmýþlar gibi, týkanýk bir yer, ama insan her yerde insan. Ülkenin týkanýklýðý insanlarýnýn önünü týkayamýyor bazen (Ýdil Biret). O da bir Amerikalý kadar yer açabiliyor kendine bazý insani bilek güreþlerinde. Ancak romaný Türkiye'de kurgulamak gibi ulusal bir tuzaða düþmemek istedim. (Hani adamýn biri Ýstanbul'da yaþayan yerli Mayk Hammer'ler yazmýþ ya, o kadar ucuzlatamazdým olayý.) Adýnýn, soyadýnýn da simgesel anlamlarý var. Kalender Türkçe, ama Ýngilizce'de 'Calender' takvim anlamýna geliyor. Onun bütün arkadaþlarý onu öyle anlýyorlardýr mutlaka. Mr. Calender; Bay Takvim. Aslýnda Ali Kalender, Büyük Zaman anlamýný içeriyor. O gittikleri zamaný yani… Bir biyolog olmasý ise, yalnýzca o ekipte yer alabilmesini saðlayan bir meslek dalý. Fizikçi, ya da bilgisayarcý da olabilirdi. altkitap: Sayýn Eryümlü, "Son Antlaþma" kurgusunun gücünü açýkça hissettiren ve fantastik edebiyatýn tüm alt türleri ile açýk veya örtük biçimde dirsek temasýnda olan bir eser. Bu tarifin içine dahil edilebilecek eserlerin insan unsurunu ihmal ettiklerine dair genel bir kaný vardýr. Oysa sizin eseriniz tüm bunlarýn insan unsurunu vurgulamak için yapýldýðý izlenimini uyandýrdý bizde. Ne dersiniz? Sizin roman kurgusu ve fantastik edebiyat hakkýndaki görüþleriniz nelerdir? C. Eryümlü: Çok haklýsýnýz. Ýlle de bir fantastik, ya da bilimkurgu roman yazmak deðildi amacým. O tarzý anlatmak istediðim paradoksa daha uygun bulduðum için seçtim yalnýzca. Bildiðiniz gibi, bilimkurgu romanlarda bilinmeyen, yepyeni ortamlar oluþturur önce yazarlar ve olaylar onlarýn içinde geliþir. Ancak tümüyle bilimsel verilere dayalý ve olabilir olmalýdýr o yaratýlan ortamlar. Genellikle de gelecekte geçer olaylar (bilim daha ilerlemiþ olacaðý ve geçmiþte öylesi olmadýðý için). Bir anlamda, bilim kadar katýdýr yani tutumu. (Örneðin baþka bir gezegenin coðrafyasýnda geçen farklý yaþam biçimleri… ama ille de biyoloji ve fiziðe baðlý olmalýdýr oluþturulan o dünya.) Oysa fantastik romanda yazar olabildiðince özgürdür. Her þeyi söyleyebilir. Onun tanýmladýðý ortamda her þey olasýdýr. ('Zamanýn Bittiði Yer' adlý romaným kaðýtlarý yerken okumayý öðrenen bir kitap kurdunun öyküsüdür.) Öyle bir þey olabilir mi? Olamaz, ama yazmýþ iþte adam. Peki, Söyleþi - Can Eryümlü vi 'Son Antlaþma' bunlardan hangisine girer? Hangi tanýma daha yakýndýr? Ursula LeGuin, "Bilimkurgu geleceðin mitolojisidir," der. Sanýrým bu yaklaþýmla fanteziden uzaklaþýyor benim romaným. Gelecekten elde edilmiþ bir takým olanaklarla bildiðimiz, en eski öykülerin içine dönülüyor. Ancak tam olarak bilimkurguya da oturtamýyorum doðrusu ben benimkini. Çünkü, sizin de dediðiniz gibi, bu romandaki bilimkurgu öðeleri birer araç yalnýzca. Bütün o geliþmiþlik, pýt diye geçmiþe gidebilmek için kullanýlýyor. Zaten çok fazla da geleceðe doðru açmadým olaylarýn gidiþini. Sýrf bu yüzden. Amacým eskiyi, daha doðrusu bildiðimiz insaný tartýþmak olduðu için. Baþka bir deyiþ daha vardýr; 'Doðu toplumlarý eskiye, batý toplumlarý geleceðe bakar. O yüzden bilimkurgu batýnýn ürünüdür,' derler. Sanýrým benimki kendine özgü bir yol seçti kendine. Batýnýn malzemesiyle doðunun bakýþ açýsýný iþledi. 'Kendine özgü' den baþka bir kategoriye oturtamýyorum yani 'Son Antlaþmayý' ben. altkitap: Eserinizi Türk romancýlýðýnýn tarihsel geliþimi içinde hangi noktada görüyorsunuz? C. Eryümlü: Benim romaným, yukarýda saydýðým nedenlerden ötürü, Türk romaný sýnýflandýrmasýna girer mi? Bir arkadaþýmýn dediði gibi, 'Türk romanýnda düþ gücü yoktur,' gibi büyük sözler söylemek istemiyorum, ama önüme konulan sýradanlýktan sýyrýlmaya çalýþan bir çabam olduðunu söyleyebilirim. Bu çabamda yalnýz olmadýðýmý, benim gibi baþkalarýnýn da olduðunu biliyorum. 'Son Antlaþma' bir Türk romaný sonuçta. Ýçindeki Ali Kalender karakteriyle de adýný geçiriyor içinde. Benim bu çabamýn Türk romanýnýn bir aþamasý olarak görülüp görülmeyeceðini ise ben deðil, baþkalarý söylesin. Gauguin'in Tahiti'de yaptýðý resimler ne kadar Fransýz resmidir? diye de çok tartýþýlmýþtý, ama basbayaðý Fransýz resmidir bence onlar. Sanýrým benimki de mevcutlardan farklý bir bakýþ açýsý yakalamaya çalýþan bir örnek. Þimdi ben bu romaný bir yabancý yayýnevine versem, 'Türk romaný' olduðu için yayýnlanma þansý neredeyse sýfýrdýr. (Daha önce baþýma geldiði için biliyorum.) Bu bile, benim gibi, romanýmýn da Türk olduðunun bir göstergesi deðil mi? Eh, yayýnlanmayacak diye de yazmayacak mýydým? Ülkesinin týkanmýþlýðýna karþýn, Türklerin de söyleyeceði þeyler var. Hem de onlarýn konularýnda. Onlarýn tarzý içinde. Onlarýn anlayacaðý dilde. Belki de sýrf bu nedenle, bu romanýn Türkiye'de nasýl karþýlanacaðýný çok merak ediyorum doðrusu. altkitap: Eserini internet üzerindeki bir yayýnevinden elektronik kitap formunda yayýnlatan bir yazar olarak neler hissediyorsunuz? Bu yeni yayýncýlýk türü ve genel olarak internet hakkýndaki görüþlerinizi alabilir miyiz? C. Eryümlü: Benim en çok sevdiðim kent Ýskenderiye'dir, biliyor musunuz? 'Dünyanýn bütün bilgisini bir yerde toplamak' istiyorlardý çünkü oradakiler. Kente gelen gemilerden ayakbastý parasý yerine ayakbastý kitabý isterlermiþ. Ýnternet o olmadý mý? Düþlerdeki Ýskenderiye deðil mi o? Dünyanýn bütün bilgisinin biriktiði yer… Her yerdeki kitaplýklar yavaþ yavaþ internete geçiyor. Vatikan arþivleri bile… Onlar yaptý, ben yapamadým diye Söyleþi - Can Eryümlü vii üzülmüyorum, koskoca kitaplýklar benim evimde de oluyor çünkü. Parmaðýmýn ucunda… ama ben gene de biraz eskiyim galiba bunun için. Tamam, gelecek onda. Kitaplar artýk kaðýttan olmayacak. Bazý ülkelerde kaðýtsýz ofisler, bakanlýklar oluþmaya baþladý. Bir CD aldým, içinde 5,000 kitap vardý. Hem de hiç bir yerde bulamayacaðým kadar eskiler, ama ben o CD' ye göre taþ devrindenim. Kitabý bildiðimiz þekliyle seviyorum çünkü. Bir tane, bir tane… Birini elime alýnca okþuyor, kokluyorum okumaya baþlamadan önce. Sertliði, ya da yumuþaklýðý, dokusu, kokusu da önemli benim için. Onu elimde hissediyorum. Daha çok benim hissediyorum. Belki de formu bildiðim bir form olduðu için… Bir fetiþ mi benim için o? Deyin ki öyle. Ne yapalým ki, çocuklarýmýz benim bu yaptýklarýmý yapamayacak, ama daha çok bilgiye, hem de hepsine ulaþacak. Belki benim üç günde okuduðum bir kitabý üç dakikada okuyacak. Biliyorum, gelecek o, ama ben spagetti gibi biriyim. Ayaðý geçmiþte, gönlü gelecekte olan bir sahaf… Kýsacasý ne orada, ne de öbüründeyim. Beni saymayýn. Ben, torunlar benim söylediklerimin kokusunu alsýnlar diye çabalýyorum. Nasýl Gýlgamýþ ile Nuh'un kokusu bana kadar kalabilmiþse… ...
View Full Document

This note was uploaded on 03/07/2011 for the course IE TURK-102 taught by Professor Esergüleer during the Spring '11 term at Bilkent University.

Ask a homework question - tutors are online