Jack Vance - En Son Kale

Jack Vance - En Son Kale - Jack Vance EN SON KALE eviren:...

Info iconThis preview shows pages 1–2. Sign up to view the full content.

View Full Document Right Arrow Icon
Jack Vance EN SON KALE Çeviren: Ferhan Ertürk JACK VANCE 1916'da doğdu. Kaliforniya Üniversitesi'nde maden mühendisliği, fizik ve gazetecilik okudu, ancak bunlardan hiçbirinden derece almadan üniversiteyi terketti. İlk öyküsü 1945'te yayınlandı, ilk kitabı The Dying Earth ("Ölen Dünya") 1950'de yayınlandı. Vance bunu izleyen yıllarda bütünlüklü romanlardan ziyade novella'lar ya da bir tema etrafında bir araya getirilen öykü dizileri yazmayı tercih etti. 1952'de yayınladığı Big Planet ("Büyük Gezegen") ile bilimkurgu dünyasındaki yerini sağlamlaştırdı. İlk roman boyutlarındaki çalışması olan To Live Forever ("Sonsuza Dek Yaşamak") 1956'da piyasaya çıktı. İlk Hugo ödülünü ise The Dragon Masters ("Ejderha Efendileri") ile 1963'te alan Vance, En Son Kale ile 1967'de hem Hugo, hem de Nebula ödüllerini kazanmıştır. Vance'in diğer ünlü çalışmaları 1964'ten 1981'e kadar uzanan "Demon Princes" ("Şeytan Prensler") ve 1968'den 1983'e kadar uzanan "Planet of Adventure" ("Macera Gezegeni") dizileridir. Vance'in birçok çalışması bilimkurgu ile fantazi türlerinin özel bir karışımını temsil eder. Birinci Bölüm 1 FIRTINALI bir yaz gününün geç saatlerine doğru, güneş yoğun, siyah yağmur bulutları arasından çıktığında, Janeil Kalesi tamamen zapt edildi ve içindekiler öldürüldü. En son ana doğru, kaledeki klanların içindeki hizipler, Kader'le en uygun yüzleşme şeklinin ne olduğunu tartışmaya başladılar. .. Bu ünlü ve değerli baylar, bütün bu önemsiz durumu umursamamayı seçtiler! Her zamankinden ne biraz az, ne de biraz fazla titizlik göstererek, normal yaşantılarına devam ettiler. Ümitsizlikten çılgına dönmüş birkaç genç, silahları kapıp son saldırıya karşı koymaya hazırlandılar. Diğerleri, bütün nüfusun yaklaşık dörtte biri, insan ırkının günahlarını - nerdeyse mutlulukla- ödemeye hazır, uysalca bekliyordu. En sonunda, ölüm hepsini aynı şekilde buldu, hepsi de bu zorunlu, korkunç gidişatın kaldırabileceği kadar kendi ölümlerinden zevk aldılar. Gururla oturup, güzel kitaplarının sayfalarını çevirdiler, yüzyıllık bir esansın özelliklerini tartıştılar ya da en gözde Feynlerini okşadılar ve etrafta olanlarla ilgilenmeye tenezzül bile etmeden öldüler. Zıvanadan çıkanlar, aklı mantığı bir yana bırakıp, Janeil surlarındaki mazgalların üzerinde bir karaltı gibi duran çamurlu yamaçtan yukarı doğru saldırdılar. Çoğu, kayan toprak ve molozların altına gömüldü, ama birkaçı yukarı ulaştı ve yarı canlı kas- arabaları tarafından ezilene ya da vuruluncaya kadar kesip biçtiler. Tövbekarlar klasik son nefes pozisyonundaydılar: diz çökmüş, başları eğik. Meklerin birer sembol, insan günahlarının da gerçek olduğu bir sürecin sonucunda öldüklerine inandılar böylece. En sonunda hepsi öldü: baylar, bayanlar, pavyonlardaki Feynler, ahırlardaki Köylüler. Janeil'de yaşayanların içinde sağ kalanlar sadece hantal, beceriksiz, kısık sesli,
Background image of page 1

Info iconThis preview has intentionally blurred sections. Sign up to view the full version.

View Full DocumentRight Arrow Icon
Image of page 2
This is the end of the preview. Sign up to access the rest of the document.

This note was uploaded on 03/07/2011 for the course IE TURK-102 taught by Professor Esergüleer during the Spring '11 term at Bilkent University.

Page1 / 28

Jack Vance - En Son Kale - Jack Vance EN SON KALE eviren:...

This preview shows document pages 1 - 2. Sign up to view the full document.

View Full Document Right Arrow Icon
Ask a homework question - tutors are online