F.m.dostoyevski - Nelli'nin Öyküsü

F.m.dostoyevski - Nelli'nin Öyküsü

Info iconThis preview shows pages 1–2. Sign up to view the full content.

View Full Document Right Arrow Icon

Info iconThis preview has intentionally blurred sections. Sign up to view the full version.

View Full DocumentRight Arrow Icon
This is the end of the preview. Sign up to access the rest of the document.

Unformatted text preview: Bu &yk¡ Dostoyevski’nin "Ezilenler" adlı romanından derlenmiştir. SMİTH’İN TORUNU Kapının a¢ıldığını duyunca hızla arkama d&nd¡m. Uzunca bir s¡re kimse g&r¡nmedi. Kapı kendiliğinden a¢ılmıştı sanki. Neden sonra eşikte garip bir yaratık belirdi. Karanlıkta bir ¢ift g&z durmadan bana bakıyordu. Sırtımdan soğuk terler boşandı. £ok korkmuştum, ama hemen sonra karşımda duranın bir kız ¢ocuğu olduğunu farkettim. O anda bu tanımadığım ¢ocuğun garip g&r¡nt¡s¡ yerine iki g¡n &nce &len ihtiyar Smith’in kendisi karşıma ¢ıkmış olsaydı, bu kadar korkmazdım.K¡¢¡k kız sessizce yaklaşıp &n¡mde durdu. Daha ağzından tek s&z ¢ıkmamıştı. £ocuğa daha dikkatlice baktım. Oniki, on¡¢ yaşlarında, ağır bir hastalıktan yeni kalkmış gibi ¢ok zayıf, solgun, ufak tefek bir kızdı. ¤ri, kara g&zleri ise tersine, son derece canlı, parlaktı. Sol elindeki eski, yırtık bir atkıyla akşam serinliğinde ¡ş¡m¡ş g&ğs¡n¡ &rt¡yordu. Giysileri par¢a par¢aydı. Tarak y¡z¡ g&rmemiş g¡r, siyah sa¢ları dağınıktı, iki dakika kadar b&ylece karşılıklı bakıştık. Sonunda, boğazı ağrıyormuş gibi, ancak duyulabilecek kısık bir sesle: "Dedem nerde?" diye sordu. Bu soru o anda b¡t¡n korkumu dağıttı. İhtiyar Smith’i soruyordu. "Deden mi?" dedim şaşırarak. "Deden &ld¡." £ocuktan b&yle bir soru beklemediğim i¢in boş bulunmuş, s&yleyivermiştim. Aynı anda da pişman oldum. Bir dakika daha &ylece kımıldamadan durdu. Sonra birden titremeye başladı. D¡şmesin diye tutmak istedim. Biraz sonra d¡zeldi. Ge¢irdiği sarsıntıyı gizlemek i¢in olağan¡st¡ ¢aba harcadığı belli oluyordu. "Bağışla beni, ¢ocuğum!" dedim. "Boş bulundum, birden s&yleyiverdim, ama belki de yanılıyorum. Kimi arıyordun? Burada oturan yaşlı adamı mı?" Bakışları ¡rkekti. G¡¢l¡kle: ’’Evet,’’ diye mırıldandı. " Adı Smith miydi?" "Evet." "¥yleyse oydu. Evet, &ld¡. Ama bu kadar ¡zme kendim. Neden daha &nce hi¢ gelmedin? Nereden geliyorsun şimdi? D¡n g&md¡ler. Hi¢ beklenmedik anda, birden &l¡verdi... Demek sen Smith’in torunusun?" K¡¢¡k kız, benim bu bağlantısız ve birbiri ardınca gelen sorularıma hi¢ karşılık vermedi. Sessizce arkasını d&n¡p kapıya doğru y¡r¡d¡. O kadar şaşırmıştım ki, ne başkaca bir şey sorabildim, ne de onu alıkoymaya ¢alıştım. Kapı eşiğinde durup, hafif¢e bana d&nerek: "Azorka da &ld¡ m¡?" diye sordu. ’ ’Evet, Azorka da &ld¡." Sorusu garibime gitti. Sanki k&peği Azorka’ nın da yaşlı efendisiyle birlikte &lm¡ş olması gerektiğini kesinlikle biliyor gibiydi. Odadan ¢ıktı, ardından yavaş¢a kapıyı kapattı....
View Full Document

This note was uploaded on 03/07/2011 for the course IE TURK-102 taught by Professor Esergüleer during the Spring '11 term at Bilkent University.

Page1 / 62

F.m.dostoyevski - Nelli'nin Öyküsü

This preview shows document pages 1 - 2. Sign up to view the full document.

View Full Document Right Arrow Icon
Ask a homework question - tutors are online