F.m.dostoyevski - Bir Garip Kişinin Düşü

F.m.dostoyevski - Bir Garip Kişinin Düşü

Info iconThis preview shows pages 1–2. Sign up to view the full content.

View Full Document Right Arrow Icon

Info iconThis preview has intentionally blurred sections. Sign up to view the full version.

View Full DocumentRight Arrow Icon
This is the end of the preview. Sign up to access the rest of the document.

Unformatted text preview: Dostoyevski Dostoyevski’nin ilk romanı &Zavallı insanlar¡ adını taşır. Sadece bu eser. onu ş¢hrete ulaştırmaya yetmişti. £ok ge¤meden, £arlık Rusyası, Dostoyevs-ki’yi ihtil¥l kaynağının başında buldu. ¦nl§ yazar, ¤ar¤abuk idam h§km§n§ giydi. 1849 yılında, kurşuna dizilmek §zere direğe bağlanacağı sırada, hayatını bağışladılar. Ahreti boylamıya hazırlanırken, Sibirya’ya s§r§ld§ğ§n§ g¢rd§. Rutubetli zindanlar, onun enerjisini k¢stek-liyememişti. On yıl sonra (1859) geriye d¢nd§ğ§ zaman, koltuğunun altında bir¤ok yeni eser taşıyordu. Eskisinden kat kat g§¤l§ eserler,.. Dostoyevski, ¢l§nceye kadar boş durmadı. ¨l§ Evinin Hatıraları (1863), Cinayetler ve G§nahlar (1865), Sersem (1868), Karamazof Kardeşler (1876) gibi eserleriyle, ¤ağdaş romancıların ¢n sırasında yer aldı. Romanlarında karamsar ve dengesiz tiplere bolca rastlanır, insan denen yaratığı derinlemesine inceliyen Dostoyevski’nin ruh tah-lillerindeki başarısı eşsizdir denebilir. en bir garip kişiyim. Şimdi, bana deli diyorlar. Eskisi kadar "garip,, g¢r§nmekte devam etseydim, bu benim i¤in aşamalı bir bi¤im ilerleme olacaktı. Bug§n alaylardan artık alınmadığımı s¢ylemeliyim. Bana g§ld§klerinde daha bir eğleniyorum. Alaycıların Ger¤ek’i tanımadıklarını, benim, benim tanıdığımı §z§lerek g¢rmeseydim, başkaları gibi, a¤ıktan a¤ığa kahkahayı basardım. Ger¤ek’i tanımakta yalnız olmak ¤ok ta g§¤m§ş. Ama anlamıyacak onlar ; yoo ! anlamıyacak onlar ! Bir zamanlar, herkese garip gelmekten m§thiş §z§l§rd§m. Garip "g¢r§n-mek,,e kalkmazdım. Doğdum doğalı gariptim ben, 7 yaşımdan beri de, garip olduğumu biliyordum. Ne kadar okula gittim, ne kadar ¦niversite y§z§ g¢rd§mse, garip olduğuma gene o kadarinan¤ getirmiş oldum. ¨yle ki ¢ğrendiğim b§t§n bilgilerin beni bu garip olduğum d§ş§ncesi i¤inde yoğurmaktan başka ne amacı vardı, ne de sonucu oldu. £alışmalarımdaki aynı şey g§nl§k hayatta da oluyordu. Her yıl, herkesin g¢z§nde garipliğimi, acayipliğimi daha iyi anlıyordum. Herkes beni tefe koyuyordu ama, herhangi biri olmaktan ¤ok garip olduğumu bilen bir insanın bulunduğundan, bu insanın da ben olduğumdan kimse huylanmıyordu. Bununla birlikte, bunu bilm.eyişleri, benim y§z§mden oldu. Sırlarımı kimseye a¤mı-yacak kadar b§y§k burunluydum. Bu gurur zamanla ¤oğaldı, herhangi birinin ¢n§nde dalgınlığa gelip kendimi garip bulduğumu s¢ylemeğe kalkmış olsaydım, bir kurşun sıkardım beynime. Ah! Yeni yetmelik ¤ağımda, belki bir g§n, bu d§ş§nd§ğ§m§ itiraf etmeğe kalkarım diye, ne acı ¤ekiyordum. Ama, b©r delikanlı olduğumda, her yıl, garipliğimin ¤oğaldığını anlamam ş¢yle dursun, nedan olduğunu kesinlikle bilmeksizin, — 10 — daha durgun oluyorum. D§nyada herkesin bana ilgisiz kaldığını d§ş§nmekle başıma daha b§y§k bir dert geldiğinden belki. Nicedir bundan kuşkulanıyordum, ama birden, ge¤en yıl, bu b§y§k bir dert geldiğinden belki....
View Full Document

Page1 / 19

F.m.dostoyevski - Bir Garip Kişinin Düşü

This preview shows document pages 1 - 2. Sign up to view the full document.

View Full Document Right Arrow Icon
Ask a homework question - tutors are online